Το σωστό διάγραμμα είναι του σχήματος:

Ποια απ’ τα παραπάνω διαγράμματα αναφέρονται σε εναλλασσόμενη τάση;

Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;

Η εξίσωση της εναλλασσόμενης τάσης είναι:

Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;

Εναλλασσόμενο ρεύμα απεικονίζεται:

Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;

Η εξίσωση της εναλλασσόμενης τάσης στα άκρα του πλαισίου είναι:

Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;

Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;

Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;

Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;

α) όταν παραμένει ακίνητο.

β) όταν αρχίζει να κινείται κατά τη θετική φορά του άξονα \[x' x\].

γ) όταν αρχίζει να κινείται κατά την αρνητική φορά του άξονα \[x' x\].

Β) Αν το πλαίσιο αρχίζει να κινείται κατά την αρνητική φορά του άξονα \[y' y\] τότε το πλαίσιο:

α) αρχίζει να διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

β) αρχίζει να διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα που έχει την ωρολογιακή φορά.

γ) δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

α) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0  π α^2}{2R_π  Δt} Ι\, n\],                   
β) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0   π α^2 \sqrt{3}  }{2  (R_π+R_1+r) Δt}  I\, n\],
γ) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0  π α^2 \sqrt{3} }{2R_π  Δt}  Ι\, n\],              
δ) \[Ι_{επ}=\frac{ Νμ_0  π α^2 \sqrt{3}  }{ 8R_π  Δt} I\, n\].

Β) Το επαγωγικό φορτίο \[q_{επ}\]  που περνά από μια διατομή του σύρματος του πλαισίου στη διάρκεια της παραπάνω στροφής του είναι:

α) ανάλογο του τετραγώνου της ακτίνας \[α\] του κυκλικού πλαισίου.

β) ανάλογο του χρονικού διαστήματος \[Δt\] που διαρκεί η μεταβολή της μαγνητικής ροής.

γ) αντιστρόφως ανάλογο του χρονικού διαστήματος \[Δt\] που διαρκεί η μεταβολή της μαγνητικής του ροής.

Α) Το επαγωγικό φορτίο που πέρασε από μία διατομή του σύρματος του πλαισίου (1) μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_2\]  έχει απόλυτη τιμή \[q_1\]  ενώ για το πλαίσιο (2) έχει απόλυτη τιμή \[q_2\]. Για το \[q_1\]  ισχύει:

α) \[ q_1=\frac{ B α }{ 4R_1^* } \],                        
β) \[ q_1=\frac{NBα}{4R_1^*} \],                     
γ) \[ q_1=\frac{  N^2 Bα  } {4R_1^* }  \].

Β) Για τις σχέσεις των \[q_1,\, q_2\]  ισχύει:

α) \[q_1 = q_2\],              β) \[ q_1=4q_2 \],              γ) \[ q_1=\frac{q_2}{4}\],           δ) \[q_1=\frac{q_2}{2}\].

Α) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την ωρολογιακή φορά.

β) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Ο αγωγός (1) διαρρέεται από σταθερό ρεύμα ωρολογιακής φοράς και ο (2) από σταθερό ρεύμα αντιωρολογιακής φοράς.

δ) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα χρονικά μεταβαλλόμενα.

Β) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\], τα επαγωγικά φορτία που διέρχονται απ’ τις διατομές των (1) και (2) αντίστοιχα έχουν απόλυτες τιμές \[q_1,\, q_2\]  για τις οποίες ισχύει:

α) \[q_1=\frac{q_2}{2} \],              β) \[q_1= 2 q_2 \],               γ) \[q_1=q_2\].

Γ) Στο χρονικό διάστημα από \[t=0\] ως την \[t_1\]  απ’ τους αντιστάτες των δύο αγωγών εκλύονται θερμότητες \[Q_1,\, Q_2\]  αντίστοιχα για τις οποίες ισχύει:

α) \[Q_1=\frac{Q_2}{2}\],         β) \[Q_1=2 Q_2\],          γ) \[Q_1=\frac{Q_2}{8}\],             δ) \[Q_1=4Q_2\].

