Τεστ Οικονομίας: Επανάληψη

Αν ένα μέρος των ανέργων της Ελλάδας μεταναστεύσει στο εξωτερικό, η Κ.Π.Δ της Ελλάδας θα μετατοπισθεί προς τα αριστερά.

Το μεταβλητό κόστος σε κάθε επίπεδο παραγωγής είναι πάντοτε:

Μετά από κάποιο επίπεδο παραγωγής, όσο η παραγωγή θα αυξάνεται, η σημασία του μέσου σταθερού κόστους θα μειώνεται και το μέσο συνολικό κόστος θα επηρεάζεται κυρίως από το μέσο μεταβλητό κόστος και θα ακολουθεί την ίδια ανοδική πορεία.

Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η καμπύλη παραγωγικών δυνατοτήτων μιας οικονομίας που παράγει δύο αγαθά Χ και Ψ και οι μέγιστοι παραγωγικοί συνδυασμοί Α και Β. Αν κάθε μονάδα Ψ αξίζει 2 ευρώ τότε το χρηματικό κόστος παραγωγής μιας μονάδας Χ στο διάστημα ΑΒ θα είναι:

Τα αγαθά Α και Β είναι μεταξύ τους υποκατάστατα. Μία αύξηση της τιμής του αγαθού Α, η ζήτηση του οποίου είναι ελαστική, με όλους τους άλλους προσδιοριστικούς παράγοντες σταθερούς (ceteris paribus), θα έχει ως αποτέλεσμα η συνολική δαπάνη των καταναλωτών:

Η σχέση μεταξύ τεχνολογίας και συνάρτησης παραγωγής βραχυχρόνια είναι υπαρκτή αλλά απροσδιόριστη.

Μια από τις βασικές υποθέσεις πάνω στην οποία στηρίζεται η καμπύλη παραγωγικών δυνατοτήτων είναι ότι η οικονομία παράγει τουλάχιστον δύο προϊόντα.

Οι συναρτήσεις ζήτησης και προσφοράς ενός αγαθού είναι QD = 420 - 2 ∙ ∙ P και QS = 300 + 2 ∙ ∙ P αντίστοιχα. Η ανώτατη τιμή που πρέπει να επιβάλει το κράτος για να δημιουργηθεί στην αγορά του αγαθού ¨καπέλο¨ ίσο με 40 χρηματικές μονάδες είναι PA=10 χρηματικές μονάδες.

Η συνολική δαπάνη των καταναλωτών για ένα αγαθό αυξάνεται όταν:

Η αύξηση του ονομαστικού Α.Ε.Π. οφείλεται μόνο στην αύξηση των τιμών των αγαθών που παράγει μία οικονομία σε ένα έτος.

Κατά τον υπολογισμό του Α.Ε.Π. λαμβάνεται υπόψη η αξία της παραγωγής που δημιουργείται μέσα στην επικράτεια μιας χώρας μόνο από τους μόνιμους κατοίκους της χώρας.

Οι ροές αγαθών, παραγωγικών συντελεστών και χρήματος μεταξύ των επιχειρήσεων, των νοικοκυριών και του κράτους είναι συνεχείς και έχουν πάντοτε το ίδιο μέγεθος.

Το κόστος ευκαιρίας ενός αγαθού \[ Ζ \] σε όρους του αγαθού \[ Κ \] είναι:

Στο σημείο ισορροπίας η ED = ES.

Η αγοραία συνάρτηση ζήτησης και προσφοράς ενός αγαθού είναι γραμμική. Όταν η τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία είναι 4.000 χρηματικές μονάδες, η αγορά του αγαθού ισορροπεί για τιμή 50 χρηματικές μονάδες και ποσότητα 100 κιλά. Σε αυτή την τιμή, ο λόγος της ποσοστιαίας μεταβολής της προσφερόμενης ποσότητας προς την ποσοστιαία μεταβολή της τιμής του παραγωγικού συντελεστή εργασία είναι ίσος με -2. Αν η τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία αυξηθεί στις 5.000 χρηματικές μονάδες, η νέα τιμή και ποσότητα ισορροπίας είναι 100 χρηματικές μονάδες και 75 κιλά αντίστοιχα. Η συνάρτηση προσφοράς του αγαθού, (με σταθερή ζήτηση) που αφορά τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία ίση με 5.000 χρηματικές μονάδες είναι:

Αν στην αγορά του φρέσκου βουτύρου αυξάνεται η τιμή των παραγωγικών συντελεστών τότε:

Η λήψη των αποφάσεων των οικονομούντων ατόμων δε βασίζεται στη βεβαιότητα του αποτελέσματος, αλλά στις προσδοκίες που τα άτομα διαμορφώνουν για τα αποτελέσματα των πράξεών τους.

Το άθροισμα του Οριακού Κόστους ισούται με το Μεταβλητό Κόστος όταν η παραγωγή μεταβάλλεται κατά 1 μονάδα.