Α) Στη διάρκεια του πλησιάσματος :

α) ο δακτύλιος αποκτά βόρειο και νότιο πόλο.

β) ο δακτύλιος διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

γ) προσφέρουμε συνεχώς ενέργεια στο μαγνήτη.

δ) ο δακτύλιος αποκτά επαγωγική ΗΕΔ.

Β) Στη διάρκεια του πλησιάσματος του μαγνήτη:

α) στα άκρα του δακτυλίου δημιουργείται επαγωγική τάση με (+) στο άκρο Κ.

β) στα άκρα του δακτυλίου δημιουργείται επαγωγική τάση με (+) στο άκρο Λ.

γ) στο δακτύλιο δεν εμφανίζεται επαγωγική τάση.

Α) α) Στη διάρκεια του πλησιάσματος στην κάτω επιφάνεια του δακτυλίου, δημιουργείται νότιος μαγνητικός πόλος.

β) τα νήματα κινδυνεύουν να σπάσουν.

γ) τα νήματα ζαρώνουν, αν ο δακτύλιος έχει μικρό βάρος.

Β) Δημιουργώ στον παραπάνω δακτύλιο μια εγκοπή και πλησιάζω πάλι προς αυτόν το ραβδόμορφο μαγνήτη με τον ίδιο τρόπο. Στο άκρο Κ, Λ του δακτυλίου:

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

γ) δεν δημιουργείται επαγωγική τάση.

Α) Στην διάρκεια του πλησιάσματος του μαγνήτη στο δακτύλιο:

α) δεν δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα.

β) δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα με φορά Ζ→Η→Θ.

γ) δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα με φορά Θ→Η→Ζ.

Β) Μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_1\]  που ο μαγνήτης ακόμα πλησιάζει τον δακτύλιο προσφέρουμε ενέργεια \[10\, J\] στον μαγνήτη.

α) Τη χρονική στιγμή \[t_1\]  ο μαγνήτης έχει κινητική ενέργεια \[10\, J\].

β) Αν τη χρονική στιγμή \[t_1\]  ο μαγνήτης έχει κινητική ενέργεια \[8\, J\], τότε απ’ την \[t=0\] ως την \[t_1\]  στην αντίσταση του δακτυλίου εκλύθηκε θερμότητα ίση με \[2\, J\].

γ) Μπορεί απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]  να έχει εκλυθεί στον αντιστάτη του δακτυλίου ενέργεια ίση με \[10\, J\].

Α) Καθώς το πλαίσιο απομακρύνεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό δημιουργείται στο πλαίσιο:

α) επαγωγικό ρεύμα που έχει την ωρολογιακή φορά.

β) επαγωγικό ρεύμα που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) επαγωγική ΗΕΔ αλλά όχι επαγωγικό ρεύμα.

Β) Αν το πλαίσιο είναι ακίνητο στην αρχική  του θέση και αρχίζω να αυξάνω την ένταση του ρεύματος που διαρρέει τον ευθύγραμμο αγωγό, τότε:

α) το πλαίσιο διαρρέεται από ρεύμα που έχει την ωρολογιακή φορά.

β) το πλαίσιο διαρρέεται από ρεύμα που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) το πλαίσιο δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Γ) Αν το πλαίσιο είναι ακίνητο στην αρχική του θέση και αρχίζω να μειώνω την ένταση του ρεύματος που διαρρέει τον ευθύγραμμο αγωγό, τότε το πλαίσιο:

α) θα έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

β) θα απωθείται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

γ) δεν θα δέχεται δύναμη απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

Α) α) Κάθε πλευρά του πλαισίου δέχεται δυνάμεις Laplace που ανά δύο εξουδετερώνονται.

β) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

γ) Στο πλαίσιο δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

δ) Η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ την επιφάνεια του πλαισίου μένει σταθερή με το χρόνο.

Β) Αρχίζουμε να μειώνουμε την ένταση του ρεύματος στον ευθύγραμμο αγωγό χωρίς να μεταβάλλουμε τη φορά της.

α) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

β) Οι πλευρές ΚΛ και ΜΝ δέχονται απ’ τον αγωγό δυνάμεις ίσου μέτρου και αντίθετης φοράς.

γ) Στο πλαίσιο δεν δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

Α) Αν \[g\] το μέτρο της επιτάχυνσης της βαρύτητας και οι αντιστάσεις του αέρα αμελητέες , τα μέτρα των ταχυτήτων των μαγνητών \[υ_1,\, υ_2\]  όταν αυτοί φτάνουν στο έδαφος ισχύει:

α) \[υ_1 = υ_2 = \sqrt{2gh}\],                  β) \[υ_2=\sqrt{2gh} > υ_1\],      γ) \[υ_2 = \sqrt{2gh} < υ_1\].

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ όταν ο Μ₂ πλησιάζει τον Δ₂ και με \[(+)\] στο Κ όταν όταν ο Μ₂ απομακρύνεται απ’ τον Δ₂.

γ) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

δ) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ όταν ο Μ₂ πλησιάζει τον Δ₂ και με \[(+)\] στο Λ όταν ο Μ₂ απομακρύνεται απ’ το Δ₂.

Θεωρήστε ότι σ’ όλη τη διάρκεια της κίνησης του Μ₂ οι δυναμικές γραμμές του Μ₂ περνούν απ’ την επιφάνεια του Δ₂.

Α) Η κινητική ενέργεια \[Κ\] του μαγνήτη όταν φτάνει στο έδαφος είναι:

α) \[Κ=mgh\],                        β) \[K > mgh\],                   γ) \[K < mgh\].

Β) Στη διάρκεια του πλησιάσματος του μαγνήτη, η επαγωγική τάση που δημιουργείται στα άκρα Κ, Λ του Δ είναι:

α) μηδενική,

β) μη μηδενική με \[(+)\] στο άκρο Λ,

γ) μη μηδενική με \[(+)\] στο άκρο Κ.

α) \[0,8\, g\],                       β) \[1,2\, g\],                       γ) \[g\].

Β) Στη θέση ΙΙΙ λίγο μετά το πέρασμα του μαγνήτη απ’ τον δακτύλιο ο αγωγός:

α) δε διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

β) διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα ομόρροπο με αυτό που διαρρέεται στη θέση ΙΙ.

γ) αντίρροπο απ’ αυτό που διαρρέεται στη θέση ΙΙ.

α) Τα δύο πηνία διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

β) Το πλαίσιο Π₁ δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π₂ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I_2\]  που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Το πλαίσιο Π₁ δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π₂ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_2\]  που έχει την ωρολογιακή φορά.

Β. Ο λόγος των επαγωγικών ΗΕΔ που δημιουργούνται στα δύο πηνία  \[\frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } } { \mathcal{E} _ {επ_2 } } \]   είναι:

α) \[\frac{1}{2}\],              β) \[2\],                 γ) \[\frac{1}{4}\],              δ) \[4\].

Γ. Αν αμέσως μετά τη στιγμή \[t_1\]  η φορά των δυναμικών γραμμών του μαγνητικού πεδίου αντιστρέφεται σε σχέση με αυτήν της \[t=0\] και το μέτρο της έντασής του αρχίζει να αυξάνεται με σταθερό ρυθμό \[λ\], τότε το Π₂ διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα έντασης \[Ι_2'\]. Για τις απόλυτες τιμές \[Ι_2,\, Ι_2'\]  των εντάσεων των ρευμάτων που διαρρέει το Π₂ ισχύει:

α) \[Ι_2=Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

β) \[I_2=I_2'\]  και είναι αντίρροπα.

γ) \[Ι_2 > Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

δ) \[ Ι_2 < Ι_2'\]  και είναι αντίρροπα.