Μια αύξηση της ζήτησης με ταυτόχρονη αύξηση της προσφοράς θα μειώσει οπωσδήποτε την τιμή ισορροπίας του αγαθού.

Στη βραχυχρόνια περίοδο, όταν το οριακό προϊόν γίνεται μηδέν, τότε:

Το ανερχόμενο τμήμα της καμπύλης του οριακού κόστους, που βρίσκεται πάνω από την καμπύλη του μέσου μεταβλητού κόστους, αποτελεί τη βραχυχρόνια καμπύλη προσφοράς της επιχείρησης.

Το πραγματικό κόστος ενός αγαθού είναι τα άλλα αγαθά που θυσιάστηκαν για την παραγωγή του.

Όταν το συνολικό προϊόν (T.P.) είναι μέγιστο, τότε το οριακό προϊόν (M.P.) είναι 0 και το οριακό κόστος είναι ∞ .

Όταν η καμπύλη ζήτησης ενός αγαθού είναι ισοσκελής υπερβολή, οι καταναλωτές μπορούν να μειώσουν τη συνολική δαπάνη για το αγαθό αυτό, μειώνοντας την τιμή του.

Mια γεωργική έκταση, όσο παραμένει ακαλλιέργητη, είναι εν δυνάμει συντελεστής παραγωγής.

Η εκμετάλλευση ακαλλιέργητης γης μετατοπίζει την καμπύλη παραγωγικών δυνατοτήτων προς τα δεξιά.

Σε επίπεδο παραγωγής 10 μονάδων προϊόντος εμφανίζεται συνολικό κόστος ανά μονάδα προϊόντος ίσο με 20 χρηματικές μονάδες. Στη συνέχεια η παραγωγή αυξάνεται κατά 10 μονάδες προϊόντος και κάθε μια από τις επιπλέον μονάδες παραγωγής αυξάνει το κόστος παραγωγής της επιχείρησης κατά 40 χρηματικές μονάδες. Το συνολικό κόστος στο επίπεδο παραγωγής των 20 μονάδων προϊόντος είναι:

Η ελαστικότητα της ζήτησης αποτελεί σημαντικό δείκτη για τις επιχειρήσεις, διότι βάση αυτής, οι επιχειρήσεις διαμορφώνουν την τιμολογιακή πολιτική τους, χωρίς να διακινδυνεύουν την μείωση των εσόδων τους.

Μια αύξηση της τιμής ενός αγαθού κατά 10% θα οδηγήσει σε αύξηση της προσφερόμενης ποσότητάς του πάνω από 10%, αν η προσφορά του είναι ελαστική.

Το κόστος ευκαιρίας του αγαθού \[ Χ \] σε όρους του αγαθού \[ Ψ \] δείχνει πόσες μονάδες του αγαθού Χ θυσιάζονται, όταν παράγεται μία επιπλέον μονάδα από το αγαθό \[ Ψ \] .

Η συνάρτηση παραγωγής εκφράζει τη σχέση που συνδέει τη μέγιστη ποσότητα προϊόντος, που μπορεί να παραχθεί σε ορισμένο χρόνο, με συγκεκριμένες ποσότητες συντελεστών και με δεδομένη την τεχνολογία παραγωγής.

Η εισοδηματική ελαστικότητα ενός αγαθού είναι —2, όταν:

Στο οικονομικό κύκλωμα, οι ροές είναι συνεχείς και έχουν πάντοτε το ίδιο μέγεθος.

Ο νόμος της φθίνουσας απόδοσης ισχύει, επειδή μεταβάλλονται οι αναλογίες που υπάρχουν κάθε φορά ανάμεσα στους σταθερούς και τους μεταβλητούς συντελεστές.

Η κατώτατη τιμή που επιβάλλει το κράτος για την προστασία του παραγωγού είναι πάντοτε μικρότερη από την τιμή ισορροπίας.

Στον παρακάτω πίνακα δίνονται τα δεδομένα κόστους μιας επιχείρησης που λειτουργεί στη βραχυχρόνια περίοδο.Αν η επιχείρηση παράγει 32 μονάδες προϊόντος και θέλει να αυξήσει την παραγωγή κατά 10 μονάδες η μεταβολή στο κόστος θα είναι:

Αν υπάρχει μείωση των τιμών των παραγωγικών συντελεστών, τότε αυξάνεται το κόστος του αγαθού για κάθε επίπεδο παραγωγής.

Η αύξηση της προσφοράς ενός αγαθού με σταθερή τη ζήτηση έχει ως αποτέλεσμα:

Το κόστος ευκαιρίας του αγαθού \[ Α \] σε όρους του αγαθού \[ Β \] δείχνει πόσες μονάδες του αγαθού \[ Β \] θυσιάζονται, όταν παράγεται μία επιπλέον μονάδα από το αγαθό \[ Α\] .

Η ελαστικότητα προσφοράς είναι μεγαλύτερη στη βραχυχρόνια περίοδο απ’ ότι στη μακροχρόνια περίοδο παραγωγής.