Α) Οι επαγωγικές ΗΕΔ που αναπτύσσονται στα δύο πλαίσια \[ \mathcal{E}_{επ_1}, \, \mathcal{ E}_{επ_2} \] στη διάρκεια της μεταβολής του μέτρου της \[B\] έχουν λόγο  \[\frac{ \mathcal{ E}_{επ_1 } }{ \mathcal{ E}_{επ_2 }  } \]   ίσο με:

α) \[ \frac{ \mathcal {E}   _{επ_1 } }{ \mathcal{  E  }_{επ_2 } } =8  \],                
β) \[  \frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } }{ \mathcal{ E } _{επ_2 } }=4  \],                
γ) \[ \frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } }{ \mathcal{ E }_{επ_2 } }=\frac{ 1 }{ 8 }  \],             
δ) \[ \frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 }  }{ \mathcal{ E }_{επ_2 } } =\frac{1 }{ 4 } \].

Β) Η φορά του ρεύματος που διαρρέει το Π₂ στη διάρκεια της μεταβολής της \[Β\] έχει:

α) την ωρολογιακή φορά,                   

β) την αντιωρολογιακή φορά,

γ) έχει φορά περιοδικά μεταβαλλόμενη.

Γ) Στα άκρα Κ, Λ του Π₁ στη διάρκεια της μεταβολής της \[Β\]:

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

γ) δεν δημιουργείται επαγωγική τάση γιατί το Π₁ είναι ανοικτό.

δ) δημιουργείται επαγωγική τάση που η πολικότητά της περιοδικά αντιστρέφεται.

Α) Η σταθερά \[λ\]:

α) είναι θετική,

β) είναι αρνητική,

γ) μπορεί να είναι θετική ή αρνητική αλλά όχι μηδενική.

Β) Αν ο αγωγός έχει αντίσταση ανά μονάδα μήκους \[R^*\]  και αν η απόλυτη τιμή της έντασης του ρεύματος που διαρρέει τον αγωγό είναι \[Ι_{επ}\], τότε η απόλυτη τιμής της \[λ\] είναι:

α) \[ |λ| = \frac{ Ι_{επ} r^2}{2R^* } \],                   
β) \[ |λ|=\frac{Ι_{επ} R^*}{r} \],                
γ) \[ |λ|=\frac{2Ι_{επ} R^*}{r} \].

Α) Στη διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού το μέτρο της έντασης \[Β_1\]:

α) αυξάνεται,              

β) μειώνεται,

γ) δεν μπορούμε με τα δεδομένα της άσκησης να βρούμε αν αυξάνεται ή μειώνεται.

Β) Στην διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού η σταθερά \[λ\] είναι:

α) \[\frac{mgR}{B_1 Nα^2 \ell  }\]     β) \[\frac{mgR}{B_2 Nα^2 \ell}\],     γ) \[\frac{2mgR}{B_2 Nα^2 \ell}\].

α) αυξάνεται,              

β) μειώνεται,

γ) δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν αυξάνεται ή μειώνεται.

Β) Το μέτρο \[λ\] του ρυθμού μεταβολής της έντασης \[B_1\]  είναι:

α) \[λ=\frac{mgR}{α^3 πΒ_2 }\],                      
β) \[λ=\frac{  (mg+kΔ\ell) R }{Nα^3 πB_2 }\],                    
γ) \[λ=\frac{(mg+kΔ\ell)R}{α^3 πB_2 }\].

Α) Στη διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού ΑΓ:

α) το ελατήριο είναι συσπειρωμένο κατά \[Δ \ell_1=N \frac{ B_2 α^2 λS}{2ρk}\],

β) το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[Δ \ell_1=N \frac{ Β_2 α^2 λS }{ 2ρk } \],

γ) το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[ Δ \ell_1=N \frac{ B_2 α^2 λS }{ ρk } \],

δ) το ελατήριο είναι συσπειρωμένο κατά \[Δ \ell_1=N \frac{ B_2 α^2 λS }{ ρk } \].

α) επιμήκυνση και ισχύει \[Δ \ell_2=\frac{ Δ \ell_1}{2}\].

β) συσπείρωση και ισχύει \[Δ \ell_2=\frac{Δ\ell_1}{2} \].

γ) συσπείρωση και ισχύει \[ Δ \ell_2=2Δ \ell_1\].

δ) επιμήκυνση και ισχύει \[Δ \ell_2=2Δ \ell_1\].

α) αυξάνεται,                          

β) μειώνεται,

γ) δεν μπορούμε να προβλέψουμε αν αυξάνεται ή μειώνεται.

Β) Η απόλυτη τιμή του ρυθμού μεταβολής του μέτρου της έντασης \[B_1\]  είναι:

α) \[λ=\frac{2πΒ_Δ R}{μ_0 α^2 } r\],              
β) \[ λ =\frac{2πΒ_Δ (Ν+1)R}{Nμ_0 α^2} r\],             
γ) \[λ=\frac{4πΒ_Δ (Ν+1)R}{μ_0 α^2 } r\].

Α) Οι δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου  έντασης \[B_2\]  έχουν φορά:

α) απ’ τον αναγνώστη προς τη σελίδα.

β) απ’ τη σελίδα προς τον αναγνώστη.

γ) μη προσδιορίσιμη με τα δεδομένα της άσκησης.

Β) Το μέτρο της έντασης \[Β_2\]  με όλα τα μεγέθη μετρημένα στο S.I. είναι:

α) \[Β_2=\frac{ w (R_Σ+R) }{ 2 N S  \ell }\],                  
β) \[Β_2=\frac{w (R_Σ+R) }{ 3NS \ell }\],    
γ) \[Β_2=\frac{ w (R_Σ+R) }{ N S \ell } \].

α) \[ \mathcal{E}_1=\mathcal{E}_2 \],              
β) \[ \mathcal{E}_1=2\mathcal{E}_2 \],                        
γ) \[ \mathcal{E}_1=\frac{ \mathcal{E}_2 }{ 2 } \].

Β) Για τις εντάσεις \[Ι_1,\, Ι_2\]  των επαγωγικών ρευμάτων που δημιουργούνται στα δύο πλαίσια ισχύει:

α) \[Ι_1=Ι_2\],                  β) \[Ι_1=4Ι_2\],                γ) \[Ι_1=8Ι_2\].

Α) Για τις επαγωγικές ΗΕΔ που δημιουργούνται στα πλαίσια ισχύει:

α) \[   \mathcal{E}_{επ_1 }=3\mathcal{E}_{επ_2 }=-\frac{3ΝΦ_0}{t_1}  \] ,     

β) \[  \mathcal{E}_{επ_1}=3\mathcal{E}_{επ_2}=-\frac{2Φ_0}{t_1}  \] ,

γ) \[   \mathcal{E}_{επ_1 }=3\mathcal{E}_{επ_2 }=\frac{3ΝΦ_0}{t_1} \] ,

δ) \[ \mathcal{ E}_{επ_1}=\mathcal{E}_{επ_2 }=-\frac{3ΝΦ_0}{t_1} \] .

Β) Για τις εντάσεις \[Ι_1,\, Ι_2\]  των ρευμάτων που διαρρέουν τα δύο πλαίσια αντίστοιχα ισχύει:

α) \[Ι_1=Ι_2\],                  β) \[Ι_1=3Ι_2\],                γ) \[Ι_1=\frac{3}{2} Ι_2 \].

α) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=\mathcal{E}_{επ_2 } \],        
β) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=2\mathcal{E}_{επ_2 }\],      
γ) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=-\mathcal{E}_{επ_2 }\],       
δ) \[\mathcal{E}_{επ_1 }=-\frac{3}{2} \mathcal{E}_{επ_2 }\].

Β) Το φορτίο που μετατοπίζεται από μία διατομή του σύρματος του πλαισίου απ’ την \[t_0=0\] ως την \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[\frac{2ΝΦ_0}{R}\],                        
β) \[\frac{ΝΦ_0}{R}\],              
γ) \[\frac{Φ_0}{R}\],                              
δ) \[\frac{3ΝΦ_0}{R} \].

Γ) Το φορτίο που περνά από τη διατομή του σύρματος ενός πλαισίου ανεξαρτήτως φοράς απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[ \frac {2ΝΦ_0} {R} \],                        
β) \[ \frac{ 3Φ_0 } { R } \],                           
γ) \[\frac{3ΝΦ_0}{R}\],                            
δ) \[\frac{2ΝΦ_0}{R} \].

Α) Τη χρονική στιγμή \[t\] όπου \[3 t_1 < t < 4 t_1\]  η φορά του επαγωγικού ρεύματος

α) είναι ομόρροπη με αυτήν της στιγμής \[ t_α\].

β) είναι αντίρροπη με αυτήν της στιγμής \[t_α\].

γ) δεν υπάρχει αφού ο κυκλικός αγωγός δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Β) Το επαγωγικό φορτίο που μετατοπίζεται σε μια διατομή του κυκλικού αγωγού απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[\frac{2Φ_0}{R}\],                δ) \[\frac{5Φ_0}{R}\].

Γ) Το επαγωγικό φορτίο που περνά απ’ τη διατομή του κυκλικού αγωγού ανεξαρτήτως φοράς την ίδια χρονική διάρκεια, έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[ \frac{2Φ_0}{R} \],                δ) \[ \frac{5Φ_0}{R} \].

α) απ’ τον αναγνώστη προς τη σελίδα.

β) απ’ τη σελίδα προς τον αναγνώστη.

γ) μη προσδιορίσιμη σύμφωνα με τα δεδομένα της άσκησης.

Β) Την χρονική στιγμή \[t_1=2,5\, s\], το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο έχει

α) την ωρολογιακή φορά.

β) την αντιωρολογιακή φορά.

γ) μηδενική ένταση.

Γ) Τη χρονική στιγμή \[t=3,4\, s\], το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο:

α) έχει την ωρολογιακή φορά.

β) έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) έχει μηδενική ένταση.

Α)α) την ωρολογιακή φορά.

β) την αντιωρολογιακή φορά.

γ) μηδενική τιμή.

Β) Απ’ την \[t_2\]  ως την \[t_3\]  το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο έχει:

α) την ωρολογιακή φορά.

β) την αντιωρολογιακή φορά.

γ) μηδενική τιμή.

Γ) Το φορτίο που διέρχεται απ’ τη διατομή του σύρματος του πλαισίου ανεξαρτήτως φοράς απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως την \[t'=t_3\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[ \frac{ Φ_0 }{ R } \],                    β) \[\frac{3Φ_0}{R}\],                γ) \[\frac{2Φ_0}{R}\].

α) θα εκτελέσει ομαλά επιβραδυνόμενη κίνηση μέχρι να αποκτήσει σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ_1 < υ_0\].

β) θα εκτελέσει επιταχυνόμενη κίνηση (μη ομαλά) μέχρι να αποκτήσει σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ_1 > υ_0\].

γ) θα εκτελέσει επιβραδυνόμενη κίνηση (μη ομαλά) μέχρι να αποκτήσει ταχύτητα μέτρου \[ υ_1 < υ_0 \].

δ) θα εκτελέσει Ε.Ο.Κ. με ταχύτητα \[υ_0\].

α) έχει γίνει αύξηση της κινητικής του αγωγού.

β) είναι ίση με τη συνολική θερμότητα που εκλύεται στους αντιστάτες μέχρι τη στιγμή \[t_1\].

γ) και η μείωση της κινητικής του ενέργειας του αγωγού ΚΛ μέχρι τη στιγμή \[t_1\] μας δίνουν μαζί την θερμότητα που εκλύεται συνολικά στους αντιστάτες μέχρι τη στιγμή \[t_1\].

Α) Αμέσως μετά τη χρονική στιγμή \[t=0\] ο αγωγός:

α) θ’ αρχίσει να επιταχύνεται.

β) θ’ αρχίσει να επιβραδύνεται.

γ) θα εκτελεί ομαλά μεταβαλλόμενη κίνηση.

Β) Κάποια στιγμή \[t_1\]  μετά την \[t=0\] ο αγωγός αποκτά οριακή ταχύτητα μέτρου \[υ_2\]  για τον οποίο ισχύει:

α) \[ υ_2= \frac{3}{4} υ_1\],                 β) \[υ_2=\frac{3υ_1}{2}\],                    γ) \[υ_2=\frac{2υ_1}{3}\].

α) ο αγωγός επιβραδύνεται ομαλά μέχρι να σταματήσει στιγμιαία και μετά εκτελεί ελεύθερη πτώση.

β) επιβραδύνεται μη ομαλά μέχρι να σταματήσει στιγμιαία και κατόπιν επιταχύνεται μη ομαλά μέχρι να αποκτήσει σταθερή ταχύτητα.

γ) ο αγωγός επιβραδύνεται μη ομαλά μέχρι που σταματά και εκεί ακινητοποιείται μόνιμα.

Β) Κάποια στιγμή \[t_1\]  ο αγωγός αποκτά οριακή ταχύτητα \[υ_1\]  που έχει:

α) μέτρο \[υ_1= \frac{ m g R }{ B^2  \ell^2 }\]  και φορά προς τα πάνω.

β) μέτρο \[ υ_1=\frac{mg2R}{B^2 \ell^2 }\]  και φορά προς τα κάτω.

γ) μέτρο \[υ_1=\frac{ mg5R}{ B^2 \ell^2 }\]  και φορά προς τα κάτω.

Α α) Το πλαίσιο \[(2)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(1)\], ενώ τα εμβαδά των σπειρών των δύο πλαισίων είναι ίσα.

β) Το πλαίσιο \[(2)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(1)\] και κάθε σπείρα του έχει το μισό εμβαδόν από κάθε σπείρα του πλαισίου \[(1)\].

γ) Το πλαίσιο \[(1)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(2)\] και κάθε σπείρα του έχει το μισό εμβαδόν από κάθε σπείρα του πλαισίου \[(2)\].

Β) Για τη μέση ισχύ \[\bar{P}_1\]  που καταναλώνεται στον αντιστάτη του πλαισίου \[(1)\] και για την αντίστοιχη \[\bar{P}_2\]  στο πλαίσιο \[(2)\] ισχύει:

α) \[\bar{P}_1=\bar{P}_2\],             
β) \[\bar{P}_1=2\bar{P}_2\],                       
γ) \[\bar{P}_1=\frac{ \bar{P}_2 }{ 2 } \].

Α) Όταν η μαγνητική ροή της κάθε σπείρας του πλαισίου γίνει  \[\frac{ ΒΑ \sqrt{3}  }{ 2 } \]  για πρώτη φορά, η τάση στα άκρα του πλαισίου είναι:

α) \[\frac{NωΒΑ \sqrt{ 3 }   }{ 2 } \],                     
β) \[ \frac{ ωΒΑ \sqrt{3} }{ 2} \],                        
γ) \[ \frac{ωΒΑ}{2} \],       
δ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{2} \].

Β) Τη στιγμή που η μαγνητική ροή που διέρχεται από κάθε σπείρα μηδενίζεται για πρώτη φορά, η τάση στα άκρα του γίνεται:

α) \[ ΝωΒΑ \],                   β) \[\frac{ ΝωΒΑ }{ 2 }\],                γ) \[ \frac{ΝωΒΑ \sqrt{2} }{ 2 }\],          δ) \[0\].

Α) Τη στιγμή που η μαγνητική ροή της κάθε σπείρας γίνεται  \[\frac{ΒΑ}{2}\], το ρεύμα που διαρρέει κάθε σπείρα του πλαισίου έχει ένταση:

α) \[\frac{ΝωΒΑ \sqrt{3} }{4R}\],                  
β) \[\frac{ΝωΒΑ \sqrt{3} }{2R}\],                  
γ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{2R}\],
δ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{4R}\].

α) \[ 0 \],                            
β) \[ \frac{ΝωΒΑ}{2R} \],             
γ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{4R} \],      
δ) \[ \frac{ΝωΒΑ \sqrt{3} }{ 4R  }  \]

Α) Η μέγιστη χρονική διάρκεια μεταξύ δύο διαδοχικών φορών που η ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης είναι ίση με το  \[\frac{1}{4}\]  της μέγιστης ισχύος του είναι:

α) \[Δt_{max}=\frac{T}{4}\],                      
β) \[Δt_{max}=\frac{Τ}{2}\],                       
γ) \[Δt_{max}=\frac{T}{3}\],          
δ) \[Δt_{max}=\frac{2T}{3}\].

Β) Το ελάχιστο αντίστοιχο χρονικό διάστημα είναι:

α) \[Δt_{min}=\frac{T}{4}\],                       
β) \[Δt_{min}=\frac{T}{6}\],                       
γ) \[Δt_{min}=\frac{T}{3}\],                       
δ) \[Δt_{min}=\frac{T}{12}\].

Η ενεργός τιμή του εναλλασσόμενου αυτού ρεύματος είναι:

Α) Μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_1=\frac{T}{4}\], η απόλυτη τιμή του φορτίου που μετατοπίζεται από τη διατομή  του σύρματος του πλαισίου είναι:
α) \[\frac{NBA}{2R}\],               
β) \[\frac{ΝΒΑ}{R}\],                 
γ) \[\frac{ΝΒΑ}{4R}\],    
δ) \[\frac{ ΝΒΑ\sqrt{3} }{2R}\].

α) \[\frac{ΝΒΑ}{R}\]  και ίδια με την απόλυτη τιμή του φορτίου που διέρχεται απ’ τη διατομή ανεξαρτήτως φοράς στον ίδιο χρόνο.

β) \[\frac{2ΝΒΑ}{R}\]  και ίδια με την απόλυτη τιμή του φορτίου που διέρχεται απ’ τη διατομή ανεξαρτήτως φοράς στον ίδιο χρόνο.

γ) \[\frac{2ΝΒΑ}{R}\]  αλλά διαφορετική της απόλυτης τιμής του φορτίου που διέρχεται ανεξαρτήτως φοράς απ’ τη διατομή στον ίδιο χρόνο.

Α) Από την \[t=0\] ως την \[t_1=\frac{3T}{4}\], το φορτίο που μετατοπίζεται από μια διατομή του πλαισίου έχει απόλυτη τιμή:

α) \[\frac{ΝΒΑ}{2R}\],    β) \[\frac{ΝΒΑ}{4R}\],    γ) \[\frac{ΝΒΑ}{R}\],       δ) \[0\].

Β) Στο ίδιο χρονικό διάστημα το φορτίο που διέρχεται από μια διατομή του πλαισίου ανεξαρτήτως φοράς έχει απόλυτη τιμή:

α) \[ \frac{2NBA}{R}\],    β) \[\frac{ΝΒΑ}{R}\],      γ) \[\frac{4ΝΒΑ}{R}\],     δ) \[\frac{3ΝΒΑ}{R}\].

Όταν τα ρεύματα στα δύο κυκλώματα αποκτήσουν σταθερές εντάσεις, οι αποθηκευμένες ενέργειες των μαγνητικών πεδίων των δύο πηνίων είναι \[U_1,U_2\]  αντίστοιχα. Ο λόγος \[\frac{U_1}{U_2}\] είναι: