MENU

Φυσική: Στερεό

Να επιλέξετε τις σωστές απαντήσεις στις ερωτήσεις που ακολουθούν.

Θα πρέπει να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις.


Παρακαλούμε συμπληρώστε τα προσωπικά σας στοιχεία:

Επώνυμο
Όνομα
Email
1. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στερεό σώμα είναι:
2. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
3. Στερεό σώμα εκτελεί μεταφορική κίνηση. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
4. Ένα στερεό σώμα εκτελεί μεταφορική κίνηση. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
5. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στην μεταφορική κίνηση ενός στερεού σώματος:
6. Στερεό σώμα εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
7. Στερεό σώμα εκτελεί στροφική μεταβαλλόμενη κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Όλα τα σημεία του στερεού που κινούνται την ίδια χρονική στιγμή:
8. Κατά τη στροφική κίνηση ενός στερεού σώματος γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής το μέτρο της γωνιακής του ταχύτητας αυξάνεται. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
9. Κατά τη στροφική κίνηση ενός στερεού σώματος γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής το μέτρο της γωνιακής του ταχύτητας αυξάνεται. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
10. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Μόνο στροφική κίνηση εκτελεί:
11. Τροχός στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα εκτελώντας επιταχυνόμενη κίνηση. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Όλα τα κινούμενα σημεία του στερεού έχουν την ίδια στιγμή:
12. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η γωνιακή ταχύτητα ενός στερεού σώματος που εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής:
13. Τροχός στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής που είναι κάθετος στις βάσεις του και διέρχεται απ’ τα κέντρα τους με σταθερή γωνιακή ταχύτητα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
14. Τροχός στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής που είναι κάθετος στις βάσεις του και η γωνιακή του ταχύτητα μεταβάλλεται με σταθερό ρυθμό. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η \[\vec{α}_{γων}\] του τροχού:
15. Τροχός στρέφεται γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που είναι κάθετος στις βάσεις του και διέρχεται απ’ τα κέντρα τους. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν \[r_B=2r_A\], ο λόγος των μέτρων των γραμμικών ταχυτήτων \[υ_{γρ_Α }\] προς \[υ_{γρ_Β }\] είναι:
16. Ράβδος ΟΑ στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα που είναι κάθετος σ’ αυτήν και περνά απ’ το άκρο της Ο. Η στροφική κίνηση γίνεται με σταθερή γωνιακή επιτάχυνση. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το μέτρο της επιτρόχιας επιτάχυνσης ενός σημείου Ζ:
17. Ο τροχός του παρακάτω σχήματος εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από κατακόρυφο άξονα που διέρχεται απ’ το κέντρο του και είναι κάθετος στις βάσεις του τροχού. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
18. Ο τροχός εκτελεί ομαλή στροφική κίνηση γύρω από σταθερό οριζόντιο άξονα που διέρχεται απ’ τα κέντρα των βάσεών του και είναι κάθετος στις βάσεις αυτές. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
19. Ο τροχός του παρακάτω σχήματος στρέφεται γύρω από οριζόντιο άξονα \[x' x\] που είναι κάθετος στη βάση του και περνά απ’ τα κέντρα τους. Ο τροχός στρέφεται κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού με σταθερή γωνιακή ταχύτητα. Ποιες από τις ακόλουθες προτάσεις είναι σωστές;
20. Η ράβδος ΟΑ του παρακάτω σχήματος στρέφεται γύρω από σταθερό οριζόντιο άξονα κάθετο στη διεύθυνσή της που διέρχεται απ’ το άκρο της Ο με τη φορά που φαίνεται στο σχήμα και με σταθερή γωνιακή ταχύτητα.
21. Η ράβδος ΟΑ του παρακάτω σχήματος στρέφεται γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα κάθετο στη διεύθυνσή της που διέρχεται απ’ το άκρο της Ο με τη φορά που φαίνεται στο σχήμα.
22. Στερεό σώμα στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής εκτελώντας ομαλά μεταβαλλόμενη κίνηση. Για την κυκλική κίνηση ενός κινούμενου σημείου του στερεού σώματος, ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
23. Ο τροχός του παρακάτω σχήματος εκτελεί στροφική κίνηση γύρω απ’ τον σταθερό κατακόρυφο άξονα \[z' z\] που είναι κάθετος στη βάση του με τη φορά που φαίνεται στο σχήμα. Το μέτρο της γωνιακής του ταχύτητας αυξάνεται με το χρόνο. Ποιες από τις ακόλουθες προτάσεις είναι σωστές;
24. Ο τροχός του παρακάτω σχήματος εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα \[z' z\] που είναι κάθετος στη βάση του με τη φορά που φαίνεται στο σχήμα. Το μέτρο της γωνιακής του ταχύτητας μειώνεται με το χρόνο. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
25. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της διαγραφόμενης γωνίας (γωνιακής μετατόπισης) με το χρόνο μιας ράβδου που στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
26. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της διαγραφόμενης γωνίας με το χρόνο ενός δίσκου ακτίνας \[R=2\, m\] που εκτελεί στροφική κίνηση γύρω απ’ τον σταθερό άξονα περιστροφής που διέρχεται απ’ το κέντρο του Κ και είναι κάθετος στις βάσεις του. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
27. Στερεό εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Η γωνία που διαγράφει σε συνάρτηση με το χρόνο δίνεται απ’ τη σχέση \[θ=4t\] (S.I.). Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
28. Ένα στερεό σώμα εκτελεί ομαλή στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Ένα σημείο του στερεού που εκτελεί κυκλική κίνηση έχει:
29. Δίσκος εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που είναι κάθετος στις βάσεις του και διέρχεται απ’ τα κέντρα τους. Η γωνία που διαγράφει ο δίσκος με το χρόνο δίνεται απ’ τη σχέση \[θ=10t\] (S.I.). Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
30. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Η γωνιακή επιτάχυνση ενός στερεού σώματος που στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα:
31. Στερεό εκτελεί μεταβαλλόμενη στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η γωνιακή επιτάχυνση του στερεού σώματος:
32. Ο τροχός του παρακάτω σχήματος στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα που είναι κάθετος στις βάσεις του και διέρχεται απ’ τα κέντρα τους. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
33. Ο τροχός του παρακάτω σχήματος στρέφεται κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού γύρω από οριζόντιο άξονα που είναι κάθετος στις βάσεις του και διέρχεται απ’ τα κέντρα τους. Η στροφική κίνηση είναι ομαλά μεταβαλλόμενη και το μέτρο της γωνιακής της ταχύτητας συνεχώς μειώνεται. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
34. Ο ομογενής δίσκος του παρακάτω σχήματος στρέφεται γύρω από κατακόρυφο άξονα που είναι κάθετος στο επίπεδό του και περνά απ’ το κέντρο του. Στο σχήμα φαίνονται οι κατευθύνσεις της γωνιακής ταχύτητας του δίσκου και της επιτρόχιας επιτάχυνσης ενός σημείου Α της περιφέρειάς του. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι η σωστή;
35. Η ομογενής ράβδος ΟΑ του παρακάτω σχήματος στρέφεται πάνω σε οριζόντιο επίπεδο γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα. Στο σχήμα φαίνονται οι κατευθύνσεις της γωνιακής επιτάχυνσης της ράβδου και της επιτρόχιας επιτάχυνσης του άκρου της Α. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή;
36. Τροχός στρέφεται γύρω από σταθερό οριζόντιο άξονα εκτελώντας ομαλά μεταβαλλόμενη κίνηση κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Ο άξονας περιστροφής είναι κάθετος στις βάσεις του και διέρχεται απ’ τα κέντρα τους. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
37. Το στερεό σώμα του παρακάτω σχήματος α στρέφεται γύρω από τον σταθερό άξονα \[z' z\] αντίρροπα των δεικτών του ρολογιού. Η γωνιακή ταχύτητα μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με το παρακάτω διάγραμμα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
38. Τροχός στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα. Η γωνιακή ταχύτητα του τροχού μεταβάλλεται με το χρόνο όπως φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
39. Τροχός εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα κάθετο στις βάσεις του που διέρχεται απ’ το κέντρο του. Ένα σημείο της περιφέρειάς του αυξάνει το μέτρο της γραμμικής ταχύτητάς του σύμφωνα με την εξίσωση \[υ=3t\] (S.I.). Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
40. Στερεό σώμα εκτελεί στροφική κίνηση και η γωνιακή του ταχύτητα δίνεται απ’ τη σχέση \[ω=5+2t\] (S.I.). Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
41. Τροχός ακτίνας \[R=0,5\, m\] στρέφεται γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που είναι κάθετος στις βάσεις του και περνά απ’ τα κέντρα τους. Η γωνιακή ταχύτητα του τροχού με το χρόνο δίνεται απ’ τη σχέση \[ω=4t\] (S.I.). Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
42. Τροχός ακτίνας \[R=0,25\, m\] στρέφεται γύρω από σταθερό οριζόντιο άξονα που είναι κάθετος στις βάσεις του και περνά απ’ το κέντρο του. Η γωνιακή ταχύτητα του τροχού με το χρόνο δίνεται απ’ τη σχέση \[ω=10-4t\] (S.I.). Ποιες από τις ακόλουθες προτάσεις είναι σωστές;
43. Τροχός εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που είναι κάθετος στις βάσεις του. Η γωνία που διαγράφει ο τροχός με το χρόνο δίνεται απ’ τη σχέση \[θ=4t^2\] (S.I.). Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
44. Δίσκος στρέφεται γύρω από σταθερό οριζόντιο άξονα που είναι κάθετος στις βάσεις του και διέρχεται απ’ τα κέντρα τους. Ο δίσκος ξεκινά να στρέφεται την \[t=0\] με σταθερή γωνιακή επιτάχυνση \[α_{γων}=4\, \frac{m}{s^2}\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
45. Ράβδος την \[t=0\] αρχίζει να στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Ο ρυθμός μεταβολής της γωνιακής ταχύτητάς της είναι σταθερός και ομόρροπος της γωνιακής της ταχύτητας. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Ο αριθμός των περιστροφών που έχει εκτελέσει η ράβδος μέχρι τη χρονική στιγμή \[t\] είναι ανάλογος του:
46. Δύο τροχοί (1), (2) εκτελούν στροφικές κινήσεις γύρω από σταθερούς άξονες περιστροφής που είναι κάθετοι στις βάσεις τους και περνούν απ’ τα κέντρα τους. Στα παρακάτω διαγράμματα φαίνονται οι μεταβολές των γωνιακών τους ταχυτήτων με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
47. Δύο στερεά σώματα (1), (2) εκτελούν στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής το καθένα. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή της γωνιακής ταχύτητας του κάθε στερεού με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
48. Η ράβδος ΟΑ του παρακάτω σχήματος α εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από κατακόρυφο άξονα κάθετο στη ράβδο που διέρχεται απ’ το άκρο της Ο. Στο σχήμα β φαίνεται η μεταβολή της γωνιακής ταχύτητας της ράβδου με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
49. Δύο σφαίρες (1), (2) εκτελούν στροφική κίνηση γύρω από σταθερούς άξονες περιστροφής που ταυτίζονται με μια διάμετρο της καθεμιάς αντίστοιχα. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή της γωνιακής ταχύτητας της κάθε σφαίρας με το χρόνο στο ίδιο σύστημα αξόνων. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
50. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται τα διαγράμματα της μεταβολής των γωνιακών ταχυτήτων δύο σφαιρικών φλοιών (1) και (2) με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
51. Τροχός εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Η γραφική παράσταση της γωνιακής ταχύτητας του τροχού με το χρόνο δίνεται απ’ το παρακάτω διάγραμμα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
52. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της γωνιακής ταχύτητας με το χρόνο της στροφικής κίνησης ενός στερεού που γίνεται γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
53. Στερεό σώμα στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα και η μεταβολή της γωνιακής ταχύτητας του σώματος με το χρόνο φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα.
Ποιο απ’ τα παρακάτω διαγράμματα εκφράζει τη μεταβολή της γωνιακής επιτάχυνσης με το χρόνο;
54. Στερεό σώμα εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Το διάγραμμα της γωνιακής ταχύτητας του στερεού με το χρόνο δίνεται στο παρακάτω σχήμα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
55. Στερεό σώμα εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της γωνιακής ταχύτητας του στερεού σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
56. Στερεό εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η γραφική παράσταση της γωνιακής ταχύτητας του στερεού με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
57. Στερεό εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Η μεταβολή της γωνιακής του ταχύτητας με το χρόνο δίνεται στο παρακάτω διάγραμμα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
58. Στερεό εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η γραφική παράσταση της γωνιακής ταχύτητας του στερεού σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
59. Σφαίρα εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα που διέρχεται από μια διάμετρό της. Η γωνιακή ταχύτητα της σφαίρας σε συνάρτηση με το χρόνο παριστάνεται στο παρακάτω διάγραμμα. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
60. Στερεό εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Η γωνιακή ταχύτητα του στερεού μεταβάλλεται με το χρόνο όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα.
Ποιο απ’ τα παρακάτω διαγράμματα παριστάνει τη γωνιακή επιτάχυνση του στερεού με το χρόνο;
61. Τροχός εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα που είναι κάθετος στις βάσεις του και διέρχεται απ’ το κέντρο του Κ. Ο τροχός έχει ακτίνα \[R\]. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της γωνιακής του ταχύτητας με το χρόνο. Ποιες από τις ακόλουθες προτάσεις είναι σωστές;
62. Στερεό σώμα εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Θεωρούμε θετική φορά για τη στροφική κίνηση την αντίθετη απ’ τη φορά κίνησης των δεικτών του ρολογιού. Η γραφική παράσταση της συνάρτησης της γωνιακής ταχύτητας του στερεού με το χρόνο δίνεται στο παρακάτω διάγραμμα. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
63. Σφαίρα εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από κατακόρυφο άξονα περιστροφής που ταυτίζεται με μια διάμετρό της. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της γωνιακής της ταχύτητας με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
64. Ομογενής σφαιρικός φλοιός εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από οριζόντιο άξονα που διέρχεται από μια διάμετρό του. Θεωρούμε θετική φορά περιστροφής την αντίθετη της φοράς των δεικτών του ρολογιού. Η γωνιακή του ταχύτητα μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με το παρακάτω διάγραμμα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
65. Ομογενής λεπτή ράβδος ΟΑ εκτελεί στροφική κίνηση πάνω σε οριζόντιο επίπεδο και γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που διέρχεται απ’ το κέντρο της. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή της γωνιακής της ταχύτητας με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
66. Οι οδοντωτοί τροχοί του παρακάτω σχήματος έρχονται σε επαφή και στρέφονται ταυτόχρονα γύρω από σταθερό άξονα που ο καθένας είναι κάθετος στο επίπεδο των βάσεών του. Οι κινήσεις τους είναι ομαλά επιταχυνόμενες. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Οι δύο οδοντωτοί τροχοί:
67. Οι δίσκοι (1) και (2) συνδέονται με ιμάντα και ο καθένας μπορεί να στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα που είναι κάθετος στο επίπεδο των βάσεών τους. Ο ιμάντας δεν ολισθαίνει στις περιφέρειές τους. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
68. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σύνθετη κίνηση εκτελεί:
69. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το κέντρο μάζας του στερεού σώματος:
70. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση. Το κέντρο μάζας ενός συμμετρικού στερεού σώματος ταυτίζεται με το κέντρο συμμετρίας του:
71. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Το κέντρο μάζας ενός στερεού σώματος ταυτίζεται με το κέντρο βάρους του:
72. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Το κέντρο μάζας του στερεού σώματος είναι σημείο εκτός του σώματος:
73. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Σε έναν κύβο το κέντρο μάζας του ταυτίζεται με το σημείο τομής των διαγωνίων του. Αυτό σημαίνει ότι:
74. Ένα στερεό σώμα είναι ελεύθερο και να κινηθεί στροφικά και να μεταφερθεί. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Όταν το σώμα αρχίζει να εκτελεί σύνθετη κίνηση τότε το κέντρο μάζας του στερεού:
75. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Κύλιση χωρίς ολίσθηση πάνω σε οριζόντιο έδαφος εκτελεί ένας τροχός:
76. Ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει πάνω σε οριζόντιο επίπεδο και η γωνιακή του ταχύτητα είναι σταθερή και έχει μέτρο \[ω\]. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
77. Τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει πάνω σε οριζόντιο έδαφος. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
78. Τροχός κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο έδαφος. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Την ίδια χρονική στιγμή \[t_1\]:
79. Ο τροχός του παρακάτω σχήματος αρχίζει να κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει κατεβαίνοντας σε κεκλιμένο επίπεδο και το cm του έχει σταθερή επιτάχυνση \[\vec{α}_{cm} \]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
80. Ομογενής τροχός κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει με σταθερή επιτάχυνση μέτρου \[α_{cm}\] στην μεταφορική του κίνηση και σταθερή γωνιακή επιτάχυνση μέτρου \[α_{γων}\]. Τη στιγμή \[t_1\] το κέντρο μάζας του τροχού έχει μέτρο \[υ_{1_{cm}}\] και η γωνιακή ταχύτητα του τροχού έχει μέτρο \[ω_1\]. Ποιες από τις ακόλουθες προτάσεις είναι σωστές;
81. Ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει κατεβαίνοντας σε κεκλιμένο επίπεδο με σταθερή επιτάχυνση μέτρου \[α_{cm}\] και σταθερή γωνιακή επιτάχυνση μέτρου \[α_{γων}\]. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή;
82. Ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο επίπεδο. Ένα σημείο Α του τροχού έχει κάθε στιγμή γραμμική ταχύτητα ίση κατά μέτρο με την ταχύτητα του κέντρου μάζας του τροχού. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το σημείο Α:
83. Ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε επίπεδο έδαφος. Αν σε χρόνο \[Δt\] το κέντρο μάζας του τροχού έχει διανύσει διάστημα \[x_{cm}\] και ο τροχός έχει στραφεί κατά \[Δθ\], ποια από τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή;
84. Ο ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο έδαφος. Απ’ τη χρονική στιγμή \[0\] ως τη στιγμή \[t_1\] το cm έχει διανύσει απόσταση \[x_1\] και ο τροχός έχει στραφεί κατά γωνία \[Δθ_1\]. Τη στιγμή \[t_1\] ο τροχός έχει ταχύτητα μεταφορικής κίνησης μέτρου \[υ_{1_{cm} }\], επιτάχυνση μέτρου \[α_{1_{cm} }\] ενώ ταυτόχρονα έχει γωνιακή ταχύτητα \[ω_1\] και γωνιακή επιτάχυνση μέτρου \[α_{γων_1 }\] ενώ η γραμμική ταχύτητα του σημείου Ζ την ίδια στιγμή έχει μέτρο \[υ_{γρ_{1_Ζ }}\] και επιτρόχια επιτάχυνση λόγω της στροφικής κίνησης του τροχού \[α_{επ_{1_Ζ }}\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστές;
85. Τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε επίπεδο έδαφος. Αν σε χρόνο \[Δt\] ο τροχός έχει στραφεί κατά \[Δθ\] ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Ένα σημείο Α που απέχει \[\frac R2\] απ’ το κέντρο του τροχού, λόγω της μεταφορικής του κίνησης διανύει στον ίδιο χρόνο απόσταση:
86. Ομογενής κύλινδρος ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει με σταθερή επιτάχυνση \[α_{cm}\] λόγω μεταφορικής κίνησης και γωνιακή επιτάχυνση \[α_{γων}\]. Κάποια χρονική στιγμή τα μέτρα της ταχύτητας λόγω μεταφορικής κίνησης και της γωνιακής ταχύτητας είναι \[υ_{cm}\] και \[ω\] αντίστοιχα. Ποιες από τις επόμενες σχέσεις είναι σωστές;
87. Ομογενής τροχός κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει και η μεταφορική του κίνηση είναι ομαλά επιταχυνόμενη. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή;
88. Ο ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο επίπεδο με σταθερή γωνιακή ταχύτητα \[\vec{ω}\] και το κέντρο μάζας του έχει σταθερή ταχύτητα \[\vec{υ}_{cm}\] ενώ ένα σημείο Ζ που απέχει \[r\] απ’ το κέντρο Κ του τροχού έχει γραμμική ταχύτητα \[\vec{υ}_{γρ_Ζ }\]. Σύμφωνα με την αρχή της επαλληλίας των κινήσεων η ταχύτητα του σημείου Ζ είναι:
89. Ο ομογενής τροχός του παρακάτω σχήματος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει με σταθερή γωνιακή ταχύτητα μέτρου \[ω\] πάνω σε οριζόντιο έδαφος. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
90. Ο ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος αρχίζει να κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει την \[t=0\] σε οριζόντιο έδαφος και η επιτάχυνση του κέντρου μάζας του είναι σταθερή. Μια χρονική στιγμή \[t_1\] η γωνιακή ταχύτητα του τροχού έχει μέτρο \[ω_1\] και η ταχύτητα του κέντρου μάζας του τροχού έχει μέτρο \[υ_{1_{cm}}\] και έχει τη φορά που φαίνεται στο σχήμα. Τα σημεία Γ και Δ είναι τα άκρα της οριζόντιας διαμέτρου του τροχού. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
91. Ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο έδαφος με σταθερή μεταφορική ταχύτητα \[υ\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
92. Τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο επίπεδο και το κέντρο μάζας του τροχού εκτελεί ομαλή κίνηση. Κάποια χρονική στιγμή \[t_1\] ένα σημείο Α του τροχού έχει μηδενική ταχύτητα. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Για να μεγιστοποιηθεί το μέτρο της ταχύτητας του Α για πρώτη φορά μετά τη χρονική στιγμή \[t_1\] πρέπει το σημείο Α να διαγράψει μήκος τόξου:
93. Ομογενής τροχός κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο έδαφος. Τη στιγμή \[t_1\] ένα σημείο Γ της περιφέρειάς του που απέχει \[R\] απ’ το έδαφος έχει ταχύτητα μέτρου \[υ\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το μέτρο της ταχύτητας του ανώτερου σημείου του τροχού την ίδια στιγμή έχει ταχύτητα μέτρου:
94. Ο ομογενής τροχός του παρακάτω σχήματος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει πάνω σε οριζόντιο έδαφος. Τα μέτρα των ταχυτήτων των σημείων Β, Γ, Δ την ίδια στιγμή είναι αντίστοιχα \[υ_Β,\, υ_Γ,\, υ_Δ\]. Ποια από τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή;
95. Ο ομογενής τροχός του παρακάτω σχήματος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο δάπεδο. Τα σημεία Β, Γ, Δ κάποια χρονική στιγμή βρίσκονται στην ίδια κατακόρυφη διάμετρο και την ίδια στιγμή έχουν ταχύτητες μέτρων \[υ_Β,\, υ_Γ,\, υ_Δ\] αντίστοιχα. Ποια από τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή;
96. Ο ομογενής τροχός του παρακάτω σχήματος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει πάνω σε οριζόντιο δάπεδο με σταθερή γωνιακή ταχύτητα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το σημείο Ζ:
97. Σε ένα τρακτέρ οι πίσω τροχοί του έχουν ακτίνα \[R_1\] ενώ οι μπροστινοί \[R_2\] με \[R_2<R_1\]. Καθώς το τρακτέρ κινείται, οι τροχοί του εκτελούν κύλιση χωρίς ολίσθηση πάνω σε οριζόντιο έδαφος. Την ίδια χρονική στιγμή \[t_1\] τα ανώτερα σημεία των παραπάνω τροχών έχουν ταχύτητες μέτρου \[υ_{1_{αν} },\, υ_{2_{αν} }\] αντίστοιχα. Ποια απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή;
98. Τροχός κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο έδαφος και το μέτρο της ταχύτητας του κέντρου μάζας του αυξάνεται. Σε ποια απ’ τα παρακάτω σχήματα φαίνεται το διάνυσμα της επιτάχυνσης \[\vec{α}_Β\] του ανώτερου σημείου Β του τροχού;
99. Τροχός κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο έδαφος και το μέτρο της ταχύτητας του κέντρου μάζας του αυξάνεται. Σε ποιο απ’ τα παρακάτω σχήματα φαίνεται το διάνυσμα της επιτάχυνσης \[\vec{α}_A\] του σημείου επαφής Α του τροχού με το έδαφος;
100. Τροχός ακτίνας \[R\] εκτελεί σύνθετη κίνηση σε οριζόντιο επίπεδο. Το κέντρο μάζας του τροχού έχει οριζόντια σταθερή ταχύτητα \[υ_{cm}\] προς τα δεξιά και η γωνιακή ταχύτητα έχει τη φορά που φαίνεται στο παρακάτω σχήμα και σταθερό μέτρο. Το σημείο Α του τροχού που βρίσκεται σε επαφή με το έδαφος έχει ταχύτητα \[\vec{υ}_Α\] οριζόντια προς τα αριστερά. Σε χρόνο \[Δt\] ο τροχός διαγράφει γωνία \[Δθ\] και το cm μετατοπίζεται οριζόντια κατά \[Δx_{cm}\]. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή;
101. Τροχός ακτίνας \[R\] εκτελεί σύνθετη κίνηση σε οριζόντιο επίπεδο. Το κέντρο μάζας του τροχού έχει οριζόντια σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ_{cm}\] με φορά προς τα δεξιά και ο τροχός στρέφεται δεξιόστροφα. Το σημείο Α του τροχού που βρίσκεται σε επαφή με το έδαφος έχει ταχύτητα \[\vec{υ}_Α\] προς τα δεξιά και μέτρου \[υ_Α=\frac{ υ_{cm} }{2}\]. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Το ανώτερο σημείο Β του τροχού έχει ταχύτητα:
102. Ο ομογενής ακίνητος δίσκος ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος έχει μικρό αυλάκι ακτίνας \[\frac R2\] στο οποίο έχουμε τυλίξει πολλές φορές λεπτό μη εκτατό νήμα στο άκρο Α του οποίου ασκούμε δύναμη έτσι ώστε ο τροχός αρχίζει να κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει. Τη χρονική στιγμή \[t_1\] το κέντρο μάζας του τροχού έχει ταχύτητα \[υ_{cm}\]. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Το ελεύθερο άκρο Α του νήματος έχει ταχύτητα μέτρου:
103. Στον ομογενή ακίνητο κύλινδρο του παρακάτω σχήματος έχουμε τυλίξει λεπτό και μη εκτατό νήμα. Τραβώντας το άκρο Α του νήματος ο κύλινδρος αρχίζει να κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει και το κέντρο μάζας του κυλίνδρου αποκτά επιτάχυνση μέτρου \[α_{cm}\]. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Το ελεύθερο άκρο Α του νήματος έχει επιτάχυνση μέτρου:
104. Επιλέξτε ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές. Η ροπή μιας δύναμης ως προς άξονα περιστροφής
105. Επιλέξτε ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές. Η ροπή μιας δύναμης
106. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
107. Ζεύγος δυνάμεων ονομάζεται το σύστημα:
108. Να επιλέξετε τις σωστές απαντήσεις. Η ροπή ενός ζεύγους δυνάμεων τετραπλασιάζεται όταν
109. Σε ένα στερεό σώμα που έχει τη δυνατότητα να στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα \[z'z\] ασκείται δύναμη \[\vec{F}\]. Αν το σημείο εφαρμογής της δύναμης \[\vec{F}\] μετατοπίζεται πάνω στο φορέα της, τότε η ροπή της ως προς τον άξονα \[z'z\]
110. Στη ράβδο ΟΑ του σχήματος ασκούνται τέσσερις ομοεπίπεδες δυνάμεις του ίδιου μέτρου. Η ράβδος μπορεί να στρέφεται γύρω από άξονα που διέρχεται από το άκρο της Ο και είναι κάθετος στο επίπεδο των δυνάμεων. Η δύναμη που η ροπή της ως προς το Ο έχει μεγαλύτερο μέτρο είναι
111. Στη ράβδο του σχήματος, η οποία έχει μήκος \[ \ell \], ασκείται δύναμη \[\vec{F}\]. Η ράβδος μπορεί να στρέφεται γύρω από άξονα που διέρχεται από το άκρο της Ο και είναι κάθετος στο επίπεδο της ράβδου και της δύναμης. Η ροπή της δύναμης \[\vec{F}\] ως προς το σημείο Ο είναι ίση με
112. Ποια από τις επόμενες δυνάμεις που ασκούνται στον οριζόντιο δίσκο του σχήματος έχει μη μηδενική ροπή ως προς τον άξονα περιστροφής \[z'z\];
113. Στη ράβδο ΑΓ του σχήματος, η οποία έχει μήκος \[\ell\], ασκείται ζεύγος δυνάμεων \[\vec{F}_1\] και \[\vec{F}_2\] μέτρου \[F\] όπως φαίνεται στο σχήμα. Η ροπή του ζεύγους
114. Να επιλέξετε τις σωστές από τις προτάσεις που ακολουθούν.
115. Να επιλέξετε τις σωστές από τις προτάσεις που ακολουθούν. Η ροπή μιας δύναμης \[\vec{F}\] ως προς άξονα:
116. Σύμφωνα με το σχήμα ποια από τις παρακάτω σχέσεις είναι η σωστή; Ως θετική φορά να λάβετε τη φορά που φαίνεται στο σχήμα και να θεωρήσετε ότι οι ροπές των δυνάμεων \[\vec{w},\, \vec{F}\] υπολογίζονται ως προς το άκρο Ο της ράβδου.
117. Η ομογενής ράβδος ΟΑ μήκους \[\ell\] στρέφεται σε κατακόρυφο επίπεδο, γύρω από οριζόντιο άξονα που περνά από το άκρο Ο. Η ροπή του βάρους \[\vec{w}\] της ράβδου ως προς τον άξονα περιστροφής είναι
118. Σε μια ράβδο ΑΓ που ισορροπεί πάνω σε οριζόντιο επίπεδο ασκείται ζεύγος δυνάμεων \[\vec{F}_1\] και \[\vec{F}_2\], όπως φαίνεται στο σχήμα. Το μέτρο της ροπής του ζεύγους είναι
119. Ένας ομογενής δίσκος βρίσκεται πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο δάπεδο όπως φαίνεται στο σχήμα. Ο δίσκος είναι ελεύθερος να κινηθεί. Μια οριζόντια δύναμη \[\vec{F}\] ασκείται εφαπτομενικά στο δίσκο. Ο δίσκος θα εκτελέσει
120. Στο σχήμα οι \[\vec{F}_1 \] και \[\vec{F}_2 \] αποτελούν ζεύγος δυνάμεων. Αν \[x_1,\, x_2\] είναι οι αποστάσεις των φορέων των δυνάμεων \[\vec{F}_1,\, \vec{F}_2\] αντίστοιχα από το Κ τότε η αλγεβρική τιμή της ροπής του ζεύγους ως προς το σημείο Κ είναι
121. Μια ράβδος ΑΒ βρίσκεται πάνω σε οριζόντιο δάπεδο. Δυο οριζόντιες δυνάμεις \[\vec{F}_1\] και \[\vec{F}_2\] που ασκούνται στα άκρα της ράβδου αποτελούν ζεύγος δυνάμεων. Οι φορείς των δυνάμεων σχηματίζουν με τη ράβδο γωνία \[φ\]. Αν διπλασιάσουμε το μέτρο της κάθε δύναμης, η ροπή του ζεύγους ως προς το μέσο της ράβδου
122. Να επιλέξετε τις σωστές από τις προτάσεις που ακολουθούν. Δίνονται τρεις ομοεπίπεδες δυνάμεις \[\vec{F}_1,\, \vec{F}_2\] και \[\vec{F}_3\], οι οποίες έχουν ίσα μέτρα και ένα σημείο Ο του επιπέδου τους. Οι αποστάσεις (ΟΑ), (ΟΒ) και (ΟΓ) είναι ίσες μεταξύ τους.
123. Ένα αρχικά ακίνητο στερεό σώμα στο οποίο ασκούνται ομοεπίπεδες δυνάμεις παραμένει ακίνητο αν:
124. Ένα στερεό, που αρχικά είναι ακίνητο, δέχεται ομοεπίπεδες δυνάμεις για τις οποίες ισχύουν \[Σ\vec{F}≠0\] και \[Στ=0\] ως προς άξονα κάθετο στο επίπεδο των δυνάμεων που διέρχεται από το cm του. Το στερεό αυτό:
125. Για να ισορροπεί ένα αρχικά ακίνητο στερεό σώμα στο οποίο ασκούνται πολλές ομοεπίπεδες δυνάμεις πρέπει να ισχύουν οι σχέσεις:
126. Για ένα ακίνητο στερεό σώμα την t=0, για να μην αρχίσει να κινείται αμέσως μετά την t=0, θα πρέπει την t=0 να ισχύει:
127. Για να αρχίσει να στρέφεται ένα αρχικά ακίνητο στερεό σώμα στο οποίο ασκούνται δυνάμεις πρέπει
128. Σε ένα στερεό που ισορροπεί ασκούνται τρεις μη παράλληλες ομοεπίπεδες δυνάμεις. Στην περίπτωση αυτή
129. Ένα ελεύθερο στερεό σώμα που αρχικά ισορροπεί ακίνητο δέχεται από κάποια στιγμή και μετά τη δράση ενός ζεύγους δυνάμεων. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι η σωστή; Το στερεό σώμα:
130. Στο διπλανό σχήμα φαίνεται μια ομογενής δοκός ΑΒ μήκους \[\ell=1m\] και βάρους \[50Ν\] η οποία στηρίζεται στο σημείο Ο, όπου \[(ΟΑ)=20cm\]. Ποιο είναι το μέτρο της δύναμης που πρέπει να ασκείται στο σημείο Α ώστε η δοκός να διατηρείται οριζόντια;
131. Αβαρής ράβδος μήκους \[ \ell \] ισορροπεί οριζόντια με την επίδραση των δυνάμεων \[\vec{F}_1\] και \[ \vec{F}_2\] όπως φαίνεται στο σχήμα. Η απόσταση \[x\] δίνεται από τη σχέση
132. Σε ένα αρχικά ακίνητο σώμα που βρίσκεται εκτός πεδίου βαρύτητας ασκείται δύναμη \[\vec{F}\]. Αν ο φορέας της δύναμης \[\vec{F}\] δεν διέρχεται από το κέντρο μάζας του σώματος, τότε αυτό:
133. Μια ομογενής ράβδος ΑΓ βάρους \[w\] είναι αρθρωμένη σε κατακόρυφο τοίχο και διατηρείται οριζόντια με τη βοήθεια ενός κατακόρυφου νήματος που είναι δεμένο στο άλλο άκρο όπως φαίνεται στο σχήμα. Η δύναμη που ασκείται στη ράβδο από την άρθρωση είναι η δύναμη:
134. H αβαρής ράβδος ΟΑ του σχήματος μπορεί να στρέφεται γύρω από άξονα κάθετο στο επίπεδο του σχήματος και διερχόμενο από το άκρο της Ο. Αν Μ είναι το μέσο της ράβδου για να ισορροπεί αυτή πρέπει το μέτρο της δύναμης \[F_2\] να είναι
135. Οι δυο ομόκεντροι τροχοί του διπλανού σχήματος είναι κολλημένοι και μπορούν να περιστρέφονται γύρω από άξονα που διέρχεται από το κέντρο τους. Αν το σύστημα περιστρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα με τη φορά των δεικτών του ρολογιού τότε για τα μέτρα των δυνάμεων ισχύει
136. Μια ράβδος δέχεται τη δράση τεσσάρων ομοεπίπεδων δυνάμεων οι οποίες αποτελούν δυο ζεύγη δυνάμεων και ισορροπεί ακίνητη. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
137. Ροπή αδράνειας ενός στερεού σώματος ως προς κάποιον άξονα περιστροφής \[p\] ονομάζουμε:
138. Η ροπή αδράνειας ενός στερεού σώματος:
139. Η ροπή αδράνειας ενός στερεού, ως προς κάποιο άξονα περιστροφής, δεν εξαρτάται από:
140. Ο λεπτός δακτύλιος και ο δίσκος του διπλανού σχήματος είναι ομογενή σώματα με ίσες μάζες και ίσες ακτίνες.
141. Ένα στερεό σώμα μάζας \[m\] έχει ροπή αδράνειας \[I_{cm}\] ως προς άξονα \[z\] που διέρχεται από το κέντρο μάζας του. Η ροπή αδράνειας \[I_p\] του σώματος αυτού ως προς άξονα \[p\], που είναι παράλληλος στον \[z\] και απέχει από αυτόν απόσταση r υπολογίζεται από τον τύπο:
142. Η ροπή αδράνειας ενός σώματος εκφράζει:
143. H ροπή αδράνειας ενός στερεού σώματος ως προς κάποιο άξονα περιστροφής δεν εξαρτάται από
144. Το φυσικό μέγεθος που δεν εμπλέκεται άμεσα στην περιστροφική κίνηση ενός σώματος είναι
145. Η μάζα εκφράζει στη μεταφορική κίνηση ότι εκφράζει στην περιστροφική κίνηση
146. Η ροπή αδράνειας ενός στερεού σώματος ως προς κάποιο άξονα περιστροφής
147. Σε ένα γυμναστήριο ένας άνθρωπος κρατάει σε κάθε χέρι του από ένα βαράκι έχοντας τα χέρια του στην έκταση. Αν φέρει τα βαράκια στο στήθος, κλείνοντας τα χέρια του η ροπή αδράνειας του συστήματος άνθρωπος – βαράκια ως προς τον κατακόρυφο άξονα που διέρχεται από το κέντρο μάζας του θα
148. Να επιλέξετε τις σωστές από τις προτάσεις που ακολουθούν.
149. Στο σχήμα φαίνεται μια αβαρής ράβδος που περιστρέφεται γύρω από τον άξονα z’z. Συμμετρικά του άξονα περιστροφής υπάρχουν δυο μικρές σφαίρες με ίσες μάζες m η καθεμία. Αν η απόσταση των μαζών από τον άξονα περιστροφής υποδιπλασιαστεί, η ροπή αδράνειας του συστήματος
150. Η ροπή αδράνειας ενός στερεού σώματος
151. Η ροπή αδράνειας του λεπτού ομογενούς δακτυλίου μάζας \[m\] και ακτίνας \[R\] που φαίνεται στο παρακάτω σχήμα είναι \[Ι=mR^2\].
152. Να επιλέξετε τις σωστές από τις προτάσεις που ακολουθούν.
153. Ένας ομογενής οριζόντιος δίσκος, μάζας \[Μ\] και ακτίνας \[R\], περιστρέφεται γύρω από κατακόρυφο ακλόνητο άξονα \[z\], ο οποίος διέρχεται από το κέντρο K του δίσκου. Ένα μικρό σώμα, μάζας \[m\], τοποθετείται πολύ κοντά στο κέντρο και αρχίζει να ολισθαίνει αργά προς την περιφέρεια του δίσκου. Κατά τη διάρκεια της κίνησης του μικρού σώματος προς την περιφέρεια, η ροπή αδράνειας του συστήματος δίσκος – μικρό σώμα:
154. Ένας λεπτός ομογενής δακτύλιος μάζας \[m\] και ακτίνας \[R\] έχει ροπή αδράνειας \[Ι_{cm}=mR^2\] ως προς άξονα που διέρχεται από το κέντρο του και είναι κάθετος στο επίπεδο του. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι η σωστή; Αν ο δακτύλιος περιστρέφεται γύρω από άξονα που διέρχεται από ένα σημείο της περιφέρειας του και είναι κάθετος στο επίπεδο του τότε η ροπή αδράνειάς του ως προς τον άξονα περιστροφής ισούται με :
155. Δυο δίσκοι Α και Β της ίδιας μάζας και του ίδιου πάχους είναι κατασκευασμένοι από μέταλλα που έχουν πυκνότητες \[d_a\] και \[d_β\] αντίστοιχα, οπού \[d_β>d_a\]. Όταν καθένας από τους δυο δίσκους στρέφεται γύρω από άξονα που διέρχεται από το κέντρο του και είναι κάθετος στο επίπεδο του, τότε
156. Η ράβδος του σχήματος αποτελείται από δυο διαφορετικά υλικά, τα οποία έχουν ίδιες διαστάσεις. Το υλικό α έχει μεγαλύτερη πυκνότητα από το υλικό β. Η ροπή αδράνειας της ράβδου είναι μεγαλύτερη όταν αυτή στρέφεται γύρω από άξονα
157. Η ροπή αδράνειας \[Ι_p\] στερεού σώματος ως προς έναν άξονα \[p\] που δε διέρχεται από το κέντρο μάζας του, συγκρινόμενη με τη ροπή αδράνειας \[Ι_{cm}\] του σώματος ως προς τον άξονα που είναι παράλληλος προς τον άξονα \[p\] και διέρχεται από το κέντρο μάζας του είναι
158. Δίνεται ότι η ροπή αδράνειας λεπτής ομογενούς ράβδου μάζας \[Μ\] και μήκους \[L\] ως προς άξονα που διέρχεται από το κέντρο της και είναι κάθετος στη ράβδο είναι \[Ι_{cm}=\frac{1}{12} ΜL^2\]. Τότε η ροπή αδράνειας μιας λεπτής ράβδου μάζας \[M\] μήκους \[L\], ως προς άξονα που διέρχεται από το ένα άκρο της και είναι κάθετος στον κατά μήκος άξονα της είναι ίση με
159. Οι ροπές αδράνειας της ομογενούς τετράγωνης πλάκας του σχήματος, ως προς τους παράλληλους άξονες \[1,2\] και \[3\] είναι \[ Ι_1,\, Ι_2\] και \[Ι_3\] αντίστοιχα. Η σχέση των τριών ροπών αδράνειας είναι
160. Δίνεται η ροπή αδράνειας συμπαγούς κυλίνδρου μάζας \[Μ\] και ακτίνας \[R\] ως προς άξονα που διέρχεται από το κέντρο μάζας του και ταυτίζεται με τον άξονα του \[\frac 12 ΜR^2\]. Η ροπή αδράνειας ενός συμπαγούς κυλίνδρου, μάζας \[Μ\] και ακτίνας \[R\] ως προς άξονα που είναι παράλληλος προς τον άξονα του κυλίνδρου και εφάπτεται στην παράπλευρη επιφάνεια του όπως φαίνεται στο σχήμα είναι
161. Δίνεται η ροπή αδράνειας ομογενούς δίσκου μάζας \[Μ\] και ακτίνας \[R\] ως προς άξονα που διέρχεται από το κέντρο μάζας του και ταυτίζεται με τον άξονα του \[\frac 12 ΜR^2\] . Αν η ροπή αδράνειας ενός δίσκου ως προς άξονα που διέρχεται από το κέντρο μάζας του και είναι κάθετος στο επίπεδο του είναι \[Ι_{cm}\], τότε η ροπή αδράνειας του δίσκου ως προς άξονα που είναι κάθετος στο επίπεδο του και διέρχεται από ένα σημείο της περιφέρειας του είναι
162. Η γωνιακή επιτάχυνση που αποκτά ένα στερεό σώμα έχει πάντοτε την ίδια κατεύθυνση
163. Στο θεμελιώδη νόμο της στροφικής κίνησης \[Στ=Ια_{γων}\], για ένα στερεό που εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής:
164. Ένας δίσκος εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής ο οποίος διέρχεται από κάποιο σημείο του και είναι κάθετος στο επίπεδο του. Αν η γωνιακή ταχύτητα του σώματος είναι σταθερή, τότε:
165. Ένα στερεό σώμα περιστρέφεται γύρω από σταθερό άξονα με τη δράση μη μηδενικής σταθερής ροπής. Τότε
166. Επιλέξτε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
167. Στερεό σώμα που περιστρέφεται γύρω από σταθερό άξονα δέχεται σταθερή ροπή και αποκτά γωνιακή επιτάχυνση μέτρου \[α_{γων}\]. Αν διπλασιάσουμε το μέτρο της σταθερής ροπής τότε το μέτρο της γωνιακής επιτάχυνσης
168. Η γωνιακή επιτάχυνση \[α_{γων}\] ενός στερεού σώματος που στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα είναι
169. Η γωνιακή επιτάχυνση \[α_{γων}\] ενός στερεού το οποίο στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής είναι:
170. Η συνολική ροπή των δυνάμεων που δρουν σε ένα στερεό σώμα είναι σταθερή και διάφορη του μηδενός. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
171. Το αλγεβρικό άθροισμα των ροπών των δυνάμεων που δρουν σε ένα στερεό σώμα μάζας \[Μ\] το οποίο περιστρέφεται γύρω από σταθερό άξονα ισούται με
172. Ο δίσκος του σχήματος (α) ακτίνας \[R\], μπορεί να περιστρέφεται χωρίς τριβή σε οριζόντιο επίπεδο γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που διέρχεται από το κέντρο του. Στο δίσκο που αρχικά ηρεμεί ασκείται εφαπτομενικά οριζόντια και σταθερού μέτρου δύναμη \[F\]. Αν \[Ι\] είναι η ροπή αδράνειας του δίσκου ως προς τον άξονα περιστροφής τότε:
173. Ένας οριζόντιος δίσκος περιστρέφεται γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα. Η ροπή αδράνειας του δίσκου ως προς τον άξονα περιστροφής του ισούται με \[Ι=2kg\cdot m^2\] και η συνολική ροπή που δέχεται ισούται με \[Στ=8 Ν\cdot m\]. Η γωνιακή ταχύτητα περιστροφής του δίσκου τη χρονική στιγμή \[2s\] έχει μέτρο
174. Στερεό σώμα που μπορεί να περιστρέφεται γύρω από σταθερό άξονα δέχεται τη δράση δυο ροπών που έχουν αντίθετες κατευθύνσεις και μέτρα \[τ_1=2 Νm\] και \[τ_2=8 Νm\] ως προς τον άξονα περιστροφής του σώματος. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι η σωστή; Αν η ροπή αδράνειας του σώματος ως προς τον άξονα περιστροφής του ισούται με \[2\, kg\cdot m^2\] τότε η γωνιακή του επιτάχυνση έχει μέτρο
175. Ένας τροχός στρέφεται με γωνιακή ταχύτητα μέτρου \[ω_0=10\frac rs\] γύρω από άξονα περιστροφής που διέρχεται από το κέντρο του και είναι κάθετος σ’ αυτόν. Η ροπή αδράνειας του τροχού ως προς τον άξονα περιστροφής του ισούται με \[5\, kg\cdot m^2\]. Η σταθερή ροπή που πρέπει να ασκηθεί στον τροχό ώστε να σταματήσει να περιστρέφεται σε χρόνο \[10\, s\] έχει μέτρο ίσο με
176. Στο διάγραμμα του παρακάτω σχήματος βλέπουμε πως μεταβάλλεται η γωνιακή ταχύτητα σε συνάρτηση με το χρόνο για δυο δίσκους Α και Β οι οποίοι στρέφονται γύρω από σταθερό άξονα που περνά από το κέντρο τους και είναι κάθετος στο επίπεδο τους. Αν οι δυο δίσκοι δέχονται την ίδια συνισταμένη ροπή τότε για τις ροπές αδράνειας των δυο δίσκων ισχύει
177. Ο δίσκος του σχήματος περιστρέφεται σε οριζόντιο επίπεδο γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα z’z ο οποίος διέρχεται από το κέντρο του. Αν η γωνιακή ταχύτητα του δίσκου μεταβάλλεται με το χρόνο όπως φαίνεται στο σχήμα τότε
178. Ο δίσκος του σχήματος μπορεί να περιστρέφεται σε οριζόντιο επίπεδο γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα z’z που περνά από το κέντρο του χωρίς τριβές υπό την επίδραση της εφαπτομενικής δύναμης \[\vec{F}\]. Η γωνιακή ταχύτητα του δίσκου σε συνάρτηση με το χρόνο αποδίδεται στο σχήμα.
179. Δυο δίσκοι Α και Β ίδιας ακτίνας \[R\] μπορούν να περιστρέφονται χωρίς τριβές σε οριζόντιο επίπεδο γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που περνά από το κέντρο τους υπό την επίδραση δυο οριζόντιων και ίσων δυνάμεων \[F\] που δρουν εφαπτομενικά στις περιφέρειες τους. Οι γωνιακές ταχύτητες που αποκτούν οι δυο δίσκοι σε συνάρτηση με το χρόνο αποδίδονται στο κοινό διάγραμμα \[ω-t\] του σχήματος. Από τα παραπάνω ότι σε σχέση με το δίσκο Β:
180. Ένα σώμα εκτελεί ταυτόχρονα μεταφορική και στροφική κίνηση. Ο θεμελιώδης νόμος της στροφικής κίνησης ισχύει και στην περίπτωση αυτή, αρκεί ο άξονας γυρω από τον οποίο περιστρέφεται το σώμα
181. Ένας δακτύλιος μάζας \[m\] και ακτίνας \[R\] με όλη τη μάζα συγκεντρωμένη στην περιφέρεια του στρέφεται σε οριζόντιο επίπεδο γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που διέρχεται από το κέντρο του υπό την επίδραση οριζόντιας εφαπτομενικής δύναμης \[F\] σταθερού μέτρου. Όταν σταματήσει η δράση της δύναμης \[F\] ο δακτύλιος ύστερα από λίγο ηρεμεί. Κατά τη χρονική διάρκεια δράσης της δύναμης \[F\], η γωνιακή επιτάχυνση \[α_{γων}\] που έχει o δακτύλιος δίνεται από τη σχέση
182. Η αλγεβρική τιμή της γωνιακής ταχύτητας ενός στερεού σώματος που περιστρέφεται γύρω από σταθερό άξονα μεταβάλλεται με το χρόνο όπως φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα. Αν η ροπή αδράνειας του σώματος ως προς τον άξονα περιστροφής του ισούται με \[Ι=4kg\cdot m^2\] τότε η αλγεβρική τιμή της συνισταμένης ροπής είναι ίση με
183. Ένας ακίνητος τροχός ακτίνας \[R\] δέχεται από τη χρονική στιγμή \[t=0\] και μετά τη δράση συνισταμένης ροπής που έχει μέτρο \[Στ=4\, N\cdot m\] ως προς το cm του, με αποτέλεσμα να αρχίσει να κυλίεται σε οριζόντιο δάπεδο χωρίς να ολισθαίνει. Αν η ροπή αδράνειας του τροχού ως προς τον άξονα περιστροφής του ισούται με \[Ι=4\, kg\cdot m^2\] τότε τη χρονική στιγμή \[t_1=2s\] η γωνιακή ταχύτητα του τροχού έχει μέτρο ίσο με
184. Ο δίσκος του σχήματος έχει ακτίνα \[R\] και με τη βοήθεια του νήματος που είναι τυλιγμένο στην περιφέρεια του, σύρεται περιστρεφόμενος πάνω στο οριζόντιο δάπεδο. Το μέτρο της γραμμικής ταχύτητας των σημείων της περιφέρειας του δίσκου είναι μικρότερο από την ταχύτητα του κέντρου μάζας (\[ωR<υ_{cm}\]).
185. Ο τροχός του παρακάτω σχήματος περιστρέφεται γύρω από σταθερό οριζόντιο άξονα που είναι κάθετος στις βάσεις του και διέρχεται απ’ το κέντρο του Κ κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Η κίνηση του τροχού είναι ομαλά επιταχυνόμενη. Τα σημεία Β, Γ του τροχού απέχουν απ’ τον άξονα περιστροφής του αποστάσεις \[r_B,\, r_Γ\] με \[r_B < r_Γ \]. Να επιλέξετε ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές. Για τα μέτρα των επιτρόχιων επιταχύνσεων \[α_{επ}\], των γραμμικών ταχυτήτων \[υ_{γρ}\] και των κεντρομόλων επιταχύνσεων \[α_κ\] την ίδια στιγμή των σημείων Β, Γ ισχύουν:
186. Η ράβδος ΟΑ μήκους \[\ell\] του παρακάτω σχήματος στρέφεται γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που διέρχεται απ’ το άκρο της Ο. Η στροφική κίνηση της ράβδου είναι ομαλά επιβραδυνόμενη και έχει φορά αντίθετη των δεικτών του ρολογιού.


Α. Για τα μέτρα των γραμμικών ταχυτήτων \[υ_Μ, \, υ_Α\]  των σημείων Μ, Α την ίδια στιγμή ισχύει:
α) \[υ_Μ=υ_Α\],                           β) \[υ_Μ=2υ_Α\],                      γ)  \[υ_Α=2υ_Μ\].

Β. Για τα μέτρα των κεντρομόλων επιταχύνσεων \[α_κ\] των σημείων Μ, Α την ίδια στιγμή ισχύει:
α) \[α_{κ_Μ }=α_{κ_Α }\],            β) \[α_{κ_Α }=2α_{κ_Μ }\],          γ) \[α_{κ_Α }=4α_{κ_Μ }\].

187. Δίσκος στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα που διέρχεται απ’ το κέντρο του και είναι κάθετος στο επίπεδό του. Δύο σημεία του δίσκου Β, Γ απέχουν απ’ τον άξονα περιστροφής του αποστάσεις \[r_B,\, r_Γ\] με \[r_Γ=3r_B\].

Α. Αν σε χρόνο \[Δt\] η επιβατική ακτίνα του Β διαγράψει γωνία \[Δθ_Β\], η επιβατική ακτίνα του Γ στον ίδιο χρόνο θα διαγράψει γωνία \[Δθ_Γ\] για την οποία ισχύει:
α) \[Δθ_Β=Δθ_Γ\],                       β) \[Δθ_Β=\frac{Δθ_Γ}{3} \],                 γ) \[ Δθ_Β=3Δθ_Γ\].

Β. Αν σε χρόνο \[Δt\] το σημείο Β διανύσει μήκος τόξου \[Δs_B\]  το σημείο Γ στον ίδιο χρόνο θα διανύσει τόξο \[Δs_Γ\]  για το οποίο ισχύει:
α) \[Δs_Γ=Δs_B\],                        β) \[Δs_Γ=3Δs_B\],          γ) \[Δs_Γ=\frac{Δs_B}{3}\].

Γ) Για τα μέτρα \[α_{κ_Β},\, α_{κ_Γ }\]  των κεντρομόλων επιταχύνσεων την ίδια στιγμή ισχύει:
α) \[ α_{κ_Β }=\frac{  α_{κ_Γ}  } {3}  \],                                 
β) \[ α_{κ_Β }=3α_{κ_Γ }  \],          
γ) \[ α_{κ_Β }=α_{κ_Γ }  \],                        
δ) \[ α_{κ_Β }=α_{κ_Γ }=0\], αν η κίνηση του δίσκου είναι ομαλή στροφική.

188. Η ομογενής ράβδος ΑΒ μήκους \[ \ell \] του παρακάτω σχήματος στρέφεται γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα \[z' z\] που είναι κάθετος στη ράβδο και διέρχεται απ’ το σημείο της Γ για το οποίο ισχύει \[ΑΓ=\frac{\ell}{4}\]. Η ράβδος αρχίζει να στρέφεται την \[t=0\] με σταθερή γωνιακή επιτάχυνση.
Α) Για τις αλγεβρικές τιμές \[υ_Α,\, υ_Β\]  των γραμμικών ταχυτήτων την ίδια χρονική στιγμή των άκρων Α, Β ισχύει:
α) \[υ_Α=-υ_Β\],              β) \[υ_Α=υ_Β\],               γ) \[υ_Β=3υ_Α\],                         δ) \[υ_Β=-3υ_Α\].


Β) Για το μέσο Μ της ράβδου τη στιγμή \[t_1\]  που αυτή έχει γωνιακή ταχύτητα μέτρου \[ω_1\]  η επιτρόχια επιτάχυνση του μέσου Μ είναι \[α_{επ_Μ }\]  για την οποία ισχύει:
α) \[α_{επ_Μ}=\frac{\ell ω_1}{t_1}\] ,    
β) \[α_{επ_Μ }=\frac{\ell ω_1}{4t_1 }\],  
γ) \[ α_{επ_Μ }=\frac{\ell ω_1}{2t_1 }\].

189. Στερεό σώμα εκτελεί στροφική κίνηση γύρω από σταθερό άξονα με σταθερή γωνιακή επιτάχυνση. Δύο σημεία Β και Γ έχουν επιτρόχιες επιταχύνσεις μέτρων \[α_{επ_Β}\] και \[α_{επ_Γ}\] αντίστοιχα και ισχύει \[α_{επ_Γ}=2α_{επ_Β }\].

Α) Οι κεντρομόλες επιταχύνσεις των δύο αυτών σημείων την ίδια στιγμή \[t_1\]  έχουν μέτρα \[α_{κ_{Γ_1 }}\]  και \[α_{κ_{Β_1 }}\]  αντίστοιχα και ισχύει:
α) \[ \frac{  α_{κ_{Γ_1 }}   }  {α_{κ_{Β_1 }}  } =\frac{1}{2}  \],              
β) \[  \frac{  α_{κ_{Γ_1 }} }{  α_{κ_{Β_1 }}  } =2\],                 
γ) \[  \frac{  α_{κ_{Γ_1 }}   }{α_{κ_{Β_1 }}  } =\frac{1}{4}  \],              
δ) \[ \frac{  α_{κ_{Γ_1 }}   }{  α_{κ_{Β_1 }}  } =4\].

Β) Τα μέτρα των επιταχύνσεων \[α_Β,\, α_Γ\]  των σημείων Β, Γ αντίστοιχα έχουν λόγο  \[\frac{α_Β}{α_Γ}\]   ίσο με:
α) \[\frac{1}{2}\],                          β) \[2\],                             γ) \[\sqrt{2}\],                           δ) \[\frac{\sqrt{2} } {2}\].

190. Η ράβδος ΑΒ του παρακάτω σχήματος εκτελεί ομαλή στροφική κίνηση πάνω σε οριζόντιο επίπεδο γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που περνά από ένα σημείο της Ζ. Στο σχήμα φαίνονται οι ταχύτητες των άκρων της Α, Β. Το σημείο Ζ απέχει απ’ το άκρο Α:
191. Στερεό σώμα την \[t=t_1\] έχει γωνιακή ταχύτητα \[ω_1\] και τη στιγμή αυτή το μέτρο της γωνιακής του ταχύτητας αρχίζει να αυξάνεται με σταθερό ρυθμό που έχει μέτρο \[α_{γων}\]. Τη χρονική στιγμή \[t_2=t_1+Δt\] η γωνιακή ταχύτητα του στερεού γίνεται \[ω_2\]. Η γωνία \[Δθ\] που έχει στραφεί το στερεό στο χρονικό διάστημα \[Δt\] είναι:
192. Ο ομογενής τροχός του παρακάτω σχήματος στρέφεται γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που διέρχεται απ’ το κέντρο του και είναι κάθετο στο επίπεδό του. Την \[t=0\] ο τροχός έχει γωνιακή ταχύτητα \[ω_0>0\] και τότε αποκτά σταθερή \[ \vec{α}_{γων}\] που η κατεύθυνσή της φαίνεται στο σχήμα.

Α) Η χρονική στιγμή \[t_1\]  που ο τροχός ακινητοποιείται είναι:

α) \[ \frac{  ω_0  }{   2|α_{γων} |  }  \],             
β) \[\frac{ 2ω_0}{|α_{γων} |}  \],         
γ) \[\frac{ω_0}{|α_{γων} |}\] .

Β) Η γωνία που διαγράφει ο τροχός μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_1\]  είναι:

α) \[  \frac{ω_0^2}{  2|α_{γων}| }  \],                        
β) \[  \frac{ω_0^2}{|α_{γων} |}\],              
γ) \[ \frac{2ω_0^2}{|α_{γων} | }\].

193. Ομογενής ράβδος στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Η γωνιακή ταχύτητα της ράβδου μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με το παρακάτω διάγραμμα.

Α) Η ράβδος ακινητοποιείται τη χρονική στιγμή \[t_1\]  που είναι ίση με:

α) \[1\, s\],              β) \[\sqrt{3}\,  s\],                       γ) \[10\, s\].

Β) Η γωνιακή μετατόπιση της ράβδου απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]  είναι:

α) \[5\, rad\],           β) \[50\, rad\],                     γ) \[100\, rad\].

194. Ομογενής τροχός στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής και η γωνιακή του ταχύτητα μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με το παρακάτω διάγραμμα.
Α) Αν \[α_{γων_1 }\], \[α_{γων_2 }\]  είναι οι αλγεβρικές τιμές των γωνιακών επιταχύνσεων απ’ τη στιγμή \[0\] ως την \[t_1\]  και απ’ τη στιγμή \[2t_1\]  ως \[4t_1\]  τότε ισχύει:

α) \[α_{γων_1 }=α_{γων_2 }\],                
β) \[α_{γων_1 }=-α_{γων_2 }\],               
γ) \[α_{γων_1 }=2α_{γων_2 }\],              
δ) \[α_{γων_1 }=-2α_{γων_2 }\].

Β) Απ’ τη στιγμή \[t_1\]  ως τη στιγμή \[2t_1\]  ένα σημείο του τροχού απ’ το οποίο δε διέρχεται ο άξονας περιστροφής έχει:
α) και κεντρομόλο και επιτρόχια επιτάχυνση.
β) μόνο επιτρόχια επιτάχυνση.
γ) μόνο κεντρομόλο επιτάχυνση.

195. Ομογενής συμπαγής σφαίρα στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα που ταυτίζεται με τη διεύθυνση μιας διαμέτρου της. Η γωνιακή ταχύτητα της σφαίρας μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με το παρακάτω διάγραμμα.
Α) Αν \[Δθ_1,\, Δθ_2,\, Δθ_3\]  οι γωνιακές μετατοπίσεις της σφαίρας τις χρονικές διάρκειες από \[0\] ως \[t_1\], από \[t_1\]  ως  \[\frac{3t_1}{2}\]  και από  \[\frac{3t_1}{2}\]  ως  \[\frac{5t_1}{2}\]  αντίστοιχα ισχύει:

α) \[Δθ_1=Δθ_2=Δθ_3\],                                                 β) \[Δθ_1=Δθ_2=-Δθ_3\],

γ) \[Δθ_2=2Δθ_1=2Δθ_3\],                                             δ) \[Δθ_2=2Δθ_1=-2Δθ_3\].

Β) Η φορά της στροφικής κίνησης:

α) αλλάζει τη στιγμή \[t_1\],

β) αλλάζει τη στιγμή  \[\frac{3t_1}{2}\],

γ) δεν αλλάζει ποτέ.

196. Στερεό σώμα στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Η γραφική παράσταση της γωνιακής ταχύτητας του στερεού με το χρόνο φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα.
Α) Η γωνιακή μετατόπιση του στερεού απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4\, s\] είναι ίση με:

α) \[20\, rad\],                    β) \[30\, rad\],                    γ) \[40\, rad\].

Β) Ο αριθμός των περιστροφών που διαγράφει ο τροχός ανεξαρτήτως φοράς κίνησης είναι:

α) \[\frac{10}{π}\],                                    β) \[\frac{15}{π}\],                                    γ) \[\frac{20}{π}\].

197. Ομογενής δίσκος αρχίζει να στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής τη χρονική στιγμή t=0. Η μεταβολή της γωνιακής του επιτάχυνσης με το χρόνο φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα.
Α) Τη χρονική διάρκεια από \[t_2\]  ως \[t_3\]:

α) ο δίσκος αυξάνει το μέτρο της γωνιακής ταχύτητάς του με σταθερό ρυθμό,

β) ο δίσκος μειώνει το μέτρο της γωνιακής ταχύτητάς του με σταθερό ρυθμό,

γ) η στροφική του δίσκου είναι επιβραδυνόμενη αλλά όχι ομαλά,

δ) η στροφική του δίσκου είναι επιταχυνόμενη αλλά όχι ομαλά.

Β) Ο δίσκος αποκτά μέγιστη γωνιακή ταχύτητα:

α) τη χρονική στιγμή \[t_1\],

β) τη χρονική στιγμή \[t_2\],

γ) τη χρονική στιγμή \[t_3\].

198. Δύο στερεά σώματα (1) και (2) στρέφονται γύρω από σταθερούς άξονες και οι γραφικές παραστάσεις των γωνιακών τους ταχυτήτων με το χρόνο φαίνονται στα παρακάτω διαγράμματα στο ίδιο σύστημα αξόνων.
Α) Για τις γωνιακές επιταχύνσεις \[α_{γων_1 },\,  α_{γων_2 }\]  των δύο στερεών ισχύει:

α) \[α_{γων_1}=α_{γων_2 }\],                 β) \[α_{γων_1 }=1,5α_{γων_2}\],

γ) \[α_{γων_1 }=2α_{γων_2 }\],               δ) \[α_{γων_2 }=1,5α_{γων_1 }\].

Β) Η χρονική στιγμή \[t_2\]  μέχρι την οποία τα δύο στερεά έχουν στραφεί κατά ίσες γωνίες απ’ τη στιγμή \[t_0=0\] είναι:

α) \[2t_1\],                                    β) \[1,5t_1\],                     γ) \[4t_1\].

199. Στερεό αρχίζει την \[t=0\] να περιστρέφεται γύρω από σταθερό άξονα περιστροφής. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της γωνιακής του επιτάχυνσης με το χρόνο.
A) Τη χρονική στιγμή \[3t_1\] το στερεό σώμα έχει γωνιακή ταχύτητα:

α) \[α_{γων_0 } t_1\],                   β) \[  \frac{  α_{γων_0} t_1}{2} \],             γ) \[0\].

Β) Απ’ τη χρονική στιγμή \[0\] μέχρι τη χρονική στιγμή \[3t_1\]  η γωνιακή μετατόπιση του στερεού είναι:

α) \[0\],                             β) \[α_{γων} t_1^2\],                      γ) \[\frac{3}{2} α_{γων} t_1^2 \].

200. Οι δύο τροχοί (1), (2) του παρακάτω σχήματος είναι συνδεδεμένοι με ιμάντα και στρέφονται ομαλά επιταχυνόμενοι γύρω από σταθερούς άξονες που είναι ο καθένας κάθετος στις βάσεις του κάθε δίσκου και διέρχεται απ’ το κέντρο του χωρίς ο ιμάντας να ολισθαίνει στις περιφέρειές τους. Η φορά περιστροφής του δίσκου (1) φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Για τις ακτίνες των δύο δίσκων ισχύει \[R_1=2R_2\].
A) Αν η γωνιακή ταχύτητα του τροχού (1) έχει τη χρονική στιγμή \[t_1\] μέτρο \[ω_1\] τότε ο τροχός (2) την ίδια στιγμή:

α) έχει γωνιακή ταχύτητα μέτρου \[ω_2=ω_1\]  και στρέφεται αντίρροπα των δεικτών του ρολογιού.

β) έχει γωνιακή ταχύτητα μέτρου \[ω_2=2ω_1\]  και στρέφεται αντίρροπα της φοράς των δεικτών του ρολογιού.

γ) έχει γωνιακή ταχύτητα μέτρου \[ω_2=2ω_1\]  και στρέφεται ομόρροπα με τους δείκτες του ρολογιού.

Β) Για τα μέτρα των επιτρόχιων επιταχύνσεων των περιφερειών \[α_{επ_1 },\, α_{επ_2 }\]  των δύο τροχών ισχύει:
α) \[α_{επ_1 }=α_{επ_2 }\],                     
β) \[α_{επ_1}=2α_{επ_2}\],                   
γ) \[α_{επ_1}=\frac{  α_{επ_2}  }{ 2  }\].

201. Οι οδοντωτοί τροχοί (1), (2) του παρακάτω σχήματος μπορούν να στρέφονται γύρω από σταθερό άξονα ο καθένας που είναι κάθετος στο επίπεδο των βάσεών του και διέρχεται απ’ το κέντρο του. Οι τροχοί έρχονται σε επαφή ώστε τα δοντάκια τους να συμπλέκονται. Για τις ακτίνες των δύο τροχών ισχύει \[R_1=2R_2\].

Την \[t=0\] οι τροχοί είναι ακόμα ακίνητοι και τότε ο τροχός (1) αποκτά σταθερή γωνιακή επιτάχυνση μέτρου \[α_{γων_1 }\]  ενώ ο (2) μέτρου \[α_{γων_2 }\].

A) Για τα μέτρα των γωνιακών επιταχύνσεων των δύο τροχών ισχύει:
α) \[  \frac{α_{γων_1 }  }{α_{γων_2}  } =\frac{R_1}{R_2}  \],                       
β) \[  \frac{ α_{γων_1 }  }{α_{γων_2 }  } =\frac{R_2}{R_1} \] ,                       
γ) \[ \frac{α_{γων_1 } }{α_{γων_2 } } =1 \].

Β) Για τα μέτρα των κεντρομόλων επιταχύνσεων \[ α_{κ_1}, \,  α_{κ_2 }\]  αντίστοιχα των σημείων της περιφέρειας των δύο τροχών την ίδια χρονική στιγμή ισχύει:
α) \[ \frac{ α_{κ_1}  }{  α_{κ_2}  } =1\],                    
β) \[  \frac{  α_{κ_1 }  }{  α_{κ_2 }  } =\frac{ R_1 }{ R_2 }\],                   
γ) \[ \frac{  α_{κ_1}  }{  α_{κ_2 }  } =\frac{ R_2 }{ R_1 }  \] .

202. Ο ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο έδαφος και έχει σταθερή γωνιακή ταχύτητα \[ω\]. Η στροφική κίνηση του τροχού έχει φορά αντίθετη της φοράς των δεικτών του ρολογιού. Το σημείο Ζ του τροχού απέχει \[\frac{R}{2}\] απ’ το κέντρο του τροχού. Η ταχύτητα του Ζ όταν αυτό περνά απ’ την κατακόρυφη διάμετρο του τροχού και βρίσκεται πάνω απ’ το κέντρο μάζας του Κ:
203. Ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο δάπεδο. Τη στιγμή που η ταχύτητα του κέντρου μάζας του τροχού έχει μέτρο \[υ_{cm}\], ένα σημείο της περιφέρειας του τροχού που την ίδια στιγμή απέχει \[R\] απ’ το έδαφος έχει ταχύτητα μέτρου:
204. Ο ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο έδαφος. Το κέντρο μάζας του τροχού κινείται προς τα δεξιά και η γωνιακή του ταχύτητα είναι σταθερή και έχει μέτρο \[ω\]. Σημείο Β του τροχού βρίσκεται κάποια στιγμή στην κατακόρυφη διάμετρό του και απέχει απ’ το έδαφος απόσταση \[\frac{R}{3}\]. Η ταχύτητα του σημείου Β τότε έχει:
205. Ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο έδαφος με σταθερή γωνιακή ταχύτητα \[ω\]. Ένα σημείο του τροχού που δεν ανήκει στην περιφέρειά του έχει σε μια θέση μέγιστη κατά μέτρο ταχύτητα \[υ_{max}\] και σε μια άλλη θέση ελάχιστη κατά μέτρο ταχύτητα \[υ_{min}\]. Το άθροισμα των μέτρων \[υ_{max}+υ_{min}\] είναι ίσο με:
206. Ο ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο έδαφος. Τα σημεία Ζ, Η του τροχού βρίσκονται κάποια στιγμή στην κατακόρυφη διάμετρο και είναι συμμετρικά ως προς το κέντρο μάζας Κ του τροχού. Η διαφορά των μέτρων των ταχυτήτων τους είναι \[υ_Ζ-υ_Η=\frac{2}{3} υ_{cm}\] όπου \[υ_{cm}\] το μέτρο της ταχύτητας του κέντρου μάζας του τροχού την ίδια στιγμή. Η απόσταση των δύο σημείων Ζ, Η του τροχού από το κέντρο Κ είναι:
207. Ο ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο δάπεδο. Η ταχύτητα του κέντρου μάζας του είναι σταθερή και έχει μέτρο \[υ_{cm}\]. Τη στιγμή που η επιβατική ακτίνα του σημείου Ζ της περιφέρειας σχηματίζει γωνία \[θ=60^0\] (βλ. σχήμα) με την κατακόρυφη διάμετρο του τροχού, το μέτρο της ταχύτητας του Ζ είναι:
208. Ο ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο δάπεδο. Η ταχύτητα του κέντρου μάζας του είναι σταθερή και έχει μέτρο \[υ_{cm}\]. Σημείο Ζ απέχει απόσταση \[r=\frac{R}{2}\] απ’ το κέντρο του τροχού. Όταν η επιβατική ακτίνα του Ζ σχηματίζει γωνία \[θ=60^0\] με την κατακόρυφη διάμετρο (βλ. σχήμα), το μέτρο της ταχύτητας του Ζ είναι:
209. Ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο δάπεδο με σταθερή γωνιακή ταχύτητα \[ω\]. Η σχέση που συνδέει την ίδια στιγμή τα μέτρα των ταχυτήτων των σημείων της κατακόρυφης διαμέτρου ΑΒ με την απόστασή τους \[x\] απ’ το σημείο Α του τροχού που την ίδια στιγμή είναι σε επαφή με το έδαφος είναι:
210. Ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο δάπεδο με σταθερή ταχύτητα κέντρου μάζας μέτρου \[υ_{cm}\]. Όταν το σημείο Ζ έχει ταχύτητα \[υ_Ζ=υ_{cm}\] η γωνία \[θ\] είναι:
211. Ο ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο δάπεδο και το κέντρο μάζας του έχει σταθερή επιτάχυνση μέτρου \[α_{cm}\]. Τη χρονική στιγμή \[t_1\] το μέτρο της γωνιακής ταχύτητας του τροχού είναι \[ω_1\].

Α. Η επιτάχυνση του ανώτερου σημείου Β του τροχού τη στιγμή \[t_1\]  έχει μέτρο:

α) \[α_{cm}\],                      β) \[2α_{cm}\],                    γ) \[ \sqrt{4α_{cm}^2+(ω_1^2 R)^2 }\].

B) Η επιτάχυνση του σημείου επαφής Α του τροχού με το οριζόντιο δάπεδο έχει τη στιγμή \[t_1\] μέτρο:

α) \[ω_1^2 R\],                β) \[0\],                             γ) \[α_{cm}\].

212. Ο ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει σε οριζόντιο δάπεδο και το κέντρο μάζας του έχει σταθερή επιτάχυνση \[α_{cm}\]. Τη στιγμή \[t_1\] το μέτρο της ταχύτητας του τροχού είναι \[ω_1\] και το σημείο Γ που απέχει \[\frac{R}{2}\] απ’ το κέντρο του τροχού βρίσκεται στην κατακόρυφη διάμετρο του τροχού και χαμηλότερα απ’ το cm του. Τη στιγμή \[t_1\] το μέτρο της επιτάχυνσης του Γ είναι:
213. Ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει και το κέντρο μάζας του έχει σταθερή ταχύτητα. Δύο σημεία Β, Γ απέχουν απ’ το κέντρο του τροχού αποστάσεις \[\frac{R}{2}\] και \[\frac{R}{8}\] αντίστοιχα και βρίσκονται πάνω στην ίδια διάμετρο του τροχού. Τη στιγμή που η διάμετρος αυτή γίνεται οριζόντια ο λόγος των μέτρων των ταχυτήτων \[\frac{υ_Γ}{υ_Β}\] την ίδια στιγμή είναι:
214. Το παρακάτω στερεό (σχ. α) είναι ένα καρούλι. Αυτό αποτελείται από έναν ομογενή κύλινδρο που στα άκρα του έχουμε κολλήσει δύο όμοιους ομογενείς δίσκους έτσι ώστε τα κέντρα τους να βρίσκονται πάνω στον άξονα του κυλίνδρου. Η ακτίνα του κυλίνδρου είναι \[r\] ενώ του κάθε δίσκου είναι \[R\]. Τοποθετούμε το καρούλι πάνω σε δύο οριζόντιους υπερυψωμένους δοκούς ώστε η περιφέρεια του κυλίνδρου να ακουμπά σ’ αυτούς ενώ οι περιφέρειες των δίσκων βρίσκονται στον αέρα χωρίς ν’ ακουμπούν ούτε στις δοκούς ούτε στο έδαφος. Στο σχήμα β φαίνεται πρόσοψη του καρουλιού. Το καρούλι αρχίζει να κινείται και ο κύλινδρος εκτελεί Κ.Χ.Ο. με σταθερή γωνιακή ταχύτητα μέτρου \[ω\] και ταχύτητα κέντρου μάζας μέτρου \[υ_{cm}\].
A) Το μέτρο της ταχύτητας του κέντρου μάζας του δίσκου είναι:

α) \[ωR\],                          β) \[ωr\],                           γ) \[ω(R-r)\].

Β) Το ανώτερο σημείο Ζ της περιφέρειας του κυλίνδρου έχει ταχύτητα μέτρου:

α) \[υ_{cm}\],                      β) \[\frac{3}{2} υ_{cm}\],                γ) \[2υ_{cm}\].

Γ) Το ανώτερο σημείο Η του ενός δίσκου έχει ταχύτητα μέτρου:

α) \[υ_{cm} \left( \frac{R}{r} + 1 \right)\],         β) \[ υ_{cm} \left(\frac{R}{r}-1 \right)\],           γ) \[2υ_{cm}\].

Δ) Το κατώτερο σημείο Ε του ενός δίσκου έχει ταχύτητα μέτρου:

α) \[υ_{cm} \left( \frac{R}{r}-1 \right)\]  και φορά προς τ’ αριστερά.

β) \[ υ_{cm} \left( \frac{R}{r}-1 \right)\]  και φορά προς τα δεξιά.

γ) μηδέν.

215. Το παρακάτω στερεό (σχ. α) είναι ένα καρούλι. Αυτό αποτελείται από έναν ομογενή κύλινδρο που στα άκρα του έχουμε κολλήσει δύο όμοιους ομογενείς δίσκους έτσι ώστε τα κέντρα τους να βρίσκονται πάνω στον άξονα του κυλίνδρου. Η ακτίνα του κυλίνδρου είναι \[r\] ενώ του κάθε δίσκου είναι \[R\]. Τοποθετώ το καρούλι πάνω στις δοκούς έτσι ώστε οι περιφέρειες των δίσκων ν’ ακουμπούν σ’ αυτές, ενώ ο κύλινδρος να στηρίζεται μόνο στους δίσκους χωρίς να έρχεται σε επαφή με το έδαφος ή τις δοκούς. Το καρούλι αρχίζει να κινείται και το κέντρο μάζας του έχει σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ_{cm}\] και το καρούλι στρέφεται με γωνιακή ταχύτητα μέτρου \[ω\] (σχ. β).
A) Το μέτρο της ταχύτητας του κέντρου μάζας του τροχού είναι:

α) \[ ωR\],              β) \[ωr\],                           γ) \[ω(R-r)\].

Β) Το ανώτερο σημείο Ζ της περιφέρειας του κυλίνδρου έχει ταχύτητα μέτρου:

α) \[2υ_{cm}\],           β) \[υ_{cm} \left( \frac{r}{R}+1 \right)\],       γ) \[υ_{cm} \left( \frac{R}{r}-1 \right)\].

Γ) Το ανώτερο σημείο Η της περιφέρειας του ενός δίσκου έχει ταχύτητα μέτρου:

α) \[2υ_{cm}\],                    β) \[ω\left( \frac{R}{r}+1 \right)\],                γ) \[ ω \left( \frac{R}{r}-1\right) \].

Δ) Το σημείο Ε της περιφέρειας του ενός δίσκου που βρίσκεται σε επαφή με το έδαφος έχει επιτάχυνση μέτρου:

α) \[0\],                             β) \[ω^2 R\],                     γ) \[ω^2 r\].

216. Στην περιφέρεια του ομογενούς δίσκου που φαίνεται στο παρακάτω σχήμα έχουμε τυλίξει πολλές φορές αβαρές και μη εκτατό νήμα. Στο ελεύθερο άκρο Α του νήματος ασκούμε οριζόντια δύναμη \[F\] και ο τροχός αρχίζει την \[t=0\] να κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει πάνω σε οριζόντιο επίπεδο ενώ το νήμα δεν ολισθαίνει στην περιφέρεια του δίσκου. Η επιτάχυνση του κέντρου μάζας του δίσκου είναι σταθερή. Μέχρι τη στιγμή \[t_1\] έχει ξετυλιχθεί νήμα μήκους \[\ell\].
A) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\] το κέντρο μάζας του δίσκου έχει μετατοπιστεί κατά \[Δx_{cm}\] που είναι ίσο με:

α) \[\frac{\ell}{2}\],               β) \[\ell\],                  γ) \[2\ell\].

B) Απ’ την \[t=0\] ως τη χρονική στιγμή \[t_1\] το άκρο Α του νήματος έχει μετατοπιστεί κατά \[Δx_A\] που είναι ίσο με:

α) \[2\ell\],                β) \[\ell\],                  γ) \[\frac{\ell}{2}\].

217. Στην περιφέρεια του ομογενούς δίσκου που φαίνεται στο παρακάτω σχήμα έχουμε τυλίξει πολλές φορές αβαρές και μη εκτατό νήμα. Στο ελεύθερο άκρο Α του νήματος ασκούμε οριζόντια δύναμη \[F\] και ο τροχός αρχίζει την \[t=0\] να κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει πάνω σε οριζόντιο επίπεδο ενώ το νήμα δεν ολισθαίνει στην περιφέρεια του δίσκου. Η επιτάχυνση του κέντρου μάζας του δίσκου είναι σταθερή. Μέχρι τη στιγμή \[t_1\] έχει ξετυλιχθεί νήμα μήκους \[\ell\].
Α) Αν τη στιγμή \[t_1\] το κέντρο μάζας του δίσκου έχει ταχύτητα μέτρου \[υ_{1_{cm} }\], το μέτρο της ταχύτητας του άκρου Α τη στιγμή \[t_1\] είναι:

α) \[υ_{1_{cm} }\],               β) \[\frac{ υ_{1_{cm} } }{2}  \],                        γ) \[2υ_{1_{cm} }\].

Β) Αν το μέτρο της επιτάχυνσης του κέντρου μάζας είναι \[α_{cm}\],  το μέτρο της επιτάχυνσης του άκρου Α είναι:

α) \[α_{cm}\],                      β) \[2α_{cm}\],                    γ) \[\frac{α_{cm} }{2} \].

218. Στον ομογενή δίσκο ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος έχουμε δημιουργήσει αυλάκι με κέντρο το κέντρο του δίσκου και ακτίνας \[r=\frac{R}{2}\]. Στην περιφέρεια που δημιουργεί το αυλάκι τυλίγουμε πολλές φορές λεπτό και μη εκτατό νήμα. Στο ελεύθερο άκρο Α του νήματος ασκώ σταθερή δύναμη \[F\] και ο κύλινδρος αρχίζει να κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει ενώ το νήμα ξετυλίγεται χωρίς να ολισθαίνει στο αυλάκι. Αν μέχρι τη στιγμή \[t_1\] το νήμα έχει ξετυλιχθεί κατά \[\ell\]:

Α) Το κέντρο μάζας του δίσκου μέχρι τη στιγμή \[t_1\]  έχει μετατοπιστεί κατά \[Δx_{cm}\]  που είναι ίσο με:

α) \[ \ell \],                              β) \[\frac{\ell}{2}\],               γ) \[2\ell\].

Β) Το ελεύθερο άκρο του νήματος μέχρι τη στιγμή \[t_1\]  μετατοπίζεται κατά \[Δx_A\]  που είναι ίσο με:

α) \[3\ell\],                            β) \[2\ell\],                γ) \[\ell\].

219. Στον ομογενή δίσκο ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος έχουμε δημιουργήσει αυλάκι με κέντρο το κέντρο του δίσκου και ακτίνας \[r=\frac{R}{2}\]. Στην περιφέρεια που δημιουργεί το αυλάκι τυλίγουμε πολλές φορές λεπτό και μη εκτατό νήμα. Στο ελεύθερο άκρο Α του νήματος ασκώ σταθερή δύναμη \[F\] και ο κύλινδρος αρχίζει να κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει ενώ το νήμα ξετυλίγεται χωρίς να ολισθαίνει στο αυλάκι. Αν μέχρι τη στιγμή \[t_1\] το νήμα έχει ξετυλιχθεί κατά \[\ell\]:
Α) Aν το κέντρο μάζας τη στιγμή \[t_1\] έχει ταχύτητα μέτρου \[υ_{cm}\], το άκρο Α έχει ταχύτητα μέτρου:

α) \[\frac{3}{2} υ_{cm} \],                β) \[2υ_{cm}\],        γ) \[υ_{cm}\].

Β) Αν το κέντρο μάζας του δίσκου έχει επιτάχυνση μέτρου \[α_{cm}\], τότε το ελεύθερο άκρο Α του νήματος έχει επιτάχυνση μέτρου:

α) \[α_{cm}\],                      β) \[\frac{3}{2} α_{cm}\],                       γ) \[2α_{cm}\].

220. Στο παρακάτω σχήμα ο ομογενής δίσκος ακτίνας \[R\] κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει, ενώ στο ανώτερο άκρο της περιφέρειάς του έχουμε ακουμπήσει λεπτή σανίδα που μεταφέρεται με κατάλληλο μηχανισμό ώστε να μην ολισθαίνει πάνω στο δίσκο και να μένει συνεχώς οριζόντια.

Α) Αν τη στιγμή \[t_1\]  ο τροχός έχει γωνιακή ταχύτητα μέτρου \[ω\], την ίδια στιγμή το μέτρο της ταχύτητας της σανίδας  έχει μέτρο:

α) \[ωR\],                                     β) \[\frac{ωR}{2}\],                                  γ) \[2ωR\].

B) Αν σε χρόνο \[Δt\] το κέντρο μάζας του έχει μεταφερθεί κατά \[Δx_{cm}\], τότε η σανίδα μεταφέρεται στον ίδιο χρόνο κατά:

α) \[2Δx_{cm}\],                  β) \[Δx_{cm}\],                    γ) \[   \frac{    Δx_{cm}  }{  2   }   \].

221. Ο ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος έχει μικρό κυκλικό αυλάκι με κέντρο το κέντρο του τροχού και ακτίνα \[r=\frac{R}{2}\]. Στο αυλάκι ακουμπάμε λεπτή οριζόντια ράβδο και με κατάλληλο μηχανισμό ο τροχός αρχίζει να κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει και ταυτόχρονα μεταφέρεται η ράβδος χωρίς να ολισθαίνει στο αυλάκι και παραμένοντας συνεχώς οριζόντια. Τη στιγμή που το κέντρο μάζας του τροχού έχει ταχύτητα μέτρου \[υ_{1_{cm} }\], το μέτρο της ταχύτητας της ράβδου είναι:
222. Ο ομογενής τροχός του παρακάτω σχήματος εκτελεί ομαλή μεταφορική κίνηση με φορά προς τα δεξιά και ομαλή στροφική δεξιόστροφα πάνω σε οριζόντιο δάπεδο. Η ταχύτητα του ανώτερου σημείου Β του τροχού έχει σταθερό μέτρο \[υ_Β=1,5υ_{cm}\] όπου \[υ_{cm}\] το μέτρο της ταχύτητας του κέντρου μάζας.

Α) α) Ο τροχός κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει στο δάπεδο.

β) Ο τροχός μόνο ολισθαίνει στο δάπεδο.

γ) Ο τροχός κυλίεται στο δάπεδο με ολίσθηση.

Β) Το σημείο επαφής Α με το έδαφος  έχει κάθε στιγμή ταχύτητα:

α) μέτρου \[υ_{cm}\]  με φορά προς τα δεξιά.

β) μέτρου  \[\frac{υ_{cm}}{2}\]  με φορά προς τ’ αριστερά.

γ) μέτρου  \[\frac{ υ_{cm} }{ 2 }\]  με φορά προς τα δεξιά.

δ) μηδενική.

223. Ο ομογενής τροχός ακτίνας \[R\] του παρακάτω σχήματος στρέφεται δεξιόστροφα με σταθερή γωνιακή ταχύτητα και ταυτόχρονα μεταφέρεται προς τα δεξιά με σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ_{cm}\]. Το σημείο επαφής του τροχού με το έδαφος έχει κάθε στιγμή ταχύτητα μέτρου \[υ_Α=\frac{ υ_{cm} }{2}\] και φορά προς τ’ αριστερά.

Α) Αν σε χρόνο \[Δt\] ένα σημείο της περιφέρειας του τροχού διαγράφει μήκος τόξου \[Δs\] και στον ίδιο χρόνο το κέντρο μάζας του μεταφέρεται κατά \[Δx_{cm}\]  τότε το πηλίκο  \[\frac{  Δs  }{  Δx_{cm} } \]  είναι:

α) \[\frac{3}{2}\],              β) \[\frac{2}{3}\],              γ) \[1\],                 δ) \[2\].

Β) Το μέτρο της ταχύτητας του σημείου Γ της περιφέρειάς που απέχει \[R\] απ’ το έδαφος έχει ταχύτητα:

α) \[  \sqrt{2} υ_{cm} \],       β) \[\frac{ \sqrt{13} }{ 2 } υ_{cm}\],            γ) \[ \frac{ \sqrt{5} }{2} υ_{cm}\].

224. Μια οριζόντια ράβδος έχει τη δυνατότητα να στρέφεται γύρω από κατακόρυφο άξονα \[z'z\] ο οποίος διέρχεται από το ένα άκρο της. Σε ποια από τις περιπτώσεις που περιγράφονται στα παρακάτω σχήματα η ροπή της δύναμης \[\vec{F}\] μπορεί να περιστρέψει τη ράβδο γύρω από τον άξονα \[z’z\];
225. Ποια από τις τρεις δυνάμεις του σχήματος, οι οποίες έχουν το ίδιο μέτρο, έχει μεγαλύτερη ροπή ως προς το σημείο Ο;
226. Για να ξεβιδώσουμε μια βίδα, διαθέτουμε δυο κλειδιά Α και Β που έχουν μήκη \[\ell_1\] και \[\ell_2\] αντίστοιχα. Αν είναι \[\ell_1 > \ell_2\], ποιο από τα δυο κλειδιά πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ώστε να καταβάλουμε μικρότερη δύναμη και γιατί; Να υποθέσετε ότι κάθε φορά ασκούμε την αναγκαία δύναμη στο ελεύθερο άκρο του κλειδιού, κάθετα προς τον κατά μήκος άξονα του.
227. Σε ένα ελεύθερο στερεό σώμα, μάζας \[m\], ασκείται ζεύγος δυνάμεων, όπως φαίνεται στο σχήμα. Η επιτάχυνση του κέντρου μάζας Κ του σώματος είναι:
228. Μια ομογενής δοκός ΑΓ βάρους \[w\], είναι αρθρωμένη σε κατακόρυφο τοίχο και διατηρείται οριζόντια με τη βοήθεια κατακόρυφου νήματος που είναι δεμένο στο άλλο άκρο της, όπως φαίνεται στο σχήμα. Η δύναμη του νήματος \[\vec{T}\] έχει μέτρο:
229. Τα σώματα \[Σ_1\] και \[Σ_2\] κρέμονται μέσω διαφορετικών αβαρών νημάτων από μια διπλή τροχαλία όπως φαίνεται στο σχήμα. Αν είναι \[R_1=\frac{R_2}{2}\], για τις μάζες \[m_1\] και \[m_2\] των σωμάτων \[Σ_1\] και \[Σ_2\], ισχύει η σχέση:
230. Μια αβαρής ράβδος ΑΓ μήκους \[\ell\], κρέμεται από τα δυο άκρα της με δυο κατακόρυφα νήματα και διατηρείται οριζόντια. Ένα σώμα Σ βάρους \[w\] ισορροπεί σε απόσταση \[\frac{\ell}{4}\] από το άκρο Α της ράβδου. Οι τάσεις \[\vec{Τ}_1\] και \[\vec{Τ}_2\] των νημάτων που ασκούνται στα άκρα Α και Γ της ράβδου έχουν μέτρα που συνδέονται με τη σχέση
231. Η ομογενής ράβδος του σχήματος έχει μήκος \[\ell\] και βάρος \[w\]. Η ράβδος είναι αρθρωμένη σε τοίχο και ισορροπεί οριζόντια δεμένη στο άλλο της άκρο με κατακόρυφο νήμα. Ένα βαρίδι ίδιου βάρους με τη ράβδο μπορεί να μετακινείται κατά μήκος της ράβδου. Ποιο από τα παρακάτω σχήματα αποδίδει σωστά τη γραφική παράσταση του μέτρου της τάσης του νήματος σε συνάρτηση με την απόσταση \[x\] του βαριδίου από την άρθρωση.
232. Ένα στερεό σώμα που αρχικά είναι ακίνητο έχει τη δυνατότητα να περιστρέφεται γύρω από το σταθερό (ακλόνητο) κατακόρυφο άξονα \[z’z\]. Στο στερεό ασκείται οριζόντια δύναμη \[\vec{F}\] που απέχει απόσταση \[R\] από τον άξονα \[z'z\], όπως φαίνεται στο σχήμα.
233. Μια αβαρής ράβδος ΟΑ μήκους \[\ell\] είναι αρθρωμένη σε κατακόρυφο τοίχο και μπορεί να περιστρέφεται σε κατακόρυφο επίπεδο γύρω από οριζόντιο άξονα που περνά από το άκρο της Ο. Στη ράβδο ασκούνται δυο δυνάμεις \[\vec{F}_1\] και \[\vec{F}_2\] και ισορροπεί όπως φαίνεται στο σχήμα

Α. Τα μέτρα των δυνάμεων \[\vec{F}_1\]  και \[\vec{F}_2\]  συνδέονται με τη σχέση:

α)  \[F_2=4F_1\]

β) \[F_2=3F_1\]

γ) \[F_1=4F_2\]

δ) \[F_1=3F_2\]

Β. Η άρθρωση ασκεί στη ράβδο δύναμη  \[\vec{F}\]:

α) με διεύθυνση κατακόρυφη, φορά προς τα πάνω και μέτρο \[F=3F_1\]

β) με διεύθυνση κατακόρυφη, φορά προς τα κάτω και μέτρο \[F=3F_1\]

γ) με διεύθυνση κατακόρυφη, φορά προς τα πάνω και μέτρο \[F=3F_2\]

234. Μια αβαρής ράβδος ΑΓ μήκους \[\ell\] διατηρείται οριζόντια με τη βοήθεια των νημάτων που είναι δεμένα στα άκρα της Α και Γ. Ένα κιβώτιο ισορροπεί στο μέσο της ράβδου και η τάση του νήματος στο άκρο Α είναι \[\vec{F}_1\]. Όταν το κιβώτιο μετακινηθεί κατά \[\frac{\ell}{4}\] προς το άκρο Α η τάση \[\vec{F}_1'\] του ίδιου νήματος έχει μέτρο:
235. Μια λεπτή ομογενής σανίδα βάρους \[w\] και μήκους \[\ell\] διατηρείται οριζόντια έχοντας δεμένα στα δυο άκρα της ένα νήμα και ένα δυναμόμετρο. Σε ένα σημείο της σανίδας που απέχει \[\frac{\ell}{4}\] από το άκρο Α, τοποθετούμε 2 όμοια σώματα (Σ), βάρους \[w\] το καθένα.

Α. Η ένδειξη του δυναμόμετρου είναι ίση με:

α) \[w\]

β) \[2w\]

γ) \[3w\]

δ) \[4w\]

Β. Αν διπλασιάσουμε το πλήθος των σωμάτων (Σ) η ένδειξη του δυναμόμετρου θα:

α) διπλασιαστεί

β) τετραπλασιαστεί

γ) αυξηθεί κατά \[1,5\] φορές

236. Η ράβδος ΚΛ είναι αρθρωμένη στο σημείο Κ σε κατακόρυφο τοίχο και δεμένη με ένα νήμα στο σημείο Ν και ισορροπεί. Ζητήθηκε από τρεις μαθητές (α), (β) και (γ) να σχεδιάσουν τη δύναμη της άρθρωσης και αυτοί σχεδίασαν αντίστοιχα τις δυνάμεις: α. \[\vec{F}_1\] β. \[\vec{F}_2\] γ. \[\vec{F}_3\]. Εσείς με ποια άποψη συμφωνείτε;
237. Μια ομογενής ράβδος ΚΛ στηρίζεται σε λείο κατακόρυφο τοίχο και ταυτόχρονα είναι δεμένη με ένα νήμα. Δυο μαθητές (α) και (β) εκφράζουν αντίστοιχα την άποψη ότι η ράβδος: α. μπορεί να ισορροπήσει β. δεν μπορεί να ισορροπήσει. Εσείς με ποια άποψη συμφωνείτε;
238. Οριζόντια ομογενής ράβδος, μήκους \[L\] και βάρους \[w\], ισορροπεί κρεμασμένη από την οροφή μέσω δυο δυναμόμετρων \[Δ_1\] και \[Δ_2\] όπως φαίνεται στο σχήμα. Αν \[F_1\] είναι η ένδειξη του δυναμόμετρου \[Δ_1\] και \[F_2\] η ένδειξη του δυναμόμετρου \[Δ_2\], τότε η τιμή του λόγου \[\frac{F_1}{F_2}\] είναι
239. Μια κατακόρυφη ράβδος ΑΓ μήκους \[\ell\] στηρίζεται σε οριζόντιο άξονα που διέρχεται από ένα σημείο Ο της ράβδου τέτοιο ώστε \[(ΟΑ)=\frac{\ell}{4}\]. Στο άκρο Α της ράβδου ασκείται οριζόντια δύναμη μέτρου \[F_1\].

Α) Για να ισορροπεί η ράβδος πρέπει στο άκρο Γ να ασκείται

α) η οριζόντια δύναμη μέτρου \[F_2\]  που είναι αντίθετη με την \[F_1\]  ώστε να δίνει συνισταμένη δύναμη ίση με το μηδέν

β) η οριζόντια δύναμη \[F_3\]  ώστε η συνολική ροπή ως προς το σημείο Ο να είναι ίση με το μηδέν

Β) Η οριζόντια δύναμη που τελικά πρέπει να ασκηθεί στο άκρο Γ, έχει μέτρο ίσο με:

α) \[\frac{F_1}{3}\]         β) \[3F_1\]       γ) \[\frac{F_1}{4}\]        δ) \[\frac{3F_1}{4}\]

240. Η ράβδος ΑΒ ισορροπεί στηριζόμενη στο υποστήριγμα που διέρχεται από το μέσο της Κ. Σε απόσταση \[d\] από το Κ προς τα δεξιά υπάρχει σώμα μάζας \[m\] που είναι τοποθετημένο πάνω στη ράβδο. Σε απόσταση \[2d\] προς τα αριστερά από το Κ υπάρχει ελατήριο το οποίο συγκρατεί την ράβδο σε οριζόντια θέση.
A) Το ελατήριο είναι:

   α)σε επιμήκυνση.

   β) στο φυσικό του μήκος.

   γ)σε συσπείρωση.

B) Αν \[K=100\, \frac{N}{m}\] , \[m=10\, kg\] και \[g=10\, \frac{m}{s^2}\] , η παραμόρφωση του ελατηρίου είναι:

  α) \[Δl=0, 5\, m \]

  β) \[Δl=0\, m \]

  γ) \[ Δl=1\, m \].

241. Στην επιφάνεια ενός κυλίνδρου έχει τυλιχθεί ένα νήμα. Ο κύλινδρος στηρίζεται πάνω σε λείο κεκλιμένο επίπεδο ενώ το νήμα που είναι παράλληλο σε αυτό έχει το άλλο άκρο του δεμένο σε ακλόνητο στήριγμα.
242. Η ελάχιστη τιμή της οριζόντιας δύναμης \[\vec{F}\] που πρέπει να ασκήσουμε στο υψηλότερο σημείο του τροχού (όπως φαίνεται στο σχήμα) ώστε να καταφέρει να υπερπηδήσει το εμπόδιο που έχει ύψος \[h=\frac{R}{2}\], αν ο τροχός έχει βάρος \[w\], είναι:
243. Η ράβδος ΑΒ είναι ομογενής, έχει βάρος \[w\] και ισορροπεί όπως φαίνεται στο σχήμα.
244. Η αβαρής δοκός ΑΓ μιας παιδικής χαράς στηρίζεται με κατακόρυφο στήριγμα στο σημείο Μ το οποίο δεν ισαπέχει από τα άκρα της δοκού. Ένα παιδί (Π) βάρους \[w\], κάθεται στο άκρο Α της δοκού, οπότε για να ισορροπήσει η δοκός σε οριζόντια θέση, πρέπει στο άλλο άκρο Γ να καθίσει παιδί (Π1), βάρους \[w_1\]. Αν το παιδί (Π) καθίσει στο άλλο άκρο Γ, για να ισορροπήσει εκ νέου η δοκός πρέπει στο άκρο Α να καθίσει παιδί (Π2) βάρους \[w_2\]. Το βάρος του παιδιού (Π) είναι
245. Σε ένα εργοτάξιο μια αβαρής σκάλα ΑΓ ισορροπεί, στηριζόμενη σε λείο κατακόρυφο τοίχο και σε οριζόντιο δάπεδο. Ένας εργάτης ανεβαίνει στη σκάλα απέχοντας από τη βάση Γ απόσταση \[x\]. Μεταξύ δαπέδου και σκάλας υπάρχει δύναμη στατικής τριβής. Για το χρονικό διάστημα που υπάρχει ισορροπία, η δύναμη της στατικής τριβής είναι
246. Η ομογενής ράβδος ΑΓ του σχήματος στηρίζεται με το ένα άκρο της σε οριζόντιο δάπεδο και με το άλλο σε λείο κατακόρυφο τοίχο. Αν ο συντελεστής στατικής τριβής μεταξύ της ράβδου και του δαπέδου είναι \[μ_s\] τότε η ελάχιστη τιμή της εφαπτομένης της γωνίας \[φ\] για την οποία η ράβδος δεν ολισθαίνει πάνω στο δάπεδο δίνεται από τη σχέση:
247. Το βαρούλκο του παρακάτω σχήματος αποτελείται από έναν κύλινδρο ακτίνας \[r\], ενώ το χερούλι του μπορεί να διαγράφει κύκλο ακτίνας \[R=2r\]. Το νήμα είναι αβαρές. Το μέτρο της ελάχιστης δύναμης που πρέπει να ασκούμε στο χερούλι ώστε το σώμα βάρους \[w\] να ισορροπεί ισούται με
248. Ένα ελεύθερο στερεό σώμα ισορροπεί ακίνητο καθώς δέχεται τη δράση δυο ομοεπίπεδων δυνάμεων.

α) Ισχύει ότι οι δυο αυτές δυνάμεις πρέπει να έχουν τον ίδιο φορέα, ίσα μέτρα και αντίθετες κατευθύνσεις;
β) Αν οι δυο αυτές δυνάμεις γίνουν παράλληλες χωρίς να αλλάξει η φορά και το μέτρο τους θα συνεχίσει να ισορροπεί το στερεό σώμα;

249. Δυο σώματα αμελητέων διαστάσεων που έχουν ίσες μάζες \[m_1=m_2=m\] συνδέονται μεταξύ τους με αβαρή ράβδο μήκους \[d\]. Η ροπή αδράνειας του συστήματος ως προς άξονα κάθετο στη ράβδο και διερχόμενο από το μέσο της είναι \[Ι_1\] ενώ ως προς άξονα κάθετο στη ράβδο και διερχόμενο από το ένα της άκρο είναι \[Ι_2\]. Το πηλίκο \[ \frac{Ι_1}{Ι_2} \] είναι
250. Τέσσερα σώματα αμελητέων διαστάσεων με μάζες \[m_1=m,\, m_2=2m,\, m_3=3m\] και \[m_4=4m\] συνδέονται μεταξύ τους με τρεις αβαρείς ράβδους μήκους \[\ell\] η καθεμία όπως φαίνεται στο σχήμα. Η ροπή αδράνειας του συστήματος ως προς τον άξονα \[z’z\] που είναι κάθετος στις ράβδους και διέρχεται από τη μάζα \[m_3\] είναι
251. Στις κορυφές συρμάτινου τετραγώνου πλευράς \[α\] τοποθετούμε τέσσερις ίσες σημειακές μάζες \[m\]. Η μάζα των συρμάτινων πλευρών του τετραγώνου να θεωρηθεί αμελητέα. Η ροπή αδράνειας του συστήματος των μαζών ως προς άξονα περιστροφής που βρίσκεται στο επίπεδο του τετραγώνου και διέρχεται από τα μέσα δυο απέναντι πλευρών του ισούται με
252. Ο κύλινδρος και ο δίσκος του σχήματος, έχουν την ίδια μάζα και περιστρέφονται με την ίδια γωνιακή ταχύτητα \[ω\]. Ποιό σώμα θα σταματήσει πιο δύσκολα;
253. Οριζόντιος ομογενής δίσκος μάζας \[Μ\] και ακτίνας \[R\] περιστρέφεται γύρω από ακλόνητο κατακόρυφο άξονα \[y’y\] που διέρχεται από το κέντρο του και είναι κάθετος σε αυτόν. Πάνω στο δίσκο είναι στερεωμένο ένα υλικό σημείο μάζας \[m\] σε απόσταση \[x\] \[( x < R )\] από τον άξονα περιστροφής. Αν το υλικό σημείο μεταφερθεί και τοποθετηθεί στο άκρο του δίσκου, η ροπή αδράνειας του συστήματος ως προς τον άξονα περιστροφής \[y'y\]:
254. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται μια οριζόντια λεπτή ράβδος, που αποτελείται από δύο τμήματα, ίσου μήκους, κολλημένα στο μέσο Μ της ράβδου. Το αριστερό είναι ξύλινο ενώ το δεξιό σιδερένιο. Η ράβδος μπορεί να στρέφεται γύρω από κατακόρυφο άξονα, που διέρχεται είτε από το άκρο Α είτε από το Β. Για να θέσουμε πιο εύκολα σε περιστροφή τη ράβδο πρέπει να την στρέψουμε, γύρω από τον άξονα, που διέρχεται από το:
255. Δυο λεπτές ράβδοι, η μια από ξύλο και η άλλη από χαλκό έχουν το ίδιο εμβαδόν διατομής και την ίδια μάζα. Δίνεται ότι η πυκνότητα του ξύλου είναι μικρότερη από την πυκνότητα του χαλκού και ότι η ροπή αδράνειας μιας λεπτής ράβδου, μάζας \[M\] και μήκους \[L\] ως προς άξονα που διέρχεται από το κέντρο μάζας και είναι κάθετος στη ράβδο δίνεται από τη σχέση \[\frac{1}{12} ΜL^2\]. Όταν οι δυο ράβδοι στρέφονται γύρω από σταθερούς άξονες, οι οποίοι διέρχονται από τα κέντρα μάζας τους και είναι κάθετοι στους κατά μήκος άξονες τους, τότε
256. Στο σχήμα φαίνεται μια ομογενής ράβδος ΑΓ μάζας \[m\] και τρεις παράλληλοι άξονες κάθετοι στη ράβδο. Οι άξονες (α), (β) απέχουν από τον άξονα \[z’z\], ο οποίος διέρχεται από το κέντρο μάζας Κ της ράβδου, αποστάσεις \[\ell_1\] και \[\ell_2\] αντίστοιχα. Οι ροπές αδράνειας της ράβδου ως προς τους άξονες αυτούς συνδέονται με τη σχέση
257. Μια ομογενής ράβδος έχει ως προς άξονα κάθετο στη ράβδο και διερχόμενο από το άκρο της ροπή αδράνειας \[Ι\]. Αν κόψουμε τη ράβδο στη μέση τότε το ένα κομμάτι θα έχει ως προς κάθετο άξονα ο οποίος διέρχεται από το άκρο του ροπή αδράνειας
258. Μια ομογενής και ισοπαχής ράβδος ΚΛ μάζας \[m\] έχει δεμένο στο άκρο της Λ ένα μικρό βαρίδι. Αν βγάλουμε από τη ράβδο το βαρίδι τότε η ροπή αδράνειας ως προς κάθετο άξονα ο οποίος διέρχεται από το άκρο της Κ μειώνεται κατά \[60\, \%\]. Δίνεται για την ράβδο \[ Ι_{cm}=\frac{1}{12} m \ell^2 \]. Η μάζα του βαριδίου είναι
259. Ποια είναι η επί τοις \[ \% \] μείωση της ροπής αδράνειας μιας λεπτής ομογενούς ράβδου ως προς κάθετο άξονα που διέρχεται από το άκρο της αν κόψουμε τη ράβδο στη μέση;
260. Δίνονται δυο κυλινδρικές επιφάνειες (Α) και (Β) με την ίδια μάζα \[m\], την ίδια ακτίνα \[R\] και ύψη που συνδέονται με τη σχέση \[h_B=2h_A\]. Οι ροπές αδράνειας \[Ι_Α\] και \[Ι_Β\] των δυο κυλινδρικών επιφανειών ως προς τον άξονα \[z'z\] συνδέονται με τη σχέση:
261. Στο σχήμα φαίνεται μια ομογενής ράβδος ΑΓ και τρεις παράλληλοι άξονες (α), (β) και (γ). Ο άξονας (γ) διέρχεται από το μέσο Κ της ράβδου. Για τις ροπές αδράνειας ως προς τους τρεις άξονες ισχύει:
262. Δυο λεπτοί ομογενείς δίσκοι Α και Β έχουν την ίδια μάζα και το ίδιο πάχος. Ο δίσκος Α είναι από υλικό πυκνότητας \[ρ_1\], ενώ ο δίσκος Β από υλικό πυκνότητας \[ρ_2\]. Η ροπή αδράνειας ενός δίσκου μάζας \[Μ\] και ακτίνας \[R\] ως προς άξονα που διέρχεται από το κέντρο του και είναι κάθετος στο επίπεδο του δίνεται από τη σχέση \[Ι_{cm}=\frac{1}{2} MR^2\]. Αν \[ ρ_1 < ρ_2 \] ποιος από τους δυο δίσκους έχει μεγαλύτερη ροπή αδράνειας ως προς άξονα που διέρχεται από το κέντρο του και είναι κάθετος στο επίπεδο του;
263. Δυο λεπτοί ομογενείς δίσκοι Α και Β, από το ίδιο υλικό, έχουν το ίδιο πάχος και η ακτίνα του δίσκου Α είναι διπλάσια από την ακτίνα του δίσκου Β. Η ροπή αδράνειας ενός δίσκου μάζας \[Μ\] και ακτίνας \[R\] ως προς άξονα που διέρχεται από το κέντρο του και είναι κάθετος στο επίπεδο του, δίνεται από τη σχέση \[Ι_{cm}=\frac{1}{2} MR^2\]. Ο λόγος της ροπής αδράνειας του δίσκου Α προς τη ροπή αδράνειας του δίσκου Β ως προς σταθερούς άξονες που διέρχονται από τα κέντρα των δυο δίσκων και είναι κάθετοι στα επίπεδα τους είναι
264. Ομογενής λεπτός δίσκος έχει μάζα \[M\] και ακτίνα \[R\] (σχήμα (α)). Η ροπή αδράνειας του δίσκου ως προς τον άξονα \[z'z\] που διέρχεται από το κέντρο του και είναι κάθετος στο επίπεδο του δίνεται από τη σχέση \[Ι_{cm}=\frac{1}{2} MR^2\]. Από το δίσκο αφαιρείται ένα κυκλικό τμήμα ακτίνας \[r=\frac{R}{2}\] ομόκεντρο του δίσκου όπως φαίνεται στο σχήμα (β). Η ροπή αδράνειας του στερεού που απομένει ως προς τον άξονα \[z'z\] είναι
265. Δυο παράλληλοι μεταξύ τους άξονες \[p_1\] και \[p_2\] απέχουν από το κέντρο μάζας ενός στερεού σώματος αποστάσεις \[d_1\] και \[d_2\] αντίστοιχα όπου \[d_1 > d_2\]. Αν \[Ι_1\] και \[Ι_2\] είναι οι ροπές αδράνειας του σώματος ως προς τους άξονες \[p_1\] και \[p_2\] αντίστοιχα, ποια από τις παρακάτω σχέσεις είναι η σωστή;
266. Η ροπή αδράνειας μιας ράβδου μάζας \[m\] και μήκους \[\ell\] ως προς άξονα \[z'z\] που διέρχεται από το κέντρο μάζας της και είναι κάθετος σ’ αυτή είναι \[Ι_{cm}=\frac{1}{12} m\ell^2\]. Η ροπή αδράνειας της ράβδου είναι τετραπλάσια ως προς άξονα \[(p)\] που είναι παράλληλος στον άξονα \[z'z\] και απέχει από αυτόν απόσταση
267. Δυο λεπτοί δακτύλιοι Α και Β έχουν μάζες \[m\] και \[1,5m\] και ακτίνες \[R\] και \[2R\] αντίστοιχα. Για τις ροπές αδράνειας \[Ι_Α\] και \[Ι_Β\] των δυο δακτυλίων ως προς άξονα \[z'z\] που είναι κάθετος στο επίπεδο τους και διέρχεται από το κέντρο κάθε δακτυλίου ισχύει:
268. Σε ένα σφαιρικό κέλυφος μάζας \[m\], όλες οι στοιχειώδεις μάζες που το αποτελούν βρίσκονται στην ίδια απόσταση \[R\] από το κέντρο του. Η ροπή αδράνειας του σφαιρικού κελύφους ως προς άξονα που διέρχεται από το κέντρο του είναι
269. Ένας λεπτός δακτύλιος και ένας δίσκος, από διαφορετικά υλικά, έχουν την ίδια μάζα \[Μ\] και την ίδια ακτίνα \[R\]. Καθένα από τα δυο σώματα έχει τη δυνατότητα να στρέφεται γύρω από άξονα που διέρχεται από το κέντρο του και είναι κάθετος στο επίπεδο του. Αν στα δυο σώματα ασκήσουμε την ίδια εφαπτομενική δύναμη \[\vec{F}\] σε ένα τυχαίο σημείο της περιφέρειας τους τότε
270. Ένας επίπεδος χάρακας είναι ο μισός ξύλινος και ο μισός μεταλλικός. Ο χάρακας μπορεί να στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα, ο οποίος είναι κάθετος στο επίπεδο του και διέρχεται : (Ι) από το άκρο Α του μεταλλικού τμήματος και (ΙΙ) από το άκρο Β του ξύλινου τμήματος, με την επίδραση δύναμης \[\vec{F}\] η οποία ασκείται κάθε φορά στο άλλο άκρο του χάρακα όπως φαίνεται στο σχήμα. Η γωνιακή επιτάχυνση που αποκτά ο χάρακας
271. Μια συμπαγής σφαίρα και ένας σφαιρικός φλοιός, από διαφορετικά υλικά, έχουν την ίδια μάζα \[Μ\] και την ίδια ακτίνα \[R\].

α) Ποιο από τα δυο στερεά έχει μεγαλύτερη ροπή αδράνειας ως προς άξονα που διέρχεται από το κέντρο του;

β) Ποιο από τα δυο στερεά μπορεί από την ηρεμία να αποκτήσει πιο εύκολα την ίδια γωνιακή ταχύτητα \[\vec{ω}\];

Να δικαιολογήσετε την απάντηση σας χωρίς να καταφύγετε στις μαθηματικές εκφράσεις των ροπών αδράνειας των δυο στερεών.

272. Μια ομογενής ράβδος ΑΒ μπορεί να στρέφεται σε οριζόντιο επίπεδο και γύρω από κατακόρυφο άξονα υπό την επίδραση μιας οριζόντιας δύναμης μέτρου F η οποία ασκείται στο άκρο Β της ράβδου και είναι συνεχώς κάθετη σ’ αυτή. Στην περίπτωση (β) ο άξονας περιστροφής διέρχεται από το μέσο Ο της ράβδου ενώ στην περίπτωση (α) από το άκρο της Α. Η ράβδος αποκτά μεγαλύτερη γωνιακή επιτάχυνση
273. Μια συμπαγής και μια κοίλη σφαίρα ίδιας ακτίνας και ίδιας μάζας περιστρέφονται με την ίδια γωνιακή ταχύτητα γύρω από παράλληλους σταθερούς άξονες που διέρχονται από τα κέντρα των δυο σφαιρών. Αν εφαρμόσουμε ροπή ίσου μέτρου σε κάθε σφαίρα τότε
274. Μια ράβδος ΟΑ είναι αρθρωμένη στο άκρο της Ο και μπορεί να στρέφεται σε κατακόρυφο επίπεδο, γύρω από οριζόντιο άξονα που διέρχεται από το Ο. Η ράβδος αφήνεται ελεύθερη από την οριζόντια θέση (α). Η ράβδος έχει τη μεγαλύτερη γωνιακή επιτάχυνση τη χρονική στιγμή που
275. Μια σφαίρα και ένας κύλινδρος που έχουν ίσες ακτίνες αφήνονται από την κορυφή κεκλιμένου επιπέδου γωνίας κλίσης \[φ\] και κυλίονται χωρίς να ολισθαίνουν.Α) Για τα μέτρα των γωνιακών επιταχύνσεων των δυο σωμάτων ισχύει
α) \[   α_{γων(σφαιρ)} > α_{γων(κυλ)  }   \]
β) \[ α_{γων(σφαιρ)} < α_{γων(κυλ)}   \]
γ) \[  α_{γων(σφαιρ)}=α_{γων(κυλ)}   \]

Β)Ποιο από τα δυο σώματα φτάνει στη βάση του κεκλιμένου επιπέδου σε μικρότερο χρόνο;

Να θεωρήσετε γνωστό ότι: \[Ι_{σφ,cm}=\frac{2}{5} m_1 R_1^2\]   και \[ Ι_{κυλ,cm}=\frac{1}{2} m_2 R_2^2\] 

276. Ο δίσκος του σχήματος κυλίεται χωρίς ολίσθηση πάνω σε οριζόντιο δάπεδο. Στο κέντρο του δίσκου ασκείται οριζόντια δύναμη μέτρου \[F\]. Για την κύλιση του τροχού:
277. Ο τροχός του σχήματος έχει μάζα \[m\], ακτίνα \[R\] και κυλίεται χωρίς ολίσθηση πάνω στο οριζόντιο δάπεδο. Υποθέτουμε ότι όλη η μάζα του τροχού είναι συγκεντρωμένη στην περιφέρεια του. Η επιτάχυνση \[α_{cm}\] του κέντρου μάζας του τροχού είναι
278. Ένας κυκλικός δίσκος και ένας δακτύλιος με ίδια μάζα και ίδια ακτίνα στρέφονται ο καθένας σε οριζόντιο επίπεδο γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που διέρχεται από το κέντρο τους. Τόσο στο δίσκο όσο και στο δακτύλιο δρουν εφαπτομενικές δυνάμεις μέτρων \[F_1\] και \[F_2\] αντίστοιχα. Για να αποκτήσει ο δίσκος και ο δακτύλιος την ίδια γωνιακή επιτάχυνση πρέπει να ισχύει
279. Τροχός μάζας \[m\] και ακτίνας \[R\], περιστρέφεται σε οριζόντιο επίπεδο γύρω από σταθερό κατακόρυφο άξονα που διέρχεται από το κέντρο του υπό την επίδραση εφαπτομενικής δύναμης σταθερού μέτρου \[F\]. Αν θεωρήσουμε όλη τη μάζα του τροχού κατανεμημένη στην περιφέρεια του τότε η γωνιακή επιτάχυνση που αποκτά ο τροχός είναι
280. Ο τροχός του σχήματος κυλίεται χωρίς ολίσθηση πάνω στο οριζόντιο δάπεδο. Στο κέντρο του τροχού ασκείται οριζόντια δύναμη μέτρου \[F\]. Υποθέστε ότι όλη η μάζα του τροχού είναι συγκεντρωμένη στην περιφέρεια του. Τα μέτρα της δύναμης \[\vec{F}\] και της τριβής \[\vec{T}\] συνδέονται με τη σχέση:
281. Ένας δακτύλιος μάζας \[m\] και ακτίνας \[R\] που έχει όλη τη μάζα συγκεντρωμένη στην περιφέρεια του αφήνεται σε κεκλιμένο επίπεδο γωνίας \[φ\] να κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει. Δίνεται η επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\]. Η επιτάχυνση του κέντρου μάζας του δακτυλίου είναι:
282. Ο δακτύλιος του σχήματος κυλίεται χωρίς ολίσθηση σε οριζόντιο δάπεδο ενώ το νήμα που είναι τυλιγμένο στην περιφέρεια του ξετυλίγεται κατακόρυφα. Τα μέτρα της δύναμης \[F\] και της τριβής \[Τ\] συνδέονται με τη σχέση
283. Ο δίσκος του σχήματος έχει μάζα \[m\], ακτίνα \[R\] και στην περιφέρεια του έχει τυλιχτεί αβαρές νήμα. Με τη βοήθεια του νήματος ασκούμε οριζόντια δύναμη μέτρου \[F\] και ο δίσκος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει πάνω στο οριζόντιο δάπεδο. Αν η ροπή αδράνειας του δίσκου ως προς τον άξονα περιστροφής είναι \[Ι=\frac{1}{2} mR^2\], η επιτάχυνση του άξονα περιστροφής του δίσκου είναι
284. Ένας κύλινδρος αφήνεται ελεύθερος από κάποιο σημείο κεκλιμένου επιπέδου που έχει γωνία κλίσης \[φ\]. Σε ποια από τις επόμενες δυο περιπτώσεις το κέντρο μάζας του κυλίνδρου αποκτά μεγαλύτερη επιτάχυνση;
285. Ένας τροχός και μια σφαίρα κυλίονται χωρίς να ολισθαίνουν στο ίδιο κεκλιμένο επίπεδο γωνίας κλίσης \[φ=30^0\]. Η ροπή αδράνειας του τροχού και της σφαίρας ως προς τον άξονα περιστροφής τους υπολογίζονται αντίστοιχα από τους τύπους \[Ι_{σφ,cm}=\frac{2}{5} Μ_{σφ} R_{σφ}^2\] και \[Ι_{τρ,cm}=Μ_{τρ} R_{τρ}^2\]. Για τα μέτρα των επιταχύνσεων των κέντρων μάζας των δυο σωμάτων ισχύει η σχέση
286. Μια ομογενής σφαίρα μάζας \[Μ\] και ακτίνας \[R\] αφήνεται ελεύθερη να κινηθεί από σημείο Α ενός κεκλιμένου επιπέδου. Η σφαίρα κυλίεται στο κεκλιμένο επίπεδο χωρίς να ολισθαίνει και η ροπή αδράνειας ως προς τον άξονα περιστροφής της υπολογίζεται από τον τύπο \[Ι=\frac{2}{5} ΜR^2\]. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
287. Από την κορυφή κεκλιμένου επιπέδου αφήνονται ταυτόχρονα δυο σφαίρες (1) και (2) ίδιας μάζας και ίδιας ακτίνας. Η σφαίρα (1) είναι συμπαγής ενώ η σφαίρα (2) κοίλη. Οι σφαίρες κυλίονται χωρίς ολίσθηση μέχρι τη βάση του κεκλιμένου επιπέδου. Ποια ή ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή/σωστές;
288. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται ένας δίσκος στο αυλάκι του οποίου έχουμε τυλίξει αβαρές, μη εκτατό νήμα. Αφήνουμε το δίσκο ελεύθερο να κινηθεί. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
289. Η τροχαλία του παρακάτω σχήματος έχει μάζα \[Μ\], ακτίνα \[R\] και η ροπή αδράνειας ως προς τον άξονα περιστροφής της υπολογίζεται από τη σχέση \[Ι=\frac{1}{2} ΜR^2\]. Στο άκρο του αβαρούς και μη εκτατού νήματος έχουμε δέσει σώμα μάζας \[Μ\] ίσης με αυτή της τροχαλίας. Το σώμα αφήνεται ελεύθερο και κινείται κατακόρυφα με το σχοινί να ξετυλίγεται από την τροχαλία χωρίς να γλιστρά σε αυτή. Το μέτρο της τάσης του νήματος που δέχεται η τροχαλία καθώς το νήμα ξετυλίγεται είναι
290. Στο επόμενο σχήμα φαίνεται μια διπλή τροχαλία η οποία αποτελείται από δυο λεπτούς και ομογενείς δίσκους κολλημένους μεταξύ τους ώστε να περιστρέφονται ως ένα σώμα γύρω από άξονα που διέρχεται από το κοινό τους κέντρο και είναι κάθετος στο επίπεδο τους. Ο μεγάλος δίσκος έχει ακτίνα \[R_1\] και ο μικρός ακτίνα \[R_2\] με \[R_1=2R_2\]. Στην περιφέρεια κάθε δίσκου είναι τυλιγμένο ένα αβαρές και μη εκτατό νήμα και στο ελεύθερο άκρο κάθε νήματος είναι δεμένα τα σώματα μαζών \[m_1\], \[m_2\] με λόγο μαζών \[\frac{m_1}{m_2} =\frac{2}{3}\]. Αρχικά το σύστημα διατηρείται ακίνητο και τα νήματα σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ολισθαίνουν στην περιφέρεια κάθε δίσκου. Αν αφήσουμε το σύστημα ελεύθερο να κινηθεί, τότε η τροχαλία
291. Πάνω σε λείο οριζόντιο δάπεδο υπάρχει ομογενής ράβδος ΑΒ μάζας \[m\] και μήκους \[\ell\]. Στη ράβδο ασκείται οριζόντια δύναμη \[F\] κάθετη σε αυτή. Όταν η δύναμη ασκείται στο κέντρο μάζας της ράβδου (σχήμα 1) το κέντρο μάζας αυτής αποκτά επιτάχυνση \[α_{cm}\]. Όταν η δύναμη ασκείται στο ένα άκρο αυτής (σχήμα 2) το κέντρο μάζας αποκτά επιτάχυνση \[a_{cm}'\]. Οι επιταχύνσεις του κέντρου μάζας της ράβδου συνδέονται με τη σχέση:

292. Πάνω σε λείο οριζόντιο δάπεδο υπάρχει ομογενής ράβδος ΑΒ μάζας \[m\] και μήκους \[\ell\]. Την στιγμή \[t=0\] ασκείται στη ράβδο οριζόντια δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στη ράβδο όπως φαίνεται στο σχήμα. Εκείνη τη στιγμή τα άκρα Α και Β της ράβδου αποκτούν στην κατεύθυνση της μεταφορικής κίνησης επιταχύνσεις με μέτρα \[α_Α\] και \[α_Β\] αντίστοιχα. Δίνεται η ροπή αδράνειας της ράβδου ως προς κατακόρυφο άξονα που διέρχεται από το κέντρο μάζας της είναι \[Ι_{cm}=\frac{1}{12} m\ell^2\]. Τα μέτρα των επιταχύνσεων αυτών συνδέονται με τη σχέση
293. Πάνω σε λείο οριζόντιο δάπεδο υπάρχει ομογενής ράβδος ΑΒ μάζας \[m\] και μήκους \[\ell\]. Τη χρονική στιγμή \[t=0\] στο άκρο Α της ράβδου ασκείται οριζόντια δύναμη μέτρου \[F\], κάθετη σε αυτή, όπως φαίνεται στο σχήμα. Εκείνη τη στιγμή υπάρχει ένα σημείο Γ της ράβδου που στην κατεύθυνση της μεταφορικής κίνησης της ράβδου έχει επιτάχυνση \[α_Γ=0\]. Δίνεται η ροπή αδράνειας της ράβδου ως προς κατακόρυφο άξονα που διέρχεται από το κέντρο μάζας της είναι \[Ι_{cm}=\frac{1}{12} m \ell^2\]. Το σημείο Γ απέχει από το κέντρο μάζας της ράβδου απόσταση \[x\] τέτοια ώστε

Φυσική: Ηλεκτρομαγνητισμός

Να επιλέξετε τις σωστές απαντήσεις στις ερωτήσεις που ακολουθούν.

Θα πρέπει να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις.


Παρακαλούμε συμπληρώστε τα προσωπικά σας στοιχεία:

Επώνυμο
Όνομα
Email
1. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Όταν κόβουμε ένα ραβδόμορφο μαγνήτη σε δύο μέρη:
2. Οι μαγνήτες του παρακάτω σχήματος συγκρατούν στους πόλους τους Α, Β από μία βίδα. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση. Όταν φέρουμε τους πόλους Α, Β σε επαφή, οι βίδες:
3. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η ένταση του μαγνητικού πεδίου:
4. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση: 1 Tesla είναι:
5. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Οι δυναμικές γραμμές ενός μαγνητικού πεδίου:
6. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Ομογενές μαγνητικό πεδίο:
7. Στο παρακάτω σχήμα απεικονίζεται το μαγνητικό πεδίο ενός ραβδόμορφου μαγνήτη. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση. Το διάνυσμα της έντασης του μαγνητικού πεδίου στο σημείο Ζ είναι το:
8. Στο παρακάτω σχήμα απεικονίζεται το μαγνητικό πεδίο στο εξωτερικό ραβδόμορφου μαγνήτη ΚΛ: Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
9. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι δυναμικές γραμμές ενός ομογενούς μαγνητικού πεδίου. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση. Το σχήμα που δείχνει σωστά τον προσανατολισμό της μαγνητικής βελόνας είναι το:
10. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι δυναμικές γραμμές μεταξύ δύο πόλων Κ, Λ δύο ραβδόμορφων μαγνητών: Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
11. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μαγνητική βελόνα που έχει προσανατολιστεί λόγω μόνο των δυνάμεων που δέχεται από το μαγνητικό πεδίο ραβδόμορφου μαγνήτη. Επιλέξτε τη σωστή απάντηση. Ο σωστός προσανατολισμός της μαγνητικής βελόνας φαίνεται:
12. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Με το πείραμα του Oersted αποδεικνύεται ότι:
13. Στο πείραμα του Oersted, ο ευθύγραμμος αγωγός δεν διαρρέεται αρχικά από ρεύμα ενώ η μαγνητική βελόνα που βρίσκεται σε κάποια απόσταση απ’ αυτόν έχει προσανατολιστεί με τον άξονά της παράλληλα στον αγωγό. Όταν ο ευθύγραμμος αγωγός διαρρέεται από ρεύμα σταθερής τιμής, ο άξονας της βελόνας σχηματίζει γωνία \[θ\] με τον αγωγό. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν διπλασιάσουμε την ένταση του ρεύματος του αγωγού χωρίς ν’ αλλάξουμε τη φορά του, τότε η βελόνα:
14. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Οι πηγές του μαγνητικού πεδίου, δηλαδή τα σώματα που δημιουργούν γύρω τους μαγνητικό πεδίο είναι:
15. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
16. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Οι δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου ευθύγραμμου ρευματοφόρου αγωγού απείρου μήκους είναι:
17. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Οι κυκλικές δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου ενός ευθύγραμμου ρευματοφόρου αγωγού απείρου μήκους:
18. Ο αγωγός του παρακάτω σχήματος είναι απείρου μήκους και διαρρέεται από ρεύμα σταθερής έντασης \[Ι\]: Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Για τα διανύσματα \[\vec{Β}_Γ,\, \vec{B}_Δ\] των εντάσεων του μαγνητικού πεδίου στα σημεία Γ και Δ ισχύει:
19. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται διαγράμματα που αναφέρονται στο μαγνητικό πεδίο ευθύγραμμου ρευματοφόρου αγωγού απείρου μήκους. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
20. Στο παρακάτω σχήμα έχει σχεδιαστεί ο προσανατολισμός της μαγνητικής βελόνας όταν δέχεται δυνάμεις μόνο απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό απείρου μήκους που διαρρέεται από ρεύμα σταθερής έντασης \[Ι\] και είναι τοποθετημένη σε σημεία της ίδιας δυναμικής γραμμής. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Ο σωστός προσανατολισμός της μαγνητικής βελόνας είναι:
21. Για τα μέτρα των εντάσεων \[Β\] του μαγνητικού πεδίου ρευματοφόρου αγωγού που διαρρέεται από σταθερό ρεύμα στα σημεία του άξονα \[xx'\] που διέρχεται από τον αγωγό και είναι κάθετος σε αυτόν σε συνάρτηση με την θέση \[x\] των σημείων δίνονται από τα διαγράμματα:
Το σωστό διάγραμμα δίνεται στο σχήμα:
22. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάνυσμα της έντασης του μαγνητικού πεδίου ευθύγραμμου ρευματοφόρου αγωγού απείρου μήκους που διαρρέεται από ρεύμα σταθερής έντασης \[Ι\] σ’ ένα σημείο Α του πεδίου αυτού. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
23. Στο παρακάτω σχήμα οι δύο παράλληλοι ρευματοφόροι αγωγοί \[1,\, 2\] διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα \[I_1, \, I_2=2I_1\] αντίστοιχα. Οι αγωγοί απέχουν μεταξύ τους απόσταση \[r\]. Σημείο Ζ που βρίσκεται στο επίπεδο των δύο αγωγών απέχει \[r_1=\frac r3\] απ’ τον αγωγό \[(1)\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στο σημείο Ζ το διάνυσμα της συνολικής έντασης λόγω μαγνητικού πεδίου λόγω των δύο αγωγών:
24. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Οι δυναμικές γραμμές που δημιουργεί κυκλικός ρευματοφόρος αγωγός πολύ κοντά σ’ αυτόν:
25. Κυκλικός ρευματοφόρος αγωγός ακτίνας \[r\] διαρρέεται από σταθερό ρεύμα έντασης \[I\]. Δύο σημεία Α και Γ βρίσκονται στο επίπεδο του αγωγού και είναι μέσα και έξω αντίστοιχα απ’ το χωρίο που περικλείει η περιφέρεια του αγωγού όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Το σημείο Γ απέχει \[r_2\] απ’ το κέντρο Κ του αγωγού ενώ το σημείο Α \[r_1\]. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
26. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου στο κέντρο κυκλικού ρευματοφόρου αγωγού:
27. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το διάνυσμα της έντασης του μαγνητικού πεδίου στο κέντρο κυκλικού ρευματοφόρου αγωγού:
28. Στα παρακάτω σχήματα έχουν καθοριστεί οι πόλοι του μαγνητικού πεδίου των κυκλικών ρευματοφόρων αγωγών. Ο σωστός καθορισμών των θέσεων των μαγνητικών πόλων είναι:
29. Στο παρακάτω σχήμα ο κυκλικός αγωγός ακτίνας \[α\] συνδέεται με πηγή έντασης \[ \mathcal{E} \]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
30. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται δύο ομόκεντροι κυκλικοί ρευματοφόροι αγωγοί \[(1),\, (2)\]. Ο αγωγός \[(1)\] διαρρέεται από σταθερό ρεύμα έντασης \[Ι\] και έχει ακτίνα \[r\]. Ο αγωγός \[(2)\] διαρρέεται από σταθερό ομόρροπο ρεύμα ίδιας έντασης \[Ι\] και έχει ακτίνα \[4r\]. Στο κοινό κέντρο Κ η ένταση του μαγνητικού πεδίου του αγωγού \[(2)\] είναι \[Β_2\]: Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
31. Κυκλικός ρευματοφόρος αγωγός έχει ακτίνα \[r\] και διαρρέεται από σταθερής έντασης ρεύμα \[Ι\]. Κυκλικό πλαίσιο διαρρέεται επίσης από ρεύμα σταθερής έντασης Ι, αποτελείται από \[10\] ομόκεντρους και ομοεπίπεδους κυκλικούς αγωγούς ίσων ακτίνων που η καθεμιά είναι \[10r\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Για τα μέτρα των εντάσεων \[B_κ\] του κυκλικού αγωγού και \[Β_π\] του κυκλικού πλαισίου στα αντίστοιχα κέντρα τους ισχύει:
32. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Για το μαγνητικό πεδίο ρευματοφόρου σωληνοειδούς:
33. Στο παρακάτω σχήμα έχουν σχεδιαστεί μαγνητικές βελόνες που έχουν προσανατολιστεί λόγω των δυνάμεων που δέχονται μόνο απ’ το μαγνητικό πεδίο ρευματοφόρου σωληνοειδούς: Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Ο σωστός προσανατολισμός των μαγνητικών βελονών δείχνεται:
34. Στο διπλανό σχήμα φαίνεται η κατακόρυφη τομή του ρευματοφόρου σωληνοειδούς. Η μαγνητική βελόνα που τοποθετείται στο εσωτερικό του σωληνοειδούς προσανατολίζεται μόνο λόγω των δυνάμεων που δέχεται από το μαγνητικό πεδίο του σωληνοειδούς. Επιλέξτε τη σωστή απάντηση. Ο προσανατολισμός της μαγνητικής βελόνας φαίνεται στην περίπτωση:
35. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Βόρειο και νότιο μαγνητικό πόλο μπορούμε να παρατηρήσουμε στο μαγνητικό πεδίο:
36. Το σωληνοειδές Σ του παρακάτω σχήματος έχει συνδεθεί υπό σταθερή τάση \[V\] και διαρρέεται υπό σταθερό ρεύμα \[Ι\]. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου στο κέντρο του έχει μέτρο \[Β_Κ\]. Κόβω το σωληνοειδές σε δύο ίσα μέρη \[Σ_1,\, Σ_2\] και στα άκρα του \[Σ_1\] εφαρμόζω την ίδια σταθερή τάση \[V\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
37. Κόβουμε ένα σωληνοειδές \[Σ\] σε τρία κομμάτια και δημιουργώ τρία νέα σωληνοειδή \[Σ_1,\, Σ_2,\, Σ_3 \] με μήκη \[\ell_1,\, \ell_2,\, \ell_3\] αντίστοιχα για τα οποία ισχύει \[\ell_1 > \ell_2> \ell_3\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι η σωστή; Αν συνδέσω τα τρία σωληνοειδή σε σειρά και στα άκρα του συστήματός τους εφαρμόσω σταθερή τάση \[V\], για τα μέτρα των εντάσεων των μαγνητικών πεδίων των σωληνοειδών στο κέντρο τους ισχύει:
38. Κόβω ένα σωληνοειδές \[Σ\] σε τρία κομμάτια και έτσι δημιουργώ τρία νέα σωληνοειδή \[Σ_1,\, Σ_2,\, Σ3\] με μήκη \[\ell_1,\, \ell_2,\, \ell_3\] για τα οποία ισχύει \[ \ell_1 > \ell_2 > \ell_3\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν συνδέσω παράλληλα τα τρία σωληνοειδή και στα άκρα της συνδεσμολογίας εφαρμόσουμε σταθερή τάση \[V\] όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα: Τότε για τα μέτρα των εντάσεων των μαγνητικών πεδίων στα άκρα τους ισχύει:
39. Σωληνοειδές διαρρέεται από ρεύμα \[Ι\] και η ένταση στο κέντρο του έχει μέτρο \[B_K\] ενώ σε ένα άκρο του έχει μέτρο \[Β_Α\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η διαφορά των μέτρων \[Β_Κ-Β_Α\] είναι ίση με:
40. Δύο σωληνοειδή \[Σ_1,\, Σ_2\] έχουν διαφορετικά μήκη \[ (\ell_1 > \ell_2) \], αλλά ίδιο αριθμό σπειρών ανά μονάδα μήκους και διαρρέονται από ρεύματα ίσων σταθερών εντάσεων. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση: Για τα μέτρα των εντάσεων \[Β_1,\, Β_2\] αντίστοιχα του μαγνητικού πεδίου κοντά στο κέντρο των δύο σωληνοειδών ισχύει:
41. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
42. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται τα διαγράμματα του μέτρου της έντασης των μαγνητικών πεδίων δύο ρευματοφόρων σωληνοειδών \[Σ_1,\, Σ_2\] κοντά στο κέντρο τους σε συνάρτηση με την ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος που τα διαρρέει. Τα σωληνοειδή έχουν αριθμό σπειρών \[Ν_1,\, Ν_2\], μήκη \[\ell_1,\, \ell_2\] και αριθμό σπειρών ανά μονάδα μήκους \[n_1,\, n_2\] αντίστοιχα. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Σύμφωνα με το παραπάνω διάγραμμα:
43. Στο εσωτερικό ρευματοφόρου σωληνοειδούς το μέτρο της έντασης του μαγνητικού του πεδίου είναι \[B_0\]. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Αν εισάγουμε στο εσωτερικό του σωληνοειδούς υλικό μαγνητικής διαπερατότητας \[μ\], τότε το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου γίνεται \[B\] για το οποίο ισχύει:
44. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Μαγνητικές ιδιότητες άρα και μαγνητική αλληλεπίδραση όταν βρεθούν σε μαγνητικό πεδίο παρουσιάζουν:
45. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στα σιδηρομαγνητικά υλικά:
46. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Τα παραμαγνητικά υλικά:
47. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
48. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν μέσα σ’ ένα ομογενές μαγνητικό πεδίο τοποθετήσω σιδερένιο δακτύλιο τότε:
49. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η μαγνητική θωράκιση ενός μηχανισμού οφείλεται:
50. Τοποθετώ μια ράβδο μέσα σ’ ένα μαγνητικό πεδίο και μετά την αφαιρώ. Η ράβδος γίνεται μόνιμος μαγνήτης αν αυτή είναι φτιαγμένη από:
51. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σύμφωνα με το νόμο του Laplace: Το μέτρο της δύναμης Laplace που ασκείται από ένα ομογενές μαγνητικό πεδίο σε έναν ευθύγραμμο ρευματοφόρο αγωγό:
52. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Ευθύγραμμος ρευματοφόρος αγωγός μήκους \[\ell\] διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] και βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[B\].
53. Ευθύγραμμος ρευματοφόρος αγωγός βρίσκεται μέσα σ’ ένα ομογενές μαγνητικό πεδίο και σχηματίζει γωνία \[φ\] με τις δυναμικές γραμμές του. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η δύναμη Laplace έχει διεύθυνση:
54. Οριζόντιος ρευματοφόρος αγωγός βρίσκεται μέσα σε οριζόντιο ομογενές μαγνητικό πεδίο και η διεύθυνσή του είναι παράλληλη των δυναμικών γραμμών του πεδίου. Αρχίζουμε να στρέφουμε τον αγωγό χωρίς ν’ αλλάξει το επίπεδο που βρίσκεται μέχρι να γίνει κάθετος στις δυναμικές γραμμές. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στη διάρκεια της περιστροφής το μέτρο της δύναμης Laplace που δέχεται ο αγωγός μεταβάλλεται με τη γωνία που σχηματίζει με τις δυναμικές γραμμές σύμφωνα με το διάγραμμά του:
55. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση. Σε ποια απ’ τα παρακάτω σχήματα ο ευθύγραμμος ρευματοφόρος αγωγός δέχεται δύναμη Laplace μη μηδενική;
56. Το παρακάτω αγώγιμο πλαίσιο ΚΛΜΝ σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[Β\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι παράλληλες στο επίπεδό του. Όλες οι πλευρές του πλαισίου διαρρέονται απ’ το ίδιο ρεύμα έντασης \[Ι\]. Τα μήκη των πλευρών του πλαισίου είναι \[α,\, β\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
57. Ο αγωγός του παρακάτω σχήματος ισορροπεί οριζόντιος μέσα σε οριζόντιο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\]. Ο αγωγός ακουμπά χωρίς τριβές σε δύο αγώγιμες κατακόρυφες ράβδους που στα άκρα τους έχουμε συνδέσει ηλεκτρική πηγή. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
58. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το μέτρο της έντασης ενός μαγνητικού πεδίου ορίζεται:
59. Δύο παράλληλοι ρευματοφόροι αγωγοί αλληλεπιδρούν με δυνάμεις Laplace. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Οι δυνάμεις αυτές:
60. Δύο ευθύγραμμοι παράλληλοι ρευματοφόροι αγωγοί \[(1),\, (2)\] μεγάλου μήκους διαρρέονται από ρεύματα εντάσεων \[I_1\] και \[I_2 ≠ I_1\]. Ποια από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Οι δυνάμεις ανά μονάδα μήκους με τις οποίες αλληλεπιδρούν οι δύο αγωγοί είναι:
61. Οι δύο παράλληλοι ρευματοφόροι αγωγοί \[(1),\, (2)\] του παρακάτω σχήματος βρίσκονται ακλόνητοι πάνω σε λείο οριζόντιο μονωτικό επίπεδο και διαρρέονται από αντίρροπα ρεύματα \[Ι_1,\, Ι_2\] αντίστοιχα με \[I_1 < I_2\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η θέση που μπορώ να τοποθετήσω έναν τρίτο παράλληλο ρευματοφόρο αγωγό \[(3)\] ώστε αυτός να ισορροπεί είναι:
62. Οι δύο παράλληλοι ρευματοφόροι αγωγοί \[(1),\, (2)\] του παρακάτω σχήματος βρίσκονται ακλόνητοι πάνω σε λείο οριζόντιο μονωτικό επίπεδο και διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα \[Ι_1,\, Ι_2\] αντίστοιχα με \[Ι_1 < Ι_2\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η θέση που πρέπει να τοποθετήσω έναν τρίτο παράλληλο ρευματοφόρο αγωγό \[(3)\] ώστε αυτός να ισορροπεί είναι:
63. Με βάση τον τύπο του μέτρου της δύναμης ανά μονάδα μήκους μεταξύ δύο παράλληλων ρευματοφόρων αγωγών απείρου μήκους ορίζεται η μονάδα μέτρησης:
64. \[1\] Ampere είναι η ένταση του ρεύματος που πρέπει να διαρρέει δύο ευθύγραμμους ρευματοφόρους αγωγούς απείρου μήκους που βρίσκονται στο κενό σε απόσταση \[1\, m\] ο ένας απ’ τον άλλο ώστε ο ένας ν’ ασκεί στον άλλο δύναμη ανά μέτρο μήκους του κάθε αγωγού με μέτρο ίσο με:
65. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η μαγνητική ροή που διέρχεται από μια επίπεδη επιφάνεια που βρίσκεται μέσα σ’ ένα ομογενές μαγνητικό πεδίο \[Β\]:
66. Επίπεδη επιφάνεια βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ την επιφάνεια αυτή εξαρτάται:
67. Σωληνοειδές πηνίο βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με τον άξονά του παράλληλο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση. Η μαγνητική ροή που διέρχεται από μια σπείρα του σωληνοειδούς εκφράζει:
68. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Το \[1\, Wb\] είναι ίσο με:
69. Το τετράγωνο πλαίσιο του παρακάτω σχήματος έχει εμβαδόν \[S\], βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\] και οι δυναμικές γραμμές σχηματίζουν με το επίπεδό του γωνία \[θ=30^0\]. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση. Η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ το πλαίσιο έχει απόλυτη τιμή:
70. Το πλαίσιο του παρακάτω σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με το επίπεδό του κάθετο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ το πλαίσιο μεταβάλλεται:
71. Το τετράγωνο πλαίσιο ΚΛΜΝ του παρακάτω σχήματος αποτελείται από μια σπείρα και βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο του πλαισίου. Η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ το πλαίσιο είναι \[Φ\]. Αν στρέψω το πλαίσιο κατά \[180^0\] ως προς άξονα που περνά από μια πλευρά του και ταυτόχρονα αντιστρέψω τη φορά των δυναμικών γραμμών του μαγνητικού πεδίου, τότε απ’ το πλαίσιο διέρχεται μαγνητική ροή \[Φ'\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η τελική μαγνητική ροή \[Φ'\] είναι:
72. Ο αγωγός τετραγωνικού σχήματος ΚΛΜΝ του διπλανού σχήματος πλευράς \[α\] βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με το επίπεδό του παράλληλο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Αν στρέψουμε τον αγωγό ως προς άξονα που ταυτίζεται με την πλευρά του ΜΝ κατά \[60^0\] με φορά ομόρροπη των δεικτών του ρολογιού, τότε η μαγνητική ροή που διαρρέει το πλαίσιο γίνεται \[Φ\]. Ποια απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι η σωστή;
73. Τετράγωνο πλαίσιο μιας σπείρας και πλευράς \[α\] βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[Β\] με το κάθετο διάνυσμά του \[\vec{S}\] να είναι παράλληλο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν αντιστρέψουμε τη φορά των δυναμικών γραμμών του πεδίου χωρίς να μεταβάλλουμε το μέτρο της έντασής του, τότε η απόλυτη τιμή της μεταβολής της μαγνητικής ροής που διέρχεται απ’ το πλαίσιο είναι:
74. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν σε ένα μαγνητικό πεδίο τοποθετήσω μια κλειστή επιφάνεια, τότε η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ την επιφάνεια αυτή είναι \[0\] γιατί:
75. Η σφαιρική επιφάνεια του παρακάτω σχήματος είναι τοποθετημένη μέσα σε μαγνητικό πεδίο. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή;
76. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Σύμφωνα με το νόμο της επαγωγής (Faraday), η ΗΕΔ από επαγωγή που δημιουργείται σ’ ένα πηνίο:
77. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Για να δημιουργηθεί επαγωγικό ρεύμα σ’ ένα πηνίο πρέπει:
78. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Αν σ’ ένα κλειστό αγώγιμο πλαίσιο συνεχώς μεταβάλλεται η μαγνητική του ροή απ’ την \[t=0\] μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_1\]:
79. Πηνίο που αποτελεί μέρος κλειστού κυκλώματος βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με τις δυναμικές γραμμές του κάθετες στο επίπεδο των σπειρών του. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Για να διαρρέεται το πηνίο από επαγωγικό ρεύμα σταθερής έντασης πρέπει:
80. Μεταλλικό πλαίσιο εισέρχεται σε χρόνο \[Δt\] μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο κάθετα στις δυναμικές γραμμές του. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Αν εισάγουμε το πλαίσιο στο ίδιο μαγνητικό πεδίο σε χρόνο \[Δt'=2Δt\]:
81. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Σύμφωνα με τον κανόνα του Lenz:
82. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
83. Τα δύο πλαίσια \[(1),\, (2)\] του παρακάτω σχήματος έχουν εμβαδά \[S_1,\, S_2\] με \[S_2=2S_1\], ίδιο αριθμό σπειρών και ίδια αντίσταση \[R\]. Τα πλαίσια εισέρχονται στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[B\]. Το πλαίσιο \[(1)\] εισέρχεται στο πεδίο σε χρόνο \[Δt_1\] και το πλαίσιο \[(2)\] σε χρόνο \[Δt_2\] και ισχύει \[Δt_2=2Δt_1\]. Αν \[q_1,\, q_2\] τα επαγωγικά φορτία που περνούν απ’ τις διατομές των δύο πλαισίων αντίστοιχα και \[\bar{\mathcal{E}}_{επ_1 },\,\bar{\mathcal{ E }}_{επ_2 }\] οι μέσες ΗΕΔ που δημιουργούνται σ’ αυτά αντίστοιχα στη διάρκεια της εισαγωγής τους στο πεδίο, ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
84. Δύο πλαίσια \[(1),\, (2)\] ίδιων εμβαδών και αντιστάσεων βρίσκονται μέσα στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο κάθετα στις δυναμικές γραμμές του. Εξάγουμε τα πλαίσια απ’ το μαγνητικό πεδίο σε χρόνο \[Δt_1\] και \[Δt_2=2Δt_1\] αντίστοιχα. Τα φορτία που μετατοπίστηκαν από τη διατομή του κάθε πλαισίου είναι \[q_1,\, q_2\] αντίστοιχα. Ποια απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή;
85. Επιλέξτε τη σωστή απάντηση. Το πλαίσιο του παρακάτω σχήματος βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο που οι γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο του πλαισίου. Αρχίζω να στρέφω το πλαίσιο ως προς άξονα που ταυτίζεται με την πλευρά του πλαισίου ΜΝ. Η μεγαλύτερη μέση ΗΕΔ κατ’ απόλυτη τιμή θα δημιουργηθεί στο πλαίσιο αν στον ίδιο χρόνο το στρέψω κατά:
86. Στο παρακάτω σχήμα έχουμε ακίνητο σωληνοειδές και ακίνητο ραβδόμορφο μαγνήτη που οι άξονές τους ταυτίζονται. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Για να δημιουργηθεί ΗΕΔ από επαγωγή στο σωληνοειδές πρέπει:
87. Στο παρακάτω σχήμα το σωληνοειδές και ο ραβδόμορφος μαγνήτης έχουν κοινό άξονα και ένα γαλβανόμετρο μετρά την ένταση του ρεύματος που διαρρέει το πηνίο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
88. Στο παρακάτω σχήμα ο ραβδόμορφος μαγνήτης απομακρύνεται από το πηνίο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
89. Στο παρακάτω σχήμα ο μαγνήτης την \[t=0\] αρχίζει να κινείται στη διεύθυνση κοινού άξονα σωληνοειδούς μαγνήτη πλησιάζοντας το σωληνοειδές και ακινητοποιείται τη στιγμή \[t_1\] που δεν έχει έρθει ακόμα σε επαφή με το άκρο Κ του σωληνοειδούς. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
90. Ένα ακλόνητο πηνίο και ένας ραβδόμορφος μαγνήτης του διπλανού σχήματος έχουν κοινό άξονα. Αρχίζουμε να κινούμε το μαγνήτη στη διεύθυνσή του κοινού τους άξονα με σταθερή ταχύτητα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Είτε ο μαγνήτης πλησιάζει, είτε απομακρύνεται απ’ το πηνίο:
91. Ο ραβδόμορφος μαγνήτης των παρακάτω σχημάτων κινείται κατακόρυφα στη διεύθυνση του άξονά του που διέρχεται απ’ το κέντρο του κυκλικού αγωγού. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το επαγωγικό ρεύμα στον αγωγό έχει σχεδιαστεί σωστά:
92. Ένας κυκλικός αγωγός δένεται σε οροφή μέσω μονωτικού νήματος ώστε το επίπεδό του να διατηρείται κατακόρυφο. Ένας οριζόντιος ραβδόμορφος μαγνήτης έχει άξονα που διέρχεται απ’ το κέντρο του κυκλικού αγωγού και είναι κάθετος στο επίπεδό του όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Πλησιάζουμε τον μαγνήτη προς τον αγωγό κατά τη διεύθυνση του άξονα του μαγνήτη. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
93. Ένας κυκλικός αγωγός δένεται σε οροφή μέσω μονωτικού νήματος ώστε το επίπεδό του να διατηρείται κατακόρυφο. Ένας οριζόντιος ραβδόμορφος μαγνήτης έχει άξονα που διέρχεται απ’ το κέντρο του κυκλικού αγωγού και είναι κάθετος στο επίπεδό του. Δημιουργούμε στον κυκλικό αγωγό εγκοπή μεταξύ των σημείων Κ, Λ και πλησιάζουμε το ραβδόμορφο μαγνήτη προς τον αγωγό κατά τη διεύθυνση του άξονα του μαγνήτη. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
94. Στο παρακάτω σχήμα ο οριζόντιος άξονας του ραβδόμορφου μαγνήτη περνά απ’ το κέντρο του κυκλικού αγωγού που σ’ αυτόν έχει δημιουργηθεί εγκοπή. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Αν ο μαγνήτης αρχίζει να κινείται προς τα δεξιά:
95. Στο παρακάτω σχήμα ο οριζόντιος άξονας του ραβδόμορφου μαγνήτη περνά απ’ το κέντρο του κυκλικού αγωγού που σ’ αυτόν έχει δημιουργηθεί εγκοπή. Αν ο μαγνήτης αρχίζει να κινείται προς τα δεξιά, στη διάρκεια της απομάκρυνσης του μαγνήτη μέχρι αυτός να φτάσει πολύ μακριά απ’ τον κυκλικό αγωγό:
96. Ραβδόμορφος μαγνήτης έχει άξονα κατακόρυφο που διέρχεται απ’ το κέντρο μεταλλικού δακτυλίου ο οποίος κρατείται ακίνητος. Αφήνουμε το μαγνήτη να πέσει ελεύθερα όπως φαίνεται στο σχήμα. Αντιστάσεις του αέρα αμελούνται. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
97. Ραβδόμορφος μαγνήτης έχει άξονα κατακόρυφο που διέρχεται απ’ το κέντρο μεταλλικού δακτυλίου ο οποίος κρατείται ακίνητος. Δημιουργούμε στο δακτύλιο εγκοπή μεταξύ των σημείων Κ, Λ και αφήνουμε το μαγνήτη να πέσει ελεύθερα όπως φαίνεται στο σχήμα. Αντιστάσεις του αέρα αμελούνται. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
98. Ραβδόμορφος μαγνήτης με τον άξονά του κατακόρυφο που διέρχεται απ’ το κέντρο του μεταλλικού δακτυλίου που κρατείται ακίνητος, αφήνεται να πέσει στο κενό. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η μείωση της βαρυτικής δυναμικής ενέργειας του μαγνήτη μετατρέπεται:
99. Δύο πανομοιότυποι μαγνήτες \[(1),\, (2)\] έχουν τους άξονές τους κατακόρυφους και αυτοί διέρχονται απ’ τα κέντρα πανομοιότυπων μεταλλικών δακτυλίων \[(1),\, (2)\] που κρατούνται ακίνητοι. Ο δακτύλιος \[(1)\] είναι κλειστός ενώ ο \[(2)\] παρουσιάζει μικρή εγκοπή. Οι μαγνήτες αφήνονται απ’ το ίδιο ύψος \[h\] απ’ το οριζόντιο έδαφος όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Οι αντιστάσεις του αέρα θεωρούνται αμελητέες. Οι μαγνήτες φτάνουν στο έδαφος με κινητικές ενέργειες \[Κ_1,\, Κ_2\] αντίστοιχα. Ποια απ’ τις επόμενες σχέσεις είναι σωστή;
100. Δύο πανομοιότυποι μαγνήτες (1), (2) έχουν τους άξονές τους κατακόρυφους και αυτοί διέρχονται απ’ τα κέντρα πανομοιότυπων μεταλλικών δακτυλίων (1), (2) που κρατούνται ακίνητοι. Ο δακτύλιος (1) είναι κλειστός ενώ ο (2) παρουσιάζει μικρή εγκοπή. Οι μαγνήτες αφήνονται απ’ το ίδιο ύψος h απ’ το οριζόντιο έδαφος όπως φαίνεται στο διπλανό σχήμα. Οι αντιστάσεις του αέρα θεωρούνται αμελητέες. Αν ο μαγνήτης \[(1)\] φτάνει σε χρονικό διάστημα \[Δt_1\] στο έδαφος απ’ τη στιγμή που τον αφήσαμε και ο μαγνήτης \[(2)\] σε \[Δt_2\] αντίστοιχα, τότε ισχύει:
101. Στο παρακάτω σχήμα ο ραβδόμορφος μαγνήτης αρχίζει να πλησιάζει το πηνίο με ταχύτητα που έχει τη διεύθυνση αυτή του κοινού τους άξονα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
102. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Κατά τη διάρκεια του πλησιάσματος του μαγνήτη προς το ακίνητο πηνίο που έχει ίδιο άξονα με αυτόν:
103. Στο παρακάτω σχήμα οι δύο πανομοιότυποι κατακόρυφοι κυκλικοί αγωγοί \[(1),\, (2)\] έχουν τα κέντρα τους στην οριζόντια ευθεία που ταυτίζεται με τον άξονα του μαγνήτη. Ο αγωγός \[(1)\] είναι κλειστός και ο αγωγός \[(2)\] έχει μια εγκοπή μεταξύ των σημείων του Κ, Λ. Ο μαγνήτης αρχίζει να πλησιάζει τους αγωγούς με ταχύτητα που η διεύθυνσή της ταυτίζεται με τον άξονά του. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στη διάρκεια του πλησιάσματος:
104. Στο παρακάτω σχήμα ο ραβδόμορφος μαγνήτης πλησιάζει το μεταλλικό δακτύλιο με σταθερή ταχύτητα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
105. Στο παρακάτω σχήμα τα δύο πηνία \[Π_1,\, Π_2\] έχουν κοινό άξονα και βρίσκονται σε μικρή μεταξύ τους απόσταση. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στο πηνίο \[Π_1\] δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ:
106. Στο παρακάτω σχήμα τα δύο πηνία \[Π_1,\, Π_2\] έχουν κοινό άξονα και βρίσκονται σε μικρή μεταξύ τους απόσταση. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
107. Στο παρακάτω σχήμα αφήνουμε τον ραβδόμορφο μαγνήτη να πέσει κατακόρυφα κατά τη διεύθυνση του άξονά του που περνά απ’ το κέντρο του που ισορροπεί πάνω απ’ το κέντρο του δακτυλίου που κρατείται ακίνητος. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
108. Ο κυκλικός αγωγός του παρακάτω σχήματος είναι τοποθετημένος γύρω απ’ το σωληνοειδές έτσι ώστε τα κέντρα τους να ταυτίζονται και ο άξονας του σωληνοειδούς να είναι κάθετος στο επίπεδο του κυκλικού αγωγού. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στον κυκλικό δακτύλιο εμφανίζεται επαγωγική ΗΕΔ στη διάρκεια που:
109. Ο κυκλικός αγωγός του παρακάτω σχήματος είναι τοποθετημένος γύρω απ’ το σωληνοειδές έτσι ώστε τα κέντρα τους να ταυτίζονται και ο άξονας του σωληνοειδούς να είναι κάθετος στο επίπεδο του κυκλικού αγωγού. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
110. Στα γειτονικά πηνία \[Π_1,\, Π_2\] του παρακάτω σχήματος, οι άξονές τους ταυτίζονται: Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το πηνίο \[Π_1\] διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα στη διάρκεια:
111. Το πλαίσιο ΚΛΜΝ σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου του παρακάτω σχήματος είναι κατά ένα μέρος τοποθετημένο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο του πλαισίου. Το πεδίο εκτείνεται σε μεγάλο μήκος. Μετακινούμε το πλαίσιο με ταχύτητα που είναι παράλληλη στις πλευρές ΚΝ και ΛΜ. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
112. Το κυκλικό συρμάτινο πλαίσιο του παρακάτω σχήματος βρίσκεται ολόκληρο μέσα σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο του πλαισίου. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Επαγωγικό ρεύμα στο κύκλωμα δημιουργείται:
113. Το κυκλικό μεταλλικό πλαίσιο του παρακάτω σχήματος βρίσκεται ολόκληρο και ακίνητο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο του αγωγού. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Αν αυξήσω το μέτρο της έντασης \[\vec{B}\] χωρίς ν’ αλλάξω τη φορά της, τότε στο πλαίσιο κατά τη διάρκεια της αύξησης αυτής:
114. Το κυκλικό μεταλλικό πλαίσιο του παρακάτω σχήματος βρίσκεται ολόκληρο και ακίνητο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδό του. Σε χρονικό διάστημα \[Δt\] μειώνουμε το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου απ’ την τιμή \[B_0\] στην τιμή \[Β_1\] χωρίς ν’ αλλάξουμε την κατεύθυνση της \[\vec{B}\]. Αμέσως μετά, το διάνυσμα της \[\vec{B}\] σταθεροποιείται ξανά. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
115. Το κυκλικό ορθογώνιο πλαίσιο του παρακάτω σχήματος βρίσκεται ολόκληρο και ακίνητο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδό του. Σε χρονικό διάστημα \[Δt\] αυξάνω το μέτρο της έντασης \[\vec{B}\] από \[Β_0\] σε \[Β_1\] και κατόπιν η \[\vec{B}\] σταθεροποιείται ξανά. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
116. Το πλαίσιο ΚΛΜΝ σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου βρίσκεται ολόκληρο και ακίνητο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που έχει σταθερή φορά και η διεύθυνσή της είναι κάθετη στο επίπεδο του πεδίου όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Το πλαίσιο διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα για χρονική διάρκεια \[Δt\] που η φορά τους φαίνεται στο σχήμα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στη χρονική διάρκεια \[Δt\]:
117. Το κυκλικό ανοικτό σιδερένιο πλαίσιο του παρακάτω σχήματος βρίσκεται ολόκληρο και ακίνητο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο του πλαισίου. Το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου αρχίζει να αυξάνεται για χρονική διάρκεια \[Δt\] χωρίς να μεταβληθεί η κατεύθυνσή της. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στη διάρκεια \[Δt\]:
118. Το κυκλικό ανοικτό μεταλλικό πλαίσιο του παρακάτω σχήματος βρίσκεται ολόκληρο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που είναι κάθετη στο επίπεδο του πλαισίου όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Το μέτρο της έντασης του πεδίου αρχίζει να αυξάνεται για χρονική διάρκεια \[Δt\] χωρίς ν’ αλλάξει η κατεύθυνσή της. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Στη χρονική διάρκεια \[Δt\]:
119. Το κυκλικό μεταλλικό πλαίσιο του παρακάτω σχήματος βρίσκεται ολόκληρο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που η διεύθυνσή της είναι κάθετη στο επίπεδο του πλαισίου όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Αρχικά η \[\vec{B}\] έχει τη φορά του παρακάτω σχήματος και μέτρο \[B_0\]. Την \[t=0\] το μέτρο της \[\vec{B}\] αρχίζει να μειώνεται μέχρι τη στιγμή \[t_1\] που μηδενίζεται. Αμέσως μετά, η φορά της \[\vec{B}\] αντιστρέφεται και το μέτρο της αρχίζει να αυξάνεται μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_2\] που γίνεται \[B_2\] και το διάνυσμα της \[\vec{B}\] σταθεροποιείται. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
120. Το συρμάτινο κυκλικό πλαίσιο του παρακάτω σχήματος βρίσκεται εξ’ ολοκλήρου μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο του πλαισίου και έχουν τη φορά του σχήματος. Την \[t=0\] το μέτρο της \[\vec{B}\] αρχίζει να μειώνεται μέχρι την \[t_1\] που μηδενίζεται ενώ αμέσως μετά η \[\vec{B}\] αντιστρέφει τη φορά της και το μέτρο της αρχίζει να αυξάνεται μέχρι τη στιγμή \[t_2\] που το διάνυσμα της \[\vec{Β}\] σταθεροποιείται. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
121. Οι δύο ομόκεντροι κυκλικοί αγωγοί \[(1),\, (2)\] βρίσκονται πάνω στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο. Ο αγωγός \[(1)\] διαρρέεται από ρεύμα που έχει αρχικά σταθερή ένταση \[I\] και φορά αυτή που φαίνεται στο σχήμα. Σε χρονικό διάστημα \[Δt\] μειώνουμε την ένταση του ρεύματος στον αγωγό \[(1)\] χωρίς να μεταβάλλουμε τη φορά του μέχρι που αυτό μηδενίζεται μόνιμα. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Στη χρονική διάρκεια \[Δt\]:
122. Ο κυκλικός αγωγός έχει τοποθετηθεί κοντά σε ευθύγραμμο αγωγό μεγάλου μήκους. Οι δύο αγωγοί βρίσκονται στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο. Ο ευθύγραμμος αγωγός διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I\] που η φορά του φαίνεται στο διπλανό σχήμα. Αυξάνουμε την ένταση \[I\] χωρίς ν’ αλλάξουμε τη φορά του ρεύματος στον ευθύγραμμο αγωγό. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
123. Ο ευθύγραμμος αγωγός μεγάλου μήκους του παρακάτω σχήματος βρίσκεται στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο με τα επίπεδα των δύο κυκλικών αγωγών \[(1),\, (2)\]. Ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I\] που έχει τη φορά του σχήματος. Μειώνουμε την ένταση \[I\] χωρίς ν’ αλλάξουμε τη φορά του ρεύματος του ευθύγραμμου αγωγού. Ποια από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Στη διάρκεια της μείωσης της \[I\]:
124. Ο ευθύγραμμος αγωγός μεγάλου μήκους του παρακάτω σχήματος διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I\] και βρίσκεται στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο με το επίπεδο ενός κυκλικού αγωγού. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Για να διαρρέεται ο κυκλικός αγωγός από επαγωγικό ρεύμα πρέπει:
125. Το ορθογώνιο μεταλλικό πλαίσιο ΚΛΜΝ βρίσκεται στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο με ακλόνητο ευθύγραμμο αγωγό μεγάλου μήκους που διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I\] και με τις πλευρές του ΚΛ, ΜΝ να είναι παράλληλες σ’ αυτόν όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Για να διαρρέεται το πλαίσιο από επαγωγικό ρεύμα που έχει την ωρολογιακή φορά πρέπει:
126. Στο παρακάτω σχήμα ο ευθύγραμμος αγωγός που διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I\] και το ακίνητο ορθογώνιο μεταλλικό πλαίσιο ΚΛΜΝ βρίσκονται πάνω στο ίδιο λείο οριζόντιο μονωτικό έδαφος. Ο ευθύγραμμος αγωγός στερεώνεται ακλόνητα ενώ το πλαίσιο μπορεί να κινείται ελεύθερα. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Όταν η ένταση του ρεύματος του ευθύγραμμου αγωγού αρχίζει να μειώνεται:
127. Το τετράγωνο αγώγιμο πλαίσιο του παρακάτω σχήματος και ο ευθύγραμμος ρευματοφόρος αγωγός μεγάλου μήκους που διαρρέονται από σταθερό ρεύμα βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση. Επαγωγικό ρεύμα διαρρέει το πλαίσιο:
128. Ο κυκλικός αγωγός του παρακάτω σχήματος είναι μονωμένος εξωτερικά, στηρίζεται πάνω σε ευθύγραμμο οριζόντιο αγωγό μεγάλου μήκους έτσι ώστε μια διάμετρός του να ταυτίζεται με τη διεύθυνση του ευθύγραμμου αγωγού. Ο ευθύγραμμος αγωγός διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I\] που η φορά του φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Όταν μεταβάλλεται η ένταση του ρεύματος που διαρρέει τον ευθύγραμμο αγωγό χωρίς ν’ αλλάξουμε τη φορά του, τότε στη διάρκεια αυτή ο κυκλικός αγωγός:
129. Διαθέτουμε δύο συρμάτινα πλαίσια \[(1),\, (2)\] που έχουν αντιστάσεις \[R_1,\, R_2\] με \[R_1=R_2\] και αριθμό σπειρών \[Ν_1,\, Ν_2\] με \[Ν_1=Ν_2\] αντίστοιχα. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι μεταβολές των μαγνητικών ροών μιας σπείρας απ’ το κάθε πλαίσιο σε συνάρτηση με το χρόνο σε κοινό σύστημα αξόνων. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Απ’ τη χρονική στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:
130. Μεταλλικό πλαίσιο βρίσκεται ακίνητο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο κάθετα στις δυναμικές γραμμές του. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της μαγνητικής ροής του πλαισίου σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
131. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή της επαγωγικής ΗΕΔ που δημιουργείται σε συρμάτινο πλαίσιο που βρίσκεται εξ’ ολοκλήρου μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το εμβαδόν του τραπεζίου που δημιουργεί η γραφική παράσταση με τον άξονα των χρόνων είναι αριθμητικά ίσο με:
132. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή της μαγνητικής ροής ενός μεταλλικού πλαισίου με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
133. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή της μαγνητικής ροής ενός συρμάτινου πλαισίου σε συνάρτηση με το χρόνο. Το συρμάτινο πλαίσιο έχει αντίσταση \[R\]. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
134. Μεταλλικό ακίνητο τετράγωνο πλαίσιο βρίσκεται εξ’ ολοκλήρου μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[Β\] που η αλγεβρική τιμή της μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με το παραπάνω διάγραμμα. Το επίπεδο του πλαισίου είναι κάθετο στις δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο αλλάζει φορά:
135. Κλειστό μεταλλικό πλαίσιο έχει αντίσταση R και βρίσκεται εξ’ ολοκλήρου μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο. Η μεταβολή της μαγνητικής ροής του πλαισίου με το χρόνο φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
136. Κλειστό συρμάτινο πλαίσιο αντίστασης \[R\] βρίσκεται εντός ομογενούς μαγνητικού πεδίου με το επίπεδό του κάθετο στις δυναμικές γραμμές του. Η μεταβολή της αλγεβρικής τιμής της έντασης \[B\] του μαγνητικού πεδίου φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα. Το πλαίσιο έχει σχήμα τετραγώνου πλευράς \[α\] και αποτελείται από \[N\] όμοιες σπείρες. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
137. Συρμάτινο πλαίσιο βρίσκεται ακίνητο εξ’ ολοκλήρου σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με το επίπεδό του κάθετο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της μαγνητικής ροής μιας σπείρας του πλαισίου σε συνάρτηση με το χρόνο. Το πλαίσιο έχει αντίσταση \[R\] και αποτελείται από \[Ν\] όμοιες σπείρες. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
138. Συρμάτινο πλαίσιο βρίσκεται εξ’ ολοκλήρου μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με το επίπεδό του κάθετο στις δυναμικές γραμμές του. Το πλαίσιο έχει αντίσταση \[R\] και αποτελείται από \[N\] όμοιες σπείρες. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της μαγνητικής ροής μιας σπείρας του πλαισίου με το χρόνο. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
139. Συρμάτινο πλαίσιο βρίσκεται ακίνητο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδό του. Η μεταβολή της αλγεβρικής τιμής της έντασης \[\vec{B}\] του μαγνητικού πεδίου φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η επαγωγική ΗΕΔ που δημιουργείται στο πλαίσιο:
140. Μεταλλικό πλαίσιο βρίσκεται ακίνητο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έτσι ώστε οι δυναμικές γραμμές του πεδίου να είναι κάθετες στο επίπεδό του. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της μαγνητικής του ροής με το χρόνο. Μεταλλικό πλαίσιο βρίσκεται ακίνητο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έτσι ώστε οι δυναμικές γραμμές του πεδίου να είναι κάθετες στο επίπεδό του. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της μαγνητικής του ροής με το χρόνο.
Η επαγωγική ΗΕΔ με το χρόνο δίνεται απ’ τα παρακάτω διαγράμματα.

Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;

Το σωστό διάγραμμα είναι του σχήματος:

141. Το μεταλλικό πλαίσιο του παρακάτω σχήματος κινείται με τέτοια ταχύτητα ώστε το επίπεδό του να είναι συνεχώς κάθετο στις δυναμικές γραμμές του ομογενούς μαγνητικού πεδίου έντασης \[\vec{B}\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στο πλαίσιο εμφανίζεται επαγωγική ΗΕΔ:
142. Το συρμάτινο πλαίσιο σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου εξέρχεται απ’ το ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με σταθερή ταχύτητα που είναι κάθετη στις δυναμικές του γραμμές και έτσι ώστε το επίπεδό του να είναι συνεχώς κάθετο στις δυναμικές γραμμές του όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
143. Το συρμάτινο πλαίσιο ΚΛΜΝ σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου του παρακάτω σχήματος αρχικά βρίσκεται έξω απ’ το ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] και αρχίζει να εισέρχεται σε αυτό με σταθερή ταχύτητα \[υ\] που έχει διεύθυνση κάθετη στις δυναμικές γραμμές του πεδίου και στην πλευρά ΛΜ όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στη διάρκεια εισόδου του πλαισίου στο μαγνητικό πεδίο:
144. Το συρμάτινο πλαίσιο ΚΛΜΝ σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου του παρακάτω σχήματος αρχικά βρίσκεται έξω απ’ το ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] και αρχίζει να εισέρχεται σε αυτό με σταθερή ταχύτητα \[υ\] που έχει διεύθυνση κάθετη στις δυναμικές γραμμές του πεδίου και στην πλευρά ΛΜ όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα.Επαναλαμβάνουμε το πείραμα \[(Ι)\] που μόλις αναφέραμε με ακριβώς τον ίδιο τρόπο, όμως τώρα (πείραμα \[ΙΙ\]) έχουμε αντιστρέψει τη φορά των δυναμικών γραμμών του ομογενούς μαγνητικού πεδίου. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στο πείραμα \[ΙΙ\] σε σχέση με το πείραμα \[Ι\], στη διάρκεια της εισόδου στο πεδίο:
145. Το συρμάτινο πλαίσιο ΚΛΜΝ σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου του παρακάτω σχήματος αρχικά βρίσκεται έξω απ’ το ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] και αρχίζει να εισέρχεται σε αυτό με σταθερή ταχύτητα \[υ\] που έχει διεύθυνση κάθετη στις δυναμικές γραμμές του πεδίου και στην πλευρά ΛΜ όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Επαναλαμβάνουμε το πείραμα \[(Ι)\] που μόλις αναφέραμε με ακριβώς τον ίδιο τρόπο, όμως τώρα (πείραμα \[ΙΙ\]) έχουμε αντιστρέψει τη φορά των δυναμικών γραμμών του ομογενούς μαγνητικού πεδίου.Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Αν στα προαναφερθέντα πειράματα \[Ι,\, ΙΙ\], διπλασιάζαμε το μέτρο της σταθερής ταχύτητας εισαγωγής του πλαισίου του φορτίου, τότε:
146. Τα παρακάτω πλαίσια \[(1),\, (2)\] του παρακάτω σχήματος εισέρχονται με ταχύτητες μέτρων \[υ_1,\, υ_2\] μέσα στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο για τα οποία ισχύει \[υ_1=2υ_2\]. Τα πλαίσια έχουν πλευρές \[α_1=α\] και \[α_2=2 α\] και οι ταχύτητές τους είναι κάθετες στις δυναμικές γραμμές του πεδίου και τις πλευρές των πλαισίων που πρώτα αυτές εισέρχονται στο πεδίο. Τα πλαίσια αποτελούνται από μια σπείρα και είναι ομογενή απ’ το ίδιο ομογενές και ισοπαχές σύρμα. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
147. Πλαίσιο εισέρχεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με ταχύτητα \[\vec{υ}\] που είναι κάθετη στις δυναμικές γραμμές του πεδίου έτσι ώστε το επίπεδο του πλαισίου να μένει συνεχώς κάθετο στις δυναμικές γραμμές. Το μέτρο της ταχύτητάς του αυξάνεται συνεχώς. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στη διάρκεια της εισόδου στο πεδίο:
148. Το τετράγωνο πλαίσιο πλευράς \[α\] του παρακάτω σχήματος βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[B\], έχει πλευρά \[α\] και την \[t=0\] αρχίζει να εξέρχεται απ’ το πεδίο με σταθερή ταχύτητα \[υ\] που είναι κάθετη στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Στη διάρκεια της εξόδου το επίπεδο του πλαισίου παραμένει κάθετο στις δυναμικές γραμμές. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
149. Το τετράγωνο πλαίσιο πλευράς \[α\] του παρακάτω σχήματος βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[B\], έχει πλευρά \[α\] και την \[t=0\] αρχίζει να εξέρχεται απ’ το πεδίο με σταθερή ταχύτητα \[υ\] που είναι κάθετη στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Στη διάρκεια της εξόδου το επίπεδο του πλαισίου παραμένει κάθετο στις δυναμικές γραμμές. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση. Το επαγωγικό φορτίο που περνά απ’ τη διατομή του πλαισίου μέχρι αυτό να εξέλθει ολόκληρο από το πεδίο αν το πλαίσιο έχει \[Ν\] σπείρες και αντίσταση \[R\] είναι:
150. Το τετράγωνο συρμάτινο πλαίσιο του παρακάτω σχήματος έχει πλευρά \[2α\] και κινείται μπαίνοντας απ’ την \[t=0\] σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\]. Η ταχύτητα του πλαισίου είναι σταθερή και κάθετη στις δυναμικές γραμμές και στην πλευρά ΛM του πλαισίου. Το πεδίο εκτείνεται σε πλάτος \[α\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το πλαίσιο διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα που έχει φορά ομόρροπη των δεικτών του ρολογιού τη χρονική διάρκεια:
151. Η μεταλλική ράβδος του παρακάτω σχήματος έχει μήκος \[\ell\] και κινείται με σταθερή ταχύτητα παράλληλα στις δυναμικές γραμμές του ομογενούς μαγνητικού πεδίου έντασης μέτρου \[Β\]. Η ταχύτητα έχει τη διεύθυνση της ράβδου και είναι συνεχώς παράλληλη στις δυναμικές γραμμές του αγωγού. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
152. Η ράβδος ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει μήκος \[\ell\] και κινείται με σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ\] που είναι κάθετη στη διεύθυνση της ράβδου και στις δυναμικές γραμμές του ομογενούς μαγνητικού πεδίου έντασης μέτρου \[Β\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στη ράβδο:
153. Η ράβδος ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει μήκος \[ \ell \] και κινείται με σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ\] που είναι κάθετη στη διεύθυνση της ράβδου και στις δυναμικές γραμμές του ομογενούς μαγνητικού πεδίου έντασης μέτρου \[Β\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στα άκρα ΚΛ δημιουργείται επαγωγική τάση:
154. Η μεταλλική ράβδος ΚΛ μήκους \[\ell\] του παρακάτω σχήματος κινείται με ταχύτητα μέτρου \[υ\] μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[υ\] με τέτοιο τρόπο ώστε η ταχύτητα, η διεύθυνση της ράβδου και οι δυναμικές γραμμές να είναι πάντα μεταξύ τους κάθετες. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
155. Η ράβδος μήκους \[\ell\] του παρακάτω σχήματος βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο και κινείται με σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ\] που σχηματίζει γωνία \[φ\] με τη διεύθυνσή της, ενώ είναι συνεχώς κάθετη στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η επαγωγική ΗΕΔ που δημιουργείται στη ράβδο είναι ίση με:
156. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει αντίσταση \[R\], μήκος \[\ell\] και κινείται με σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ\] με τα άκρα του συνεχώς να βρίσκονται σε επαφή με τους λείους οριζόντιους ευθύγραμμους παράλληλους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] που έχουν μεγάλο μήκος και αμελητέα αντίσταση. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο που δημιουργούν. Ο αγωγός παραμένει συνεχώς κάθετος στους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
157. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει αντίσταση \[R=R_1\] και κινείται με σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ\] έχοντας συνεχώς τα άκρα του σε επαφή με τους οριζόντιους λείους παράλληλους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] που έχουν μεγάλο μήκος και αμελητέα αντίσταση. Ο αγωγός παραμένει συνεχώς κάθετος στους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\]. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο που δημιουργούν. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
158. Ο αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει μήκος \[\ell\] και κατέρχεται με σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ\] έχοντας τα άκρα του Κ, Λ σε επαφή με τους λείους ευθύγραμμους κατακόρυφους αγωγούς \[Αy_1\] και \[Γy_2\] παραμένοντας συνεχώς κάθετος σ’ αυτούς. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε οριζόντιο μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο των αγωγών. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
159. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ είναι αρχικά ακίνητος έχοντας τα άκρα του σε επαφή με τους παράλληλους οριζόντιους λείους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] που έχουν μεγάλο μήκος και αμελητέα αντίσταση. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[Β\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο των αγωγών. Την \[t=0\] δίνω στον αγωγό αρχική ταχύτητα μέτρου \[υ_0\] και αυτός κινείται παράλληλα στους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] έχοντας τα άκρα του συνεχώς σε επαφή με αυτούς. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
160. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ είναι αρχικά ακίνητος έχοντας τα άκρα του σε επαφή με τους παράλληλους οριζόντιους λείους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] που έχουν μεγάλο μήκος και αμελητέα αντίσταση. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[Β\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο των αγωγών. Την \[t=0\] δίνω στον αγωγό αρχική ταχύτητα μέτρου \[υ_0\] και αυτός κινείται παράλληλα στους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] έχοντας τα άκρα του συνεχώς σε επαφή με αυτούς. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στη διάρκεια της κίνησης του αγωγού:
161. Ο ευθύγραμμος αγωγός του παρακάτω σχήματος έχει μήκος \[\ell \] και αντίσταση \[R\] και μπορεί να κινείται χωρίς τριβές έχοντας στα άκρα του συνεχώς σε επαφή με τους λείους ευθύγραμμους παράλληλους λείους αγωγούς \[Αx\] και \[Γy\] που έχουν μεγάλο μήκος και αμελητέα αντίσταση. Το επίπεδο των δύο αγωγών βρίσκεται μέσα σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο των αγωγών. Αρχικά ο αγωγός είναι ακίνητος. Ασκούμε στο κέντρο του οριζόντια σταθερή δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στη διεύθυνσή του και αυτός αρχίζει να κινείται παράλληλα στους αγωγούς \[Αx\] και \[Γy\] με τα άκρα του να μένουν πάντα σ’ επαφή με αυτόν. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
162. Ο ευθύγραμμος αγωγός του παρακάτω σχήματος έχει μήκος \[\ell \] και αντίσταση \[R\] και μπορεί να κινείται χωρίς τριβές έχοντας στα άκρα του συνεχώς σε επαφή με τους λείους ευθύγραμμους παράλληλους λείους αγωγούς \[Αx\] και \[Γy\] που έχουν μεγάλο μήκος και αμελητέα αντίσταση. Το επίπεδο των δύο αγωγών βρίσκεται μέσα σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο των αγωγών. Αρχικά ο αγωγός είναι ακίνητος. Ασκούμε στο κέντρο του οριζόντια σταθερή δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στη διεύθυνσή του και αυτός αρχίζει να κινείται παράλληλα στους αγωγούς \[Αx\] και \[Γy\] με τα άκρα του να μένουν πάντα σ’ επαφή με αυτόν. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; O αγωγός ΚΛ εκτελεί:
163. Στο παρακάτω σχήμα ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ μήκους \[\ell\] μπορεί να κινείται χωρίς τριβές με τα άκρα του Κ, Λ να βρίσκονται πάντα σε επαφή με τους οριζόντιους αγωγούς \[Αx_1,\, Γx_2\] που έχουν μεγάλο μήκος και αμελητέα αντίσταση. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται μέσα σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[B\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι συνεχώς κάθετες στον αγωγό. Αρχικά ο αγωγός ΚΛ είναι ακίνητος και την \[t=0\] ασκώ στο μέσο του οριζόντια σταθερή δύναμη κάθετη στη διεύθυνσή του και αυτός αρχίζει να κινείται παράλληλα στους οριζόντιους αγωγούς μέχρι που αποκτά σταθερή οριακή ταχύτητα \[υ_{ορ}\] τη χρονική στιγμή \[t_1\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
164. Στο παρακάτω σχήμα ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ μήκους \[\ell\] μπορεί να κινείται χωρίς τριβές με τα άκρα του Κ, Λ να βρίσκονται πάντα σε επαφή με τους οριζόντιους αγωγούς \[Αx_1,\, Γx_2\] που έχουν μεγάλο μήκος και αμελητέα αντίσταση. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται μέσα σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[B\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι συνεχώς κάθετες στον αγωγό. Αρχικά ο αγωγός ΚΛ είναι ακίνητος και την \[t=0\] ασκώ στο μέσο του οριζόντια σταθερή δύναμη κάθετη στη διεύθυνσή του και αυτός αρχίζει να κινείται παράλληλα στους οριζόντιους αγωγούς μέχρι που αποκτά σταθερή οριακή ταχύτητα \[υ_{ορ}\] τη χρονική στιγμή \[t_1\]. Ποια απ’ τις προηγούμενες προτάσεις είναι σωστή; H ενέργεια που προσφέρουμε στον αγωγό ΚΛ μέσω του έργου της \[F\] απ’ την \[t=0\] ως την \[t_1\]:
165. Στη διάταξη του παρακάτω σχήματος οι οριζόντιοι παράλληλοι ευθύγραμμοι αγωγοί \[Αx_1\] και \[Γx_2\] έχουν άπειρο μήκος και αμελητέα αντίσταση. Μεταξύ των άκρων Α, Γ έχουμε συνδέσει ηλεκτρικό λαμπτήρα Λ. Ο ευθύγραμμος ΚΜ είναι αρχικά ακίνητος και την \[t=0\] ασκούμε στο μέσο του σταθερή δύναμη \[\vec{F}\] παράλληλη στους δύο αγωγούς \[Αx,\, Γy\]. Ο αγωγός ΚΜ αρχίζει να κινείται ομόρροπα της δύναμης \[\vec{F}\] χωρίς να χάνουν τα άκρα του την επαφή τους με τους οριζόντιους αγωγούς. Τη χρονική στιγμή \[t_1\] ο αγωγός αποκτά οριακή ταχύτητα και τότε ο λαμπτήρας λειτουργεί κανονικά. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
166. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει τα άκρα του σε επαφή με τους λείους κατακόρυφους αγωγούς \[Αy_1\] και \[Γy_2\] που είναι μεγάλου μήκους και αμελητέας αντίστασης. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο που δημιουργεί ο αγωγός. Αφήνουμε τον αγωγό ΚΛ ελεύθερο να κινηθεί απ’ την ηρεμία. Αυτός αρχίζει να κατέρχεται χωρίς τα άκρα του να χάνουν την επαφή τους με τους αγωγούς \[Αy_1,\, Γy_2\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
167. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει τα άκρα του σε επαφή με τους λείους κατακόρυφους αγωγούς \[Αy_1\] και \[Γy_2\] που είναι μεγάλου μήκους και αμελητέας αντίστασης. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο που δημιουργεί ο αγωγός. Αφήνουμε τον αγωγό ΚΛ ελεύθερο να κινηθεί απ’ την ηρεμία. Αυτός αρχίζει να κατέρχεται χωρίς τα άκρα του να χάνουν την επαφή τους με τους αγωγούς \[Αy_1,\, Γy_2\]. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Στον αγωγό ΚΛ, μέχρι να αποκτήσει τη μέγιστη κατά μέτρο ταχύτητά του:
168. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει τα άκρα του σε επαφή με τους λείους κατακόρυφους αγωγούς \[Αy_1\] και \[Γy_2\] που είναι μεγάλου μήκους και αμελητέας αντίστασης. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο που δημιουργεί ο αγωγός. Αφήνουμε τον αγωγό ΚΛ ελεύθερο να κινηθεί απ’ την ηρεμία. Αυτός αρχίζει να κατέρχεται χωρίς τα άκρα του να χάνουν την επαφή τους με τους αγωγούς \[Αy_1,\, Γy_2\]. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Μετά την απόκτηση της μέγιστης ταχύτητάς του αγωγού ΚΛ, η μείωση της βαρυτικής δυναμικής του ενέργειας γίνεται:
169. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει τα άκρα του σε επαφή και είναι κάθετος με τους λείους κατακόρυφους παράλληλους ευθύγραμμους \[Αy_1\] και \[Γy_2\] που είναι μεγάλου μήκους και αμελητέας αντίστασης. Το σύστημα των τριών αγωγών βρίσκεται σε οριζόντιο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές του γραμμές είναι κάθετες στο επίπεδο που δημιουργούν οι τρεις αγωγοί. Την \[t=0\] δίνουμε μια αρχική ταχύτητα \[υ_0\] κατακόρυφη προς τα πάνω και ο αγωγός αρχίζει να ανέρχεται κατακόρυφα και τα άκρα του διατηρούνται σε επαφή με τους κατακόρυφους αγωγούς. Τη χρονική στιγμή \[t_1\] ο αγωγός ακινητοποιείται στιγμιαία και κατόπιν αρχίζει να κατέρχεται κατακόρυφα με τον ίδιο τρόπο. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
170. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει τα άκρα του σε επαφή με δύο παράλληλους ευθύγραμμους οριζόντιους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] που έχουν μεγάλο μήκος και αμελητέα αντίσταση. Την \[t=0\] ο αγωγός έχει αρχική ταχύτητα μέτρου \[υ_0\] παράλληλη στους δύο άλλους αγωγούς. Τη στιγμή αυτή ασκώ στον αγωγό σταθερή δύναμη \[F\] ομόρροπη της ταχύτητας. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[Β\] που οι δυναμικές γραμμές είναι κάθετες στο επίπεδο των αγωγών. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
171. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει τα άκρα του σε επαφή με δύο παράλληλους ευθύγραμμους οριζόντιους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] που έχουν μεγάλο μήκος και αμελητέα αντίσταση. Την \[t=0\] ο αγωγός έχει αρχική ταχύτητα μέτρου \[υ_0\] παράλληλη στους δύο άλλους αγωγούς. Τη στιγμή αυτή ασκώ στον αγωγό σταθερή δύναμη \[F\] ομόρροπη της ταχύτητας. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[Β\] που οι δυναμικές γραμμές είναι κάθετες στο επίπεδο των αγωγών. Όταν ο αγωγός αποκτήσει την οριακή του ταχύτητα, μειώνουμε ακαριαία το μέτρο της δύναμης \[F\] στο μισό του διατηρώντας το κατόπιν σταθερό χωρίς ν’ αλλάξω την κατεύθυνση της \[F\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αμέσως μετά την μείωση του μέτρου της \[F\], ο αγωγός ΚΛ:
172. Ο αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει μήκος \[\ell\] και αντίσταση \[R\], κινείται με ταχύτητα μέτρου \[υ_0\] διατηρώντας συνεχώς τα άκρα του σε επαφή με τους δύο παράλληλους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] που είναι μεγάλου μήκους και αμελητέας αντίστασης. Την \[t=0\] ασκώ στον αγωγό ΚΛ σταθερή δύναμη μέτρου \[F\] ομόρροπη της \[υ_0\] και σε λίγο αυτός αποκτά οριακή ταχύτητα μέτρου \[υ_{ορ}\]. Αν για τα μέτρα των ταχυτήτων ισχύει \[υ_{ορ}<υ_0\], ποια απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή;
173. Ο οριζόντιος ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει τα άκρα του συνεχώς σε επαφή με τους παράλληλους ευθύγραμμους οριζόντιους αγωγούς \[Αx_1,\, Γx_2\] μεγάλου μήκους που έχουν αμελητέα αντίσταση. Το σύστημα βρίσκεται σε κατακόρυφο ομογενές πεδίο που οι δυναμικές του γραμμές είναι κάθετες στο επίπεδο που σχηματίζουν οι αγωγοί. Ο αγωγός την \[t=0\] έχει ταχύτητα παράλληλη στους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] και μέτρου \[υ_0\]. Τη στιγμή αυτή ασκώ στο κέντρο του αγωγού ΚΛ δύναμη \[F\] ομόρροπη της ταχύτητάς του \[υ_0\] και σταθερής κατεύθυνσης τέτοια ώστε ο αγωγός να εκτελεί ομαλά επιταχυνόμενη κίνηση. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
174. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει τα άκρα του συνεχώς σε επαφή με τους παράλληλους ευθύγραμμους οριζόντιους αγωγούς \[Αx_1,\, Γx_2\] μεγάλου μήκους που έχουν αμελητέα αντίσταση. Ο αγωγός έχει αρχική ταχύτητα \[υ_0\] που είναι παράλληλη στους αγωγούς \[Αx_1,\, Γx_2\]. Την \[t=0\] ασκούμε στο κέντρο του αγωγού ΚΛ δύναμη \[F\] ίδιας διεύθυνσης με τη \[υ_0\] και τέτοια ώστε ο αγωγός να αρχίσει να επιβραδύνεται ομαλά μέχρι να σταματήσει. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
175. Στο παρακάτω σχήμα ο ευθύγραμμος αγωγός που διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I\] και το ακίνητο ορθογώνιο μεταλλικό πλαίσιο ΚΛΜΝ βρίσκονται πάνω στο ίδιο λείο οριζόντιο μονωτικό έδαφος. Ο ευθύγραμμος αγωγός στερεώνεται ακλόνητα ενώ το πλαίσιο μπορεί να κινείται ελεύθερα. Το πλαίσιο αρχίζει να απομακρύνεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό με ταχύτητα παράλληλη στην ΚΛ. Ο ευθύγραμμος ακλόνητος αγωγός διαρρέεται από σταθερό ρεύμα. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στη διάρκεια της απομάκρυνσης, το πλαίσιο:
176. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η παραγωγή εναλλασσόμενης τάσης οφείλεται στο φαινόμενο:
177. Αγώγιμο πλαίσιο σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με το επίπεδό του κάθετο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Την \[t=0\] το πλαίσιο αρχίζει να στρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα γύρω από άξονα που βρίσκεται στο επίπεδο του πλαισίου και είναι κάθετος στις δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου. Η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ το πλαίσιο:
178. Πλαίσιο σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου αποτελείται από \[Ν\] σπείρες εμβαδού \[Α\] η καθεμία. Το πλαίσιο βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο του πλαισίου. Την \[t=0\] το πλαίσιο αρχίζει να στρέφεται ως προς άξονα κάθετο στις δυναμικές γραμμές που διέρχεται από τα μέσα των δύο απέναντι πλευρών του πλαισίου με σταθερή γωνιακή ταχύτητα. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η επαγωγική HΕΔ που δημιουργείται στο πλαίσιο έχει χρονοεξίσωση:
179. Το μεταλλικό πλαίσιο του παρακάτω σχήματος περιστρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[Β\] ως προς άξονα που είναι παράλληλος στις δυναμικές γραμμές και περνά από τα μέσα δύο απέναντι πλευρών του. Ποια από τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή; H ΗΕΔ από επαγωγή που δημιουργείται στο πλαίσιο είναι:
180. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν η ΗΕΔ που δημιουργείται στο πλαίσιο είναι της μορφής \[\mathcal{E}_{επ}=ΝωΒΑ ημωt\], τότε η τάση στα άκρα του είναι \[v=NωΒΑ ημωt\]:
181. Το πλαίσιο του παρακάτω σχήματος έχει συνολική αντίσταση \[R\] και στα άκρα του συνδέουμε αντιστάτη αντίστασης \[R_1\] ώστε το κύκλωμα που δημιουργείται να διαρρέεται από ρεύμα. Το πλαίσιο στρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα γύρω απ’ τον άξονα \[x' x\]. Ποια απ’ τις επόμενες σχέσεις είναι σωστή; Το πλάτος \[V\] της τάσης στα άκρα του πλαισίου είναι:
182. Ανοικτό αγώγιμο πλαίσιο βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο και στρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα \[ω\] γύρω απ’ τον άξονα που βρίσκεται στο επίπεδό του και είναι κάθετος στις δυναμικές του γραμμές. Η τάση στα άκρα του πλαισίου δίνεται απ’ τη σχέση \[v=V ημωt\]. Ποια απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή; Αν διπλασιάσουμε τη γωνιακή ταχύτητα του πλαισίου, τότε η χρονοεξίσωση της τάσης στα άκρα του πλαισίου είναι:
183. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το πλάτος μιας εναλλασσόμενης τάσης:
184. Το πλάτος μιας εναλλασσόμενης τάσης:
185. Ανοικτό αγώγιμο πλαίσιο σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου αποτελείται από \[Ν\] σπείρες εμβαδού \[Α\] η καθεμία. Το πλαίσιο βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[Β\]. Την \[t=0\] το επίπεδο του πλαισίου είναι κάθετο στις δυναμικές γραμμές του και το πλαίσιο αρχίζει να στρέφεται γύρω από άξονα κάθετο στις δυναμικές του γραμμές με σταθερή γωνιακή ταχύτητα \[ω\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το πλάτος της εναλλασσόμενης τάσης στα άκρα του πλαισίου:
186. Ανοικτό συρμάτινο ορθογώνιο πλαίσιο στρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο ως προς άξονα κάθετο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου που περνά απ’ τα μέσα των δύο απέναντι πλευρών του. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν διπλασιάσουμε τη συχνότητα περιστροφής του πλαισίου και ταυτόχρονα υποδιπλασιάσουμε το μέτρο της έντασης του πεδίου, το πλάτος της τάσης του:
187. Δύο συρμάτινα ανοικτά τετραγωνικά πλαίσια \[(1), \, (2)\] έχουν ίσα εμβαδά και στρέφονται με την ίδια σταθερή γωνιακή ταχύτητα μέσα στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο ως προς άξονα κάθετο στις δυναμικές γραμμές του που περνά από τα μέσα των δύο απέναντι πλευρών τους. Τα πλαίσια έχουν αριθμό σπειρών \[Ν_1,\, Ν_2\] αντίστοιχα. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Ο λόγος των πλατών των εναλλασσόμενων τάσεων στα άκρα των δύο πλαισίων \[ \frac{V_1}{V_2} \] είναι ίσος με
188. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Εναλλασσόμενη τάση είναι η τάση που:
189. Παρακάτω φαίνεται το διάγραμμα διαφόρων τάσεων με το χρόνο.

Ποια απ’ τα παραπάνω διαγράμματα αναφέρονται σε εναλλασσόμενη τάση;

190. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Η περίοδος της εναλλασσόμενης τάσης είναι το χρονικό διάστημα:
191. Μια εναλλασσόμενη τάση έχει περίοδο \[Τ\]. Ποια απ’ τις επόμενες σχέσεις είναι σωστή; Η τάση αντιστρέφει την πολικότητά της κάθε Δt όπου:
192. Σε μια εναλλασσόμενη τάση, η στιγμιαία τιμή της μηδενίζεται κάθε \[0,005\, s\]. Η συχνότητα της εναλλασσόμενης τάσης είναι:
193. Ανοικτό περιστρεφόμενο πλαίσιο παραγωγής εναλλασσόμενης τάσης έχει στα άκρα του τάση της μορφής \[v=V\, ημωt\]. Ποια από της παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν διπλασιάσουμε τη γωνιακή ταχύτητα του πλαισίου:
194. Ποια απ’ της επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Αν σ’ ένα ανοικτό πλαίσιο παραγωγής εναλλασσόμενης τάσης διπλασιάσω το μέτρο της γωνιακής συχνότητάς του, τότε για το χρόνο \[Δt\] που απαιτείται για μια πλήρη εναλλαγή της τάσης και το πλάτος της \[V\] ισχύει:
195. Μια ηλεκτρική θερμάστρα συνδέεται από οικιακό ηλεκτροδότη, η τάση στα άκρα του οποίου δίνεται απ’ τη χρονοεξίσωση \[v=220\sqrt{2} ημ100πt\] (S.I.). Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
196. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της τάσης με το χρόνο στα άκρα ενός πλαισίου παραγωγής εναλλασσόμενης τάσης που έχει αμελητέα αντίσταση.

Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;

Η εξίσωση της εναλλασσόμενης τάσης είναι:

197. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της τάσης με το χρόνο στα άκρα ενός πλαισίου παραγωγής εναλλασσόμενης τάσης που έχει αμελητέα αντίσταση. Αν διπλασιάσουμε το μέτρο της γωνιακής ταχύτητας περιστροφής του πλαισίου, τότε η χρονοεξίσωση της στιγμιαίας τάσης στα άκρα του γίνεται:
198. Σε ένα ανοικτό πλαίσιο παραγωγής εναλλασσόμενης τάσης που δημιουργείται στα άκρα του, η τάση έχει χρονοεξίσωση \[v=V ημωt\]. Ποια απ’ της παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν υποδιπλασιάσω το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου μέσα στο οποίο βρίσκεται το πλαίσιο και ταυτόχρονα υποδιπλασιάσω την περίοδο περιστροφής του πλαισίου, η τάση στα άκρα του θα έχει εξίσωση:
199. Σε ένα ανοικτό πλαίσιο παραγωγής εναλλασσόμενης τάσης δημιουργείται στα άκρα του τάση που έχει χρονοεξίσωση \[v=V ημωt\]. Ποια απ’ της παρακάτω σχέσεις είναι σωστή; Αν διπλασιάσω τη συχνότητα περιστροφής του πλαισίου και ταυτόχρονα το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου μέσα στο οποίο βρίσκεται το πλαίσιο, τότε η χρονοεξίσωση της τάσης γίνεται:
200. Στο ανοικτό στρεφόμενο πλαίσιο παραγωγής εναλλασσόμενης τάσης, η συχνότητα περιστροφής του είναι \[f\] και το πλάτος της τάσης που δημιουργείται στα άκρα του είναι \[V\]. Ποιες από της παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Για να τετραπλασιαστεί το πλάτος της εναλλασσόμενης τάσης χωρίς ν’ αλλάξει η περίοδός της μπορώ:
201. Σε ανοικτό πλαίσιο παραγωγής εναλλασσόμενης τάσης, δημιουργείται στα άκρα του εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=10\sqrt{2}\, ημ50πt \] (S.I.). Ο αριθμός πλήρων περιστροφών του πλαισίου σε χρόνο \[Δt=3\, sec\] είναι:
202. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στις οικίες το πλάτος της εναλλασσόμενης τάσης \[V\] και η συχνότητά της είναι \[f\]. Για τις τιμές αυτές ισχύει:
203. Ποιες από της παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η συχνότητα μιας εναλλασσόμενης τάσης είναι \[f=50\, Hz\]. Τότε:
204. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στα άκρα ενός αντιστάτη αντίστασης \[R\] εφαρμόζεται εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=V\, ημωt\]. Ο αντιστάτης διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα που έχει εξίσωση:
205. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η εναλλασσόμενη τάση \[v\] που εφαρμόζεται στα άκρα ενός αντιστάτη και το εναλλασσόμενο ρεύμα \[i\] που τον διαρρέει:
206. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Η αρμονικά εναλλασσόμενη τάση \[v\] που εφαρμόζεται στα άκρα ενός αντιστάτη και το αρμονικά εναλλασσόμενο ρεύμα που τον διαρρέει είναι μεγέθη συμφασικά ή αλλιώς λέμε ότι βρίσκονται σε φάση. Αυτό σημαίνει ότι:
207. Στα άκρα ενός αντιστάτη εφαρμόζεται αρμονικά εναλλασσόμενη τάση και ο αντιστάτης διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα. Τα μεγέθη στιγμιαία τάση \[v\] και στιγμιαία ένταση \[i\] έχουν:
208. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Εναλλασσόμενο ρεύμα καλούμε το ρεύμα που:
209. Αντιστάτης αντίστασης \[R\] συνδέεται από εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=V\, ημωt\] και διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα στιγμιαίας έντασης \[i\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
210. Στα παρακάτω διαγράμματα φαίνονται οι συναρτήσεις με τον χρόνο των εντάσεων του ρεύματος που διαρρέουν την αντίσταση.

Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;

Εναλλασσόμενο ρεύμα απεικονίζεται:

211. Σε έναν αντιστάτη εφαρμόζουμε εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=V ημωt\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το πλάτος του ρεύματος που διαρρέει τον αντιστάτη:
212. Αντιστάτης διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα της μορφής \[i=I\, ημ\frac{ 2π}{Τ} t\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
213. Αντιστάτης διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα που η έντασή του δίνεται απ’ τη σχέση \[i=4\sqrt{2}\, ημ40πt\] (S.I.). Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
214. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή του ρεύματος που διαρρέει έναν αντιστάτη αντίστασης \[R=4\, Ω\] που έχουμε συνδέσει τα άκρα του με τα άκρα πλαισίου παραγωγής εναλλασσόμενης τάσης. Το πλαίσιο έχει αμελητέα αντίσταση.

Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;

Η εξίσωση της εναλλασσόμενης τάσης στα άκρα του πλαισίου είναι:

215. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή του ρεύματος που διαρρέει έναν αντιστάτη αντίστασης \[R=4\, Ω\] που έχουμε συνδέσει τα άκρα του με τα άκρα πλαισίου παραγωγής εναλλασσόμενης τάσης. Το πλαίσιο έχει αμελητέα αντίσταση.
Αν διπλασιάσουμε τη γωνιακή ταχύτητα περιστροφής του πλαισίου τότε η χρονοεξίσωση της έντασης του εναλλασσόμενου ρεύματος που διαρρέει τον αντιστάτη  είναι:
216. Ευθύγραμμος αγωγός διαρρέεται από αρμονικό εναλλασσόμενο ρεύμα με περίοδο \[10\, ms\]. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η ένταση του μαγνητικού πεδίου του αγωγού σε ένα σημείο Σ που απέχει \[r\] απ’ αυτόν αλλάζει φορά κάθε:
217. Πλαίσιο δημιουργίας εναλλασσόμενης τάσης συνδέεται με άκρα αντιστάτη. Η γωνιακή ταχύτητα περιστροφής του πλαισίου είναι \[200π\, \frac{rad}{s}\]. Η φορά του ρεύματος στον αντιστάτη αντιστρέφεται κάθε:
218. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το φαινόμενο Joule, δηλαδή η θέρμανση ενός αγωγού όταν διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα οφείλεται:
219. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το φαινόμενο Joule παρατηρείται σ’ έναν αντιστάτη:
220. Ο ορισμός της ενεργού έντασης του εναλλασσόμενου ρεύματος στηρίζεται:
221. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η ενεργός ένταση ενός εναλλασσόμενου ρεύματος είναι:
222. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η ενεργός ένταση του εναλλασσόμενου ρεύματος που έχει πλάτος \[Ι\] και περίοδο \[Τ\]:
223. Αντιστάτης διαρρέεται από συνεχές ρεύμα \[Ι_Σ\] και σε χρόνο \[Δt\] εκλύεται απ’ αυτό θερμότητα ίση με \[Q\]. Στη συνέχεια ο ίδιος αντιστάτης διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα της μορφής \[i=I\, ημωt\] και στον ίδιο χρόνο εκλύεται ίδιο ποσό θερμότητας \[Q\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το πλάτος της έντασης του εναλλασσόμενου ρεύματος είναι:
224. Στα άκρα αντιστάτη εφαρμόζεται εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=V\, ημ \frac{2π}{Τ} t\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η ενεργός τιμή της εναλλασσόμενης τάσης είναι:
225. Στα άκρα αντιστάτη αντίστασης \[R=10 \,Ω\], εφαρμόζουμε εναλλασσόμενη τάση που η μεταβολή της με το χρόνο φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα. Η τάση αυτή παράγεται από περιστρεφόμενο πλαίσιο μηδενικής αντίστασης.

Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;

226. Τα βολτόμετρα και τα αμπερόμετρα για τη μέτρηση εναλλασσόμενων τάσεων και ρευμάτων μετρούν:
227. Οι ρευματοδότες της ηλεκτρικής εγκατάστασης στα σπίτια μας λέμε ότι δίνουν τάση \[220 V\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η τιμή αυτή αναφέρεται :
228. Ένας αντιστάτης διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα της μορφής \[i=I\, ημ \frac{2π}{Τ} t\]. Το συνολικό φορτίο που μετατοπίζεται από μια διατομή του σε χρονικό διάστημα \[2Τ\] είναι:
229. Αντιστάτης αντίστασης \[R\] έχει τάση στα άκρα του \[v=V\, ημωt\] και διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[i=I\, ημωt\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Ο νόμος του Ohm μπορεί να γραφεί:
230. Αντιστάτης με αντίσταση \[R\] έχει στα άκρα του εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=V\, ημωt\] και διαρρέεται από ρεύμα που η έντασή του έχει τη μορφή \[i=I\, ημωt\]. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η θερμότητα \[Q\] που εκλύεται απ’ τον αντιστάτη σε χρόνο \[Δt\] σύμφωνα με το νόμο του Joule δίνεται απ’ τη σχέση:
231. Αντιστάτης διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα της μορφής \[i=I\, ημωt\] και σε χρόνο \[Δt\] εκλύεται στο περιβάλλον θερμότητα \[Q_1\]. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν διπλασιάσω το πλάτος της έντασης του ρεύματος, τότε στον ίδιο χρόνο \[Δt\] ο αντιστάτης θα εκλύει θερμότητα \[Q_2\] για την οποία ισχύει:
232. Σε αντιστάτη αντίστασης \[R\] εφαρμόζεται εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=V\, ημωt\] και αυτός διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα της μορφής \[i=I\, ημωt\]. Ποιες από τις παρακάτω σχέσεις για τη στιγμιαία ισχύ \[p\] και για τη μέγιστη τιμή της \[P_{max}\] είναι σωστές;
233. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η στιγμιαία ισχύς \[p\] του εναλλασσόμενου ρεύματος που διαρρέει αντιστάτη \[R\] ενώ η ένταση του ρεύματος είναι της μορφής \[i=I\, ημωt\]:
234. Αντιστάτης αντίστασης \[R\] διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα με ένταση της μορφής \[i=I ημ\frac{ 2π}{Τ} t\]. Σε ποιο απ’ τα παρακάτω σχήματα απεικονίζεται σωστά ο στιγμιαίος ρυθμός κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας απ’ τον αντιστάτη;
235. Στα άκρα ενός αντιστάτη \[R\] εφαρμόζεται αρμονικά εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=V\, ημ \frac{ 2π}{Τ} t\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
236. Αντιστάτης διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα που η έντασή του είναι της μορφής \[i=I\, ημ \frac {2π}{Τ} t\]. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Ο ρυθμός παραγωγής θερμότητας στον αντιστάτη:
237. Θερμική συσκευή συνδέεται από ακίνητο ρευματοδότη που δίνει εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=220\sqrt{2}\, ημ100πt\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Σε \[10\, s\] η στιγμιαία ηλεκτρική ισχύς που καταναλώνει η αντίσταση ή αλλιώς ο ρυθμός έκλυσης θερμότητας απ’ την συσκευή γίνεται μηδέν:
238. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Σε αντιστάτη εφαρμόζεται εναλλασσόμενη τάση με εξίσωση \[v=100\sqrt{2}\, ημ100πt\] (S.I.). Το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών στιγμιαίων μηδενισμών του ρυθμού κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας απ’ τον αντιστάτη είναι:
239. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η μέση ισχύς του εναλλασσόμενου ρεύματος είναι:
240. Αντιστάτης \[R\] τροφοδοτείται από εναλλασσόμενο ρεύμα περιόδου \[Τ\]. Αν σε χρόνο \[T\] το ρεύμα προσφέρει στον αντιστάτη ηλεκτρική ενέργεια \[W\], τότε η μέση ισχύς \[\bar{P}\] είναι:
241. Ένας αντιστάτης αντίστασης \[R\] έχει στα άκρα του τάση της μορφής \[v=V\, ημωt\] και διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα της μορφής \[i=I\, ημωt\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η μέση ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης είναι:
242. Αντιστάτης συνδέεται με ημιτονοειδή πηγή εναλλασσόμενης τάσης και διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν διπλασιάσουμε το πλάτος της εναλλασσόμενης τάσης στα άκρα του αντιστάτη τότε η μέση ηλεκτρική ισχύς που αυτός καταναλώνει:
243. Αντιστάτης διαρρέεται από ημιτονοειδές εναλλασσόμενο ρεύμα. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν τριπλασιάσουμε το πλάτος της έντασης του εναλλασσόμενου ρεύματος που διαρρέει τον αντιστάτη, τότε η μέση ηλεκτρική ισχύ που καταναλώνει:
244. Στα άκρα ενός αντιστάτη αντίστασης \[R\] εφαρμόζουμε εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=V\, ημ\frac{ 2π}{Τ} t\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η μέση ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης είναι:
245. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αντιστάτης διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα της μορφής \[i=I\, ημωt\]. Σε μια περίοδο του εναλλασσόμενου ρεύματος η στιγμιαία ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης είναι ίση με τη μέση ισχύ:
246. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Ένας αντιστάτης τροφοδοτείται από εναλλασσόμενο ρεύμα της μορφής \[i=I\, ημωt\].
247. Αντιστάτης \[R\] τροφοδοτείται από εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=V\, ημωt\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
248. Αντιστάτης \[R\] διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα της μορφής \[i=I\, ημ \frac{ 2π}{Τ} t\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
249. Αντιστάτης τροφοδοτείται με εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=10\, ημωt\] (S.I.). Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της στιγμιαίας ισχύος που καταναλώνει ο αντιστάτης με το χρόνο.

Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;

250. Αντιστάτης \[R\] διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα που η έντασή του έχει τη μορφή \[i=6\, ημωt\] (S.I.). Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της στιγμιαίας ισχύος που καταναλώνει ο αντιστάτης σε συνάρτηση με το χρόνο.

Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;

251. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της στιγμιαίας ισχύος που καταναλώνει ένας αντιστάτης \[R\] όταν στα άκρα του εφαρμόζεται εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=120\sqrt{2} ημωt\] (S.I.)

Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;

252. Πλαίσιο δημιουργίας εναλλασσόμενης τάσης έχει αμελητέα αντίσταση και τα άκρα του συνδέονται με θερμική συσκευή αντίστασης \[R\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν διπλασιάσουμε τη γωνιακή ταχύτητα περιστροφής του πλαισίου, η μέση ισχύς που καταναλώνει η θερμική συσκευή:
253. Πλαίσιο δημιουργίας εναλλασσόμενης τάσης έχει αμελητέα αντίσταση και τα άκρα του συνδέονται με αντιστάτη αντίστασης \[R\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν διπλασιάσουμε το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου μέσα στο οποίο βρίσκεται το πλαίσιο και ταυτόχρονα διπλασιάσουμε τη γωνιακή ταχύτητα περιστροφής του, η μέση ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης:
254. Στα άκρα του πλαισίου παραγωγής εναλλασσόμενης τάσης συνδέουμε αντιστάτη \[R\] και αυτός διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα της μορφής \[i=I\, ημωt\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν διπλασιάσουμε την γωνιακή συχνότητα του πλαισίου τότε:
255. Στα άκρα αντιστάτη αντίστασης \[R=10\, Ω\] εφαρμόζουμε εναλλασσόμενη τάση με εξίσωση \[v=20\sqrt{2}\, ημ100πt\] (S.I.). Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
256. Αντιστάτης αντίστασης \[R=100\, Ω\] διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα της μορφής \[i=10\, ημ200πt\] (S.I.). Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
257. Αντιστάτης αντίστασης \[R=2\, Ω\] έχει στα άκρα του εναλλασσόμενη τάση με εξίσωση \[v=4\, ημ100πt\] (S.I.). Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
258. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Μια θερμική συσκευή που λειτουργεί με εναλλασσόμενη τάση αναγράφει τα στοιχεία "\[400W,\, 200V\]". Αυτό σημαίνει ότι για να λειτουργεί κανονικά η συσκευή:
259. Για να λειτουργεί κανονικά μια συσκευή, πρέπει να διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα περιόδου \[0,02\, s\] και έχει χαρακτηριστικά στοιχεία κανονικής λειτουργίας \[220\, V/ 11\, W\] . Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Για να λειτουργεί κανονικά η συσκευή πρέπει στα άκρα της να εφαρμόσουμε εναλλασσόμενη τάση με εξίσωση:
260. Ένας λαμπτήρας πυρακτώσεως λειτουργεί με εναλλασσόμενη τάση και αναγράφει στοιχεία κανονικής λειτουργίας \[ 60 \, V / 30\, W\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
261. Μια θερμική συσκευή έχει χαρακτηριστικά λειτουργίας \[220\, V / 110\, W\]. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Αν στα άκρα της συσκευής εφαρμόσουμε εναλλασσόμενη τάση πλάτους \[220\, V\]:
262. Λαμπτήρας συνδέεται στην περίπτωση Ι με πηγή εναλλασσόμενης τάσης της μορφής \[v=V\, ημ100πt\] (S.I.) και στην περίπτωση ΙΙ με συνεχή τάση σταθερής τιμής \[V\]. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Ο λαμπτήρας:
263. Μια συνεχής σταθερή τάση \[V_Σ\] δημιουργεί στον αντιστάτη \[R\] ίδια θερμικά αποτελέσματα με αυτά που δημιουργεί μια ημιτονοειδής εναλλασσόμενη τάση ενεργού τιμής \[V_{εν}\] σε μια αντίσταση \[4R\] στο ίδιο χρονικό διάστημα. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Ο λόγος \[ \frac{ V_{εν} }{ V_{Σ} }\] είναι:
264. Δύο αντιστάτες \[(1),\, (2)\] είναι συνδεδεμένοι σε σειρά και έχουν αντιστάσεις \[R_1\] και \[R_2=4R_1\] αντίστοιχα. Στο σύστημα των δύο αντιστατών έχουμε εφαρμόσει εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=V\, ημωt\]. Οι μέγιστες τιμές των ισχύων που καταναλώνουν οι δύο αντιστάτες είναι \[P_{1_{max} },\, P_{2_{max} } \] αντίστοιχα. Ποια από τις παρακάτω σχέσεις είναι η σωστή;
265. Δύο αντιστάτες \[(1),\, (2)\] είναι συνδεδεμένοι παράλληλα και έχουν αντιστάσεις \[R_1,\, R_2=2R_1\] αντίστοιχα. Στα κοινά άκρα τους εφαρμόζεται εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=V\, ημωt\]. Αν \[\bar{P}_1, \bar{ P}_2\] είναι η μέση ισχύς που καταναλώνει ο κάθε αντιστάτης αντίστοιχα, τότε ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι η σωστή;
266. Οι δύο παράλληλοι ευθύγραμμοι ρευματοφόροι αγωγοί (1), (2) απείρου μήκους διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα \[Ι_1\] και \[Ι_2\] αντίστοιχα. Στο σημείο Μ που είναι το μέσο της απόστασης \[r\] των δύο αγωγών η ένταση του μαγνητικού πεδίου λόγω του αγωγού (1) έχει μέτρο \[B_1\] ενώ η συνολική ένταση του μαγνητικού πεδίου λόγω των δύο αγωγών έχει μέτρο \[Β_{ολ}=7Β_1\].
A) Ο λόγος  \[\frac{ Ι_2 }{ Ι_1 }\]   των εντάσεων των ρευμάτων που διαρρέουν τους δύο αγωγούς είναι:
α) \[1\],                 β) \[4\],                 γ) \[2\],                 δ) \[8\].

B) Αν αντιστρέψω τη φορά του ρεύματος του αγωγού 2, τότε το μέτρο της συνολικής έντασης του μαγνητικού πεδίου στο μέσο Μ γίνεται:
α) \[B_{ολ}'=6Β_1\],                    β) \[Β_{ολ}'=8Β_1\],                    γ) \[Β_{ολ}'=9Β_1\].

267. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η τομή με τη σελίδα δύο ευθύγραμμων παράλληλων ρευματοφόρων αγωγών (1), (2) μεγάλου μήκους. Το σημείο Κ απέχει \[d\] απ’ τον αγωγό (1) ενώ το Λ απέχει \[d\] απ’ τον αγωγό 2 και βρίσκονται πάνω στο ευθύγραμμο τμήμα που τους ενώνει και μεταξύ των δύο αγωγών. Οι δύο αγωγοί απέχουν μεταξύ τους απόσταση \[3d\]. Οι συνολικές εντάσεις του μαγνητικού πεδίου των δύο αγωγών \[\vec{B}_K,\, \vec{ B}_Λ\] στα σημεία Κ, Λ είναι ίσες. Οι αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα \[Ι_1,\, Ι_2\] αντίστοιχα. Ο λόγος των εντάσεων \[\frac{I_1}{I_2}\] είναι:
268. Δύο ευθύγραμμοι παράλληλοι ρευματοφόροι αγωγοί (1), (2) διαρρέονται από ρεύματα \[I_1,\, I_2\] αντίστοιχα και απέχουν μεταξύ τους απόσταση \[d\]. Η ευθεία \[ε\] είναι κάθετη στους δύο αγωγούς. Για τις εντάσεις των ρευμάτων ισχύει \[I_1=3I_2\].
Α) Το σημείο Ζ της ευθείας \[ε\] που σ’ αυτή η συνολική ένταση του μαγνητικού πεδίου λόγω και των δύο αγωγών είναι μηδενική αν τα ρεύματα είναι ομόρροπα:
α) βρίσκεται μεταξύ των δύο αγωγών και απέχει απ’ τον (1) απόσταση  \[\frac{d}{3}\].
β) βρίσκεται μεταξύ των δύο αγωγών και απέχει απ’ τον (1) απόσταση  \[\frac{3d}{4}\].
γ) βρίσκεται αριστερά του αγωγού 1 και απέχει απ’ αυτόν  \[\frac{d}{3}\].
δ) βρίσκεται δεξιά του αγωγού 2 και απέχει απ’ τον (1) απόσταση  \[\frac{4d}{3}\].


Β) Αντίστοιχα αν τα ρεύματα που διαρρέουν τον αγωγό είναι αντίρροπα, το σημείο Ζ:
α) βρίσκεται μεταξύ των δύο αγωγών και απέχει απ’ τον αγωγό (1) απόσταση  \[\frac{d}{3}\].
β) βρίσκεται αριστερά του αγωγού (1) και απέχει απ’ αυτόν  \[\frac{d}{3}\].
γ) βρίσκεται δεξιά του αγωγού (2) και απέχει απ’ αυτόν  \[\frac{d}{2}\].
δ) βρίσκεται δεξιά του αγωγού (2) και απέχει απ’ αυτόν  \[\frac{2d}{3}\].

269. Ευθύγραμμος αγωγός (1) απείρου μήκους του παρακάτω σχήματος διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] και βρίσκεται πάνω στο επίπεδο της σελίδας. Η ευθεία \[ε\] απέχει \[x\] απ’ τον αγωγό, βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με αυτόν και είναι παράλληλη σ’ αυτόν. Τοποθετούμε άλλο ευθύγραμμο ρευματοφόρο αγωγό (2) παράλληλο και ομοεπίπεδο με τον αγωγό (1) που διαρρέεται από ρεύμα αντίρροπο του (1) έντασης \[Ι_2=3Ι_1\] και τότε παρατηρούμε ότι τα σημεία της ευθείας \[ε\] έχουν συνολική ένταση του μαγνητικού πεδίου λόγω των δύο αγωγών ίση με το μηδέν. Ο αγωγός (2) έχει τοποθετηθεί:
270. Ο κατακόρυφος αγωγός του σχήματος (α) είναι μεγάλου μήκους. Ο αγωγός διαρρέεται από σταθερό ρεύμα έντασης \[Ι\]. Σημείο Κ απέχει απόσταση \[d\] απ’ τον αγωγό. Στρέφω τον αγωγό γύρω από άξονα που περνά απ’ το μέσο του και είναι κάθετος σ’ αυτόν κατά \[90^0\], όπως στο σχήμα β. Η μαγνητική σταθερά είναι \[k_μ\].

Α) Η μεταβολή του μέτρου της έντασης του μαγνητικού πεδίου του αγωγού στο Κ είναι :

α) \[k_μ \frac{ 4Ι}{d}\],                β) \[k_μ \frac{ 2Ι}{d}\],               γ)  \[0\],                δ) \[k_μ \frac{ Ι}{d}\].

Β) Το μέτρο της μεταβολής της έντασης του μαγνητικού πεδίου του αγωγού στο Κ είναι:

α) \[k_μ \frac{ 4Ι}{d}\],            β) \[k_μ \frac{ 2Ι}{d}\],            γ) \[0\],                 δ) \[k_μ \frac{2\sqrt{2} I}{d}\].

271. Στο παρακάτω κύκλωμα ο μεταγωγός μ αρχικά βρίσκεται στη θέση 1. Ο ευθύγραμμος αγωγός έχει αντίσταση \[R\] και ο αντιστάτης έχει αντίσταση \[R_1=\frac{R}{2}\]. Η πηγή έχει ΗΕΔ \[ \mathcal{E} \] και εσωτερική αντίσταση \[ r=\frac{2R}{3} \]. Σε σημείο Γ που απέχει απόσταση \[d\] απ’ τον αγωγό που θεωρείται πολύ μικρή σε σχέση με το μήκος του, η ένταση του μαγνητικού πεδίου του αγωγού έχει μέτρο \[B\]. Μετακινώ τον μεταγωγό στη θέση 2. Το νέο μέτρο της έντασης \[B\] είναι \[B'\]. Το ποσοστό μεταβολής του μέτρου της έντασης του μαγνητικού πεδίου στον αγωγό είναι:
272. Οι δύο ευθύγραμμοι αγωγοί (1), (2) του παρακάτω σχήματος έχουν αντίσταση \[R\] ο καθένας. Οι αγωγοί συνδέονται με ιδανική πηγή ΗΕΔ \[\mathcal{E}\]. Αρχικά ο διακόπτης δ είναι ανοικτός και στο σημείο Ζ η ένταση του μαγνητικού πεδίου του αγωγού (1) στο σημείο Ζ έχει μέτρο \[Β\]. Κλείνουμε το διακόπτη δ. Η συνολική ένταση του μαγνητικού πεδίου στο Ζ λόγω των δύο αγωγών έχει μέτρο \[Β'\]. Το σημείο Ζ απέχει \[d\] και απ’ τους δύο αγωγούς η οποία θεωρείται πολύ μικρή σε σχέση με το μήκος τους. Το μέτρο \[Β'\]:
273. Οι δύο αγωγοί (1), (2) μεγάλου μήκους του διπλανού σχήματος διαρρέονται από αντίρροπα ρεύματα \[I_1=I , \, I_2=3Ι_1\] αντίστοιχα. Το σημείο Ζ απέχει \[r_1=\frac{d}{2}\] και \[r_2=\frac{ \sqrt{3} }{2} d\] όπου \[d\] η απόσταση των δύο αγωγών. Το μέτρο της συνολικής έντασης του μαγνητικού πεδίου λόγω των δύο αγωγών στο Ζ είναι:
274. Οι τρεις ρευματοφόροι αγωγοί μεγάλου μήκους (1), (2), (3) έχουν τομές με τη σελίδα πάνω στις κορυφές Α, Γ, Δ αντίστοιχα ενός τετραγώνου ΑΓΔΕ πλευράς \[α\] όπως φαίνεται στο διπλανό σχήμα. Οι αγωγοί (1), (3) διαρρέονται από ρεύματα ίδιας έντασης \[I_1=I_3=I\]. Η συνολική ένταση του μαγνητικού πεδίου στην κορυφή Ε είναι μηδενική. Η ένταση του ρεύματος του αγωγού 2 είναι:
275. Κυκλικός αγωγός συνδέεται με τάση \[V\] και το μαγνητικό πεδίο στο κέντρο του έχει ένταση μέτρου \[B\]. Με το σύρμα του αγωγού αυτού φτιάχνω κυκλικό πλαίσιο που αποτελείται από \[5\] ομοεπίπεδους και ομόκεντρους αγωγούς ίδιων μεταξύ τους ακτίνων. Για να είναι το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πλαισίου ίσο με \[Β\] πρέπει στα άκρα του να εφαρμόσω τάση \[V'\] για την οποία ισχύει:
276. Κυκλικό πλαίσιο αποτελείται από \[N\] ομόκεντρες και ομοεπίπεδες σπείρες ακτίνας \[α\] η καθεμιά. Η αντίσταση της κάθε σπείρας είναι \[R\]. Το κυκλικό πλαίσιο συνδέεται με πηγή ΗΕΔ \[\mathcal{E}\] και εσωτερικής αντίστασης \[R\]. Τότε η ένταση του μαγνητικού του πεδίου στο κέντρο του πλαισίου είναι \[B_1\]. Δεύτερο κυκλικό πλαίσιο είναι φτιαγμένο από το ίδιο ομογενές και ισοπαχές σύρμα αποτελείται από \[2N\] σπείρες ίδιας ακτίνας \[α\]. Αν συνδέσω το δεύτερο πλαίσιο με την ίδια πηγή, τότε το μέτρο της έντασης του μαγνητικού του πεδίου \[Β_2\] στο κέντρο του είναι \[20 \% \] μεγαλύτερο του \[Β_1\]. Ο αριθμός \[Ν\] των σπειρών του πρώτου πλαισίου είναι:
277. Ο κυκλικός αγωγός (1) του σχήματος έχει ακτίνα \[α\] και διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_1\] ενώ ο ευθύγραμμος αγωγός (2) απείρου μήκους απέχει απ’ το κέντρο του Κ του κυκλικού απόσταση \[2α\], βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον αγωγό (1) και διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_2\]. Στο κέντρο του κυκλικού αγωγού η συνολική ένταση του μαγνητικού πεδίου λόγω των δύο αγωγών είναι μηδενική. Για το λόγο των εντάσεων \[\frac{Ι_1}{Ι_2}\] ισχύει:
278. Οι δύο κατακόρυφοι αγωγοί του παρακάτω σχήματος είναι απείρου μήκους και διαρρέονται από ρεύματα εντάσεων \[Ι_1,\, Ι_2\]. Τρίτος αγωγός (3) είναι κυκλικός, εφάπτεται στους άλλους δύο με μονωτικές επαφές και έχει το επίπεδό του κάθετο σ’ αυτούς. Ο αγωγός (3) έχει ακτίνα \[α\] και διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_3\]. Στο κέντρο Κ του αγωγού (3) η ένταση του συνολικού πεδίου λόγω των τριών αγωγών είναι διάνυσμα παράλληλο των δύο αγωγών και έχει μέτρο \[Β_Κ=k_μ \frac{ 4π Ι_1 }{α}\]. Για τους αγωγούς ισχύει:
279. Οι δύο ομόκεντροι και ομοεπίπεδοι κυκλικοί αγωγοί (1), (2) έχουν ίσες ακτίνες και διαρρέονται από ρεύμα εντάσεων \[I_1,\, I_2\] (όπως φαίνεται στο σχήμα α). Όταν οι αγωγοί διαρρέονται από ρεύμα ίδιας φοράς, η συνολική ένταση του μαγνητικού πεδίου λόγω των δύο αγωγών στο κέντρο τους Κ έχει μέτρο \[Β\]. Αν αντιστρέψουμε τη φορά του ρεύματος του αγωγού (2) , τότε η συνολική ένταση στο κέντρο Κ δεν αλλάζει τη φορά και έχει μέτρο \[\frac{Β}{7}\].

Α) Οι σχέσεις των εντάσεων των ρευμάτων των δύο αγωγών είναι:

α) \[Ι_1=\frac{5}{3} Ι_2\],                        β) \[Ι_1=\frac{4}{3} Ι_2\],                                 γ) \[Ι_1=\frac{3}{4} Ι_2\].

Β) Στρέφω τον αγωγό (2) κατά \[90^0\]  ώστε τα επίπεδα των κυκλικών αγωγών να γίνουν κάθετα μεταξύ τους. Η συνολική ένταση στο κοινό κέντρο τους Κ έχει μέτρο:

α) \[\sqrt{2}  B\],                      β) \[\frac{  \sqrt{3}  }{   2    }  B\],                               γ) \[\frac{5}{7}  Β\].

280. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται τα διαγράμματα των μέτρων των εντάσεων δύο κυκλικών πλαισίων (1), (2) στα αντίστοιχα κέντρα τους \[Κ_1,\, Κ_2\] σε συνάρτηση με τις εντάσεις των ρευμάτων που τα διαρρέει. Τα πλαίσια διαρρέονται από ρεύματα ίδιας έντασης \[Ι\] και έχουν ίσες ακτίνες \[r\]. Για τον αριθμό των κυκλικών σπειρών \[Ν_1,\, Ν_2\] που έχει κάθε πλαίσιο ισχύει:
281. Το εύκαμπτο ευθύγραμμο σύρμα μεγάλου μήκους του παρακάτω σχήματος σ’ ένα τμήμα του κάμπτεται ώστε να δημιουργηθεί κυκλικός αγωγός ακτίνας \[α\]. Το επίπεδο του κυκλικού αγωγού ταυτίζεται με το κατακόρυφο επίπεδο πάνω στο οποίο βρίσκεται το ευθύγραμμο σύρμα. Το σύρμα διαρρέεται από σταθερό ρεύμα έντασης \[Ι\]. Η συνολική ένταση του μαγνητικού πεδίου στο κέντρο Κ του κυκλικού αγωγού έχει μέτρο:
282. Το σωληνοειδές του διπλανού σχήματος α μήκους \[ \ell \] και αριθμού σπειρών \[Ν\] συνδέεται με ιδανική πηγή που έχει ΗΕΔ \[\mathcal{E}\]. Κόβουμε το σωληνοειδές σε δύο ίσα μέρη και το ένα απ’ αυτά το συνδέουμε με την ίδια πηγή (σχ. β). Αν \[Β\] το μέτρο της έντασης στο εσωτερικό του σωληνοειδούς του σχ. α και \[Β'\] του σχήματος Β ισχύει:
283. Το σωληνοειδές του παρακάτω σχήματος συνδέεται με πηγή που έχει ΗΕΔ \[\mathcal{E}\] και εσωτερική αντίσταση \[r\]. Ακριβώς πάνω στο σωληνοειδές τοποθετούμε μαγνητική βελόνα που προσανατολίζεται λόγω του μαγνητικού του πεδίου ώστε ο άξονας της να είναι παράλληλα στον άξονα του σωληνοειδούς. Ο θετικός πόλος της πηγής:
284. Δύο σωληνοειδή (1), (2) συνδέονται σε σειρά και το σύστημά τους συνδέεται με πηγή που έχει ΗΕΔ \[\mathcal{E}\] και εσωτερική αντίσταση \[r\]. Για τον αριθμό των σπειρών και τα μήκη των σωληνοειδών ισχύει: \[Ν_2=2Ν_1\] και \[\ell_2=\frac{\ell_1}{2}\]. Για τα μέτρα των εντάσεων των μαγνητικών πεδίων τους στο εσωτερικό τους \[Β_1,\, Β_2\] ισχύει:
285. Δύο σωληνοειδή (1), (2) έχουν αντιστάσεις \[R_{Σ_1}\] και \[R_{Σ_2}\] με \[R_{Σ_1}=2R_{Σ_2}\] αντίστοιχα. Τα σωληνοειδή έχουν αριθμό σπειρών ανά μονάδα μήκους \[n_1,\, n_2\] αντίστοιχα και συνδέονται παράλληλα. Στα άκρα του συστήματός τους συνδέουμε πηγή με ΗΕΔ \[\mathcal{E}\] και εσωτερική αντίσταση \[r\] όπως φαίνεται στο διπλανό σχήμα. Στο εσωτερικό των σωληνοειδών η ένταση των μέτρων του μαγνητικού πεδίου του καθενός έχει μέτρο \[B_1,\, Β_2\] αντίστοιχα και ισχύει \[\frac{B_1}{B_2} =2\]. Ο λόγος \[\frac{n_1}{n_2}\] είναι ίσος με:
286. Ρευματοφόρο σωληνοειδές έχει τον άξονά του οριζόντιο και στο εσωτερικό του έχει δημιουργηθεί μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[Β\]. Στρέφουμε το σωληνοειδές γύρω από κατακόρυφο άξονα που περνά απ’ το κέντρο του κατά \[90\] μοίρες.

Α) Η μεταβολή του μέτρου της έντασης του μαγνητικού πεδίου στο εσωτερικό του είναι:

α) \[B\],                            β) \[0\],                 γ) \[\sqrt{2}\,  B\].

Β) Το μέτρο της μεταβολής της έντασης του μαγνητικού πεδίου στο εσωτερικό του είναι:

α) \[Β\],                            β) \[0\],                 γ) \[\sqrt{2}\,  B\].

287. Οι δύο οριζόντιοι παράλληλοι αγωγοί \[Αx_1\] και \[Γx_2\] του παρακάτω σχήματος έχουν μεταξύ τους απόσταση \[\frac{\ell}{3}\] και αμελητέα εσωτερική αντίσταση. Στα άκρα τους Α, Γ συνδέω πηγή με ΗΕΔ \[\mathcal{E}\] και εσωτερική αντίσταση \[\frac{2R}{3}\]. Πάνω στους αγωγούς και κάθετα στη διεύθυνσή τους τοποθετώ ευθύγραμμο ομογενή και ισοπαχή αγωγό ΚΛ μήκους \[\ell\] και αντίστασης \[R\], έτσι ώστε τα άκρα τους Κ, Λ να απέχουν το ίδιο απ’ τους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] αντίστοιχα. Ο αγωγός βρίσκεται εξ’ ολοκλήρου σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο που σχηματίζουν οι τρεις αγωγοί. Το μέτρο της δύναμης Laplace που δέχεται ο αγωγός ΚΛ απ’ το ομογενές μαγνητικό πεδίο είναι:
288. Ο αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος α αποτελείται από δύο πανομοιότυπους ευθύγραμμους αγωγούς ΚΟ και ΟΛ που έχουν συγκολληθεί κάθετα στο κοινό τους άκρο Ο. Ο κάθε αγωγός έχει μήκος \[\ell\]. Ο αγωγός ΚΟΛ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] και αρχικά είναι τοποθετημένος όπως στο σχήμα 1 μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\]. Η δύναμη Laplace που δέχεται ο αγωγός ΚΟΛ έχει μέτρο \[F_1\].


Α) Αν στρέψω τον αγωγό ΚΟΛ κατά \[90^0\]  ως προς άξονα κάθετο στο επίπεδό του που διέρχεται απ’ το σημείο Ο, τότε αυτός θα δέχεται δύναμη Laplace μέτρου \[F_2\]  με:

α) \[F_2=F_1\],                β) \[F_2=\frac{F_1}{2}\],                         γ) \[F_2=2F_1\].

B) Αν στρέψω τον αγωγό κατά γωνία \[30^0\] ως προς τον ίδιο άξονα περιστροφής, τότε αυτός θα δέχεται δύναμη Laplace μέτρου \[F_3\] με:

α) \[F_3=\frac{  \sqrt{3}-1 }{2} F_1  \],              β) \[F_3=\frac{F_1}{2}\],                         γ) \[F_3=2F_1\].

289. Ευθύγραμμος οριζόντιος αγωγός βρίσκεται μέσα σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο και διαρρέεται από ρεύμα σταθερής έντασης. Ο αγωγός δέχεται απ’ το μαγνητικό πεδίο δύναμη Laplace μέτρου \[F\]. Κάμπτουμε τον αγωγό στη μέση μέχρι τα δύο ίσα μέρη του να σχηματίζουν μεταξύ τους ορθή γωνία, ενώ ο αγωγός εξακολουθεί να παραμένει οριζόντιος και να διαρρέεται απ’ το ίδιο ρεύμα. Το μέτρο της δύναμης Laplace που δέχεται τώρα ο αγωγός είναι \[F'\]. Για τα μέτρα των δυνάμεων Laplace ισχύει:
290. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ έχει μήκος \[\ell\] και αντίσταση \[R\]. Ο αγωγός τοποθετείται οριζόντια ώστε τα άκρα του να εφάπτονται με τους λείους κατακόρυφους αγωγούς \[Αy_1\] και \[Γy_2\] που έχουν αμελητέα αντίσταση. Τα άκρα Α, Γ των κατακόρυφων αγωγών συνδέονται με ηλεκτρική πηγή που έχει ΗΕΔ \[\mathcal{E}\] και εσωτερική αντίσταση \[r=\frac{R}{3}\], ενώ μεταξύ των αγωγών αυτών έχουμε συνδέσει μέσω διακόπτη δ και αντιστάτη αντίστασης \[R_1=\frac{R}{2}\]. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται μέσα σε οριζόντιο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που είναι κάθετο στο επίπεδο των αγωγών και έχει τη φορά του σχήματος. Αρχικά ο διακόπτης είναι ανοικτός και ο αγωγός ΚΛ ισορροπεί ακίνητος. Όταν κλείσουμε το διακόπτη δ, ο αγωγός ΚΛ:
291. Στο παρακάτω σχήμα οι οριζόντιοι ευθύγραμμοι αγωγοί (1), (2) έχουν μάζες \[m_1=m\] και \[m_2=2m\] αντίστοιχα, ίδιο μήκος \[\ell\] και αντιστάσεις \[R_1=R\] και \[R_2=2R\]. Οι αγωγοί συγκρατούνται ώστε τα άκρα τους να είναι σε επαφή με τους λείους κατακόρυφους αγωγούς \[Αy\] και \[Γy_1\] που έχουν αμελητέα αντίσταση. Ο αγωγός (1) βρίσκεται σε οριζόντιο μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}_1\] και ο αγωγός (2) σε αντίστοιχο πεδίο έντασης \[\vec{B}_2\]. Οι δυναμικές γραμμές των δύο πεδίων είναι κάθετες στο επίπεδο που δημιουργούν οι τέσσερις αγωγοί και οι φορές των εντάσεών τους φαίνονται στο σχήμα. Για τα μέτρα των εντάσεων ισχύει \[B_2=2B_1\]. Τα άκρα Α, Γ των κατακόρυφων αγωγών συνδέονται με ιδανική πηγή που έχει ΗΕΔ \[\mathcal{E}\]. Την \[t=0\] αφήνουμε τους αγωγούς ελεύθερους και παρατηρούμε ότι ο αγωγός (1) παραμένει ακίνητος.

Α) Ο αγωγός (2) την \[t=0\]:

α) παραμένει και αυτός ακίνητος.

β) αποκτά επιτάχυνση μέτρου  \[ \frac{3g}{2} \]  κατακόρυφη προς τα κάτω (όπου \[g\] το μέτρο της επιτάχυνσης της βαρύτητας).

γ) αποκτά επιτάχυνση \[3g\] με φορά κατακόρυφη προς τα κάτω.

Β) Αν η ένταση \[B_2\]  είχε αντίθετη φορά απ’ αυτή του σχήματος, τότε ο αγωγός (2) την \[t=0\]:

α) θα ισορροπούσε.

β) θα αποκτούσε επιτάχυνση μέτρου \[g\] κατακόρυφη προς τα πάνω.

γ) θα αποκτούσε επιτάχυνση  \[ \frac{g}  {2}  \]  κατακόρυφη προς τα κάτω.

δ) θα αποκτούσε επιτάχυνση \[ g \] κατακόρυφη προς τα κάτω.

292. Ο αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει προσδεθεί στο κέντρο του με το κάτω άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου που το πάνω άκρο του είναι προσδεμένο σε οροφή και βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που η κατεύθυνσή της φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Τα άκρα του αγωγού συνδέονται μέσω διακόπτη δ με ηλεκτρική πηγή που οι πόλοι της βρίσκονται στα σημεία Δ, Ε και ισορροπεί ακίνητος ενώ το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[Δ\ell_0\].


Α) Κλείνουμε το διακόπτη δ και ο αγωγός ισορροπεί σε νέα θέση ώστε το ελατήριο να είναι επιμηκυμένο κατά \[Δ\ell=3Δ\ell_0\]. Η πηγή έχει:

α) το θετικό πόλο της στο Δ,

β) το θετικό πόλο της στο Ε,

γ) πολικότητα που δεν μπορεί να προσδιοριστεί με τα δεδομένα της εκφώνησης.

Β) Αν αντιστρέψω τη φορά της έντασης \[B\] του μαγνητικού πεδίου με τον διακόπτη κλειστό, τότε ο αγωγός θα ισορροπεί στη θέση που το ελατήριο έχει:

α) το φυσικό του μήκος,

β) επιμήκυνση  \[ \frac{  Δ  \ell_0  }{ 2 }\],

γ) συσπείρωση  \[\frac{   Δ  \ell_0  }{  2  }   \],

δ) συσπείρωση \[Δ  \ell_0\].

293. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ έχει μήκος \[\ell\] και αντίσταση \[R\]. Ο αγωγός κρέμεται συνδεδεμένος στο μέσο του με δυναμόμετρο. Ο αγωγός βρίσκεται κατά ένα μέρος του μέσα σε οριζόντιο ομογενές μαγνητικό πεδίο, ενώ τα τμήματά του μήκους \[α\] το καθένα βρίσκονται εκτός του μαγνητικού πεδίου όπως φαίνεται στο διπλανό σχήμα. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου είναι οριζόντια και κάθετη στο μαγνητικό πεδίο του αγωγού. Ο αγωγός συνδέεται μέσω συρμάτων αμελητέας αντίστασης και διακόπτη δ με πηγή που έχει ΗΕΔ \[\mathcal{E}\] και εσωτερική αντίσταση \[r=R\]. Αρχικά ο διακόπτης δ είναι ανοικτός, η ένδειξη του δυναμομέτρου είναι ίση με \[F\] και ο αγωγός ισορροπεί. Όταν κλείσουμε το διακόπτη, η ένδειξη του δυναμομέτρου στη νέα θέση ισορροπίας του αγωγού είναι μηδενική. Για την αντίσταση \[R\] του αγωγού και την φορά της \[\vec{B}\] του μαγνητικού πεδίου ισχύουν:
294. Τα δύο σωληνοειδή \[Σ_1\], \[Σ_2\] του παρακάτω σχήματος έχουν τα άκρα τους πολύ κοντά μεταξύ τους. Το σωληνοειδές \[Σ_1\] έχει μήκος \[\ell\] και αποτελείται από \[N_1=N\] σπείρες, ενώ το δεύτερο σωληνοειδές \[Σ_2\] έχει μήκος \[\ell\] και αποτελείται από \[Ν_2=2Ν\] σπείρες. Τα σωληνοειδή διαρρέονται από ρεύματα εντάσεων \[Ι_1,\, Ι_2\] με \[Ι_1=Ι\] και \[Ι_2=2Ι\]. Ο αβαρής αγωγός ΚΛ έχει μήκος \[\ell'\], διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] που η φορά του φαίνεται στο σχήμα και προσδένεται στο κάτω άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το πάνω άκρο του είναι στερεωμένο σε οροφή. Ο αγωγός ΚΛ τοποθετείται οριζόντια μεταξύ των γειτονικών άκρων των δύο πηνίων ώστε να είναι κάθετος στις δυναμικές γραμμές των μαγνητικών τους πεδίων. Ο αγωγός ΚΛ ισορροπεί ακίνητος όταν διαρρέεται από ρεύμα.

Α) Στη θέση ισορροπίας του αγωγού ΚΛ το ελατήριο:

α) είναι επιμηκυμένο,

β) είναι συσπειρωμένο,

γ) έχει το φυσικό του μήκος.

Β) Στη θέση ισορροπίας του αγωγού ΚΛ η παραμόρφωση \[Δ\ell\] του ελατηρίου είναι:

α) \[\frac{6 k_μ NπΙ^2 \ell'}{k \ell}\],                  
β) \[\frac{12k_μ NπΙ^2 \ell'}{k \ell}\],                     
γ) \[\frac{10k_μ NπΙ^2 \ell'}{k \ell}  \].

Γ) Αλλάζω τις εντάσεις των ρευμάτων των ρευμάτων που διαρρέουν τα δύο σωληνοειδή σε \[I_1'\]  και \[Ι_2'\]  αντίστοιχα και τώρα ο αγωγός ΚΛ ισορροπεί όταν το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος. Ο λόγος  \[\frac{I_1'}{I_2'}\]  είναι:

α) \[2\],                                         β) \[4\],                             γ) \[\frac{1}{2}\].

295. Το σύρμα ΚΛΜ του παρακάτω σχήματος τοποθετείται πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο και παραμένει ακίνητο πάνω σ’ αυτό. Το σύρμα βρίσκεται κατά ένα μέρος εντός ομογενούς μαγνητικού πεδίου έντασης \[\vec{B}\] που η διεύθυνσή της είναι κάθετη στη διεύθυνση του επιπέδου που ορίζουν οι πλευρές του σύρματος όπως φαίνεται στο σχήμα. Όταν διαβιβάσουμε στο σύρμα ρεύμα έντασης \[Ι\] που έχει τη φορά του σχήματος τότε το σύρμα:
296. Το πλαίσιο ΚΛΜΝ με πλευρές \[α,\, γ\] του παρακάτω σχήματος είναι προσδεμένο απ’ το μέσο της πλευράς του ΚΛ απ’ το άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το άλλο άκρο του είναι προσδεμένο σε οροφή. Το πλαίσιο διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I\] που η φορά του φαίνεται στο σχήμα ενώ βρίσκεται κατά ένα μέρος του (κάτω απ’ την ευθεία ε) μέσα σε οριζόντιο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B_1\] με φορά προς τον αναγνώστη, ενώ το υπόλοιπο είναι εκτός πεδίου (σχ. α). Το πλαίσιο ισορροπεί ακίνητο και το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[Δ\ell\]. Δημιουργούμε δεύτερο οριζόντιο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B_2\] αντίρροπης της \[B_1\]. Το πεδίο έντασης \[Β_2\] αυτό εκτείνεται πάνω απ’ την ευθεία ε (σχ. β). Τώρα το πλαίσιο ισορροπεί με το ελατήριο να είναι παραμορφωμένο κατά \[1,5Δ\ell\]. Το βάρος του πλαισίου έχει μέτρο \[w=\frac{ B_1 I α }{ 2 } \].

Α) Για τα μέτρα των εντάσεων των δύο μαγνητικών πεδίων ισχύει:

α) \[B_1=\frac{4}{3} B_2\],                                
β) \[B_1=\frac{3}{2} B_2\],                                
γ) \[Β_1=\frac{Β_2}{2}\].

Β) Αν αντιστρέψω τη φορά της έντασης \[Β_2\], τότε το πλαίσιο θα ισορροπεί όταν το ελατήριο έχει επιμήκυνση \[Δ \ell'\]  που είναι ίση με:

α) \[Δ  \ell \],                                       β) \[0,75\, Δ\ell \],                               γ) \[0,5\,  Δ\ell\].

297. Στο παρακάτω σχήμα οι ευθύγραμμοι παράλληλοι αγωγοί (1), (2) βρίσκονται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο, είναι στερεωμένοι σε απόσταση r ώστε να παραμένουν ακίνητοι και διαρρέονται από αντίρροπα ρεύματα εντάσεων \[Ι_1,\, Ι_2\] αντίστοιχα με \[I_2 > I_1\]. Τρίτος ευθύγραμμος ρευματοφόρος αγωγός τοποθετείται παράλληλα με τους δύο πρώτους και πάνω στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο με αυτούς. Αν η συνισταμένη δύναμη Laplace ανά μονάδα μήκους που δέχεται ο αγωγός (3) απ’ τους άλλους δύο είναι μηδενική:

Α) ο αγωγός (3) πρέπει να τοποθετηθεί:

α) μεταξύ των αγωγών.

β) πιο κοντά στον αγωγό (1).

γ) πιο κοντά στον αγωγό (2).

Β) Ο αγωγός (3) τοποθετείται σε απόσταση  \[\frac{   r  }{  3 }\]  απ’ τον αγωγό (1), τότε η συνισταμένη δύναμη Laplace ανά μονάδα μήκους που δέχεται ο (3) απ’ τους άλλους δύο είναι μηδενική. Τότε για τις εντάσεις των ρευμάτων των (1), (2) και τη φορά του ρεύματος του αγωγού (3) ισχύει:

α) \[\frac{I_1}{I_2} =\frac{1}{2}\]  και πρέπει οπωσδήποτε το ρεύμα του (3) να είναι ομόρροπο του ρεύματος του (1).

β) \[\frac{Ι_1}{Ι_2} =\frac{1}{2}\]  και το ρεύμα του (3) μπορεί να έχει οποιαδήποτε φορά.

γ) \[\frac{Ι_1}{Ι_2} =\frac{1}{4}\]  και πρέπει οπωσδήποτε το ρεύμα του (3) να είναι ομόρροπο του ρεύματος του (2).

δ) \[\frac{Ι_1}{Ι_2} =\frac{1}{4}\]  και το ρεύμα του (3) μπορεί να έχει οποιαδήποτε φορά.

298. Στο παρακάτω σχήμα ο ευθύγραμμος αγωγός (1) είναι ακλόνητα στερεωμένος από στηρίγματα \[Σ_1,\, Σ_2\] ώστε να παραμένει οριζόντιος. Ο κυλινδρικός αγωγός (2) έχει μήκος \[\ell\], πυκνότητα \[ρ\] και έχει σταθερό εμβαδόν διατομής \[S\]. Όταν οι αγωγοί διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα \[I_1,\, I_2\] με \[I_1=2I_2\], τότε ο αγωγός (2) αιωρείται ακίνητος παράλληλα στον αγωγό (1) και στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο με αυτόν. Στη θέση ισορροπίας του αγωγού (2), η απόσταση των δύο αγωγών είναι \[d\]. Ο όγκος ενός κυλίνδρου είναι \[V=\ell \cdot S\]. Αν \[g\] είναι το μέτρο της επιτάχυνσης της βαρύτητας και \[k_μ\] η μαγνητική σταθερά, τότε η πυκνότητα \[ρ\] του αγωγού είναι:
299. Οι δύο ευθύγραμμοι παράλληλοι αγωγοί (1), (2) μεγάλου μήκους διαρρέονται από ρεύματα εντάσεων \[Ι_1\] και \[Ι_2=\frac{Ι_1}{3}\] αντίστοιχα και βρίσκονται ακλόνητοι πάνω σε οριζόντιο μονωτικό δάπεδο. Τρίτος ευθύγραμμος αγωγός μήκους \[\ell\] τοποθετείται πάνω στο ίδιο επίπεδο παράλληλα με τους άλλους δύο. Αν οι αγωγοί (1), (2) απέχουν απόσταση \[r\], τότε ο αγωγός (3) απέχει \[\frac{r}{3}\] απ’ τον αγωγό (2) όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Ο αγωγός (3) διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_3=Ι_1\] που η φορά του φαίνεται στο παρακάτω σχήμα και έχει μήκος \[\ell\]. Η στατική τριβή που πρέπει να δέχεται ο αγωγός (3) απ’ το οριζόντιο δάπεδο για να ισορροπεί:
300. Τρεις κατακόρυφοι και ομοεπίπεδοι αγωγοί (1), (2), (3) διαρρέονται από ρεύματα ίσων εντάσεων που οι φορές τους φαίνονται στο διπλανό σχήμα. Η απόσταση του κάθε αγωγού απ’ τον γειτονικό του είναι \[r\]. Η συνολική δύναμη που δέχεται ένα τμήμα μήκους \[\ell\] του αγωγού (2) απ’ τους άλλους δύο έχει μέτρο \[F\]. Τότε η συνολική δύναμη ανά μονάδα μήκους που δέχεται ένα τμήμα μήκους \[\ell\] του αγωγού (3) είναι:
301. Ο οριζόντιος ευθύγραμμος αγωγός (1) του παρακάτω σχήματος έχει μεγάλο μήκος και διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_1\] και είναι ακλόνητα στερεωμένος. Απ’ τον αγωγό (1) κρεμάμε μέσω δύο όμοιων ιδανικών κατακόρυφων ελατηρίων σταθεράς \[k\] έναν άλλο ευθύγραμμο αγωγό (2) μήκους \[\ell\] όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Όταν ο αγωγός (2) διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I_2=I_1\] και ίδιας φοράς με τη φορά του ρεύματος του πρώτου αγωγού, τότε ο αγωγός (2) ισορροπεί με τα ελατήρια να έχουν το φυσικό τους μήκος \[\ell_0\]. Όταν αντιστρέψουμε τη φορά ενός απ’ τα δύο ρεύματα, τότε ο αγωγός (2) ισορροπεί όταν η μεταξύ τους απόσταση γίνεται \[\frac{5}{2} \ell_0\]. Αν \[k_μ\] η μαγνητική σταθερά, τότε η σταθερά \[k\] του κάθε ελατηρίου είναι:
302. Το πλαίσιο ΚΛΜΝ του παρακάτω σχήματος είναι σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου πλευρών \[ΚΛ=α\] και \[ΛΜ=2α\] αντίστοιχα και διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I\] που έχει τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Το πλαίσιο βρίσκεται πάνω σε οριζόντιο λείο επίπεδο και το μισό βρίσκεται μέσα σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\]. Στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο βρίσκεται ευθύγραμμος ρευματοφόρος αγωγός (1) που διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I_1=I\] που είναι ομόρροπο με το ρεύμα που διαρρέει την πλευρά ΚΛ. Ο αγωγός (1) απέχει \[α\] απ’ την πλευρά ΚΛ του πλαισίου. Το πλαίσιο αφήνεται ελεύθερο να κινηθεί και παρατηρούμε ότι παραμένει ακίνητο. Η μαγνητική σταθερά είναι \[k_μ\]. Για το μέτρο και τη φορά της \[\vec{B}\] του ομογενούς μαγνητικού πεδίου ισχύει:
303. Το τετράγωνο πλαίσιο ΚΛΜΝ του παρακάτω σχήματος έχει πλευρά \[α\] και έχει το επίπεδό του κατακόρυφο. Το πλαίσιο διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_2\] που έχει φορά τη φορά της κίνησης των δεικτών του ρολογιού. Οριζόντιος ευθύγραμμος αγωγός (1) διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_1\] που έχει φορά προς τα δεξιά, βρίσκεται στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο με το επίπεδο του πλαισίου και απέχει απ’ την πλευρά του ΚΛ απόσταση \[α\]. Το τετράγωνο πλαίσιο αιωρείται ακίνητο σε κάποιο ύψος απ’ το έδαφος. Η επιτάχυνση της βαρύτητας έχει μέτρο \[g\]. Αν αντιστρέψουμε τη φορά του ρεύματος του αγωγού (1), τότε το πλαίσιο θ’ αποκτήσει αρχική επιτάχυνση μέτρου:
304. Το τετράγωνο πλαίσιο ΚΛΜΝ μάζας \[m\] του παρακάτω σχήματος έχει πλευρά \[α\], βρίσκεται πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο και διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] που έχει τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο και παράλληλα με τις πλευρές του πλαισίου ΚΛ και ΜΝ βρίσκονται δύο ευθύγραμμοι αγωγοί (1), (2) μεγάλου μήκους που διαρρέονται από ρεύμα εντάσεων \[Ι_1\] και \[Ι_2=3Ι_1\] αντίστοιχα που οι φορές τους και οι αποστάσεις των ευθύγραμμων αγωγών από το πλαίσιο φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Η μαγνητική σταθερά είναι \[k_μ\] και η συνολική μάζα του πλαισίου είναι \[m\]. Αν αφήσουμε το πλαίσιο ελεύθερο να κινηθεί, αυτό:
305. Το τετράγωνο αγώγιμο πλαίσιο ΚΛΜΝ του παρακάτω σχήματος έχει πλευρά μήκους \[α\] και βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[Β\] με το επίπεδό του κάθετο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Σε ποια απ’ τα παρακάτω πειράματα που θα πραγματοποιηθούν στο ίδιο χρονικό διάστημα \[Δt\] θα εμφανιστεί στο πλαίσιο μεγαλύτερη κατ’ απόλυτη τιμή μέση επαγωγική ΗΕΔ;
306. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το συρμάτινο πλαίσιο ΚΛΜΝ σχήματος τετραγώνου πλευράς \[α\] που βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\] έτσι ώστε το επίπεδό του να είναι παράλληλο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Το πλαίσιο αποτελείται από \[Ν\] σπείρες. Σε χρονικό διάστημα \[Δt\] στρέφουμε το πλαίσιο κατά \[90^0\] ως προς άξονα \[x' x\] που είναι παράλληλος στις δυναμικές γραμμές του πεδίου και περνά απ’ τα μέσα των πλευρών ΚΝ και ΛΜ. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στο χρονικό διάστημα \[Δt\] εμφανίζεται στο πλαίσιο μέση επαγωγική ΗΕΔ που έχει απόλυτη τιμή:
307. Τα πανομοιότυπα τετραγωνικά πλαίσια (1), (2) του παρακάτω σχήματος έχουν εμβαδά \[S\] αποτελούνται από \[Ν\] σπείρες και βρίσκονται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\]. Το πλαίσιο (1) είναι αρχικά κάθετο στις δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου ενώ το πλαίσιο (2) είναι παράλληλο στις δυναμικές του γραμμές. Στρέφουμε τα πλαίσια κατά γωνία \[30^0\] κατά τη φορά που φαίνεται στο σχήμα. Αν \[ΔΦ_1\] και \[ΔΦ_2\] είναι οι μεταβολές των μαγνητικών ροών μιας σπείρας του πλαισίου (1) και του πλαισίου (2) αντίστοιχα, τότε ισχύει:
308. Το τετραγωνικό μεταλλικό πλαίσιο του παρακάτω σχήματος αποτελείται από \[Ν\] όμοιες σπείρες που η καθεμιά έχει εμβαδόν \[S\]. Το πλαίσιο έχει συνολική αντίσταση \[R\], βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο του πλαισίου. Στρέφω αρχικά το πλαίσιο κατά \[60^0\] κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού ως προς άξονα που περνά απ’ το Κ της μιας πλευράς του, είναι κάθετος σ’ αυτή και κάθετος στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Η στροφή αυτή διαρκεί χρόνο \[Δt_1\]. Απ’ τη νέα θέση του πλαισίου στρέφω ως προς τον ίδιο άξονα το πλαίσιο κατά επιπλέον \[30^0\] κατά την ίδια φορά. Η δεύτερη περιστροφή διαρκεί χρόνο \[Δt_2\]. Αν \[q_1\] και \[q_2\] είναι οι απόλυτες τιμές των επαγωγικών φορτίων που μετατοπίζονται απ’ τη διατομή του σύρματος του πλαισίου, τότε:
309. Το μεταλλικό οριζόντιο πλαίσιο ΚΛΜΝ βρίσκεται κατά ένα μέρος μέσα σε ομογενές κατακόρυφο μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\]. Το μέσο Ο της πλευράς ΛΜ είναι το κέντρο οριζόντιου ορθογώνιου συστήματος αξόνων \[xOy\] που ο άξονας του \[y' y\] ταυτίζεται με την πλευρά ΛΜ όπως φαίνεται στο σχήμα. Το μαγνητικό πεδίο εκτείνεται μόνο στο δεύτερο τεταρτημόριο που δημιουργεί το σύστημα των αξόνων \[xOy\].
A) Στο πλαίσιο δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ:

α) όταν παραμένει ακίνητο.

β) όταν αρχίζει να κινείται κατά τη θετική φορά του άξονα \[x' x\].

γ) όταν αρχίζει να κινείται κατά την αρνητική φορά του άξονα \[x' x\].

Β) Αν το πλαίσιο αρχίζει να κινείται κατά την αρνητική φορά του άξονα \[y' y\] τότε το πλαίσιο:

α) αρχίζει να διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

β) αρχίζει να διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα που έχει την ωρολογιακή φορά.

γ) δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

310. Το σωληνοειδές του παρακάτω σχήματος έχει αντίσταση \[R_Σ\], \[n\] αριθμό σπειρών ανά μονάδα μήκους και διαρρέεται από σταθερό ρεύμα έντασης \[Ι\]. Στο εσωτερικό του σωληνοειδούς έχουμε τοποθετήσει κυκλικό πλαίσιο \[Ν\] σπειρών που το επίπεδό του σχηματίζει γωνία \[θ=30^0\] με τον άξονα του σωληνοειδούς όπως φαίνεται στο σχήμα. Το πλαίσιο έχει αντίσταση \[R_π\] και ακτίνα \[α\]. Η μαγνητική σταθερά είναι \[k_μ\]. Σε χρονικό διάστημα \[Δt\] στρέφουμε το πλαίσιο έτσι ώστε το επίπεδό του να γίνει παράλληλο στον άξονα του σωληνοειδούς.
Α) Το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο σε χρόνο \[Δt\] έχει ένταση μέσης τιμής:

α) \[Ι_{επ}=\frac{Νk_μ  2π^2 α^2}{R_π  Δt} Ι\, n\],                   
β) \[Ι_{επ}=\frac{Νk_μ  2π^2 α^2 \sqrt{3}  }{  (R_π+R_1+r) Δt}  I\, n\],
γ) \[Ι_{επ}=\frac{Νk_μ  2π^2 α^2 \sqrt{3} }{R_π  Δt}  Ι\, n\],              
δ) \[Ι_{επ}=\frac{ Νk_μ  2π^2 α^2 \sqrt{3}  }{ 4R_π  Δt} I\, n\].

Β) Το επαγωγικό φορτίο \[q_{επ}\]  που περνά από μια διατομή του σύρματος του πλαισίου στη διάρκεια της παραπάνω στροφής του είναι:

α) ανάλογο του τετραγώνου της ακτίνας \[α\] του κυκλικού πλαισίου.

β) ανάλογο του χρονικού διαστήματος \[Δt\] που διαρκεί η μεταβολή της μαγνητικής ροής.

γ) αντιστρόφως ανάλογο του χρονικού διαστήματος \[Δt\] που διαρκεί η μεταβολή της μαγνητικής του ροής.

311. Το ορθογώνιο μεταλλικό πλαίσιο αποτελείται από \[Ν\] σπείρες. Την \[t=0\] το πλαίσιο βρίσκεται στο όριο ΑΓ κατακόρυφου ομογενούς μαγνητικού πεδίου έντασης μέτρου \[B\] και κινείται με σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ_1\] που έχει κατεύθυνση κάθετη στις δυναμικές γραμμές του πεδίου και κάθετη στο όριο ΑΓ του πεδίου. Σε χρονική στιγμή \[Δt_1\], το πλαίσιο μπαίνει εξ’ ολοκλήρου στο ομογενές μαγνητικό πεδίο. Επαναλαμβάνουμε το ίδιο πείραμα αλλά με σταθερή ταχύτητα με μέτρο \[υ_2 < υ_1\] ίδιας κατεύθυνσης με αυτήν της \[ \vec{υ}_1 \] και σε χρονικό διάστημα \[Δt_2\] το πλαίσιο μπαίνει ακριβώς το μισό πλαίσιο μέσα στο ομογενές μαγνητικό πεδίο. Στα χρονικά διαστήματα \[Δt_1,\, Δt_2\] το επαγωγικό φορτίο που περνά απ’ τη διατομή του πλαισίου είναι \[q_1,\, q_2\] αντίστοιχα για τα οποία ισχύει:
312. Δύο μεταλλικά τετράγωνα πλαίσια (1), (2) με πλευρές \[α\] και \[2α\] αντίστοιχα, έχουν ίδιο αριθμό σπειρών \[Ν\] και αντίσταση ανά μονάδα μήκους \[R_1^*,\, R_2^*\] με \[R_1^*=2R_2^*\]. Την \[t=0\] τα πλαίσια βρίσκονται στο άκρο ΑΓ κατακόρυφου μαγνητικού πεδίου και κινούνται με σταθερές ταχύτητες \[ \vec{υ}_1 , \, \vec{ υ}_2\] που για τα μέτρα τους ισχύει \[ υ_1 > υ_2 \]. Οι ταχύτητες αυτές είναι κάθετες στο όριο ΑΓ του πεδίου. Τη στιγμή \[t_2\], το πλαίσιο (2) μπαίνει εξ’ ολοκλήρου στο μαγνητικό πεδίο, ενώ το πλαίσιο (1) κινείται ενώ βρίσκεται εξ’ ολοκλήρου μέσα σ’ αυτό.

Α) Το επαγωγικό φορτίο που πέρασε από μία διατομή του σύρματος του πλαισίου (1) μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_2\]  έχει απόλυτη τιμή \[q_1\]  ενώ για το πλαίσιο (2) έχει απόλυτη τιμή \[q_2\]. Για το \[q_1\]  ισχύει:

α) \[ q_1=\frac{ B α }{ 4R_1^* } \],                        
β) \[ q_1=\frac{NBα}{4R_1^*} \],                     
γ) \[ q_1=\frac{  N^2 Bα  } {4R_1^* }  \].

Β) Για τις σχέσεις των \[q_1,\, q_2\]  ισχύει:

α) \[q_1 = q_2\],              β) \[ q_1=4q_2 \],              γ) \[ q_1=\frac{q_2}{4}\],           δ) \[q_1=\frac{q_2}{2}\].

313. Δύο κυκλικοί αγωγοί (1), (2) έχουν ακτίνες \[r,\, 2r\] και αντιστάσεις \[R,\, 2R\] αντίστοιχα. Οι δύο αγωγοί βρίσκονται ακλόνητοι οριζόντιοι σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο κατακόρυφο επίπεδο των δύο αυτών αγωγών. Την \[t=0\] το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου αρχίζει να μειώνεται με σταθερό ρυθμό μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_1\] που μηδενίζεται.


Α) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την ωρολογιακή φορά.

β) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Ο αγωγός (1) διαρρέεται από σταθερό ρεύμα ωρολογιακής φοράς και ο (2) από σταθερό ρεύμα αντιωρολογιακής φοράς.

δ) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα χρονικά μεταβαλλόμενα.

Β) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\], τα επαγωγικά φορτία που διέρχονται απ’ τις διατομές των (1) και (2) αντίστοιχα έχουν απόλυτες τιμές \[q_1,\, q_2\]  για τις οποίες ισχύει:

α) \[q_1=\frac{q_2}{2} \],              β) \[q_1= 2 q_2 \],               γ) \[q_1=q_2\].

Γ) Στο χρονικό διάστημα από \[t=0\] ως την \[t_1\]  απ’ τους αντιστάτες των δύο αγωγών εκλύονται θερμότητες \[Q_1,\, Q_2\]  αντίστοιχα για τις οποίες ισχύει:

α) \[Q_1=\frac{Q_2}{2}\],         β) \[Q_1=2 Q_2\],          γ) \[Q_1=\frac{Q_2}{8}\],             δ) \[Q_1=4Q_2\].

314. Ο μεταλλικός δακτύλιος του παρακάτω σχήματος είναι ανοικτός και κρέμεται με τη βοήθεια αβαρούς μονωτικού νήματος έτσι ώστε το επίπεδό του να παραμένει κατακόρυφο. Πλησιάζω στο δακτύλιο ραβδόμορφο μαγνήτη που ο άξονάς του ταυτίζεται με τον οριζόντιο άξονα που διέρχεται απ’ το κέντρο του δακτυλίου. Στη διάρκεια της προσέγγισης του μαγνήτη στο δακτύλιο:
315. Ο ανοικτός μεταλλικός δακτύλιος του παρακάτω σχήματος διατηρείται ακλόνητος. Ο ραβδόμορφος μαγνήτης πλησιάζει τον δακτύλιο με σταθερή ταχύτητα \[υ\].

Α) Στη διάρκεια του πλησιάσματος :

α) ο δακτύλιος αποκτά βόρειο και νότιο πόλο.

β) ο δακτύλιος διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

γ) προσφέρουμε συνεχώς ενέργεια στο μαγνήτη.

δ) ο δακτύλιος αποκτά επαγωγική ΗΕΔ.

Β) Στη διάρκεια του πλησιάσματος του μαγνήτη:

α) στα άκρα του δακτυλίου δημιουργείται επαγωγική τάση με (+) στο άκρο Κ.

β) στα άκρα του δακτυλίου δημιουργείται επαγωγική τάση με (+) στο άκρο Λ.

γ) στο δακτύλιο δεν εμφανίζεται επαγωγική τάση.

316. Ο δακτύλιος του παρακάτω σχήματος α είναι κρεμασμένος με τη βοήθεια μονωτικών και αβαρών νημάτων από οροφή ώστε το επίπεδό του να είναι οριζόντιο. Ραβδόμορφος μαγνήτης κινείται με ταχύτητα κάθετη στο επίπεδο του δακτυλίου που ο φορέας της περνά απ’ το κέντρο του.

Α) α) Στη διάρκεια του πλησιάσματος στην κάτω επιφάνεια του δακτυλίου, δημιουργείται νότιος μαγνητικός πόλος.

β) τα νήματα κινδυνεύουν να σπάσουν.

γ) τα νήματα ζαρώνουν, αν ο δακτύλιος έχει μικρό βάρος.

Β) Δημιουργώ στον παραπάνω δακτύλιο μια εγκοπή και πλησιάζω πάλι προς αυτόν το ραβδόμορφο μαγνήτη με τον ίδιο τρόπο. Στο άκρο Κ, Λ του δακτυλίου:

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

γ) δεν δημιουργείται επαγωγική τάση.

317. Ο μαγνήτης Μ και το σωληνοειδές Σ έχουν κοινό άξονα. Το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει τον αντιστάτη \[R\] έχει τη φορά του σχήματος. Απ’ τη φορά του ρεύματος αυτού συμπεραίνουμε ότι μπορεί:
318. Κοντά στον κυκλικό ακλόνητο μεταλλικό δακτύλιο του παρακάτω σχήματος βρίσκεται αρχικά ακίνητος ραβδόμορφος μαγνήτης που ο άξονάς του ταυτίζεται με την οριζόντια ευθεία που περνά απ’ το κέντρο του δακτυλίου. Την \[t=0\] ο μαγνήτης αρχίζει να πλησιάζει τον δακτύλιο επιταχυνόμενα.


Α) Στην διάρκεια του πλησιάσματος του μαγνήτη στο δακτύλιο:

α) δεν δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα.

β) δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα με φορά Ζ→Η→Θ.

γ) δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα με φορά Θ→Η→Ζ.

Β) Μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_1\]  που ο μαγνήτης ακόμα πλησιάζει τον δακτύλιο προσφέρουμε ενέργεια \[10\, J\] στον μαγνήτη.

α) Τη χρονική στιγμή \[t_1\]  ο μαγνήτης έχει κινητική ενέργεια \[10\, J\].

β) Αν τη χρονική στιγμή \[t_1\]  ο μαγνήτης έχει κινητική ενέργεια \[8\, J\], τότε απ’ την \[t=0\] ως την \[t_1\]  στην αντίσταση του δακτυλίου εκλύθηκε θερμότητα ίση με \[2\, J\].

γ) Μπορεί απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]  να έχει εκλυθεί στον αντιστάτη του δακτυλίου ενέργεια ίση με \[10\, J\].

319. Το ορθογώνιο μεταλλικό πλαίσιο ΚΛΜΝ και ο ευθύγραμμος αγωγός μεγάλου μήκους βρίσκονται πάνω στο ίδιο οριζόντιο λείο και μονωτικό δάπεδο. Ο ευθύγραμμος αγωγός είναι ακλόνητος και διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] και φοράς όπως φαίνεται στο σχήμα. Το πλαίσιο αρχικά είναι ακίνητο. Αρχίζω να μετακινώ το πλαίσιο με οριζόντια ταχύτητα \[υ\] που είναι παράλληλη στην πλευρά του ΚΛ και έχει φορά προς τα δεξιά.

Α) Καθώς το πλαίσιο απομακρύνεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό δημιουργείται στο πλαίσιο:

α) επαγωγικό ρεύμα που έχει την ωρολογιακή φορά.

β) επαγωγικό ρεύμα που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) επαγωγική ΗΕΔ αλλά όχι επαγωγικό ρεύμα.

Β) Αν το πλαίσιο είναι ακίνητο στην αρχική  του θέση και αρχίζω να αυξάνω την ένταση του ρεύματος που διαρρέει τον ευθύγραμμο αγωγό, τότε:

α) το πλαίσιο διαρρέεται από ρεύμα που έχει την ωρολογιακή φορά.

β) το πλαίσιο διαρρέεται από ρεύμα που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) το πλαίσιο δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Γ) Αν το πλαίσιο είναι ακίνητο στην αρχική του θέση και αρχίζω να μειώνω την ένταση του ρεύματος που διαρρέει τον ευθύγραμμο αγωγό, τότε το πλαίσιο:

α) θα έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

β) θα απωθείται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

γ) δεν θα δέχεται δύναμη απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

320. To τετράγωνο πλαίσιο ΚΛΜΝ βρίσκεται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο με τον ευθύγραμμο αγωγό μεγάλου μήκους. Το πλαίσιο είναι αρχικά ακίνητο και ο ευθύγραμμος αγωγός διαρρέεται από ρεύμα σταθερής έντασης και φοράς.

Α) α) Κάθε πλευρά του πλαισίου δέχεται δυνάμεις Laplace που ανά δύο εξουδετερώνονται.

β) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

γ) Στο πλαίσιο δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

δ) Η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ την επιφάνεια του πλαισίου μένει σταθερή με το χρόνο.

Β) Αρχίζουμε να μειώνουμε την ένταση του ρεύματος στον ευθύγραμμο αγωγό χωρίς να μεταβάλλουμε τη φορά της.

α) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

β) Οι πλευρές ΚΛ και ΜΝ δέχονται απ’ τον αγωγό δυνάμεις ίσου μέτρου και αντίθετης φοράς.

γ) Στο πλαίσιο δεν δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

321. Το σωληνοειδές Σ του παρακάτω σχήματος περιέχει στο εσωτερικό του πυρήνα από μαλακό σίδηρο και ο άξονάς του ταυτίζεται με τον άξονα του ραβδόμορφου μαγνήτη. Το σωληνοειδές διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα που έχει τη φορά του σχήματος. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση.
322. Ο κατακόρυφος ραβδόμορφος μαγνήτης Μ του παρακάτω σχήματος έχει άξονα που περνά απ’ το κέντρο του οριζόντιου μεταλλικού ακλόνητου δακτυλίου Δ. Απ’ τη θέση (Ι) ο μαγνήτης αφήνεται να πέσει κατακόρυφα. Απ’ τη θέση (Ι) μέχρι τη θέση (ΙΙ) περνούν δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου του Μ απ’ το επίπεδο του δακτυλίου ενώ απ’ τη (ΙΙ) μέχρι τη θέση (ΙΙΙ) που ο Μ φτάνει στο έδαφος δεν περνούν πια δυναμικές γραμμές του Μ.Π. του μαγνήτη απ’ το επίπεδο του δακτυλίου Δ. Οι αντιστάσεις του αέρα θεωρούνται αμελητέες.
323. Δύο όμοιοι κατακόρυφοι ραβδόμορφοι μαγνήτες \[Μ_1\] και \[Μ_2\] βρίσκονται σε ύψος \[h\] απ’ το οριζόντιο έδαφος και πάνω από δύο ακλόνητους μεταλλικούς κυκλικούς δακτυλίους \[Δ_1,\, Δ_2\] αντίστασης \[R\] ο καθένας. Ο \[Δ_1\] είναι κλειστός ενώ ο \[Δ_2\] παρουσιάζει μια εγκοπή. Οι άξονες των μαγνητών \[Μ_1 ,\, Μ_2\] περνούν απ’ τα κέντρα των δακτυλίων \[Δ_1,\, Δ_2\] αντίστοιχα. Οι δακτύλιοι με κατάλληλο μηχανισμό διατηρούνται ακίνητοι.

Α) Αν \[g\] το μέτρο της επιτάχυνσης της βαρύτητας και οι αντιστάσεις του αέρα αμελητέες , τα μέτρα των ταχυτήτων των μαγνητών \[υ_1,\, υ_2\]  όταν αυτοί φτάνουν στο έδαφος ισχύει:

α) \[υ_1 = υ_2 = \sqrt{2gh}\],                  β) \[υ_2=\sqrt{2gh} > υ_1\],      γ) \[υ_2 = \sqrt{2gh} < υ_1\].

B) Στη διάρκεια της πτώσης του μαγνήτη Μ2 στα άκρα Κ, Λ του δακτυλίου Δ2:

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ όταν ο Μ2 πλησιάζει τον Δ2 και με \[(+)\] στο Κ όταν όταν ο Μ2 απομακρύνεται απ’ τον Δ2.

γ) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

δ) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ όταν ο Μ2 πλησιάζει τον Δ2 και με \[(+)\] στο Λ όταν ο Μ2 απομακρύνεται απ’ το Δ2.

Θεωρήστε ότι σ’ όλη τη διάρκεια της κίνησης του Μ2 οι δυναμικές γραμμές του Μ2 περνούν απ’ την επιφάνεια του Δ2.

324. Ραβδόμορφος κατακόρυφος μαγνήτης Μ μάζας \[m\] βρίσκεται πάνω από οριζόντιο μεταλλικό δακτύλιο και ο άξονάς του είναι κατακόρυφος και περνά απ’ το κέντρο του δακτυλίου όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Οι αντιστάσεις του αέρα θεωρούνται αμελητέες και το μέτρο της επιτάχυσνης της βαρύτητας είναι \[g\]. Αφήνουμε το μαγνήτη από ύψος \[h\] απ’ το οριζόντιο έδαφος. Ο μαγνήτης φτάνει στον ακλόνητο δακτύλιο, τον ξεπερνά και συνεχίζοντας να πέφτει, φτάνει στο έδαφος.

Α) Η κινητική ενέργεια \[Κ\] του μαγνήτη όταν φτάνει στο έδαφος είναι:

α) \[Κ=mgh\],                        β) \[K > mgh\],                   γ) \[K < mgh\].

Β) Στη διάρκεια του πλησιάσματος του μαγνήτη, η επαγωγική τάση που δημιουργείται στα άκρα Κ, Λ του Δ είναι:

α) μηδενική,

β) μη μηδενική με \[(+)\] στο άκρο Λ,

γ) μη μηδενική με \[(+)\] στο άκρο Κ.

325. Ο ραβδόμορφος μαγνήτης Μ μάζας \[m\] του παρακάτω σχήματος αφήνεται να πέσει κατακόρυφα από ύψος \[h\] απ’ το οριζόντιο έδαφος κατά τη διεύθυνση του άξονά του που περνά απ’ το κέντρο του ακλόνητου κυκλικού δακτυλίου Δ. Οι αντιστάσεις του αέρα θεωρούνται αμελητέες και η επιτάχυνση της βαρύτητας έχει μέτρο \[g\]. Όταν ο μαγνήτης φτάνει στο ύψος \[h'=\frac{h}{3}\] απ’ το έδαφος, η θερμότητα που έχει εκλυθεί απ’ τον αντιστάτη του Δ λόγω φαινομένου Joule είναι \[Q=\frac{mgh}{6}\]. Στο ύψος \[h'\] ο μαγνήτης έχει ταχύτητα:
326. Μαγνήτης Μ αφήνεται απ’ τη θέση (Ι) να πέσει πάνω απ’ το μεταλλικό κυκλικό δακτύλιο που διατηρείται ακίνητος με το επίπεδό του οριζόντιο. Η ταχύτητα του μαγνήτη έχει τη διεύθυνση του άξονά του ο οποίος διέρχεται απ’ το κέντρο του δακτυλίου. Το βάρος του μαγνήτη έχει μέτρο \[w\] και η επιτάχυνση της βαρύτητας έχει μέτρο \[g\].
A) Στη θέση II αμέσως πριν φτάσει στο επίπεδο του δακτυλίου η δύναμη που δέχεται ο αγωγός απ’ το μαγνήτη έχει μέτρο \[0,2\, w\]. Το μέτρο της επιτάχυνσης του μαγνήτη στη θέση ΙΙ είναι:

α) \[0,8\, g\],                       β) \[1,2\, g\],                       γ) \[g\].

Β) Στη θέση ΙΙΙ λίγο μετά το πέρασμα του μαγνήτη απ’ τον δακτύλιο ο αγωγός:

α) δε διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

β) διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα ομόρροπο με αυτό που διαρρέεται στη θέση ΙΙ.

γ) αντίρροπο απ’ αυτό που διαρρέεται στη θέση ΙΙ.

327. Στο παρακάτω σχήμα στο εσωτερικό του σωληνοειδούς Σ υπάρχει σιδηρομαγνητικό υλικό που σ’ ένα σημείο έχουμε τοποθετήσει ελαφρύ αγώγιμο δακτύλιο Δ. Όταν κλείσουμε το διακόπτη δ, τότε ο δακτύλιος:
328. Τα γειτονικά σωληνοειδή του παρακάτω σχήματος \[Σ_1,\, Σ_2\] έχουν αντιστάσεις \[R_{Σ_1 }, \, R_{Σ_2}\] και αρχικά ο διακόπτης δ είναι ανοικτός ενώ οι άξονες τους ταυτίζονται. Την \[t=0\] κλείνω το διακόπτη δ. Κατά το κλείσιμο του διακόπτη στο σωληνοειδές \[Σ_2\] δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα που η φορά πάνω στον αντιστάτη \[R\]:
329. Ένα σωληνοειδές Σ έχει \[n\] αριθμό σπειρών ανά μονάδα μήκους και κάθε σπείρα έχει ακτίνα \[α_1\]. Κυκλικό πλαίσιο Π αποτελείται από \[Ν\] σπείρες ακτίνας \[α_2\] που η καθεμιά έχει αντίσταση \[R\] και περιβάλλει το σωληνοειδές ακριβώς στο κέντρο του με τις σπείρες του να έχουν κοινό κέντρο Κ και κοινό κατακόρυφο επίπεδο με την κεντρική σπείρα του σωληνοειδούς. Η μαγνητική σταθερά είναι \[k_μ\]. Μεταβάλλοντας κατάλληλα την αντίσταση \[R_1\] του κυκλώματος του σωληνοειδούς Σ, η ένταση που το διαρρέει μεταβάλλεται με σταθερό ρυθμό \[ \frac{ΔΙ}{Δt} = λ > 0\]. Το ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο Π έχει:
330. Τα κυκλικά πλαίσια \[Π_1,\, Π_2\] βρίσκονται ακλόνητα μέσα σε ένα ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[Β_0\] με τις δυναμικές του γραμμές να είναι κάθετες στα επίπεδα των πλαισίων και έχουν τη φορά που φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Το πλαίσιο \[Π_1\] αποτελείται από \[N_1\] σπείρες με ακτίνες \[α_1\] η καθεμία ενώ το πλαίσιο \[Π_2\] έχει αντίστοιχα \[Ν_2=2Ν_1\] σπείρες ακτίνας \[α_2=\frac{α_1}{2}\]. Απ’ τη στιγμή \[t=0\] και μετά, το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου αρχίζει να μεταβάλλεται σύμφωνα με τη σχέση \[B=B_0-λt\] όπου \[λ\] μια θετική σταθερά, μέχρι την \[t_1\] που η έντασή του σταθεροποιείται.
Α. Απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) Τα δύο πηνία διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

β) Το πλαίσιο Π1 δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π2 διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I_2\]  που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Το πλαίσιο Π1 δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π2 διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_2\]  που έχει την ωρολογιακή φορά.

Β. Ο λόγος των επαγωγικών ΗΕΔ που δημιουργούνται στα δύο πηνία  \[\frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } } { \mathcal{E} _ {επ_2 } } \]   είναι:

α) \[\frac{1}{2}\],              β) \[2\],                 γ) \[\frac{1}{4}\],              δ) \[4\].

Γ. Αν αμέσως μετά τη στιγμή \[t_1\]  η φορά των δυναμικών γραμμών του μαγνητικού πεδίου αντιστρέφεται σε σχέση με αυτήν της \[t=0\] και το μέτρο της έντασής του αρχίζει να αυξάνεται με σταθερό ρυθμό \[λ\], τότε το Π2 διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα έντασης \[Ι_2'\]. Για τις απόλυτες τιμές \[Ι_2,\, Ι_2'\]  των εντάσεων των ρευμάτων που διαρρέει το Π2 ισχύει:

α) \[Ι_2=Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

β) \[I_2=I_2'\]  και είναι αντίρροπα.

γ) \[Ι_2 > Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

δ) \[ Ι_2 < Ι_2'\]  και είναι αντίρροπα.

331. Τα πλαίσια \[Π_1,\, Π_2\] του παρακάτω σχήματος έχουν πλευρές \[α_1,\, α_2\] με \[α_1=2α_2\] και αριθμό σπειρών \[Ν_1,\, Ν_2\] με \[Ν_1=2Ν_2\]. Τα πλαίσια βρίσκονται ακλόνητα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B_0\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδό τους και έχουν φορά απ’ τον αναγνώστη προς τη σελίδα. Την \[t=0\] το μέτρο της έντασης αρχίζει να αυξάνεται σύμφωνα με τη σχέση \[Β=Β_0+λt\] όπου \[λ\] θετική σταθερά.

Α) Οι επαγωγικές ΗΕΔ που αναπτύσσονται στα δύο πλαίσια \[ \mathcal{E}_{επ_1}, \, \mathcal{ E}_{επ_2} \] στη διάρκεια της μεταβολής του μέτρου της \[B\] έχουν λόγο  \[\frac{ \mathcal{ E}_{επ_1 } }{ \mathcal{ E}_{επ_2 }  } \]   ίσο με:

α) \[ \frac{ \mathcal {E}   _{επ_1 } }{ \mathcal{  E  }_{επ_2 } } =8  \],                
β) \[  \frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } }{ \mathcal{ E } _{επ_2 } }=4  \],                
γ) \[ \frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } }{ \mathcal{ E }_{επ_2 } }=\frac{ 1 }{ 8 }  \],             
δ) \[ \frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 }  }{ \mathcal{ E }_{επ_2 } } =\frac{1 }{ 4 } \].

Β) Η φορά του ρεύματος που διαρρέει το Π2 στη διάρκεια της μεταβολής της \[Β\] έχει:

α) την ωρολογιακή φορά,                   

β) την αντιωρολογιακή φορά,

γ) έχει φορά περιοδικά μεταβαλλόμενη.

Γ) Στα άκρα Κ, Λ του Π1 στη διάρκεια της μεταβολής της \[Β\]:

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

γ) δεν δημιουργείται επαγωγική τάση γιατί το Π1 είναι ανοικτό.

δ) δημιουργείται επαγωγική τάση που η πολικότητά της περιοδικά αντιστρέφεται.

332. Στο παρακάτω σχήμα ο κυκλικός αγωγός ακτίνας \[r\] βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο που την \[t=0\] έχει ένταση μέτρου \[Β_0\] κάθετη στο επίπεδο του αγωγού και με φορά από τον αναγνώστη προς τη σελίδα. Την \[t=0\] το μέτρο της έντασης του πεδίου μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Β=Β_0+λt\] όπου \[λ\] μια σταθερά και τότε ο αγωγός διαρρέεται από σταθερό επαγωγικό ρεύμα που έχει τη φορά του σχήματος.

Α) Η σταθερά \[λ\]:

α) είναι θετική,

β) είναι αρνητική,

γ) μπορεί να είναι θετική ή αρνητική αλλά όχι μηδενική.

Β) Αν ο αγωγός έχει αντίσταση ανά μονάδα μήκους \[R^*\]  και αν η απόλυτη τιμή της έντασης του ρεύματος που διαρρέει τον αγωγό είναι \[Ι_{επ}\], τότε η απόλυτη τιμής της \[λ\] είναι:

α) \[ |λ| = \frac{ Ι_{επ} r^2}{2R^* } \],                   
β) \[ |λ|=\frac{Ι_{επ} R^*}{r} \],                
γ) \[ |λ|=\frac{2Ι_{επ} R^*}{r} \].

333. Μια τετράγωνη μεταλλική σπείρα βρίσκεται ακλόνητη μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[Β\] με το επίπεδό της κάθετο στις δυναμικές γραμμές του που έχουν σταθερή φορά. Το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου μεταβάλλεται με ρυθμό \[\frac{ΔΒ}{Δt} < 0\] και τότε στα άκρα Κ, Λ της σπείρας δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου \[\vec{B}\] έχει φορά:
334. Το τετράγωνο πλαίσιο πλευράς \[α\] του παρακάτω σχήματος, έχει \[Ν\] σπείρες, αντίσταση \[R\] και βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[Β_1\] που η κατεύθυνσή της φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Το μέτρο της έντασης \[Β_1\] μεταβάλλεται με σταθερό ρυθμό που έχει μέτρο \[ \left| \frac {ΔΒ_1} {Δt} \right| = λ \] ενώ η κατεύθυνσή της μένει σταθερή. Το πλαίσιο συγκρατείται ακλόνητο με το επίπεδό του κατακόρυφο. Τα άκρα Κ, Λ του πλαισίου συνδέονται μέσω αβαρών συρμάτων αμελητέας αντίστασης με ευθύγραμμο οριζόντιο αγωγό ΑΓ αντίστασης \[R\] ο οποίος αιωρείται ακίνητος πάνω απ’ το έδαφος χωρίς να του ασκούμε καμία δύναμη στήριξης. Ολόκληρος ο ευθύγραμμος αγωγός βρίσκεται μέσα σε οριζόντιο μαγνητικό πεδίο σταθερής έντασης μέτρου \[Β_2\] που η κατεύθυνσή της φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Ο αγωγός ΑΓ έχει μάζα \[m_1\], μήκος \[\ell\] και το μέτρο της επιτάχυνσης της βαρύτητας είναι \[g\].

Α) Στη διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού το μέτρο της έντασης \[Β_1\]:

α) αυξάνεται,              

β) μειώνεται,

γ) δεν μπορούμε με τα δεδομένα της άσκησης να βρούμε αν αυξάνεται ή μειώνεται.

Β) Στην διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού η σταθερά \[λ\] είναι:

α) \[\frac{mgR}{B_1 Nα^2 \ell  }\]     β) \[\frac{mgR}{B_2 Nα^2 \ell}\],     γ) \[\frac{2mgR}{B_2 Nα^2 \ell}\].

335. Το κυκλικό πλαίσιο του παρακάτω σχήματος βρίσκεται ακλόνητο με το επίπεδό του κατακόρυφο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}_1\] που η κατεύθυνσή της φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Το πλαίσιο αποτελείται από \[N\] σπείρες που η καθεμιά έχει αντίσταση \[R\]. Το πλαίσιο συνδέεται μέσω αβαρών συρμάτων αμελητέας αντίστασης με δύο κατακόρυφους αγωγούς \[y_1 y_1'\] και \[y_2 y_2'\] που και αυτοί έχουν αμελητέα αντίσταση. Ευθύγραμμος αγωγός ΑΓ είναι κάθετος στους κατακόρυφους αγωγούς και τα άκρα του Α, Γ είναι σε επαφή με αυτούς. Οι τριβές μεταξύ του αγωγού ΑΓ και των κατακόρυφων αγωγών θεωρούνται αμελητέες. Ο αγωγός ΑΓ βρίσκεται σε οριζόντιο ομογενές μαγνητικό πεδίο σταθερής έντασης \[\vec{B}_2\] που η φορά της φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Ο αγωγός ΑΓ έχει στερεωθεί απ’ το κέντρο του στο άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το άλλο άκρο του είναι στερεωμένο σε οροφή. Όταν η ένταση του μαγνητικού πεδίου \[\vec{Β}_1\] αρχίζει να μεταβάλλει το μέτρο της με σταθερό ρυθμό \[\left| \frac{ΔΒ_1}{Δt} \right|=λ\] χωρίς να μεταβάλλεται η φορά της, ο αγωγός ΑΓ ισορροπεί και το ελατήριο είναι συσπειρωμένο κατά \[Δ\ell\]. Ο αγωγός ΑΓ έχει αντίσταση \[R_1=NR\], μήκος \[\ell=2α\] και μάζα \[m\] ενώ το μέτρο της επιτάχυνσης της βαρύτητας είναι \[g\].
A) Στη διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού το μέτρο της έντασης \[B_1\]:

α) αυξάνεται,              

β) μειώνεται,

γ) δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν αυξάνεται ή μειώνεται.

Β) Το μέτρο \[λ\] του ρυθμού μεταβολής της έντασης \[B_1\]  είναι:

α) \[λ=\frac{mgR}{α^3 πΒ_2 }\],                      
β) \[λ=\frac{  (mg+kΔ\ell) R }{Nα^3 πB_2 }\],                    
γ) \[λ=\frac{(mg+kΔ\ell)R}{α^3 πB_2 }\].

336. Ο ευθύγραμμος οριζόντιος αγωγός ΑΓ έχει αμελητέο βάρος και είναι φτιαγμένος από ομογενές και ισοπαχές σύρμα ειδικής αντίστασης ρ, εμβαδό διατομής \[S\] και μήκος \[\ell\]. Ο αγωγός ΑΓ είναι σε επαφή με λείους κατακόρυφους αγωγούς \[yy'\] και \[y_1 y_1'\] αμελητέας αντίστασης που τα άκρα τους συνδέονται με πλαίσιο τετραγωνικού σχήματος πλευράς \[α\] και \[Ν\] σπειρών που η συνολική του αντίσταση είναι ίση με την αντίσταση του ευθύγραμμου αγωγού ΑΓ. Ο αγωγός ΑΓ βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο σταθερής έντασης \[\vec{B}_2\] που η κατεύθυνσή του φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Ο αγωγός ΑΓ είναι προσδεμένος στο κέντρο από το άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το άλλο άκρο του είναι στερεωμένο σε οροφή. Το πλαίσιο βρίσκεται μέσα σε άλλο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}_1\] και διατηρείται ακλόνητος με το επίπεδό του κατακόρυφο. Αυξάνουμε με σταθερό ρυθμό \[ \frac{ΔΒ_1} {Δt} = λ\] το μέτρο της έντασης \[Β_1\] χωρίς να μεταβάλλουμε τη φορά της και παρατηρούμε ότι ο αγωγός ΑΓ ισορροπεί με το ελατήριο να είναι παραμορφωμένο κατά \[Δ\ell_1\].


Α) Στη διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού ΑΓ:

α) το ελατήριο είναι συσπειρωμένο κατά \[Δ \ell_1=N \frac{ B_2 α^2 λS}{2ρk}\],

β) το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[Δ \ell_1=N \frac{ Β_2 α^2 λS }{ 2ρk } \],

γ) το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[ Δ \ell_1=N \frac{ B_2 α^2 λS }{ ρk } \],

δ) το ελατήριο είναι συσπειρωμένο κατά \[Δ \ell_1=N \frac{ B_2 α^2 λS }{ ρk } \].

B) Αντιστρέφουμε τη φορά της \[\vec{B}_1\] την \[t=0\] που αυτή έχει μέτρο \[B_0\] και αρχίζουμε να μεταβάλλουμε το μέτρο της σύμφωνα με τη σχέση \[B=B_0+2λt\] και τότε ο αγωγός ΑΓ ισορροπεί σε μια νέα θέση που το ελατήριο είναι παραμορφωμένο κατά \[Δ\ell_2\]. Η παραμόρφωση \[Δ \ell_2\]  του ελατηρίου είναι:

α) επιμήκυνση και ισχύει \[Δ \ell_2=\frac{ Δ \ell_1}{2}\].

β) συσπείρωση και ισχύει \[Δ \ell_2=\frac{Δ\ell_1}{2} \].

γ) συσπείρωση και ισχύει \[ Δ \ell_2=2Δ \ell_1\].

δ) επιμήκυνση και ισχύει \[Δ \ell_2=2Δ \ell_1\].

337. Το τετράγωνο πλαίσιο του παρακάτω σχήματος έχει πλευρά μήκους \[α\], αποτελείται από \[N\] σπείρες που η καθεμιά έχει αντίσταση \[R\] και βρίσκεται ακλόνητο πάνω σε οριζόντιο δάπεδο. Το πλαίσιο βρίσκεται μέσα σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[B_1\] που η κατεύθυνσή του φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Τα άκρα Κ, Λ του πλαισίου συνδέονται μέσω συρμάτων αμελητέας αντίστασης με ευθύγραμμο αγωγό ΑΓ. Ο αγωγός ΑΓ βρίσκεται ακλόνητος στο ίδιο οριζόντιο δάπεδο και έχει αντίσταση \[R\]. Η ένταση \[Β_1\] την \[t=0\] αρχίζει να μεταβάλλει το μέτρο της και η απόλυτη τιμή του ρυθμού μεταβολής \[ \left| \frac{ΔB_1}{Δt } \right| \] είναι σταθερή και ίση με \[λ\]. Στη διάρκεια της μεταβολής αυτής γύρω απ’ τον αγωγό ΑΓ δημιουργείται μαγνητικό πεδίο. Σε σημείο Δ που απέχει \[r\] απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό η ένταση του μαγνητικού πεδίου είναι σταθερή, έχει μέτρο \[Β_Δ\] και η φορά της φαίνεται στο σχήμα. Η απόσταση \[r\] είναι πολύ μικρή σε σχέση με το μήκος του αγωγού. H μαγνητική σταθερά είναι \[k_μ\].
A) Η ένταση του μαγνητικού πεδίου \[B_1\]:

α) αυξάνεται,                          

β) μειώνεται,

γ) δεν μπορούμε να προβλέψουμε αν αυξάνεται ή μειώνεται.

Β) Η απόλυτη τιμή του ρυθμού μεταβολής του μέτρου της έντασης \[B_1\]  είναι:

α) \[λ=\frac{Β_Δ R}{k_μ 2α^2 } r\],              
β) \[ λ =\frac{Β_Δ (Ν+1)R}{Nk_μ 2α^2} r\],             
γ) \[λ=\frac{Β_Δ (Ν+1)R}{k_μ α^2 } r\].

338. Το σωληνοειδές Σ του παρακάτω σχήματος έχει αντίσταση \[R_Σ\], εμβαδόν σπείρας \[S\], αριθμό σπειρών \[N\] και βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}_1\] που οι δυναμικές γραμμές είναι παράλληλες με τον άξονα του σωληνοειδούς. Τα άκρα του σωληνοειδούς συνδέονται μέσω κατακόρυφων συρμάτων αμελητέας αντίστασης με μεταλλικό ευθύγραμμο οριζόντιο αγωγό ΖΛ που έχει μήκος \[\ell\], αντίσταση \[R\] και βάρος μέτρου \[w\]. Ο αγωγός ΖΛ είναι προσδεμένος στο κέντρο του με ιδανικό κατακόρυφο ελατήριο σταθεράς \[k\]. Ο αγωγός ΖΛ βρίσκεται μέσα σε οριζόντιο ομογενές μαγνητικό πεδίο σταθερής έντασης \[\vec{B}_2\] που οι δυναμικές του γραμμές είναι κάθετες στον αγωγό αυτό. Αν το μέτρο της έντασης του \[B_1\] μεταβάλλεται σύμφωνα με τη σχέση \[Β_1=3+2t\] (S.I.) χωρίς να μεταβάλλεται η φορά της, τότε ο αγωγός ΖΛ ισορροπεί οριζόντιος και το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος.


Α) Οι δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου  έντασης \[B_2\]  έχουν φορά:

α) απ’ τον αναγνώστη προς τη σελίδα.

β) απ’ τη σελίδα προς τον αναγνώστη.

γ) μη προσδιορίσιμη με τα δεδομένα της άσκησης.

Β) Το μέτρο της έντασης \[Β_2\]  με όλα τα μεγέθη μετρημένα στο S.I. είναι:

α) \[Β_2=\frac{ w (R_Σ+R) }{ 2 N S  \ell }\],                  
β) \[Β_2=\frac{w (R_Σ+R) }{ 3NS \ell }\],    
γ) \[Β_2=\frac{ w (R_Σ+R) }{ N S \ell } \].

339. Η μαγνητική ροή που διέρχεται από ένα πλαίσιο \[Π_1\] μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με το διάγραμμα \[1\] ενώ ενός δεύτερου πλαισίου \[Π_2\] σύμφωνα με το διάγραμμα \[2\]. Το πλαίσιο \[Π_1\] έχει αντίσταση \[R_1\] και το πλαίσιο \[Π_2\] έχει αντίσταση \[R_2\] με \[R_2=8R_1\].
A) Οι επαγωγικές ΗΕΔ \[ \mathcal{E}_1,\, \mathcal{E}_2 \] που δημιουργούνται στα δύο πλαίσια αντίστοιχα συνδέονται με τη σχέση:

α) \[ \mathcal{E}_1=\mathcal{E}_2 \],              
β) \[ \mathcal{E}_1=2\mathcal{E}_2 \],                        
γ) \[ \mathcal{E}_1=\frac{ \mathcal{E}_2 }{ 2 } \].

Β) Για τις εντάσεις \[Ι_1,\, Ι_2\]  των επαγωγικών ρευμάτων που δημιουργούνται στα δύο πλαίσια ισχύει:

α) \[Ι_1=Ι_2\],                  β) \[Ι_1=4Ι_2\],                γ) \[Ι_1=8Ι_2\].

340. Η μαγνητική ροή που διέρχεται από τη σπείρα ενός αγώγιμου πλαισίου \[Π_1\] φαίνεται στο διάγραμμα \[1\] ενώ η μαγνητική ροή που διέρχεται από τη σπείρα ενός αγώγιμου πλαισίου \[Π_2\] φαίνεται στο διάγραμμα \[2\]. Τα πλαίσια έχουν αντιστάσεις \[R_1,\, R_2\] αντίστοιχα με \[R_1=2R_2\] και ίδιο αριθμό σπειρών \[Ν\].

Α) Για τις επαγωγικές ΗΕΔ που δημιουργούνται στα πλαίσια ισχύει:

α) \[   \mathcal{E}_{επ_1 }=3\mathcal{E}_{επ_2 }=-\frac{3ΝΦ_0}{t_1}  \] ,     

β) \[  \mathcal{E}_{επ_1}=3\mathcal{E}_{επ_2}=-\frac{2Φ_0}{t_1}  \] ,

γ) \[   \mathcal{E}_{επ_1 }=3\mathcal{E}_{επ_2 }=\frac{3ΝΦ_0}{t_1} \] ,

δ) \[ \mathcal{ E}_{επ_1}=\mathcal{E}_{επ_2 }=-\frac{3ΝΦ_0}{t_1} \] .

Β) Για τις εντάσεις \[Ι_1,\, Ι_2\]  των ρευμάτων που διαρρέουν τα δύο πλαίσια αντίστοιχα ισχύει:

α) \[Ι_1=Ι_2\],                  β) \[Ι_1=3Ι_2\],                γ) \[Ι_1=\frac{3}{2} Ι_2 \].

341. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της συνάρτησης της μαγνητικής ροής που διέρχεται από μια σπείρα ενός συρμάτινου πλαισίου με το χρόνο. Το πλαίσιο αποτελείται από \[Ν\] σπείρες και έχει συνολική αντίσταση \[R\]. Απ’ τη χρονική στιγμή \[t_0=0\] ως τη στιγμή \[t_1\] η ΗΕΔ που εμφανίζεται στο πλαίσιο είναι \[ \mathcal{ E }_{επ_1 }\] και η επαγωγική ΗΕΔ απ’ τη στιγμή \[t_1\] ως τη στιγμή \[4t_1\] είναι \[ \mathcal{E}_{επ_2 } \].
A) H σχέση των επαγωγικών ΗΕΔ που εμφανίζονται στο πλαίσιο είναι:

α) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=\mathcal{E}_{επ_2 } \],        
β) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=2\mathcal{E}_{επ_2 }\],      
γ) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=-\mathcal{E}_{επ_2 }\],       
δ) \[\mathcal{E}_{επ_1 }=-\frac{3}{2} \mathcal{E}_{επ_2 }\].

Β) Το φορτίο που μετατοπίζεται από μία διατομή του σύρματος του πλαισίου απ’ την \[t_0=0\] ως την \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[\frac{2ΝΦ_0}{R}\],                        
β) \[\frac{ΝΦ_0}{R}\],              
γ) \[\frac{Φ_0}{R}\],                              
δ) \[\frac{3ΝΦ_0}{R} \].

Γ) Το φορτίο που περνά από τη διατομή του σύρματος ενός πλαισίου ανεξαρτήτως φοράς απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[ \frac {2ΝΦ_0} {R} \],                        
β) \[ \frac{ 3Φ_0 } { R } \],                           
γ) \[\frac{3ΝΦ_0}{R}\],                            
δ) \[\frac{2ΝΦ_0}{R} \].

342. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η γραφική παράσταση της χρονοεξίσωσης της μαγνητικής ροής ενός κυκλικού αγωγού που βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με το επίπεδό του κάθετο στις δυναμικές γραμμές. Ο αγωγός έχει αντίσταση \[R\].

Α) Τη χρονική στιγμή \[t\] όπου \[3 t_1 < t < 4 t_1\]  η φορά του επαγωγικού ρεύματος

α) είναι ομόρροπη με αυτήν της στιγμής \[ t_α\].

β) είναι αντίρροπη με αυτήν της στιγμής \[t_α\].

γ) δεν υπάρχει αφού ο κυκλικός αγωγός δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Β) Το επαγωγικό φορτίο που μετατοπίζεται σε μια διατομή του κυκλικού αγωγού απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[\frac{2Φ_0}{R}\],                δ) \[\frac{5Φ_0}{R}\].

Γ) Το επαγωγικό φορτίο που περνά απ’ τη διατομή του κυκλικού αγωγού ανεξαρτήτως φοράς την ίδια χρονική διάρκεια, έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[ \frac{2Φ_0}{R} \],                δ) \[ \frac{5Φ_0}{R} \].

343. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της μεταβολής της μαγνητικής ροής που διέρχεται από ένα τετράγωνο πλαίσιο που βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με το επίπεδό του κάθετο στις δυναμικές του γραμμές. Στο σχήμα β φαίνεται η φορά του επαγωγικού ρεύματος τη στιγμή \[t_1=1\, s\].
A) Η φορά της έντασης \[\vec{B}\] του μαγνητικού πεδίου τη στιγμή \[t_1\] είναι:

α) απ’ τον αναγνώστη προς τη σελίδα.

β) απ’ τη σελίδα προς τον αναγνώστη.

γ) μη προσδιορίσιμη σύμφωνα με τα δεδομένα της άσκησης.

Β) Την χρονική στιγμή \[t_1=2,5\, s\], το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο έχει

α) την ωρολογιακή φορά.

β) την αντιωρολογιακή φορά.

γ) μηδενική ένταση.

Γ) Τη χρονική στιγμή \[t=3,4\, s\], το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο:

α) έχει την ωρολογιακή φορά.

β) έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) έχει μηδενική ένταση.

344. Κυκλικό μεταλλικό πλαίσιο \[Ν\] σπειρών βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο του πλαισίου όπως φαίνεται στο σχήμα α. Το πλαίσιο έχει αντίσταση \[R\]. Στο σχήμα β φαίνεται η μεταβολή της ροής του μαγνητικού πεδίου από το πλαίσιο με το χρόνο. Το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο στη χρονική διάρκεια από \[0\] ως \[t_1\] έχει:

Α)α) την ωρολογιακή φορά.

β) την αντιωρολογιακή φορά.

γ) μηδενική τιμή.

Β) Απ’ την \[t_2\]  ως την \[t_3\]  το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο έχει:

α) την ωρολογιακή φορά.

β) την αντιωρολογιακή φορά.

γ) μηδενική τιμή.

Γ) Το φορτίο που διέρχεται απ’ τη διατομή του σύρματος του πλαισίου ανεξαρτήτως φοράς απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως την \[t'=t_3\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[ \frac{ Φ_0 }{ R } \],                    β) \[\frac{3Φ_0}{R}\],                γ) \[\frac{2Φ_0}{R}\].

345. Ακλόνητος ευθύγραμμος αγωγός (1) μεγάλου μήκους διαρρέεται από σταθερό ρεύμα έντασης \[Ι_1\]. Αγωγός ΚΛ έχει μήκος \[\ell\], είναι παράλληλος με τον αγωγό (1) και αρχικά ηρεμεί σε απόσταση \[r_0\] απ’ τον αγωγό αυτό. Την \[t=0\] ο αγωγός ΚΛ αρχίζει να απομακρύνεται με σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ\] παραμένοντας συνεχώς παράλληλος με τον αγωγό (1) όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Η μαγνητική σταθερά είναι \[k_μ\]. Κατά την κίνηση του αγωγού ΚΛ δημιουργείται σ’ αυτόν ΗΕΔ λόγω επαγωγής που έχει τιμή \[ \mathcal{ E }_{επ}\] ίση με:
346. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει αντίσταση \[R\], μήκος \[\ell\] και είναι φτιαγμένος από ομογενές και ισοπαχές σύρμα. Ο αγωγός κινείται με σταθερή ταχύτητα πάνω στους λείους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] μεγάλου μήκους και αμελητέας αντίστασης που τα άκρα τους Α, Γ είναι συνδεμένα με αντιστάτη αντίστασης \[R_1=R\]. Ο αγωγός ΚΛ ακουμπά στους αγωγούς μεγάλου μήκους στα σημεία Ν, Ζ που έχουν απόσταση \[ΝΖ=\frac{ \ell } { 2 }\] ενώ τα τμήματα του αγωγού που προεξέχουν απ’ τους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] έχουν ίδιο μήκος. Το σύστημα όλων των αγωγών βρίσκεται σε ομογενές κατακόρυφο μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[\vec{B}\] που περιορίζεται στο χώρο μεταξύ των αγωγών \[Ax_1\] και \[Γx_2\] και οι δυναμικές του γραμμές είναι κάθετες στο επίπεδο που σχηματίζουν οι αγωγοί. Το μέτρο της οριζόντιας εξωτερικής δύναμης \[F\] που πρέπει να ασκούμε στο μέσο Μ του αγωγού ΚΛ και κάθετα στη διεύθυνσή του ώστε αυτός να διατηρεί σταθερή την ταχύτητά του είναι:
347. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος έχει μήκος \[\ell\]. Ο αγωγός βρίσκεται πάνω σε οριζόντιους παράλληλους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] μεγάλου μήκους και μηδενικής αντίστασης με διεύθυνση κάθετη σ’ αυτούς. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[Β\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο που δημιουργούν οι αγωγοί. Οι αγωγοί \[Αx_1\] και \[Γx_2\] συνδέονται με άλλους παράλληλους ρευματοφόρους αγωγούς αμελητέας αντίστασης που η μεταξύ τους απόσταση είναι \[ΝΖ=\frac{\ell}{3}\]. Ο αγωγός ΚΛ έχει αντίσταση \[R\] και αποτελείται από ομογενές και ισοπαχές σύρμα ενώ τα άκρα Α και Γ παράλληλων αγωγών συνδέονται με αντιστάτη αντίστασης \[R\]. Ο αγωγός κινείται με σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ\] παραμένοντας συνεχώς κάθετος σ’ όλους τους παράλληλους αγωγούς. Ο λόγος των επαγωγικών τάσεων \[V_{ΚΛ}\] στη θέση (1) (Θ1) και \[V_{NZ}\] στη θέση (2) (Θ2) είναι \[ \frac{ V_{ΚΛ} }{ V_{NZ} }\] :
348. Οι οριζόντιοι παράλληλοι αγωγοί μεγάλου μήκους \[Αx_1\] και \[Γx_2\] έχουν αμελητέα αντίσταση . Ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ έχει αντίσταση \[R\], βρίσκεται πάνω στους παράλληλους αγωγούς και είναι κάθετος σ’ αυτούς και τα άκρα του Κ, Λ ακουμπούν σ’ αυτούς. Η διάταξη των τριών αγωγών βρίσκεται μέσα σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο των αγωγών. Μεταξύ των άκρων Α, Γ έχουμε συνδέσει σε σειρά συσκευή Σ με χαρακτηριστικά κανονικής λειτουργίας \[P_κ,\, V_κ\] και αντιστάτη \[R_1\] με αντίσταση \[R_1=5R\]. Ο αγωγός ΚΛ κινείται με σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ\] ώστε να είναι συνεχώς κάθετος σ’ αυτούς και τα άκρα του να είναι συνεχώς σε επαφή με αυτούς. Η συσκευή Σ λειτουργεί κανονικά. Το μέτρο της ταχύτητας \[υ\] είναι:
349. Στη διάταξη του παρακάτω σχήματος οι οριζόντιοι λείοι αγωγοί \[Αx\] και \[Γy\] είναι παράλληλοι, έχουν αμελητέα αντίσταση και τα άκρα τους Α, Γ συνδέονται με αντιστάτη \[R_1=2R\]. Ο οριζόντιος αγωγός ΚΛ είναι κάθετος στους δύο αγωγούς, έχει αντίσταση \[R\], μήκος \[\ell\] και τα άκρα του βρίσκονται σε επαφή με αυτούς. Αρχικά ο αγωγός ΚΛ είναι ακίνητος. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[Β\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο των αγωγών. Την \[t=0\] δίνουμε στον αγωγό ΚΛ οριζόντια αρχική ταχύτητα μέτρου \[υ_0\] παράλληλη στους δύο αγωγούς ενώ ταυτόχρονα ασκούμε στο μέσο σταθερή δύναμη μέτρου \[F\] και κατεύθυνσης ομόρροπης της \[υ_0\].
A) Αν το μέτρο της \[υ_0\] είναι \[υ_0 > \frac{ 3FR }{ B^2 \ell^2 }\], τότε ο αγωγός ΚΛ μετά την \[t=0\]:

α) θα εκτελέσει ομαλά επιβραδυνόμενη κίνηση μέχρι να αποκτήσει σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ_1 < υ_0\].

β) θα εκτελέσει επιταχυνόμενη κίνηση (μη ομαλά) μέχρι να αποκτήσει σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ_1 > υ_0\].

γ) θα εκτελέσει επιβραδυνόμενη κίνηση (μη ομαλά) μέχρι να αποκτήσει ταχύτητα μέτρου \[ υ_1 < υ_0 \].

δ) θα εκτελέσει Ε.Ο.Κ. με ταχύτητα \[υ_0\].

B) Απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\] που ο αγωγός ΚΛ  έχει σταθερή ταχύτητα \[\vec{υ}_1\], το έργο της δύναμης \[F\]:

α) έχει γίνει αύξηση της κινητικής του αγωγού.

β) είναι ίση με τη συνολική θερμότητα που εκλύεται στους αντιστάτες μέχρι τη στιγμή \[t_1\].

γ) και η μείωση της κινητικής του ενέργειας του αγωγού ΚΛ μέχρι τη στιγμή \[t_1\] μας δίνουν μαζί την θερμότητα που εκλύεται συνολικά στους αντιστάτες μέχρι τη στιγμή \[t_1\].

350. Οι οριζόντιοι παράλληλοι λείοι αγωγοί \[Αx_1\] και \[Γx_2\] είναι μεγάλου μήκους και αμελητέας αντίστασης . Το αμπερόμετρο έχει εσωτερική αντίσταση \[R\]. Η οριζόντια αγώγιμη ράβδος ΚΛ έχει μήκος \[\ell\] και αντίσταση \[R\]. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται μέσα σε κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\] που οι δυναμικές γραμμές του είναι κάθετες στο επίπεδο που σχηματίζουν οι αγωγοί. Την \[t=0\] δίνω στη ράβδο ΚΛ αρχική ταχύτητα \[\vec{υ}_0\] παράλληλα στους αγωγούς \[Αx_1\] και \[Γx_2\] και ταυτόχρονα ασκώ στο μέσο της σταθερή οριζόντια δύναμη μέτρου \[F\] ομόρροπη της \[υ_0\]. Το μέτρο της αρχικής ταχύτητας είναι \[υ_0=\frac{F 2R}{B^2 \ell^2 }\]. Η ράβδος ΚΛ κινείται με τα άκρα της Κ, Λ να είναι συνεχώς σε επαφή με τους παράλληλους αγωγούς. Στη διάρκεια της κίνησης της ράβδου η ένδειξη του αμπερομέτρου:
351. Στο παρακάτω σχήμα οι κατακόρυφοι αγωγοί \[Αy_1\] και \[Γy_2\] είναι αμελητέας αντίστασης και μεγάλου μήκους ενώ ο αντιστάτης \[R_1\] έχει αντίσταση \[R_1=R\]. Αρχικά ο διακόπτης δ είναι ανοικτός. Ο αγωγός ΚΛ έχει αντίσταση \[R_{ΚΛ}=R\] κινείται κατακόρυφα με σταθερή ταχύτητα \[ \vec{ υ }_1 \] με φορά προς τα πάνω χωρίς να δέχεται τριβές και παραμένει συνεχώς κάθετος στους αγωγούς \[Ay_1,\, Αy_2\] ενώ τα άκρα του παραμένουν συνεχώς σε επαφή με τους κατακόρυφους αγωγούς. Στο μέσο του αγωγού ασκείται κατακόρυφη σταθερή δύναμη \[F\] κάθετη στη διεύθυνσή του και φοράς προς τα πάνω. Οι αντιστάτες \[R_2,\, R_3\], έχουν αντιστάσεις \[ R _ 2 = R _ 3 = \frac { R } { 2 } \]. Το σύστημα των αγωγών βρίσκεται σε οριζόντιο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\] που οι δυναμικές γραμμές τους είναι κάθετες στο επίπεδό τους. Τη στιγμή \[t =0\] κλείνω το διακόπτη δ χωρίς να καταργήσω τη δύναμη \[F\].

Α) Αμέσως μετά τη χρονική στιγμή \[t=0\] ο αγωγός:

α) θ’ αρχίσει να επιταχύνεται.

β) θ’ αρχίσει να επιβραδύνεται.

γ) θα εκτελεί ομαλά μεταβαλλόμενη κίνηση.

Β) Κάποια στιγμή \[t_1\]  μετά την \[t=0\] ο αγωγός αποκτά οριακή ταχύτητα μέτρου \[υ_2\]  για τον οποίο ισχύει:

α) \[ υ_2= \frac{3}{4} υ_1\],                 β) \[υ_2=\frac{3υ_1}{2}\],                    γ) \[υ_2=\frac{2υ_1}{3}\].

352. Στο παρακάτω σχήμα οι κατακόρυφοι αγωγοί \[Αy_1\] και \[Γy_2\] είναι μεγάλου μήκους και έχουν αμελητέα αντίσταση ενώ για τις αντιστάσεις ισχύει \[R_1=R_2=R\]. Ο αγωγός ΚΛ έχει αντίσταση \[R_{ΚΛ}=1,5 R_1\] μάζας \[m\], μήκος \[\ell\] και μπορεί να κινείται χωρίς τριβές κατά μήκος των κατακόρυφων αγωγών. Αρχικά ο αγωγός ΚΛ είναι ακίνητος και την \[t=0\] δίνουμε σ’ αυτόν μια κατακόρυφη ταχύτητα μέτρου \[υ_0\] με φορά προς τα πάνω. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].
A) Μετά τη στιγμή \[t_0=0\]:

α) ο αγωγός επιβραδύνεται ομαλά μέχρι να σταματήσει στιγμιαία και μετά εκτελεί ελεύθερη πτώση.

β) επιβραδύνεται μη ομαλά μέχρι να σταματήσει στιγμιαία και κατόπιν επιταχύνεται μη ομαλά μέχρι να αποκτήσει σταθερή ταχύτητα.

γ) ο αγωγός επιβραδύνεται μη ομαλά μέχρι που σταματά και εκεί ακινητοποιείται μόνιμα.

Β) Κάποια στιγμή \[t_1\]  ο αγωγός αποκτά οριακή ταχύτητα \[υ_1\]  που έχει:

α) μέτρο \[υ_1= \frac{ m g R }{ B^2  \ell^2 }\]  και φορά προς τα πάνω.

β) μέτρο \[ υ_1=\frac{mg2R}{B^2 \ell^2 }\]  και φορά προς τα κάτω.

γ) μέτρο \[υ_1=\frac{ mg5R}{ B^2 \ell^2 }\]  και φορά προς τα κάτω.

353. Δύο ανοικτά τετράγωνα συρμάτινα πλαίσια \[1,\, 2\] έχουν πλευρές \[α_1,\, α_2\] αντίστοιχα με \[α_1=2 α_2\] και \[N_1,\, N_2\] σπείρες με \[Ν_2=2Ν_1\]. Τα πλαίσια βρίσκονται μέσα στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο και στρέφονται με σταθερές γωνιακές ταχύτητες \[ω_1,\, ω_2\] με \[ω_2=2ω_1\]. Οι άξονες περιστροφής τους είναι κάθετοι στις δυναμικές γραμμές του ομογενούς μαγνητικού πεδίου και περνούν απ’ τα μέσα των απέναντι πλευρών του κάθε πλαισίου. Για τον λόγο των πλατών \[ \frac{ V_1 } { V_2 } \] των τάσεων στα άκρα των δύο πλαισίων ισχύει:
354. Δύο αγώγιμα ορθογώνια πλαίσια \[(1),\, (2)\] αμελητέας αντίστασης έχουν συνδεμένα στα άκρα τους από έναν αντιστάτη αντίστασης \[R_1,\, R_2\] αντίστοιχα με \[R_2=2R_1\]. Τα πλαίσια έχουν εμβαδά \[Α_1,\, Α_2\] με \[A_1=2A_2\] και \[N_1,\, N_2\] σπείρες αντίστοιχα. Τα πλαίσια βρίσκονται στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο και στρέφονται ως προς άξονες που είναι κάθετοι στις δυναμικές γραμμές του πεδίου και διέρχονται απ’ τα μέσα των απέναντι πλευρών τους με σταθερές περιόδους \[Τ_1,\, Τ_2\] αντίστοιχα με \[Τ_2=2Τ_1\]. Αν η ενεργός ένταση του ρεύματος που διαρρέει τον αντιστάτη στο πλαίσιο \[(1)\] είναι διπλάσια απ’ αυτή που διαρρέει τον αντιστάτη στο πλαίσιο \[(2)\], τότε ο λόγος του αριθμού των σπειρών τους \[\frac{Ν_1}{Ν_2}\] είναι:
355. Δύο αγώγιμα πλαίσια \[(1),\, (2)\] αμελητέας αντίστασης έχουν ίσα εμβαδά, βρίσκονται μέσα στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο και αποτελούνται από \[Ν_1,\, Ν_2\] σπείρες αντίστοιχα με \[Ν_1=4Ν_2\]. Στα άκρα του πλαισίου \[(1)\] έχουμε συνδέσει αντίσταση \[R_1\] ενώ στα άκρα του πλαισίου \[(2)\] αντιστάτη \[R_2=2R_1\]. Την \[t=0\] τα δύο πλαίσια είναι κάθετα στις δυναμικές γραμμές του Ο.Μ.Π. και αρχίζουν να στρέφονται με σταθερές γωνιακές ταχύτητες \[ω_1,\, ω_2\] ως προς άξονες που είναι κάθετοι στις δυναμικές γραμμές και περνούν απ’ τα μέσα των απέναντι πλευρών τους. Η μέση ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης \[R_1\] είναι οκταπλάσια αυτής του \[R_2\]. Αν \[t_1,\, t_2\] είναι οι χρονικές στιγμές που μεγιστοποιούνται για πρώτη φορά οι εντάσεις που διαρρέουν τα δύο πλαίσια, τότε για τις σχέσεις των \[t_1,\, t_2\] ισχύει:
356. Δύο ορθογώνια μεταλλικά πλαίσια \[(1),\, (2)\] αμελητέας αντίστασης έχουν ίδιο αριθμό σπειρών και στρέφονται με σταθερές γωνιακές ταχύτητες μέσα στο ίδιο Ο.Μ.Π. ως προς άξονες κάθετους στις δυναμικές γραμμές που διέρχονται από τα μέσα των δύο απέναντι πλευρών τους. Στα άκρα του κάθε πλαισίου έχουμε συνδέσει από έναν ίδιο αντιστάτη αντίστασης \[R\]. Στα παρακάτω σχήματα φαίνονται τα διαγράμματα των τάσεων που δημιουργούνται στα άκρα του κάθε πλαισίου.

Α α) Το πλαίσιο \[(2)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(1)\], ενώ τα εμβαδά των σπειρών των δύο πλαισίων είναι ίσα.

β) Το πλαίσιο \[(2)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(1)\] και κάθε σπείρα του έχει το μισό εμβαδόν από κάθε σπείρα του πλαισίου \[(1)\].

γ) Το πλαίσιο \[(1)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(2)\] και κάθε σπείρα του έχει το μισό εμβαδόν από κάθε σπείρα του πλαισίου \[(2)\].

Β) Για τη μέση ισχύ \[\bar{P}_1\]  που καταναλώνεται στον αντιστάτη του πλαισίου \[(1)\] και για την αντίστοιχη \[\bar{P}_2\]  στο πλαίσιο \[(2)\] ισχύει:

α) \[\bar{P}_1=\bar{P}_2\],             
β) \[\bar{P}_1=2\bar{P}_2\],                       
γ) \[\bar{P}_1=\frac{ \bar{P}_2 }{ 2 } \].

357. Τετράγωνο ορθογώνιο μεταλλικό πλαίσιο αμελητέας αντίστασης στρέφεται μέσα σε Ο.Μ.Π. ως προς άξονα που διέρχεται από τα μέσα δύο απέναντι πλευρών του και είναι κάθετος στις δυναμικές γραμμές με σταθερή γωνιακή ταχύτητα. Τα άκρα του πλαισίου συνδέονται με αντιστάτη \[R\]. Διπλασιάζω το μέτρο της γωνιακής ταχύτητας περιστροφής του πλαισίου. Τότε:
358. Μια γεννήτρια εναλλασσόμενου ρεύματος αποτελείται από ένα ορθογώνιο πλαίσιο αμελητέας αντίστασης που στρέφεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με σταθερή συχνότητα. Στα άκρα της γεννήτριας συνδέεται ηλεκτρικός λαμπτήρας αντίστασης \[R_Λ\]. Αν διπλασιάσω τη συχνότητα περιστροφής του πλαισίου και ταυτόχρονα διπλασιάσω το μέτρο της έντασης του Ο.Μ.Π., τότε το ποσό μεταβολής της μέσης ισχύος που καταναλώνει ο λαμπτήρας είναι:
359. Ένα συρμάτινο ορθογώνιο πλαίσιο αμελητέας αντίστασης στρέφεται με σταθερή συχνότητα μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο ως προς άξονα κάθετο στις δυναμικές γραμμές που διέρχεται από τα μέσα των δύο απέναντι πλευρών του. Στα άκρα του πλαισίου έχουμε συνδέσει αντιστάτη αντίστασης \[R\]. Αν διπλασιάσω την περίοδο περιστροφής του πλαισίου και ταυτόχρονα υποδιπλασιάσω το μέτρο της έντασης του Ο.Μ.Π., τότε το ποσοστό μεταβολής της ενεργού έντασης του ρεύματος που διαρρέει τον αντιστάτη είναι:
360. Δύο ορθογώνια μεταλλικά πλαίσια \[(1),\, (2)\] αμελητέων αντιστάσεων βρίσκονται μέσα στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο και στα άκρα τους έχουμε συνδέσει στον καθένα από έναν όμοιο αντιστάτη αντίστασης \[R\]. Τα δύο πλαίσια έχουν ίσα εμβαδά και αριθμό σπειρών \[Ν_1,\, Ν_2\] αντίστοιχα με \[N_2=2N_1\]. Το πλαίσιο \[(1)\] στρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα \[ω_1\] ενώ το \[(2)\] με \[ω_2=\frac{ω_1}{4}\]. Οι άξονες περιστροφής των δύο πλαισίων είναι κάθετοι στις δυναμικές γραμμές και περνούν από τα μέσα δύο απέναντι πλευρών του κάθε πλαισίου. Αν η μέση ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης \[R\] στο πλαίσιο \[(1)\] είναι \[\bar{P}_1\], τότε η μέση ισχύς στο πλαίσιο \[(2)\] είναι \[\bar{P}_2\] και ισχύει:
361. Πλαίσιο αμελητέας αντίστασης χρησιμοποιείται για την παραγωγή εναλλασσόμενης τάσης και στα άκρα του συνδέουμε αντιστάτη \[R\]. Η ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης έχει χρονοεξίσωση \[P=V I ημ^2 ωt\]. Αν διπλασιάσουμε τη γωνιακή ταχύτητα περιστροφής του πλαισίου, η χρονοεξίσωση της ισχύος γίνεται:
362. Συρμάτινο ορθογώνιο πλαίσιο έχει συνολική αντίσταση \[R\], αποτελείται από \[Ν\] όμοιες ορθογώνιες σπείρες εμβαδού \[Α\] η καθεμία. Το πλαίσιο βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\] και τα άκρα του έχουν συνδεθεί με αντιστάτη αντίστασης \[R\]. Την \[t=0\] το πλαίσιο αρχίζει να στρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα μέτρου \[ω\] ως προς άξονα κάθετο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Η ενεργός τάση στα άκρα του πλαισίου είναι:
363. Συρμάτινο ορθογώνιο πλαίσιο αποτελείται από \[Ν\] σπείρες που η καθεμία έχει αντίσταση \[R_σ\] και εμβαδόν \[Α\]. Στα άκρα του πλαισίου συνδέουμε αντιστάτη αντίστασης \[2R_σ\]. Το πλαίσιο βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[Β\] και στρέφεται με σταθερή συχνότητα περιστροφής \[f\] ως προς άξονα κάθετο στις δυναμικές γραμμές του. Η μέση ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης είναι:
364. Τετράγωνο μεταλλικό πλαίσιο αποτελείται από \[Ν\] σπείρες εμβαδού \[Α\] η καθεμία και συνολική αντίσταση \[R_π\]. Tο πλαίσιο συνδέεται στα άκρα του με αντιστάτη αντίστασης \[3R_π\]. Το πλαίσιο βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[Β\] και το επίπεδό του είναι κάθετο στις δυναμικές του γραμμές. Την \[t=0\] το πλαίσιο αρχίζει να στρέφεται με σταθερή περίοδο περιστροφής \[T\] ως προς άξονα κάθετο στις δυναμικές γραμμές του ομογενούς μαγνητικού πεδίου. Η εξίσωση της στιγμιαίας ισχύος στην αντίσταση του πλαισίου είναι:
365. Μεταλλικό πλαίσιο αποτελείται από \[Ν=3\] σπείρες εμβαδού \[Α\] και αντίστασης \[R_σ\] η καθεμία. Στα άκρα του πλαισίου συνδέουμε μεταβλητό αντιστάτη που η αρχική τιμή της αντίστασής του είναι \[R_σ\]. Το πλαίσιο στρέφεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο ως προς άξονα κάθετο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου με σταθερή γωνιακή ταχύτητα \[ω\]. Η μέγιστη ισχύς που καταναλώνεται στην μεταβλητή αντίσταση είναι \[P_1\]. Αν διπλασιάσουμε την γωνιακή ταχύτητα του πλαισίου και την τιμή της μεταβλητής αντίστασης, τότε η μέγιστη ισχύς που αυτή καταναλώνει είναι \[P_2\]. Ο λόγος \[\frac{P_1}{P_2}\] είναι:
366. Ανοικτό συρμάτινο πλαίσιο αποτελείται από \[Ν\] σπείρες εμβαδού \[Α\] η καθεμία. Το πλαίσιο βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\] με τις δυναμικές γραμμές του πεδίου να είναι κάθετες στο πλαίσιο και έτσι από το πλαίσιο διέρχεται η μέγιστη δυνατή μαγνητική ροή. Την \[t=0\] το πλαίσιο αρχίζει να στρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα \[ω\] ως προς άξονα κάθετο στις δυναμικές γραμμές.

Α) Όταν η μαγνητική ροή της κάθε σπείρας του πλαισίου γίνει  \[\frac{ ΒΑ \sqrt{3}  }{ 2 } \]  για πρώτη φορά, η τάση στα άκρα του πλαισίου είναι:

α) \[\frac{NωΒΑ \sqrt{ 3 }   }{ 2 } \],                     
β) \[ \frac{ ωΒΑ \sqrt{3} }{ 2} \],                        
γ) \[ \frac{ωΒΑ}{2} \],       
δ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{2} \].

Β) Τη στιγμή που η μαγνητική ροή που διέρχεται από κάθε σπείρα μηδενίζεται για πρώτη φορά, η τάση στα άκρα του γίνεται:

α) \[ ΝωΒΑ \],                   β) \[\frac{ ΝωΒΑ }{ 2 }\],                γ) \[ \frac{ΝωΒΑ \sqrt{2} }{ 2 }\],          δ) \[0\].

367. Συρμάτινο πλαίσιο αποτελείται από \[Ν\] ορθογώνιες σπείρες που η καθεμιά έχει εμβαδόν \[Α\] και η συνολική αντίσταση του πλαισίου είναι \[R\]. Στα άκρα του πλαισίου έχουμε συνδέσει αντιστάτη αντίστασης \[R\]. Το πλαίσιο είναι αρχικά ακίνητο μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[Β\] έτσι ώστε το επίπεδό του να είναι κάθετο στις δυναμικές γραμμές του και έτσι η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ το πλαίσιο είναι μέγιστη. Την \[t=0\] το πλαίσιο αρχίζει να στρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα \[ω\] ως προς άξονα κάθετο στις δυναμικές γραμμές.

Α) Τη στιγμή που η μαγνητική ροή της κάθε σπείρας γίνεται  \[\frac{ΒΑ}{2}\], το ρεύμα που διαρρέει κάθε σπείρα του πλαισίου έχει ένταση:

α) \[\frac{ΝωΒΑ \sqrt{3} }{4R}\],                  
β) \[\frac{ΝωΒΑ \sqrt{3} }{2R}\],                  
γ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{2R}\],
δ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{4R}\].

B) Όταν η μαγνητική ροή του πλαισίου μηδενίζεται για πρώτη φορά, την ίδια στιγμή η ένταση που διαρρέει τον αντιστάτη \[R\] είναι:

α) \[ 0 \],                            
β) \[ \frac{ΝωΒΑ}{2R} \],             
γ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{4R} \],      
δ) \[ \frac{ΝωΒΑ \sqrt{3} }{ 4R  }  \]

368. Αντιστάτης αντίστασης \[R\] συνδέεται με ιδανική πηγή εναλλασσόμενης τάσης της μορφής \[v=V\, ημ \frac{ 2π}{Τ} t\]. Η χρονική διάρκεια μεταξύ δύο διαδοχικών φορών που η ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης γίνεται ίση με τη μέση ισχύ του είναι:
369. Αντιστάτης αντίστασης \[R\] συνδέεται με ιδανική πηγή εναλλασσόμενης τάσης της μορφής \[v=V ημ \frac{ 2π}{Τ} t\].

Α) Η μέγιστη χρονική διάρκεια μεταξύ δύο διαδοχικών φορών που η ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης είναι ίση με το  \[\frac{1}{4}\]  της μέγιστης ισχύος του είναι:

α) \[Δt_{max}=\frac{T}{4}\],                      
β) \[Δt_{max}=\frac{Τ}{2}\],                       
γ) \[Δt_{max}=\frac{T}{3}\],          
δ) \[Δt_{max}=\frac{2T}{3}\].

Β) Το ελάχιστο αντίστοιχο χρονικό διάστημα είναι:

α) \[Δt_{min}=\frac{T}{4}\],                       
β) \[Δt_{min}=\frac{T}{6}\],                       
γ) \[Δt_{min}=\frac{T}{3}\],                       
δ) \[Δt_{min}=\frac{T}{12}\].

370. Αντιστάτης συνδέεται με πηγή εναλλασσόμενης τάσης και διαρρέεται από ρεύμα που η έντασή του έχει τη μορφή \[i=I\, ημωt\]. Αν \[P_{max}\] είναι η μέγιστη στιγμιαία ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης και \[\bar{P}\] η μέση ισχύς του, τότε ισχύει:
371. Αντιστάτης διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα με ένταση της μορφής \[i=I\, ημωt\]. Η αλγεβρική τιμή της έντασης του ρεύματος γίνεται δύο φορές ίση με την ενεργό τιμή της χωρίς να αλλάξει πρόσημο στη χρονική διάρκεια που μεσολαβεί. Η χρονική διάρκεια μεταξύ των δύο αυτών φορών είναι \[Δt=2,5\, ms\]. Η συχνότητα του εναλλασσόμενου ρεύματος είναι:
372. Αντιστάτης διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα με ένταση της μορφής \[i=I\, ημωt\] που αρχίζει να τον διαρρέει την \[t=0\]. Τη στιγμή \[t_1\] η ένταση γίνεται \[\frac{Ι}{2}\] για πρώτη φορά μετά την \[t=0\] και την \[t_2\] γίνεται \[–\frac{Ι}{2}\] για πρώτη φορά μετά την \[t=0\]. Αν ισχύει \[t_2-t_1=10\, ms\], τότε ο χρόνος μεταξύ δύο διαδοχικών μηδενισμών της έντασης του ρεύματος είναι:
373. Δύο όμοιοι αντιστάτες συνδέονται παράλληλα και στα άκρα τους εφαρμόζεται συνεχώς σταθερή τάση \[V_Σ\]. Συνδέουμε τους δύο αντιστάτες σε σειρά και στα άκρα του συστήματός τους εφαρμόζουμε εναλλασσόμενη τάση της μορφής \[v=V\, ημωt\]. Η συνολική θερμότητα και στις δύο περιπτώσεις είναι ίδια. Για την ενεργό τιμή της εναλλασσόμενης τάσης ισχύει:
374. Ομογενές και ισοπαχές σύρμα διαρρέεται από συνεχές ρεύμα \[Ι_Σ\] και σε χρόνο \[Δt\] εκλύει θερμότητα \[Q_1\]. Δεύτερο ομογενές και ισοπαχές σύρμα είναι φτιαγμένο απ’ το ίδιο υλικό με το πρώτο αλλά έχει διπλάσιο μήκος και υποδιπλάσιο εμβαδόν διατομής απ’ αυτό. Το δεύτερο σύρμα διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα της μορφής \[i=I\, ημωt\] και στον ίδιο χρόνο εκλύει θερμότητα \[Q_2=2Q_1\]. Για την ενεργό τιμή \[Ι_{εν}\] του εναλλασσόμενου ρεύματος ισχύει
375. Το εναλλασσόμενο ρεύμα που παριστάνεται στο παρακάτω διάγραμμα έχει την ίδια ενεργό τιμή με ένα ημιτονοειδές ρεύμα της μορφής:
376. Αντιστάτης διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα που η έντασή του μεταβάλλεται με το χρόνο όπως φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα.

Η ενεργός τιμή του εναλλασσόμενου αυτού ρεύματος είναι:

377. Συρμάτινο τετράγωνο πλαίσιο αμελητέας αντίστασης αποτελείται από \[Ν\] σπείρες που η καθεμιά έχει εμβαδόν \[Α\]. Το πλαίσιο βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[B\] με το επίπεδό του κάθετο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου και στα άκρα του έχουμε συνδέσει αντιστάτη αντίστασης \[R\]. Την \[t=0\] αρχίζει να στρέφεται με σταθερή περίοδο περιστροφής \[Τ\] ως προς άξονα κάθετο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου.

Α) Μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_1=\frac{T}{4}\], η απόλυτη τιμή του φορτίου που μετατοπίζεται από τη διατομή  του σύρματος του πλαισίου είναι:
α) \[\frac{NBA}{2R}\],               
β) \[\frac{ΝΒΑ}{R}\],                 
γ) \[\frac{ΝΒΑ}{4R}\],    
δ) \[\frac{ ΝΒΑ\sqrt{3} }{2R}\].

B) Μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_2=\frac{T}{2}\], η απόλυτη τιμή του φορτίου που μετατοπίζεται είναι ίση με:

α) \[\frac{ΝΒΑ}{R}\]  και ίδια με την απόλυτη τιμή του φορτίου που διέρχεται απ’ τη διατομή ανεξαρτήτως φοράς στον ίδιο χρόνο.

β) \[\frac{2ΝΒΑ}{R}\]  και ίδια με την απόλυτη τιμή του φορτίου που διέρχεται απ’ τη διατομή ανεξαρτήτως φοράς στον ίδιο χρόνο.

γ) \[\frac{2ΝΒΑ}{R}\]  αλλά διαφορετική της απόλυτης τιμής του φορτίου που διέρχεται ανεξαρτήτως φοράς απ’ τη διατομή στον ίδιο χρόνο.

378. Συρμάτινο ορθογώνιο πλαίσιο έχει συνολική αντίσταση \[R\] και στα άκρα του συνδέεται με αντιστάτη \[3R\]. Το πλαίσιο αποτελείται από \[Ν\] σπείρες που η καθεμιά έχει εμβαδόν \[Α\]. Το πλαίσιο βρίσκεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[Β\] με το επίπεδό του κάθετο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Την \[t=0\] το πλαίσιο αρχίζει να στρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα ως προς άξονα κάθετο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Όταν το πλαίσιο έχει διαγράψει γωνία ίση με \[60^0\], το επαγωγικό φορτίο που διέρχεται από μια διατομή του έχει απόλυτη τιμή:
379. Πλαίσιο παραγωγής εναλλασσόμενης τάσης έχει αμελητέα αντίσταση, αποτελείται από \[Ν\] σπείρες που η καθεμιά έχει εμβαδόν \[Α\]. Το πλαίσιο βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\] και την \[t=0\] είναι κάθετο στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Η περίοδος περιστροφής του πλαισίου είναι \[T\].

Α) Από την \[t=0\] ως την \[t_1=\frac{3T}{4}\], το φορτίο που μετατοπίζεται από μια διατομή του πλαισίου έχει απόλυτη τιμή:

α) \[\frac{ΝΒΑ}{2R}\],    β) \[\frac{ΝΒΑ}{4R}\],    γ) \[\frac{ΝΒΑ}{R}\],       δ) \[0\].

Β) Στο ίδιο χρονικό διάστημα το φορτίο που διέρχεται από μια διατομή του πλαισίου ανεξαρτήτως φοράς έχει απόλυτη τιμή:

α) \[ \frac{2NBA}{R}\],    β) \[\frac{ΝΒΑ}{R}\],      γ) \[\frac{4ΝΒΑ}{R}\],     δ) \[\frac{3ΝΒΑ}{R}\].

380. Αντιστάτης διαρρέεται ταυτόχρονα από δύο ρεύματα που το ένα είναι συνεχές σταθερής έντασης \[Ι\] και το άλλο εναλλασσόμενο που η έντασή του έχει χρονοεξίσωση \[i=I \sqrt{2} ημ \frac{ 2π }{ Τ } t\]. Σε χρόνο μιας περιόδου \[Τ\], το φορτίο που μετατοπίζεται από μια διατομή του αντιστάτη έχει απόλυτη τιμή:
381. Ένας αντιστάτης διαρρέεται ταυτόχρονα από δύο εναλλασσόμενα ρεύματα που έχουν εντάσεις \[i_1=i_2=I\, ημωt\]. Η ενεργός ένταση του συνολικού ρεύματος που διαρρέει το σύρμα είναι:
382. Ένα σύρμα διαρρέεται ταυτόχρονα από δύο εναλλασσόμενα ρεύματα που έχουν εντάσεις \[i_1=3I\sqrt{2}\, ημωt\] και \[i_2=I \sqrt{2} ημ(ωt+π)\] αντίστοιχα. Η ενεργός ένταση του συνολικού ρεύματος που διαρρέει το σύρμα είναι:
383. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Οι Biot και Savart με πειραματικές μετρήσεις κατάφεραν να μετρήσουν σ’ ένα σημείο το μαγνητικό πεδίο (την έντασή του) που δημιουργείται από:
384. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Με τη βοήθεια του νόμου των Biot και Savart μπορούμε να υπολογίσουμε το μαγνητικό πεδίο:
385. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Ένα στοιχειώδες τμήμα \[Δ\ell\] ενός ρευματοφόρου αγωγού δημιουργεί σ’ ένα σημείο Α που απέχει απόσταση \[r\] απ’ το στοιχειώδες τμήμα μαγνητικό πεδίο έντασης \[Δ\vec{B}\] που το μέτρο της είναι:
386. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Ένα στοιχειώδες τμήμα \[Δ\ell\] ενός ρευματοφόρου αγωγού δημιουργεί σε σημείο Α που απέχει απ’ αυτό απόσταση \[r\] μαγνητικό πεδίο έντασης \[Δ\vec{B}\] που η διεύθυνσή της:
387. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στο παρακάτω σχήμα το στοιχειώδες τμήμα \[Δ\ell\] ρευματοφόρου αγωγού που διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] δημιουργεί στο σημείο Α του επιπέδου της σελίδας ένταση \[Δ\vec{B}\]. Ο αγωγός βρίσκεται και αυτός πάνω στο επίπεδο της σελίδας. Το μέτρο της έντασης \[ΔΒ\] είναι:
388. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
389. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Ένα στοιχειώδες τμήμα \[Δ\ell\] ενός ρευματοφόρου αγωγού τυχαίου σχήματος που διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] δημιουργεί σ’ ένα σημείο Α του χώρου που απέχει \[r\] απ’ το τμήμα \[Δ\ell\] μαγνητικό πεδίο έντασης \[Δ\vec{B}\]. Η απόσταση \[r\] είναι κάθετη στο τμήμα \[Δ\ell\].
390. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στο παρακάτω σχήμα ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\]. Η απόσταση \[r\] του στοιχειώδους τμήματος \[Δ\ell\] από το σημείο Α της σελίδας είναι κάθετη στο τμήμα αυτό. Η ένταση \[Δ\vec{B}\] του μαγνητικού πεδίου στο σημείο Α που οφείλεται στο στοιχειώδες τμήμα \[Δ\ell\]:
391. Στο παρακάτω σχήμα ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\]. Το στοιχειώδες τμήμα του \[Δ\ell\] απέχει από το σημείο Α απόσταση \[r\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η ένταση \[Δ\vec{B}\] στο σημείο Α λόγω του στοιχειώδους τμήματος \[Δ\ell\]:
392. Ο ευθύγραμμος αγωγός ΚΛ του παρακάτω σχήματος διαρρέεται από ρεύμα \[Ι\]. Ένα σημείο Α βρίσκεται στην προέκταση του αγωγού ΚΛ και απέχει \[r\] απ’ το στοιχειώδες τμήμα του \[Δ\ell\]. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η ένταση \[Δ\vec{B}\] στο σημείο Α του τμήματος ΚΑ έχει μέτρο:
393. Στο παρακάτω σχήμα ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα σταθερής έντασης \[Ι\]. Τα στοιχειώδη τμήματα \[Δ\ell_1\, , \, Δ\ell_2\] απέχουν ίδια απόσταση \[r\] από το σημείο Α της σελίδας που βρίσκεται ο αγωγός. Οι εντάσεις του μαγνητικού πεδίου λόγω των δύο τμημάτων στο σημείο Α είναι \[Δ\vec{B}_1\, ,\, Δ\vec{Β}_2 \] αντίστοιχα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Για τις δύο εντάσεις \[Δ\vec{B}_1\, , \, Δ\vec{B}_2\] ισχύει ότι:
394. Ο αγωγός του παρακάτω σχήματος διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\]. Ένα σημείο Α απέχει \[r\] απ’ το στοιχειώδες τμήμα \[Δ\ell\] του αγωγού. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το διάνυσμα της έντασης \[Δ\vec{B}\] στο σημείο Α λόγω του τμήματος \[Δ\ell\]:
395. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Για να βρούμε την ένταση του μαγνητικού πεδίου \[\vec{Β}\] ενός ρευματοφόρου αγωγού σ’ ένα σημείο Α του μαγνητικού του πεδίου χωρίζουμε ολόκληρο τον αγωγό σε στοιχειώδη τμήματα \[Δ\ell_1\, , \, Δ\ell_2\, , … \] και τότε:
396. Ο αγωγός του παρακάτω σχήματος διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\]. Το στοιχειώδες τμήμα του \[Δ\ell\] απέχει απ’ τα σημεία Α και Γ της σελίδας ίδια απόσταση \[r\]. Λόγω του \[Δ\ell\] δημιουργείται στα σημεία Α, Γ μαγνητικό πεδίο έντασης \[Δ\vec{B}_A\, , \, Δ\vec{B}_Γ\] αντίστοιχα. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Για τα διανύσματα \[Δ\vec{B}_A\, , \, Δ\vec{B}_Γ \] ισχύει:
397. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Ο Νόμος του Ampere ισχύει:
398. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στο νόμο του Ampere \[∑B\cdot Δ\ell\cdot συνθ=μ_0 Ι_{εγκ}\], το \[Ι_{εγκ}\] είναι:
399. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η ένταση \[\vec{Β}\] που υπολογίζουμε απ’ το νόμο του Ampere: \[∑B\cdot Δ\ell \cdot συνθ=μ_0 Ι_{εγκ}\] οφείλεται:
400. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Η θετική φορά διαγραφής που παίρνουμε για να εφαρμόσουμε το νόμο του Ampere πάνω σε μια κλειστή διαδρομή:
401. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Όταν εφαρμόζουμε το νόμο του Ampere πάνω σε μια κλειστή διαδρομή, η θετική φορά των ρευμάτων:
402. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Ο Νόμος του Ampere μπορεί να εφαρμοστεί για την εύρεση της έντασης:
403. Στο παρακάτω σχήμα ο βρόχος \[S\] περικλείει ρεύματα εντάσεων \[Ι_1\, , \, Ι_2 \, , \, Ι_3\] ενώ το ρεύμα έντασης \[Ι_4\] είναι εκτός βρόχου. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Σύμφωνα με το νόμο του Ampere το άθροισμα \[∑B\cdot Δ\ell\cdot συνθ\] είναι ίσο με:
404. Οι τρεις κατακόρυφοι αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα \[Ι_1=3Ι\, , \, Ι_2=5Ι\, , \, Ι_3=2Ι \] που οι φορές τους φαίνονται στο σχήμα. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Αν \[μ_0\] η μαγνητική διαπερατότητα του κενού, επιλέγοντας την περιπλεκόμενη κλειστή διαδρομή που περιβάλλει τους τρεις αγωγούς, το άθροισμα \[∑B\cdot Δ\ell \cdot συνθ\] στη διαδρομή αυτή ισούται με:
405. Οι τρεις κατακόρυφοι αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα \[Ι_1=2Ι\, ,\, Ι_2=Ι\, ,\, Ι_3=4Ι\] που οι φορές τους φαίνονται στο σχήμα. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Αν \[μ_0\] η μαγνητική διαπερατότητα του κενού, επιλέγοντας την περιπλεκόμενη κλειστή διαδρομή που περιβάλλει τους τρεις αγωγούς, το άθροισμα \[∑B\cdot Δl \cdot συνθ\] στη διαδρομή αυτή ισούται με:
406. Στο παρακάτω σχήμα από μια κλειστή διαδρομή που ταυτίζεται με το επίπεδο της σελίδας περνούν τέσσερις ρευματοφόροι αγωγοί που διαρρέονται από ρεύματα εντάσεων \[Ι_1=Ι_2=Ι_3=Ι_4\]. Έξω απ’ τη διαδρομή \[S\] υπάρχει πέμπτος ρευματοφόρος αγωγός έντασης \[Ι_5=2Ι_1\]. Οι φορές των ρευμάτων φαίνονται στο παρακάτω σχήμα. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν μ_0 η μαγνητική διαπερατότητα του κενού, το άθροισμα \[∑B\cdot Δ\ell\cdot συνθ\] είναι ίσο με:
407. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το άθροισμα \[∑B\cdot Δ\ell\cdot συνθ\] σε μια κλειστή διαδρομή \[S\] εξαρτάται:
408. Η κλειστή διαδρομή \[S\] περικλείει ρεύματα που οι εντάσεις τους είναι \[Ι_1=3Ι\, , \, Ι_2=2Ι \, , \, Ι_3=4Ι \] και \[Ι_5=Ι\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το άθροισμα \[∑B\cdot Δ\ell\cdot συνθ\] είναι ίσο με:
409. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται τρεις κλειστές διαδρομές \[S_1\, ,\, S_2\, , \, S_3\] που περικλείουν ρευματοφόρους αγωγούς με ρεύμα εντάσεων \[Ι_1\, , \, Ι_2\, , \, Ι_3\, , \, Ι_4\]. Στο σχήμα φαίνονται οι φορές των ρευμάτων και οι φορές διαγραφής των διαδρομών. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Τα αθροίσματα \[∑B\cdot Δ\ell \cdot συνθ \] για τις κλειστές διαδρομές \[S_1\, , \, S_2\] είναι μηδενικά. Το άθροισμα \[ ∑ B \cdot Δ\ell \cdot συνθ \] για τη διαδρομή \[S_3\] είναι ίσο με:
410. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται τρεις διαδρομές \[ S_1\, , \, S_2\, , \, S_3\] και οι φορές διαγραφής τους. Τα έγκλειστα ρεύματα απ’ τις διαδρομές αυτές έχουν ίδια ένταση \[Ι\] και οι φορές τους φαίνονται στο σχήμα. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το άθροισμα \[∑B\cdot Δ\ell \cdot συνθ\]:
411. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Σε ένα βρόχο το άθροισμα \[∑ B \cdot Δ\ell \cdot συνθ\] είναι μηδενικό, τότε:
412. Η παρακάτω κλειστή διαδρομή \[S\] του σχήματος περιέχει δύο ευθύγραμμους ρευματοφόρους αγωγούς (1), (2) με ρεύματα εντάσεων \[Ι_1\, , \, Ι_2\]. Η φορά του ρεύματος του αγωγού (1) φαίνεται στο σχήμα. Στη διαδρομή \[S\] το άθροισμα των ρευμάτων είναι ίσο με μηδέν. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
413. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται ένας βρόχος κυκλικού σχήματος που περιβάλλει \[2\] ευθύγραμμους ρευματοφόρους αγωγούς που διαρρέονται από ρεύματα εντάσεων \[Ι_1\, , \, Ι_2\] με \[Ι_1=Ι_2\] και φορών που φαίνονται στο σχήμα. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το άθροισμα \[∑B \cdot Δ\ell \cdot συνθ\] πάνω σ’ αυτήν τη διαδρομή:
414. Ο αγωγός του παρακάτω σχήματος διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\]. Ένα στοιχειώδες τμήμα \[Δ\ell\] του αγωγού έχει αποστάσεις \[r_1\, , \, r_2\] απ’ τα σημεία Α, Γ αντίστοιχα. Οι αποστάσεις αυτές είναι κάθετες μεταξύ τους και ίσες \[(r_1=r_2)\]. Tα διανύσματα \[Δ\vec{\ell}\, , \, \vec{r}_1\] σχηματίζουν μεταξύ τους γωνία \[θ_1=30^0\]. Τότε για τα διανύσματα των εντάσεων \[Δ\vec{Β}_A\, , \, Δ\vec{B}_Γ\] που οφείλονται στο στοιχειώδες τμήμα \[Δ\ell\] στα σημεία Α, Γ αντίστοιχα ισχύει:
415. Ο αγωγός του παρακάτω σχήματος είναι τμήμα κύκλου ακτίνας \[r\] και κέντρου Κ. Η επίκεντρη γωνία που του αντιστοιχεί είναι \[Δθ\] μετρημένη σε \[rad\]. Ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] που η φορά του φαίνεται στο σχήμα. Αν \[μ_0\] η μαγνητική διαπερατότητα του κενού, τότε η ένταση του μαγνητικού πεδίου του αγωγού στο κέντρο του Κ:
416. Ο ημικυκλικός αγωγός του παρακάτω σχήματος έχει ακτίνα \[r_1\], κέντρο Κ και αντίσταση \[R\]. Τα άκρα του αγωγού συνδέονται μέσω συρμάτων αμελητέας αντίστασης με πηγή που έχει ΗΕΔ \[E\] και εσωτερική αντίσταση \[r=R\]. Αν \[μ_0\] η μαγνητική διαπερατότητα του κενού, τότε η ένταση του μαγνητικού πεδίου στο κέντρο Κ του αγωγού έχει μέτρο:
417. Ο αγωγός του παρακάτω σχήματος αποτελείται από δύο συνευθειακούς ευθύγραμμους αγωγούς πεπερασμένου μήκους \[ΑΚ\, ,\, ΛΖ\] και ένα ημικύκλιο διαμέτρου \[KΛ=d\]. Ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\]. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου του αγωγού στο κέντρο του Ο έχει μέτρο:
418. Ένας κυκλικός αγωγός δημιουργείται από ομογενές και ισοπαχές σύρμα κέντρου Κ , ακτίνας \[r\] και αντίστασης \[R\]. Συνδέουμε τα άκρα Μ, Ν μιας διαμέτρου του κυκλικού αγωγού μέσω συρμάτων αμελητέας αντίστασης με ιδανική πηγή με ΗΕΔ \[Ε\] και έτσι ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα. Αν \[μ_0\] η μαγνητική διαπερατότητα του κενού, τότε το μαγνητικό πεδίο του αγωγού στο κέντρο του Κ έχει ένταση μέτρου:
419. Ένας κυκλικός αγωγός δημιουργείται από ομογενές και ισοπαχές σύρμα κέντρου Κ , ακτίνας \[r\] και αντίστασης \[R\]. Συνδέουμε τα άκρα Μ, Ν μιας διαμέτρου του κυκλικού αγωγού μέσω συρμάτων αμελητέας αντίστασης με ιδανική πηγή με ΗΕΔ \[Ε\] και έτσι ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα. Αν \[μ_0\] η μαγνητική διαπερατότητα του κενού, τότε το μαγνητικό πεδίο που οφείλεται στο ημικυκλικό τμήμα ΜΔΝ του αγωγού στο κέντρο του Κ έχει ένταση μέτρου:
420. Ο αγωγός σχήματος τεταρτοκυκλίου του παρακάτω σχήματος έχει ακτίνα \[r\], κέντρο Κ και διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\]. Η ένταση του μαγνητικού του πεδίου στο κέντρο του Κ είναι \[\vec{Β}_K\]. Ένας κυκλικός ρευματοφόρος αγωγός ίσης ακτίνας \[r\] και κέντρου Ο διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[2Ι\]. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου στο κέντρο του είναι \[\vec{Β}_0\]. Ο λόγος των μέτρων των εντάσεων των δύο αγωγών \[\frac{Β_0}{Β_Κ}\] είναι ίσος με:
421. Ο αγωγός σχήματος τεταρτοκυκλίου του παρακάτω σχήματος έχει ακτίνα \[r\], κέντρο Κ και διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\]. Η ένταση του μαγνητικού του πεδίου στο κέντρο του Κ είναι \[\vec{Β}_K\]. Αν ο αγωγός σχήματος τεταρτοκυκλίου έχει μήκος \[S\] τότε η ένταση του μαγνητικού πεδίου στο κέντρο το Κ είναι:
422. Ο αγωγός (1) του παρακάτω σχήματος έχει σχήμα τεταρτοκυκλίου ακτίνας \[r\] και κέντρου Κ. Ο αγωγός αυτός διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] που η φορά της φαίνεται στο σχήμα. Ο αγωγός (2) είναι κυκλικό τμήμα ίδιας ακτίνας \[r\] και ίδιου κέντρου που αντιστοιχεί σε επίκεντρη γωνία \[θ=30^0\]. Ο αγωγός (2) διαρρέεται από ρεύμα \[Ι'\]. Τα επίπεδα των δύο αγωγών ταυτίζονται με αυτό της σελίδας. Αν στο κέντρο Κ η ολική ένταση των μαγνητικών πεδίων των δύο αγωγών είναι μηδενική, τότε ο λόγος \[\frac{Ι'}{ Ι} \] είναι:
423. Ο αγωγός (1) του παρακάτω σχήματος είναι κυκλικό τμήμα ακτίνας \[r\] και κέντρου Κ που αντιστοιχεί σε επίκεντρη γωνία \[θ=60^0\]. Ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] αντιωρολογιακής φοράς. Ο αγωγός (2) είναι ευθύγραμμος πολύ μεγάλου μήκους που διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι'\] και απέχει \[α=\frac{r}{2}\] απ’ το κέντρο Κ. Οι δύο αγωγοί βρίσκονται πάνω στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου στο Κ λόγω και των δύο αγωγών είναι μηδενική. Ο λόγος \[\frac{Ι }{ Ι' }\] είναι ίσος:
424. Ο αγωγός (1) του παρακάτω σχήματος αποτελείται από δύο συνευθειακούς αγωγούς ΚΜ και ΛΝ πεπερασμένου μήκους και έναν ημικυκλικό αγωγό ακτίνας \[r\] και κέντρου Ο που η διάμετρός του είναι η ΚΛ. Ο αγωγός (1) διαρρέεται από ρεύμα \[Ι\]. Ο αγωγός (2) είναι ευθύγραμμος απείρου μήκους παράλληλος στα ευθύγραμμα τμήματα του αγωγού (1) και διαρρέεται από ρεύμα \[Ι'=2Ιπ\] και απέχει α απ’ το κέντρο του ημικυκλίου. Οι αγωγοί (1) και (2) βρίσκονται στο επίπεδο της σελίδας και το ρεύμα του αγωγού (2) έχει φορά προς τα δεξιά. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου στο κέντρο Ο του ημικυκλίου είναι μηδενική. Η απόσταση \[α\] του αγωγού (2) είναι:
425. Στο παρακάτω σχήμα ο αγωγός (1) είναι κυκλικό τμήμα με ακτίνα \[r\] κέντρου Κ που βαίνει σε γωνία \[θ\] και διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\]. Ο αγωγός (2) είναι ευθύγραμμος μεγάλου μήκους, διαρρέεται από ρεύμα \[Ι'=\frac{π}{12} Ι\] και απέχει απ’ το κέντρο Κ απόσταση \[α=\frac{r}{2}\]. Οι δύο αγωγοί βρίσκονται στο επίπεδο της σελίδας και οι φορές των ρευμάτων τους φαίνονται στο σχήμα. Στο κέντρο Κ το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου που οφείλεται και στους δύο αγωγούς είναι διπλάσιο απ’ το μέτρο της έντασης που οφείλεται μόνο στον ευθύγραμμο. Η γωνία \[θ\] που βαίνει ο αγωγός (1) είναι:
426. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται δύο κλειστές διαδρομές \[S_1\, ,\, S_2\] σχήματος ομοεπίπεδων τετραγώνων πλευράς \[α\, , \, 2α\] αντίστοιχα και οι φορές διαγραφής. Η διαδρομή \[S_1\] περικλείει τρεις ευθύγραμμους παράλληλους αγωγούς που διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα ίδιας έντασης \[Ι\] το καθένα. Η διεύθυνση των αγωγών είναι κάθετη στο επίπεδο των δύο επιφανειών. Αν το άθροισμα \[∑B\cdot Δ \ell \cdot συνφ\] στη διαδρομή \[S_1\] έχει τιμή \[κ\] και στη διαδρομή \[S_2\] έχει τιμή \[λ\] τότε ισχύει:
427. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται δύο κλειστές διαδρομές \[S_1\, , \, S_2\] σχήματος ομοεπίπεδων τετραγώνων πλευράς \[α\, ,\, 2α\] αντίστοιχα και οι φορές διαγραφής. Η διαδρομή \[S_1\] περικλείει τρεις ευθύγραμμους παράλληλους αγωγούς που διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα ίδιας έντασης \[Ι\] το καθένα. Η διεύθυνση των αγωγών είναι κάθετη στο επίπεδο των δύο επιφανειών. Για να γίνει το άθροισμα \[∑B\cdot Δ\ell \cdot συνφ\] στη διαδρομή \[S_2\] ίσο με το μηδέν χωρίς ν’ αλλάξει το αντίστοιχο άθροισμα στη διαδρομή \[S_1\] πρέπει:
428. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι εγκάρσιες τομές στο επίπεδο της σελίδας \[N\] ευθύγραμμων όμοιων παράλληλων αγωγών που η διατομή του καθενός έχει ακτίνα \[α\]. Οι αγωγοί είναι σε μονωτική επαφή μεταξύ τους και διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα ίδιας έντασης \[Ι\] ο καθένας. Η κλειστή διαδρομή \[S\] του σχήματος έχει σχήμα ορθογωνίου παραλληλογράμμου, βρίσκεται πάνω στο επίπεδο της σελίδας και έχει πλάτος \[\ell\], ενώ το μήκος της διάταξης των αγωγών είναι \[L\]. Η μαγνητική διαπερατότητα του κενού είναι \[μ_0\]. Το άθροισμα \[∑ B \cdot Δ\ell \cdot συνφ\] στην κλειστή διαδρομή \[S\] είναι ίσο με:
429. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η εγκάρσια διατομή ακτίνας \[R\] ενός ευθύγραμμου κυλινδρικού αγωγού μεγάλου μήκους. Ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] που είναι ομοιόμορφα κατανεμημένο στη διατομή του αγωγού. Το μέτρο της έντασης \[B\] του μαγνητικού πεδίου του αγωγού στα διάφορα σημεία του \[0 ≤ r ≤ R \] σε σχέση με την απόσταση \[r\] των σημείων αυτών απ’ τον άξονα του κυλίνδρου είναι:
430. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η εγκάρσια διατομή ακτίνας \[R\] ενός ευθύγραμμου κυλινδρικού αγωγού μεγάλου μήκους. Ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι\] ομοιόμορφα κατανεμημένο στη διατομή του. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου του αγωγού σ’ ένα σημείο Ζ της περιφέρειάς του έχει μέτρο \[Β_Ζ\]. Το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου \[B_Λ\] σ’ ένα εσωτερικό του σημείο Λ που απέχει απόσταση \[α\] απ’ τον άξονα του αγωγού είναι:
431. Στο παρακάτω σχήμα α φαίνεται η εγκάρσια διατομή ακτίνας \[R\] ενός ευθύγραμμου κυλινδρικού αγωγού μεγάλου μήκους. Ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα \[Ι\] που είναι ομοιόμορφα κατανεμημένο στη διατομή του. Στο σχήμα β φαίνεται η γραφική παράσταση της συνάρτησης του μέτρου της έντασης του μαγνητικού πεδίου του αγωγού στα διάφορα σημεία του χώρου με την απόσταση \[r\] των σημείων αυτών από τον άξονα του αγωγού. Η μαγνητική διαπερατότητα του κενού είναι \[μ_0\]. Το μέτρο \[Β_2\] είναι ίσο με:
432. Στο παρακάτω σχήμα α φαίνεται η εγκάρσια διατομή ακτίνας \[R\] ενός ευθύγραμμου κυλινδρικού αγωγού μεγάλου μήκους. Ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα \[Ι\] που είναι ομοιόμορφα κατανεμημένο στη διατομή του. Στο σχήμα β φαίνεται η γραφική παράσταση της συνάρτησης του μέτρου της έντασης του μαγνητικού πεδίου του αγωγού στα διάφορα σημεία του χώρου με την απόσταση \[r\] των σημείων αυτών από τον άξονα του αγωγού. Η μαγνητική διαπερατότητα του κενού είναι \[μ_0\]. Η απόσταση \[r_2\] είναι ίση με:
433. Στο παρακάτω σχήμα δύο μονωμένοι ρευματοφόροι αγωγοί τυλίγονται και αποτελούν ένα σύστημα αγωγών. Οι αγωγοί διαρρέονται από αντίρροπα ρεύματα ίδιας έντασης \[I\]. Σ’ ένα σημείο Ζ κοντά στο σύστημα των δύο αγωγών, το μέτρο της έντασης του μαγνητικού του πεδίου:
434. Αγώγιμο κυλινδρικό σύρμα έχει διατομή ακτίνας \[R_1\] και περιβάλλεται από λεπτό αγώγιμο κυλινδρικό κέλυφος ακτίνας \[R_2=2R_1\]. Μεταξύ των δύο παραπάνω αγωγών υπάρχει μονωτικό υλικό που θεωρούμε ότι έχει μαγνητική διαπερατότητα ίση με τη μονάδα. Το σύρμα διαρρέεται από ρεύμα \[Ι_1=Ι\] ενώ ο κύλινδρος από ομόρροπο ρεύμα \[Ι_2=\frac{Ι }{ 2 }\]. Η κατανομή των ρευμάτων στις δύο διατομές των αγωγών είναι ομοιόμορφη. Σε σημείο Α του σύρματος που απέχει \[r_1=\frac{ R_1 }{ 2 }\] απ’ τον κοινό άξονά του η ένταση του μαγνητικού πεδίου του συστήματος έχει μέτρο \[Β_Α\]. Το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου του συστήματος σε σημείο Γ που απέχει απ’ τον κοινό τους άξονα \[r_2=\frac{ 3R_1}{ 2 }\] είναι \[B_Γ\]. Για τα μέτρα των εντάσεων του συστήματος στα σημεία Α και Γ ισχύει η σχέση:
435. Αγώγιμο κυλινδρικό σύρμα έχει διατομή ακτίνας \[R_1\] και περιβάλλεται από λεπτό αγώγιμο κυλινδρικό κέλυφος ακτίνας \[R_2=2R_1\]. Μεταξύ των δύο παραπάνω αγωγών υπάρχει μονωτικό υλικό που θεωρούμε ότι έχει μαγνητική διαπερατότητα ίση με τη μονάδα. Το σύρμα διαρρέεται από ρεύμα \[Ι_1=Ι\] ενώ ο κύλινδρος από ομόρροπο ρεύμα \[Ι_2=\frac{Ι }{ 2 } \]. Η κατανομή των ρευμάτων στις δύο διατομές των αγωγών είναι ομοιόμορφη. Σε σημείο Α του σύρματος που απέχει \[r_1= \frac{ R_1 }{ 2 }\] απ’ τον κοινό άξονά του η ένταση του μαγνητικού πεδίου του συστήματος έχει μέτρο \[Β_Α\]. Στο σημείο Δ που απέχει \[4R_1\] απ’ τον κοινό άξονα, το μαγνητικό πεδίο του συστήματος έχει μέτρο \[Β_Δ\] που:
436. Φορτισμένο σωματίδιο βάλλεται την \[t=0\] με ταχύτητα \[ \vec{υ} \] μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο και η ταχύτητά του σχηματίζει γωνία \[θ\] με τις δυναμικές γραμμές και ισχύει \[0 < θ < π\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το μέτρο της δύναμης Lorentz \[\vec{F}_{Lo}\] που δέχεται το σωματίδιο απ’ το μαγνητικό πεδίο την \[t=0\]:
437. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η διεύθυνση της δύναμης Lorentz \[\vec{F}_{Lo}\] που δέχεται ένα φορτισμένο σωματίδιο όταν κινείται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο:
438. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το μέτρο της δύναμης Lorentz \[\vec{F}_{Lo}\] που ασκείται σ’ ένα φορτισμένο σωματίδιο που κινείται μέσα σ’ ένα ομογενές μαγνητικό πεδίο εξαρτάται:
439. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η δύναμη Lorentz \[\vec{F}_{Lo}\] που δέχεται ένα σωματίδιο που βρίσκεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο είναι μηδενική αν:
440. Στο παρακάτω σχήμα ένα φορτισμένο σωματίδιο κινείται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με ταχύτητα \[\vec{υ}\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το διάνυσμα της δύναμης Lorentz \[\vec{F}_{Lo}\] που δέχεται το σωματίδιο απ’ το μαγνητικό πεδίο
441. Στο παρακάτω σχήμα ένα αρνητικά φορτισμένο σωματίδιο κινείται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με ταχύτητα \[\vec{υ}\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η δύναμη Lorentz που δέχεται το σωματίδιο απ’ το μαγνητικό πεδίο:
442. Ένα φορτισμένο σωματίδιο εισέρχεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με ταχύτητα κάθετη στις δυναμικές του γραμμές. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η κατεύθυνση της δύναμης Lorentz που δέχεται το σωματίδιο απ’ το μαγνητικό πεδίο:
443. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Φορτισμένο σωματίδιο κινείται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με ταχύτητα \[\vec{υ}\]. Το σωματίδιο δέχεται τη μέγιστη κατά μέτρο δύναμη Lorentz \[\vec{F}_{Lo}\] αν:
444. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Φορτισμένο σωματίδιο κινείται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με ταχύτητα \[\vec{υ}\]. Το σωματίδιο δέχεται απ’ το πεδίο δύναμη Lorentz μέτρου ίσο με το μισό της μέγιστης δυνατής δύναμης που μπορεί να δεχθεί απ’ το πεδίο αυτό. Αυτό συμβαίνει γιατί η ταχύτητα \[\vec{υ}\] σχηματίζει με το διάνυσμα \[\vec{B}\] της έντασης του μαγνητικού πεδίου γωνία \[θ\] ίση με:
445. Φορτισμένο σωματίδιο κινείται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] και η μόνη δύναμη που δέχεται είναι η δύναμη Lorentz απ’ το μαγνητικό πεδίο. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Κατά την κίνηση του σωματιδίου μεταβάλλεται:
446. Φορτισμένο σωματίδιο κινείται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με ταχύτητα \[\vec{υ}\] και η μόνη δύναμη που δέχεται είναι η δύναμη Lorentz απ’ το πεδίο αυτό. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Η κινητική ενέργεια του σωματιδίου δεν μεταβάλλεται γιατί η δύναμη Lorentz είναι:
447. Τρία φορτισμένα σωματίδια με φορτία \[q_1\, ,\, q_2\, ,\, q_3\] με \[q_1 > 0\, ,\, q_2 > 0 \, , \, q_3 < 0\] και \[ |q_2 | = |q_3 | = |q_1 |\] εισέρχονται στο όριο \[yy'\] ομογενούς μαγνητικού πεδίου έντασης \[\vec{Β}\] με ταχύτητες ίσου μέτρου που είναι κάθετες στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Οι ταχύτητες των σωματιδίων σχηματίζουν με το όριο \[yy'\] του πεδίου γωνίες \[φ_1=90^0\, , \, φ_2=30^0\, ,\, φ_3=150^0\] αντίστοιχα. Για τα μέτρα \[ F_{Lo_1 }\, ,\, F_{Lo_2}\, ,\, F_{Lo_3 }\] των δυνάμεων Lorentz που δέχονται τα σωματίδια κατά την παραμονή τους στο πεδίο ισχύει η σχέση:
448. Φορτισμένο σωματίδιο εισέρχεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με ταχύτητα \[\vec{υ}\] που σχηματίζει γωνία \[θ\] με την ένταση \[ \vec{B}\] του πεδίου με \[ 0 < θ < π \]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το έργο της δύναμης Lorentz \[\vec{F}_{Lo}\] που δέχεται το σωματίδιο σε μια διαδρομή του μέσα στο πεδίο είναι:
449. Φορτισμένο σωματίδιο εισέρχεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με ταχύτητα \[\vec{υ}\] κάθετη στις δυναμικές γραμμές. Στο σωματίδιο επιδρά μόνο η δύναμη Lorentz \[\vec{F}_{Lo}\] που δέχεται απ’ το πεδίο αυτό. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
450. Σωματίδιο κινείται κάθετα στις δυναμικές γραμμές του πεδίου με ταχύτητα μέτρου \[υ\] και δέχεται μόνο τη δύναμη Lorentz \[\vec{F}_{Lo}\] απ’ το πεδίο αυτό. Ο ρυθμός μεταβολής της κινητικής ενέργειας του σωματιδίου είναι:
451. Φορτισμένο σωματίδιο μάζας \[m\], φορτίου \[q\] εισέρχεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου \[B\] με ταχύτητα μέτρου \[υ\] κάθετα στις δυναμικές γραμμές. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Για το ρυθμό μεταβολής της κινητικής ενέργειας \[\frac{ΔΚ}{Δt}\] του σωματιδίου και το μέτρο του ρυθμού μεταβολής της ορμής του \[\left| \frac{Δ\vec{p} }{ Δt } \right| \] αν το σωματίδιο δέχεται μόνο τη δύναμη Lorentz \[F_{Lo}\] απ’ το πεδίο ισχύει:
452. Φορτισμένο σωματίδιο εισέρχεται κάθετα στις δυναμικές γραμμές ομογενούς μαγνητικού πεδίου. Το σωματίδιο δέχεται μόνο τη δύναμη Lorentz \[\vec{F}_{Lo}\] από το πεδίο αυτό. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η επιτάχυνση που αποκτά το σωματίδιο μέσα στο μαγνητικό πεδίο είναι:
453. Το φορτισμένο σωματίδιο του παρακάτω σχήματος εκτελεί ομαλή κυκλική κίνηση μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με την επίδραση μόνο της δύναμης που δέχεται απ’ το πεδίο αυτό. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
454. Δέσμη φορτισμένων σωματιδίων κινείται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο χωρίς να εκτρέπεται απ’ την αρχική της διεύθυνση. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η δέσμη δεν εκτρέπεται γιατί:
455. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σωματίδιο κινείται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο ευθύγραμμα και ομαλά και η βαρυτική δύναμη που δέχεται θεωρείται αμελητέα. Για να συμβαίνει αυτό μπορεί:
456. Δέσμη νετρονίων εισέρχεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο. Οι βαρυτικές δυνάμεις θεωρούνται αμελητέες. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η δέσμη δεν εκτρέπεται απ’ την αρχική της διεύθυνση:
457. Φορτισμένο σωματίδιο εισέρχεται κάθετα στις δυναμικές γραμμές ομογενούς μαγνητικού πεδίου και επιδρά σ’ αυτό μόνο η δύναμη Lorentz που δέχεται απ’ το πεδίο. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η κίνηση του σωματιδίου είναι:
458. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται τμήματα των τροχιών τριών σωματιδίων (1), (2), (3) που κινούνται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο κάθετα στις δυναμικές γραμμές του. Τα σχήματα δεν έγιναν υπό καμία κλίμακα. Οι βαρυτικές δυνάμεις θεωρούνται αμελητέες. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
459. Φορτισμένο σωματίδιο εκτελεί ομαλή κυκλική κίνηση μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο και επιδρά σ’ αυτό μόνο η δύναμη Lorentz που δέχεται απ’ το πεδίο. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
460. Ένα φορτισμένο σωματίδιο μάζας \[m\] και φορτίου \[q\] εκτελεί ομαλή κυκλική κίνηση μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο δεχόμενο δύναμη μόνο απ’ το μαγνητικό αυτό πεδίο. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η ακτίνα της κυκλικής τροχιάς του σωματιδίου:
461. Φορτισμένο σωματίδιο μάζας \[m\] και φορτίου \[q\] εκτελεί ομαλή κυκλική κίνηση μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο και επιδρά σ’ αυτό μόνο η δύναμη του πεδίου. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η περίοδος της κυκλικής κίνησης του σωματιδίου αυτού:
462. Σωματίδιο εισέρχεται κάθετα στις δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου και επιδρά σ’ αυτό μόνο η δύναμη Lorentz απ’ το πεδίο αυτό. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Απ’ το μέτρο της ταχύτητάς του εξαρτάται:
463. Πρωτόνιο εισέρχεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με ταχύτητα \[ \vec{υ} \] που είναι κάθετη στις δυναμικές γραμμές του. Το πρωτόνιο εκτελεί κυκλική κίνηση ακτίνας \[R_1\] και περιόδου \[Τ_1\]. Αν το πρωτόνιο εισέρχονταν στο ίδιο πεδίο με ταχύτητα ίδιας κατεύθυνσης αλλά διπλάσιου μέτρου τότε θα εκτελούσε κυκλική κίνηση ακτίνας \[R_2\] και περιόδου \[Τ_2\]. Ποια απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή;
464. Δύο φορτισμένα σωματίδια (1), (2) έχουν ίσες κατά μέτρο ορμές, μάζες \[m_1=2m_2\] και ίσα φορτία. Τα σωματίδια εισέρχονται στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο και εκτελούν σ’ αυτό ομαλή κυκλική κίνηση με ακτίνες \[R_1, R_2\] και περιόδων \[T_1, T_2\] αντίστοιχα με την επίδραση μόνο της δύναμης Lorentz που δέχονται απ’ το πεδίο. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Για τις ακτίνες και τις περιόδους των κυκλικών κινήσεων των δύο σωματιδίων ισχύει:
465. Φορτισμένο σωματίδιο εισέρχεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο κάθετα στις δυναμικές γραμμές του με ορμή μέτρου \[p\]. Στο σωματίδιο ασκείται μόνο η δύναμη Lorentz απ’ το πεδίο αυτό. Το σωματίδιο εκτελεί ομαλή κυκλική κίνηση ακτίνας \[R_1\] και περιόδου \[T_1\]. Αν το ίδιο σωματίδιο εισέρχονταν στο ίδιο πεδίο με ταχύτητα ίδιας κατεύθυνσης και ορμής διπλάσιου μέτρου τότε θα εκτελούσε ομαλή κυκλική κίνηση ακτίνας \[R_2\] και περιόδου \[Τ_2\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Για τις παραπάνω ακτίνες και περιόδους ισχύει:
466. Δύο ηλεκτρόνια (1), (2) βάλλονται ταυτόχρονα απ’ το ίδιο σημείο Α ενός ομογενούς μαγνητικού πεδίου και εκτελούν πλήρεις κυκλικές κινήσεις ακτίνων \[R_1\, ,\, R_2\] αντίστοιχα δεχόμενα μόνο τις δυνάμεις Lorentz απ’ το μαγνητικό πεδίο. Έτσι τα ηλεκτρόνια επιστρέφουν ξανά στο σημείο βολής τους Α. Οι ταχύτητες των ηλεκτρονίων είναι κάθετες στις δυναμικές γραμμές του πεδίου και για τα μέτρα τους ισχύει: \[υ_2=2υ_1\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Για τις κυκλικές κινήσεις των δύο ηλεκτρονίων ισχύει:
467. Τα τρία πρωτόνια (1), (2), (3) του παρακάτω σχήματος εκτοξεύονται ταυτόχρονα απ’ το ίδιο σημείο Α ομογενούς μαγνητικού πεδίου με ταχύτητες μέτρων \[υ_1\, , \, υ_2\, , \, υ_3\] αντίστοιχα που είναι κάθετες στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Τα πρωτόνια επιστρέφουν για πρώτη φορά στο σημείο βολής τους αφού το καθένα έχει διαγράψει μια πλήρη περιστροφή και θεωρούμε ότι ασκείται σ’ αυτά μόνο η δύναμη Lorentz απ’ το μαγνητικό πεδίο. Στο σχήμα φαίνονται οι τροχιές που διαγράφουν τα πρωτόνια μέσα στο μαγνητικό πεδίο. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Για τα μέτρα των ταχυτήτων τους ισχύει:
468. Τα τρία πρωτόνια (1), (2), (3) του παρακάτω σχήματος εκτοξεύονται ταυτόχρονα απ’ το ίδιο σημείο Α ομογενούς μαγνητικού πεδίου με ταχύτητες μέτρων \[υ_1\, , \, υ_2\, , \, υ_3\] αντίστοιχα που είναι κάθετες στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Τα πρωτόνια επιστρέφουν για πρώτη φορά στο σημείο βολής τους αφού το καθένα έχει διαγράψει μια πλήρη περιστροφή και θεωρούμε ότι ασκείται σ’ αυτά μόνο η δύναμη Lorentz απ’ το μαγνητικό πεδίο. Στο σχήμα φαίνονται οι τροχιές που διαγράφουν τα πρωτόνια μέσα στο μαγνητικό πεδίο. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Στο σημείο Α για πρώτη φορά:
469. Τα τρία πρωτόνια (1), (2), (3) του παρακάτω σχήματος εκτοξεύονται ταυτόχρονα απ’ το ίδιο σημείο Α ομογενούς μαγνητικού πεδίου με ταχύτητες μέτρων \[υ_1\, , \, υ_2\, , \, υ_3\] αντίστοιχα που είναι κάθετες στις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Τα πρωτόνια επιστρέφουν για πρώτη φορά στο σημείο βολής τους αφού το καθένα έχει διαγράψει μια πλήρη περιστροφή και θεωρούμε ότι ασκείται σ’ αυτά μόνο η δύναμη Lorentz απ’ το μαγνητικό πεδίο. Στο σχήμα φαίνονται οι τροχιές που διαγράφουν τα πρωτόνια μέσα στο μαγνητικό πεδίο. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το διάνυσμα (α) είναι:
470. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται χωρίς κλίμακα οι κυκλικές τροχιές ενός πρωτονίου και ενός ηλεκτρονίου μέσα στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο. Τα σωματίδια αυτά δέχονται μόνο τη δύναμη Lorentz απ’ το μαγνητικό πεδίο και έχουν ίσες κατά μέτρο ταχύτητες. Πρέπει να γνωρίζετε ότι το πρωτόνιο και το ηλεκτρόνιο έχουν αντίθετα φορτία και ότι η μάζα του πρωτονίου είναι \[1836\] φορές μεγαλύτερη απ’ αυτήν του ηλεκτρονίου. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
471. Δύο σωμάτια \[α\] (πυρήνες ηλίου \[_2^4 He\]) (1), (2) εκτελούν κυκλική κίνηση μέσα στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο υπό την επίδραση μόνο της δύναμης που δέχονται απ’ το πεδίο αυτό. Για τα μέτρα των ταχυτήτων τους \[υ_1\, , \, υ_2\] αντίστοιχα ισχύει \[ υ_1 > υ_2 \]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Κατά την κίνηση των σωματιδίων στο μαγνητικό πεδίο ισχύει:
472. Ένα πρωτόνιο \[p\] και ένα σωμάτιο \[α\] με φορτία \[q_p\] και \[q_α=2q_p\] και μάζες \[m_p\] και \[m_α=4m_p\] αντίστοιχα εκτελούν ομαλή κυκλική κίνηση μέσα στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο με την επίδραση μόνο της δύναμης που δέχονται απ’ το πεδίο. Τα δύο σωματίδια έχουν ίσες κατά μέτρο ταχύτητες . Αν \[R_p\, , \, R_α\] και \[ f_p \, , \, f_α\] είναι οι ακτίνες και οι συχνότητες των κυκλικών τους κινήσεων, ποια απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή;
473. Ένα πρωτόνιο μάζας \[m_p\] και φορτίου \[e\] (στοιχειώδες φορτίο) και ένας πυρήνας ηλίου μάζας \[4m_p\] και φορτίου \[2e\] εκτελούν κυκλικές τροχιές με ακτίνες \[R_p\, , \, R_α\] αντίστοιχα με ίσες κατά μέτρο ταχύτητες. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
474. Φορτισμένο σωματίδιο μάζας m και φορτίου q εισέρχεται απ’ το σημείο Κ σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης μέτρου Β με ταχύτητα μέτρου υ που είναι κάθετη στις δυναμικές γραμμές του πεδίου και κάθετη στο ευθύγραμμο τμήμα ΑΕ που είναι το όριο του πεδίου όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Το σωματίδιο δέχεται μόνο τη δύναμη απ’ το μαγνητικό πεδίο και εξέρχεται απ’ το σημείο Λ του ίδιου ορίου ΑΕ του μαγνητικού πεδίου. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
475. Αρνητικά φορτισμένο σωματίδιο εισέρχεται από σημείο Κ σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με ορμή \[\vec{p}\] και ταχύτητα \[ υ_1 \] που είναι κάθετη στις δυναμικές γραμμές του πεδίου και στο όριό του ΔΕ όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Το σωματίδιο δέχεται μόνο τη δύναμη απ’ το πεδίο και εξέρχεται από σημείο Λ του ίδιου ορίου ΔΕ εκτελώντας κυκλική κίνηση ακτίνας \[R_1\] και συχνότητας \[f_1\]. Λόγω της παραμονής του στο πεδίο η μεταβολή του μέτρου της ορμής του είναι \[ Δ | \vec{ p } | \] ενώ το μέτρο της μεταβολής της ορμής του είναι \[ | Δ \vec{p} | \]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
476. Αρνητικά φορτισμένο σωματίδιο εισέρχεται από σημείο Κ σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με ορμή \[\vec{p}\] και ταχύτητα \[ υ_1 \] που είναι κάθετη στις δυναμικές γραμμές του πεδίου και στο όριό του ΔΕ όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Το σωματίδιο δέχεται μόνο τη δύναμη απ’ το πεδίο και εξέρχεται από σημείο Λ του ίδιου ορίου ΔΕ εκτελώντας κυκλική κίνηση ακτίνας \[R_1\] και συχνότητας \[f_1\]. Λόγω της παραμονής του στο πεδίο η μεταβολή του μέτρου της ορμής του είναι \[ Δ | \vec{ p } | \] ενώ το μέτρο της μεταβολής της ορμής του είναι \[ | Δ \vec{p} | \]. Αν ένα όμοιο σωματίδιο εισέρχονταν απ’ το ίδιο σημείο με ταχύτητα \[υ_2=\frac{υ_1 }{2 }\] ίδιας κατεύθυνσης με την \[υ_1\], τότε θα εκτελούσε μέσα στο μαγνητικό πεδίο κυκλική κίνηση ακτίνας \[R_2\] και συχνότητας \[f_2\]. Για τις κινήσεις των δύο σωματιδίων ποια από τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή;
477. Μια δέσμη ηλεκτρονίων που το καθένα έχει φορτίο \[e\] και μάζα \[m_e\] εισέρχεται κάθετα στο όριο (ευθεία \[ε\]) και στις δυναμικές γραμμές ομογενούς μαγνητικού πεδίου έντασης \[\vec{B}\] με ταχύτητα μέτρου \[υ\]. Παράλληλα στην ευθεία \[ε\] και σε απόσταση \[D\] απ’ αυτήν έχουμε τοποθετήσει μεταλλική πλάκα μεγάλου μήκους. Ποια απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Για να μην προσκρούσει η δέσμη στη μεταλλική πλάκα, το μέτρο \[υ\] της ταχύτητας των ηλεκτρονίων της δέσμης πρέπει να είναι:
478. Τρία σωματίδια (1), (2), (3) μπαίνουν ταυτόχρονα στο ίδιο ομογενές μαγνητικό πεδίο κάθετα στο όριό του (πλευρά ΑΕ) και στις δυναμικές γραμμές του με ταχύτητες ίσων μέτρων. Για τα φορτία των σωματιδίων (2), (3) ισχύει \[ |q_2 |=|q_3 |=|q|\] και οι μάζες τους είναι \[m_2\, , \, m_3\] αντίστοιχα. Οι βαρυτικές δυνάμεις θεωρούνται αμελητέες. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι τροχιές των σωματιδίων μέσα στο πεδίο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
479. Ένα πρωτόνιο βάλλεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με ταχύτητα που σχηματίζει γωνία \[φ\] με τις δυναμικές του γραμμές όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Στο πρωτόνιο ασκείται μόνο η δύναμη απ’ το πεδίο αυτό. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
480. Φορτισμένο σωματίδιο εισέρχεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με ταχύτητα \[\vec{υ}\] που σχηματίζει γωνία \[φ\] με τις δυναμικές γραμμές του πεδίου με \[ 0 < φ < 90^0 \]. Το σωματίδιο εκτελεί ελικοειδή κίνηση περιόδου \[Τ\] και ακτίνας \[R\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
481. Φορτισμένο σωματίδιο εισέρχεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με ταχύτητα \[\vec{υ}\] που σχηματίζει γωνία \[φ\] (\[ 0 < φ < 90^0\]) με τις δυναμικές του γραμμές. Στο σωματίδιο ασκείται μόνο η δύναμη απ’ το πεδίο. Το σωματίδιο εκτελεί ελικοειδή κίνηση. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Το βήμα της ελικοειδούς κίνησης:
482. Φορτισμένο σωματίδιο εισέρχεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με ταχύτητα \[\vec{υ}\] που σχηματίζει γωνία \[φ\] (\[ 0 < φ < 90^0 \]) με τις δυναμικές γραμμές του πεδίου και δέχεται δύναμη μόνο απ’ αυτό. Το σωματίδιο εκτελεί ελικοειδή τροχιά. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
483. Σωματίδιο μάζας \[m\] και φορτίου \[q\] εισέρχεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με ταχύτητα \[\vec{υ}\] που σχηματίζει γωνία \[φ\] (\[0 < φ < 90^0 \]) με τις δυναμικές του γραμμές. Το σωματίδιο δέχεται μόνο τη δύναμη απ’ το πεδίο και εκτελεί ελικοειδή κίνηση. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
484. Φορτισμένο σωματίδιο μάζας \[m\] και φορτίου \[q\] εισέρχεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με ταχύτητα \[\vec{υ}\] που σχηματίζει γωνία \[φ=60^0\] με τις δυναμικές γραμμές του πεδίου. Το σωματίδιο εκτελεί ελικοειδή κίνηση και η μόνη δύναμη που δέχεται είναι αυτή απ’ το μαγνητικό πεδίο. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
485. Σωματίδιο μάζας \[m\] και φορτίου \[q\] εισέρχεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με ταχύτητα \[\vec{υ}\] που σχηματίζει γωνία \[φ\] \[(0 < φ < 90^0)\] με τις δυναμικές του γραμμές. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Αν μεταβάλω τη γωνία \[φ\] κατά την είσοδο του σωματιδίου στο πεδίο αλλά αυτή να παραμένει συνεχώς μεταξύ των τιμών \[0 < φ < 90^0\] τότε δεν θα μεταβληθεί:
486. Σωματίδιο μάζας \[m\] και φορτίου \[q\] εισέρχεται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με ταχύτητα \[\vec{υ}\] που σχηματίζει γωνία \[φ\] με τις δυναμικές του γραμμές \[(0 < φ < 90^0)\]. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν αυξήσω τη γωνία \[φ\] κατά την είσοδο του σωματιδίου στο πεδίο διατηρώντας την μεταξύ των τιμών \[ 0 < φ < 90^0\] τότε:
487. Σωματίδιο μάζας \[m\] και φορτίου \[q\] εισέρχεται σε ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] με ταχύτητα \[\vec{υ}\] που σχηματίζει γωνία \[φ=30^0\] με τις δυναμικές γραμμές του. Το σωματίδιο εκτελεί ελικοειδή κίνηση και η μόνη δύναμη που δέχεται είναι αυτή του μαγνητικού πεδίου. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
488. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Ο επιλογέας ταχυτήτων ή φίλτρο ταχυτήτων είναι μια διάταξη που αποτελείται:
489. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Με τον επιλογέα ταχυτήτων απομονώνουμε σωματίδια που έχουν:
490. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Από μια δέσμη φορτισμένων σωματιδίων που διέρχεται από φίλτρο ταχυτήτων συνεχίζουν να κινούνται ευθύγραμμα τα σωματίδια της δέσμης που:
491. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στον επιλογέα ή φίλτρο ταχυτήτων:
492. Σε χώρο που αμελούνται οι βαρυτικές δυνάμεις ένα σωματίδιο κινείται ευθύγραμμα και ομαλά. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
493. Θετικά φορτισμένο σωματίδιο (1) εισέρχεται σε φίλτρο ταχυτήτων και δεν αποκλίνει της πορείας του μέσα σ’ αυτό. Δεύτερο σωματίδιο (2) που έχει ίδια ταχύτητα με το (1) αλλά αντίθετο φορτίο εισέρχεται στο ίδιο φίλτρο ταχυτήτων. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
494. Στα παρακάτω φίλτρα ταχυτήτων των σχημάτων α, β εισέρχεται ένα αρνητικό (σχήμα α) και ένα θετικό φορτίο (σχήμα β) με ίδιες κατά μέτρο ταχύτητες \[υ\] που οι κατευθύνσεις τους φαίνονται στα σχήματα. Τα μέτρα των εντάσεων των πεδίων και στα δύο πεδία είναι \[\vec{E}\, ,\, \vec{B} \]. Τα φορτία δεν εκτρέπονται περνώντας απ’ τα φίλτρα ταχυτήτων. Οι βαρυτικές δυνάμεις θεωρούνται αμελητέες. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
495. Αρνητικά φορτισμένο σωματίδιο επιταχύνεται απ’ την ηρεμία υπό τάση \[V\] και εισέρχεται σε φίλτρο ταχυτήτων που αποτελείται από ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης \[\vec{B}\] και από ομογενές ηλεκτρικό πεδίο έντασης \[\vec{E}\]. Οι βαρυτικές δυνάμεις θεωρούνται αμελητέες. Το σωματίδιο κινείται μέσα στο φίλτρο ταχυτήτων ευθύγραμμα και εξέρχεται απ’ αυτό. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Αν επαναλάβουμε το ίδιο πείραμα μειώνοντας το μέτρο της \[\vec{B}\] αλλά διατηρώντας σταθερή την τάση \[V\] και την ένταση \[\vec{E}\], τότε το σωματίδιο μέσα στο φίλτρο ταχυτήτων:
496. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται φορτισμένο σωματίδιο φορτίου \[q\] που εισέρχεται σε επιλογέα ταχυτήτων με ταχύτητα \[\vec{υ}\] κάθετα στις δυναμικές γραμμές και του ομογενούς μαγνητικού πεδίου έντασης \[\vec{B}\] και του ηλεκτρικού πεδίου έντασης \[\vec{E}\]. Το φορτίο δεν εκτρέπεται απ’ την ευθύγραμμη τροχιά του περνώντας απ’ το σύνθετο πεδίο του επιλογέα. Οι βαρυτικές δυνάμεις θεωρούνται αμελητέες. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;

Χημεία: Οξειδοαναγωγή

Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση σε καθεμία από τις ερωτήσεις που ακολουθούν.
Προσοχή:

  1. Θα πρέπει να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις.
  2. Η κάθε ερώτηση έχει μοναδική απάντηση.

Παρακαλούμε συμπληρώστε τα προσωπικά σας στοιχεία:

Επώνυμο
Όνομα
Email
1. Το \[N\] εµφανίζει τους αριθµούς οξείδωσης: -3, 0, +2, +3, +4 και +5. Από τις ενώσεις \[HNO_3\], \[NO_2\] και \[NH_3\] µπορεί να δράσουν σαν οξειδωτικά:
2. Ο Α.Ο. του δεύτερου ατόμου \[C\] στην ανθρακική αλυσίδα της ένωσης \[C_3H_8\] (προπάνιο) είναι:
3. Σε ποια από τις παρακάτω ενώσεις ο αριθμός οξείδωσης του άνθρακα \[(C)\] είναι μηδέν;
4. Το \[SO_2\] δρα πάντα είτε ως οξειδωτικό είτε ως αναγωγικό, δηλαδή συμμετέχει μόνο σε οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις.
5. Δίνεται η ένωση γλυκερόλη (1,2,3-προπανοτριόλη), η οποία αποτελεί την πρώτη ύλη για την παρασκευή του εκρηκτικού νιτρογλυκερίνη.
Ποια από τις παρακάτω εικόνες απεικονίζει τους αριθμούς οξείδωσης που αντιστοιχούν στα άτομα άνθρακα α και β;
 
6. Ο αριθμός οξείδωσης ενός ιόντος, ισούται:
7. Το \[S\] εμφανίζει τους αριθμούς οξείδωσης: -2, 0, +4 και +6. Από τις ενώσεις \[{H_2}{SO_4}\], \[SO_2\] και \[H_2S\] μπορεί να δράσουν σαν αναγωγικά:
8. Στην παρακάτω χημική εξίσωση το ανιόν ιωδίου είναι το οξειδωτικό σώμα.
9. Από τις παρακάτω αντιδράσεις:\[CH_2\]=\[CH_2\] + \[H_2\] → \[CH_3CH_3\]  (I)
\[H_2\] + \[Cl_2\] → \[2HCl\] (II)
\[H_2\] + \[2Na\] → \[2NaH\] (III)

το \[H_2\] δρα σαν οξειδωτικό:

10. Για την αντίδραση \[N_2\] + \[3H_2\] → \[2NH_3\] ισχύει ότι:
11. Τα μέταλλα εμφανίζουν μόνο αναγωγικό χαρακτήρα.
12. Στην αντίδραση \[SO_2\] + \[2HNO_3\] → \[{H_2}{SO_4}\] + \[2NO_2\] το άζωτο ανάγεται.
13. Η αντίδραση \[Fe\]+ \[HCl\] → \[FeCl_2\] + \[H_2\] είναι οξειδοαναγωγική.
14. Στην αντίδραση: \[SO_2\] + \[2H_2S\] → \[3S\] + \[2H_2O\], το \[SO_2\] είναι το οξειδωτικό και το \[H_2S\] το αναγωγικό.
15. Ο αριθµός οξείδωσης του υδρογόνου είναι -1 ή 0 ή +1.
16. Ο αριθμός οξείδωσης του Ο μπορεί να πάρει τις τιμές:
17. Τα άτομα του \[P\] στην αντίδραση \[P_4\] + \[3NaOH\] + \[3H_2O\] → \[PH_3\] + \[3{NaH_2}{PO_2}\]
18. Στο διχρωμικό ιόν \[{(Cr_2}{O_7}^-2)\], ο αριθμός οξείδωσης του χρωμίου \[(Cr)\] είναι ίσος με:
19. Δίνονται οι αντιδράσεις:(1) \[Ca\] + 1/2 \[O_2\] → \[CaO\]
(2) \[Ca\] + \[H_2\] → \[CaH_2\]
(3) \[Ca\] + \[Cl_2\] → \[CaCl_2\]
(4) \[Ca\] + \[S\] → \[CaS\]
To \[Ca\] οξειδώνεται στις περιπτώσεις:
20. Στην αντίδραση \[2H_2\] + \[O_2\] → \[2H_2O\]:

Αρχαία: Συντακτικό

Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση σε καθεμία από τις ερωτήσεις που ακολουθούν.
Προσοχή:

  1. Θα πρέπει να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις.
  2. Η κάθε ερώτηση έχει μοναδική απάντηση.

Παρακαλούμε συμπληρώστε τα προσωπικά σας στοιχεία:

Επώνυμο
Όνομα
Email
1. «Δημοσθένης μὲν ἦν δεινότατος λέγειν καὶ πολλάκις παρεῖχεν ἑαυτὸν συμβουλεύειν τοῖς Ἀθηναίοις»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
2. Σε ποιο από τα παρακάτω παραδείγματα ο υπογραμμισμένος όρος είναι γενική διαιρετική:
3. Ποιες προθέσεις κατά το σχηματισμό ενός εμπρόθετου προσδιορισμού μπορούν να υποστούν αναστροφή;
4. «Εἰς τοσοῦτον ἀναιδείας ἀφικόμην»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
5. Το υποκείμενο του απαρεμφάτου στην απρόσωπη σύνταξη είναι:
6. «\[Ὡς \ δ’ \ ἦν \ δημοτικός \ ὁ \ πατήρ\] ἐγώ ἀποδείξω»: Η υπογραμμισμένη πρόταση είναι:
7. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι ονοματικές;
8. Η τελική μετοχή βρίσκεται πολύ συχνά σε χρόνο:
9. «Ἔπραξεν ἑπομένως τῷ νόμῳ»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
10. Το τελικό απαρέμφατο δεν εξαρτάται από ρήματα:
11. «Πολλάς τριήρεις ἤκουε περιπλεούσας»: Η υπογραμμισμένη μετοχή αναφέρεται:
12. «Ἡ γάρ πόλις ἥδε, καί εἰ ἔρχονται Ἀθηναῖοι, ἀμυνεῖται αὐτούς ἀξίως αὑτῆς»: Η πρόταση που εκφέρεται με το ρήμα «ἔρχονται» είναι:
13. «Καὶ πρὸς τοῖς ἄλλοις κακοῖς οὗτος ἀπαίδευτος ἄνθρωπός ἐστι»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
14. «Ἀλεξάνδρῳ ἐδόθη ἐπιστολὴ παρὰ Παρμενίωνος φυλάξασθαι Φίλιππον»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
15. «Σοῦ κρατοῦντος δουλεία ὑπάρχει αὐτοῖς»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
16. «Ἐάν τις φανερός γένηται, θάνατός ἐστιν ζημία»: Ο υποθετικός λόγος δηλώνει:
17. «Καὶ πρὸς τοῖς ἄλλοις κακοῖς οὗτος ἀπαίδευτος ἄνθρωπός ἐστι»: Η πρόταση ως προς το ποιόν της είναι:
18. «Κατέλαβον ἐρήμους τάς πόλεις»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
19. «Κλεισθένης τὴν βουλὴν πεντακοσίους ἀντὶ τετρακοσίων κατέστησεν»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
20. «Ἵν’ οὖν μὴ τοῦτο γένηται, πολλῇ χρησώμεθα τῇ ἐλεημοσύνῃ»: Η σύνδεση των προτάσεων είναι:
21. «Χρῆν δὲ Μυτιληναίους καὶ πάλαι μηδὲν διαφερόντως τῶν ἄλλων ὑφ’ ἡμῶν τετιμῆσθαι»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
22. «Εἰ τινά λάβοιεν τῶν ἐχθρῶν, ἀπέκτεινον»: Ο υποθετικός λόγος δηλώνει:
23. Με ποια έγκλιση δεν εκφέρεται μια πρόταση κρίσεως;
24. «Ἀπέγνωκα τοῦ μάχεσθαι»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
25. «Τούς γνησίους τῶν φίλων αἱ συμφοραί δοκιμάζουσι»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
26. «Ἡγεῖτο Ἀρχίδαμος ὁ Ζευξιδάμου, Λακαιδαιμονίων βασιλεύς»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
27. Ο σύνδεσμος «ἡνίκα» εισάγει:
28. «Στέργε μὲν τὰ παρόντα, ζήτει δὲ τὰ βελτίω»: Οι προτάσεις συνδέονται με:
29. «Ἅμα δὲ τῇ εἰσόδῳ τῶν Έλλήνων πολλοὶ τῶν κατοίκων ἔτρεχον διὰ τοῦ πεδίου»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:
30. «Ὁ στρατιώτης ἤκετο τριταῖος»: Ο υπογραμμισμένος όρος συντακτικά είναι:

Αρχαία: Γραμματική

Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση σε καθεμία από τις ερωτήσεις που ακολουθούν.
Προσοχή:

  1. Θα πρέπει να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις.
  2. Η κάθε ερώτηση έχει μοναδική απάντηση.

Παρακαλούμε συμπληρώστε τα προσωπικά σας στοιχεία:

Επώνυμο
Όνομα
Email
1. Το απαρέμφατο του αορίστου του ρήματος «φυτεύω» στην ενεργητική φωνή είναι:
2. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του παρακειμένου του ρήματος «αἰσχύνω» στη μέση φωνή είναι:
3. Ο τύπος «σῖτον» στον άλλο αριθμό είναι:
4. Αν ο ενεργητικός μέλλοντας του ρήματος «δουλῶ» είναι «δουλώσω», τότε σε ποια τάξη συνηρημένων ρημάτων ανήκει το ρήμα;
5. Τα ουσιαστικά της β΄ κλίσης διακρίνονται σε:
6. Η αιτιατική πληθυντικού αρσενικού γένους του επιθέτου «εὔβοτρυς» είναι:
7. Ο τύπος «ὀδοῦσι» ειναι είναι:
8. Το απαρέμφατο του παρακειμένου του ρήματος «πράττω» στη μέση φωνή είναι:
9. Ο τύπος «ποῖα» είναι:
10. Από ποιο ρήμα προέκυψε ο τύπος «ἐγκεκωμίακα»;
11. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του ενεστώτα του ρήματος «τίθημι» στην ενεργητική φωνή είναι:
12. Το β’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του ενεστώτα του ρήματος «πλέω» στην ενεργητική φωνή είναι:
13. Το β’ ενικό πρόσωπο του παρατατικού του ρήματος «φημί» είναι:
14. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του παθητικού αορίστου του ρήματος «σῴζω» είναι:
15. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του ενεστώτα του ρήματος «αἱρῶ» στην ενεργητική φωνή είναι:
16. Το γ’ ενικό πρόσωπο της ευκτικής του ενεστώτα του ρήματος «ἀφίημι» στην ενεργητική φωνή είναι:
17. Το ουσιαστικό «ἅμιλλα» στη γενική ενικού είναι:
18. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του μέλλοντα του ρήματος «εἰμί» είναι:
19. Το β’ ενικό πρόσωπο της υποτακτικής του ενεστώτα του ρήματος «δίδωμι» στην ενεργητική φωνή είναι:
20. Ο τύπος «τουτουί» είναι:
21. Ο τύπος «ἐμοί» είναι:
22. Το β’ ενικό πρόσωπο της ευκτικής του αορίστου β’ του ρήματος «ἔχω» στην ενεργητική φωνή είναι:
23. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «παρέχω» στην ενεργητική φωνή είναι:
24. Οι αντωνυμίες που σχηματίζουν κλητική είναι:
25. Η γενική ενικού του ουσιαστικού «τεῖχος» είναι:
26. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του παθητικού αορίστου β’ του ρήματος «γράφω» είναι:
27. Η κλητική ενικού αρσενικού γένους του επιθέτου «ὁ χαρίεις» είναι:
28. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του παθητικού μέλλοντα του ρήματος «κωλύω» είναι:
29. Από ποιο ουσιαστικό προέκυψε ο τύπος «φυλακάς»;
30. Το β’ ενικό πρόσωπο του παρατατικού του ρήματος «ἄρχω» στη μέση φωνή είναι:
31. Το απαρέμφατο του παρακειμένου του ρήματος «φαίνω» στη μέση φωνή είναι:
32. Ο τύπος «μναῖς» στον άλλον αριθμό είναι:
33. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «ἔχω» στην ενεργητική φωνή είναι:
34. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο της ευκτικής του παθητικού μέλλοντα του ρήματος «ἀκούω» είναι:
35. Η δοτική ενικού θηλυκού γένους του επιθέτου «φαιδρός» είναι:
36. Ο τύπος «ἐνδεᾶ» γραμματικά είναι:
37. Το γ’ ενικό πρόσωπο του παρατατικού του ρήματος «ἵστημι» στην ενεργητική φωνή είναι:
38. Το α’ πληθυντικό πρόσωπο της ευκτικής του παθητικού αορίστου του ρήματος «ἄρχω» είναι:
39. Από ποιο ρήμα προέκυψε ο τύπος «ἀκήκοα»;
40. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο της οριστικής του ενεστώτα του ρήματος «ἵστημι» στην ενεργητική φωνή είναι:
41. Η αιτιατική πληθυντικού ουδετέρου γένους του επιθέτου «ἡ θηλεια» είναι:
42. Το β’ ενικό πρόσωπο της ευκτικής του αορίστου β’ του ρήματος «παρέχω» στην ενεργητική φωνή είναι:
43. Επιλέξτε τον τύπο που δεν ισχύει:
44. Ποια ουσιαστικά έχουν ίδιες καταλήξεις στη β΄ κλίση;
45. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του παρακειμένου του ρήματος «κατάγω» στη μέση φωνή είναι:
46. Η αιτιατική πληθυντικού θηλυκού γένους του επιθέτου «ἄφθονος» είναι:
47. Ο υπερθετικός βαθμός του επιθέτου «μέλας» είναι :
48. Το απαρέμφατο του ενεστώτα του ρήματος «ζημιῶ» στην ενεργητική φωνή είναι:
49. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του ενεστώτα του ρήματος «τελευτῶ» στην ενεργητική φωνή είναι:
50. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο της οριστικής του παρακειμένου του ρήματος «ὀξύνω» στη μέση φωνή:

ΑΡΧΑΙΑ

Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση σε καθεμία από τις ερωτήσεις που ακολουθούν.
Προσοχή:

  1. Θα πρέπει να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις.
  2. Η κάθε ερώτηση έχει μοναδική απάντηση.

Παρακαλούμε συμπληρώστε τα προσωπικά σας στοιχεία:

Επώνυμο
Όνομα
Email
1. Η κλητική ενικού του ουσιαστικού «ὁ δεσπότης» είναι:
2. Η γενική πληθυντικού του ουσιαστικού «ἡ θάλασσα» είναι:
3. Ο τύπος «γλώσσας» γραμματικά είναι:
4. Ο τύπος «ποιητῶν» στον άλλον αριθμό είναι:
5. Ο τύπος «μανδύας» γραμματικά είναι:
6. Ο τύπος «μναῖς» στον άλλον αριθμό είναι:
7. Ο τύπος «Ἑρμῆς» στον άλλον αριθμό είναι:
8. Τα ουσιαστικά της β΄ κλίσης διακρίνονται σε:
9. Η κλητική ενικού του ουσιαστικού «νοῦς» είναι:
10. Το ουσιαστικό «ὀστᾶ» στον ίδιο τύπο του άλλου αριθμού είναι:
11. Το ουσιαστικό «ἅμιλλα» στη γενική ενικού είναι:
12. Η β΄ κλίση ουσιαστικών περιλαμβάνει:
13. Ποια είναι η ονομαστική ενικού στον τύπο «φυλακάς»;
14. Ποια ουσιαστικά έχουν όλες τις καταλήξεις ίδιες και στους δύο αριθμούς στη β΄ κλίση;
15. Το ουσιαστικό «περίπλους» είναι:
16. Ποια κατηγορία ουσιαστικών β΄ κλίσης σχηματίζει κλητική ενικού όμοια με ονομαστική;
17. Η δοτική ενικού του ουσιαστικού «ἡ διάλεκτος»είναι:
18. Κυκλώστε την ονομαστική πληθυντικού:
19. Ποιο ουσιαστικό δεν ανήκει στη β΄ κλίση:
20. Το –α της κατάληξης των ουδέτερων ουσιαστικών β κλίσης είναι βραχύ :
21. Το ουσιαστικο «δύναμις» στη γενική ενικού είναι:
22. Το ουσιαστικό «βασιλεύς» στην κλητική ενικού είναι:
23. Το ουσιαστικό «ὄρνις» στην αιτιατική ενικού είναι:
24. Το ουσιαστικό «τάς πράξεις» στην ίδια πτώση του άλλου αριθμού είναι:
25. Ο τύπος «φύσεσι» είναι:
26. Η δοτική πληθυντικού του ουσιαστικου «φροντίς» είναι:
27. Το ουσιαστικό «μετριότησι» στην κλητική ενικού είναι:
28. Το ουσιαστικό «σάλπιγγες» στον άλλον αριθμό είναι:
29. Η κλητικη ενικού του ουσιαστικού «παῖς» είναι:
30. Ο τύπος «φλόγας» είναι:
31. Ο τύπος «ὀδοῦσι» ειναι είναι:
32. Το ουσιαστικό «νύξ» είναι:
33. Το ουσιαστικό «δαίμων» στην κλητική είναι:
34. Η δοτική πληθυντικού του ουσιαστικού «ἡ χείρ» είναι:
35. Η κλητική ενικού του ουσιαστικού «ἡ γυνή» είναι:
36. Η κλητική ενικού του ουσιαστικού «θυγάτηρ» είναι:
37. Η κλητική ενικού του ουσιαστικού «κίων» είναι:
38. Η δοτική πληθυντικού του ουσιαστικού «κρατήρ» είναι:
39. Η γενική ενικού του ουσιαστικού «τεῖχος» είναι:
40. Ο τύπος «Ἡράκλες» είναι:
41. Ο τύπος «παιάνων» στον άλλο αριθμό είναι:
42. Ο τύπος «σῖτον» στον άλλο αριθμό είναι:
43. Οι αντωνυμίες που σχηματίζουν κλητική ενικού είναι:
44. Η γενική πληθυντικού της αντωνυμίας «αὕτη» είναι:
45. Ο τύπος «τουτουί» είναι:
46. Ο τύπος «ἐμοῦγε» είναι:
47. Η αντωνυμίας «ὅδε» είναι:
48. Ο τύπος «ἐμῷ» είναι:
49. Η γενική ενικού της αντωνυμίας «τοιάδε» είναι:
50. Η ονομαστική πληθυντικού θηλυκού γένους της κτητικής αντωνυμίας β΄ προσώπου για πολλούς κτήτορες είναι είναι:
51. Ο τύπος «τινες» είναι:
52. Η αντωνυμία «τῶν αὐτῶν» στην ονομαστική ενικού είναι:
53. Ο τύπος «ποῖα» είναι:
54. Ο τύπος «του» είναι:
55. Η αντωνυμία «σεαυτοῦ» στον άλλον αριθμό είναι:
56. Ο άλλος τύπος της αντωνυμίας «ὅτου» είναι:
57. Η δοτική ενικού θηλυκού γένους του επιθέτου «φαιδρός» είναι:
58. Η αιτιατική πληθυντικού θηλυκού γένους του επιθέτου «ἄφθονος» είναι:
59. Η ονομαστική πληθυντικού αρσενικού γένους του επιθέτου «εὒνους» είναι:
60. Η ονομαστική πληθυντικού θηλυκού γένους του επιθέτου «ἡ ἀξία» είναι:
61. Η αιτιατική πληθυντικού ουδετέρου γένους του επιθέτου «ὁ ἵλεως» είναι:
62. Η αιτιατική ενικού θηλυκού γένους του επιθέτου «ὁ γενναῖος» είναι:
63. Το θηλυκό γένος του επιθέτου «ὁ πλέως» είναι:
64. Η αιτιατική πληθυντικού ουδετέρου γένους του επιθέτου «ἡ θηλεια» είναι:
65. Η αιτιατική πληθυντικού αρσενικού γένους του επιθέτου «εὔβοτρυς» είναι:
66. Η δοτική πληθυντικού του επιθέτου «πᾶν» είναι:
67. Η κλητική ενικού αρσενικού γένους του επιθέτου «ὁ χαρίεις» είναι:
68. Ποιο από τα παρακάτω επίθετα δεν είναι δικατάληκτο;
69. Η κλητική ενικού αρσενικού γένους του επιθέτου «ἡ ἄκουσα» είναι:
70. Η αιτιατική ενικού θηλυκού γένους του επιθέτου «ὁ εὔελπις» είναι:
71. Η ονομαστική ενικού του επιθέτου «πένησι» είναι:
72. Η κλητική ενικού θηλυκού γένους του επιθέτου «ὁ πολυπράγμων» είναι:
73. Η ονομαστική ενικού ουδετέρου γένους του επιθέτου «αὐτάρκης» είναι:
74. Η γενική ενικού θηλυκού γένους του επιθέτου «ἀληθής» είναι:
75. Ο τύπος «ἐνδεᾶ» γραμματικά είναι:
76. Ο συγκριτικός βαθμός του επιθέτου «λαμπρός» είναι:
77. Επιλέξτε το σωστό τύπο:
78. Ο υπερθετικός βαθμός του επιθέτου «μέλας» είναι :
79. Ο συγκριτικός βαθμός του επιρρήματος «πάλαι» είναι:
80. Ο τύπος «ἡδίω» είναι:
81. Ο συγκριτικός βαθμός του επιρρήματος «ταχέως» είναι:
82. Η δοτική ενικού συγκριτικού βαθμού του επιθέτου «αἰσχρός» είναι:
83. Το επίρρημα «εὖ» στον υπερθετικό βαθμό είναι:
84. Η δοτική πληθυντικού αρσενικού γένους παθητικού αορίστου του ρήματος «γίγνομαι» είναι:
85. Το αρσενικό γένος του αριθμητικού «μία» είναι:
86. Η γενική ενικού θηλυκού γένους της μετοχής ενεστώτα του ρήματος «δουλῶ» είναι:
87. Η αιτιατική ενικού της μετοχής αορίστου του ρήματος «πράττω» είναι:
88. Η γενική ενικού θηλυκού γένους της μετοχής αορίστου του ρήματος «δίδωμι» είναι:
89. Η δοτική ενικού θηλυκού γένους της μετοχής του ρήματος «οἶδα» είναι:
90. Τι είδους αριθμητικό είναι το «ἁπλοῦς»;
91. Το απαρέμφατο του αορίστου του ρήματος «φυτεύω» στην ενεργητική φωνή είναι:
92. Το γ’ ενικό πρόσωπο της ευκτικής του αορίστου του ρήματος «παιδεύω» στην ενεργητική φωνή είναι:
93. Το β’ ενικό πρόσωπο του παρατατικού του ρήματος «ἄρχω» στη μέση φωνή είναι:
94. Το β’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του αορίστου του ρήματος «διαπράττω» στη μέση φωνή είναι:
95. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου του ρήματος «παρακελεύομαι» είναι:
96. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του μέλλοντα του ρήματος «εἰμί» είναι:
97. Το απαρέμφατο του ενεστώτα του ρήματος «εἰμί» είναι:
98. Το β’ ενικό πρόσωπο της υποτακτικής του ενεστώτα του ρήματος «εἰμί» είναι:
99. Το β’ πληθυντικό πρόσωπο της προστακτικής του ενεστώτα του ρήματος «εἰμί» είναι:
100. Το β’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του παρακειμένου του ρήματος «θαυμάζω» στην ενεργητική φωνή είναι:
101. Το απαρέμφατο του παρακειμένου του ρήματος «χορεύω» στην ενεργητική φωνή είναι:
102. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο του υπερσυντελίκου του ρήματος «φυλάττω» στην ενεργητική φωνή είναι:
103. Από ποιο ρήμα προέκυψε ο τύπος «ἐγκεκωμίακα»;
104. Από ποιο ρήμα προέκυψε ο τύπος «ἐρρίφειν»;
105. Από ποιο ρήμα προέκυψε ο τύπος «ἀκήκοα»;
106. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «βάλλω» στην ενεργητική φωνή είναι:
107. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «παραβάλλω» στην ενεργητική φωνή είναι:
108. Επιλέξτε τον τύπο που δεν ισχύει:
109. Το απαρέμφατο του αορίστου β’ του ρήματος «ἄγω» στην ενεργητική φωνή είναι:
110. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «γίγνομαι» είναι:
111. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «ἔχω» στην ενεργητική φωνή είναι:
112. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «παρέχω» στην ενεργητική φωνή είναι:
113. Το β’ ενικό πρόσωπο της ευκτικής του αορίστου β’ του ρήματος «ἔχω» στην ενεργητική φωνή είναι:
114. Το β’ ενικό πρόσωπο της ευκτικής του αορίστου β’ του ρήματος «παρέχω» στην ενεργητική φωνή είναι:
115. Το απαρέμφατο του αορίστου β’ του ρήματος «προσέχω» στην ενεργητική φωνή είναι:
116. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «ἔχω» στη μέση φωνή είναι:
117. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «ἐπέχω» στη μέση φωνή είναι:
118. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «ἐνέχω» στη μέση φωνή είναι:
119. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του παρακειμένου του ρήματος «πράττω» στη μέση φωνή είναι:
120. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του παρακειμένου του ρήματος «πράττω» στη μέση φωνή είναι:
121. Το γ’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του παρακειμένου του ρήματος «διώκω» στη μέση φωνή είναι:
122. Το β’ ενικό πρόσωπο του υπερσυντελίκου του ρήματος «τάττω» στη μέση φωνή είναι:
123. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του παρακειμένου του ρήματος «κατάγω» στη μέση φωνή είναι:
124. Το β’ πληθυντικό πρόσωπο της προστακτικής του παρακειμένου ρήματος «κατάγω» στη μέση φωνή είναι:
125. Το β’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του παρακειμένου του ρήματος «βλάπτω» στη μέση φωνή είναι:
126. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του παρακειμένου του ρήματος «διαγράφω» στη μέση φωνή είναι:
127. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του παρακειμένου του ρήματος «κομίζω» στη μέση φωνή είναι:
128. Το β’ πληθυντικό πρόσωπο του υπερσυντελίκου του ρήματος «γνωρίζω» στη μέση φωνή είναι:
129. Το γ’ ενικό πρόσωπο της υποτακτικής του παρακειμένου του ρήματος «ῥίπτω» στη μέση φωνή είναι:
130. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο της οριστικής του παρακειμένου του ρήματος «ἄρχω» στη μέση φωνή είναι:
131. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο του υπερσυντελίκου του ρήματος «ἅπτω» στη μέση φωνή είναι:
132. Το απαρέμφατο του παρακειμένου του ρήματος «πράττω» στη μέση φωνή είναι:
133. Το απαρέμφατο του παρακειμένου του ρήματος «ψεύδω» στη μέση φωνή είναι:
134. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του παθητικού μέλλοντα του ρήματος «κωλύω» είναι:
135. Το απαρέμφατο του παθητικού μέλλοντα του ρήματος «λύω» είναι:
136. Το β’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του παθητικού αορίστου του ρήματος «παιδεύω» είναι:
137. Το β’ πληθυντικό πρόσωπο της υποτακτικής του παθητικού αορίστου του ρήματος «κομίζω» είναι:
138. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο της ευκτικής του παθητικού αορίστου α’ του ρήματος «ῥίπτω» είναι:
139. Το α’ πληθυντικό πρόσωπο της ευκτικής του παθητικού αορίστου του ρήματος «ἄρχω» είναι:
140. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του παθητικού αορίστου του ρήματος «κελεύω» είναι:
141. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο της ευκτικής του παθητικού μέλλοντα του ρήματος «ἀκούω» είναι:
142. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του παθητικού αορίστου του ρήματος «σῴζω» είναι:
143. Το β’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του παθητικού αορίστου α’ του ρήματος «φαίνω» είναι:
144. Το β’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του παθητικού αορίστου α’ του ρήματος «κρίνω» είναι:
145. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του παθητικού αορίστου β’ του ρήματος «γράφω» είναι:
146. Το γ’ ενικό πρόσωπο της υποτακτικής του παθητικού αορίστου β’ του ρήματος «φαίνω» είναι:
147. Το απαρέμφατο του παθητικού αορίστου β’ του ρήματος «φαίνω» είναι:
148. Αν ο ενεργητικός μέλλοντας του ρήματος «δουλῶ» είναι «δουλώσω», τότε σε ποια τάξη συνηρημένων ρημάτων ανήκει το ρήμα;
149. Αν ο ενεργητικός αόριστος του ρήματος «ἀνιῶ» είναι «ἠνίασα», τότε σε ποια τάξη συνηρημένων ρημάτων ανήκει το ρήμα;
150. Αν ο ενεργητικός αόριστος του ρήματος «τελῶ» είναι «ἐτέλεσα», τότε σε ποια τάξη συνηρημένων ρημάτων ανήκει το ρήμα;
151. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του ενεστώτα του ρήματος «τελευτῶ» στην ενεργητική φωνή είναι:
152. Το γ’ ενικό πρόσωπο της ευκτικής του ενεστώτα του ρήματος «τολμῶ» στην ενεργητική φωνή είναι:
153. Το απαρέμφατο του ενεστώτα του ρήματος «δαπανῶ» στην ενεργητική φωνή είναι:
154. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο του παρατατικού του ρήματος «γελῶ» στην ενεργητική φωνή είναι:
155. Το β’ ενικό πρόσωπο της υποτακτικής του ενεστώτα του ρήματος «ἐρωτῶ» στη μέση φωνή είναι:
156. Το β’ ενικό πρόσωπο του παρατατικού του ρήματος «ὁρῶ» στη μέση φωνή είναι:
157. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του ενεστώτα του ρήματος «αἱρῶ» στην ενεργητική φωνή είναι:
158. Το απαρέμφατο του ενεστώτα του ρήματος «ἀγανακτῶ» στην ενεργητική φωνή είναι:
159. Το β’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του ενεστώτα του ρήματος «πλέω» στην ενεργητική φωνή είναι:
160. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του ενεστώτα του ρήματος «ἐκπλέω» στην ενεργητική φωνή είναι:
161. Το β’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του ενεστώτα του ημι-συνηρημένου ρήματος «δέω» στη μέση φωνή:
162. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του ενεστώτα του ρήματος «δηλῶ» στην ενεργητική φωνή είναι:
163. Το γ’ ενικό πρόσωπο της υποτακτικής του ενεστώτα του ρήματος «ἐλευθερῶ» στην ενεργητική φωνή είναι:
164. Το β’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του ενεστώτα του ρήματος «ἀξιῶ» στη μέση φωνή είναι:
165. Το απαρέμφατο του ενεστώτα του ρήματος «ζημιῶ» στην ενεργητική φωνή είναι:
166. Το απαρέμφατο του παρακειμένου του ρήματος «φαίνω» στη μέση φωνή είναι:
167. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του παρακειμένου του ρήματος «αἰσχύνω» στη μέση φωνή είναι:
168. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του παρακειμένου του ρήματος «σημαίνω» στη μέση φωνή είναι:
169. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο της οριστικής του παρακειμένου του ρήματος «ὀξύνω» στη μέση φωνή:
170. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο της οριστικής του ενεστώτα του ρήματος «ἵστημι» στην ενεργητική φωνή είναι:
171. Το γ’ ενικό πρόσωπο του παρατατικού του ρήματος «ἵστημι» στην ενεργητική φωνή είναι:
172. Το β’ πληθυντικό πρόσωπο της υποτακτικής του ρήματος «ἵστημι» στη μέση φωνή είναι:
173. Το β’ ενικό πρόσωπο της υποτακτικής του ενεστώτα του ρήματος «δίδωμι» στην ενεργητική φωνή είναι:
174. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του ενεστώτα του ρήματος «δίδωμι» στη μέση φωνή είναι:
175. Το γ’ ενικό πρόσωπο της οριστικής του ενεστώτα του ρήματος «τίθημι» στην ενεργητική φωνή είναι:
176. Το β’ ενικό πρόσωπο του παρατατικού του ρήματος «τίθημι» στην ενεργητική φωνή είναι:
177. Το απαρέμφατο του ενεστώτα του ρήματος «ἀφίημι» στην ενεργητική φωνή είναι:
178. Το γ’ ενικό πρόσωπο της ευκτικής του ενεστώτα του ρήματος «ἀφίημι» στην ενεργητική φωνή είναι:
179. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «ἀφίστημι» στη μέση φωνή είναι:
180. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «δίδωμι» στην ενεργητική φωνή είναι:
181. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «παρατίθημι» στη μέση φωνή είναι:
182. Το β’ ενικό πρόσωπο της ευκτικής του αορίστου β’ του ρήματος «καταβαίνω» στην ενεργητική φωνή:
183. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β’ του ρήματος «γιγνώσκω» στην ενεργητική φωνή:
184. Το απαρέμφατο του αορίστου β’ του ρήματος «ἀποδιδράσκω» στην ενεργητική φωνή:
185. Το β’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του ενεστώτα του ρήματος «φημί» είναι:
186. Το β’ ενικό πρόσωπο του παρατατικού του ρήματος «φημί» είναι:
187. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο της οριστικής του ενεστώτα του ρήματος «οἶδα» είναι:
188. Το γ’ πληθυντικό πρόσωπο του παρατατικού του ρήματος «οἶδα» είναι:
189. Το απαρέμφατο του ενεστώτα του ρήματος «εἶμι» είναι:
190. Το γ’ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του ενεστώτα του ρήματος «εἶμι» είναι:
191. «Ἐμοὶ δοκεῖ ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἀνόητος εἶναι»: Ο όρος «εἶναι» συντακτικά είναι:
192. Σε ποιο από τα παρακάτω παραδείγματα έχουμε αττική σύνταξη:
193. «Ἀπέθανον περὶ τοὺς χιλίους»: Στην πρόταση αυτή τι μορφής είναι το υποκείμενο:
194. Το υποκείμενο των απρόσωπων ρημάτων είναι:
195. Το υποκείμενο του απαρεμφάτου στην απρόσωπη σύνταξη είναι:
196. «Προσήκει τοῖς θνητοῖς θεραπεύειν τούς θεούς»: Στην πρόταση αυτή το υποκείμενο στο απαρέμφατο «θεραπεύειν» είναι:
197. «Ὁ δῆμος εἵλετο Μιλτιάδην στρατηγόν». Ο όρος «στρατηγόν» συντακτικά είναι:
198. «Τὰ ἱερά ἦν τριῶν ταλάντων». Ο όρος «ταλάντων» συντακτικά είναι:
199. «Ὁ στρατιώτης ἤκετο τριταῖος». Ο όρος «τριταῖος» συντακτικά είναι:
200. «Χρή παῖδας ἐκδιδάσκεσθαι σοφούς». Ο όρος «σοφούς» συντακτικά είναι:
201. «Οἱ Πέρσαι ἦσαν ἀμφί τούς δισχιλίους». Ο όρος «ἀμφί τούς δισχιλίους» συντακτικά είναι:
202. «Ἡγεῖτο Ἀρχίδαμος ὁ Ζευξιδάμου, Λακαιδαιμονίων βασιλεύς». Ο όρος «ὁ Ζευξιδάμου» συντακτικά είναι:
203. «Κατέλαβον ἐρήμους τάς πόλεις». Ο όρος «ἐρήμους» συντακτικά είναι:
204. Ἀνήρ τις πλούσιος ἦν». Ο όρος «τις» συντακτικά είναι:
205. Η παράθεση ανήκει στους:
206. «Τούς γνησίους τῶν φίλων αἱ συμφοραί δοκιμάζουσι». Ο όρος «τῶν φίλων» συντακτικά είναι:
207. «Μεστός ὁ τόπος ἐστί λιθίνων στηλῶν καί ναῶν». Ο όρος «στηλῶν» συντακτικά είναι:
208. Η γενική αντικειμενική δεν εξαρτάται από ουσιαστικά ή επίθετα που δηλώνουν:
209. Η δοτική αντικειμενική εξαρτάται από ουσιαστικά ή επίθετα που δηλώνουν:
210. Σε ποια από τις παρακάτω φράσεις ο όρος σε εισαγωγικά είναι γενική του δημιουργού;
211. «Εἰς τοσοῦτον ἀναιδείας ἀφικόμην»: Ο όρος «ἀναιδείας» συντακτικά είναι:
212. «Ἡ στρατιὰ τοῦ Ξέρξου»: Ο όρος «τοῦ Ξέρξου» συντακτικά είναι:
213. «Ἡ κρίσις τῶν θεῶν σοφὴ ἐστιν»: Ο όρος «τῶν θεῶν» συντακτικά είναι:
214. Η γενική της αιτίας ως ετερόπτωτος προσδιορισμός εξαρτάται:
215. «Ἔπραξεν ἑπομένως τῷ νόμῳ»: Ο όρος «τῷ νόμῳ» συντακτικά είναι:
216. «Ἐγγὺς τοῦδε τοῦ μνήματος»: Ο όρος «τοῦ μνήματος» συντακτικά είναι:
217. «Ἅμα δὲ τῇ εἰσόδῳ τῶν Έλλήνων πολλοὶ τῶν κατοίκων ἔτρεχον διὰ τοῦ πεδίου»: Ο όρος «τῇ εἰσόδῳ» συντακτικά είναι:
218. «Οὕτως ἔχει σοι ταῦτα»: Ο όρος «σοι» συντακτικά είναι:
219. «Χρῆν δὲ Μυτιληναίους καὶ πάλαι μηδὲν διαφερόντως τῶν ἄλλων ὑφ’ ἡμῶν τετιμῆσθαι»: Ο όρος «τῶν ἄλλων» συντακτικά είναι:
220. Σε ποιο από τα παρακάτω παραδείγματα ο όρος «τῆς ἡμέρας» είναι γενική διαιρετική:
221. «Ἀλλ ́ ὧδε σκόπει»: Ο όρος «ὧδε» συντακτικά είναι:
222. «Πολλάκις δὲ τοῦ κήρυκος ἐρωτῶντος οὐδὲν μᾶλλον ἀνίστατ ́ οὐδείς»: Ο όρος «Πολλάκις» συντακτικά είναι:
223. «Ἀμαχεὶ μὲν ἐνθένδε οὐκ ἔστιν ἀπελθεῖν»: Ο όρος «Ἀμαχεὶ» συντακτικά είναι:
224. «Χαλεπόν πατρί και μητρί παίδων στερηθῆναι»: »: Ο όρος «πατρί» συντακτικά είναι:
225. Η δοτική προσωπική του ενεργούντος προσώπου ή ποιητικού αιτίου εξαρτάται:
226. «Σοῦ κρατοῦντος δουλεία ὑπάρχει αὐτοῖς»: Ο όρος «αὐτοῖς» συντακτικά είναι:
227. «Διεφθάρησαν τοῖς Λακεδαιμονίοις αἱ νῆες»: Ο όρος «τοῖς Λακεδαιμονίοις» συντακτικά είναι:
228. «Δοκεῖ μοι ἡ πόλις ἄριστα πράττειν»: Ο όρος «μοι» συντακτικά είναι:
229. «Βασιλέως ἀγαθοῦ τοῦτο ἔργον ἐνόμιζε, τὸ τοὺς ἀρχομένους ὡς πλεῖστα ἀγαθὰ ποιεῖν»: Οι όροι «τὸ,ποιεῖν» συντακτικά είναι:
230. «Ἀπέγνωκα τοῦ μάχεσθαι»: Ο όρος «τοῦ μάχεσθαι» συντακτικά είναι:
231. Οἱ καρποὶ γεγόνασι αἴτιοι «τοῦ μὴ» θηριωδῶς «ζῆν» ἡμᾶς.:
232. «Ἀλεξάνδρῳ ἐδόθη ἐπιστολὴ παρὰ Παρμενίωνος φυλάξασθαι Φίλιππον»: Ο όρος «φυλάξασθαι» συντακτικά είναι:
233. Οὗτοι ἔφησαν δίκαιον εἶναι ἀπολογήσασθαι πρὸς ταῦτα»: Ο όρος «ἀπολογήσασθαι» συντακτικά είναι:
234. Το τελικό απαρέμφατο δεν εξαρτάται από ρήματα:
235. «Δημοσθένης μὲν ἦν δεινότατος λέγειν καὶ πολλάκις παρεῖχεν ἑαυτὸν συμβουλεύειν τοῖς Ἀθηναίοις»: Ο όρος «λέγειν» συντακτικά είναι:
236. «Οἱ Θετταλοί ἐκώλυον τόν Ἀγησίλαον τῆς παρόδου»: Ο όρος «τῆς παρόδου» συντακτικά είναι:
237. «Ὧν μεμνημένοι καὶ ἐμοὶ καὶ τῷ πατρὶ βοηθήσατε καὶ τοῖς νόμοις τοῖς κειμένοις καὶ τοῖς ὅρκοις οἷς ὀμωμόκατε»: Ο όρος «Ὧν» συντακτικά είναι:
238. Τα ρήματα που δηλώνουν μνήμη και λήθη συντάσσονται με αντικείμενο:
239. «Μειονεκτοῦσι οἱ τύραννοι _________ μάλιστα»: Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση:
240. «Οὗτος ἐστί σοφώτερος ἐμοῦ»: Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση ώστε να δηλώνεται η σύγκριση με διαφορετικό τρόπο:
241. «Κλεισθένης τὴν βουλὴν πεντακοσίους ἀντὶ τετρακοσίων κατέστησεν»: Ο όρος «ἀντὶ τετρακοσίων» συντακτικά είναι:
242. «Διὰ τὴν σφετέραν δόξαν προσάγουσι τοὺς πολλοὺς ἐς τὸν κίνδυνον»: Ο όρος «Διὰ τὴν δόξαν» συντακτικά είναι:
243. «Ἡ βαρβαρικὴ ἀνδρεία μετὰ θυμοῦ ἐστίν»: Ο όρος «μετὰ θυμοῦ» συντακτικά είναι:
244. «Καὶ πρὸς τοῖς ἄλλοις κακοῖς οὗτος ἀπαίδευτος ἄνθρωπός ἐστι»: Οι όροι «πρὸς, κακοῖς» συντακτικά είναι:
245. Ποιες προθέσεις κατά το σχηματισμό ενός εμπρόθετου προσδιορισμού μπορούν να υποστούν αναστροφή;
246. Οι κύριες προτάσεις ως προς τους όρους τους διακρίνονται σε:
247. Οι κύριες προτάσεις ως προς το περιεχόμενό τους διακρίνονται σε:
248. Η σύνδεση δύο δευτερευουσών προτάσεων του ίδιου είδους με το σύνδεσμο «καί» ονομάζεται:
249. Το «ἄν» όταν συντάσσεται με απαρέμφατο είναι:
250. Η δυνητική ευκτική δεν είναι ποτέ σε χρόνο:
251. Η δυνητική οριστική είναι μόνο σε:
252. Με ποια έγκλιση δεν εκφέρεται μια πρόταση κρίσεως;
253. Σε ποια έγκλιση μπορεί να βρίσκεται ένα ρήμα που συνοδεύεται από το μόριο εἴθε;
254. «Σοφόν τό σαφές»: Η πρόταση είναι:
255. «Μή ἔλθετε πρός τήν πόλιν»: Η πρόταση είναι:
256. «Ἵν’ οὖν μὴ τοῦτο γένηται, πολλῇ χρησώμεθα τῇ ἐλεημοσύνῃ»: Η σύνδεση των προτάσεων είναι:
257. Ποιος από τους παρακάτω συνδέσμους μπορεί να εισάγει κύρια πρόταση;
258. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι ονοματικές;
259. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις δεν είναι ονοματικές;
260. Οι δευτερεύουσες ονοματικές προτάσεις λειτουργούν ως:
261. «Ὡς δ’ ἦν δημοτικός ὁ πατήρ ἐγώ ἀποδείξω»: Η πρόταση «Ὡς δ’ ἦν δημοτικός ὁ πατήρ» είναι:
262. «Σκοπῶμεν εἰ ἡμῖν πρέπει ἤ οὐ»: Η πρόταση «εἰ ἡμῖν πρέπει ἤ οὐ» είναι:
263. «Θαυμάζω δέ τῶν δυναστευόντων ἐν ταῖς πόλεσιν, εἰ προσήκειν αὐτοῖς ἡγοῦνται μέγα φρονεῖν»: Η πρόταση «εἰ προσήκειν αὐτοῖς ἡγοῦνται μέγα φρονεῖν» είναι:
264. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις μπορεί να εκφέρονται με απαρέμφατο;
265. «Ἐν ταῖς μάχαις δῆλον γίγνεται, ὅτι τό γε ἀποθανεῖν ῥᾷον ἄν τίς ἐκφύγοι»: Η πρόταση «ὅτι τό γε ἀποθανεῖν ῥᾷον ἄν τίς ἐκφύγοι» λειτουργεί ως:
266. «Δεινῶς γάρ ἐπεφόβηντο μή καταληφθεῖεν ὑπό τῶν Ἀθηναίων ἐν τῇ νήσῳ.»: Η πρόταση «μή καταληφθεῖεν ὑπό τῶν Ἀθηναίων ἐν τῇ νήσῳ» είναι:
267. «Ἐάν δέ ἐμέ ἕλησθε, οὐκ ἄν θαυμάσαιμι»: Ο υποθετικός λόγος δηλώνει:
268. «Εἰ τινά λάβοιεν τῶν ἐχθρῶν, ἀπέκτεινον»: Ο υποθετικός λόγος δηλώνει:
269. «Ἐάν τις φανερός γένηται, θάνατός ἐστιν ζημία»: Ο υποθετικός λόγος δηλώνει:
270. Ο σύνδεσμος «εἰ» μπορεί να εισάγει:
271. «Ο αιτιολογικός σύνδεσμος «ὅτι» δηλώνει αιτιολογία:
272. «Ἡ γάρ πόλις ἥδε, καί εἰ ἔρχονται Ἀθηναῖοι, ἀμυνεῖται αὐτούς ἀξίως αὑτῆς»: Η πρόταση που εκφέρεται με το ρήμα «ἔρχονται» είναι:
273. «Αἰσχρόν ἐστί, εἰ τούτων ἀμελήσομεν»: Η πρόταση «εἰ τούτων ἀμελήσομεν» συντακτικά λειτουργεί ως:
274. Ο σύνδεσμος «ἡνίκα» εισάγει:
275. Ο σύνδεσμος «ἐάντε» είναι:
276. Από ποιες κατηγορίες ρημάτων δεν εξαρτάται κατηγορηματική μετοχή;
277. «Διαφθαρεῖται τόν δῆμον ὅς οὐ μετέσχε τῆς ἀποστάσεως»: Η πρόταση «ὅς οὐ μετέσχε τῆς ἀποστάσεως» συντακτικά λειτουργεί ως:
278. «Ὅπλα κτῶνται, οἷς ἀμύνονται τοὺς ἀδικοῦντας»: Η πρόταση «οἷς ἀμύνονται τοὺς ἀδικοῦντας» συντακτικά λειτουργεί ως:
279. Οι απαρεμφατικές προτάσεις μπορεί να εισάγονται με τον σύνδεσμο:
280. Οι μεικτές αναφορικές επιρρηματικές προτάσεις είναι:
281. «Νικίας ἦν τοῦτο εἰρηκώς»: Η μετοχή «εἰρηκώς» είναι:
282. «Προσβολάς παρεσκευάζοντο τῷ τείχει ποιησόμενοι»: Η μετοχή «ποιησόμενοι» είναι:
283. «Δείσας τόν κίνδυνον ᾤχετο ἀπιών.»: Οι μετοχές «Δείσας, ἀπιών» είναι:
284. «Τοῖς μή ἔχουσι χρήματα διδόναι οὐκ ἤθελον διαλέγεσθαι»: Η μετοχή «Τοῖς μή ἔχουσι» είναι:
285. «Ταῦτα ποιοῦντες σύμμαχους ἕξετε τούς θεούς.»: Η μετοχή «ποιοῦντες» είναι:
286. Η αιτιολογική μετοχή δε βρίσκεται σχεδόν ποτέ σε χρόνο:
287. «Πολλάς τριήρεις ἤκουε περιπλεούσας»: Η μετοχή «περιπλεούσας» αναφέρεται:
288. Ποια από τις παρακάτω μετοχές δέχεται άρνηση «μή»;
289. Η μετοχή που παράγεται από απρόσωπα ρήματα βρίσκεται μόνο σε ουδέτερο γένος και σε πτώση:
290. «Κρέοντος βασιλεύοντος οὐ μικρὰ συμφορὰ κατέσχε Θήβας»: Η μετοχή «βασιλεύοντος» είναι:
291. «Ἀγησίλαος πατρικὸς ἡμῖν φίλος τυγχάνει ὤν»: Η μετοχή «ὤν» είναι:
292. «Ξενοφῶν συγκαλέσας τοὺς στρατηγοὺς ἔλεξε τοιάδε.»: Η μετοχή «συγκαλέσας» είναι:
293. «Ὀλίγοι ὄντες ἐνίκησαν»: Η μετοχή «ὄντες» είναι:
294. Η τελική μετοχή βρίσκεται πολύ συχνά σε χρόνο:
295. Η επιθετική μετοχή συντακτικά μπορεί να λειτουργεί ως:
296. Με το «ὅ τι» εισάγονται:
297. «Ἐγώ ἀναιδὴς οὐτ’ εἰμὶ οὐτ’ ἄν γενοίμην»: Το είδος της σύνδεσης μεταξύ των προτάσεων είναι:
298. «Στέργε μὲν τὰ παρόντα, ζήτει δὲ τὰ βελτίω»: Οι προτάσεις συνδέονται με:
299. «Ἡ βαρβαρικὴ ἀνδρεία μετὰ θυμοῦ ἐστίν»: Η πρόταση ως προς το περιεχόμενό της είναι πρόταση:
300. «Καὶ πρὸς τοῖς ἄλλοις κακοῖς οὗτος ἀπαίδευτος ἄνθρωπός ἐστι»: Η πρόταση ως προς το ποιόν της είναι:

ΦΥΣΙΚΗ – ΡΕΥΣΤΑ

Να επιλέξετε τις σωστές απαντήσεις στις ερωτήσεις που ακολουθούν.

Θα πρέπει να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις.


Παρακαλούμε συμπληρώστε τα προσωπικά σας στοιχεία:

Επώνυμο
Όνομα
Email
1. Γενικά ρευστά είναι τα σώματα:
2. Το σχήμα ενός ρευστού σώματος:
3. Ρευστά είναι:
4. Η διάκριση των ρευστών σε υγρά και αέρια γίνεται γιατί σε ορισμένη θερμοκρασία:
5. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Ασυμπίεστο ρευστό είναι το ρευστό που σε συγκεκριμένη θερμοκρασία διατηρεί σταθερή:
6. Πρακτικά ασυμπίεστα υλικά είναι:
7. Αέριο οξυγόνο περιέχεται σε αεροστεγώς κλεισμένο κυλινδρικό δοχείο που η πάνω βάση του αποτελείται από έμβολο. Μέσω του εμβόλου αυξάνω την πίεση του αερίου χωρίς να μεταβάλω και την θερμοκρασία του. Τότε:
8. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
9. Ακίνητο δοχείο περιέχει υγρό σε ισορροπία. Ο πυθμένας του δοχείου είναι επίπεδος. Η ελεύθερη επιφάνεια του υγρού:
10. Ποια απ’ τα παρακάτω σχήματα που αναφέρονται σε ακίνητα δοχεία που περιέχουν υγρό σε ισορροπία είναι σωστό;
11. Τα παρακάτω δοχεία που περιέχουν υγρό κινούνται προς τα δεξιά με ταχύτητα υ και επιτάχυνση α. Ποια απ’ τα παρακάτω σχήματα είναι σωστά;
12. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η δύναμη που δέχεται μια επιφάνεια ενός σώματος βυθισμένου σε υγρό που ισορροπεί μέσα σ’ ένα δοχείο:
13. Η πίεση σε ένα σημείο του χώρου που καταλαμβάνει ένα υγρό αλλά και στα τοιχώματα του δοχείου που περιέχει το υγρό οφείλεται:
14. Η υδροστατική πίεση σ’ ένα σημείο Γ του υγρού:
15. Σύμφωνα με τη θεμελιώδη εξίσωση της υδροστατικής για το σημείο Γ ενός υγρού που ισορροπεί η υδροστατική πίεση είναι \[P=ρgh\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
16. Υγρό ισορροπεί μέσα σε κατακόρυφο κυλινδρικό δοχείο. Το δοχείο βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
17. Η υδροστατική πίεση σ’ ένα σημείο Γ του υγρού που ισορροπεί σ’ ένα δοχείο εξαρτάται:
18. Μπορούμε να υπολογίσουμε την υδροστατική πίεση σε σημείο του υγρού απ’ τη σχέση \[P=ρgh\]:
19. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
20. Σύμφωνα με την αρχή του Pascal η πίεση που δημιουργεί ένα εξωτερικό αίτιο σε κάποιο σημείο ενός υγρού που βρίσκεται σε ισορροπία:
21. Το υγρό του παρακάτω σχήματος ισορροπεί μέσα στο δοχείο που βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο. Όλα τα σημεία του υγρού εκτός απ’ την υδροστατική πίεση δέχονται μια επιπλέον πίεση που είναι η ατμοσφαιρική γιατί αυτό το επιβάλλει:
22. Η αρχή του Pascal ισχύει για ένα υγρό:
23. Υγρό πυκνότητας \[ρ\] ισορροπεί σε δοχείο που βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο με επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\] όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Σημείο Γ του υγρού βρίσκεται σε βάθος \[h\] απ’ την ελεύθερη επιφάνειά του. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
24. Το κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος εμβαδού βάσης \[Α\] έχει τον άξονά του κατακόρυφο και βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\]. To δοχείο περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ\]. Το σημείο Ζ είναι σημείο του πυθμένα του δοχείου. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
25. Στο παρακάτω σχήμα τα δοχεία περιέχουν το ίδιο υγρό πυκνότητας \[ρ\] που οι ελεύθερες επιφάνειές του και στα τρία βρίσκονται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο. Τα δοχεία βρίσκονται σε βαρυτικό πεδίο με επιτάχυνση βαρύτητας \[g\]. Οι μάζες των υγρών στα δοχεία είναι \[m_1, m_2, m_3\] για τις οποίες ισχύει \[m_3>m_2>m_1\]. Η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\]. Για τις αντίστοιχες πιέσεις που ασκούνται στον καθένα πυθμένα ισχύει:
26. Στο παρακάτω σχήμα τα δοχεία \[Δ_1\], \[Δ_2\] περιέχουν το ίδιο υγρό πυκνότητας \[ρ\] και οι ελεύθερες στάθμες τους βρίσκονται στο ίδιο ύψος \[h\] απ’ τους οριζόντιους πυθμένες των δύο δοχείων. Τα εμβαδά των πυθμένων είναι ίσα. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση.
27. Στο παρακάτω σχήμα η δεξαμενή \[Δ_1\] και ο κυλινδρικός πολύ λεπτός σωλήνας \[Δ_2\] περιέχουν το ίδιο υγρό. Οι μάζες του υγρού στα \[Δ_1\], \[Δ_2\] αντίστοιχα συνδέονται με τις σχέσεις \[m_1=1000 m_2\], ενώ τα ύψη του υγρού συνδέονται με τις σχέσεις \[h_2=1,1 h_1\]. Για τις πιέσεις του υγρού στους δύο πυθμένες συμπεραίνουμε ότι:
28. Τα δύο δοχεία \[Δ_1\], \[Δ_2\] έχουν οριζόντιους πυθμένες ίσων εμβαδών \[Α\] αλλά καταλήγουν σε σωλήνες \[Σ_1\], \[Σ_2\] που έχουν εμβαδά διατομών \[Α_1\], \[Α_2\] με \[Α_1>Α_2\]. Τα δοχεία είναι γεμάτα με το ίδιο υγρό που οι ελεύθερες επιφάνειές του βρίσκονται στο ίδιο ύψος και στα δύο δοχεία. Τα δοχεία είναι ανοικτά και βρίσκονται στην επιφάνεια της γης. Αν \[P_1,F_1\] είναι η πίεση και το μέτρο της δύναμης που δέχεται ο πυθμένας του \[Δ_1\] και \[P_2,F_2\] o πυθμένας του \[Δ_2\] τότε ισχύει:
29. Στο τραπέζι ενός εργαστηρίου βρίσκονται τα παρακάτω δοχεία \[Δ_1\], \[Δ_2\]. Το δοχείο \[Δ_1\] περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ_1\] και το \[Δ_2\] πυκνότητας \[ρ_2\] με \[\frac{ρ_1}{ρ_2} =\frac 32\]. Τα υγρά ισορροπούν στα δοχεία. Οι πυθμένες των δύο δοχείων δέχονται ίσες πιέσεις. Ο λόγος των υψών των ελεύθερων επιφανειών των δύο υγρών είναι:
30. Τρία κυλινδρικά δοχεία που βρίσκονται σε οριζόντιο έδαφος έχουν εμβαδά βάσης \[Α_1, Α_2, Α_3\] αντίστοιχα με \[A_1>A_2>A_3\]. Στα τρία αρχικά άδεια δοχεία ρίχνουμε ίδια μάζα απ’ το ίδιο υγρό. Τα δοχεία έχουν την πάνω βάση τους ανοικτή και το υγρό μέσα τους έρχεται σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα. Αν \[P_1, P_2, P_3\] είναι οι πιέσεις στους τρεις πυθμένες ισχύει:
31. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία και βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\] και με \[P\] συμβολίζουμε την πίεση των σημείων ενώ με \[P'\] την υδροστατική τους πίεση. Ποιες απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστές;
32. Το δοχείο του σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία που βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\]. Αν η υδροστατική πίεση στα Α και Β είναι \[P_{υδρ_Α }\], \[P_{υδρ_B}\] αντίστοιχα και η ολική πίεση στα σημεία αυτά είναι \[P_A, P_B\] αντίστοιχα να επιλέξετε ποιες από τις παρακάτω εξισώσεις είναι σωστές:
33. (Πανελλαδικές Εξετάσεις 2018) Το ανοικτό κυλινδρικό δοχείο του σχήματος βρίσκεται εντός πεδίου βαρύτητας με επιτάχυνση βαρύτητας \[g\] και περιέχει νερό πυκνότητας \[ρ\]. Το ύψος του νερού στο δοχείο είναι \[H\]. Στο σημείο Α, που απέχει απόσταση \[h\] από τον πυθμένα του δοχείου, η υδροστατική πίεση είναι ίση με:
34. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία και βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\]. Tα σημεία Α και Β βρίσκονται στο ίδιο βάθος. Ποιες από τις παρακάτω σχέσεις που συνδέουν τις πιέσεις των σημείων είναι σωστές;
35. Το κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ\] και βρίσκεται ακίνητο σε κεκλιμένο επίπεδο που σχηματίζει γωνία \[φ\] με το οριζόντιο επίπεδο. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\] και η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\]. Η ελεύθερη επιφάνεια ΖΕ του υγρού είναι σε επαφή με την ατμόσφαιρα. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
36. Στο παρακάτω σχήμα το δοχείο είναι εξ’ ολοκλήρου γεμάτο με υγρό που ισορροπεί και έχουμε τοποθετήσει σ’ αυτό τρία μανόμετρα \[(1),\, (2), (3)\]. Το δοχείο βρίσκεται μέσα σε βαρυτικό πεδίο. Για τις ενδείξεις των μανομέτρων ισχύει:
37. Στο παρακάτω σχήμα το δοχείο είναι εξ’ ολοκλήρου γεμάτο με υγρό που ισορροπεί και έχουμε τοποθετήσει σ’ αυτό τρία μανόμετρα \[(1),\, (2), (3)\]. Το δοχείο βρίσκεται εκτός βαρυτικού πεδίου. Για τις ενδείξεις των μανομέτρων ισχύει:
38. Στο παρακάτω σχήμα τα δύο όμοια ανοικτά δοχεία \[Δ_1\], \[Δ_2\] περιέχουν νερό που οι ελεύθερες επιφάνειές του έχουν ίδια κατακόρυφη απόσταση \[h\] απ’ τον πυθμένα του κάθε δοχείου. Στην ελεύθερη επιφάνεια του νερού του \[Δ_2\] επιπλέει ξύλινος κύβος. Για τις ολικές πιέσεις \[P_{πυθ}\] στον πυθμένα των δύο δοχείων ισχύει:
39. Στο παρακάτω σχήμα το νερό στο κυλινδρικό δοχείο Δ ισορροπεί και η ελεύθερη επιφάνειά του απέχει απόσταση \[h\] απ’ τον οριζόντιο πυθμένα του (σχήμα α). Τοποθετούμε στην επιφάνεια του νερού κυβικό παγάκι και η ελεύθερη στάθμη του υγρού απέχει τώρα απ’ τον πυθμένα \[h'>h\] (σχήμα β). Η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\], η επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\]. Αν \[P_{πυθ}\] και \[P_{πυθ}'\] η πίεση του νερού στον πυθμένα πριν και μετά την τοποθέτηση του πάγου ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
40. Για το νερό που ισορροπεί σε μια λίμνη η πίεση των σημείων του σε συνάρτηση με το βάθος y απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υγρού μεταβάλλεται σύμφωνα με ένα απ’ τα παρακάτω διαγράμματα:
41. Για το νερό που ισορροπεί σε μια λίμνη η πίεση των σημείων του σε συνάρτηση με το βάθος \[y\] απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υγρού μεταβάλλεται σύμφωνα με το παρακάτω διάγραμμα. Η κλίση του παρακάτω διαγράμματος εκφράζει:
42. Σε κυλινδρικά δοχεία Α, Β ισορροπούν δύο υγρά 1, 2 αντίστοιχα στον ίδιο τόπο. Η μεταβολή της πίεσης \[P\] σε συνάρτηση με το βάθος \[h\] του κάθε υγρού που μετριέται απ’ την ελεύθερη επιφάνειά του δίνεται απ’ τα παρακάτω διαγράμματα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
43. Σε κυλινδρικά δοχεία Α, Β ισορροπούν δύο υγρά 1, 2 αντίστοιχα στον ίδιο τόπο εντός του βαρυτικού πεδίου της Γης. Αν δίνεται \[ρ_1=1,5ρ_2\] και σε ένα σημείο του υγρού \[(1)\] βάθους \[h_1=30\, cm\] η πίεση είναι \[P_0\], τότε ένα σημείο του υγρού \[(2)\] που έχει πίεση \[P_0\] βρίσκεται σε βάθος \[h_2\] ίσο με:
44. Στο παρακάτω σχήμα το δοχείο περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ\] που ισορροπεί. Στο δοχείο έχουμε εφαρμόσει πολύ μικρό κυλινδρικό έμβολο εμβαδού βάσης \[Α\] στο οποίο ασκούμε σταθερή δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στη βάση του εμβόλου. Το δοχείο βρίσκεται σε θάλαμο κενού μέσα στο βαρυτικό πεδίο της γης που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. To σημείο Β βρίσκεται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο με το έμβολο. Οι πιέσεις των σημείων Α, Β, Γ είναι \[P_A,\, P_B,\, P_Γ\] αντίστοιχα. Ποιες απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστές;
45. Στο παρακάτω σχήμα το δοχείο περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ\] που ισορροπεί. Στο δοχείο έχουμε εφαρμόσει πολύ μικρό κυλινδρικό έμβολο εμβαδού βάσης \[Α\] στο οποίο ασκούμε σταθερή δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στη βάση του εμβόλου. Το δοχείο βρίσκεται σε θάλαμο κενού μέσα στο βαρυτικό πεδίο της γης που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. To σημείο Β βρίσκεται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο με το έμβολο. Οι πιέσεις των σημείων Α, Β, Γ είναι \[P_A,\, P_B,\, P_Γ\] αντίστοιχα. Αυξάνω το μέτρο της δύναμης \[F\] κατά \[ΔF\] διατηρώντας σταθερή την κατεύθυνσή της. Αν \[ΔP_A, \,ΔP_B,\, ΔP_Γ \] είναι οι μεταβολές της πίεσης στα σημεία Α, Β, Γ αντίστοιχα, τότε ποια απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή;
46. Στο παρακάτω σχήμα το δοχείο περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ\] που ισορροπεί. Στο δοχείο έχουμε εφαρμόσει πολύ μικρό κυλινδρικό έμβολο εμβαδού βάσης \[Α\] στο οποίο ασκούμε σταθερή δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στη βάση του εμβόλου. Το δοχείο βρίσκεται σε θάλαμο κενού εκτός βαρυτικού πεδίου. To σημείο Β βρίσκεται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο με το έμβολο. Οι πιέσεις των σημείων Α, Β, Γ είναι \[P_A,\, P_B,\, P_Γ\] αντίστοιχα. Ποια απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή;
47. Στο παρακάτω σχήμα το δοχείο περιέχει νερό πυκνότητας \[ρ\] που ισορροπεί με τη βοήθεια μικρού κυλινδρικού εμβόλου που η ακτίνα της βάσης του είναι αμελητέα σε σχέση με τα ύψη \[h_1,\, h_2\]. Το δοχείο βρίσκεται σε θάλαμο κενού αλλά μέσα σε βαρυτικό πεδίο με επιτάχυνση βαρύτητας \[g\]. Ασκώ στο έμβολο δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στην επιφάνεια του εμβόλου που έχει εμβαδόν βάσης \[Α\]. Οι ενδείξεις των μανομέτρων είναι \[P_{M_1},\, P_{M_2 },\, P_{M_3 } \] αντίστοιχα και αυτά μετρούν τις ολικές πιέσεις των σημείων του υγρού. Το μανόμετρο \[Μ_2\] βρίσκεται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο με το έμβολο. Ποια απ’ τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστή;
48. Στο παρακάτω σχήμα το δοχείο περιέχει νερό πυκνότητας \[ρ\] που ισορροπεί με τη βοήθεια μικρού κυλινδρικού εμβόλου που η ακτίνα της βάσης του είναι αμελητέα σε σχέση με τα ύψη \[h_1,\, h_2\]. Το δοχείο βρίσκεται σε σε θάλαμο κενού αλλά μέσα σε βαρυτικό πεδίο με επιτάχυνση βαρύτητας \[g\]. Ασκώ στο έμβολο δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στην επιφάνεια του εμβόλου που έχει εμβαδόν βάσης \[Α\]. Οι ενδείξεις των μανομέτρων είναι \[P_{M_1 },\, P_{M_2 }, \, P_{M_3 }\] αντίστοιχα και αυτά μετρούν τις ολικές πιέσεις των σημείων του υγρού. Το μανόμετρο \[Μ_2\] βρίσκεται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο με το έμβολο. Αν διατηρώντας τη δύναμη \[F\] βγάλω το δοχείο απ’ το θάλαμο κενού και τότε βρίσκεται σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα που έχει πίεση \[P_{ατμ}\], ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
49. Στο παρακάτω σχήμα το δοχείο περιέχει νερό πυκνότητας \[ρ\] που ισορροπεί με τη βοήθεια μικρού κυλινδρικού εμβόλου που η ακτίνα της βάσης του είναι αμελητέα σε σχέση με τα ύψη \[h_1,\, h_2\]. Το δοχείο βρίσκεται σε σε θάλαμο κενού και εκτός βαρυτικού πεδίου. Ασκώ στο έμβολο δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στην επιφάνεια του εμβόλου που έχει εμβαδόν βάσης \[Α\]. Οι ενδείξεις των μανομέτρων είναι \[P_{M_1 },\, P_{M_2 }, \, P_{M_3 }\] αντίστοιχα και αυτά μετρούν τις ολικές πιέσεις των σημείων του υγρού. Το μανόμετρο \[Μ_2\] βρίσκεται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο με το έμβολο. Για τις ενδείξεις \[P_{M_1},\, P_{M_2}, \, P_{M_3} \] ισχύει:
50. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ\] που ισορροπεί με τη βοήθεια δύο μικρών κυλινδρικών εμβόλων \[Ε_1,\, Ε_2\] με εμβαδά βάσης \[Α_1,\, Α_2\] (\[Α_1 < Α_2\]). Το δοχείο βρίσκεται στο βαρυτικό πεδίο της γης που έχει επιτάχυνση βαρύτητας \[g\] και σε θάλαμο κενού. Τα κέντρα των βάσεων των δύο εμβόλων βρίσκονται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο. Οι ενδείξεις των μανομέτρων είναι \[P_{M_1 },\, P_{M_2 }\] αντίστοιχα ενώ η πίεση στο σημείο Ζ της οριζόντιας ευθείας που ενώνει τα κέντρα των εμβόλων είναι \[P_Z\]. Στο έμβολο \[Ε_1\] ασκώ δύναμη μέτρου \[F_1\] κάθετη στη βάση του και στο \[Ε_2\] δύναμη μέτρου \[F_2\] κάθετη στη βάση του. Τα μανόμετρα μετρούν την ολική πίεση των σημείων του υγρού και οι ενδείξεις τους είναι \[P_{M_1},\, P_{M_2 }\]. Ποιες από τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστές;
51. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ\] και βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο με επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\]. Το δοχείο βρίσκεται στο κενό. Το έμβολο που έχουμε προσαρμόσει στην πάνω βάση του δοχείου έχει βάρος \[w\] και εμβαδόν διατομής \[Α\]. Οι ενδείξεις των μανομέτρων \[Μ_1\], \[Μ_2\], \[Μ_3\] είναι \[P_{M_1 }\], \[P_{M_2 }\] και \[P_{M_3 }\] αντίστοιχα. Τα μανόμετρα μετρούν την ολική πίεση του υγρού. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
52. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ\] και βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο με επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\]. Το δοχείο βρίσκεται στο κενό. Το έμβολο που έχουμε προσαρμόσει στην πάνω βάση του δοχείου έχει βάρος \[w\] και εμβαδόν διατομής \[Α\]. Διατηρώντας το δοχείο μέσα στο κενό και μέσα στο βαρυτικό πεδίο ασκώ στην εξωτερική οριζόντια επιφάνεια του εμβόλου σταθερή δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στην επιφάνεια αυτή και με φορά προς τα κάτω. Οι ενδείξεις των μανομέτρων \[Μ_1\], \[Μ_2\], \[Μ_3\] είναι \[P_{M_1}\], \[P_{M_2}\] και \[P_{M_3 }\] αντίστοιχα. Τα μανόμετρα μετρούν την ολική πίεση του υγρού. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
53. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ\] και βρίσκεται εκτός βαρυτικού πεδίου. Το δοχείο βρίσκεται στο κενό. Το έμβολο που έχουμε προσαρμόσει στην πάνω βάση του δοχείου έχει βάρος \[w\] και εμβαδόν διατομής \[Α\]. Διατηρώντας το δοχείο μέσα στο κενό και εκτός βαρυτικού πεδίου ασκώ στην εξωτερική οριζόντια επιφάνεια του εμβόλου σταθερή δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στην επιφάνεια αυτή και με φορά προς τα κάτω. Οι ενδείξεις των μανομέτρων \[Μ_1,\, Μ_2,\, Μ_3\] είναι \[P_{M_1 }, P_{M_2 }\] και \[P_{M_3 }\] αντίστοιχα. Τα μανόμετρα μετρούν την ολική πίεση του υγρού. Τότε ισχύει για τις ενδείξεις των τριών μανομέτρων:
54. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία και βρίσκεται σε θάλαμο κενού και σε βαρυτικό πεδίο με επιτάχυνση βαρύτητας \[g\]. Στο πάνω μέρος του ανοίγω κυκλική οπή εμβαδού \[Α\] στην οποία προσαρμόζω λείο αβαρές κυλινδρικό έμβολο ώστε η οπή να κλείνει υδατοστεγώς. Στο έμβολο ασκώ σταθερή κατακόρυφη δύναμη με φορά προς τα κάτω και το υγρό συνεχίζει να ισορροπεί. Το σημείο 1 βρίσκεται σε βάθος \[\frac H2\] απ’ την ανώτερη επιφάνεια του δοχείου, όπου \[H\] το ύψος του δοχείου. Για την πίεση του υγρού στο 1 (\[P_1\]) και στον πυθμένα (\[P_Π\]) ισχύει:
55. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει λάδι πυκνότητας \[ρ\] που ισορροπεί με τη βοήθεια αβαρούς εμβόλου εμβαδού \[Α\]. Το δοχείο βρίσκεται στο βαρυτικό πεδίο της γης που έχει επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\] και μέσα σε θάλαμο κενού. Τα μανόμετρα μετρούν την ολική πίεση του αερίου. Στο έμβολο ασκούμε σταθερή κατακόρυφη δύναμη \[F\] με φορά προς τα πάνω που είναι κάθετη στη βάση του. Οι ενδείξεις των μανομέτρων είναι \[P_{M_1}\], \[P_{M_2 }\] αντίστοιχα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
56. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει λάδι πυκνότητας \[ρ\] που ισορροπεί με τη βοήθεια εμβόλου βάρους \[w\] και εμβαδού \[Α\]. Το δοχείο βρίσκεται στο βαρυτικό πεδίο της γης που έχει επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\] και μέσα σε θάλαμο κενού. Τα μανόμετρα μετρούν την ολική πίεση του αερίου. Στο έμβολο ασκούμε σταθερή κατακόρυφη δύναμη \[F\] με φορά προς τα πάνω που είναι κάθετη στη βάση του. Οι ενδείξεις των μανομέτρων είναι \[P_{M_1 }\], \[P_{M_2 }\] αντίστοιχα. Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
57. Tο δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υδράργυρο σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ\] που το ύψος της ανώτερης στάθμης του απ’ τον οριζόντιο πυθμένα του δοχείου είναι \[h\] και στην ελεύθερη επιφάνεια του υδραργύρου έχουμε εγκλωβίσει αέριο που ισορροπεί και η πίεσή του είναι \[P_α\]. Το δοχείο βρίσκεται στην επιφάνεια της γης που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Η ένδειξη του μανομέτρου είναι \[P_M\]. Η πίεση του αερίου είναι:
58. Tο δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υδράργυρο σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ\] που το ύψος της ανώτερης στάθμης του απ’ τον οριζόντιο πυθμένα του δοχείου είναι \[h\] και στην ελεύθερη επιφάνεια του υδραργύρου έχουμε εγκλωβίσει αέριο που ισορροπεί και η πίεσή του είναι \[P_α\]. Το δοχείο βρίσκεται στην επιφάνεια της γης που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Η ένδειξη του μανομέτρου είναι \[P_M\]. Αυξάνω λίγο τη θερμοκρασία του αερίου έτσι ώστε ο υδράργυρος να μην εξατμίζεται στο δοχείο και το αέριο έρχεται σε νέα κατάσταση θερμοδυναμικής ισορροπίας ενώ και ο υδράργυρος συνεχίζει να ισορροπεί. Τότε:
59. Στο υδραυλικό σύστημα του παρακάτω σχήματος περιέχεται νερό σε ισορροπία. Το σύστημα βρίσκεται στο βαρυτικό πεδίο που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\]. Ποιες από τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστές;
60. Στο παρακάτω υδραυλικό σύστημα του σχήματος έχουμε τοποθετήσει υγρό πυκνότητας \[ρ\], έμβολο βάρους \[w\] και το εμβαδό της διατομής του σωλήνα είναι \[Α\]. Το υγρό ισορροπεί σε βαρυτικό πεδίο που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Για τις πιέσεις στα διάφορα σημεία του υγρού ισχύει:
61. Στο παρακάτω υδραυλικό σύστημα του σχήματος έχουμε τοποθετήσει υγρό πυκνότητας \[ρ\], έμβολο βάρους \[w\] και το εμβαδό της διατομής του σωλήνα είναι \[Α\]. Το υγρό ισορροπεί σε βαρυτικό πεδίο που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Να επιλέξετε ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές. Αν η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\], για τις πιέσεις των σημείων του υγρού ισχύει:
62. Στο δοχείο σχήματος U της παρακάτω απεικόνισης έχουμε ρίξει νερό που ισορροπεί στο βαρυτικό πεδίο με επιτάχυνση της βαρύτητας ίση με \[g\] ενώ η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\]. Ποιες από τις ακόλουθες προτάσεις είναι σωστές;
63. Ο σωλήνας του παρακάτω σχήματος περιέχει νερό σε ισορροπία. Οι ελεύθερες επιφάνειες του υγρού απέχουν απ’ τον οριζόντιο πυθμένα κατακόρυφες αποστάσεις \[h_1\], \[h_2\] ενώ τα σημεία του υγρού Α, Β βρίσκονται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
64. Με τη βοήθεια σωλήνα σχήματος U που απεικονίζεται στο παρακάτω σχήμα μετράμε την πίεση αερίου που βρίσκεται στο σφαιρικό δοχείο. Ο σωλήνας περιέχει υδράργυρο πυκνότητας \[ρ\], η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\] και η ατμοσφαιρική πίεση \[P_{ατμ}\]. Η πίεση \[P_α\] του αερίου είναι:
65. To δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ\]. Το λείο έμβολο εμβαδού διατομής \[A\] είναι αβαρές και ασκώ σ’ αυτό σταθερή κατακόρυφη δύναμη μέτρου \[F\]. Το δοχείο βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο και η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\] ενώ η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\]. Τα σημεία Β και Γ βρίσκονται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο. Ποιες από τις παρακάτω σχέσεις που αναφέρονται στις πιέσεις των διαφόρων σημείων του υγρού είναι σωστές;
66. To δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ\]. Το λείο έμβολο εμβαδού διατομής \[A\] είναι αβαρές και ασκώ σ’ αυτό σταθερή κατακόρυφη δύναμη μέτρου \[F\]. Το δοχείο βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο και η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\] ενώ η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\]. Τα σημεία Β και Γ βρίσκονται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο. Tο ύψος \[h_1\] ισούται με:
67. Στο δοχείο σχήματος U της παρακάτω απεικόνισης έχουμε τοποθετήσει δύο υγρά (1), (2) που δεν αναμιγνύονται μεταξύ τους. Αφού ισχύει \[h_2>h_1\], τότε θα ισχύει για τις πυκνότητές τους \[ρ_1\], \[ρ_2\] αντίστοιχα:
68. Στο δοχείο σχήματος U της παρακάτω απεικόνισης έχουμε τοποθετήσει δύο υγρά (1) και (2) που δεν αναμιγνύονται μεταξύ τους με πυκνότητες \[ρ_1\], \[ρ_2\] αντίστοιχα. Το δοχείο βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Ποιες από τις παρακάτω σχέσεις είναι σωστές;
69. Το υδραυλικό πιεστήριο (ανυψωτήρας):
70. Ο υδραυλικός ανυψωτήρας έχει δύο αβαρή έμβολα εμβαδού \[Α_1\], \[Α_2\] με \[Α_1 < Α_2\] αντίστοιχα. Στο έμβολο 1 ασκούμε κάθετη δύναμη μέτρου \[F_1\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
71. Ο υδραυλικός ανυψωτήρας έχει δύο αβαρή έμβολα εμβαδού \[Α_1\], \[Α_2\] αντίστοιχα με \[Α_2 =2 Α_1\]. Στο έμβολο 1 ασκούμε κάθετη δύναμη μέτρου \[F_1\]. Για τα μέτρα των επιπλέον δυνάμεων \[F_1\], \[F_2\] που δέχονται τα δύο αβαρή έμβολα ισχύει:
72. Σε ένα υδραυλικό πιεστήριο (ανυψωτήρας) που τα έμβολά του είναι αβαρή, στο έμβολο με το μεγαλύτερο εμβαδό \[Α_2\] έχουμε τοποθετήσει κιβώτιο βάρους \[w\]. Για να αρχίσει το κιβώτιο ν’ ανέρχεται, πρέπει ν’ ασκήσουμε κάθετα στο έμβολο εμβαδού \[Α_1=\frac {Α_2}{4}\] δύναμη ελάχιστου μέτρου \[F_1\] με:
73. Στον παρακάτω σωλήνα σχήματος U που το περιεχόμενό του ισορροπεί και οι ανώτερες διατομές του δεν κλείνονται από κάποια επιφάνεια και δεν απεικονίζονται στο σχήμα, τα σημεία Α και Β που βρίσκονται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο δεν έχουν ίδια πίεση. Αυτό σημαίνει:
74. Κατά την κίνηση των (πραγματικών) ρευστών σ’ ένα σωλήνα αναπτύσσονται:
75. Η ροή ενός ρευστού είναι τυρβώδης:
76. Τυρβώδης ή στροβιλώδης ροή λέγεται η ροή:
77. Ιδανικό ρευστό καλείται το ρευστό που:
78. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
79. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
80. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στη στρωτή ροή ενός ρευστού:
81. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σ’ ένα ιδανικό ρευστό:
82. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η ρευματική γραμμή ενός υγρού που ρέει σ’ ένα σωλήνα απ’ το σημείο Α προς το Β. Η ροή του υγρού στο σωλήνα είναι στρωτή. Το διάνυσμα της ταχύτητας ροής στο σημείο Β είναι:
83. Σε σωλήνα μεταβλητής διατομής στην περιοχή που οι ρευματικές γραμμές του ιδανικού υγρού πυκνώνουν:
84. Αν στη ροή ενός ιδανικού ρευστού μέσα σ’ ένα σωλήνα σε χρόνο \[Δt\] περνά όγκος \[ΔV\] από μια διατομή εμβαδού \[Α\] του σωλήνα κάθετη στη διεύθυνση της ροής του ρευστού και ο όγκος αυτός περιέχει μάζα \[Δm\] απ’ το ρευστό τότε παροχή του σωλήνα καλείται:
85. Ιδανικό ρευστό διέρχεται από διατομή σωλήνα με σταθερή ταχύτητα \[υ\]. Η διατομή είναι κάθετη στη διεύθυνση της ροής και έχει εμβαδόν \[Α\]. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
86. Σε δύο διαφορετικούς σωλήνες \[Σ_1\], \[Σ_2\] σταθερών εμβαδών διατομής \[Α_1\], \[Α_2\] με \[Α_1 > Α_2\] ρέουν δύο διαφορετικά υγρά με πυκνότητες \[ρ_1\], \[ρ_2\] αντίστοιχα. Οι σωλήνες δεν συνδέονται μεταξύ τους και οι παροχές των υγρών είναι ίσες σ’ αυτούς. Τα μέτρα των ταχυτήτων των ροών είναι αντίστοιχα \[υ_1\], \[υ_2\].
87. Η μάζα ανά μονάδα χρόνου ιδανικού ρευστού πυκνότητας \[ρ\] που διέρχεται απ’ τη διατομή ενός σωλήνα εμβαδού \[Α\], ταχύτητας ροής \[υ\] και παροχής \[Π\] είναι:
88. Η εξίσωση της συνέχειας είναι άμεση απόρροια:
89. Ο παρακάτω σωλήνας διαρρέεται από ιδανικό ρευστό σταθερής παροχής. Για τα εμβαδά των διατομών \[Α_1\], \[Α_2\] του σωλήνα ισχύει \[ Α_1 > Α_2\], ενώ σ’ αυτές τα μέτρα των ταχυτήτων ροής είναι \[υ_1\], \[υ_2\] αντίστοιχα. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Σύμφωνα με την αρχή της συνέχειας:
90. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Κατά τη ροή ενός ιδανικού ρευστού σ’ ένα σωλήνα μη σταθερής διατομής:
91. Σε μια φλέβα ιδανικού ρευστού στις διατομές που οι ρευματικές γραμμές πυκνώνουν:
92. Ιδανικό ρευστό ρέει σε σωλήνα του παρακάτω σχήματος που ανά τμήμα οι διατομές του έχουν εμβαδά \[Α_1\], \[Α_2\], \[Α_3\] με \[Α_1 > Α_3 > Α_2\]. Ποιες από τις επόμενες σχέσεις είναι σωστές;
93. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Κατά τη ροή ενός ιδανικού ρευστού σ’ ένα σωλήνα μη σταθερής διατομής μπορεί κατά μήκος του να μεταβάλλεται:
94. Σύμφωνα με την εξίσωση της συνέχειας στη διατομή που οι ρευματικές γραμμές ενός ιδανικού ρευστού πυκνώνουν:
95. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σε ποτάμι σταθερού πλάτους ρέει νερό που το θεωρούμε ιδανικό ρευστό. Στις εγκάρσιες διατομές του ποταμού που το βάθος είναι μικρότερο:
96. Σε πλαστικό λάστιχο ροής ρέει υγρό που το θεωρούμε ιδανικό ρευστό με σταθερή παροχή, και ταχύτητα εκροής απ’ το στόμιο του λάστιχου μέτρου \[υ\]. Σκεπάζουμε με το δάκτυλό μας το στόμιο του λάστιχου ώστε να φράξουμε τα \[\frac 34\] του εμβαδού της διατομής εκροής. Ποιες απ’ τις επόμενες σχέσεις για το νέο μέτρο της ταχύτητας εκροής \[υ'\] και τη νέα παροχή \[Π'\] του λάστιχου ισχύουν;
97. Ο κυλινδρικός σωλήνας Σ του παρακάτω σχήματος έχει στο φαρδύ τμήμα του διατομή σταθερής διαμέτρου \[δ_1\] ενώ στο στενό τμήμα σταθερή διατομή διαμέτρου \[δ_2=\frac {δ_1}{2}\]. Ο σωλήνας διαρρέεται από υγρό που θεωρείται ιδανικό. Κατά το πέρασμα υγρού απ’ το φαρδύ στο στενό τμήμα του σωλήνα:
98. Σωλήνας που διαρρέεται από υγρό που θεωρείται ιδανικό ρευστό έχει μεταβλητή διατομή και σταθερή παροχή. Η γραφική παράσταση που συνδέει το μέτρο της ταχύτητας ροής \[υ\] με το εμβαδόν \[Α\] των εγκάρσιων διατομών του σωλήνα παριστάνεται στο σχήμα:
99. Στο παρακάτω σχήμα παριστάνεται η παροχή του σωλήνα που διαρρέεται από ιδανικό ρευστό σε συνάρτηση με το χρόνο. Το γραμμοσκιασμένο εμβαδόν του σχήματος εκφράζει:
100. Η παροχή ενός σωλήνα που διαρρέεται από ένα υγρό που ρέει στρωτά σε συνάρτηση με το χρόνο δίνεται απ’ το παρακάτω διάγραμμα. Απ’ τη χρονική στιγμή \[t_0=0\] ως τη στιγμή \[t_1=20\, s\] έχει περάσει απ’ τη διατομή του σωλήνα όγκος ίσος με:
101. Η εξίσωση του Bernoulli στο φαινόμενο ροής ενός ιδανικού υγρού είναι το αποτέλεσμα:
102. Η εξίσωση του Bernoulli ισχύει:
103. Κατά τη ροή ενός ιδανικού υγρού η εξίσωση του Bernoulli μπορεί να εφαρμοστεί:
104. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Κατά τη ροή ιδανικού υγρού πυκνότητας \[ρ\] η εξίσωση του Bernoulli γράφεται:
105. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Στην εξίσωση του Bernoulli ο όρος \[\frac 12 ρυ^2\]:
106. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Στην εξίσωση του Bernoulli ο όρος \[ρgy\]:
107. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Η διαφορά πίεσης \[P_1-P_2\] δύο σημείων της ίδιας ρευματικής γραμμής ενός ιδανικού υγρού σ’ ένα σωλήνα:
108. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η ροή υγρού που θεωρείται ιδανικό σε σωλήνα Σ που αποτελείται από τμήματα σταθερών διατομών \[Α_1\], \[Α_2\], \[Α_3\] με \[Α_2 < Α_1 < Α_3\]. Για τις πιέσεις των σημείων 1, 2, 3 που βρίσκονται στην ίδια ρευματική γραμμή ισχύει:
109. Στον οριζόντιο σωλήνα του παρακάτω σχήματος έχουμε προσαρμόσει άλλους κατακόρυφους σωλήνες Α, Β, Γ. Για τις διατομές των τμημάτων του οριζόντιου σωλήνα ισχύει \[ Α_1 = Α_3 > Α_2\] από υγρό που θεωρείται ιδανικό. Για τα ύψη του υγρού στους τρεις κατακόρυφους σωλήνες ισχύει:
110. Στον οριζόντιο σωλήνα του παρακάτω σχήματος το εμβαδόν της διατομής του συνεχώς μειώνεται. Κατά μήκος του άξονα ε του σωλήνα:
111. Στο σωλήνα \[Σ\] σταθερής διατομής του παρακάτω σχήματος έχουμε προσαρμόσει σωλήνα \[Σ_1\] που το ανοικτό οριζόντιο τμήμα του είναι αντίρροπο της ροής του νερού. Το υγρό στον σωλήνα \[Σ_1\] ισορροπεί. Για τις πιέσεις των σημείων 1, 2 της ίδιας οριζόντιας ρευματικής γραμμής ισχύει:
112. Αν αυξήσουμε το μέτρο της ταχύτητας ροής \[υ\] στο σωλήνα \[Σ\] του παρακάτω σχήματος, το ύψος \[h\] του υγρού στο σωλήνα \[Σ_1\]:
113. Το ροόμετρο του Venturi μετρά:
114. Στο ροόμετρο του Venturi τα σημεία Β, Γ του ρευστού βρίσκονται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο μέσα στους δύο κατακόρυφους σωλήνες \[Σ_1\], \[Σ_2\] της διάταξης. Για τις πιέσεις του ρευστού στα σημεία αυτά ισχύει:
115. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στο ροόμετρο του παρακάτω σχήματος το ρευστό έχει πυκνότητα \[ρ\] και ισχύει για τις πιέσεις των σημείων (1), (2):
116. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται ένα ροόμετρο του Venturi που μέσα του ρέει ρευστό που θεωρείται ιδανικό. Μικρότερο ύψος έχει το ρευστό:
117. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται ένα ροόμετρο του Venturi που μέσα του ρέει ρευστό που θεωρείται ιδανικό. Κλείνουμε τη στρόφιγγα που έχουμε προσαρμόσει στο τμήμα \[Σ_3\] του ροόμετρου και τότε τα ύψη του ρευστού στους τρεις κατακόρυφους σωλήνες:
118. Τα σημεία Β, Γ, Δ του ιδανικού ρευστού στο παρακάτω σχήμα βρίσκονται πάνω στην ίδια ρευματική γραμμή που το τμήμα της ΒΓ είναι οριζόντιο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
119. Στο παρακάτω σχήμα έχουν κρεμαστεί με τη βοήθεια λεπτών νημάτων δύο επίπεδα φύλλα τετραδίου με τις επιφάνειές τους παράλληλες. Φυσάμε με δύναμη στο χώρο μεταξύ των δύο φύλλων ώστε να δημιουργείται ροή αέρα με ροή παράλληλη στα επίπεδα των δύο φύλλων. Τότε:
120. Σε κατακόρυφο σωλήνα σταθερής διατομής υγρό που θεωρείται ιδανικό ρέει με φορά από κάτω προς τα πάνω. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση.
121. Ο σωλήνας σταθερής διατομής του παρακάτω σχήματος διαρρέεται από υγρό που θεωρείται ιδανικό. Τα σημεία 1, 2 βρίσκονται στην ίδια ρευματική γραμμή. Ποιες απ’ τις παρακάτω σχέσεις των πιέσεων \[P\], των μέτρων των ταχυτήτων ροής \[υ\] και των παροχών \[Π\] στις διατομές που περιέχουν τα σημεία αυτά είναι σωστές;
122. Ο σωλήνας του παρακάτω σχήματος διαρρέεται από υγρό πυκνότητας \[ρ\] που θεωρείται ιδανικό. Τα σημεία 1, 2 βρίσκονται στην ίδια ρευματική γραμμή και για τα εμβαδά των αντίστοιχων διατομών τους ισχύει \[Α_1 > Α_2\]. Για τις πιέσεις του υγρού στα σημεία 1, 2 ισχύει:
123. Αν στο σωλήνα του παρακάτω σχήματος σε χρόνο \[Δt\] περνά όγκος υγρού \[ΔV\] και η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\], ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Το έργο του περιβάλλοντος υγρού που προσφέρεται σε τμήμα όγκου \[ΔV\] κατά τη μετάβασή του απ’ το 1 στο 2 είναι:
124. Σε μια μάζα ιδανικού ρευστού που ρέει σ’ ένα σωλήνα η ανά μονάδα όγκου κινητική ενέργεια αυξάνεται κατά \[100 \frac {J}{\ell}\] ενώ το έργο ανά μονάδα όγκου που προσφέρει το περιβάλλον υγρό της μάζας στην ίδια διαδρομή είναι \[100 \frac {J}{\ell}\]. Αυτό σημαίνει ότι:
125. Σε μια μάζα ενός ιδανικού ρευστού που ρέει σε σωλήνα προσφέρεται λόγω διαφοράς πίεσης έργο ανά μονάδα όγκου \[50\, \frac{J}{s}\]. Η κινητική ενέργεια ανά μονάδα όγκου της μάζας αυτής του ρευστού αυξάνεται κατά \[85\, \frac{J}{s}\] στην ίδια διαδρομή και αυτό σημαίνει ότι:
126. Ένα ιδανικό ρευστό ρέει σε ένα σωλήνα. Σε μια μάζα του το έργο που καταναλίσκεται ανά μονάδα όγκου λόγω της διαφοράς πίεσης είναι \[10 \frac{ J}{\ell}\] ενώ η δυναμική ενέργεια ανά μονάδα όγκου της μάζας μειώνεται κατά \[30\frac{ J}{\ell}\] στην ίδια διαδρομή. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
127. Ο σωλήνας του παρακάτω σχήματος έχει σταθερή διατομή και διαρρέεται από ρευστό που θεωρείται ιδανικό και έχει πυκνότητα \[ρ\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η πίεση του ρευστού στο σημείο Ζ εξαρτάται:
128. Ρευστό που θεωρείται ιδανικό ρέει στον σωλήνα του παρακάτω σχήματος με εμβαδά διατομών \[Α_1 < Α_2=Α_3=Α_4\]. Για τα μέτρα των ταχυτήτων των σημείων 1, 2, 3, 4 που ανήκουν στην ίδια ρευματική γραμμή ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
129. Το θεώρημα του Torricelli αναφέρει ότι:
130. O νόμος του Torricelli ισχύει:
131. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει ιδανικό ρευστό. Στο δοχείο έχουμε ανοίξει μικρή οπή εμβαδού αμελητέου σε σχέση με το εμβαδόν της βάσης του δοχείου. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Το μέτρο της ταχύτητας εκροής του υγρού απ’ την οπή σύμφωνα με το θεώρημα του Torricelli είναι:
132. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σύμφωνα με το θεώρημα του Torricelli η ταχύτητα εκροής του νερού απ’ το ανοικτό δοχείο εξαρτάται:
133. Ιδανικό ρευστό πυκνότητας \[ρ\] εκρέει από πολύ μικρή οπή που βρίσκεται στη βάση του τοιχώματος του δοχείου όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα με μέτρο ταχύτητας εκροής \[υ\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σύμφωνα με το θεώρημα του Torricelli ισχύει:
134. To μέτρο της ταχύτητας εκροής του νερού απ’ την οπή του παρακάτω σχήματος αν το δοχείο βρίσκεται μέσα σε βαρυτικό πεδίο με επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\] είναι:
135. Σύμφωνα με το θεώρημα του Torricelli, ποιο απ’ τα παρακάτω διαγράμματα δείχνει τη σχέση του τετραγώνου της ταχύτητας εξόδου απ’ την οπή σε σχέση με το βάθος h που βρίσκεται η οπή απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υγρού.
136. Σύμφωνα με το θεώρημα του Torricelli το μέτρο της ταχύτητας της εκροής του υγρού που θεωρείται ιδανικό από κατακόρυφο ανοικτό δοχείο:
137. Τα δοχεία \[Δ_1\], \[Δ_2\], \[Δ_3\] του παρακάτω σχήματος περιέχουν διαφορετικά υγρά (1), (2), (3) που θεωρούνται ιδανικά. Τα δοχεία βρίσκονται σε βαρυτικό πεδίο με επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\]. Στο δοχείο 1 έχουμε προσαρμόσει έμβολο Ε με μάζα \[m\]. Για τα μέτρα εκροής των ταχυτήτων απ’ τα τρία δοχεία είναι αντίστοιχα:
138. Στο δοχείο του παρακάτω σχήματος έχουμε δημιουργήσει δύο οπές αμελητέων διαστάσεων και οι ταχύτητες εκροής του ιδανικού ρευστού απ’ αυτές έχουν μέτρα \[υ_1\], \[υ_2\] αντίστοιχα. Για τα μέτρα των ταχυτήτων ισχύει:
139. Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση. Σύμφωνα με το θεώρημα του Torricelli για ιδανικό υγρό που βρίσκεται σε κατακόρυφο δοχείο και εκρέει από οπή βάθους \[h\] απ’ την ελεύθερη επιφάνειά του:
140. Στο παρακάτω σχήμα απεικονίζεται σωλήνας σταθερής διατομής στον οποίο ρέει υγρό που θεωρείται ιδανικό ρευστό. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
141. Στο σωλήνα του παρακάτω σχήματος η διατομή του είναι σταθερή και υγρό που θεωρείται ιδανικό ρευστό ρέει απ’ το Α προς το Β. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
142. Στο παρακάτω σχήμα ο σωλήνας του σχήματος διαρρέεται από ρευστό που μπορεί να θεωρηθεί ιδανικό με φορά από πάνω προς τα κάτω. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
143. Ιδανικό ρευστό ρέει στο σωλήνα του παρακάτω σχήματος με φορά από πάνω προς τα κάτω.

Α) Για τα μέτρα των ταχυτήτων ροής του νερού στα σημεία Α, Β ισχύει:
α) \[υ_Α>υ_Β\],         
β) \[υ_Α<υ_Β\],         
γ) \[ υ_Α=υ_Β\].
Β) Για τις πιέσεις των σημείων Α, Β ισχύει:
α) \[P_A>P_B\],         
β) \[P_A < P_B \],     
γ)  \[P_A=P_B \],       
δ) δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τη σχέση των πιέσεων των δύο σημείων. 

144. Το κατακόρυφο δοχείο του παρακάτω σχήματος αρχίζει ν’ αδειάζει απ’ το υγρό που περιέχει μέσω οριζόντιου σωλήνα αμελητέας αλλά σταθερής διατομής. Στον οριζόντιο σωλήνα έχουμε προσαρμόσει κατακόρυφο σωλήνα Σ. Το υγρό θεωρείται ιδανικό ρευστό. Το ύψος h του υγρού στο Σ είναι:
145. Σε μια κατακόρυφη φλέβα που εκρέει προς τα κάτω από βρύση το εμβαδόν της οριζόντιας διατομής της μειώνεται όσο απομακρυνόμαστε απ’ το στόμιο της βρύσης:
146. Σε μία φλέβα υγρού που εκτοξεύεται από βρύση με φορά κατακόρυφη προς τα πάνω:
147. Ιξώδες σ’ ένα υγρό είναι:
148. Λόγω του ιξώδους του υγρού:
149. Οι δύο οριζόντιες πλάκες του παρακάτω σχήματος έχουν εμβαδό \[Α\] η καθεμία. Μεταξύ των δύο πλακών έχουμε τοποθετήσει μέλι πάχους \[d\]. Στην πάνω πλάκα ασκούμε σταθερή δύναμη \[F\] και αυτή αρχίζει να κινείται με σταθερή ταχύτητα ενώ την κάτω πλάκα την διατηρούμε ακλόνητη. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
150. Οι δύο οριζόντιες πλάκες του παρακάτω σχήματος έχουν εμβαδό \[Α\] η καθεμία. Μεταξύ των δύο πλακών έχουμε τοποθετήσει μέλι πάχους \[d\]. Στην πάνω πλάκα ασκούμε σταθερή δύναμη \[F\] και αυτή αρχίζει να κινείται με σταθερή ταχύτητα υ ενώ την κάτω πλάκα την διατηρούμε ακλόνητη. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
151. Οι δύο οριζόντιες πλάκες του παρακάτω σχήματος έχουν εμβαδό \[Α\] η καθεμία. Μεταξύ των δύο πλακών έχουμε τοποθετήσει μέλι πάχους \[d\]. Στην πάνω πλάκα ασκούμε σταθερή δύναμη \[F\] και αυτή αρχίζει να κινείται με σταθερή ταχύτητα \[υ\] ενώ την κάτω πλάκα την διατηρούμε ακλόνητη. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το μέτρο της σταθερής δύναμης που δέχεται η πάνω πλάκα ώστε αυτή να κινείται με σταθερή ταχύτητα είναι:
152. Οι δύο οριζόντιες πλάκες του παρακάτω σχήματος έχουν εμβαδό \[Α\] η καθεμία. Μεταξύ των δύο πλακών έχουμε τοποθετήσει μέλι πάχους \[d\]. Στην πάνω πλάκα ασκούμε σταθερή δύναμη \[F\] και αυτή αρχίζει να κινείται με σταθερή ταχύτητα \[υ\] ενώ την κάτω πλάκα την διατηρούμε ακλόνητη. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Ο συντελεστής ιξώδους \[η\]
153. Νευτώνειο ρευστό βρίσκεται μεταξύ δύο όμοιων οριζόντιων πλακών που η πάνω απ’ αυτό πλάκα κινείται με σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ\] ενώ η κάτω είναι ακλόνητη. Οι ταχύτητες των στρωμάτων του ρευστού:
154. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Οι δυνάμεις τριβής μεταξύ δύο στρωμάτων ενός ρευστού:
155. Πραγματικό ρευστό ρέει στρωτά σ’ ένα κυλινδρικό οριζόντιο σωλήνα σταθερής διατομής. Οι ταχύτητες των μορίων του ρευστού:
156. Κατά μήκος οριζόντιου σωλήνα σταθερής διατομής ρέει στρωτά πραγματικό ρευστό. Η πίεση του ρευστού:
157. Ο συντελεστής ιξώδους
158. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
159. Σε μία ακλόνητη πλάκα εμβαδού \[Α\] τοποθετούμε νευτώνειο υγρό (1) πάχους \[\ell\] και πάνω σ’ αυτό τοποθετούμε μια πανομοιότυπη πλάκα. Σπρώχνουμε την πλάκα με σταθερή οριζόντια δύναμη ώστε η πλάκα ν’ αποκτήσει σταθερή ταχύτητα \[υ\]. Αλλάζοντας τις \[F\] και \[υ\] παίρνουμε τις αντίστοιχες τιμές και φτιάχνουμε το διάγραμμα (1). Επαναλαμβάνουμε με τις ίδιες πλάκες και το ίδιο πάχος \[ \ell\] το πείραμα για δεύτερο νευτώνειο υγρό (2) και παίρνουμε το διάγραμμα (2). Για τους συντελεστές ιξώδους των δύο ρευστών ισχύει για τις συγκεκριμένες θερμοκρασίες των πειραμάτων:
160. Στο παρακάτω σχήμα η κάτω πλάκα του υγρού είναι ακλόνητη, το πάχος του υγρού ανάμεσα στις πλάκες είναι \[\ell\] και το εμβαδόν των όμοιων πλακών είναι \[Α_1\]. Μεταβάλλουμε την \[F\] και έτσι μεταβάλλεται η σταθερή ταχύτητα κίνησης της πάνω πλάκας. Επαναλαμβάνουμε το πείραμα με το ίδιο υγρό και το ίδιο πάχος του υγρού \[ \ell\] με δύο άλλες πανομοιότυπες πλάκες εμβαδού \[Α_2\]. Απ’ τα δύο πειράματα παίρνουμε τα αντίστοιχα διαγράμματα για το πρώτο το (1) και για το δεύτερο το (2). Για τα εμβαδά των ζευγαριών των πλακών ισχύει:

161. Μεταξύ των δύο πλακών τοποθετώ μέλι πάχους \[\ell\]. Η πλάκα πάνω στο οριζόντιο δάπεδο είναι ακλόνητη. Με τη βοήθεια σταθερής δύναμης \[F\], η πάνω πλάκα αρχίζει να κινείται με σταθερή ταχύτητα \[υ\]. Αν η πάνω πλάκα είχε διπλάσια μάζα χωρίς πρακτικά ν' αλλάζει το πάχος του μελιού, για να κινείται με την ίδια σταθερή ταχύτητα θα έπρεπε να της ασκώ δύναμη μέτρου \[F'\] με:
162. Το ανοικτό δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό που ισορροπεί και βρίσκεται πάνω στην επιφάνεια της γης. Σε βάθη \[h_1\, , \, h_2\] έχουν τοποθετηθεί δύο μανόμετρα \[Μ_1\, ,\, Μ_2\] που μετρούν την ολική πίεση του υγρού (αυτή που οφείλεται και στο βάρος του υγρού και στους εξωτερικούς παράγοντες). Αν η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}=19ρgh_1\] και \[h_2=3h_1\] τότε η ένδειξη στο μανόμετρο \[Μ_2\] είναι αυξημένη σε σχέση με την ένδειξη στο μανόμετρο \[Μ_1\] κατά:
163. Το ανοικτό δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία και βρίσκεται πάνω στην επιφάνεια της γης. Στο σημείο Β του υγρού η υδροστατική πίεση είναι \[35 \% \] μεγαλύτερη απ’ αυτήν στο σημείο Α του υγρού. Αντίστοιχα η πίεση στο Β είναι \[20 \% \] μεγαλύτερη απ’ την πίεση στο Α. Η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\]. Η πίεση στο Α είναι:
164. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό (1) πυκνότητας \[ρ_1\] που ισορροπεί. Το δοχείο βρίσκεται πάνω στην επιφάνεια της γης. Μανόμετρο μετρά την πίεση του υγρού (και λόγω του βάρους του και λόγω των εξωτερικών αιτίων) στα σημεία σε βάθος \[h\] απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υγρού (1). Η υδροστατική πίεση στο βάθος του μανομέτρου είναι \[P_{υδρ}=0,15 P_{ατμ}\]. Αδειάζω εξ’ ολοκλήρου το υγρό (1) και στην θέση του μέσα στο δοχείο βάζω υγρό (2) ίσου όγκου με αυτόν του υγρού (1). H ένδειξη του μανομέτρου είναι \[1,15\] φορές μεγαλύτερη απ’ την αρχική. Η σχέση των πυκνοτήτων των δύο υγρών είναι:
165. Το κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος ύψους \[h\] περιέχει υγρό σε ισορροπία και στην πάνω βάση του έχουμε δημιουργήσει οπή που φράσσεται υδατοστεγώς με αβαρές έμβολο που οι τριβές που δέχεται θεωρούνται αμελητέες. Σε βάθος \[\frac{h}{3}\] έχουμε τοποθετήσει μανόμετρο που μετρά την ολική πίεση του υγρού. Στο έμβολο ασκούμε σταθερή κατακόρυφη δύναμη \[F\] με φορά προς τα κάτω. Όταν το δοχείο βρίσκεται εκτός βαρυτικού πεδίου και σε θάλαμο κενού η ένδειξη του μανομέτρου είναι \[P\]. Όταν τοποθετήσουμε το δοχείο σε βαρυτικό πεδίο αλλά πάλι σε θάλαμο κενού η ένδειξη του μανομέτρου γίνεται \[P'=1,4\, P\].

Η πίεση που δέχεται τότε ο πυθμένας του δοχείου είναι:

166. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία και βρίσκεται εκτός βαρυτικού πεδίου και σε θάλαμο κενού. Το εμβαδόν του κυλινδρικού εμβόλου \[Ε\] έχει εμβαδόν βάσης \[Α\] και δέχεται δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στη βάση της. Ο πυθμένας του δοχείου έχει εμβαδόν \[Α_π=6\, Α\].

Α) Η δύναμη που δέχεται ο πυθμένας του δοχείου απ’ το υγρό έχει μέτρο:
α) \[F\],                β) \[3F\],              γ) \[6 F\].

B) Αυξάνω το μέτρο της δύναμης που δέχεται το έμβολο και αυτή τώρα έχει μέτρο χωρίς να μεταβληθεί η κατεύθυνσή της. Η επιπλέον δύναμη που δέχεται τώρα ο πυθμένας απ’ το υγρό έχει μέτρο:
α) \[F_{πυθ}'=0,5 F\],                      β) \[F_{πυθ}'=3 F\],                         γ) \[F_{πυθ}'=6 F\].
167. Το κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό που ισορροπεί και βρίσκεται εκτός βαρυτικού πεδίου και σε θάλμο κενού. Το έμβολο εμβαδού \[Α\] δέχεται δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στη διατομή του εμβόλου. H δύναμη που δέχεται η πάνω οριζόντια βάση του δοχείου από το υγρό έχει πενταπλάσιο μέτρο απ’ το μέτρο της \[F\]. Αν \[Α\] είναι το εμβαδό του εμβόλου και \[Α'\] το εμβαδόν της βάσης του δοχείου τότε ισχύει:
168. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος ύψους \[H\] περιέχει υγρό σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ\]. Το κυλινδρικό έμβολο \[Ε\] μικρών διαστάσεων εμβαδού βάσης \[Α\] δέχεται δύναμη μέτρου \[F\] κάθετη στη διατομή του. Το κέντρο της βάσης του εμβόλου απέχει \[h_1\] απ’ τον πυθμένα του δοχείου. Στην πάνω και κάτω βάση του δοχείου έχουμε τοποθετήσει μανόμετρα \[Μ_1\, ,\, Μ_2\] αντίστοιχα που μετρούν την πίεση του υγρού και λόγω του βάρους του και λόγω εξωτερικών αιτίων. Οι τριβές που δέχονται τα έμβολα θεωρούνται αμελητέες.

Α) Οι ενδείξεις \[P_{M_1}\, ,\,  P_{M_2 }\] των μανομέτρων αν το δοχείο βρίσκεται εκτός βαρυτικού πεδίου και σε θάλαμο κενού είναι:

α) \[P_{M_1}=\frac{F}{A}-ρg(H-h_1)  \]

β) \[P_{M_1 }=P_{M_2 }=\frac{F}{A}+ρgh_1\]

γ) \[ P_{M_1 }=P_{M_2 }=\frac{F}{A} \]

B. Αν το δοχείο βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\] αλλά σε περιβάλλον που υπάρχει κενό αέρα τότε οι ενδείξεις των μανομέτρων είναι:
α) \[P_{M_1 }=P_{M_2 }\],             
β) \[P_{M_2 }=\frac{F}{A}+ρgH\],                
γ) \[P_{M_1}=P_{M_2 }-ρgH\].

Γ) Αν ισχύουν οι συνθήκες του ερωτήματος  Β και τριπλασιάσω την πίεση του υγρού στο ύψος του εμβόλου αυξάνοντας το μέτρο της \[F\] που δέχεται το έμβολο τότε:
α) οι ενδείξεις των δύο μανομέτρων διπλασιάζονται,
β) η ένδειξη του Μ1 μένει σταθερή και του Μ2 αυξάνεται,
γ) και οι δύο ενδείξεις των μανομέτρων αυξάνονται κατά \[ΔP=\frac{2F}{A}\].

169. Το κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος έχει ύψος \[h\] και περιέχει υγρό σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ\]. Στην πάνω και στην κάτω βάση του δοχείου έχουν προσαρμοστεί αβαρή έμβολα \[Ε_1\, ,\, Ε_2\] εμβαδών διατομής \[Α_1\, ,\, Α_2\]. Το έμβολο \[Ε_1\] δέχεται σταθερή δύναμη μέτρου \[F_1\] και το \[Ε_2\] μια άλλη μέτρου \[F_2\]. Το δοχείο βρίσκεται στο βαρυτικό πεδίο της γης και μέσα στην ατμόσφαιρα. Οι τριβές που δέχονται τα έμβολα θεωρούνται αμελητέες. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].
Η σχέση των μέτρων των δύο δυνάμεων είναι:
170. Στο κλειστό δοχείο του παρακάτω σχήματος έχουμε τοποθετήσει δύο κυλινδρικά έμβολα \[Ε_1\, ,\, Ε_2\] με ίδια εμβαδά διατομών \[Α_1=Α_2=Α\]. Τα κέντρα των βάσεων των δύο εμβόλων βρίσκονται στην ίδια οριζόντια ευθεία ε. Το δοχείο είναι γεμάτο με υγρό πυκνότητας \[ρ\] και βρίσκεται στην επιφάνεια της γης που έχει επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\] και τα έμβολα έρχονται σε επαφή με την ατμόσφαιρα.

Στα δύο έμβολα ασκώ κάθετες στο επίπεδο των βάσεών τους ίσες κατά μέτρο οριζόντιες δυνάμεις ώστε το υγρό να ισορροπεί μέσα στο δοχείο.

Α) Η πίεση που εμφανίζεται σ’ ένα σημείο Ζ του υγρού είναι:
α) \[P_Z=0\],                  
β) \[P_Z=\frac{F}{A}  \],       
γ) \[P_Z=\frac{F}{A}+P_{ατμ}\],       
δ) \[P_Z=\frac{2F}{A}+2P_{ατμ}\].

Β) Η δύναμη που εμφανίζεται σε ένα σημείο Γ του υγρού που βρίσκεται σε επαφή με την πάνω βάση του υγρού και έχει υψομετρική διαφορά \[h\] με την ευθεία ε είναι:
α) \[P_Γ=\frac{F}{A}-ρgh\],                   
β) \[P_Γ=\frac{2F}{A}+2P_{ατμ}-ρgh\],   
γ) \[P_Γ=\frac{F}{A}+P_{ατμ}-ρgh\].

171. Το κλειστό δοχείο του παρακάτω σχήματος είναι γεμάτο με νερό πυκνότητας \[ρ\] που ισορροπεί. Στο δοχείο έχουμε τοποθετήσει δύο κυλινδρικά έμβολα \[Ε_1\, ,\, Ε_2\] που τα κέντρα των βάσεών τους βρίσκονται πάνω στην ίδια οριζόντια ευθεία ε. Για να ισορροπεί το σύστημα ασκούμε στο έμβολο \[Ε_1\] μια οριζόντια δύναμη μέτρου \[F_1\] κάθετη στο επίπεδο της βάσης του και στο έμβολο \[Ε_2\] μια οριζόντια αντίστοιχη δύναμη μέτρου \[F_2=4F_1\]. To δοχείο βρίσκεται σε βαρυτικό πεδίο με επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\] αλλά σε θάλαμο με κενό αέρα. Η ευθεία ε έχει υψομετρική διαφορά \[h\] απ’ το επίπεδο του οριζόντιου πυθμένα του δοχείου.
Α) Η σχέση των διαμέτρων των δύο βάσεων των δύο εμβόλων είναι:

α) \[δ_2=2δ_1\],                β) \[δ_2=δ_1\],                  γ) \[δ_2=4δ_1\],                δ) \[δ_2=\frac{δ_1}{2}\].

Β) Αν τα εμβαδά των βάσεων των δύο εμβόλων Ε1, Ε2 είναι \[Α_1\,  , \,Α_2 \] αντίστοιχα, η πίεση στον πυθμένα του δοχείου \[P_π\] είναι:
α) \[P_π=\frac{F_1}{A_1} +\frac{F_2}{A_2} +ρgh\],                                  
β) \[P_π= \frac{F_1}{A_1} \],      
γ) \[P_π=\frac{4F_1}{A_2} +ρgh\],                                         
δ) \[P_π=\frac{F_1}{A_1} -\frac{F_2}{A_2} +ρgh\].

172. Το κλειστό δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ\]. Το δοχείο βρίσκεται στο βαρυτικό πεδίο της γης που η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\] αλλά σε δοχείο κενού. Στο δοχείο έχουμε προσαρμόσει δύο κυλινδρικά έμβολα που τα κέντρα των βάσεών τους βρίσκονται στην ίδια κατακόρυφο και έχουν υψομετρική διαφορά \[h\], όση είναι και η απόσταση του κέντρου του \[Ε_2\] απ’ τον οριζόντιο πυθμένα του δοχείου. Για να ισορροπούν τα έμβολα \[Ε_1\, ,\, Ε_2\] δέχονται οριζόντιες δυνάμεις μέτρων \[F_1\, ,\, F_2\] αντίστοιχα με \[F_2=2F_1\]. Οι δυνάμεις αυτές είναι κάθετες στις βάσεις των εμβόλων. Τα εμβαδά των βάσεων των εμβόλων είναι ίσα \[Α_1=Α_2=Α\].

Αν το εμβαδόν του οριζόντιου πυθμένα του δοχείου είναι \[Α_π=10 Α\] το μέτρο της δύναμης που δέχεται ο πυθμένας απ’ το υγρό είναι:

173. Στο παρακάτω σχήμα τα δύο δοχεία \[Δ_1\], \[Δ_2\] είναι πανομοιότυπα και περιέχουν το ίδιο υγρό που το ύψος \[h\] της ελεύθερης επιφάνειας από τον κάθε πυθμένα είναι ίδιο. Το υγρό ισορροπεί στα δύο δοχεία που βρίσκονται στην επιφάνεια της γης. Στο δοχείο \[Δ_1\] πάνω απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υγρού υπάρχει αέρας πίεσης \[P\] ενώ στο δοχείο \[Δ_2\] υπάρχει κενό. Το μανόμετρο \[Μ_1\] βρίσκεται στη μέση του ύψους της στήλης του υγρού στο \[Δ_1\] ενώ το \[Μ_2\] στον πυθμένα του \[Δ_2\]. Τα μανόμετρα μετρούν την πίεση και λόγω του βάρους του υγρού και λόγω εξωτερικών παραγόντων.
Αν ισχύει \[ P_{M_1 }=0,9P_{M_2 }\] τότε η πίεση του αέρα στο Δ1 είναι:
174. Τα όμοια δοχεία \[Δ_1\, ,\, Δ_2\] του παρακάτω σχήματος περιέχουν νερό σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ_ν\]. H πάνω βάση τους καταλήγει σε κατακόρυφους κυλινδρικούς σωλήνες \[Σ_1\, ,\, Σ_2\] σταθερού εμβαδού διατομής που είναι ίσο και στους δύο σωλήνες. Το νερό και στα δύο δοχεία βρίσκεται ακριβώς μέχρι την πάνω βάση των δοχείων.

Ρίχνω στο σωλήνα Σ1 μάζα  υγρού (1) και στο Σ2 ίση μάζα υγρού (2) με πυκνότητες \[ρ_2<ρ_1<ρ_ν\]  και \[ρ_2=\frac{ρ_1}{2}\]. Τα υγρά δεν αναμιγνύονται με το νερό και ισορροπούν μέσα στο δοχείο. Αν \[P_{Π_1}\] και \[P_{Π_2 }\] είναι οι πιέσεις των πυθμένων των δύο δοχείων τότε ισχύει:

175. Στα τρία παρακάτω δοχεία \[Δ_1\], \[Δ_2\], \[Δ_3\] περιέχεται νερό που το ύψος της ελεύθερης επιφάνειάς τους απ’ το οριζόντιο έδαφος είναι ίδιο και στα τρία δοχεία. Τα δοχεία έχουν ίσα εμβαδά βάσης.

Για τις μάζες του νερού στα τρία δοχεία ισχύει \[m_2>m_1>m_3\].

Α) Για τα μέτρα των δυνάμεων που ασκεί το νερό σε κάθε πυθμένα ισχύει:
α) \[ F_{Π_2 }>F_{Π_1 }>F_{Π_3 } \],                            
β) \[ F_{Π_2 }<F_{Π_1 }<F_{Π_3 }\]
γ) \[ F_{Π_2 }=F_{Π_1 }=F_{Π_3 } \],                            
δ) \[  F_{Π_1 }>F_{Π_3 }>F_{Π_2 }\].

Β) Για τα μέτρα των δυνάμεων που ασκεί το υγρό σε όλα τα τοιχώματα του κάθε δοχείου ισχύει:
α) \[F_1=F_2=F_3\],                      β) \[F_2>F_1>F_3\],                      γ) \[F_3>F_1>F_2\].

176. Τα πλαστικά δοχεία \[Δ_1\], \[Δ_2\] του παρακάτω σχήματος περιέχουν ίδιο υγρό που οι ελεύθερες επιφάνειές του σ’ αυτά βρίσκονται στο ίδιο ύψος \[h\]. Οι βάσεις των δύο δοχείων έχουν ίσα εμβαδά και το δοχείο \[Δ_1\] είναι κυλινδρικό.
Τα βάρη του νερού στα δύο δοχεία είναι \[w_1,\, w_2\]  αντίστοιχα με \[w_1<w_2\]

Α) Τα μέτρα των δυνάμεων \[F_{Π_1}, F_{Π_2} \]  που ασκεί το υγρό στους πυθμένες των δύο δοχείων είναι:
α) \[F_{Π_1 }=F_{Π_2 }=w_1\],                 
β) \[F_{Π_1}=F_{Π_2 }>w_1\],                 
γ) \[F_{Π_2 }=w_2>w_1=F_{Π_1 }\].

Β) Αν θεωρήσουμε τα βάρη των δοχείων αμελητέα και ζυγίσουμε τα δύο δοχεία με το υγρό τότε:
α) η ένδειξη της ζυγαριάς θα είναι ίδια και για τα δύο δοχεία.
β) η ένδειξη της ζυγαριάς θα είναι μεγαλύτερη για το δοχείο Δ1.
γ) η ένδειξη της ζυγαριάς είναι μεγαλύτερη για το δοχείο Δ2.

177. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος είναι εξ’ ολοκλήρου γεμάτο με υγρό που η ελεύθερη επιφάνειά του βρίσκεται σε ύψος \[h\] απ’ τον οριζόντιο πυθμένα. Το δοχείο είναι υδατοστεγώς κλεισμένο με αβαρές έμβολο Ε. Το δοχείο έχει εμβαδόν βάσης \[Α\] και ύψος \[h\] και βρίσκεται σε θάλαμο με κενό αέρα μέσα σε βαρυτικό πεδίο. Ο όγκος του δοχείου δίνεται απ’ τη σχέση \[V=\frac{2}{5} Ah\].

Αν το βάρος του υγρού έχει μέτρο \[w\]  και το μέτρο της δύναμης που δέχεται ο πυθμένας του δοχείου απ’ το υγρό είναι \[F_Π\]  τότε ισχύει:

178. Τα ανοικτά δοχεία \[Δ_1,\, Δ_2\] του παρακάτω σχήματος περιέχουν το ίδιο υγρό που οι ελεύθερες επιφάνειές του βρίσκονται στο ίδιο ύψος \[h\] απ’ τους οριζόντιους πυθμένες. Τα δοχεία βρίσκονται σε βαρυτικό πεδίο.

Οι πιέσεις που δέχονται οι πυθμένες των δοχείων είναι \[P_{Π_1}\, ,\,  P_{Π_2 }\] και για αυτές ισχύει:

179. Τα δοχεία \[Δ_1\, ,\, Δ_2\] σχήματος ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου περιέχουν το ίδιο υγρό πυκνότητας \[ρ\] που ισορροπεί μέσα σ’ αυτά. Το δοχείο \[Δ_1\] βρίσκεται σε οριζόντιο έδαφος ενώ το δοχείο \[Δ_2\] σε κεκλιμένο επίπεδο που σχηματίζει με το οριζόντιο έδαφος γωνία \[φ=60^0\] όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Και τα δυο δοχεία παραμένουν ακίνητα. Η απόσταση του σημείου Β της ελεύθερης επιφάνειας του υγρού απ’ το σημείο Ζ του πυθμένα του \[Δ_2\] είναι ΖΒ=\[h\] όπου \[h\] είναι και το ύψος της ελεύθερης επιφάνειας του υγρού. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].

Α) Η ευθεία ΒΓ  που βρίσκεται πάνω στην ελεύθερη επιφάνεια του υγρού στο δοχείο Δ2 έχει διεύθυνση:

α) πάντα οριζόντια,

β) που εξαρτάται απ’ τη γωνία  του κεκλιμένου επιπέδου,

γ) που εξαρτάται απ’ την ποσότητα του υγρού που έχουμε βάλει στο Δ2.

Β) Η διαφορά πίεσης ενός σημείου Η του δοχείου  Δ1 και ενός σημείου Ζ του άκρου του πυθμένα του Δ2 είναι:
α) \[P_H-P_Z=0\],         
β) \[P_H-P_Z=\frac{ρg h}{2}   \],                
γ) \[P_H-P_Z=ρgh\left(  1- \frac{  \sqrt{3}   }  {2}  \right)\].

Γ) Αν το ευθύγραμμο τμήμα ΓΔ έχει μήκος \[\frac{h}{3}\] τότε η πίεση \[P_{max}\] και η ελάχιστη πίεση \[P_{min}\] στον πυθμένα του Δ2 είναι:
α) \[P_{max}-P_{min}=ρgh\],         
β) \[P_{max}-P_{min}=\frac{2ρgh}{3}   \],         
γ) \[P_{max}-P_{min}=\frac{ρgh}{3}  \].

180. Σε κυλινδρικό δοχείο ισορροπούν τρία διαφορετικά υγρά 1, 2, 3 που δεν αναμιγνύονται μεταξύ τους όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα.

Ποιο απ’ τα παρακάτω ποιοτικά διαγράμματα εκφράζει τη μεταβολή της πίεσης \[P\] των σημείων των υγρών σε συνάρτηση με το βάθος τους απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υγρού 3;

181. Το κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει δύο υγρά (1), (2) που δεν αναμιγνύονται μεταξύ τους. Οι πυκνότητες των υγρών συνδέονται με τη σχέση \[ρ_2=\frac{ρ_1}{2}\]. H ανώτερη επιφάνεια του υγρού (2) απέχει απ’ τον οριζόντιο πυθμένα του δοχείου απόσταση \[h\] ενώ το ύψος των στηλών των δύο υγρών στο δοχείο είναι \[h_1,\, h_2\] αντίστοιχα. Τα δύο υγρά μέσα στο δοχείο έχουν ίσες μάζες. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].

Η διαφορά πίεσης στα σημεία Λ του πυθμένα του δοχείου και ενός σημείου Κ της ελεύθερης επιφάνειας του υγρού (2) είναι:

182. Το κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει δύο υγρά (1), (2) που δεν αναμιγνύονται μεταξύ τους. Οι πυκνότητες των υγρών συνδέονται με τη σχέση \[ρ_2=\frac{ρ_1}{2}\]. H ανώτερη επιφάνεια του υγρού (2) απέχει απ’ τον οριζόντιο πυθμένα του δοχείου απόσταση h ενώ το ύψος των στηλών των δύο υγρών στο δοχείο είναι \[h_1\, ,\, h_2\] αντίστοιχα. Τα δύο υγρά μέσα στο δοχείο έχουν ίσες μάζες. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].
Η γραφική παράσταση της συνάρτησης της πίεσης των σημείων των υγρών με το βάθος τους απ’ την ανώτερη επιφάνεια του υγρού (2) της παραπάνω άσκησης είναι:
183. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει δύο υγρά (1), (2) με πυκνότητες \[ρ_1\, ,\, ρ_2\] αντίστοιχα που δεν αναμιγνύονται μεταξύ τους. Τα ύψη των στηλών των δύο υγρών είναι αντίστοιχα \[h_1\, ,\, h_2\] με \[h_2=1,4\, h_1\]. To δοχείο είναι υδατοστεγώς κλεισμένο με αβαρές έμβολο Ε και βρίσκεται μέσα σε βαρυτικό πεδίο αλλά σε θάλαμο κενού.

Αν η πίεση στον πυθμένα του δοχείου είναι διπλάσια απ’ την πίεση σ’ ένα σημείο Ζ της διαχωριστικής επιφάνειας, τότε η σχέση των πυκνοτήτων των δύο υγρών είναι:

184. Οι κυλινδρικοί σωλήνες \[Σ_1\, ,\, Σ_2\] του παρακάτω σχήματος είναι αρχικά εξ’ ολοκλήρου γεμάτοι ο πρώτος με υγρό 1 πυκνότητας \[ρ_1\] και ο δεύτερος με υγρό 2 πυκνότητας \[ρ_2\]. Αντιστρέφουμε τους σωλήνες σε δοχεία \[Δ_1\], \[Δ_2\] αντίστοιχα και παρατηρούμε ότι το ύψος των υγρών μέσα στους σωλήνες απ’ τις αντίστοιχες ελεύθερες επιφάνειες των υγρών στα δοχεία είναι \[h_1=1,2h_2\]. Τα δοχεία βρίσκονται στο ίδιο οριζόντιο τραπέζι εργαστηρίου φυσικής.

Η σχέση των πυκνοτήτων των δύο υγρών είναι:

185. Οι τρεις κυλινδρικοί σωλήνες έχουν διαφορετικά μήκη και είναι αρχικά γεμάτοι με υδράργυρο. Αντιστρέφουμε τους σωλήνες μέσα σε δοχείο Δ και τους συγκρατούμε κατακόρυφους μέσα σε αυτόν.

Ο υδράργυρος έχει πυκνότητα \[ρ\] και η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\].

A) Στο σωλήνα Σ1 η στάθμη του υδραργύρου είναι στο ίδιο ύψος με την ελεύθερη επιφάνεια του υδραργύρου στο δοχείο γιατί:

α) ο Σ1 έχει μεγαλύτερο μήκος απ’ τους υπόλοιπους,

β) υπάρχει στο τμήμα του Σ1 έξω απ’ το δοχείο μικρή οπή,

γ) πάνω απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υδραργύρου στον σωλήνα Σ1 υπάρχει κενό.

Β) Για να μην φτάνει το υγρό μέχρι το ανώτερο σημείο του σωλήνα Σ3 έπρεπε:

α) το μήκος του τμήματος του Σ3 που βρίσκεται πάνω απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υδραργύρου του δοχείου να είναι μεγαλύτερο από το ύψος \[h_2\] της ελεύθερης επιφάνειας του υδραργύρου στο σωλήνα Σ2.

β) να επιλέξουμε υγρό μικρότερης πυκνότητας απ’ αυτήν του υδραργύρου.

γ) το εμβαδόν της διατομής του Σ3 να ήταν μεγαλύτερο απ’ αυτό του Σ2.

186. Οι κυλινδρικοί σωλήνες \[Σ_1\], \[Σ_2\] του παρακάτω σχήματος ήταν γεμάτοι υδράργυρο και κατόπιν τους αντιστρέψαμε ώστε να γίνουν κατακόρυφοι μέσα σε δοχεία \[Δ_1,\, Δ_2\] αντίστοιχα. Πάνω απ’ την επιφάνεια του υδραργύρου του \[Σ_1\] εισάγουμε αέριο μέσω μικρής οπής που ανοίγουμε και κατόπιν την φράττουμε αεροστεγώς. Η πίεση του αερίου στο \[Σ_1\] είναι \[P_α\].

Τα ύψη των ανώτερων σταθμών του υδραργύρου μετρούμενα απ’ την ελεύθερη επιφάνειά του μέσα στο δοχείο είναι \[h_1, h_2\]  με \[h_1=\frac{h_2}{3}\] και η ατμοσφαιρική πίεση είναι \[P_{ατμ}\], τότε η πίεση του αερίου είναι:

187. Σε σωλήνα σχήματος U του παρακάτω σχήματος περιέχεται υγρό σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ\]. Στο αριστερό σκέλος του σωλήνα έχουμε τοποθετήσει έμβολο βάρους \[w\] που μπορεί να κινείται χωρίς τριβές. Η υψομετρική διαφορά των ανώτερων επιφανειών στα δύο σκέλη είναι \[h\] και το εμβαδόν του εμβόλου που εφαρμόζει ακριβώς στο αριστερό σκέλος του σωλήνα είναι \[Α\] και η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].

Η πυκνότητα του υγρού μέσα στο σωλήνα είναι:

188. Σωλήνας σχήματος U έχει σταθερή διατομή εμβαδού \[A\]. Ο σωλήνας περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ\]. Στο αριστερό σκέλος του σωλήνα έχουμε εφαρμόσει αβαρές έμβολο που φράττει υδατοστεγώς την διατομή του σωλήνα. Στο έμβολο ασκούμε σταθερή κατακόρυφη δύναμη \[F\] κάθετη στην επιφάνεια της βάσης του εμβόλου. Το υγρό ισορροπεί και δημιουργείται υψομετρική διαφορά \[h\] των δύο ανώτερων σταθμών του στα δύο σκέλη του υγρού όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\] και οι τριβές που δέχεται το έμβολο θεωρούνται αμελητέες. Το μέτρο της δύναμης \[F\] είναι:
189. Ο σωλήνας του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό σε ισορροπία. Τα δύο σκέλη του φράσσονται υδατοστεγώς με έμβολα \[Ε_1\, ,\, Ε_2\]. Το έμβολο \[Ε_1\] είναι αβαρές ενώ το \[Ε_2\] έχει βάρος μέτρου \[w\]. Οι τριβές που δέχονται τα έμβολα θεωρούνται αμελητέες. Οι ανώτερες στάθμες του υγρού στα δύο μέλη έχουν υψομετρική διαφορά \[h\] ενώ τα εμβαδά των διατομών των δύο εμβόλων είναι \[A_1\, ,\, A_2\] αντίστοιχα με \[\frac{A_2}{A_1} =4\].

Για να βρεθεί το σύστημα σε κατάσταση ισορροπίας ασκούμε στο έμβολο Ε1 κατακόρυφη δύναμη μέτρου \[F\]. Η υδροστατική πίεση που έχει η στήλη του υγρού που βρίσκεται στο δεξί σκέλος του σωλήνα και το ύψος της είναι ίσο με \[h\], είναι ίση με την πίεση που θα δημιουργούσε η κατακόρυφη δύναμη \[F\]  αν την ασκούσαμε στην οριζόντια διατομή του εμβόλου Ε2. Το μέτρο της βαρυτικής δύναμης του Ε2 είναι:

190. Το υδραργυρικό μανόμετρο σχήματος U συνδέεται με δοχεία \[Δ_1,\, Δ_2\] που περιέχουν αέριο πίεσης \[P_1\] και \[P_2\] αντίστοιχα. Η υψομετρική διαφορά των ανώτερων επιφανειών του υδραργύρου στα δύο σκέλη του μανομέτρου είναι \[h\] όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα ενώ η πυκνότητα του υδραργύρου είναι \[ρ\] και η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].

Α) Για τις πιέσεις των δύο αερίων ισχύει:
α) \[P_1 = P_2\],                 
β) \[P_1 > P_2\],                 
γ) \[P_1 <  P_2\].
B) Αν ισχύει \[P_1=2P_2\] τότε το \[h\] είναι:
α) \[h=\frac{P_1}{ρg}   \],                   
β) \[h=  \frac{P_2}{ρg}\],                   
γ) \[h=\frac{3P_2}{ρg}   \].
Γ) Αν η διαφορά πίεσης στα δύο δοχεία υποδιπλασιαστεί τότε η νέα υψομετρική διαφορά των δύο ανώτερων σταθμών  \[h'\] θα γίνει:
α) \[h'=\frac{h}{2}    \],                    
β) \[h'=2 h\],                
γ) \[h'=\frac{h}{4}   \],                    
δ) \[h'=4h\].

191. Σωλήνας σχήματος U συνδέεται στα δύο άκρα του με δοχεία \[Δ_1,\, Δ_2\] που περιέχουν αέρια με σταθερές πιέσεις \[P_1,\, P_2\] αντίστοιχα. Ο σωλήνας περιέχει υδράργυρο πυκνότητας \[ρ\] που ισορροπεί με την ελεύθερη επιφάνεια του υδραργύρου στο δεξί σκέλος να βρίσκεται ψηλότερα κατά \[h\] απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υδραργύρου στο αριστερό σκέλος του σωλήνα (σχήμα α). Ψύχουμε το αέριο του δοχείου \[Δ_1\] και η πίεσή του μειώνεται στην τιμή \[P_1'\] ενώ η πίεση στο \[Δ_2\] παραμένει πρακτικά ίση με \[P_2\]. Τότε ο υδράργυρος ισορροπεί σε νέα θέση που η ελεύθερη επιφάνεια στο αριστερό σκέλος του σωλήνα βρίσκεται ψηλότερα κατά \[h'=\frac{h}{2}\] απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υδραργύρου στο δεξί σκέλος (σχήμα β). Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].

Η μείωση της πίεσης του αερίου στο δοχείο Δ1 είναι:

192. Στο σωλήνα σχήματος U του παρακάτω σχήματος περιέχονται δύο υγρά (1), (2) που δεν αναμιγνύονται μεταξύ τους.
Αν για τα ύψη των ανώτερων σταθμών μετρημένα απ’ τη διαχωριστική επιφάνεια είναι \[h_1=2 h_2\],
A) οι πυκνότητες των υγρών \[ρ_1, ρ_2\] συνδέονται με τη σχέση:
α) \[ρ_1=2 ρ_2\],              
β) \[ρ_1=ρ_2\],                 
γ) \[ρ_1=\frac{ρ_2}{2}\],                  
δ) \[ρ_1=\frac{ρ_2}{4}\].
Β) Τα σημεία Β του υγρού (1) και Γ του υγρού (2) βρίσκονται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο. Για τις πιέσεις τους \[P_B, P_Γ\] ισχύει:
α) \[P_B   >  P_Γ\],                
β) \[P_B  =   P_Γ\],                
γ) \[P_Β    <   P_Γ\].
193. Στο σωλήνα σχήματος U του παρακάτω σχήματος έχουμε ισορροπήσει δύο υγρά (1), (2) που δεν αναμιγνύονται μεταξύ τους.

Με βάση τις υψομετρικές διαφορές που δίνονται στο σχήμα η σχέση των πυκνοτήτων των δύο υγρών είναι:

194. Στον παρακάτω σωλήνα σχήματος U το αριστερό σκέλος του είναι ανοικτό ενώ στο πάνω μέρος του δεξιού σκέλους που είναι φραγμένο υπάρχει εγκλωβισμένος αέρας πίεσης \[P_α\]. Ο σωλήνας περιέχει υγρό 1 πυκνότητας \[ρ_1\] και ύψος \[h_1\] και υγρό 2 πυκνότητας \[ρ_2\]. Η ελεύθερη επιφάνεια του υγρού (2) στο δεξιό σκέλος του σωλήνα έχει υψομετρική διαφορά \[h_2\] απ’ την διαχωριστική επιφάνεια των δύο υγρών.
Τα υγρά δεν αναμιγνύονται και η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Η πίεση του εγκλωβισμένου αέρα είναι:
195. Το δοχείο Δ του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ\] και έχουμε προσαρμόσει σ’ αυτό δύο σωλήνες \[Σ_1\], \[Σ_2\] σταθερού εμβαδού διατομής \[Α\] ο καθένας. Οι σωλήνες φράσσονται υδατοστεγώς με αβαρή έμβολα που μπορούν να κινούνται χωρίς τριβές. Ασκούμε στα έμβολα σταθερές κατακόρυφες δυνάμεις μέτρων \[F_1\, ,\, F_2\] αντίστοιχα. Όταν το υγρό ισορροπεί η υψομετρική διαφορά των δύο εμβόλων είναι \[h\]. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].
Α) Για τα μέτρα των δυνάμεων ισχύει:
α) \[F_1=F_2\],                  
β) \[F_1=F_2+ρghA\],               
γ) \[F_1=F_2-ρghA\].
B) Αν το δοχείο βρίσκονταν εκτός βαρυτικού πεδίου τα μέτρα των δύο δυνάμεων θα ήταν:
α) \[F_1=F_2\],                  
β) \[F_1=F_2+ρghA\],               
γ) \[F_1=F_2-ρghA\].

Γ) Αν στο δοχείο μέσα στο βαρυτικό πεδίο μειώσω το μέτρο της δύναμης \[F_1\]  κατά \[ΔF\] τότε για να ισορροπούν τα έμβολα χωρίς να μετατοπιστούν απ’ τις αρχικές τους θέσεις πρέπει ταυτόχρονα:
α) να αυξήσω το μέτρο της \[F_2\] κατά \[ΔF\],
β) να μειώσω το μέτρο της \[F_2\] κατά \[ΔF\],
γ) να διατηρήσω σταθερό το μέτρο της \[F_2\],
δ) να μειώσω το μέτρο της  κατά \[2ΔF\].

196. Το κυβικό δοχείο Δ του παρακάτω σχήματος έχει ακμή \[α\] και περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ\]. Στο δοχείο έχουμε προσαρμόσει σωλήνα Σ που έχει σταθερό εμβαδόν διατομής \[Α\]. Στην ανώτερη οριζόντια έδρα του δοχείου έχουμε ανοίξει κυκλική οπή εμβαδού \[2Α\] που φράσσεται υδατοστεγώς με αβαρές έμβολο \[Ε_1\]. Ομοίως δεύτερο αβαρές έμβολο \[Ε_2\] τοποθετούμε ακριβώς πάνω στην ανώτερη ειφάνεια του υγρού στο σωλήνα και έτσι και αυτός φράσσεται υδατοστεγώς. Οι τριβές που δέχονται τα έμβολα θεωρούνται αμελητέες. Στα δύο έμβολα ασκούμε σταθερές δυνάμεις μέτρων \[F_1\, ,\, F_2\] αντίστοιχα με διεύθυνση κάθετη στις βάσεις των εμβόλων και τότε το υγρό ισορροπεί με την ανώτερη στάθμη του υγρού στο σωλήνα Σ να απέχει απόσταση \[h\] απ’ τον οριζόντιο πυθμένα του δοχείου. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].
Α) Για τα μέτρα των δυνάμεων στα δύο έμβολα ισχύει:
α) \[       F_1=F_2       \],                              
β) \[      F_1=F_2+ρghA       \],              
γ) \[        F_1=2F_2+2ρghA        \],           
δ) \[F_1=2F_2+2ρg(h-a)A\].
B) Αν το δοχείο βρίσκονταν εκτός βαρυτικού πεδίου για τα μέτρα των δύο δυνάμεων ισχύει:
α) \[  F_1=F_2   \],                  
β) \[   F_1=2F_2    \],                
γ) \[    F_1=\frac{F_2}{2}   \].

Γ) Αν στο δοχείο μέσα στο βαρυτικό πεδίο αυξήσω κατά \[ΔF\]  την \[F_1\] τότε για να ισορροπεί το υγρό χωρίς τα έμβολα να μετακινηθούν πρέπει το μέτρο της \[F_2\] να μεταβληθεί ταυτόχρονα σε:
α) \[          F_2'=F_2+ΔF     \],       
β) \[          F_2'=F_2-ΔF     \],       
γ) \[             F_2'=F_2-\frac{ΔF}{2}     \],         
δ) \[            F_2'=F_2+\frac{ΔF}{2}      \].

197. Στο κατακόρυφο κυλινδρικό δοχείο Δ του παρακάτω σχήματος έχουμε προσαρμόσει δύο σωλήνες \[Σ_1\, ,\, Σ_2\] σταθερών εμβαδών διατομής \[Α\, ,\, 2Α\] αντίστοιχα. Οι σωλήνες φράσσονται υδατοστεγώς με αβαρή έμβολα \[Ε_1\, ,\, Ε_2\] που μπορούν να κινούνται χωρίς τριβές. Στα δύο έμβολα ασκούνται δυνάμεις μέτρων \[F_1\, ,\, F_2\] αντίστοιχα και τότε το υγρό ισορροπεί και οι ανώτερες ελεύθερες στάθμες του απ’ την οριζόντια πάνω βάση του δοχείου Δ βρίσκονται ψηλότερα κατά \[h_1\] και \[h_2\] αντίστοιχα. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].

Α) Για τα μέτρα των δυνάμεων ισχύει:
α) \[F_1=F_2\],                                                      
β) \[F_1=\frac{F_2}{2}\],                   
γ) \[F_1=\frac{F_2}{2}+ρg(h_2-h_1 )A\]                           
δ) \[  F_1=F_2+ρg(h_2-h_1 )A  \].

B) Αυξάνουμε το μέτρο της \[F_1\] ώστε το έμβολο Ε1 να κατεβαίνει αργά μέχρι να μετατοπιστεί κατά \[Δh<h_1\] και στη θέση αυτή το υγρό ισορροπεί με το μέτρο της δύναμης \[F_1\]  να έχει αυξηθεί κατά \[ΔF\] απ’ την αρχική της τιμή. Στη νέα θέση ισορροπίας το μέτρο της δύναμης \[F_2\] έχει γίνει:
α) \[F_2'=F_2+ΔF\],                   
β) \[F_2'=F_2+2ΔF\],
γ) \[F_2'=2F_1+2ΔF-2ρg \left(  \frac{3}{2} Δh+h_2-h_1 \right)A\].

(Προσοχή με την αύξηση του μέτρου της  το υγρό δεν ισορροπεί κατευθείαν αλλά μετά τη μετακίνηση των εμβόλων. Μπορούμε να εφαρμόσουμε την αρχή του Pascal;)

198. Στο παρακάτω σχήμα απεικονίζεται υδραυλικό πιεστήριο που περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ\]. Τα αβαρή έμβολα \[Ε_1\, ,\, Ε_2\] του πιεστηρίου θεωρούνται αβαρή και έχουν εμβαδά διατομών \[Α_1\, ,\, Α_2\]. Πάνω στο έμβολο \[Ε_2\] έχουμε τοποθετήσει αυτοκίνητο βάρους \[w\] ενώ στο έμβολο \[Ε_1\] ασκούμε σταθερή κατακόρυφη δύναμη \[F\] με φορά προς τα κάτω.

Το σύστημα ισορροπεί και η υψομετρική διαφορά των δύο σταθμών στους κατακόρυφους σωλήνες είναι \[h\]. To μέτρο της \[F\] είναι:

199. Στον υδραυλικό ανυψωτήρα τα έμβολά του \[Ε_1\, ,\, Ε_2\] θεωρούνται αβαρή και έχουν εμβαδά βάσεων \[A_1\, ,\, A_2\] με \[A_2=10A_1\]. Το υγρό αρχικά στο δοχείο ισορροπεί.

Αν ασκήσω στο έμβολο Ε1 κατακόρυφη δύναμη μέτρου \[F_1\] και το υγρό παραμένει σε ισορροπία.

Α) Για την αύξηση των πιέσεων στα σημεία Α, Β \[(ΔP_A, ΔP_B)\] που βρίσκονται ακριβώς κάτω απ’ τις βάσεις  των εμβόλων Ε1, Ε2 αντίστοιχα ισχύει:
α) \[ΔP_A=ΔP_B\],                        
β) \[ΔP_A=10ΔP_B\],                   
γ) \[ΔP_A=\frac{ΔP_B}{10}   \].

B) Το μέτρο \[F_2\] της επιπλέον δύναμης που δέχεται το Ε2 λόγω της άσκησης της \[F_1 \] είναι:
α) \[       F_2=F_1               \],                              
β) \[     F_2=10F_1     \],             
γ) \[        F_2=\frac{F_1}{10}    \].

Γ) Αν το σημείο Ζ είναι σημείο του πυθμένα του οριζόντιου σωλήνα Σ η αύξηση της πίεσης στο σημείο αυτό θα είναι:
α) \[ΔP_Z=\frac{F_1}{A_1} \],                           
β) \[ΔP_Z=\frac{F_1}{A_1} +\frac{F_2}{A_2} \],                   
γ) \[ΔP_Z=0\].

200. Μέσω υδραυλικού ανυψωτήρα που περιέχει αβαρή κυλινδρικά έμβολα \[Ε_1\, ,\, Ε_2\] εμβαδού \[Α_1\, ,\, Α_2\] αντίστοιχα με \[ Α_1 < Α_2\] θέλουμε να ανυψώσουμε κιβώτιο που το μέτρο του βάρους του είναι \[w\] με σταθερή ταχύτητα. Για το σκοπό αυτό απαιτείται να ασκήσω κάθετα στη βάση του εμβόλου \[Ε_1\] δύναμη μέτρου \[F_1=\frac{w}{100}\].A) O λόγος των διαμέτρων των δύο διατομών είναι:
α) \[     \frac{δ_1}{δ_2} =\frac{1}{100}   \],                 
β) \[    \frac{δ_1}{δ_2} =   \frac{1}{10}    \],                   
γ) \[      \frac{δ_1}{δ_2} =\frac{1}{50}   \].

Β) Αν το Ε1 μετατοπιστεί κατά \[y_1\]  κατακόρυφα προς τα κάτω σε χρόνο \[Δt\], το Ε2 μετατοπίζεται κατά \[y_2\] κατακόρυφα προς τα πάνω στο ίδιο χρονικό διάστημα και ισχύει:
α) \[      y_1=100 y_2     \],          
β) \[     y_1=\frac{y_2}{100}  \],                 
γ) \[   y_1=10 y_2    \],            
δ) \[    y_1=\frac{y_2}{10}    \].

201. Σ’ ένα υδραυλικό ανυψωτήρα του παρακάτω σχήματος τα αβαρή έμβολα \[Ε_1\, ,\, Ε_2\] έχουν εμβαδά διατομής \[\frac{Α_1}{Α_2} =\frac{1}{25} \]. Ο ανυψωτήρας ανεβάζει αυτοκίνητο με σταθερή ταχύτητα. Το έμβολο \[Ε_1\] δέχεται δύναμη \[F_1\] ενώ το έμβολο \[Ε_2\] δέχεται δύναμη \[F_2\] απ’ το υγρό. Τα έργα των δυνάμεων αυτών στην ίδια χρονική διάρκεια \[Δt\] είναι:
202. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται ένας υδραυλικός ανυψωτήρας που τα δύο έμβολά του \[Ε_1\, ,\, Ε_2\] θεωρούνται αβαρή και έχουν εμβαδά διατομών \[Α_1\, ,\, Α_2\] με \[Α_2=5Α_1\]. Για να ανυψώσω με σταθερή ταχύτητα κιβώτιο βάρους \[w\] ασκώ στο μικρό έμβολο \[Ε_1\] κατακόρυφη δύναμη μέτρου \[F_1\].

Α) Το μέτρο της δύναμης \[F_2\]  που δέχεται τώρα το έμβολο Ε2 είναι:
α) \[F_2=F_1\],                  
β) \[F_2= \frac{F_1} {5}   \],                   
γ) \[F_2=5F_1\].

Β) Λόγω της \[F_1\] η πίεση αυξήθηκε στην επιφάνεια του εμβόλου Ε2 κατά:
α) \[ΔP=\frac{F_1}{A_1} \],                 
β) \[ΔP=\frac{F_2}{A_1} \],                 
γ) \[ΔP=\frac{F_1}{A_2} \].

Γ) Αν σε κάποια χρονική διάρκεια το έμβολο Ε1 έχει κατέλθει κατά \[h_1\] τότε το έμβολο Ε2 θα έχει ανέλθει στην ίδια διάρκεια κατά \[h_2\] που ισχύει:
α) \[         h_1=h_2    \],                 
β) \[       h_2=5h_1         \],               
γ) \[      h_2=\frac{h_1}{5}    \].

Δ) Αν στη παραπάνω χρονική διάρκεια η δύναμη \[ F_1\] που δέχεται το Ε1 παράγει έργο \[W_1 \]  τότε στον ίδιο χρόνο η δύναμη \[F_2\] που δέχεται το Ε2 παράγει έργο \[W_2\]  και ισχύει:
α) \[ W_1=W_2 \],               
β) \[ W_2=\frac{W_1}{5}    \],                 
γ) \[ W_2=5W_1     \].

203. Σε έναν υδραυλικό ανυψωτήρα που ανεβάζει αυτοκίνητο βάρους \[w\] με σταθερή ταχύτητα τα έμβολά του θεωρούνται αβαρή. Αν σε χρόνο \[Δt\] το μικρό έμβολο έχει κατέλθει κατά \[h_1\] και το μεγάλο έχει ανέλθει κατά \[h_2=\frac{1}{3} h_1\], τότε το μέτρο της δύναμης που ασκούμε στο μικρό έμβολο είναι:
204. Για τη δημιουργία υδραυλικού συμπιεστή που συμπιέζει χαρτόνι δημιουργήσαμε την διάταξη του παρακάτω σχήματος που τα έμβολα Ε1, Ε2, Ε3, Ε4 έχουν αντίστοιχα εμβαδά διατομών \[Α_1\], \[Α_2=5Α_1\], \[Α_3=Α_1\], \[Α_4=5Α_1\].
Αν στο έμβολο Ε1 ασκήσουμε δύναμη μέτρου \[F_1\] κάθετη στη διατομή του τότε το έμβολο Ε4 θα ασκεί στο χαρτόνι δύναμη μέτρου \[F_4\] με:
205. Στη διάταξη του παρακάτω σχήματος το υγρό στο σωλήνα ισορροπεί με τη βοήθεια των δύο εμβόλων \[Ε_1,\, Ε_2\]. Για να επιτευχθεί η ισορροπία αυτή έχουμε τοποθετήσει μερικές πανομοιότυπες σφαίρες πάνω στα έμβολα \[Ε_1\] και \[Ε_2\] που τα εμβαδά των διατομών τους είναι \[Α_1,\, Α_2\] αντίστοιχα με \[Α_2=2Α_1\].

Αν απ’  το έμβολο Ε1 αφαιρέσουμε δύο σφαίρες, για να μην μετακινηθούν τα δύο έμβολα μετά την αφαίρεση πρέπει:

206. Στη διάταξη του παρακάτω σχήματος το υγρό στο σωλήνα ισορροπεί με τη βοήθεια δύο εμβόλων \[Ε_1\], \[Ε_2\]. Για να επιτευχθεί η ισορροπία αυτή έχουμε τοποθετήσει μερικές πανομοιότυπες σφαίρες πάνω στο έμβολο \[Ε_1\]. Η κάθε σφαίρα έχει βάρος μέτρου \[w\]. Τα εμβαδά των διατομών είναι αντίστοιχα \[A_1\, ,\, A_2\] με \[Α_2=2Α_1\].

Αν προσθέσω στο έμβολο Ε1 δύο πανομοιότυπες με τις αρχικές επιπλέον σφαίρες για να μην μετακινηθούν τα δύο έμβολα πρέπει ταυτόχρονα να ασκήσω στο έμβολο Ε2 κατακόρυφη δύναμη με φορά προς τα κάτω μέτρου \[F\] για τα οποία ισχύει:

207. Στο παρακάτω σχήμα το υγρό ισορροπεί με τη βοήθεια των εμβόλων \[Ε_1,\, Ε_2\] που τα εμβαδά των διατομών τους είναι \[Α_1,\, Α_2\] αντίστοιχα με \[A_2=2A_1\].
Ρίχνουμε πάνω στο έμβολο Ε1 υγρό πυκνότητας \[ρ\] ώστε να δημιουργηθεί μια στήλη του υγρού αυτού ύψους \[h_1\] πάνω απ’ το Ε1. Για να μην μετατοπιστούν τα έμβολα πρέπει ταυτόχρονα να ρίξουμε πάνω στο δοχείο Ε2 ίδιο υγρό ώστε να δημιουργηθεί στήλη απ’ αυτό ύψους \[h_2\] πάνω απ’ το Ε2. Για τα ύψη \[h_1, h_2\] ισχύει:
208. Στο παρακάτω σχήμα το υγρό ισορροπεί με τη βοήθεια των εμβόλων \[Ε_1\, ,\, Ε_2\] που τα εμβαδά των διατομών τους είναι \[A_1,\, A_2\] με \[Α_2=4Α_1\].
Ρίχνουμε πάνω στο έμβολο Ε1 υγρό (1) πυκνότητας \[ρ_1\] ώστε να δημιουργηθεί στήλη του υγρού αυτού ύψους \[h_1\] πάνω απ’ το έμβολο Ε1. Για να μην μετατοπιστούν τα έμβολα πρέπει ταυτόχρονα να ρίξουμε πάνω στο δοχείο Ε2 υγρό (2) πυκνότητας \[ρ_2=2ρ_1\] ώστε να δημιουργηθεί μια στήλη απ’ το υγρό αυτό ύψους \[h_2\] πάνω απ’ το Ε2. Για τα ύψη \[h_1, h_2\]  ισχύει:
209. Το κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος έχει εμβαδόν βάσης \[Α_1\] και κλείνεται υδατοστεγώς με έμβολο Ε βάρους \[w_1\] που θεωρούμε αμελητέες τις τριβές που δέχεται απ’ το δοχείο. Στο κέντρο της ανώτερης επιφάνειας του εμβόλου έχουμε στηρίξει το κάτω άκρο ιδανικού κατακόρυφου ελατηρίου. Στο πάνω άκρο του ελατηρίου στερεώνεται σώμα βάρους \[w<w_1\]. Αρχικά όλο το σύστημα ισορροπεί και το ελατήριο είναι συσπειρωμένο κατά \[Δ\ell\]. Εκτρέπω το σώμα κατακόρυφα προς τα κάτω στη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου κατά \[y_0=2Δ\ell\] και απ’ τη θέση αυτή το αφήνω ελεύθερο. Το σώμα εκτελεί α.α.τ. ενώ το έμβολο και το υγρό παραμένουν σε ισορροπία σ’ όλη τη διάρκειά της.

Η διαφορά της ελάχιστης από τη μέγιστη πίεση που δέχεται η επιφάνεια του πυθμένα \[P_{max}-P_{min}\] είναι ίση με:

210. Στο δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχεται υγρό σε ισορροπία πυκνότητας \[ρ_1\]. Στο υγρό είναι μερικώς βυθισμένο ομογενές σώμα πυκνότητας \[ρ_2 > ρ_1\]. Το σώμα έχει κυλινδρικό σχήμα ύψους \[H\] και ισορροπεί με τον άξονά του κατακόρυφο. Στο κέντρο της πάνω βάσης του σώματος έχουμε προσδέσει μη εκτατό νήμα που το άλλο άκρο του είναι προσδεμένο σε οροφή έτσι ώστε το νήμα να παραμένει κατακόρυφο. Το τμήμα του σώματος που είναι βυθισμένο στο υγρό είναι \[d=\frac{H}{2}\]. Το μέτρο της τάσης του νήματος και το μέτρο της βαρυτικής δύναμης του σώματος συνδέονται με τη σχέση \[Τ=\frac{w}{8}\].
Οι σχέσεις των πυκνοτήτων \[ρ_1, ρ_2\]  είναι:
211. Δοχείο περιέχει δύο υγρά (1), (2) με πυκνότητες \[ρ_1,\, ρ_2\] \[(ρ_1>ρ_2)\] που δεν αναμιγνύονται μεταξύ τους. Ομογενές κυλινδρικό σώμα ύψους \[H\] ισορροπεί με τον άξονά του κατακόρυφο ώστε το τμήμα ύψους \[\frac{2H}{3}\] να βρίσκεται μέσα στο υγρό (1) και το υπόλοιπο μέσα στο υγρό (2) όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Οι πυκνότητες των υγρών είναι \[ρ_1,\, ρ_2\] αντίστοιχα ενώ του σώματος είναι \[ρ\].
Α) Οι σχέσεις των πυκνοτήτων είναι:
α) \[  ρ=\frac{ρ_1+ρ_2}{2}   \],               
β) \[   ρ=\frac{ρ_1+2ρ_2}{3}  \],             
γ) \[   ρ=\frac{ρ_1+ρ_2}{3}   \],               
δ) \[     ρ=\frac{2ρ_1+ρ_2}{3}    \].

Β) Εκτρέπω το κυλινδρικό σώμα κατακόρυφα  προς τα κάτω κατά \[Δy  <  \frac{H}{3}  \] και απ’ τη θέση αυτή το αφήνω ελεύθερο. Στη θέση που το άφησα :
α) το σώμα θα ισορροπεί ξανά,
β) το σώμα θα επιταχύνεται κατακόρυφα προς τα πάνω,
γ) το σώμα θα επιταχύνεται κατακόρυφα προς τα κάτω μέχρι η κάτω βάση του να ακουμπήσει τον πυθμένα.

212. Ομογενές κυλινδρικό σώμα ύψους \[h\] ισορροπεί στο κάτω άκρο κατακόρυφου ελατηρίου που θεωρείται ιδανικό και το πάνω άκρο του είναι στερεωμένο σε οροφή. Όταν το σώμα βρίσκεται μέσα στον ατμοσφαιρικό αέρα το ελατήριο στη θέση ισορροπίας του σώματος έχει επιμήκυνση \[Δ \ell\] (σχ. α). Όταν το σώμα τοποθετηθεί σε δοχείο που περιέχει υγρό (1) πυκνότητας \[ρ_1\] που ισορροπεί τότε και το σώμα ισορροπεί όταν το βυθισμένο τμήμα του στο υγρό αυτό έχει ύψος \[\frac{h}{2}\] και το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[\frac{Δ\ell}{2}\] (σχ. β). Ενώ όταν το σώμα τοποθετείται σε άλλο δοχείο που περιέχει υγρό (2) πυκνότητας \[ρ_2\] που ισορροπεί τότε και το σώμα ισορροπεί όταν το βυθισμένο τμήμα του στο υγρό (2) είναι \[\frac{2}{3} h\] και το ελατήριο είναι πάλι επιμηκυμένο κατά \[\frac{Δ\ell}{2}\] (σχ. γ).
Για τις σχέσεις των πυκνοτήτων των δύο υγρών ισχύει:
213. Ομογενές κυλινδρικό σώμα πυκνότητας \[ρ\] και ύψους \[h\] βρίσκεται εξ’ ολοκλήρου βυθισμένο σε υγρό πυκνότητας \[ρ_υ=2ρ\]. Το σώμα ισορροπεί με τον άξονά του κατακόρυφο και η πάνω βάση του βρίσκεται σε βάθος \[h_1\] απ’ την ανώτερη επιφάνεια του υγρού όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα (σχ. α) με την επίδραση σταθερής κατακόρυφης δύναμης μέτρου \[F\] που ασκούμε στην πάνω βάση του.

Α) Αν το μέτρο της βαρυτικής δύναμης του σώματος είναι \[w\], τότε το μέτρο της δύναμης \[F\] είναι:

α) \[F=w\],                                β) \[ F=\frac{w}{2}\],                     γ) \[F=2w\].

B) Αν αυξήσουμε το βάθος \[h_1\] της πάνω βάσης του σώματος χωρίς η κάτω βάση του να ακουμπήσει στον πυθμένα τότε το μέτρο \[F_1\] της κατακόρυφης δύναμης που πρέπει να ασκούμε στην πάνω βάση του σώματος ώστε αυτό να συνεχίσει να ισορροπεί:

α) αυξάνεται,                           β) μειώνεται,                           γ) μένει σταθερό.

Γ) Αν το σώμα ισορροπεί στην επιφάνεια του ίδιου υγρού έτσι ώστε το βυθισμένο στο υγρό τμήμα του να έχει ύψος \[\frac{h}{2}\], το μέτρο \[F_2\] της κατακόρυφης δύναμης που πρέπει να ασκούμε τώρα στην πάνω βάση του σώματος είναι:

α) \[F_2=0\],                                β) \[F_2=\frac{w}{2}\],                                γ) \[F_2=w\].

214. Σε δύο κυλινδρικούς σωλήνες ακτίνων \[r_1,\, r_2\] αντίστοιχα με \[r_2=2r_1\] ρέει πετρέλαιο που θεωρείται ιδανικό ρευστό. Η ταχύτητα ροής του πετρελαίου στο σωλήνα (1) έχει διπλάσιο μέτρο απ’ αυτή στο σωλήνα (2). Οι παροχές του υγρού στους δύο σωλήνες συνδέονται απ’ τη σχέση:
215. Μέσα σε σωλήνα \[Σ_1\] ρέει υγρό (1) πυκνότητας \[ρ_1\] ενώ σε άλλο σωλήνα \[Σ_2\] με υποδιπλάσια διάμετρο διατομής ρέει υγρό (2) πυκνότητας \[ρ_2=1,25 ρ_1\]. Οι ταχύτητες ροής των δύο υγρών έχουν ίσα μέτρα και τα υγρά θεωρούνται ιδανικά. Αν σε χρόνο \[Δt\] περνά απ’ την διατομή του αγωγού \[Σ_1\] μάζα \[Δm_1\] του υγρού (1), τότε στον ίδιο χρόνο απ’ τη διατομή του \[Σ_2\] περνά μάζα υγρού \[Δm_2\] για την οποία ισχύει:
216. Στο σωλήνα του παρακάτω σχήματος ρέει υγρό που θεωρείται ιδανικό. Οι σταθερές διατομές των δύο τμημάτων του σωλήνα έχουν εμβαδά \[Α_1\] και \[Α_2=\frac{Α_1}{2}\] αντίστοιχα.

Για τις παροχές \[Π_1 ,Π_2\]  και τα μέτρα των ταχυτήτων ροής \[υ_1, υ_2\]  στα δύο τμήματα του σωλήνα ισχύει:

217. Ο οριζόντιος σωλήνας Σ του παρακάτω σχήματος σταθερού εμβαδού διατομής \[Α\] διακλαδίζεται σε δύο άλλους σωλήνες \[Σ_1\], \[Σ_2\] με σταθερά εμβαδά διατομής \[Α_1\] και \[Α_2\]. Για τα εμβαδά των διατομών των σωλήνων ισχύει \[Α=3Α_2\], \[Α_1=2Α_2\]. Ο σωλήνας διαρρέεται από υγρό που θεωρείται ιδανικό. Για το μέτρο της ταχύτητας ροής στο \[Σ_1\] και \[Σ_2\] ισχύει \[υ_1=\frac{υ_2}{4}\].

Για το μέτρο \[υ\] της ταχύτητας ροής στον αγωγό Σ ισχύει:

218. Οι σωλήνες \[Σ_1\] και \[Σ_2\] του παρακάτω σχήματος έχουν σταθερά εμβαδά διατομής \[Α_1=Α_2\] και καταλήγουν σε σωλήνα Σ σταθερού εμβαδού διατομής \[Α=2Α_1\]. Το σύστημα διαρρέεται από υγρό που θεωρείται ιδανικό. Για τα μέτρα των ταχυτήτων ροής του υγρού στους δύο σωλήνες ισχύει \[υ_1=υ_2\].

Για το μέτρο \[υ\] της ταχύτητας ροής στον αγωγό Σ ισχύει:

219. Μέσω κυλινδρικού λάστιχου σταθερής διατομής διαμέτρου \[δ\] γεμίζουμε από τη βρύση σταθερής παροχής βαρέλι όγκου \[V\] σε χρόνο \[Δt\]. Η ροή του νερού στο λάστιχο έχει ταχύτητα μέτρου \[υ\]. Αν απ’ την αρχή του γεμίσματος πιέζαμε συνεχώς το στόμιο του λάστιχου ώστε αυτό παραμένοντας κυλινδρικό να έχει διάμετρο \[δ'=\frac{δ}{2}\] τότε για το χρόνο \[Δt'\] που θα διαρκούσε το γέμισμα του βαρελιού και για το μέτρο της ταχύτητας εξόδου \[υ'\] του νερού απ’ το λάστιχο ισχύουν:
220. Οι σωλήνες του παρακάτω σχήματος διαρρέονται από υγρό που θεωρείται ιδανικό. Στο σχήμα φαίνονται οι φορές ροής των νερών σε κάθε σωλήνα. Για τις παροχές του υγρού στους σωλήνες ισχύει: \[Π_1=\frac{Π}{4}\], \[Π_2=\frac{Π}{2}\], \[Π_3=Π\], \[Π_4=2Π\], \[Π_5=\frac{5}{4} Π\] και \[Π_6=\frac{Π}{3}\]. Στην εγκάρσια διατομή του σωλήνα Σ που περιέχει το σημείο Α η παροχή είναι:
221. Οι σωλήνες του παρακάτω σχήματος διαρρέονται από υγρό που θεωρείται ιδανικό. Στο σχήμα φαίνονται οι φορές ροής των νερών σε κάθε σωλήνα. Για τις παροχές του υγρού στους σωλήνες ισχύει: \[Π_1=\frac{Π}{4}\], \[Π_2=Π,\, Π_3=2Π,\, Π_4=2Π\] και \[Π_5=\frac{3}{2} Π\]. Στην εγκάρσια διατομή του σωλήνα Σ που περιέχει το σημείο Α η παροχή είναι:
222. Οι σωλήνες του παρακάτω σχήματος διαρρέονται από υγρό που θεωρείται ιδανικό. Στο σχήμα φαίνονται οι φορές ροής των νερών σε κάθε σωλήνα. Για τις παροχές του υγρού στους σωλήνες ισχύει: \[Π_1=Π,\, Π_2=\frac{Π}{2},\, Π_3=2Π,\, Π_4=\frac{3}{2} Π,\, Π_5=\frac{Π}{4}\] και \[Π_6=4Π\]. Στην εγκάρσια διατομή του σωλήνα Σ που περιέχει το σημείο Α η παροχή είναι:
223. Δύο άδεια δοχεία γεμίζουν με νερό από σωλήνες \[Σ_1\], \[Σ_2\] που οι παροχές τους χρονικά μεταβάλλονται. Το γέμισμα και των δύο δοχείων αρχίζει τη χρονική στιγμή \[t=0\] και αυτά γεμίζουν εξ’ ολοκλήρου ακριβώς τη στιγμή που μηδενίζεται η παροχή του νερού που μπαίνει στο καθένα απ’ αυτά. Οι παροχές των σωλήνων μεταβάλλονται με το χρόνο όπως φαίνεται στα παρακάτω διαγράμματα.
Το δοχείο (1) έχει:
224. Μια αρχικά άδεια δεξαμενή όγκου \[V=2\, m^3\] γεμίζει από ιδανικό υγρό από σωλήνα σταθερής παροχής \[Π_1=400 \frac{\ell}{min}\] σε χρονικό διάστημα \[Δt_1\]. Για να γεμίσει η ίδια αρχικά άδεια δεξαμενή σε χρονικό διάστημα κατά \[2,5\, min\] λιγότερο απ’ το \[Δt_1\] πρέπει η παροχή του σωλήνα να είναι \[Π_2\], με
225. Στο παρακάτω σχήμα ο σωλήνας διαρρέεται από νερό πυκνότητας \[ρ\] που θεωρείται ιδανικό ρευστό και οι διάμετροι των διατομών των τμημάτων \[Σ_1,\, Σ_2\] είναι \[δ_1,\, δ_2\] με \[δ_1=\sqrt{2} δ_2\]. Τα σημεία Α, Β βρίσκονται στην ίδια οριζόντια ρευματική γραμμή και στο σημείο Α η ταχύτητα ροής είναι \[υ_Α\]. Για τη διαφορά πίεσης \[P_A-P_B\] ισχύει:
226. Στον οριζόντιο σωλήνα του παρακάτω σχήματος ασυμπίεστο ιδανικό ρευστό έχει στρωτή ροή απ’ το σημείο Β προς το Γ. Η διατομή ΑΒ του σωλήνα στη θέση Β είναι διπλάσια απ’ την διατομή ΑΓ στην θέση Γ. Η κινητική ενέργεια ανά μονάδα όγκου στο σημείο Β έχει τιμή ίση με \[Λ\]. Η διαφορά πίεσης ανάμεσα στα σημεία Β και Γ είναι ίση με:
227. Στον οριζόντιο κεντρικό κυλινδρικό σωλήνα του παρακάτω σχήματος ρέει υγρό που θεωρείται ιδανικό. Στους κατακόρυφους σωλήνες \[Σ_1,\, Σ_2,\, Σ_3\] για τα ύψη των ελεύθερων σταθμών του υγρού αν αυτά τα μετράμε απ’ τον οριζόντιο άξονα ε του κεντρικού σωλήνα ισχύει:
228. Το οριζόντιο τμήμα \[Σ_1\] του παρακάτω σχήματος έχει ακτίνα \[r_1\] και το οριζόντιο τμήμα \[Σ_2\] ακτίνα \[r_2\] με \[r_1=\sqrt{2} r_2 \]. O σωλήνας διαρρέεται από υγρό πυκνότητας \[ρ\] που θεωρείται ιδανικό και η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Τα ύψη των ελεύθερων σταθμών στους δύο κατακόρυφους σωλήνες είναι \[h_1,\, h_2\] αντίστοιχα. Η ροή του υγρού στο σωλήνα \[Σ_1\] έχει ταχύτητα μέτρου \[υ_1\].

Α) Η διαφορά των υψών των ελεύθερων σταθμών του υγρού \[h_1-h_2\] στους δύο κατακόρυφους σωλήνες είναι:

α)  \[\frac{3υ_1^2}{2g}  \],               β) \[\frac{2υ_1^2}{5g}  \],                           γ) \[ \frac{υ_1^2}{2g}\].

Β) Αν αντικαταστήσουμε τον κατακόρυφο σωλήνα που έχουμε προσαρμόσει στο τμήμα Σ1 με ένα άλλο διπλάσιας διατομής τότε η υψομετρική διαφορά \[h_1-h_2\]:

α) θα μειωθεί,             β) θ’ αυξηθεί,              γ) θα παραμείνει η ίδια.

Γ) Αν διπλασιάσουμε την παροχή του υγρού στο σωλήνα Σ1 τότε η υψομετρική διαφορά \[h_1-h_2\]

α) θα διπλασιαστεί,

β) θα τετραπλασιαστεί,

γ) θα γίνει \[9\] φορές μεγαλύτερη της αρχικής.

229. Στο ροόμετρο του Venturi του παρακάτω σχήματος η υψομετρική διαφορά των ελεύθερων επιφανειών του ιδανικού υγρού είναι \[h\]. Ενώ ο κυλινδρικός οριζόντιος αγωγός μεγάλης διατομής έχει διπλάσια ακτίνα απ’ τον στενότερο σωλήνα. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Η ταχύτητα ροής του υγρού στο φαρδύ σωλήνα έχει μέτρο:
230. Οι σταθερές διατομές των οριζόντιων σωλήνων έχουν εμβαδά \[Α_1,\, Α_2\] με \[Α_1=2Α_2\]. Το σύστημα διαρρέεται από υγρό που θεωρείται ιδανικό. Η υψομετρική διαφορά των ελεύθερων σταθμών στους δύο κατακόρυφους σωλήνες είναι \[h\] και η επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\]. Η παροχή του υγρού είναι:
231. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται σωλήνας που αποτελείται από τρία τμήματα \[Σ_1,\, Σ_2,\, Σ_3\] σταθερών διατομών εμβαδών \[Α_1,\, Α_2,\, Α_3\] αντίστοιχα. Για τα εμβαδά αυτά ισχύει \[\frac{Α_1}{Α_2} =\frac{1}{2}\] και \[\frac{Α_2}{Α_3} =3\]. O σωλήνας διαρρέεται από υγρό που θεωρείται ιδανικό. Η υψομετρική διαφορά των ανώτερων σταθμών του υγρού στους σωλήνες Β και Γ είναι \[h\]. Η αντίστοιχη υψομετρική διαφορά στους σωλήνες Α, Β είναι \[h'\] για την οποία ισχύει:
232. Σε σωλήνα \[Σ\] σταθερής διατομής ρέει υγρό πυκνότητας \[ρ\] που θεωρούμε ιδανικό. Στον \[Σ\] έχουμε προσαρμόσει κατακόρυφο σωλήνα \[Σ_1\] που καταλήγει σε οριζόντιο τμήμα που το στόμιό του βρίσκεται στη φορά ροής του νερού στο σωλήνα \[Σ\]. Επίσης έχουμε προσαρμόσει δεύτερο κατακόρυφο σωλήνα \[Σ_2\] όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Στους σωλήνες \[Σ_1,\, Σ_2\] το υγρό ισορροπεί και η σταθερή υψομετρική διαφορά \[h\] των ελεύθερων σταθμών είναι σταθερή. Αν η σταθερή κινητική ενέργεια ανά μονάδα όγκου του υγρού που ρέει στο \[Σ\] έχει τιμή \[Λ\] και η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\] τότε ισχύει:
233. Στον παρακάτω σωλήνα τα τμήματά του \[Σ_1,\, Σ_2\] έχουν σταθερές διατομές \[Α_1,\, Α_2\] με \[Α_1 < Α_2\]. Στο σωλήνα ρέει νερό το οποίο θεωρούμε ιδανικό ρευστό.

Α) Για τις ταχύτητες του υγρού στα σημεία Α, Β, Γ, Δ ισχύει:
α) \[  υ_Α=υ_Β=υ_Γ=υ_Δ \],            
β) \[   υ_Α=υ_Β < υ_Γ < υ_Δ\],
γ) \[ υ_Δ > υ_Γ > υ_Β=υ_Α  \],            
δ) \[ υ_Α > υ_Β=υ_Γ=υ_Δ \].

Β) Για τις πιέσεις του νερού στα αντίστοιχα σημεία ισχύει:
α) \[  P_Δ > P_Γ > P_B > P_A  \],                      
β) \[ P_A=P_B=P_Γ=P_Δ  \],
γ) \[ P_A > P_B > P_Γ > P_Δ  \],                       
δ) \[ P_A < P_B=P_Γ=P_Δ  \].

234. Ο σωλήνας του παρακάτω σχήματος έχει σταθερή διατομή και διαρρέεται από υγρό σταθερής πυκνότητας. Στο σωλήνα έχουμε προσαρμόσει κατακόρυφους σωλήνες Α, Β. Για τα ύψη των ελεύθερων σταθμών του νερού \[h_A,\, h_B\] στους δύο κατακόρυφους σωλήνες ισχύει:
235. Κατακόρυφος κυλινδρικός σωλήνας σταθερής διατομής διαρρέεται από ρευστό που θεωρείται ιδανικό με φορά από κάτω προς τα πάνω. Να επιλέξετε τις σωστές προτάσεις. Κατά μήκος του άξονα του σωλήνα:
236. Κατακόρυφος κυλινδρικός σωλήνας σταθερής διατομής διαρρέεται από ρευστό που θεωρείται ιδανικό με φορά από πάνω προς τα κάτω. Να επιλέξετε τις σωστές προτάσεις. Κατά μήκος του άξονα του σωλήνα:
237. Σε ποτάμι που η ταχύτητα ροής του νερού που θεωρείται ιδανικό ρευστό είναι σταθερή και έχει μέτρο \[υ\] κατεβάζουμε ανοικτό σωλήνα που είναι λυγισμένος υπό ορθή γωνία. Η ελεύθερη επιφάνεια του υγρού στο σωλήνα ανεβαίνει κατά ύψος \[h\] πάνω απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του νερού του ποταμού ενώ ο άξονας του οριζόντιου τμήματος βρίσκεται σε βάθος \[h_1\] απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του νερού του ποταμού. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Το μέτρο της ταχύτητας ροής του ποταμού είναι:
238. Στο παρακάτω ροόμετρο τα εμβαδά των διατομών \[Α_1,\, Α_2\] έχουν λόγο \[\frac{Α_1}{Α_2} =2\].
Στο υδραργυρικό  μανόμετρο με το οποίο συνδέουμε το ροόμετρο ο υδράργυρος στο δεξί σκέλος του έχει την ανώτερη επιφάνειά του υψωμένη κατά \[h\] σε σχέση με την ανώτερή του επιφάνεια στο αριστερό σκέλος. Αν \[ρ_ν,\, ρ_{υδ}\] είναι οι πυκνότητες του νερού και του υδραργύρου αντίστοιχα και \[g\] η επιτάχυνση της βαρύτητας τότε:
Α. το μέτρο της ταχύτητας ροής  \[υ_1\] από τη διατομή \[Α_1\]  είναι:
α) \[υ_1=\sqrt{2gh}  \],           
β) \[υ_1=\sqrt{  \frac{  2(ρ_{υδ}-ρ_ν )  h g}{3ρ_ν}     }\],
γ) \[ υ_1=\sqrt{  \frac{      2ρ_ν  g h }{3ρ_{υδ} }  }  \].

Β) Αν υπολογίσουμε το μέτρο της \[υ_1\] θεωρώντας την υδροστατική πίεση του νερού αμελητέα σε σχέση με αυτή του υδραργύρου το μέτρο αυτό είναι:
α) \[υ_1=  \sqrt{2gh}   \],                                               
β) \[υ_1=\sqrt{   \frac{2ρ_ν  g h}{  3ρ_{υδ} }   }  \],                     
γ) \[  υ_1=\sqrt{   \frac{2ρ_{υδ}  g h}{3ρ_ν }  }  \],                                            
δ) \[ υ_1=\sqrt{   \frac{2ρ_ν  g h}{ρ_{υδ}  }     }   \]  .

239. Στο παρακάτω ροόμετρο για τα εμβαδά \[Α_1,\, Α_2\] ισχύει \[Α_1=2Α_2\]. Το ροόμετρο διαρρέεται από υγρό (1) πυκνότητας \[ρ_1\]. Στο ροόμετρο έχουμε προσαρμόσει μανόμετρο (σωλήνα σχήματος U) που περιέχει υγρό (2) πυκνότητας \[ρ_2=13 ρ_1\]. Η υψομετρική διαφορά των ανώτερων επιφανειών του υγρού (2) στα δύο σκέλη είναι \[h\] και η επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\]. Η ταχύτητα εισόδου του υγρού (1) στο ροόμετρο έχει μέτρο:
240. Στο ροόμετρο του παρακάτω σχήματος ρέει υγρό που θεωρείται ιδανικό. Οι διατομές των δύο τμημάτων του ροομέτρου έχουν εμβαδά \[Α_1,\, Α_2\] αντίστοιχα και η υψομετρική διαφορά του υγρού στους δύο κατακόρυφους σωλήνες είναι \[h\]. Η παροχή του νερού στο ροόμετρο είναι:
241. Στο παρακάτω ροόμετρο του Venturi ρέει νερό που θεωρούμε ιδανικό ρευστό. Για το εμβαδόν \[Α_2\] του στενού σωλήνα \[Σ_1\] δίνεται ότι είναι το \[25 \%\] του εμβαδού \[Α_1\] του πιο φαρδιού σωλήνα \[Σ_1\]. Στους κατακόρυφους σωλήνες η διαφορά ύψους του νερού που μέσα σ’ αυτούς ισορροπεί είναι \[h\]. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Αν το μέτρο της ταχύτητας ροής του νερού στο \[Σ_1\] είναι \[υ_1\] τότε το μέτρο της ταχύτητας ροής στο σωλήνα \[Σ_2\] είναι:
242. Ο σωλήνας του παρακάτω σχήματος έχει σταθερό εμβαδόν διατομής και διαρρέεται από ρευστό που θεωρείται ιδανικό πυκνότητας \[ρ\]. Τα σημεία 1, 2 έχουν υψομετρική διαφορά \[h\]. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Η σχέση των πιέσεων \[P_1,\, P_2\] των σημείων 1, 2 του υγρού είναι:
243. Ο οριζόντιος σωλήνας \[Σ\] του παρακάτω σχήματος εμφανίζει στένωμα και έχουμε προσαρμόσει σ’ αυτό δύο κατακόρυφους πολύ λεπτούς σωλήνες \[Σ_1,\, Σ_2\]. Οι σωλήνες αυτοί καταλήγουν σε δοχεία \[Δ_1,\, Δ_2\] που περιέχουν νερό και οι ελεύθερες επιφάνειές τους βρίσκονται στο ίδιο ύψος. Ο σωλήνας αρχίζει να διαρρέεται από ένα αέριο που θεωρούμε ιδανικό ρευστό. Για τα ύψη του νερού στους \[Σ_1,\, Σ_2\] ισχύει:
244. Στο σωλήνα του παρακάτω σχήματος τα εμβαδά των σταθερών διατομών των δύο οριζόντιων τμημάτων του είναι \[Α_1, Α_2\] με \[\frac{Α_1}{Α_2} =2\]. Στο σωλήνα ρέει υγρό πυκνότητας \[ρ\] που θεωρείται ιδανικό. Το μέτρο της ταχύτητας ροής στη διατομή εμβαδού \[Α_1\] είναι \[υ_1\]. Το σημείο 1 βρίσκεται ψηλότερα κατά ύψος \[h\] απ’ το σημείο 2. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].

Α) Η διαφορά πίεσης \[P_2-P_3\] των σημείων 2 και 3 του υγρού στον οριζόντιο σωλήνα σταθερής διατομής \[Α_2\] είναι:
α) \[P_2-P_3=ρ g h\],               
β) \[P_2-P_3=ρυ_1^2-ρgh\],
γ) \[P_2-P_3=0\],                      
δ) \[P_2-P_3=\rho\frac{3υ_1^2-2gh}{2} \].

B) Η διαφορά πίεσης \[P_1-P_2\] των σημείων 1,2 είναι:
α) \[P_1-P_2=0\],                      
β) \[P_1-P_2=\frac{2υ_1^2 ρ-2ghρ}{3}  \],
γ) \[P_1-P_2=\frac{3ρυ_1^2-ghρ}{2}  \],           
δ) \[ P_1-P_2=\frac{  ρ(3υ_1^2-2gh)  }{ 2  }  \].

245. Στο παρακάτω σχήμα τα οριζόντια τμήματα του σωλήνα έχουν σταθερές διατομές εμβαδών \[Α_1,\, Α_2\] για τα οποία ισχύουν \[Α_2=3Α_1\]. Ο σωλήνας διαρρέεται από υγρό που θεωρείται ιδανικό. Τα σημεία 1, 2 είναι στην ίδια ρευματική γραμμή και έχουν υψομετρική διαφορά \[h\]. Τα ύψη του υγρού \[h_1,\, h_2\] στους δύο κατακόρυφους σωλήνες που βρίσκονται στα τμήματα της ρευματικής γραμμής που περνά απ’ τα σημεία 1 και 2 αντίστοιχα είναι ίσα. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. H υψομετρική διαφορά των σημείων 1, 2 είναι:
246. Στο παρακάτω σχήμα για τα εμβαδά των διατομών \[Α_1,\, Α_2\] ισχύει \[\frac{Α_1}{Α_2} =\frac{1}{2}\]. Ο σωλήνας διαρρέεται από ρευστό που θεωρείται ιδανικό. Για τα ύψη του ρευστού στους δύο κατακόρυφους σωλήνες ισχύει \[h_2-h_1=\frac{h}{2}\] όπου \[h\] η υψομετρική διαφορά των σημείων 1,2 που βρίσκονται πάνω στην ίδια ρευματική γραμμή. Η παροχή του υγρού στο σωλήνα είναι:
247. Η βρύση του παρακάτω σχήματος εκρέει νερό που θεωρείται ιδανικό ρευστό με σταθερή παροχή. Το νερό δημιουργεί κατακόρυφη φλέβα της οποίας η διατομή συνεχώς μειώνεται.

Α) Αν το εμβαδόν της διατομής του στομίου της βρύσης είναι \[Α_1\] και η κατακόρυφη απόσταση \[h\] κάτω απ’ το στόμιο όπου η διατομή της φλέβας αποκτά εμβαδόν \[Α_2=\frac{Α_1}{2} \] τότε:
α) \[h=  \frac    {3υ_1^2}  {2g}  \],                  
β) \[ h=  \frac {υ_1^2}{2g}   \],                   
γ) \[h=\frac{2}{3}  \frac{υ_1^2}  {g}    \],                  
δ) \[h= \frac  {υ_1^2}  {3g}   \].

B) Σε κατακόρυφη απόσταση \[h'\] απ’ τη θέση που η διατομή της φλέβας έχει εμβαδόν \[A_2\], το εμβαδόν της διατομής γίνεται \[Α_3=\frac{Α_1}{3}\]. Το πηλίκο \[ \frac{h}{h'} \] είναι:
α) \[ \frac{1}{4} \],                            
β) \[ \frac{1}{3} \],                            
γ) \[ \frac{3}{5} \],                             
δ) \[ 1 \].

248. Από τη βρύση του σχήματος που έχει εσωτερική διατομή εμβαδού \[Α\] (σημείο 1) εξέρχεται νερό με ταχύτητα \[υ_1\]. Στο σημείο 2 το εμβαδόν διατομής της στήλης του νερού έχει μειωθεί στο ένα τέταρτο της αρχικής. Αν η επιτάχυνση της βαρύτητας στην περιοχή είναι \[g\], o όγκος της στήλης του νερού που υπάρχει κάτω από τη βρύση μεταξύ των σημείων 1 και 2 είναι
249. Η βρύση του παρακάτω σχήματος εκρέει νερό που θεωρείται ιδανικό ρευστό. Η φλέβα του εκρεόμενου υγρού είναι κατακόρυφη και φτάνει σε μέγιστο ύψος \[h_{max}\] απ’ το στόμιο της βρύσης. Αν \[δ\] η διάμετρος του κυκλικού στομίου της βρύσης, το ύψος \[h\] απ’ το στόμιο στο οποίο η διατομή της φλέβας έχει διάμετρο \[δ'=2δ\] είναι:
250. Από σωλήνα σταθερής διατομής εκτοξεύεται προς τα πάνω υγρό σταθερής παροχής και δημιουργείται πίδακας. Το νερό φτάνει με ταχύτητα μέτρου \[υ\] σε ομογενές πλακίδιο βάρους \[w\]. Μετά την κρούση του με το πλακίδιο διαχωρίζεται πλήρως συμμετρικά προς όλες τις οριζόντιες διευθύνσεις. Το εμβαδόν της εγκάρσιας διατομής αμέσως πριν ακουμπήσει το πλακίδιο είναι \[Α\]. Το πλακίδιο λόγω του πίδακα ισορροπεί οριζόντια όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Αν \[ρ\] η πυκνότητα του νερού και \[g\] η επιτάχυνση της βαρύτητας ισχύει η σχέση:
251. Στο παρακάτω σχήμα το ανοικτό δοχείο περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ\] που θεωρείται ιδανικό. Το ύψος της στήλης του υγρού απ’ τον οριζόντιο πυθμένα του δοχείου είναι \[h\] και η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Ανοίγω μια μικρή οπή ακριβώς πάνω απ’ τον πυθμένα που το εμβαδόν της θεωρείται πολύ μικρό σε σχέση με το εμβαδόν της βάσης του δοχείου.
Α) Η αρχική ταχύτητα ροής του υγρού έχει μέτρο:
α) \[υ=\sqrt{gh}   \],               
β) \[ υ=\sqrt{2gh} \],             
γ) \[  υ=\sqrt{ \frac{gh}{2}  } \].
B) To εμβαδόν της βάσης του δοχείου είναι \[A\] και τώρα πάνω απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υγρού τοποθετώ λείο εφαρμοστό έμβολο βάρους \[w\] (σχ. β) για το οποίο ισχύει \[  \frac{w}{A}=ρgh  \]. Η αρχική ταχύτητα ροής του υγρού σ’ αυτή την περίπτωση έχει μέτρο:
α) \[  υ'=\sqrt{2gh} \],            
β) \[ υ'=\sqrt{3gh}  \],            
γ) \[ υ'=\sqrt{5gh} \],            
δ) \[  υ'=  2\sqrt{gh}  \].
252. Δύο ανοικτά κυλινδρικά δοχεία \[Δ_1\], \[Δ_2\] βρίσκονται ακίνητα με τον άξονά τους κατακόρυφο πάνω σε οριζόντιο τραπέζι. Τα εμβαδά των βάσεών τους έχουν διαμέτρους \[δ_1,\, δ_2\] που ισχύει \[δ_1=2δ_2\]. Στα δύο δοχεία τοποθετούμε ίσες ποσότητες απ’ το ίδιο υγρό που θεωρούμε ιδανικό. Ακριβώς πάνω απ’ τον πυθμένα του κάθε δοχείου ανοίγουμε μικρή τρύπα που το εμβαδόν της διατομής της θεωρείται αμελητέο σε σχέση με το εμβαδόν της βάσης του κάθε δοχείου. Το νερό αρχίζει να εκρέει και απ’ τα δύο δοχεία με αρχικές ταχύτητες μέτρων \[υ_1,\, υ_2\] αντίστοιχα. Ο λόγος των μέτρων \[\frac{υ_1}{υ_2}\] είναι:
253. Στο παρακάτω σχήμα το ανοικτό δοχείο περιέχει μικρή οπή σε ύψος \[h\] απ’ τον πυθμένα του. Το εμβαδόν της οπής θεωρείται αμελητέο σε σχέση με το εμβαδόν του πυθμένα του δοχείου. Αρχικά το δοχείο είναι άδειο και αρχίζουμε να το γεμίζουμε μέσω λάστιχου ποτίσματος με νερό που θεωρούμε ιδανικό ρευστό. Η παροχή \[Π\] του λάστιχου είναι σταθερή. Η στάθμη του υγρού στο δοχείο αρχικά ανέρχεται και σταθεροποιείται σε ύψος \[Η\] απ’ τον πυθμένα. Αν το εμβαδόν της διατομής της τρύπας είναι \[Α\] τότε η παροχή του λάστιχου είναι:
254. Στο παρακάτω σχήμα τα δύο ανοικτά δοχεία \[Δ_1,\, Δ_2\] περιέχουν αντίστοιχα υγρά 1, 2 πυκνοτήτων \[ρ_1,\, ρ_2\] αντίστοιχα για τις οποίες ισχύει \[ρ_1=2ρ_2\] που οι ελεύθερες επιφάνειές τους βρίσκονται σε ύψη \[h_1,\, h_2\] αντίστοιχα απ’ τους πυθμένες των δοχείων. Ανοίγουμε ίδιας ακτίνας κυκλική οπή στον κάθε πυθμένα και τα υγρά αρχίζουν να εκρέουν απ’ τα δύο δοχεία. Τα εμβαδά των οπών θεωρούνται αμελητέα σε σχέση με τα εμβαδά των πυθμένων. Αν ο αρχικός ρυθμός εκροής της μάζας των δύο υγρών στα δοχεία είναι ίδιος τότε για τα ύψη \[h_1,\, h_2\] ισχύει:
255. Στην ανοικτή δεξαμενή του παρακάτω σχήματος περιέχεται νερό μέχρι ύψος \[h\] απ’ τον οριζόντιο πυθμένα του. Το νερό θεωρείται ιδανικό ρευστό. Ανοίγουμε στον πυθμένα της δεξαμενής μικρή κυκλική οπή εμβαδού \[Α\] και το νερό εκρέει απ’ αυτήν σχηματίζοντας κατακόρυφη φλέβα. Σε κατακόρυφη απόσταση \[h_1\] απ’ τον πυθμένα το εμβαδόν της εγκάρσιας διατομής της φλέβας γίνεται \[Α_1=\frac{Α}{2} \]. Το εμβαδόν της οπής θεωρείται αμελητέο σε σχέση με το εμβαδόν του πυθμένα. Η απόσταση \[h_1\] είναι:
256. Στο ανοικτό κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχεται νερό που θεωρείται ιδανικό ρευστό. Στην κάτω βάση του έχουμε ανοίξει μικρή κυλινδρική οπή που το εμβαδόν της είναι αμελητέο σε σχέση με το εμβαδόν του πυθμένα του δοχείου. Το νερό εκρέει απ’ την οπή αλλά το ύψος της ανώτερης στάθμης του απ’ τον πυθμένα του δοχείου παραμένει σταθερό και ίσο με \[h\] γιατί προσθέτουμε συνεχώς νερό απ’ το πάνω μέρος του δοχείου μέσω λάστιχου σταθερής παροχής. Αν διπλασιάσουμε την ακτίνα της τρύπας αλλά με το εμβαδόν της να παραμένει αμελητέο σε σχέση με αυτό του πυθμένα χωρίς όμως να μεταβάλλουμε την παροχή του λάστιχου:
257. Τα ανοικτά κυλινδρικά δοχεία \[Δ_1\] και \[Δ_2\] του παρακάτω σχήματος περιέχουν υγρά 1 και 2 το καθένα αντίστοιχα που θεωρούνται ιδανικά. Για τις πυκνότητες των υγρών ισχύει \[ρ_1=2ρ_2\]. Οι στάθμες των υγρών βρίσκονται στο ίδιο ύψος \[H\] απ’ τους αντίστοιχους πυθμένες τους. Στα δύο δοχεία ανοίγουμε από μικρή τρύπα (αμελητέου εμβαδού σε σχέση με το εμβαδόν των βάσεων των δοχείων) και παρατηρούμε ότι τα υγρά αρχίζουν να εκρέουν με ίσες κατά μέτρο ταχύτητες. Στο \[Δ_1\] η τρύπα βρίσκεται σε ύψος \[h_1\] απ’ τον πυθμένα του ενώ στο \[Δ_2\] σε ύψος \[h_2\]. Για τα ύψη \[h_1,\, h_2\] ισχύει:
258. Τα ανοικτά δοχεία \[Δ_1,\, Δ_2\] του παρακάτω σχήματος περιέχουν υγρά 1, 2 αντίστοιχα. Σε ίδιο βάθος \[h\] απ’ τις ελεύθερες επιφάνειες των υγρών ανοίγουμε σε κάθε δοχείο από μία μικρή οπή με εμβαδόν \[Α_1\] και \[Α_2\] με \[Α_1=2Α_2\]. Τα εμβαδά των οπών θεωρούνται αμελητέα σε σχέση με τα εμβαδά των βάσεων των δοχείων.

Α) Για τις παροχές εκροής των υγρών απ’ τις οπές ισχύει:
α) \[Π_1=Π_2\],                
β) \[Π_1=2Π_2\],  
γ) \[Π_2=2Π_1\].

Β) Αν η μάζα εκροής ανά μονάδα χρόνου απ’ τις δύο οπές είναι ίδια, τότε για τις πυκνότητες των δύο υγρών ισχύει:
α) \[ρ_1=\frac{ρ_2}{2}\],                  
β) \[ρ_1=2ρ_2\],               
γ) \[ρ_1=\frac{ρ_2}{4}\].

259. Τα δύο κατακόρυφα ανοικτά κυλινδρικά δοχεία \[Δ_1\] και \[Δ_2\] του παρακάτω σχήματος περιέχουν υγρά 1 και 2 αντίστοιχα που θεωρούνται ιδανικά. Για τις πυκνότητες των υγρών ισχύει \[ρ_1=2ρ_2\]. Το δοχείο \[Δ_1\] περιέχει υγρό (1) μέχρι ύψους \[H_1\] και το δοχείο \[Δ_2\] περιέχει υγρό (2) μέχρι ύψους \[H_2=\frac{Η_1}{4}\]. Στα δοχεία έχουμε ανοίξει από μια μικρή οπή που στο \[Δ_1\] βρίσκεται σε ύψος \[h_1=\frac{2}{3} H_1\] και στο δοχείο \[Δ_2\] σε ύψος \[h_2=\frac{1}{3} H_2\] απ’ το οριζόντιο έδαφος που βρίσκονται τα δύο δοχεία. Τα εμβαδά των πυθμένων των δοχείων είναι \[Α_1,\, Α_2\] με \[Α_2=\frac{3}{4} Α_1\]. Τα εμβαδά των οπών είναι πολύ μικρότερα απ’ τα εμβαδά των πυθμένων των δύο δοχείων. Για τα μέτρα των αρχικών ταχυτήτων εκροής των υγρών ισχύει:
260. Στο παρακάτω σχήμα ιδανικό υγρό εκρέει απ’ το στόμιο Γ σωλήνα που το εμβαδόν της σταθερής διατομής του είναι αμελητέο σε σχέση με το εμβαδόν της βάσης του κυλινδρικού δοχείου που περιέχει το υγρό. Η αρχική ταχύτητα εξόδου του υγρού στο Γ έχει μέτρο:
261. Σε κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος έχουμε προσαρμόσει δύο κυλινδρικούς σωλήνες \[Σ_1,\, Σ_2\] σταθερών διατομών που έχουν εμβαδά \[Α_1,\, Α_2\] αντίστοιχα πολύ μικρότερα απ’ τα εμβαδά των βάσεων του δοχείου. Το ιδανικό υγρό που περιέχει το δοχείο εκρέει απ’ τα στόμια των σωλήνων. Αν οι αρχικές παροχές των δύο σωλήνων είναι ίσες, για τα εμβαδά \[Α_1,\, Α_2\] των διατομών τους ισχύει:
262. Στο κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος έχουμε προσαρμόσει σωλήνα Σ με στόμιο αμελητέων διαστάσεων σε σχέση με τη βάση του σωλήνα. Κάποια στιγμή ανοίγουμε τη στρόφιγγα. Το μέτρο της αρχικής ταχύτητας εξόδου απ’ το σωλήνα του ρευστού που περιέχει το δοχείο είναι:
263. Στο παρακάτω ανοικτό δοχείο περιέχεται νερό πυκνότητας \[ρ_ν\] και λάδι πυκνότητας \[ρ_λ\] που και τα δύο θεωρούνται ιδανικά και δεν αναμιγνύονται \[(ρ_ν>ρ_λ)\]. Αμέσως πάνω απ’ τον πυθμένα ανοίγουμε κυκλική οπή πολύ μικρότερου εμβαδού απ’ το εμβαδόν του πυθμένα του δοχείου. Έτσι το νερό αρχίζει να εκρέει απ’ την οπή. Η στήλη του λαδιού έχει ύψος \[h_1\] ενώ του νερού \[h_2\].

Α) To αρχικό μέτρο \[υ\] της ταχύτητας εκροής του νερού απ’ το δοχείο είναι:
α) \[υ=\sqrt{2gh_2}\],                                               
β) \[υ=\sqrt{    2g(h_1+h_2 )   }  \],
γ) \[υ=\sqrt{  2  \frac{ρ_λ}{ρ_ν}  gh_1+2gh_2 }  \],                             
δ) \[υ=\sqrt{2 \frac{ρ_ν}{ρ_λ}  gh_1+2gh_2 }  \].

Β) Όταν αδειάσει όλο το νερό, το μέτρο της αρχικής ταχύτητας εκροής του λαδιού απ’ το δοχείο είναι:
α) \[υ_1=\sqrt{2gh_2 }  \],                                              
β) \[υ_1=\sqrt{2gh_1}\],
γ) \[υ_1=\frac{    \sqrt{2gh_2 }   }  {2}\],                                                  
δ) \[υ_1=\frac{   \sqrt{2gh_2 }    }   {   4  }    \].

264. Στα παρακάτω σχήματα το ίδιο δοχείο περιέχει δύο υγρά \[ρ_1,\, ρ_2\] με \[ρ_1 > ρ_2\]. Στο σχήμα α μεταξύ των υγρών τοποθετούμε αβαρή διαφράγματα αμελητέου πάχους ώστε τα υγρά να μην αναμειγνύονται αφού το υγρό 1 είναι πάνω απ’ το υγρό 2. Στο σχήμα (β), το υγρό 2 είναι πάνω απ’ το υγρό 1.Το διάφραγμα μπορεί να μετακινείται χωρίς τριβές . Η οπή στο κάτω μέρος του δοχείου έχει εμβαδόν πολύ μικρότερο του εμβαδού του πυθμένα του δοχείου. Για τα μέτρα των ταχυτήτων εξόδου των δύο υγρών \[υ_1,\, υ_2\] ισχύει:
265. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει ιδανικό ρευστό πυκνότητας \[ρ\]. Το ύψος του υγρού στο δοχείο είναι \[h\] και η επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\]. Το υγρό βγαίνει στον αέρα μέσω του σωλήνα Σ που έχει σταθερή διατομή \[Α_1\] και καταλήγει σε ακροφύσιο εμβαδού διατομής \[Α_2=\frac{Α_1}{2}\]. Η ακτίνα του σωλήνα θεωρείται αμελητέα σε σχέση με το ύψος \[h\] όπως και το εμβαδόν \[Α_2\] σε σχέση με το εμβαδόν του πυθμένα. Η υδροστατική πίεση στο σημείο Ζ του πυθμένα είναι \[P_{υδρ_Ζ}=0,2P_{ατμ}\] όπου \[P_{ατμ}\] η ατμοσφαιρική πίεση. Η πίεση του υγρού στο σημείο 1 του άξονα του σωλήνα Σ είναι:
266. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει ιδανικό ρευστό που η ελεύθερη επιφάνειά του βρισκόταν σε ύψος \[h\] απ’ τον πυθμένα του δοχείου. Το υγρό βγαίνει απ’ τον σωλήνα Σ σταθερής διατομής \[Α_1\]. Ο σωλήνας σε μια περιοχή εμφανίζει αύξηση της διατομής που στην περιοχή αυτή έχει εμβαδόν \[A_2=4A_1\]. Στην περιοχή αυτή του σωλήνα προσαρμόζουμε κατακόρυφο σωλήνα \[Σ_1\]. Το εμβαδόν \[Α_1\] θεωρείται αμελητέο σε σχέση με το εμβαδόν του δοχείου και η ακτίνα του σωλήνα Σ αμελητέα σε σχέση με το ύψος \[h\] του δοχείου. Το ύψος της στήλης του υγρού στο σωλήνα \[Σ_1\] απ’ το σημείο 2 του οριζόντιου άξονα του Σ είναι:
267. Στο παρακάτω σχήμα η πάνω επιφάνεια του δοχείου είναι κλεισμένη αεροστεγώς με κάλυμμα και πάνω απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υγρού υπάρχει αέριο πίεσης \[P_α < P_{ατμ}\]. H στήλη του υγρού έχει ύψος \[h\] απ’ τον πυθμένα του. Η θερμοκρασία υγρού και αέρα είναι σταθερή. Ανοίγω μικρή τρύπα εμβαδού πολύ μικρότερου του εμβαδού του πυθμένα και παρατηρώ ότι το νερό αρχίζει να εκρέει απ’ αυτή.

Α) Η αρχική ταχύτητα εξόδου του υγρού θα έχει μέτρο:
α) \[    υ=\sqrt{2gh}   \],                                     
β) \[υ=\sqrt{   \frac{2(P_α-P_{ατμ} )  }{ρ}+2gh      }       \],
γ) \[υ=\sqrt{   \frac{2P_α}{ρ}+2gh     }       \],                            
δ) \[υ=\sqrt{   \frac{  2(P_α-P_{ατμ}) }{ρ}   }\].

B) Για το νερό του δοχείου ισχύει:
α) θ’ αδειάσει τελικά όλο μέσω της τρύπας.
β) η στάθμη του θ’ αρχίσει να κατέρχεται και θα σταθεροποιηθεί σε ύψος \[h'<h\] που το νερό θα πάψει να ρέει απ’ την τρύπα.
γ) το μέτρο της ταχύτητας εκροής του αυξάνεται μέχρι που θ’ αποκτήσει μια μέγιστη τιμή.
δ) το αν χυθεί ή όχι όλο το υγρό του δοχείου εξαρτάται απ’ το πόσο μικρότερη είναι η \[P_α\] απ’ την \[P_{ατμ}\].
268. Το κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος αρχίζει να γεμίζει το νερό από βρύση σταθερής παροχής που το μέτρο της ταχύτητας ροής της είναι \[υ\]. Στο σημείο της παράπλευρης έδρας του δοχείου έχουμε ανοίξει μικρή τρύπα εμβαδού \[A_1=\frac{A}{2}\] όπου \[Α\] το εμβαδόν του στομίου της βρύσης. Το ύψος της ανώτερης στάθμης του νερού στο δοχείο σταθεροποιείται όταν αυτή αποκτά κατακόρυφη απόσταση \[h\] απ’ την τρύπα. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\], το νερό θεωρείται ιδανικό ρευστό και το εμβαδόν της τρύπας αμελητέο σε σχέση με το εμβαδόν του πυθμένα του δοχείου. Το ύψος \[h\] είναι:
269. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος είναι κλειστό και περιέχει ιδανικό υγρό. Πάνω απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υγρού έχει εγκλωβιστεί αέριο αρχικής πίεσης \[P_α < P_{ατμ}\]. Σε βάθος \[h\] απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υγρού έχουμε ανοίξει μικρή οπή εμβαδού αμελητέου σε σχέση με το εμβαδόν του πυθμένα του δοχείου. Το υγρό αρχίζει να ρέει απ’ την οπή ενώ η θερμοκρασία του εγκλωβισμένου αερίου παραμένει σταθερή. Η ροή του υγρού θα σταματήσει:
270. Η ανοικτή κυλινδρική δεξαμενή του παρακάτω σχήματος περιέχει νερό που θεωρείται ιδανικό ρευστό μέχρι ύψος \[H\] απ’ τον πυθμένα της. Στην παράπλευρη έδρα της και πάνω στην ίδια κατακόρυφη έχουμε ανοίξει δύο μικρές οπές που τα εμβαδά τους θεωρούνται αμελητέα σε σχέση με τη βάση του δοχείου. Οι οπές είναι αρχικά υδατοστεγώς κλεισμένες με πώματα. Τα ύψη των οπών απ’ τον πυθμένα είναι \[h_1,\, h_2\] αντίστοιχα. Αφαιρώ τα πώματα ταυτόχρονα και το νερό αρχίζει να εκρέει απ’ τις δύο οπές. Παρατηρούμε ότι το υγρό απ’ τις δύο οπές πέφτει αρχικά στο ίδιο σημείο Σ του οριζόντιου εδάφους. Για τα ύψη \[h_1,\, h_2\] ισχύει:
271. Η ανοικτή κυλινδρική δεξαμενή του παρακάτω σχήματος περιέχει νερό που θεωρείται ιδανικό ρευστό μέχρι ύψος \[H\] απ’ τον πυθμένα της. Aν ήθελα ν’ ανοίξω μια οπή αμελητέου εμβαδού στην παράπλευρη επιφάνεια του δοχείου που από κει η φλέβα του νερού να είχε την μέγιστη αρχική οριζόντια απόσταση απ’ τη βάση του δοχείου όταν αυτή έφτανε στο έδαφος, το ύψος που θα δημιουργούσα την οπή απ’ τον πυθμένα πρέπει να ήταν:
272. Σε κατακόρυφο ανοικτό κυλινδρικό δοχείο που περιέχει υγρό που θεωρείται ιδανικό μέχρι ύψους \[H\] έχουμε ανοίξει στην παράπλευρη έδρα του και πάνω στην ίδια κατακόρυφο δύο οπές αμελητέων εμβαδών σε ύψος \[h_1=\frac{H}{3}\] και \[h_2=\frac{H}{4}\]. O λόγος των αρχικών βεληνεκών \[x_1,\, x_2\] των στοιχειωδών μαζών του υγρού μέχρι να φτάσουν στο έδαφος είναι:
273. Στο παρακάτω σχήμα το κατακόρυφο ανοικτό κυλινδρικό δοχείο περιέχει υγρό και σ’ αυτό έχουμε δημιουργήσει δύο μικρές οπές ίσων εμβαδών \[Α\] στα πλευρικά τοιχώματά τους. Οι οπές βρίσκονται στην ίδια κατακόρυφη ευθεία. Απ’ τις δύο οπές εκτοξεύεται το υγρό ενώ στο πάνω μέρος του δοχείου μέσω βρύσης σταθερής παροχής διοχετεύουμε υγρό μέσα στο δοχείο έτσι ώστε η ελεύθερη επιφάνεια του υγρού να παραμένει σε σταθερό ύψος \[H\] απ’ τον οριζόντιο πυθμένα του δοχείου. Οι οπές δημιουργούνται σε ύψος \[h_1=\frac{3H}{4}\] και \[h_2=\frac{H}{4}\] αντίστοιχα και τα εμβαδά των διατομών τους θεωρούνται αμελητέα σε σχέση με το εμβαδών του πυθμένα του δοχείου. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].

Α) Η παροχή της βρύσης είναι:

α) \[Π=Α\sqrt{gH} \left(  \sqrt{2+\sqrt{3}  }  \right)  \],                β) \[Π=2Α  \sqrt{   \frac{gH}{2}   }\],           γ)  \[Π=Α\sqrt{  \frac{3gH}{2}  }\].

B) O λόγος των οριζόντιων αποστάσεων \[x_1,\, x_2\] των οπών απ’ τα σημεία που φτάνουν οι εκτοξευόμενες φλέβες στο οριζόντιο έδαφος είναι:

α) \[\frac{x_1}{x_2} =\frac{1}{2}\],                                                     β)  \[\frac{x_1}{x_2} =2\],                               γ)  \[\frac{x_1}{x_2} =1\].

274. Τα ανοικτά δοχεία \[Δ_1,\, Δ_2\] του παρακάτω σχήματος περιέχουν νερό που θεωρείται ιδανικό ρευστό και οι ανώτερες στάθμες του απέχουν ίσες κατακόρυφες αποστάσεις \[H\] απ’ τον οριζόντιο πυθμένα τους. Στο δοχείο \[Δ_1\] ανοίγουμε οπή σε ύψος \[h_1\] ενώ στο δοχείο \[Δ_2\] οπή σε ύψος \[h_2 < h_1\]. Τα μέτρα των ταχυτήτων της φλέβας του νερού όταν αυτή φτάνει στο έδαφος εκρεόμενη απ’ τις δύο οπές είναι \[υ_1,\, υ_2\] και οι οπές έχουν αμελητέα εμβαδά σε σχέση με το εμβαδόν των δύο πυθμένων. Για τα μέτρα αυτά των ταχυτήτων ισχύει:
275. Το ανοικτό δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό το οποίο θεωρούμε ιδανικό ρευστό. Το ύψος της ανώτερης στάθμης του απ’ τον πυθμένα του δοχείου είναι \[H\]. Σε ύψος \[h\] απ’ τον οριζόντιο πυθμένα υπάρχει μικρή οπή αμελητέου εμβαδού σε σχέση με το εμβαδόν του πυθμένα του δοχείου. Η οπή είναι αρχικά φραγμένη υδατοστεγώς με έμβολο. Ανοίγω την οπή και το νερό που φεύγει απ’ αυτήν φτάνει στο έδαφος σε οριζόντια απόσταση \[x\] απ’ την οπή. Για να ισχύει \[x=H\] πρέπει:
276. Το ανοικτό δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό που θεωρείται ιδανικό και η ελεύθερη στάθμη του βρίσκεται σε ύψος \[H\] απ’ τον πυθμένα του. Το υγρό εκρέει από οπή που βρίσκεται σε \[h_1=0,3\, H\] απ’ τον πυθμένα του δοχείου. Σε ύψος \[h_2\] απ’ τον πυθμένα ανοίγουμε δεύτερη οπή στην ίδια κατακόρυφη με την πρώτη ώστε η εκρεόμενη φλέβα απ’ αυτή να έχει ίδιο αρχικό βεληνεκές με αυτό της φλέβας από την πρώτη οπή. Τα εμβαδά των δύο οπών θεωρούνται αμελητέα σε σχέση με το εμβαδό του πυθμένα. Το ύψος \[h_2\] είναι:
277. To δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει δύο υγρά (1), (2) που θεωρούνται ιδανικά με πυκνότητες \[ρ_1,\, ρ_2\] με \[ρ_1=\frac{3}{4} ρ_2\]. Τα υγρά δεν αναμιγνύονται μεταξύ τους. Η στήλη του υγρού (1) έχει πάχος \[\frac{h}{3}\] και του υγρού (2) πάχος \[h\]. Σε ύψος \[h_1\] απ’ τον πυθμένα του δοχείου έχουμε ανοίξει μικρή οπή αμελητέου εμβαδού σε σχέση με το εμβαδόν του πυθμένα του δοχείου και από κει εκρέει το υγρό (2).
Α) Για να έχει η εκρεόμενη φλέβα μέγιστο βεληνεκές \[(x_{max} )\] πρέπει η τρύπα  να βρίσκεται σε ύψος:

α) \[h_1=\frac{h}{2}  \],                    β) \[h_1=\frac{2h}{3} \],                  γ) \[h_1=\frac{3}{5} h\],                 δ) \[ h_1=\frac{5}{8} h\].

B) To μέγιστο αρχικό βεληνεκές της φλέβας του υγρού (2) είναι:

α) \[x_{max}=h\],               β) \[x_{max}=\frac{4h}{3}  \],              γ) \[x_{max}=\frac{5}{4} h\],           δ) \[x_{max}=\frac{h}{2}\].

278. Στο ανοικτό δοχείο του σχήματος α έχουμε τοποθετήσει υγρό 1 πυκνότητας \[ρ_1\] που θεωρείται ιδανικό. Ανοίγουμε οπή αμελητέου εμβαδού σε σχέση με το εμβαδόν του πυθμένα του δοχείου ακριβώς πάνω απ’ αυτό και με τη βοήθεια λάστιχου το υγρό 1 εκρέει απ’ την οπή. Το στόμιο του λάστιχου είναι οριζόντιο και έτσι η εκρεόμενη φλέβα του υγρού 1 είναι κατακόρυφη. Το αρχικό ύψος της στήλης του υγρού είναι \[h\], ενώ η φλέβα φτάνει σε αρχικό μέγιστο ύψος \[h_{max}\] απ’ το στόμιο.

Α) Για το \[h_{max} \] ισχύει:

α) \[h_{max}=\frac{h}{2}\],                           β) \[h_{max}=h\],               γ) \[ h_{max}=\frac{5}{4} h\].

Β) Πάνω από το υγρό (1) τοποθετώ στήλη υγρού (2) πυκνότητας \[ρ_2<ρ_1\] που θεωρείται και αυτό ιδανικό ενώ τα δύο υγρά δεν αναμιγνύονται. Επαναλαμβάνω το ίδιο πείραμα και τώρα το \[h_{max}' \] που φτάνει η κατακόρυφη φλέβα είναι:
α) \[ h_{max}'=h \],                                                  
β) \[h_{max}'=h+h_1 \],                 
γ) \[h<h_{max}'<h+h_1 \],                                  
δ) \[h_{max}'>h+h_1 \].

279. Στο παρακάτω σχήμα το κυλινδρικό δοχείο περιέχει δύο ιδανικά υγρά με πυκνότητες \[ρ_2=2ρ_1\] που δεν αναμειγνύονται μεταξύ τους. Στο δοχείο έχουμε ανοίξει δύο οπές με εμβαδά διατομών πολύ μικρότερα απ’ το εμβαδόν της βάσης του δοχείου όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα.

Α) Ο λόγος των μέτρων των αρχικών ταχυτήτων εξόδου των υγρών απ’ τις οπές \[\frac{υ_1}{υ_2} \] είναι:

α) \[1\],                β) \[ \frac{1}{2}  \],                 γ) \[\frac{  \sqrt{2}  }{2}\],                δ) \[\frac{1}{4}  \].

Β) Ο λόγος των βεληνεκών \[\frac{x_1}{x_2}  \] των δύο υγρών είναι:

α) \[\frac{ \sqrt{6} }{2}\],               β) \[\frac{  \sqrt{2}  }{2}  \],               γ) \[\sqrt{3} \],              δ) \[\frac{3\sqrt{3}  }{2}  \].

280. Το κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει νερό που η ελεύθερη στάθμη του βρίσκεται σε ύψος \[H\] απ’ τον πυθμένα του. Το νερό θεωρείται ιδανικό υγρό. Το δοχείο φράσσεται στην πάνω βάση του αεροστεγώς με κάλυμμα. Μεταξύ του καλύμματος και της ελεύθερης επιφάνειας του υγρού υπάρχει εγκλωβισμένο αέριο πίεσης \[P_1\]. Ανοίγοντας μια τρύπα στο κάλυμμα τοποθετούμε κατακόρυφο εφαρμοστό σωλήνα που έχει τις δύο βάσεις του ανοικτές. Η ελεύθερη επιφάνεια του υγρού στο σωλήνα βρίσκεται κατά \[h\] χαμηλότερα απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υγρού. Ακριβώς πάνω απ’ τον πυθμένα ανοίγουμε πολύ μικρή οπή αμελητέου εμβαδού σε σχέση με το εμβαδόν του πυθμένα και το εμβαδόν της διατομής του σωλήνα. Το νερό αρχίζει να εκρέει απ’ την οπή με ταχύτητα μέτρου \[υ\]. Το μέτρο \[υ\] της ταχύτητας εξόδου είναι:
281. Το ανοικτό κυλινδρικό δοχείο του παρακάτω σχήματος έχει διάμετρο βάσης \[δ\] και περιέχει υγρό που θεωρείται ιδανικό. Στη βάση του δοχείου ανοίγουμε κυλινδρική οπή διαμέτρου \[δ_1=\frac{δ}{\sqrt{2} } \] που αρχικά είναι υδατοστεγώς φραγμένη με πώμα. Το ύψος της ανώτερης στάθμης του υγρού βρίσκεται ψηλότερα κατά \[h\] απ’ το κέντρο της οπής. Κάποια στιγμή αφαιρούμε το πώμα και το υγρό αρχίζει να εξέρχεται απ’ την οπή. Προσοχή: Εδώ το εμβαδόν της οπής δεν είναι αμελητέο. Το μέτρο \[υ\] της ταχύτητας εκροής του υγρού αμέσως μετά την αφαίρεση του πώματος είναι:
282. Σωλήνας Σ σταθερής διατομής \[Α\] είναι τοποθετημένος πάνω σε κεκλιμένο έδαφος που παρουσιάζει γωνία κλίσης \[φ\] με το οριζόντιο επίπεδο. Η κάτω άκρη του σωλήνα βρίσκεται στην επιφάνεια μιας λίμνης και εκεί τοποθετούμε αντλία με σκοπό να τραβήξουμε νερό απ’ τη λίμνη μέσω του σωλήνα. Ο σωλήνας έχει μήκος \[\ell\] και όταν η αντλία αρχίζει να λειτουργεί διαρρέεται απ’ το νερό που θεωρείται ιδανικό ρευστό με σταθερή ταχύτητα ροής μέτρου \[υ\]. Η πυκνότητα του νερού είναι \[ρ\] και η επιτάχυνση της βαρύτητας \[g\].

Α) Το έργο της αντλίας σε χρόνο \[ Δt \] είναι:

α) \[W_{αν}=\frac{1}{2} ρΑυ^3 Δt\],  

β) \[W_{αν}=\frac{1}{2} ρΑυ^3 Δt+ρgAυ\ell⋅Δt\],

γ) \[W_{αν}=\frac{1}{2} ρΑυ^3 Δt+ρgAυ\ell⋅ημφ⋅Δt\]

Β) Η ισχύς της αντλίας είναι:

α) \[P=\frac{1}{2} ρAυ^3\],                       

β) \[P=\frac{1}{2} ρΑυ^3+ρg \ell Aυ\],       

γ) \[P=\frac{1}{2} ρAυ^3+ρg \ell Aυ⋅ημφ\].

283. Ο οριζόντιος σωλήνας Σ έχει στο αριστερό άκρο του αντλία με τη βοήθεια της οποίας διοχετεύεται νερό μέσα σ’ αυτόν απ’ την επιφάνεια μιας λίμνης. Ο Σ έχει σταθερή διατομή εμβαδού \[Α\] και καταλήγει σε δύο άλλους σωλήνες \[Σ_1 ,\, Σ_2\] σταθερών διατομών \[Α_1,\, Α_2\] αντίστοιχα με \[Α_2=2Α_1=Α\]. Το νερό διαρρέει το Σ με ταχύτητα μέτρου \[υ\] και εξέρχεται στην ατμόσφαιρα απ’ τους \[Σ_1,\, Σ_2\] με ταχύτητες μέτρων \[υ_1,\, υ_2\] αντίστοιχα. Ο \[Σ_2\] είναι υπερυψωμένος κατά \[h\] απ’ την επιφάνεια της λίμνης. Το νερό θεωρείται ιδανικό ρευστό, έχει πυκνότητα \[ρ\] ενώ η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\].

Α) Για τις ταχύτητες ροής ισχύει:

α) \[ υ=υ_1=υ_2\],           β) \[υ=\frac{υ_1}{2}+υ_2\],            γ) \[ υ=υ_1+υ_2 \]

Β) Η ισχύς της αντλίας είναι:

α) \[  P=\frac{1}{2} ρ \frac{Α}{2} υ_1^3+\frac{1}{2} ρΑυ_2^3+ρghAυ_2 \],            

β) \[ P=\frac{1}{2} ρ \frac{Α}{2} υ_1^3+\frac{1}{2} ρΑυ_2^3  \],

γ) \[ P=ρgAυ_2  \].

284. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ_υ\] που θεωρείται ιδανικό. Μέσα στο δοχείο τοποθετώ σωλήνα Σ που τον διατηρούμε κατακόρυφο. Αρχικά οι ελεύθερες επιφάνειες του υγρού και στο δοχείο και στο σωλήνα βρίσκονται στο ίδιο ύψος. Με ένα καλαμάκι αναψυκτικού αρχίζουμε να φυσάμε τον αέρα παράλληλα στην πάνω βάση του σωλήνα. Ο αέρας έχει πυκνότητα \[ρ_α\] και η ταχύτητα ροής του κατά την έξοδό του απ’ το καλαμάκι έχει σταθερό μέτρο \[υ\]. Τώρα παρατηρούμε ότι η ελεύθερη επιφάνεια του υγρού στο σωλήνα βρίσκεται ψηλότερα κατά \[h\] απ’ την αντίστοιχη στο δοχείο. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Το ύψος \[h\] είναι:
285. Το δοχείο του παρακάτω σχήματος περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ_υ\] που θεωρείται ιδανικό. Μέσα στο νερό είναι κατά ένα μέρος βυθισμένος κατακόρυφος σωλήνας \[Σ_1\] που η πάνω βάση του βρίσκεται κατά \[h\] ψηλότερα απ’ την ελεύθερη επιφάνεια του υγρού στο δοχείο. Μέσω σωλήνα \[Σ_2\] και εμβόλου E προξενούμε τη ροή αέρα με κατεύθυνση παράλληλη στην πάνω βάση του \[Σ_1\] ασκώντας στο έμβολο σταθερή δύναμη \[F\]. Η ροή του αέρα έχει ταχύτητα μέτρου \[υ\] και η πυκνότητά του είναι \[ρ_α\], ενώ η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Για να αρχίσει να ψεκάζεται υγρό απ’ την πάνω βάση του \[Σ_1\] πρέπει το μέτρο της ταχύτητας εκροής του αέρα απ’ το σωλήνα \[Σ_2\] να γίνει:
286. Ο σωλήνας Σ περιέχει υγρό πυκνότητας \[ρ\] που θεωρείται ιδανικό. Ο σωλήνας έχει σταθερή διατομή διαμέτρου \[δ\] και καταλήγει σε ακροφύσιο σταθερής διατομής διαμέτρου \[δ_1=\frac{δ}{4}\]. Ασκώ σταθερή δύναμη μέτρου \[F\] στο έμβολο Ε που φράττει τη διατομή του Σ και το έμβολο αρχίζει να κινείται χωρίς τριβές ενώ το υγρό να εξέρχεται απ’ το ακροφύσιο. Προσοχή: Να μην θεωρήσετε το εμβαδό της διατομής του ακροφυσίου αμελητέο σε σχέση με το εμβαδό διατομής του σωλήνα. Το μέτρο της ταχύτητας εξόδου του υγρού είναι:

Φυσική: Ταλαντώσεις

Να επιλέξετε τις σωστές απαντήσεις στις ερωτήσεις που ακολουθούν.

Θα πρέπει να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις.


Παρακαλούμε συμπληρώστε τα προσωπικά σας στοιχεία:

Επώνυμο
Όνομα
Email
1. Ένα περιοδικό φαινόμενο επαναλαμβάνεται \[40\] φορές σε χρονικό διάστημα \[8\; sec\]. Η περίοδος του φαινομένου είναι:
2. Η περίοδος της περιοδικής κίνησης του ωροδείκτη ενός ρολογιού είναι:
3. Η συχνότητα ενός περιοδικού φαινομένου είναι \[f=10\; Hz\]. Αυτό σημαίνει ότι:
4. Η περίοδος ενός περιοδικού φαινομένου είναι \[2\; s\]. Αυτό σημαίνει:
5. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. Η απομάκρυνσή του απ’ τη θέση ισορροπίας του είναι:
6. Ταλάντωση είναι:
7. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σε μια α.α.τ.:
8. Στη διάρκεια μιας περιόδου της α.α.τ. ο ταλαντωτής:
9. Ένας απλός αρμονικός ταλαντωτής εκτελεί ταλάντωση γύρω απ’ τη Θ.Ι. του Ο μεταξύ των σημείων Κ και Λ με περίοδο \[Τ\]. Τη στιγμή \[t_1\] ο ταλαντωτής βρίσκεται στο σημείο Ζ της τροχιάς του και κινείται προς τα δεξιά. Τη χρονική στιγμή \[t_1+T\] ο ταλαντωτής:
10. Ένας απλός αρμονικός ταλαντωτής εκτελεί ταλάντωση γύρω απ’ τη Θ.Ι. του Ο μεταξύ των σημείων Κ και Λ με περίοδο \[Τ\]. Τη στιγμή \[t_1\] ο ταλαντωτής βρίσκεται στο σημείο Ζ της τροχιάς και έχει ταχύτητα προς τα δεξιά. Τη χρονική στιγμή \[t_1+T\] ο ταλαντωτής:
11. Ταλαντωτής μάζας \[m\] εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\] και γωνιακής συχνότητας \[ω\].
12. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\] και περιόδου \[T\]. Σε χρονική διάρκεια μιας περιόδου ο ταλαντωτής:
13. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. περιόδου \[Τ\] και πλάτους \[Α\].
14. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\].
15. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σε μια α.α.τ. περιόδου \[T\] και πλάτους \[A\]:
16. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. και η τροχιά που διαγράφει φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Η περίοδος της ταλάντωσης είναι \[Τ,\] το πλάτος της \[Α\], ενώ η αρχική της φάση είναι μηδενική. Το σημείο Γ της τροχιάς βρίσκεται στη θέση \[x_Γ=+\frac{Α}{2}\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
17. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. και η τροχιά που διαγράφει φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Η περίοδος της ταλάντωσης είναι \[Τ\] και το πλάτος της \[Α\], ενώ έχει αρχική φάση \[\frac{π}{2}\]. Το σημείο Γ βρίσκεται στη θέση \[x_Γ=-\frac{Α}{2}\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
18. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\] και περιόδου \[Τ\]. Τη χρονική στιγμή \[t=0\] ο ταλαντωτής έχει απομάκρυνση \[x=A\]. Ο ταλαντωτής περνά για δεύτερη φορά απ’ τη Θ.Ι. του τη χρονική στιγμή:
19. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\] και περιόδου \[Τ\]. Το χρονικό διάστημα για την απ’ ευθείας μετάβαση από τη Θ.Ι. στη θέση \[x_1=\frac{A}{2}\] για πρώτη φορά είναι \[Δt_1\] ενώ το αντίστοιχο χρονικό διάστημα απ’ τη θέση \[x_1=\frac{A}{2}\] στη θέση \[x_2=A\] είναι \[Δt_2\]. Για τα \[Δt_1, Δt_2\] ισχύει:
20. Σε μια α.α.τ. το μέγεθος απομάκρυνση του ταλαντωτή απ’ τη Θ.Ι.:
21. Σε μια α.α.τ. τη στιγμή \[t_1\] ο ταλαντωτής έχει απομάκρυνση \[x=x_1>0\]. Αυτό σημαίνει ότι την \[t_1\]
22. Σε μια α.α.τ. τη στιγμή \[t_1\] ο ταλαντωτής έχει ταχύτητα αλγεβρικής τιμής \[υ=υ_1>0\]. Αυτό σημαίνει ότι τη στιγμή \[t_1\]:
23. Σε μια α.α.τ. στη διάρκεια μιας περιόδου:
24. Στη θέση ισορροπίας σώματος που εκτελεί α.α.τ.
25. Στις ακραίες θέσεις μιας α.α.τ.:
26. Σώμα εκτελεί α.α.τ. Στις θέσεις που η επιτάχυνση του σώματος μεγιστοποιείται κατά μέτρο:
27. Σώμα μάζας \[m\] εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\] και γωνιακής συχνότητας \[ω\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
28. Η απλή αρμονική ταλάντωση είναι κίνηση:
29. Σε μια απλή αρμονική ταλάντωση ο ταλαντωτής:
30. Σε μια απλή αρμονική ταλάντωση ο ταλαντωτής:
31. Η επιτάχυνση στην απλή αρμονική ταλάντωση είναι διάνυσμα:
32. Η επιτάχυνση στην απλή αρμονική ταλάντωση:
33. Σε μια α.α.τ. ο ταλαντωτής την \[t=0\] έχει επιτάχυνση \[α=α_0>0\]. Αυτό σημαίνει ότι τη στιγμή \[t=0\]:
34. Σε μια α.α.τ. ο ταλαντωτής μια χρονική στιγμή \[t_1\] έχει αρνητική επιτάχυνση. Αυτό σημαίνει ότι τη στιγμή \[t_1\]:
35. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις που αφορούν την α.α.τ. είναι σωστές;
36. Σε μια α.α.τ. με περίοδο \[Τ\], η αρχική φάση είναι μηδενική. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
37. Σε μια α.α.τ. με περίοδο \[Τ\] η αρχική φάση είναι \[φ_0=\frac{3π}{2} \; rad\]. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
38. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η επιτάχυνση σε μια α.α.τ.
39. Η διαφορά φάσης της ταχύτητας \[υ\] και της απομάκρυνσης \[x\] σε μια α.α.τ. \[Δφ=φ_υ-φ_x\] έχει τιμή:
40. Η διαφορά φάσης της απομάκρυνσης \[x\] και της επιτάχυνσης \[α\] σε μια α.α.τ., \[Δφ=φ_x-φ_α\] έχει τιμή:
41. Σε μια α.α.τ. με περίοδο \[Τ\] η διαφορά φάσης της επιτάχυνσης και της ταχύτητας του ταλαντωτή είναι \[Δφ=φ_α-φ_υ=\frac{π}{2}\]. Αυτό σημαίνει ότι αν τη στιγμή \[t_1\] η επιτάχυνση είναι μέγιστη τότε:
42. Σε μια α.α.τ. η απομάκρυνση και η ταχύτητα δεν είναι συμφασικά μεγέθη. Αυτό σημαίνει ότι τα μεγέθη αυτά:
43. Σε μια α.α.τ. πλάτους \[Α\] η επιτάχυνση και η απομάκρυνση έχουν διαφορά φάσης \[π\]. Αυτό σημαίνει ότι αν τη στιγμή \[t_1\] η επιτάχυνση έχει μέγιστη θετική τιμή, την ίδια στιγμή η απομάκρυνση έχει:
44. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σε μια απλή αρμονική ταλάντωση για τα μεγέθη απομάκρυνση και ταχύτητα του ταλαντωτή ισχύει:
45. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σε μια α.α.τ. για τα μεγέθη ταχύτητα και επιτάχυνση του ταλαντωτή ισχύει:
46. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σε μια α.α.τ. για τα μεγέθη απομάκρυνση και επιτάχυνση ισχύει:
47. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\], περιόδου \[T\] και αρχικής φάσης \[\frac{π}{2}\]. Ο ταλαντωτής περνά απ’ τη θέση ισορροπίας με θετική ταχύτητα για πρώτη φορά μετά τη στιγμή \[t=0\] τη στιγμή \[t_1\] που είναι:
48. Η χρονοεξίσωση της απομάκρυνσης του ταλαντωτή σε μια α.α.τ. είναι \[x=A\; ημ(ωt+φ_0 )\]. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
49. Σε μια α.α.τ. ο ταλαντωτής την \[t=0\] έχει μέγιστη θετική επιτάχυνση. Αυτό σημαίνει ότι η αρχική φάση της ταλάντωσης είναι:
50. Σε μια α.α.τ. η χρονοεξίσωση της ταχύτητας του ταλαντωτή είναι \[υ=υ_{max}\; συν(ωt+φ_0 )\]. Η αντίστοιχη χρονοεξίσωση της απομάκρυνσης του ταλαντωτή είναι:
51. Σε μια α.α.τ. η χρονοεξίσωση της απομάκρυνσης του ταλαντωτή είναι \[x=A συν(ωt)\]. Η αντίστοιχη χρονοεξίσωση της ταχύτητας του ταλαντωτή είναι:
52. Σε μια α.α.τ. η χρονοεξίσωση της επιτάχυνσης του ταλαντωτή είναι \[α=ω^2 Α ημ(ωt)\]. Η αντίστοιχη χρονοεξίσωση της ταχύτητάς του είναι:
53. Σε μια α.α.τ. η χρονοεξίσωση της ταχύτητας του ταλαντωτή είναι \[υ=-ωΑ συν(ωt)\]. Η αντίστοιχη χρονοεξίσωση της επιτάχυνσής του είναι:
54. Σε μια α.α.τ. η χρονοεξίσωση της ταχύτητας του ταλαντωτή δίνεται απ’ τη σχέση \[υ=υ_{max}\; ημ(ωt)\]. Η αντίστοιχη χρονοεξίσωση της απομάκρυνσης του ταλαντωτή είναι:
55. Η φάση της απομάκρυνσης του ταλαντωτή απ’ τη Θ.Ι. του σε μια α.α.τ.:
56. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνονται οι γραφικές παραστάσεις των φάσεων δύο α.α.τ. σε συνάρτηση με το χρόνο. Οι ευθείες των διαγραμμάτων είναι παράλληλες. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
57. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνονται οι γραφικές παραστάσεις της μεταβολής των φάσεων σε συνάρτηση με το χρόνο για δύο απλούς αρμονικούς ταλαντωτές. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
58. Σε μια α.α.τ. τη χρονική στιγμή \[t_1\] η φάση είναι \[φ_1=\frac{25π}{6}\]. Τη στιγμή αυτή ισχύει:
59. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της επιτάχυνσης του ταλαντωτή σε συνάρτηση με την απομάκρυνσή του απ’ τη Θ.Ι. του. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
60. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της επιτάχυνσης του ταλαντωτή σε συνάρτηση με την απομάκρυνσή του απ’ τη Θ.Ι. του. Η περίοδος της α.α.τ. είναι:
61. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σε μια α.α.τ.:
62. Ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ δύο διαδοχικών στιγμιαίων μηδενισμών της ταχύτητας του ταλαντωτή είναι:
63. Η περίοδος ενός απλού αρμονικού ταλαντωτή εξαρτάται:
64. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\] και περιόδου \[Τ\]. Αν διπλασιάσω το πλάτος της α.α.τ. του ίδιου ταλαντωτή, τότε:
65. Αν διπλασιάσω τη μέγιστη ταχύτητα της α.α.τ. ενός υλικού σημείου χωρίς ν' αλλάξει η μάζα του ή η σταθερά επαναφοράς, τότε:
66. Ικανή και αναγκαία συνθήκη για να εκτελέσει ένα υλικό σημείο α.α.τ. είναι αυτή που απαιτεί η συνισταμένη δύναμη που δέχεται το σημείο να είναι:
67. Επιλέξτε ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές. Η δύναμη επαναφοράς σε μια α.α.τ.:
68. Επιλέξτε ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές. Σε μια α.α.τ. η δύναμη επαναφοράς:
69. Επιλέξτε ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές. Σε μια α.α.τ. η δύναμη επαναφοράς:
70. Σε μια α.α.τ. τη στιγμή που ο ταλαντωτής διέρχεται από τη θέση ισορροπίας αντιστρέφεται η φορά:
71. Σε μια απλή αρμονική ταλάντωση η δύναμη επαναφοράς είναι συμφασική:
72. Σώμα εκτελεί α.α.τ. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Η διαφορά φάσης:
73. Επιλέξτε ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές. Η δύναμη επαναφοράς σε μια α.α.τ.:
74. Η σταθερά επαναφοράς \[D\] ενός απλού αρμονικού ταλαντωτή:
75. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της δύναμης επαναφοράς που δέχεται ένας ταλαντωτής που εκτελεί α.α.τ. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
76. Ταλαντωτής μάζας \[m=1\, kg\] εκτελεί α.α.τ. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της δύναμης επαναφοράς του ταλαντωτή σε συνάρτηση με την απομάκρυνσή του απ’ τη Θ.Ι. Η γωνιακή συχνότητα της ταλάντωσης είναι:
77. Σώμα εκτελεί α.α.τ. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της μεταβολής της απομάκρυνσης του ταλαντωτή σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
78. Σώμα εκτελεί α.α.τ. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της μεταβολής της ταχύτητας του ταλαντωτή σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;

Η α.α.τ. έχει αρχική φάση .

79. Σώμα εκτελεί α.α.τ. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της μεταβολής της επιτάχυνσης του ταλαντωτή σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
80. Σώμα εκτελεί α.α.τ. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της μεταβολής της απομάκρυνσης του ταλαντωτή απ’ τη Θ.Ι. του σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
81. Σώμα εκτελεί α.α.τ. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της μεταβολής της απομάκρυνσης του ταλαντωτή σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
82. Σώμα εκτελεί α.α.τ. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της μεταβολής της ταχύτητας του ταλαντωτή σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
83. Σώμα εκτελεί α.α.τ. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της μεταβολής της ταχύτητας του ταλαντωτή σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
84. Σώμα εκτελεί α.α.τ. περιόδου \[ Τ \]. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή της επιτάχυνσης του σώματος σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
85. Σώμα εκτελεί α.α.τ. με περίοδο \[ T \]. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή της επιτάχυνσης του σώματος σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
86. Σώμα εκτελεί α.α.τ. με περίοδο \[Τ\]. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της δύναμης επαναφοράς που δέχεται ο ταλαντωτής σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
87. Σώμα εκτελεί α.α.τ. με περίοδο \[Τ\]. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της μεταβολής της δύναμης επαναφοράς που δέχεται ο ταλαντωτής σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
88. Η ενέργεια μιας α.α.τ.:
89. Η ενέργεια μιας α.α.τ.:
90. Η ενέργεια της α.α.τ. εμφανίζεται με μορφή:
91. Η ενέργεια μιας α.α.τ.:
92. Ταλαντωτής μάζας \[m\] εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\] και μέγιστης ταχύτητας \[υ_{max}\]. Μια χρονική στιγμή \[t_1\] το σώμα περνά απ’ τη θέση \[x_1\] με ταχύτητα \[υ_1\]. Η ενέργεια της ταλάντωσης τη στιγμή \[t_1\] είναι:
93. Η ενέργεια της α.α.τ. εξαρτάται:
94. Η ενέργεια της α.α.τ.:
95. Η δυναμική ενέργεια της α.α.τ.:
96. Η κινητική ενέργεια του ταλαντωτή:
97. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σε μια α.α.τ.:
98. Στη θέση ισορροπίας μιας α.α.τ.:
99. Στις ακραίες θέσεις μιας α.α.τ.:
100. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. μεταξύ δύο ακραίων θέσεων Κ και Λ. Στη θέση Κ μηδενίζονται:
101. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σε μια α.α.τ.:
102. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. με περίοδο \[Τ\]. Η δυναμική ενέργεια της ταλάντωσής του:
103. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. με περίοδο \[Τ\]. Η κινητική ενέργειά του:
104. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. με περίοδο \[Τ\]. Η δυναμική ενέργεια της ταλάντωσής του:
105. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. με περίοδο \[Τ\]. Η κινητική του ενέργεια:
106. Ταλαντωτής εκτελεί ταλάντωση με συχνότητα \[f_α\]. Η δυναμική και η κινητική ενέργεια της α.α.τ. μεταβάλλονται περιοδικά με συχνότητα \[f_β\]. Η σχέση που συνδέει τις \[f_α\] και \[f_β\] είναι:
107. Σε μια απλή αρμονική ταλάντωση πλάτους Α η δυναμική ενέργεια της ταλάντωσης γίνεται ίση με την κινητική στη θέση ή στις θέσεις:
108. Η δυναμική ενέργεια της α.α.τ. με περίοδο Τ γίνεται ίση με την κινητική της:
109. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\] και ενέργειας \[Ε_Τ\]. Αν διπλασιάσουμε το πλάτος της ταλάντωσης:
110. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\] και ενέργειας \[Ε_Τ\]. Για να υποδιπλασιάσουμε το πλάτος \[Α\] της α.α.τ. θα πρέπει να αφαιρέσουμε απ’ τον ταλαντωτή ενέργεια:
111. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. ενέργειας \[Ε_Τ\]. Αν διπλασιάσω τη μέγιστη ταχύτητα του ταλαντωτή, η ενέργεια της ταλάντωσής του γίνεται \[Ε_Τ'\]. Ο λόγος \[\frac{Ε_Τ'}{Ε_Τ}\] είναι ίσος με:
112. Σώμα εκτελεί α.α.τ. ενέργειας \[Ε_Τ\]. Για να διπλασιάσω τη μέγιστη δύναμη επαναφοράς πρέπει να προσφέρω επιπλέον ενέργεια στον ταλαντωτή ίση με:
113. Σώμα εκτελεί α.α.τ. ενέργειας \[Ε_Τ\]. Για να τετραπλασιάσω τη μέγιστη επιτάχυνση του ταλαντωτή, πρέπει να του προσφέρω επιπλέον ενέργεια ίση με:
114. Το πλάτος σε μια α.α.τ. εξαρτάται:
115. Η μέγιστη ταχύτητα του ταλαντωτή σε μια α.α.τ. εξαρτάται:
116. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\]. Όταν το σημείο βρίσκεται στις θέσεις \[x=±\frac{A}{2}\], το πηλίκο της κινητικής προς τη δυναμική ενέργεια \[\frac ΚU\] είναι ίσο με:
117. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. με μέγιστη ταχύτητα \[υ_{max}\]. Τις στιγμές που η ταχύτητα του σημείου είναι \[υ=±\frac{ υ_{max} }{2}\], το πηλίκο της δυναμικής ενέργειας της α.α.τ. προς την κινητική είναι \[\frac{U_T}{K}\] ίσο με:
118. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της δυναμικής ενέργειας μιας α.α.τ. σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
119. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της κινητικής ενέργειας του ταλαντωτή σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
120. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της δυναμικής ενέργειας του ταλαντωτή σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
121. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. με περίοδο \[Τ\]. Η αρχική φάση της ταλάντωσης είναι \[φ_0=\frac π2\]. Το σχήμα που δείχνει τα διαγράμματα της δυναμικής και της κινητικής ενέργειας του ταλαντωτή σε κοινό σύστημα αξόνων σε συνάρτηση με το χρόνο είναι:
122. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\] και ενέργειας \[Ε_Τ\]. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η δυναμική ενέργεια \[U_T\] και η κινητική ενέργεια \[Κ\] της α.α.τ. σε συνάρτηση με την απομάκρυνση του σημείου απ’ τη Θ.Ι. του. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
123. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. Να αντιστοιχήσετε τα παρακάτω μεγέθη με τα αντίστοιχα διαγράμματα.α. Ενέργεια ταλάντωσης
β. Κινητική ενέργεια
γ. Δυναμική ενέργεια ταλάντωσης

124. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. Να αντιστοιχίσετε τα παρακάτω μεγέθη με τα αντίστοιχα διαγράμματα.

α. Ενέργεια ταλάντωσης
β. Δυναμική ενέργεια ταλάντωσης
γ. Κινητική ενέργεια ταλάντωσης

125. Το έργο της δύναμης επαναφοράς \[F_{επ}\] κατά τη διαδρομή ΚΛ σε μια α.α.τ. είναι ίσο:
126. Αν \[Κ\] και \[U\] είναι η κινητική και δυναμική ενέργεια αντίστοιχα της α.α.τ., ποιες από τις παραπάνω προτάσεις είναι σωστές; Το έργο της δύναμης επαναφοράς \[F_{επ}\] σε μια διαδρομή από το Κ ως το Λ είναι ίσο με:
127. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το έργο της δύναμης επαναφοράς είναι:
128. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. μεταξύ των ακραίων θέσεων Ζ, Η γύρω απ’ τη θέση ισορροπίας Ο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Το έργο της δύναμης επαναφοράς είναι:
129. Υλικό σημείο εκτελεί α.α.τ. μεταξύ των ακραίων θέσεων Κ, Λ γύρω απ’ τη θέση ισορροπίας Ο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Το έργο της δύναμης επαναφοράς:
130. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Ο ρυθμός μεταβολής της κινητικής ενέργειας σε μια α.α.τ. είναι:
131. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Ο ρυθμός μεταβολής της δυναμικής ενέργειας της α.α.τ.
132. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί α.α.τ. Το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών περασμάτων του σώματος απ’ τη Θ.Ι. του είναι:
133. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί α.α.τ. Η περίοδος της ταλάντωσης:
134. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί α.α.τ. Η συχνότητα της ταλάντωσης:
135. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί α.α.τ. Η σταθερά επαναφοράς του συστήματος:
136. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί α.α.τ. Αν διπλασιάσω τη μάζα του σώματος, τότε η σταθερά επαναφοράς της α.α.τ.:
137. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί α.α.τ. Αν αντικαταστήσω το ελατήριο με άλλο τετραπλάσιας σταθεράς \[k\], τότε:
138. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί α.α.τ. Αν διπλασιάσω τη μάζα του σώματος χωρίς να μεταβάλω το πλάτος, τότε:
139. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί α.α.τ. Αν αντικαταστήσω το ελατήριο με άλλο διπλάσιας σταθεράς \[k\] χωρίς να μεταβάλω το πλάτος της α.α.τ., τότε:
140. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί α.α.τ. Αν τετραπλασιάσω την ενέργεια της ταλάντωσης, τότε:
141. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί α.α.τ. Για να διπλασιάσω τη μέγιστη επιτάχυνση του σώματος χωρίς να μεταβάλω το πλάτος της α.α.τ. πρέπει:
142. Σύστημα ελατήριο-σώμα βρίσκεται σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Το ελατήριο έχει σταθερά \[k\] και το σώμα μάζα \[m\]. Η Θ.Ι. του σώματος ταυτίζεται με τη θέση φυσικού μήκους του ελατηρίου. Το σώμα εκτελεί α.α.τ. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
143. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα βρίσκεται σε λείο οριζόντιο επίπεδο και η Θ.Ι. του ταυτίζεται με τη θέση φυσικού μήκους του ελατηρίου. Το σύστημα εκτελεί α.α.τ. Το ελατήριο έχει σταθερά επαναφοράς \[k\] και το σώμα μάζα \[m\]. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
144. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα βρίσκεται σε λείο οριζόντιο επίπεδο και ισορροπεί ακίνητο στη θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος. Εκτρέπω το σώμα απ’ τη Θ.Ι. του κατά \[x_0\] στη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου και την \[t=0\] το αφήνω ελεύθερο να κινηθεί. Το σύστημα εκτελεί α.α.τ. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
145. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα βρίσκεται σε λείο οριζόντιο επίπεδο και ισορροπεί ακίνητο στη θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος. Εκτρέπω το σώμα απ’ τη Θ.Ι. του κατά \[x_0\] στη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου και απ’ τη θέση αυτή το αφήνω ελεύθερο να κινηθεί. Το σύστημα εκτελεί α.α.τ. Αν επαναλάβω το ίδιο πείραμα διπλασιάζοντας την αρχική εκτροπή \[x_0\], ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
146. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα βρίσκεται σε λείο οριζόντιο επίπεδο και ισορροπεί ακίνητο στη θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος. Στη θέση αυτή την \[t=0\] προσδίνω στο σώμα ταχύτητα \[υ_0\] που έχει τη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου. Το σύστημα αρχίζει να εκτελεί α.α.τ. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
147. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα βρίσκεται σε λείο οριζόντιο επίπεδο και ισορροπεί ακίνητο στη θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος. Στη θέση αυτή προσδίνω στο σώμα ταχύτητα \[υ_0\] που έχει τη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου. Το σύστημα αρχίζει να εκτελεί α.α.τ. Επαναλαμβάνω ακριβώς το ίδιο πείραμα διπλασιάζοντας το μέτρο της \[υ_0\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
148. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα βρίσκεται σε λείο οριζόντιο επίπεδο και ισορροπεί ακίνητο στη θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος. Απ’ τη θέση αυτή εκτρέπω το σώμα κατά \[x_0\] απ’ τη Θ.Ι. του κατά τη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου και απ’ τη θέση αυτή την \[t=0\] του προσδίνω ταχύτητα \[υ_0\] ίδιας διεύθυνσης με αυτήν της \[x_0\]. Το σώμα αρχίζει να εκτελεί α.α.τ. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
149. Σώμα προσδένεται στο άκρο ιδανικού κατακόρυφου ελατηρίου που το άλλο άκρο του είναι ακλόνητα στερεωμένο σε οροφή. Το σώμα ισορροπεί ακίνητο και σ’ αυτό ασκούνται η δύναμη ελατηρίου και το βάρος του. Απ’ τη θέση αυτή ασκώ στο σώμα δύναμη \[F\] κατά τη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου και ομόρροπη του βάρους του σώματος. Το σώμα εκτρέπεται κατά \[x_0\] κατακόρυφα προς τα κάτω και απ’ τη θέση αυτή καταργώ τη δύναμη \[F\]. Το σώμα αρχίζει να εκτελεί α.α.τ. Η δύναμη επαναφοράς της α.α.τ. είναι:
150. Σώμα εκτελεί α.α.τ. δεμένο στο άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το άλλο άκρο του είναι ακλόνητα στερεωμένο σε οροφή. Το σώμα δέχεται τη δύναμη του ελατηρίου και το βάρος του. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
151. Σώμα ισορροπεί ακίνητο και δεμένο στο κάτω άκρο ιδανικού κατακόρυφου ελατηρίου, το άλλο άκρο του οποίου είναι ακλόνητα δεμένο σε οροφή. Το σώμα δέχεται τη δύναμη του ελατηρίου και το βάρος του. Στη Θ.Ι. του το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[Δ\ell\]. Εκτρέπω το σώμα κατακόρυφα προς τα κάτω κατά \[d\] και απ’ τη θέση αυτή το αφήνω ελεύθερο την \[t=0\]. Το σώμα εκτελεί α.α.τ.
152. Σώμα ισορροπεί ακίνητο και δεμένο στο κάτω άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\], το άλλο άκρο του οποίου είναι ακλόνητα στερεωμένο σε οροφή. Το σώμα δέχεται τη δύναμη του ελατηρίου και το βάρος του. Ανυψώνω το σώμα κατακόρυφα μέχρι το ελατήριο ν’ αποκτήσει το φυσικό του μήκος και απ’ τη θέση αυτή το αφήνω να εκτελέσει α.α.τ. Η επιμήκυνση του ελατηρίου στη Θ.Ι. του σώματος είναι ίση με \[Δ\ell\]. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
153. Σώμα ισορροπεί ακίνητο και δεμένο στο πάνω άκρο κατακόρυφου ελατηρίου το άλλο άκρο του οποίου είναι ακλόνητα στερεωμένο σε δάπεδο. Ανυψώνω το σώμα κατακόρυφα μέχρι το ελατήριο να αποκτήσει το φυσικό του μήκος. Απ’ τη θέση αυτή την \[t=0\] το αφήνω να εκτελέσει α.α.τ. Το σώμα δέχεται τη δύναμη του ελατηρίου και το βάρος του. Η συσπείρωση του ελατηρίου στη Θ.Ι. του σώματος είναι ίση με \[Δ\ell\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
154. Σώμα ισορροπεί ακίνητο και δεμένο στο πάνω άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου που το άλλο άκρο του είναι ακλόνητα στερεωμένο σε δάπεδο. Αρχικά στο σώμα ασκείται η δύναμη του ελατηρίου και το βάρος του. Κάποια στιγμή αρχίζω να ασκώ στο σώμα κατακόρυφη σταθερή δύναμη \[F\] και το σώμα αρχίζει ν’ ανυψώνεται. Όταν το σώμα περνά απ’ τη θέση \[x_0\] καταργώ ακαριαία τη δύναμη και το σώμα εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\]. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
155. Σώμα ισορροπεί ακίνητο και δεμένο στο κάτω άκρο κατακόρυφου ελατηρίου που το πάνω άκρο του είναι ακλόνητα στερεωμένο σε οροφή. Στο σώμα αρχικά ασκείται η δύναμη του ελατηρίου και το βάρος του. Στη Θ.Ι. του το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[Δ\ell\]. Ασκώ στο σώμα κατακόρυφη σταθερή δύναμη μέτρου \[F\] και το σώμα αρχίζει να ανέρχεται. Όταν το σώμα φτάνει στη θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος καταργώ ακαριαία τη δύναμη και το σώμα εκτελεί α.α.τ. Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
156. Σώμα ισορροπεί ακίνητο δεμένο στο ένα άκρο ιδανικού οριζόντιου ελατηρίου που το άλλο του άκρο είναι ακλόνητα στερεωμένο. Η Θ.Ι. του σώματος ταυτίζεται με τη θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος. Ασκώ στο σώμα σταθερή οριζόντια δύναμη μέτρου \[F\] κατά τη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου και αυτό αρχίζει να επιμηκύνεται μέχρι το σώμα να σταματήσει στιγμιαία για πρώτη φορά στη θέση \[x_0\]. Ακριβώς τη στιγμή αυτή προσδίνω στο σώμα ταχύτητα μέτρου \[υ_0\], ομόρροπη της δύναμης και ταυτόχρονα καταργώ τη δύναμη αυτή. Το σώμα εκτελεί α.α.τ. Η ενέργεια της α.α.τ. είναι:
157. Σώμα ισορροπεί ακίνητο δεμένο στο ένα άκρο ιδανικού οριζόντιου ελατηρίου που το άλλο του άκρο είναι ακλόνητα στερεωμένο. Η Θ.Ι. του σώματος ταυτίζεται με τη θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος. Ασκώ στο σώμα σταθερή οριζόντια δύναμη μέτρου \[F\] κατά τη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου και αυτό αρχίζει να επιμηκύνεται. Το σώμα εκτελεί α.α.τ. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
158. Σώμα ισορροπεί ακίνητο δεμένο στο κάτω άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το άλλο άκρο του είναι ακλόνητα δεμένο σε οροφή. Στη Θ.Ι. του το ελατήριο έχει επιμήκυνση \[Δ\ell\]. Την \[t=0\] αρχίζω να ασκώ σταθερή κατακόρυφη δύναμη \[F\] και το σώμα αρχίζει να κατέρχεται εκτελώντας α.α.τ. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
159. Δύο σώματα με μάζες \[m_1, m_2\] όπου \[m_1 > m_2\] ισορροπούν ακίνητα δεμένα στα ελεύθερα κάτω άκρα όμοιων κατακόρυφων ιδανικών ελατηρίων που τα πάνω άκρα τους είναι προσδεμένα ακλόνητα σε οροφή. Εκτρέπω και τα δύο σώματα κατά \[d\] κατακόρυφα προς τα κάτω και τα αφήνω ταυτόχρονα ελεύθερα απ’ τις θέσεις αυτές. Τα σώματα εκτελούν α.α.τ.
160. Δύο σώματα με μάζες \[m_1, m_2\], όπου \[m_1>m_2\] είναι δεμένα και ισορροπούν ακίνητα στα ελεύθερα κάτω άκρα δύο ιδανικών όμοιων κατακόρυφων ιδανικών ελατηρίων που τα πάνω άκρα τους είναι προσδεμένα σε οροφή. Εκτρέπω και τα δύο σώματα κατακόρυφα προς τα πάνω μέχρι τα δύο ελατήρια να αποκτήσουν τα φυσικά τους μήκη. Απ’ τις θέσεις αυτές τα αφήνω ταυτόχρονα ελεύθερα και εκτελούν α.α.τ.
161. Δύο κατακόρυφα ιδανικά ελατήρια με σταθερές \[k_1, k_2\] έχουν τα πάνω άκρα τους στερεωμένα σε οροφή ενώ στα κάτω άκρα δένουμε από ένα σώμα. Τα σώματα έχουν μάζες \[m_1, m_2\] αντίστοιχα με \[m_1 > m_2\] και ισορροπούν ακίνητα. Στις Θ.Ι. των σωμάτων τα ελατήρια έχουν την ίδια επιμήκυνση. Εκτρέπω τα σώματα κατά ίδιο \[x_0\] κατακόρυφα προς τα κάτω και τα αφήνω ταυτόχρονα από εκεί ελεύθερα. Τα σώματα εκτελούν α.α.τ. Επιλέξτε τις σωστές απαντήσεις.
162. Σώμα μάζας \[m\] ισορροπεί ακίνητο στο κάτω άκρο ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το άλλο άκρο του είναι ακλόνητα στερεωμένο. Το σύστημα βρίσκεται σε λείο κεκλιμένο επίπεδο γωνίας κλίσης \[φ\]. Στο σώμα ασκείται το βάρος, η δύναμη του ελατηρίου και η κάθετη αντίδραση από το κεκλιμένο επίπεδο. Ανυψώνω το σώμα κατά τη διεύθυνση του κεκλιμένου επιπέδου μέχρι τη θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος και απ’ τη θέση αυτή το αφήνω την \[t=0\] και αυτό εκτελεί α.α.τ. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
163. Σώμα ισορροπεί ακίνητο στο κάτω άκρο ιδανικού ελατηρίου που το άλλο άκρο του είναι ακλόνητα στερεωμένο. Το σύστημα βρίσκεται σε λείο κεκλιμένο επίπεδο γωνίας κλίσης \[φ\]. Με κατάλληλο μηχανισμό μπορώ να μεταβάλω τη γωνία \[φ\]. Αρχικά \[φ=30^0\]. Εκτρέπω το σώμα κατά \[x_0\] προς τα κάτω κατά τη διεύθυνση του κεκλιμένου επιπέδου και απ’ τη θέση αυτή το αφήνω. Το σύστημα εκτελεί α.α.τ. Μεταβάλλω τη \[φ\] μέχρι να γίνει \[φ'=60^0\]. Επαναλαμβάνω ακριβώς το ίδιο πείραμα εκτρέποντας κατά το ίδιο \[x_0\] το σώμα απ’ τη Θ.Ι. του. Ποιο μέγεθος θα μεταβληθεί;
164. Τα δύο ιδανικά ελατήρια του παρακάτω σχήματος έχουν σταθερές \[k_1, k_2\] και το σώμα μάζας \[m\] είναι προσδεμένο σ’ αυτά και εκτελεί α.α.τ. σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Στη Θ.Ι. του σώματος τα ελατήρια έχουν το φυσικό τους μήκος. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
165. Τα δύο ιδανικά ελατήρια του διπλανού σχήματος έχουν σταθερές \[k_1, k_2\] και το σώμα μάζας \[m\] είναι προσδεμένο σ’ αυτά. Στη Θ.Ι. του σώματος τα ελατήρια έχουν παραμορφώσεις \[Δ\ell_1, Δ\ell_2\] αντίστοιχα. Θέτω το σώμα σε ταλάντωση πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
166. Τα δύο κατακόρυφα ιδανικά ελατήρια του διπλανού σχήματος έχουν σταθερές \[k_1, k_2\] και το σώμα μάζας \[m\] είναι προσδεμένο στα ελεύθερα άκρα και των δύο ελατηρίων. Στη Θ.Ι. του σώματος, τα δύο ελατήρια έχουν παραμορφώσεις \[Δ\ell_1\] και \[Δ\ell_2\] αντίστοιχα. Εκτρέπω το σώμα κατά \[d\] κατακόρυφα προς τα κάτω και το αφήνω απ’ τη θέση αυτή ελεύθερο. Το σώμα εκτελεί α.α.τ. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
167. Το σώμα \[Σ_1\] του σχήματος εκτελεί α.α.τ. σε λείο οριζόντιο επίπεδο δεμένο στο άκρο του ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\]. Η περίοδος της α.α.τ. του \[Σ_1\] είναι \[Τ\] και το πλάτος της \[Α\]. Όταν το σώμα φτάνει στη δεξιά ακραία θέση του συγκρούεται μετωπικά και ελαστικά με βλήμα \[Σ_2\] . Το συσσωμάτωμα εκτελεί α.α.τ. Η α.α.τ. του συσσωματώματος:
168. Το σώμα \[Σ_1\] μάζας \[m_1\] του παρακάτω σχήματος εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\] και περιόδου \[Τ\]. Στη θέση \[x_0\] πάνω απ’ τη Θ.Ι. του τη στιγμή \[t=0\] που κατέρχεται, συγκρούεται μετωπικά και πλαστικά με σώμα \[Σ_2\] μάζας \[m_2\] που ανέρχεται με ταχύτητα \[υ_2\]. Η ταχύτητα του συσσωματώματος μετά την κρούση είναι ίση με \[υ_κ \neq 0\] και το συσσωμάτωμα εκτελεί α.α.τ. με περίοδο \[Τ'\].
169. Το σώμα \[Σ_1\] μάζας \[m_1\] του διπλανού σχήματος εκτελεί α.α.τ. Στη θέση \[x_0\] πάνω απ’ τη Θ.Ι. του, τη στιγμή που κατέρχεται, συγκρούεται μετωπικά και πλαστικά με σώμα \[Σ_2\] που ανέρχεται με ταχύτητα \[υ_2\]. Αμέσως μετά την κρούση το συσσωμάτωμα ακινητοποιείται στιγμιαία και κατόπιν εκτελεί α.α.τ. Για την α.α.τ. του συσσωματώματος ισχύει:
170. Το σώμα \[Σ_1\] μάζας \[m_1\] εκτελεί α.α.τ. σε λείο οριζόντιο επίπεδο με περίοδο \[Τ\] και πλάτος \[Α\]. Τη στιγμή που διέρχεται απ’ τη Θ.Ι. με ταχύτητα \[υ_1\] συγκρούεται πλαστικά με σώμα μάζας \[m_2\] που αμέσως πριν την κρούση έχει ταχύτητα \[υ_2\] κατακόρυφης διεύθυνσης και φοράς προς τα κάτω. Το συσσωμάτωμα εκτελεί α.α.τ. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
171. Το σύστημα των σωμάτων \[Σ_1\], \[Σ_2\] του παρακάτω σχήματος εκτελεί α.α.τ. Το \[Σ_1\] είναι δεμένο στο ιδανικό ελατήριο σταθεράς \[k\], ενώ το \[Σ_2\] ακουμπάει πάνω στο \[Σ_1\]. Οι σταθερές επαναφοράς της α.α.τ. για το κάθε σώμα είναι αντίστοιχα \[D_1\],\[D_2\]. Τα σώματα έχουν μάζες \[m_1\],\[ m_2\] αντίστοιχα με \[m_1 \neq m_2\]. Ισχύει:
172. Το σύστημα των σωμάτων \[Σ_1\], \[Σ_2\] του διπλανού σχήματος εκτελεί α.α.τ. Το \[Σ_1\] είναι δεμένο στο ιδανικό ελατήριο, ενώ το \[Σ_2\] ακουμπάει πάνω στο \[Σ_1\]. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
173. Το σύστημα των σωμάτων \[Σ_1\], \[Σ_2\] του διπλανού σχήματος ισορροπεί ακίνητο σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Το \[Σ_1\] είναι δεμένο στο ιδανικό ελατήριο, ενώ το \[Σ_2\] ακουμπά στο \[Σ_1\]. Εκτρέπω το σύστημα προς τα αριστερά κατά \[x_0\] στη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου και το αφήνω ελεύθερο να εκτελέσει α.α.τ. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
174. Το μέτρο της δύναμης επαναφοράς σε μια α.α.τ. μεγιστοποιείται κάθε \[4\, sec\]. Σε χρονικό διάστημα \[40\, sec\] ο ταλαντωτής έχει εκτελέσει:
175. Σώμα εκτελεί α.α.τ. Σε μια θέση \[x_1\] το σώμα δέχεται δύναμη επαναφοράς που έχει μέτρο το \[50\, \%\] του μέτρου της δύναμης επαναφοράς που δέχεται σε μια ακραία θέση της τροχιάς του. Ο λόγος της κινητικής προς τη δυναμική ενέργεια της α.α.τ. στη θέση \[x_1\] είναι:
176. Σώμα εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\], γωνιακής συχνότητας \[ω\] και ενέργειας \[E_T\]. Σε μια θέση \[x_1\] της τροχιάς του αποκτά ταχύτητα που έχει μέτρο ίσο με το μισό του μέτρου της ταχύτητας που έχει όταν περνά απ’ τη θέση που μηδενίζεται η επιτάχυνσή του. Στη θέση \[x_1\]:

Α. για την επιτάχυνση  του σώματος ισχύει:

α. \[|α_1|=ω^2 Α\].      β. \[ |α_1|=\frac{ω^2 Α}{2} \].       γ. \[ |α_1|=\frac{ω^2 Α\sqrt{3}}{2} \].      δ. \[  |α_1|=\frac{ω^2Α \sqrt{2} }{2} \].

B. για τη δυναμική ενέργεια της α.α.τ. ισχύει:

α. \[U_{T_1}=E_T\].           β. \[U_{T_1}=\frac{E_T}{2}\].       γ. \[U_{T_1}=\frac{E_T}{3}\].          δ. \[ U_{T_1}=\frac{3E_T}{4}\].

177. Σε μια α.α.τ. ο ταλαντωτής περνά απ’ τα σημεία Γ και Δ της τροχιάς του με μη μηδενική ταχύτητα. Τα σημεία αυτά είναι συμμετρικά ως προς τη Θ.Ι. της ταλάντωσης.

Α. Για την επιτάχυνση του ταλαντωτή στις θέσεις Γ και Δ ισχύει:

α. \[α_Γ=α_Δ\].                 β. \[α_Γ=-α_Δ\].              γ. \[α_Γ=α_Δ=α_{max}\].             δ. \[|α_Γ|=2|α_Δ|\].

Β. Για τις κινητικές ενέργειες του ταλαντωτή στις θέσεις Γ και Δ ισχύει:

α. \[Κ_Γ=Κ_Δ\].                 β. \[Κ_Γ=Κ_Δ=0\].          γ. \[Κ_Γ=Κ_Δ=Κ_{max}\].           δ. \[Κ_Γ \neq Κ_Δ\].

178. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται σε κοινό σύστημα αξόνων τα διαγράμματα της δυναμικής, κινητικής, ολικής ενέργειας μιας απλής αρμονικής ταλάντωσης πλάτους Α και περιόδου Τ.


Α. Η δυναμική ενέργεια της α.α.τ. περιγράφεται στο διάγραμμα:

α. \[1\].                 β. \[2\].                 γ. \[3\].

Β. Οι τιμές των \[x_1,x_2\] είναι:

α. \[\pm \frac{A}{2}\].            β. \[\pm \frac{A\sqrt{2} }{2}\].       γ. \[\pm \frac{A\sqrt{3}}{2}\].              δ. \[ x_1=-\frac{A}{2}\, ,\, x_2=+\frac{A\sqrt{2} }{2} \].

179. Υλικό σημείο εκτελεί απλή αρμονική ταλάντωση περιόδου \[Τ\]. Ο χρόνος μεταξύ δύο διαδοχικών φορών που η δυναμική ενέργεια της α.α.τ. γίνεται ίση με την κινητική είναι:
180. Σε μια α.α.τ. την \[t=0\] ο ταλαντωτής έχει αρνητική επιτάχυνση και επιταχύνεται ενώ την ίδια στιγμή η δυναμική του ενέργεια είναι ίση με την κινητική. Η αρχική φάση της α.α.τ. είναι:
181. Σε μια α.α.τ. την \[t=0\] ο ταλαντωτής επιβραδύνεται, η δύναμη επαναφοράς που δέχεται είναι αρνητική, ενώ η κινητική του ενέργεια είναι τριπλάσια της δυναμικής. Η αρχική φάση της α.α.τ. είναι:
182. Σώμα εκτελεί α.α.τ. περιόδου \[Τ\]. Το χρονικό διάστημα μέσα σε μια περίοδο που η κινητική του ενέργεια είναι μεγαλύτερη από το τριπλάσιο της δυναμικής είναι:
183. Σώμα εκτελεί α.α.τ. περιόδου \[Τ\]. Το χρονικό διάστημα μέσα σε μια περίοδο που η δυναμική ενέργεια είναι μεγαλύτερη της κινητικής είναι:
184. Σώμα εκτελεί α.α.τ. με μέγιστη ταχύτητα \[υ_{max}\]. Στις θέσεις που η δυναμική ενέργεια της α.α.τ. είναι διπλάσια της κινητικής η ταχύτητα του σώματος είναι
185. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. περιόδου \[Τ\]. Την \[t=0\] ο ταλαντωτής έχει μέγιστη αρνητική επιτάχυνση. Την \[t_1=\frac{T}{6}\] ο λόγος της δυναμικής ενέργειας της α.α.τ. προς την κινητική ενέργεια είναι:
186. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. περιόδου \[Τ\]. Την \[t=0\] ο ταλαντωτής έχει αρνητική ταχύτητα και δέχεται μηδενική δύναμη επαναφοράς. Τη χρονική στιγμή \[t_1=\frac{T}{12}\] ο λόγος της κινητικής προς τη δυναμική ενέργεια της α.α.τ. είναι:
187. Η εξίσωση \[Κ=8-2x^2\] (S.I.) δίνει τη σχέση της κινητικής ενέργειας ενός απλού αρμονικού ταλαντωτή με την απομάκρυνσή του \[x\] απ’ τη Θ.Ι. του. Οι τιμές της ενέργειας της α.α.τ. \[Ε_Τ\] και του πλάτους \[Α\] είναι:
188. Η εξίσωση \[U_T=32-2υ^2\] (S.I.) δίνει τη σχέση της δυναμικής ενέργειας ενός απλού αρμονικού ταλαντωτή με την ταχύτητά του. Οι τιμές της ενέργειας της α.α.τ. \[Ε_Τ\] και της μέγιστης ταχύτητας \[υ_{max}\] είναι:
189. Σε μια α.α.τ. η κινητική ενέργεια του ταλαντωτή σε σχέση με την απομάκρυνσή του δίνεται απ’ τη σχέση \[Κ=4,5-50x^2\] (S.I.). Ο ταλαντωτής έχει μάζα \[1\, kg\].A. Το πλάτος του ταλαντωτή είναι:

α. \[A=0,1\, m\].              β. \[A=0,2\, m\].              γ. \[A=0,3\, m\].              δ. \[A=0,4\, m\].

Β. Ο χρόνος μεταξύ δύο διαδοχικών περασμάτων του ταλαντωτή απ’ τη Θ.Ι. του είναι:

α. \[Δt=0,05π\, sec\].     β. \[Δt=0,1π\, sec\].        γ. \[Δt=0,15π\, sec\].      δ. \[Δt=0,2π\, sec\].

190. Σώμα εκτελεί α.α.τ. και η δύναμη επαναφοράς του σώματος δίνεται απ’ τη σχέση \[ΣF=-200⋅x\] (S.I.). Αν η ενέργεια της α.α.τ. είναι \[Ε_Τ=1 J\], τότε στη διάρκεια μιας περιόδου:

Α. ο ταλαντωτής διανύει απόσταση:

α. \[0,1\, m\].          β. \[0,2\, m\].          γ. \[0,3\, m\].          δ. \[0,4 \, m\].

B. ο ταλαντωτής μετατοπίζεται κατά:

α. \[0\, m\].             β. \[0,1\, m\].          γ. \[0,4\, m\].          δ. \[-0,4\, m\].

191. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α\] και περιόδου \[Τ\]. Η επιτάχυνσή του σε συνάρτηση με την απομάκρυνσή του απ’ τη Θ.Ι. του δίνεται απ’ την εξίσωση \[α=-\frac{π^2}{9} x\] (S.I.). Το ελάχιστο χρονικό διάστημα για να μεταβεί ο ταλαντωτής απ’ τη Θ.Ι. του στη θέση \[x=\frac{A}{2}\] είναι:
192. Ταλαντωτής εκτελεί α.α.τ. ενέργειας \[Ε\]. Αν στον ταλαντωτή προσφέρω επιπλέον ενέργεια \[ΔE=3E\], τότε το πλάτος της α.α.τ. θα μεταβληθεί κατά:
193. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται τα διαγράμματα της απομάκρυνσης δύο ταλαντωτών (1), (2) σε σχέση με το χρόνο. Οι ταλαντωτές έχουν ίσες μάζες.


Α. Οι μέγιστες ταχύτητες των δύο σωμάτων ικανοποιούν τη σχέση:

α. \[υ_{max,1}=2υ_{max,2}\].  
β. \[υ_{max,1}=\frac{υ_{max,2}}{2}\]. 
γ. \[υ_{max,1}=υ_{max,2}\]. 
δ. \[ υ_{max,1}=4υ_{max,2}\].

Β. Για τις ενέργειες των δύο ταλαντωτών ισχύει:

α. \[Ε_{Τ,1}=\frac{Ε_{Τ,2}}{2}\].      β. \[Ε_{Τ,1}=2Ε_{Τ,2}\].       γ. \[Ε_{Τ,1}=4Ε_{Τ,2}\].          δ. \[ Ε_{Τ,1}=Ε_{Τ,2}\].

194. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται τα διαγράμματα της απομάκρυνσης δύο ταλαντωτών \[(1)\], \[(2)\] σε σχέση με το χρόνο. Οι ταλαντωτές έχουν ίσες μάζες.

Α. Για τις μέγιστες επιταχύνσεις των δύο ταλαντωτών ισχύει:

α. \[α_{max,1}=2α_{max,2}\].  
β. \[α_{max,1}=\frac{  α_{max,2}  }{2}\]. 
γ. \[α_{max,1}=4α_{max,2}\].  
δ. \[ α_{max,1}=\frac{α_{max,2}}{4}\].

B. Για τις μέγιστες δυναμικές ενέργειες των δύο ταλαντωτών ισχύει:

α. \[U_{Tmax,1}=U_{Tmax,2}\].                   
β. \[U_{Tmax,1}=\frac{U_{Tmax,2}}{2}\].  
γ. \[U_{Tmax,1}=2U_{Tmax,2}\].                                  
δ. \[U_{Tmax,1}=4U_{Tmax,2}\].

195. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται το διάγραμμα της ταχύτητας απλού αρμονικού ταλαντωτή σε συνάρτηση με το χρόνο.
Α. Η αρχική φάση της ταλάντωσης είναι:

α. \[φ_0=π\].    β. \[φ_0=\frac{3π}{2}\].     γ. \[φ_0=\frac{π}{2}\].       δ. \[φ_0=0\].

Β. Στη χρονική διάρκεια από  ως  ο ρυθμός μεταβολής της δυναμικής ενέργειας της α.α.τ. είναι:

α. θετικός.                   β. αρνητικός.               γ. μηδενικός.

196. Δύο ταλαντωτές με ίσες μάζες εκτελούν α.α.τ. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η γραφική παράσταση των συναρτήσεων των ταχυτήτων τους με το χρόνο.
A. Οι αρχικές φάσεις των δύο α.α.τ. είναι αντίστοιχα:
α. \[φ_{0,1}=\frac{π}{2}\, ,\, φ_{0,2}=0\]

β. \[φ_{0,1}=0\, ,\, φ_{0,2}=\frac{π}{2}\].

γ. \[φ_{0,1}=0\, ,\, φ_{0,2}=\frac{3π}{2}\].

δ. \[φ_{0,1}=\frac{3π}{2}\, ,\,  φ_{0,2}=\frac{π}{2}\].

B. Οι μέγιστες τιμές των δυνάμεων επαναφοράς των δύο ταλαντωτών είναι:

α. \[F_{επmax,1}=F_{επmax,2}\].           
β. \[F_{επmax,1}=\frac{F_{επmax,2}  }{2}\].                    
γ. \[F_{επmax,1}=2F_{επmax,2}\].

197. Δύο σώματα με ίσες μάζες είναι προσδεμένα στα άκρα δύο ιδανικών ελατηρίων με σταθερές \[k_1\] και \[k_2\] αντίστοιχα. Τα σώματα εκτελούν α.α.τ. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι μεταβολές των ταχυτήτων των δύο σωμάτων σε σχέση με το χρόνο.

Α. Ο λόγος των σταθερών των δύο ελατηρίων είναι:

α. \[\frac{k_1}{k_2} =\frac{1}{16}\].      β. \[\frac{k_1}{k_2} =16\].       γ. \[\frac{k_1}{k_2} =\frac{1}{4}\].    δ. \[ \frac{k_1}{k_2} =4\].

B. Ο λόγος των πλατών των δύο ταλαντώσεων είναι:

α. \[\frac{Α_1}{Α_2} =\frac{4}{3}\].                   
β. \[\frac{Α_1}{Α_2} =\frac{3}{4}\].                   
γ. \[\frac{Α_1}{Α_2} =\frac{1}{2}\].                   
δ. \[\frac{Α_1}{Α_2} =12\].

198. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι γραφικές παραστάσεις των ταχυτήτων δύο απλών αρμονικών ταλαντωτών σε συνάρτηση με το χρόνο. Οι ταλαντωτές έχουν ίσες μάζες.

Α. Ο λόγος των πλατών των δύο ταλαντωτών είναι:

α. \[\frac{Α_1}{Α_2} =\frac{3}{4}\].                    β. \[\frac{Α_1}{Α_2} =\frac{4}{3}\].                   

γ. \[\frac{Α_1}{Α_2} =2\].                       δ. \[\frac{Α_1}{Α_2} =\frac{1}{2}\].

Β. Ο λόγος των μέγιστων δυνάμεων επαναφοράς είναι:

α. \[\frac{    F_{επmax,1} } {F_{επmax,2}   } =3\].       
β. \[\frac{  F_{επmax,1} }{ F_{επmax,2}  } =\frac{1}{3}\].                
γ. \[\frac{F_{επmax,1}  }{  F_{επmax,2}  } =9\].                       
δ. \[  \frac{ F_{επmax,1}   }{  F_{επmax,2} } =\frac{1}{9}\].

199. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι γραφικές παραστάσεις των επιταχύνσεων δύο απλών αρμονικών ταλαντωτών σε συνάρτηση με το χρόνο. Οι μάζες τους ικανοποιούν τη σχέση \[m_1=2m_2\].


Α. Ο λόγος των σταθερών επαναφοράς των δύο ταλαντωτών είναι:

α. \[\frac{D_1}{D_2} =1\].                
β. \[\frac{D_1}{D_2} =\frac{1}{8}\].                 
γ. \[\frac{D_1}{D_2} =4\].                  
δ. \[ \frac{D_1}{D_2} =\frac{1}{2} \].
Β. Ο λόγος των ενεργειών των δύο ταλαντωτών είναι:

α. \[ \frac{ Ε_{Τ,1}}{Ε_{Τ,2}} =32\]
β. \[ \frac{Ε_{Τ,1}   }{Ε_{Τ,2} }=\frac{1}{32}  \]
γ. \[ \frac{Ε_{Τ,1}   }{Ε_{Τ,2} } =\frac{1}{4}  \]
δ. \[\frac{ Ε_{Τ,1}   }{  Ε_{Τ,2}  } =4\]

200. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή της φάσης μιας α.α.τ. σε συνάρτηση με το χρόνο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
201. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι μεταβολές των φάσεων δύο α.α.τ. σε σχέση με το χρόνο για δύο α.α.τ. Επιλέξτε ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές.
202. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι μεταβολές των φάσεων δύο α.α.τ. σε σχέση με το χρόνο.

Α. Ο λόγος των γωνιακών συχνοτήτων είναι:

α. \[\frac{ω_1}{ω_2} =1\].       
β. \[ \frac{ ω_1}{ ω_2} =\frac{1}{2}  \].        

γ. \[\frac{ω_1}{ω_2} =\frac{1}{3}\].

Β. Αν ο λόγος των μέγιστων ταχυτήτων των δύο ταλαντωτών είναι \[   \frac{  υ_{max,1}  }{ υ_{max,2}  } =2\], τότε ο λόγος των μέγιστων επιταχύνσεών τους είναι:

α. \[ \frac{  α_{max,1} } {  α_{max,2} }=1\].              
β. \[   \frac{α_{max,1} }  {  α_{max,2}  } =\frac{1}{4}\].               
γ. \[ \frac{ α_{max,1}  }{α_{max,2}  } =\frac{2}{3}  \].

203. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή της επιτάχυνσης ενός απλού αρμονικού ταλαντωτή σε συνάρτηση με την απομάκρυνση \[x\]. Σε μια περίοδο ο ταλαντωτής διανύει διάστημα \[0,4\, m\].

Α. Το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών μηδενισμών της ταχύτητας του ταλαντωτή είναι:

α. \[0,5\, sec\].                  
β. \[1\, sec\].                     

γ. \[π\, sec\].                     
δ. \[\frac{π}{2}\,  sec\].

Β. Η μέγιστη επιτάχυνση του ταλαντωτή είναι:

α. \[0,1 \frac{m}{s^2}\]                       
β. \[ 0,2 \frac{m}{s^2} \]
γ. \[ 0,4 \frac{m}{s^2} \]                      
δ. \[ 1 \frac{m}{s^2} \]

204. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι γραφικές παραστάσεις των επιταχύνσεων σε συνάρτηση με την απομάκρυνσή τους για δύο απλούς αρμονικούς ταλαντωτές με μάζες \[m_1\] και \[2m_1\] αντίστοιχα.

Α. Ο λόγος των γωνιακών συχνοτήτων για τους δύο ταλαντωτές είναι:

α. \[ \frac{ω_1}{ω_2} =\sqrt{3}  \].                 
β. \[ \frac{ω_1}{ω_2} =\frac{\sqrt{3}  }{3}\].      

γ. \[  \frac{ω_1}{ω_2} =3\].                    
δ. \[ \frac{ω_1}{ω_2} =\frac{1}{3}  \].

Β. Ο λόγος των ενεργειών των δύο α.α.τ. είναι:

α. \[\frac{ Ε_{Τ,1}   }{   Ε_{Τ,2}   } =\frac{1}{2}\].                   
β. \[  \frac{ Ε_{Τ,1}  }{  Ε_{Τ,2}   } =\frac{  3}{  2}\].       

γ. \[ \frac{ Ε_{Τ,1}  }  {Ε_{Τ,2}  } =\frac{2}{3}   \].                   
δ. \[ \frac{ Ε_{Τ,1}   }{Ε_{Τ,2} } =\frac{9}{2}  \].

205. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνονται οι γραφικές παραστάσεις των επιταχύνσεων δύο απλών αρμονικών ταλαντωτών ίσων μαζών σε συνάρτηση με την απομάκρυνσή τους απ’ τη Θ.Ι.
Α. Ο λόγος των περιόδων των α.α.τ. είναι:

α. \[  \frac{  Τ_1   }{  Τ_2} =4\].                    
β. \[\frac{  Τ_1}{Τ_2} =\frac{1}{4}\].                     

γ. \[\frac{Τ_1}{Τ_2} =\frac{1}{2}  \].                     
δ. \[  \frac{ Τ_1}{Τ_2} =2.  \].

Β. Ο λόγος των μέγιστων δυνάμεων επαναφοράς που δέχονται οι δύο ταλαντωτές είναι:

α. \[  \frac{  F_{επ,max,1}    }{ F_{  επ,max,2 }   } =1 \].           
β. \[  \frac{ F_{επ,max,1}  }{  F_{επ,max,2}  } =\frac{1}{2}   \].
γ. \[ \frac{ F_{επ,max,1}   }  {F_{επ,max,2}   } =4 \].
δ. \[ \frac{  F_{επ,max,1}   }{F_{επ,max,2}   } =8   \].

206. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η γραφική παράσταση της δύναμης επαναφοράς σε συνάρτηση με την απομάκρυνσή του ταλαντωτή σε μια α.α.τ. Η μάζα του σώματος είναι \[m=\sqrt{3}\, kg\].
A. Ο χρόνος που απαιτείται ώστε ο ταλαντωτής να μεταβεί απ’ ευθείας απ’ τη Θ.Ι. σε μια ακραία θέση για πρώτη φορά είναι:
α. \[ Δt=0,25π\, sec  \]
β. \[  Δt=0,5π\, sec  \]
γ. \[ Δt=π\, sec \]
δ. \[  Δt=2π\, sec\]
B. Αν στο χρόνο \[Δt\] αυτό, ο ταλαντωτής διανύει διάστημα , τότε η ενέργεια της α.α.τ. του είναι:
α. \[Ε_Τ=\frac{\sqrt{3}} {4}\, J\].               
β. \[Ε_Τ=\frac{\sqrt{3}}{2}\, J\].               
γ. \[ Ε_Τ=\frac{\sqrt{3}  }{16}\, J \].               
δ. \[Ε_Τ=\sqrt{3}  J\].
207. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι γραφικές παραστάσεις των δυνάμεων επαναφοράς σε συνάρτηση με την απομάκρυνσή τους για δύο απλούς αρμονικούς ταλαντωτές.

Α. Ο λόγος των σταθερών επαναφοράς των δύο ταλαντωτών είναι:
α. \[  \frac{  D_1}{  D_2  } =2\].                    
β. \[  \frac{D_1}{D_2} =\frac{1}{2}  \].         
γ. \[  \frac{D_1}{D_2} =\sqrt{2}\].                 
δ. \[\frac{D_1}{D_2} =\frac{   \sqrt{2}   } {2}\].

B. Ο λόγος των ενεργειών των δύο α.α.τ. είναι:
α. \[   \frac{   Ε_{Τ,1}       }{        Ε_{Τ,2}          } =2\].                  
β. \[   \frac{Ε_{Τ,1}  }{Ε_{Τ,2} } =\frac{1}{2}  \].                   
γ. \[\frac{Ε_{Τ,1} }   {Ε_{Τ,2}      } =4\].                  
δ. \[ \frac{ Ε_{Τ,1}  }{Ε_{Τ,2}   } =\frac{1}{4}\].
208. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η γραφική παράσταση της δυναμικής ενέργειας ενός απλού αρμονικού ταλαντωτή σε συνάρτηση με την απομάκρυνσή του. (Θεωρήστε \[\sqrt{3}\approx 1,7\]). Η απόσταση των σημείων Γ, Δ της τροχιάς του απ’ τις κοντινότερες σ’ αυτά αντίστοιχες ακραίες θέσεις της α.α.τ. είναι:
209. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι γραφικές παραστάσεις των δυναμικών ενεργειών δύο απλών αρμονικών ταλαντωτών σε συνάρτηση με την απομάκρυνσή τους. Οι ταλαντωτές έχουν ίσες μάζες. Τα χρονικά διαστήματα μεταξύ δύο διαδοχικών περασμάτων από τη Θ.Ι. τους για τον ταλαντωτή (1) και (2) είναι αντίστοιχα \[Δt_1\] και \[Δt_2\]. Ο λόγος των δύο αυτών χρονικών διαστημάτων είναι:
210. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται τα διαγράμματα της δυναμικής και της κινητικής ενέργειας ενός απλού αρμονικού ταλαντωτή σε συνάρτηση με την ταχύτητά του. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
211. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνονται οι γραφικές παραστάσεις της κινητικής ενέργειας δύο απλών αρμονικών ταλαντωτών σε συνάρτηση με την απομάκρυνσή τους. Την \[t=0\] οι ταλαντωτές βρίσκονται στη θετική ακραία θέση τους και σταματούν στιγμιαία ταυτόχρονα για πρώτη φορά μετά τη στιγμή \[t=0\]. Ο λόγος των μαζών των δύο ταλαντωτών είναι:
212. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή της δυναμικής και της κινητικής ενέργειας ενός απλού αρμονικού ταλαντωτή με το χρόνο. Η αρχική φάση της ταλάντωσης είναι \[φ_0=\frac{π}{2}\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
213. Τα σώματα \[Σ_1\] και \[Σ_2\] του παρακάτω σχήματος έχουν μάζες \[m_1=m\] και \[m_2=2m\] αντίστοιχα και ηρεμούν στερεωμένα στα άκρα ιδανικών ελατηρίων πάνω σε λείο οριζόντιο δάπεδο. Τα ελατήρια έχουν σταθερές επαναφοράς \[k_1=k\] και \[k_2=2k\]. Εκτρέπω τα σώματα κατά τη διεύθυνση των αξόνων των ελατηρίων κατά \[x_0\] και \[2x_0\] αντίστοιχα προς τα δεξιά και την \[t=0\] τα αφήνω ελεύθερα. Τα σώματα εκτελούν α.α.τ. Τη στιγμή \[t_1\] και \[t_2\] αντίστοιχα τα σώματα \[Σ_1\], \[Σ_2\] περνούν απ’ τη Θ.Ι. τους για πρώτη φορά μετά τη στιγμή \[t=0\].
A. Για τους χρόνους , ισχύει:
α. \[t_1=2t_2\].                 β. \[ t_1=4t_2\].                 γ. \[t_1=t_2\].                    δ. \[t_1=\frac{t_2}{2}  \].

Β. Για τις ενέργειες των δύο ταλαντωτών ισχύει:
α. \[Ε_{Τ,1}=\frac{  Ε_{Τ,2}  }{8}    \].              
β. \[Ε_{Τ,1}=2Ε_{Τ,2}\].          
γ. \[Ε_{Τ,1}=\frac{Ε_{Τ,2}  }{4}  \].              
δ. \[Ε_{Τ,1}=Ε_{Τ,2}   \].

214. Τα σώματα του παρακάτω σχήματος έχουν μάζες \[m_1=m\] και \[m_2=2m\] και ηρεμούν προσδεμένα στα άκρα πανομοιότυπων ιδανικών ελατηρίων πάνω σε λείο οριζόντιο δάπεδο. Την \[t=0\] προσδίνω στα σώματα \[Σ_1\, ,\, Σ_2\] ταχύτητες μέτρου \[υ_0\] και \[υ_0\sqrt{2} \] αντίστοιχα κατά τη διεύθυνση των αξόνων των ελατηρίων. Η ταχύτητα του \[Σ_1\] έχει φορά προς τα δεξιά και του \[Σ_2\] προς τ’ αριστερά.
Α. Ο λόγος των μέγιστων επιταχύνσεων των δύο σωμάτων είναι:
α. \[\frac{α_{max,1}}{α_{max,2}} =1\].              
β. \[ \frac{ α_{max,1}} {α_{max,2}} =2\].              
γ. \[\frac {   α_{max,1}    }{   α_{max,2}   } =\sqrt{2}\].
δ. \[\frac{     α_{max,1}     }{    α_{max,2}    } =\frac{\sqrt{2}   }{2}\].

Β. Οι αρχικές φάσεις των δύο α.α.τ. μπορεί να είναι:
α. \[φ_{0,1}=π\] και \[φ_{0,2}=π\].                    
β. \[φ_{0,1}=π\] και \[φ_{0,2}=0\].
γ. \[φ_{0,1}=π\] και \[φ_{0,2}=\frac{π}{2}\].                     
δ.  \[φ_{0,1}=π\] και \[φ_{0,2}=\frac{3π}{2}\].

Γ. Ο λόγος των μέγιστων δυναμικών ενεργειών των δύο ταλαντωτών είναι:
α. \[ \frac{U_{T,max,1}}{U_{T,max,2}} =1\].
β. \[ \frac{ U_{T,max,1}}{U_{T,max,2}} =\frac{1}{4}\].             
γ. \[ \frac{ U_{T,max,1}   }{  U_{T,max,2} }=2.\].            
δ. \[  \frac{U_{T,max,1}} { U_{T,max,2}  } =\frac{\sqrt{2}}{2}\].

215. Τα σώματα \[Σ_1\], \[Σ_2\] του παρακάτω σχήματος ηρεμούν δεμένα στα κάτω άκρα πανομοιότυπων κατακόρυφων ελατηρίων που τα άλλα άκρα τους είναι ακλόνητα στερεωμένα σε οροφή. Τα σώματα έχουν μάζες \[m_1\] και \[m_2=2m_1\] αντίστοιχα. Εκτρέπω τα σώματα κατακόρυφα προς τα πάνω μέχρι τα δύο ελατήρια ν’ αποκτήσουν το φυσικό τους μήκος και απ’ τη θέση αυτή τα αφήνω ελεύθερα να κινηθούν. Τα σώματα εκτελούν α.α.τ. Ο λόγος των μέγιστων δυναμικών ενεργειών των δύο ελατηρίων κατά τη διάρκεια των ταλαντώσεων είναι:
216. Δύο σώματα με ίσες μάζες είναι δεμένα και ισορροπούν στα πάνω ελεύθερα άκρα δύο ιδανικών ελατηρίων που έχουν ίδιο φυσικό μήκος που τα κάτω άκρα τους είναι προσδεμένα σε οριζόντιο δάπεδο. Εκτρέπω και τα δύο σώματα κατά \[d\] κατακόρυφα προς τα κάτω και απ’ τις θέσεις αυτές τα αφήνω ελεύθερα. Τα σώματα εκτελούν α.α.τ. Τα ελατήρια έχουν σταθερές \[k_1\], \[k_2\] με \[k_1>k_2\].
217. Το σώμα μάζας \[m\] του παρακάτω σχήματος ισορροπεί στο πάνω άκρο κατακόρυφου ελατηρίου σταθεράς \[k\]. Εκτρέπω το σώμα κατά \[y_0\] κατακόρυφα προς τα κάτω και απ’ τη θέση αυτή το αφήνω ελεύθερο να εκτελέσει α.α.τ. Η ενέργεια που δαπάνησα είναι \[Ε_1\] και η μέγιστη ταχύτητα είναι \[υ_{max,1}\]. Αντικαθιστώ το σώμα με άλλο μάζας \[4m\] και επαναλαμβάνω ακριβώς το ίδιο πείραμα εκτρέποντας το δεύτερο σώμα πάλι κατά \[y_0\] από τη Θ.Ι. του. Τώρα δαπάνησα ενέργεια \[Ε_2\] και το δεύτερο σώμα κατά την α.α.τ. έχει μέγιστη ταχύτητα \[υ_{max,2}\].

Α. Η σχέση των \[E_1\], \[E_2\]  είναι:

α. \[Ε_1=Ε_2\].                  β. \[Ε_1=2Ε_2\].                γ. \[Ε_1=4Ε_2\].                δ. \[Ε_1=\frac{Ε_2}{16}\].

B. Η σχέση των \[υ_{max,1} \, , \, υ_{max,2}\]  είναι:

α. \[υ_{max,1}=υ_{max,2}\].     
β. \[υ_{max,1}=2υ_{max,2}\].   
γ. \[υ_{max,1}=4υ_{max,2}\].   
δ. \[υ_{max,1}=\frac{υ_{max,2}  }  {  4  }   \].

218. Το σώμα μάζας \[m\] του παρακάτω σχήματος ισορροπεί στο πάνω άκρο κατακόρυφου ελατηρίου σταθεράς \[k\]. Εκτρέπω το σώμα κατά \[y_0\] κατακόρυφα προς τα κάτω και απ’ τη θέση αυτή το αφήνω ελεύθερο να εκτελέσει α.α.τ. Η ενέργεια που δαπάνησα είναι \[Ε_1\] ενώ το σώμα επιστρέφει για πρώτη φορά στη Θ.Ι. του μετά απ’ τη στιγμή που το άφησα σε χρονικό διάστημα \[Δt_1\]. Αντικαθιστώ το ελατήριο με ένα δεύτερο σταθεράς \[k_2=4k_1\] και επαναλαμβάνω το ίδιο πείραμα εκτρέποντας το σώμα κατά το ίδιο \[y_0\]. Τώρα δαπάνησα ενέργεια \[E_2\] και ο ταλαντωτής επιστρέφει στη Θ.Ι. του για πρώτη φορά σε χρονικό διάστημα \[Δt_2\].

Α. Για τις δαπανώμενες ενέργειες ισχύει:

α. \[Ε_1=4Ε_2\].                β. \[Ε_1=16Ε_2\].              γ. \[Ε_1=2Ε_2\].                δ. \[Ε_1=\frac{Ε_2}{4}   \].

Β. Για τα χρονικά διαστήματα ισχύει:

α. \[Δt_1=Δt_2\].              
β. \[Δt_1=4Δt_2\].           
γ. \[Δt_1=2Δt_2\].            
δ. \[ Δt_1=\frac{           Δt_2        }{       \sqrt{2}    }\].

219. Ο δίσκος μάζας \[m_1\] του παρακάτω σχήματος εκτελεί α.α.τ. πλάτους \[Α_1=Δ\ell\] όπου \[Δ \ell\] η συσπείρωση του ελατηρίου στη Θ.Ι. του δίσκου. Όταν ο δίσκος βρίσκεται στην ανώτερη ακραία θέση του, τοποθετούμε σ’ αυτόν δεύτερο σώμα ίσης μάζας \[m_2=m_1\]. Το σύστημα των δύο σωμάτων εκτελεί α.α.τ. με πλάτος \[A_2\].
Α. Για τα πλάτη  \[Α_1\, , \, Α_2\] ισχύει:

α. \[Α_1=Α_2\].                  β. \[Α_1=\frac{Α_2}{ 2 }  \].                   γ. \[Α_1=3Α_2\].                δ. \[Α_1=2Α_2\].

Β. Για τις μέγιστες δυναμικές ενέργειες του ελατηρίου \[U_{ελ,max,1}\, , \, U_{ελ,max,2}\] ισχύει:

α. \[U_{ελ,max,1}=U_{ελ,max,2}\].                                 
β. \[U_{ελ,max,1}= \frac{  U_{ελ,max,2}   }{    4  }\].
γ. \[U_{ελ,max,1}=\frac{  U_{     ελ,max,2      }   }{      2    }\].                                   
δ. \[U_{ελ,max,1}=\frac{    U_{ελ,max,2}   }{   16   }\].

220. Ο δίσκος μάζας \[M\] είναι στερεωμένος στο πάνω άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] και ισορροπεί όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Το άλλο άκρο του ελατηρίου είναι στερεωμένο στο έδαφος. Στο δίσκο τοποθετούμε χωρίς αρχική ταχύτητα σώμα μάζας \[m\]. Το σύστημα εκτελεί α.α.τ. Η ενέργεια της α.α.τ. είναι:
221. Δύο όμοια ιδανικά ελατήρια κρέμονται από ακλόνητα σημεία. Στα κάτω άκρα των ελατηρίων προσδένονται σώματα \[Σ_1\] μάζας \[m_1\] και \[Σ_2\] μάζας \[m_2\]. Κάτω απ’ το σώμα \[Σ_1\] δένουμε μέσω αβαρούς νήματος άλλο σώμα μάζας \[m_2\] ενώ κάτω απ’ το \[Σ_2\] δένουμε σώμα μάζας \[m_1\] (\[m_1≠m_2\] όπως φαίνεται στο ακόλουθο σχήμα). Αρχικά τα σώματα είναι ακίνητα. Κάποια χρονική στιγμή κόβουμε τα νήματα και τα σώματα \[Σ_1\] , \[Σ_2\] αρχίζουν να ταλαντώνονται. Αν η ενέργεια της α.α.τ. του \[Σ_1\] είναι \[Ε_1\] και του \[Σ_2\] είναι \[Ε_2\], τότε ισχύει:
222. Το σύστημα των σωμάτων \[Σ_1\] , \[Σ_2\] με μάζες \[m_1=m_2\] του παρακάτω σχήματος εκτελούν α.α.τ. με ενέργεια \[Ε_1\] έτσι ώστε μόλις να φτάσει στη θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος. Στη θέση αυτή κόβω ακαριαία το νήμα και το \[m_1\] συνεχίζει να εκτελεί α.α.τ. με ενέργεια \[E_2\]. Για τις ενέργειες \[Ε_1\] , \[Ε_2\] ισχύει:
223. Για τους δύο απλούς αρμονικούς ταλαντωτές του παρακάτω σχήματος ισχύει \[k_2=4k_1\] και \[m_2=\frac{m_1}{4}\]. Απομακρύνουμε τα σώματα κατά τη διεύθυνση του κεκλιμένου επιπέδου προς τα κάτω και τ’ αφήνω ελεύθερα. Κατά την απομάκρυνση των σωμάτων δαπανήσαμε και στα δύο την ίδια ενέργεια.

Α. Αν τα πλάτη των α.α.τ. είναι ,  αντίστοιχα, ισχύει γι’ αυτά:

α. \[Α_1=Α_2\].                 
β. \[Α_1=2Α_2\].              
γ. \[Α_1=\frac{Α_2}{2}\].                  
δ. \[Α_1=\frac{Α_2}{4}\]

Β. Αν  και  είναι οι μέγιστες ορμές που αποκτούν τα σώματα κατά τη διάρκεια των α.α.τ., ισχύει:

α. \[p_{1,max}=p_{2,max}\].                             
β. \[ p_{1,max}=\frac{    p_{2,max} }{ 2}\].      
γ. \[p_{1,max}=2p_{2,max}\].                           
δ. \[p_{1,max}=4p_{2,max}\].

224. Τα σώματα \[Σ_1\], \[Σ_2\] ισορροπούν στα πάνω άκρα κατακόρυφων ιδανικών ελατηρίων σταθεράς \[k_1\, ,\, k_2\] που τα άλλα άκρα τους είναι στερεωμένα σε οριζόντιο δάπεδο. Τα σώματα έχουν ίσες μάζες. Εκτοξεύω τα δύο σώματα απ’ τις Θ.Ι. τους με κατακόρυφες ταχύτητες μέτρων \[υ_1\] και \[υ_2=\frac{υ_1}{2}\] αντίστοιχα και αυτά αρχίζουν να εκτελούν α.α.τ. Παρατηρώ ότι τη στιγμή που το \[Σ_1\] επιστρέφει στη Θ.Ι. του για 1η φορά μετά την εκτόξευση του, το \[Σ_2\] ακινητοποιείται για πρώτη φορά.

Α. Για τις σταθερές των ελατηρίων \[k_1\, ,\,  k_2\]  ισχύει:
α. \[k_1=k_2 \sqrt{2}\].                        
β. \[k_1=4k_2\].               
γ. \[k_1=\frac{k_2}{4}\].      
δ. \[k_1=\frac{k_2}{   \sqrt{2}   }\].

Β. Για τις μέγιστες επιταχύνσεις των σωμάτων \[α_{max,1}\, ,\, α_{max,2}\] ισχύει:
α. \[α_{max,1}=α_{max,2}\].                                        
β. \[α_{max,1}=2α_{max,2}\].              
γ. \[α_{max,1}=4α_{max,2}\].                                      
δ. \[α_{max,1}=\sqrt{2} α_{max,2}\].

225. Τα σώματα Α, Β είναι προσδεμένα σε όμοια ελατήρια σταθεράς \[k\] και εκτελούν α.α.τ. Ο ταλαντωτής Α έχει περίοδο \[Τ_1=2π\, s\] ενώ ο Β \[Τ_2=6π\, sec\]. Αν προσδέσω μέσω νήματος τα δύο σώματα, τότε το σύστημά τους θα εκτελεί α.α.τ. δεμένο σε όμοιο με τα αρχικά ελατήριο με περίοδο \[T\] και ισχύει:
226. Σώμα μάζας \[m_1\] εκτελεί α.α.τ. πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο πλάτους Α και περιόδου \[Τ_1\]. Κάποια στιγμή που περνά απ’ τη Θ.Ι. του συγκρούεται με αρχικά ακίνητο σώμα ίσης μάζας \[m_2=m_1\]. Η κρούση είναι μετωπική και πλαστική. Μετά την κρούση το συσσωμάτωμα εκτελεί α.α.τ. με περίοδο \[T_2\].


Α. Για τις περιόδους \[Τ_1, Τ_2\] των δύο α.α.τ. ισχύει:
α. \[Τ_1=Τ_2\].                  
β. \[Τ_1=2Τ_2\].               
γ. \[Τ_1=4Τ_2\].                
δ. \[Τ_1=\frac{Τ_2 \sqrt{2}}{2}\].

Β. Το ποσοστό μεταβολής της ενέργειας της ταλάντωσης κατά τη διάρκεια της κρούσης είναι:
α. \[π=-50 \%\].           
β. \[π=50 \%\].              
γ. \[π=-25 \%\].           
δ. \[π=25 \%\].

227. Σώμα μάζας \[m_1\] εκτελεί α.α.τ. ενέργειας \[Ε_{Τ,1}\] και μέγιστης ταχύτητας \[υ_{max,1}\] πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Όταν το σώμα βρίσκεται στη δεξιά ακραία θέση του συγκρούεται με δεύτερο σώμα μάζας \[m_2=3m_1\] που πριν την κρούση έχει κατακόρυφη ταχύτητα μέτρου \[υ_2\]. Η κρούση είναι πλαστική και το συσσωμάτωμα που προκύπτει εκτελεί και αυτό α.α.τ. με ενέργεια \[Ε_{Τ,2}\] και μέγιστη ταχύτητα \[υ_{max,2}\].
A. Για τις ενέργειες των α.α.τ. ισχύει:
α. \[Ε_{Τ,1}=2Ε_{Τ,2}\].                                         
β. \[ Ε_{Τ,1}=\frac{  Ε_{Τ,2}  }{  2  }\].   
γ. \[Ε_{Τ,1}=4Ε_{Τ,2}\].                                           
δ. \[Ε_{Τ,1}=Ε_{Τ,2}\].

Β. Για τις μέγιστες ταχύτητες  και  ισχύει:
α. \[υ_{max,1}=υ_{max,2}\]
β. \[υ_{max,1}=2υ_{max,2}\]
γ. \[υ_{max,1}=\frac{  υ_{max,2}   }{  2 }\]
δ. \[υ_{max,1}=3υ_{max,2}\]

228. Το σώμα μάζας \[m_1\] του παρακάτω σχήματος εκτελεί α.α.τ. με πλάτος \[Α\] και περίοδο \[T\]. Κάποια στιγμή που διέρχεται απ’ τη Θ.Ι. του συγκρούεται πλαστικά με σώμα \[m_2\] ίσης μάζας που πριν την κρούση έχει κατακόρυφη ταχύτητα \[υ_2\]. Μετά την κρούση το συσσωμάτωμα εκτελεί α.α.τ.
Α. Οι σταθερές επαναφοράς ,  των δύο α.α.τ. πριν και μετά την κρούση είναι:

α. \[D_1=2D_2\].               β. \[D_1=4D_2\].               γ. \[D_1=D_2\].

Β. Το ποσοστό μεταβολής της ενέργειας της ταλάντωσης κατά την κρούση είναι:

α. \[π=-25 \%\].            β. \[π=-50 \%\].            γ. \[π=-75 \%\].            δ. \[π=30 \%\].

229. Ιδανικό κατακόρυφο ελατήριο σταθεράς \[k\] έχει το πάνω άκρο του ελεύθερο σε δάπεδο ενώ το άλλο άκρο του είναι στερεωμένο σε οριζόντιο δάπεδο όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Αρχικά τοποθετώ στο πάνω άκρο του ελατηρίου σώμα μάζας \[m\] και το αφήνω ελεύθερο απ’ τη Θ.Φ.Μ. του ελατηρίου. Το σώμα εκτελεί α.α.τ. με μέγιστη ταχύτητα \[υ_{max_1}\]. Επαναλαμβάνω το ίδιο ακριβώς πείραμα με σώμα μάζας \[4m\] και κατόπιν πάλι εκτελεί α.α.τ. με μέγιστη ταχύτητα \[υ_{max_2 }\].

Ο λόγος των μέγιστων ταχυτήτων  είναι:

230. Το ιδανικό ελατήριο σταθεράς \[k\] του παρακάτω σχήματος έχει το κάτω άκρο του στερεωμένο σε δάπεδο ενώ στο πάνω άκρο του έχουμε στερεώσει μάζα \[m\]. Το ελατήριο είναι συσπειρωμένο με τη βοήθεια κατακόρυφου αβαρούς νήματος και το σώμα στη θέση αυτή ισορροπεί ενώ το μέτρο της τάσης του νήματος είναι \[3mg\] όπου \[g\] η επιτάχυνση της βαρύτητας. Μια χρονική στιγμή κόβω το νήμα ακαριαία και το σώμα εκτελεί α.α.τ. με σταθερά επαναφοράς \[D=k\]. Η μέγιστη επιτάχυνση της α.α.τ. του σώματος είναι:
231. Το σώμα του παρακάτω σχήματος ισορροπεί στο κάτω άκρο ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] και βρίσκεται πάνω σε κεκλιμένο επίπεδο γωνίας κλίσης \[φ=30^0\]. Στη θέση ισορροπίας του σώματος, το ελατήριο είναι συσπειρωμένο με τη βοήθεια αβαρούς νήματος. Στη θέση αυτή το μέτρο της δύναμης του ελατηρίου είναι ίσο με το μισό του μέτρου του βάρους του σώματος.

Την  κόβω το νήμα και το σώμα αρχίζει να εκτελεί α.α.τ. σταθεράς  με θετική φορά πάνω

Α) Η ενέργεια της α.α.τ. του σώματος είναι:

α) \[\frac{m^2 g^2}{2k}\],                        β) \[\frac{m^2 g^2}{4k}\],                        γ) \[\frac{m^2 g^2}{8k}\].

B) Η χρονική στιγμή που το σώμα περνά απ’ τη θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος για πρώτη φορά είναι:

α) \[π \sqrt{   \frac{ m }{ k } }\],                      
β) \[\frac{π}{3} \sqrt{\frac{m}{k}  }\],                      
γ) \[\frac{π}{4} \sqrt{     \frac{m}{k}    }\].

232. Το σώμα μάζας \[m_1=m\] του παρακάτω σχήματος είναι δεμένο στο κάτω άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου που το άλλο άκρο του είναι προσδεμένο σε οροφή. Θέτω το σώμα σε α.α.τ. την \[t=0\] δίνοντάς σ’ αυτό ταχύτητα \[υ_0\] που έχει κατακόρυφη διεύθυνση και φορά προς τα πάνω στη θέση που ήταν αρχικά ακίνητο. Η πάνω ακραία θέση της α.α.τ. του είναι η θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος. Τη χρονική στιγμή \[t=\frac{21T}{4}\] όπου \[Τ\] η περίοδος της α.α.τ. του σώματος ακαριαία πάνω στο σώμα αφήνω ένα δεύτερο σώμα ίσης μάζας. Το σύστημα των δύο σωμάτων εκτελεί α.α.τ. με \[D=k\]. Το ποσοστό μεταβολής της ενέργειας της α.α.τ. πριν και μετά την τοποθέτηση του δεύτερου σώματος είναι:
233. Το σώμα μάζας \[m\] του παρακάτω σχήματος ισορροπεί στο κάτω άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το πάνω άκρο του είναι προσδεδεμένο σε οροφή. Στη θέση αυτή το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[Δ\ell\]. Την \[t=0\] δίνω στο σώμα κατακόρυφη ταχύτητα \[υ_0\] με φορά προς τα πάνω και αυτό αρχίζει να εκτελεί α.α.τ. με σταθερά επαναφοράς \[D=k\] και πλάτος ίσο με το \[Δ\ell\]. Τη χρονική στιγμή \[t_1=\frac{15T}{4}\] όπου \[Τ\] η περίοδος της α.α.τ. του σώματος τοποθετώ σ’ αυτό χωρίς αρχική ταχύτητα δεύτερο σώμα ίδιας μάζας \[m\]. Αμέσως μετά την τοποθέτηση, το σύστημα των δύο σωμάτων:
234. Το σώμα μάζας \[m\] του παρακάτω σχήματος ισορροπεί στο κάτω άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το άλλο άκρο του είναι προσδεμένο σε οροφή. Στη θέση αυτή το ελατήριο έχει επιμήκυνση \[Δ\ell\]. Την \[t=0\] ασκώ στο σώμα σταθερή κατακόρυφη δύναμη με φορά προς τα κάτω και μέτρου \[F=3\, mg\] όπου \[g\] η επιτάχυνση της βαρύτητας. Το σώμα αρχίζει να εκτελεί α.α.τ. με σταθερά επαναφοράς \[D=k\] χωρίς η δύναμη να καταργηθεί. Το πλάτος της α.α.τ. του είναι:
235. Το σώμα μάζας \[m\] του παρακάτω σχήματος ισορροπεί στο κάτω άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το άλλο άκρο του είναι προσδεμένο σε οροφή. Στη θέση αυτή το ελατήριο έχει επιμήκυνση \[Δ \ell \]. Την \[t=0\] ασκώ στο σώμα σταθερή κατακόρυφη δύναμη με φορά προς τα πάνω και μέτρου \[F=2\, mg\] όπου \[g\] η επιτάχυνση της βαρύτητας. Το σώμα εκτελεί α.α.τ. με \[D=k\] χωρίς η δύναμη να καταργηθεί και με θετική φορά πάνω
A) Το πλάτος της ταλάντωσης είναι:

α) \[Δ \ell \],                          β) \[2Δ\ell\],                        γ) \[3Δ\ell\].

B) Η χρονική στιγμή που το σώμα περνά για πρώτη φορά απ’ τη θέση που το ελατήριο έχει το φυσικό του μήκος είναι:
α) \[t_1=\frac{π}{2} \sqrt{   \frac{m}{k}   }\],              
β) \[t_1=\frac{π}{3} \sqrt{       \frac{m}{k}    }\],                      
γ) \[t_1=π\sqrt{      \frac{m}{k}   }\].

236. Το σώμα μάζας \[m\] του παρακάτω σχήματος ισορροπεί δεμένο στο κάτω άκρο ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] πάνω σε λείο κεκλιμένο επίπεδο γωνίας κλίσης \[φ\] με \[ημφ=0,6\]. Στη θέση ισορροπίας το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[Δ\ell\]. Την \[t=0\] ασκώ στο σώμα σταθερή δύναμη \[F\] που έχει τη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου με φορά προς τα πάνω και μέτρο \[F=0,3w\] όπου \[w\] το βάρος του σώματος. Το σώμα αρχίζει να εκτελεί α.α.τ. με \[D=k\] χωρίς να καταργήσουμε την \[F\] με θετική φορά πάνω

Α) Η ενέργεια της α.α.τ. του σώματος είναι:

α) \[\frac{kΔl^2}{2}\],                         β) \[\frac{kΔl^2}{4}\],                         γ) \[\frac{kΔl^2}{8}\].

B) Το σώμα περνά απ’ τη Θ.Φ.Μ. του ελατηρίου για πρώτη φορά την που είναι:

α) \[π\sqrt{    \frac{m}{k}  }\],                      
β) \[\frac{ π}{2} \sqrt{   \frac{m}{k}   }\],                      
γ) \[\frac{π}{6} \sqrt{ \frac{m}{k}     } \].

237. Το σώμα του παρακάτω σχήματος ισορροπεί δεμένο στο κάτω άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το άλλο άκρο του είναι ακλόνητα δεμένο σε τοίχο. Το σώμα βρίσκεται σε λείο κεκλιμένο επίπεδο γωνίας κλίσης \[φ\]. Εκτρέπω το σώμα απ’ τη Θ.Ι. του μέχρι το ελατήριο να αποκτήσει το φυσικό του μήκος και απ’ τη θέση αυτή το αφήνω ελεύθερο. Το σώμα εκτελεί α.α.τ. με \[D=k\] πλάτους \[Α\] και περιόδου \[Τ\]. Αυξάνω τη γωνία του κεκλιμένου επιπέδου ώστε να γίνει \[φ'\] με \[ημφ'=2ημφ\] και επαναλαμβάνω το ίδιο ακριβώς πείραμα. Το σώμα εκτελεί πάλι α.α.τ. με σταθερά \[D=k\] πλάτους \[Α'\] και περιόδου \[Τ'\].

A) Για τα πλάτη των δύο ταλαντώσεων ισχύει:

α) \[Α'=Α\],                    β) \[Α'=Α/2\],                    γ) \[Α'=2Α\].

B) Για τις περιόδους των δύο ταλαντώσεων ισχύει:

α) \[Τ'=2Τ\],                 β) \[Τ'=Τ\],                   γ) \[Τ'=Τ/2\].

238. Σώμα μάζας \[m\] είναι δεμένο στο κάτω άκρο κατακόρυφου ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το άλλο άκρο του είναι ακίνητο. Το σώμα ισορροπεί. Την \[t=0\] ασκώ στο σώμα σταθερή κατακόρυφη δύναμη μέτρου \[F\] και φοράς προς τα πάνω και το σώμα αρχίζει να ανέρχεται. Τη στιγμή που το σώμα περνά για πρώτη φορά απ’ τη θέση που η δύναμη του ελατηρίου μηδενίζεται, καταργώ ακαριαία την \[F\] και το σώμα αρχίζει να εκτελεί α.α.τ. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι \[g\]. Το πλάτος της α.α.τ. του σώματος είναι:
239. Σε κάθε φθίνουσα μηχανική ταλάντωση:
240. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση ενός σώματος που η δύναμη που αντιστέκεται στην κίνησή του είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] μια θετική σταθερά και \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητάς του:
241. Σύστημα ελατήριο-σώμα του παρακάτω σχήματος τίθεται σε κίνηση.
242. Σώμα εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση και η δύναμη που αντιστέκεται στην κίνησή του μεταβάλλεται με την αλγεβρική τιμή της ταχύτητάς του σύμφωνα με τη σχέση \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] είναι μια θετική σταθερά. Στα παρακάτω σχήματα δίνονται τα πιθανά διαγράμματα που δείχνουν τη μεταβολή του πλάτους της ταλάντωσης με το χρόνο. Το σωστό διάγραμμα είναι το:
243. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση ενός σώματος που η αντιτιθέμενη δύναμη στην κίνησή του είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\], όπου \[b\] μια θετική σταθερά και \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητας του σώματος. Αν \[Α_0\] το πλάτος της ταλάντωσης τη στιγμή \[t=0\] και \[Λ\] μια άλλη θετική σταθερά, το πλάτος της ταλάντωσης εξαρτάται απ’ το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση:
244. Σώμα εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση και την \[t=0\] έχει πλάτος \[Α_0\] και ενέργεια \[E_{T,0}\]. Το πλάτος του σώματος μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[ Α = Α_0 e^{ - Λ t } \] όπου \[ Λ \] μια θετική σταθερά. Στα παρακάτω σχήματα δίνονται πιθανά διαγράμματα που δείχνουν τη μεταβολή της ενέργειας της ταλάντωσης με το χρόνο. Ποιο διάγραμμα είναι το σωστό;
245. Σώμα εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση, την \[t=0\] έχει πλάτος \[Α_0\] και η χρονική μεταβολή του πλάτους του δίνεται απ’ τη σχέση \[ A=A_0 e^{-Λt} \] όπου \[Λ\] μια θετική σταθερά. Να αντιστοιχήσετε τις συναρτήσεις του πλάτους \[A=f(t)\] και της ενέργειας \[E_T=f(t)\] με τα διαγράμματα της δεύτερης στήλης.
246. Σώμα εκτελεί φθίνουσα ταλάντωση και η αντιτιθέμενη δύναμη στην κίνησή του είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\], όπου \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητας. Η θετική σταθερά \[b\] εξαρτάται:
247. Σε μια φθίνουσα ταλάντωση η δύναμη αντίστασης είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\]. Η μονάδα μέτρησης στο S.I. της θετικής σταθεράς \[b\] είναι:
248. Αντιτιθέμενη δύναμη της μορφής \[F_ { αν } = - b υ \] όπου \[b\] θετική σταθερά και \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητας δέχονται:
249. Ταλαντωτής εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση και δέχεται δύναμη αντίστασης που είναι ανάλογη κατά μέτρο με το μέτρο της ταχύτητάς του, δηλαδή είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] θετική σταθερά. Η συνισταμένη δύναμη που δέχεται τότε ο ταλαντωτής ισούται με:
250. Σώμα μάζας \[m=0,5\, kg\] εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση και δέχεται αντιτιθέμενη δύναμη \[F_{αν}\] στην κίνησή του. Αν η σταθερά επαναφοράς του ταλαντωτή είναι \[D = 100 \frac{N}{m}\] και οι αλγεβρικές τιμές της απομάκρυνσης, της ταχύτητας και της επιτάχυνσης του σώματος είναι \[x,\, υ,\, α\] αντίστοιχα, τότε η αλγεβρική τιμή της \[F_{αν}\] δίνεται απ’ τη σχέση:
251. Σε μια φθίνουσα αρμονική ταλάντωση η αντιτιθέμενη δύναμη είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\], όπου \[b\] είναι μια θετική σταθερά. Η δύναμη επαναφοράς του ταλαντωτή και η αντιτιθέμενη δύναμη:
252. Σε μια φθίνουσα αρμονική ταλάντωση η δύναμη αντίστασης είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] θετική σταθερά. Το έργο της \[F_{αν}\] είναι:
253. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση η αντιτιθέμενη δύναμη δίνεται απ’ τη σχέση \[F_{αν}=-bυ\]. Σε χρονικό διάστημα \[Δt\] ο ταλαντωτής έχει διανύσει διάστημα \[s\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
254. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση, η δύναμη που αντιστέκεται στην κίνηση είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητας και \[b\] μια θετική σταθερά. Στη διάρκεια μιας περιόδου το μέτρο της αντιτιθέμενης δύναμης \[F_{αν}\]:
255. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση που την \[t=0\] το πλάτος της είναι \[A_0\], η χρονοεξίσωση του πλάτους δίνεται απ’ τη σχέση \[Α=Α_0 e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Η σταθερά \[Λ\] εξαρτάται:
256. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση η χρονοεξίσωση του πλάτους δίνεται απ’ τη σχέση \[Α=Α_0 e^{-Λt}\]. Η μονάδα μέτρησης της θετικής σταθεράς \[Λ\] στο S.I. είναι:
257. Σώμα εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση δεχόμενη δύναμη αντιτιθέμενη στην κίνηση της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητας και \[b\] μια θετική σταθερά. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Για συγκεκριμένη τιμή της σταθεράς απόσβεσης \[b\]:
258. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση περιόδου \[T\], το πλάτος της την \[t=0\] είναι \[A_0\] και μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με την \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] μια θετική σταθερά. Αν την \[t=κT\] (όπου \[κ\] θετικός ακέραιος) το πλάτος της ταλάντωσης είναι \[Α_κ\] και την \[t=(κ+1)T\] το πλάτος γίνεται \[Α_{κ+1}\], τότε το πηλίκο \[ \frac{ Α_κ } { A_{κ+1} }\] :
259. Στο παρακάτω διάγραμμα δίνεται η γραφική παράσταση της απομάκρυνσης ταλαντωτή απ’ τη Θ.Ι. του σε μια φθίνουσα αρμονική ταλάντωση. Η αντιτιθέμενη δύναμη που δέχεται ο ταλαντωτής:
260. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση περιόδου \[T\] το πλάτος μειώνεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0 \, e^{-Λt} \] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Αν \[Α_0,\, Α_1,\, Α_2\] τα πλάτη της ταλάντωσης τις χρονικές στιγμές \[ t=0,\, t_1=T,\, t_2=2T \] αντίστοιχα τότε ισχύει η σχέση:
261. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση περιόδου \[Τ\], το πλάτος της μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Αν \[Ε_{Τ,κ}\] και \[Ε_{Τ,κ+1}\] η ενέργεια της ταλάντωσης τις χρονικές στιγμές \[t_1=κT\] και \[t_2=(κ+1)T\] (όπου \[κ\] θετικός ακέραιος), ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Για το πηλίκο \[ \frac{ Ε_{Τ,κ} } { Ε_{Τ,κ+1} } \] ισχύει ότι:
262. Σε φθίνουσα μηχανική ταλάντωση περιόδου \[T\], το πλάτος μειώνεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α = Α_0\, e^{-Λt} \] όπου \[Λ\] μια θετική σταθερά. Για το πηλίκο \[ \frac{ Α_κ } {Α_{κ+1} } \] όπου \[Α_κ\] και \[Α_{κ+1}\] τα πλάτη της ταλάντωσης τις χρονικές στιγμές \[t_1=κΤ\] και \[t_2=(κ+1)Τ\] (\[κ\] θετικός ακέραιος) ισχύει ότι:
263. Στο θάλαμο της πειραματικής διάταξης για τη μελέτη μιας φθίνουσας ταλάντωσης τοποθετούμε ορισμένη ποσότητα αέρα μέσω της αεραντλίας και θέτουμε το σύστημα ελατήριο-σώμα σε ταλάντωση. Αν η πίεση του αέρα στο θάλαμο παραμένει συνεχώς σταθερή, ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
264. Σώμα εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση και το πλάτος της μεταβάλλεται σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[A_0\] το πλάτος τη στιγμή \[t=0\] και \[Λ\] μια θετική σταθερά. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Για συγκεκριμένη τιμή της σταθεράς απόσβεσης \[b\]:
265. Στο θάλαμο της πειραματικής διάταξης για τη μελέτη μιας φθίνουσας μηχανικής ταλάντωσης διατηρούμε την πίεση του αέρα που περιέχει σταθερή και διεγείρουμε το σύστημα ελατήριο-σώμα ώστε ν’ αρχίσει να ταλαντώνεται προσφέροντάς του την \[t=0\] αρχική ενέργεια \[E_{T,0}\]. Την \[t=0\] ο ταλαντωτής έχει πλάτος \[A_0\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
266. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος με το χρόνο δίνεται απ’ τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου το \[Α_0\] είναι το πλάτος της στιγμής \[t=0\] και \[Λ\] μια θετική σταθερά. Για συγκεκριμένη τιμή της σταθεράς \[Λ\], η περίοδος της ταλάντωσης:
267. Σε μια απλή φθίνουσα αρμονική ταλάντωση σώματος μάζας \[m\], η δύναμη της αντίστασης \[F_{αν}\] με την ταχύτητα του ταλαντωτή \[υ\] συνδέονται απ’ τη σχέση \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] θετική σταθερά. Η γωνιακή συχνότητα της φθίνουσας ταλάντωσης δίνεται απ’ τη σχέση \[ ω = \sqrt{ \frac{D}{m}-\left( \frac{b}{2m} \right)^2 }\] όπου \[D\] η σταθερά επαναφοράς της ταλάντωσης. Σύμφωνα με τη σχέση αυτή μπορούμε να ταυτίσουμε προσεγγιστικά την περίοδο της φθίνουσας ταλάντωσης με την περίοδο \[T_0\] που θα είχε ο ταλαντωτής όταν εκτελούσε α.α.τ. αν:
268. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στο θάλαμο της πειραματικής διάταξης για τη μελέτη της φθίνουσας μηχανικής ταλάντωσης, όταν αυξάνεται η πίεση του αέρα που περιέχεται σ’ αυτόν:
269. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση που η δύναμη αντίστασης στην κίνηση συνδέεται με την ταχύτητα του ταλαντωτή σύμφωνα με τη σχέση \[F_{αν}=-bυ\], η περίοδος της φθίνουσας ταλάντωσης:
270. Σε μια μηχανική ταλάντωση η δύναμη της αντίστασης με την ταχύτητα συνδέεται με τη σχέση \[F_{αν}=-bυ\]. Αν αυξήσω το συντελεστή απόσβεσης \[b\] τότε:
271. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση που η δύναμη της αντίστασης στην κίνηση συνδέεται με την ταχύτητα του ταλαντωτή σύμφωνα με τη σχέση \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] η σταθερά απόσβεσης. Τότε για τη γωνιακή ταχύτητα της ταλάντωσης ισχύει η σχέση \[ω=\sqrt{ \frac{D } {m}-\left( \frac{b}{2m} \right)^2 }\]. Αν αυξήσω τη σταθερά \[b\], θα αυξηθεί και η περίοδος της φθίνουσας ταλάντωσης. Για να θεωρηθεί η αύξηση αυτή της περιόδου αμελητέα, πρέπει:
272. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση η αντιτιθέμενη δύναμη είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\], όπου \[b\] η σταθερά απόσβεσης. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Αν αυξήσω τη σταθερά απόσβεσης \[b\]:
273. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση που η αντιτιθέμενη δύναμη στην κίνηση είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\], όπου \[b\] η σταθερά απόσβεσης, αν αυξήσω ελάχιστα τη σταθερά απόσβεσης τότε:
274. Σε μια κίνηση που η αντιτιθέμενη δύναμη είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\], όπου \[b\] η σταθερά απόσβεσης και \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητας, η σταθερά \[b\] έχει πολύ μεγάλη τιμή. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
275. Σύστημα ελατήριο-σώμα στο οποίο το σώμα βρίσκεται σε παχύρρευστο υγρό όπως φαίνεται στο σχήμα τίθεται σε κατακόρυφη κίνηση κατά τη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου. Η κίνηση του συστήματος είναι:
276. Τρεις ανεξάρτητοι ταλαντωτές εκτελούν φθίνουσες αρμονικές ταλαντώσεις και οι αντιτιθέμενες δυνάμεις στην κίνησή τους είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\]. Οι σταθερές απόσβεσης των τριών ταλαντώσεων είναι \[b_1,\, b_2,\, b_3\] αντίστοιχα. Οι ταλαντωτές την \[t=0\] έχουν ίδιο πλάτος \[A_0\]. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνονται οι μεταβολές των πλατών τους με το χρόνο σε κοινό σύστημα αξόνων. Για τις σχέσεις των σταθερών επαναφοράς ισχύει:
277. Τρεις ανεξάρτητοι πανομοιότυποι ταλαντωτές βρίσκονται αντίστοιχα σε τρεις πειραματικούς θαλάμους και μπορούν να εκτελούν φθίνουσες μηχανικές ταλαντώσεις με δύναμη αντίστασης που εξαρτάται απ’ την ταχύτητα του καθενός σύμφωνα με τη σχέση \[F_{αν}=-bυ\], όπου \[b\] η σταθερά απόσβεσης που αντιστοιχεί στον καθένα. Οι θάλαμοι περιέχουν αέρα που στον καθένα η πίεση είναι \[P_1,\, P_2,\, P_3\] αντίστοιχα. Προσφέρουμε στον καθένα την ίδια ενέργεια \[E_{T,0}\] και ταυτόχρονα την \[t=0\] τους αφήνουμε ελεύθερους να ταλαντωθούν. Στο παραπάνω διάγραμμα φαίνονται οι μεταβολές των ενεργειών τους με το χρόνο σε κοινό σύστημα αξόνων. Για τις σχέσεις των πιέσεων στους τρεις θαλάμους ισχύει:
278. Ταλαντωτές κινούνται σε διαφορετικά μέσα και η δύναμη αντίστασης που δέχονται σε συνάρτηση με την αλγεβρική τιμή της ταχύτητάς τους είναι της μορφής \[ΣF=-bυ\], όπου \[b\] θετικές σταθερές. Στη δεξιά στήλη έχουν σχεδιαστεί τα χρονοδιαγράμματα των απομακρύνσεων των ταλαντωτών \[x\] απ’ τη Θ.Ι. τους. Να αντιστοιχήσετε τα στοιχεία της πάνω στήλης που συμβολίζονται με αριθμούς και εκφράζουν τον βαθμό της απόσβεσης, με τα διαγράμματα της κάτω στήλης.1. μικρή απόσβεση
2. μεσαία απόσβεση
3. πολύ μεγάλη απόσβεση
4. μηδενική απόσβεση

279. Ταλαντωτής εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση με γωνιακή συχνότητα \[ω\] που το πλάτος της μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[A=A_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά.Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της απομάκρυνσής του \[x\] απ’ τη Θ.Ι. του με το χρόνο. Η εξίσωση που αντιστοιχεί στο παρακάτω διάγραμμα είναι της μορφής
280. Σώμα εκτελεί φθίνουσα ταλάντωση και η αντιτιθέμενη δύναμη που δέχεται είναι της μορφής \[ΣF=-bυ\], όπου \[b\] η σταθερά απόσβεσης και \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητάς του. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
281. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
282. Όταν τα αμορτισέρ του αυτοκινήτου παλιώσουν τότε:
283. Οι παρακάτω γραφικές παραστάσεις απεικονίζουν την ταλάντωση που εκτελούν τα συστήματα ανάρτησης τριών αυτοκινήτων τα οποία κινούνται με την ίδια ταχύτητα όταν συναντούν το ίδιο εξόγκωμα στο δρόμο. Ποιο απ’ τα τρία συστήματα ανάρτησης λειτουργεί καλύτερα;
284. Σώμα εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση που η δύναμη αντίστασης είναι \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] μια θετική σταθερά και \[υ\] η στιγμιαία αλγεβρική τιμή της ταχύτητας. Ο στιγμιαίος ρυθμός μείωσης της ενέργειας της ταλάντωσης ή αλλιώς ο στιγμιαίος ρυθμός έκλυσης θερμότητας στο περιβάλλον δίνεται απ’ τη σχέση:
285. Σώμα εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση που η αντιτιθέμενη δύναμη είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] η σταθερά απόσβεσης και \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητάς του. Η σταθερά \[b\] είναι πολύ μικρή. Στη διάρκεια μιας περιόδου ο ρυθμός παραγωγής θερμότητας στον ταλαντωτή:
286. Σώμα εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση που η αντιτιθέμενη δύναμη είναι ανάλογη της ταχύτητάς του \[(F_{αν}=-bυ)\]. Αν την \[t=0\] η ενέργεια του ταλαντωτή είναι \[Ε_{Τ,0}\] και την \[t=t_1\] είναι \[E_{T,1}\] τότε η θερμότητα που εκλύεται απ’ την \[t=0\] ως την \[t=t_1\] είναι:
287. Σώμα εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση που το πλάτος της δίνεται απ’ τη σχέση \[Α=Α_0 e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Ο χρόνος \[t_{\frac 12}\] που απαιτείται ώστε το πλάτος της να γίνει ίσο με \[\frac{Α_0}{2}\] είναι:
288. Σώμα εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση που το πλάτος της μειώνεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0 e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Ο χρόνος υποδιπλασιασμού του πλάτους \[t_{ \frac{1}{2} }\]:
289. Ταλαντωτής εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση και η δύναμη αντίστασης στην κίνησή του είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] η σταθερά απόσβεσης και \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητάς του. Την \[t=0\] ο ταλαντωτής έχει πλάτος \[Α_0\], ενώ τη χρονική στιγμή \[t_1=4\, s\] το πλάτος του γίνεται \[Α_1=\frac{Α_0}{2}\]. Η χρονική διάρκεια \[Δt\] απ’ την \[t_1\] ως τη στιγμή \[t_2\] που το πλάτος γίνεται \[Α_2=\frac{Α_0}{8}\] είναι:
290. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος της μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=0,3e^{-Λt}\] (S.I.) όπου \[Λ\] μια θετική σταθερά. Το πλάτος γίνεται \[Α_1=0,15\, m\] τη χρονική στιγμή \[t_1=2\, s\]. Αν το αρχικό πλάτος στην ίδια ταλάντωση ήταν \[A_0'=0,4\, m\] το χρονικό διάστημα που απαιτείται για να γίνει \[Α_1'=0,2\, m\] είναι:
291. Στο θάλαμο της πειραματικής διάταξης της φθίνουσας ταλάντωσης, τοποθετούμε αέρα πίεσης \[P\] και προσδίνουμε στο σύστημα ελατήριο-σώμα αρχικό πλάτος \[Α_0\]. Το πλάτος της ταλάντωσης υποδιπλασιάζεται σε χρόνο \[t_{\frac 12}\]. Κατόπιν αλλάζουμε την ποσότητα του αέρα ώστε η πίεσή του να γίνει \[P'=2P\] και προσδίνω στο σύστημα αρχικό πλάτος \[Α_0'=2Α_0\]. Στην περίπτωση αυτή το πλάτος υποδιπλασιάζεται σε χρόνο \[ t_{ \frac{1}{2} }' \] . Για τους χρόνους \[t_{ \frac{1}{2} },\, t_{ \frac{1}{2} }'\] ισχύει:
292. Σε μια φθίνουσα ταλάντωση το πλάτος μειώνεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά και χρόνο υποδιπλασιασμού \[ t_{ \frac 12 } \]. Τη χρονική στιγμή \[ t_1=5t_{\frac 12} \] το πλάτος έχει μειωθεί κατά:
293. Σε μια φθίνουσα αρμονική ταλάντωση το πλάτος μεταβάλλεται σύμφωνα με τη σχέση \[ Α= 0,64 \, e^{-Λt} \] (S.I.). Την \[t_1=2\, s\] το πλάτος γίνεται \[Α_1=0,32\, m\]. Σε χρονικό διάστημα \[Δt=6\, sec\] μετά τη χρονική στιγμή \[t_1\] το πλάτος γίνεται \[A_2\] όπου:
294. Σε μια φθίνουσα αρμονική ταλάντωση το πλάτος της δίνεται απ’ τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Τη χρονική στιγμή \[t_1\] που ο ταλαντωτής ολοκληρώνει τις πρώτες \[8\] πλήρεις ταλαντώσεις του το πλάτος του υποτετραπλασιάζεται. Τη στιγμή \[t_2\] που ο ταλαντωτής εκτελεί επιπλέον \[16\] πλήρεις ταλαντώσεις μετά τη στιγμή \[t_1\] το πλάτος του ταλαντωτή \[A_2\] είναι:
295. Ταλαντωτής εκτελεί φθίνουσα μηχανική ταλάντωση περιόδου \[Τ\] και αρχικής ενέργειας \[E_{T,0}\] που το πλάτος του μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] με \[Λ\] θετική σταθερά. Τη χρονική στιγμή \[t_1=25\, T\] το πλάτος του ταλαντωτή γίνεται \[ Α_1 = \frac{ Α_0 }{ 32 } \]. Τη χρονική στιγμή \[t_2 = 15\, Τ\] η ενέργεια του ταλαντωτή είναι:
296. Ο χρόνος υποδιπλασιασμού της ενέργειας σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση που το πλάτος της μειώνεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[ Α=Α_0 \, e^{-Λt} \] όπου \[Λ\] θετική σταθερά είναι:
297. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt} \] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Την \[t=0\] η ενέργεια της ταλάντωσης είναι \[E_{T,0}\]. Η χρονική στιγμή \[t_1\] που η ταλάντωση γίνεται \[ E_{T,1} = \frac{ E_{T,0} }{32 }\] είναι:
298. Δύο ταλαντωτές με ίσες σταθερές επαναφοράς δέχονται δυνάμεις αντίστασης της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] και εκτελούν φθίνουσες ταλαντώσεις. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνονται οι μεταβολές των πλατών των δύο ταλαντωτών με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
299. Ταλαντωτής εκτελεί φθίνουσα ταλάντωση με αρχικό πλάτος \[Α_0\] που η αντιτιθέμενη δύναμη στην κίνησή του είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] η σταθερά απόσβεσης. Αν ο ίδιος ταλαντωτής εκτελούσε ίδιας μορφής ταλάντωση με ίδιο αρχικό πλάτος αλλά με μεγαλύτερη σταθερά απόσβεσης τότε:
300. Στο θάλαμο της πειραματικής διάταξης φθίνουσας ταλάντωσης του παρακάτω σχήματος εκτρέπω το σώμα κατά \[A_0\] κάτω από τη Θ.Ι. και το αφήνω από εκεί ελεύθερο. Το σώμα εκτελεί ταλάντωση μέχρι να σταματήσει σε χρόνο \[Δt_1\] εκπέμποντας σ’ όλη τη διάρκεια της κίνησής του θερμότητα \[Q_1\]. Αυξάνω την πίεση του αέρα και έτσι αυξάνω τη σταθερά απόσβεσης \[b\] και επαναλαμβάνω το ίδιο πείραμα εκτρέποντας αρχικά το σώμα κατά την ίδια \[A_0\]. Τώρα το σώμα σταματά σε χρόνο \[Δt_2\] και εκπέμπει θερμότητα \[Q_2\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Στα δύο παραπάνω πειράματα:
301. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση με περίοδο \[Τ\] το πλάτος μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] μια θετική σταθερά. Αν \[Α_1,\, Α_2,\, …,\, Α_κ,\, Α_{κ+1}\] είναι τα πλάτη της ταλάντωσης τις χρονικές στιγμές \[t_1=T,\, t_2=2T,\, t_κ=κT\] και \[T_{κ+1}=(κ+1)T\] (όπου \[κ\] θετικός ακέραιος) αντίστοιχα, τότε ισχύει: \[\frac{Α_0}{Α_1} =\frac{Α_1}{Α_2} =\, ⋯=\, \frac{Α_κ}{Α_{κ+1} } =λ_1\]. Η σταθερά \[λ_1\] είναι:
302. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση με περίοδο \[T\], το πλάτος μεταβάλλεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Η αρχική ενέργεια της ταλάντωσης είναι \[E_{T,0}\]. Αν \[Ε_{Τ,1},\, Ε_{Τ,2},\, Ε_{Τ,κ},\, Ε_{Τ,κ+1}\] είναι οι ενέργειες της ταλάντωσης τις χρονικές στιγμές \[t_1=T,\, t_2=2T,\, t_κ=κT,\, t_{κ+1}=(κ+1)Τ\] (όπου \[κ\] θετικός ακέραιος) αντίστοιχα, τότε ισχύει: \[\frac{ Ε_{Τ,0} }{ Ε_{Τ,1} } =\frac{ Ε_{Τ,1} }{ Ε_{Τ,2} }=⋯=\frac{ Ε_{Τ,κ} }{ Ε_{Τ,κ+1} } =λ_2\]. Η σταθερά \[λ_2\] είναι:
303. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση περιόδου \[Τ\] το πλάτος της μειώνεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά.

Α. Να δείξετε ότι το επί τοις εκατό ποσοστό μείωσης του πλάτους στη διάρκεια μιας περιόδου είναι σταθερό και ίσο με:

α) \[π_1=e^{ΛT}⋅100 \% \].                                      
β) \[π_1=e^{-ΛT}⋅100\%\].           
γ) \[π_1=\left(1-e^{-ΛT} \right)⋅100\%\].                            
δ) \[π_1=\left(1-e^{ΛT} \right)⋅100\%\].

Β. Αν το πλάτος της ταλάντωσης τη στιγμή \[t=0\] είναι \[Α_0=5\, cm\] και το παραπάνω ποσοστό είναι \[π_1=10\%\], τότε το πλάτος τη στιγμή \[t_2=2T\] είναι:

α) \[Α_2=4,5\, cm\].           β) \[Α_2=4\, cm\].              γ) \[Α_2=3,5\, cm\].        δ) \[Α_2=4,05\, cm\].

Γ. Η μείωση του πλάτους ανά περίοδο με το πέρασμα του χρόνου

α) αυξάνεται.                β) μειώνεται.                γ) μένει σταθερή.

304. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση περιόδου \[Τ\] το πλάτος μειώνεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά.

Α. Να δείξετε ότι το επί τοις εκατό ποσοστό μείωσης της ενέργειας της ταλάντωσης στη διάρκεια μιας περιόδου είναι σταθερό και ίσο με:
α) \[π_2=e^{2Λt}⋅100\%\].                                                  
β) \[π_2=e^{-2Λt}⋅100\%\].          
γ) \[π_2=(1-e^{-Λt} )⋅100\%\].                                          
δ) \[π_2=(1-e^{-2Λt} )⋅100\%\].

Β. Αν η ενέργεια της ταλάντωσης την \[t=0\] είναι \[Ε_{Τ,0}=0,6 J\] και το επί τοις εκατό ποσοστό μείωσης της ενέργειας ανά περίοδο είναι \[π_2=20\%\] , τότε η ενέργεια που έχει χαθεί απ’ τον ταλαντωτή μέχρι τη στιγμή \[t_1=2T\] είναι:

α) \[|ΔΕ_Τ |=0,48 J\].      β) \[|ΔΕ_Τ |=0,384 J\].    γ) \[|ΔΕ_Τ |=0,216 J\].     δ) \[|ΔΕ_Τ |=0,36 J\].

Γ. Αν απ’ τη στιγμή \[t_0=0\] ως την \[t_1\]  έχει χαθεί ενέργεια \[0,2 J\], απ’ την \[t_1\]  ως την \[t_2=2t_1\]  πιθανόν να έχει χαθεί ενέργεια:

α) \[0,2 J\].                       β) \[0,3 J\].                       γ) \[0,1 J\].

Δ. Η μείωση της ενέργειας της ταλάντωσης (εκλυόμενη θερμότητα) ανά περίοδο με το πέρασμα του χρόνου:

α) αυξάνεται.                β) μειώνεται.                γ) μένει σταθερή.

305. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος μειώνεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Ο χρόνος υποδιπλασιασμού του πλάτους είναι \[ t_{ \frac{ 1 }{ 2 } } \]. Από τη χρονική στιγμή \[t=0\] μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_2=4t_{ \frac{ 1 } { 2 } } \] το επί τοις εκατό ποσοστό μείωσης του πλάτους είναι:
306. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος μειώνεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Ο χρόνος υποδιπλασιασμού του πλάτους είναι \[t_{\frac 12}\]. Από τη χρονική στιγμή \[t=0\] ως τη χρονική στιγμή \[t_1=3t_{\frac 12}\] το επί τοις εκατό ποσοστό μείωσης της ενέργειας της ταλάντωσης είναι:
307. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος μειώνεται εκθετικά με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Από τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\], το επί τοις εκατό ποσοστό μείωσης του πλάτους της ταλάντωσης είναι \[π_1=\frac{200}{3} \%\]. Στο ίδιο χρονικό διάστημα το επί τοις εκατό ποσοστό μείωσης της ενέργειας της ταλάντωσης είναι:
308. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος μειώνεται σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\]. Στη διάρκεια μιας περιόδου το επί τοις εκατό ποσοστό μείωσης του πλάτους είναι \[π_1=30\%\]. Στο ίδιο χρονικό διάστημα το επί τοις εκατό ποσοστό μείωσης της ενέργειας είναι:
309. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος μειώνεται σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\] το επί τοις εκατό ποσοστό μεταβολής της ενέργειας της ταλάντωσης είναι \[π_2=-\frac{63}{64}⋅100 \% \]. Στο ίδιο χρονικό διάστημα το επί τοις εκατό ποσοστό μεταβολής του πλάτους της ταλάντωσης είναι:
310. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος της μειώνεται εκθετικά με το χρόνο. Ο χρόνος υποδιπλασιασμού του πλάτους είναι \[t_{\frac{1}{2}}\] ενώ της ενέργειας είναι \[t_{ \frac{1}{2} }'\]. Το πηλίκο \[\frac{ t_{ \frac 12 } }{ t_{\frac 12}' }\] είναι:
311. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος μειώνεται σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Τη χρονική στιγμή \[t_1\] που ο ταλαντωτής έχει εκτελέσει ακριβώς \[4\] ταλαντώσεις, το πλάτος του υποδιπλασιάζεται. Τη χρονική στιγμή \[t_2\] κατά την οποία ο ταλαντωτής έχει εκτελέσει επιπλέον \[12\] ταλαντώσεις μετά τη χρονική στιγμή \[t_1\], το πλάτος της ταλάντωσης γίνεται:
312. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση, το πλάτος της μειώνεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Η ενέργεια της ταλάντωσης τη στιγμή \[t=0\] είναι \[ E_{T,0}\].

Α. Ο χρόνος υποδιπλασιασμού του πλάτους της ταλάντωσης είναι:

α) \[ t_{ \frac 12 } =\frac{ln2}{Λ} \].                    
β) \[t_{\frac 12}=\frac{ln2}{2Λ} \].                  
γ) \[t_{  \frac 12 }=\frac{2ln2}{Λ}  \].                  
δ) \[ t_{\frac 12}=\frac{4ln2}{Λ}  \].

B. Τη χρονική στιγμή \[t_1 = \frac{ 3ln2}{Λ}\] το επί τοις εκατό ποσοστό της αρχικής ενέργειας της ταλάντωσης που έχει εκλυθεί με μορφή θερμότητας στο περιβάλλον είναι:

α) \[π=25\%\].                   β) \[π=50\%\].                   γ) \[π=75\%\].                    δ) \[π=\frac{63}{64}⋅100\%\].

313. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος της μειώνεται σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Την \[t=0\] ο ταλαντωτής έχει ενέργεια \[E_{T,0}\].A. Ο χρόνος υποδιπλασιασμού της ενέργειας της ταλάντωσης είναι:

α) \[ t_{\frac 12}' = \frac{ln2}{Λ} \].                 
β) \[t_{\frac 12}' = \frac{2ln2}{Λ} \].               
γ) \[ t_{\frac 12}'=\frac{ \sqrt{2}  }{2}  \frac{ln2}{Λ} \].                    
δ) \[ t_{\frac 12}'=\frac{ln2}{2Λ}\].

Β. Απ’ τη χρονική στιγμή \[t=0\] μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_1=\frac{2ln2}{Λ}\]  απ’ τον ταλαντωτή έχει εκλυθεί θερμότητα \[Q\] όπου:

α) \[Q=\frac{7E_{T,0}}{8} \].                 
β) \[Q=\frac{E_{T,0}}{16}\].                   
γ) \[Q=\frac{15}{16} E_{T,0}\].               
δ) \[Q=\frac{31}{32} E_{T,0}\].

314. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος της μειώνεται σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά. Τη στιγμή \[t_1\] που ο ταλαντωτής έχει εκτελέσει ακριβώς τις πρώτες \[5\] πλήρεις ταλαντώσεις του το πλάτος της ταλάντωσης υποδιπλασιάζεται. Για να γίνει το πλάτος \[Α_2=\frac{ Α_0 }{16}\] ο ταλαντωτής πρέπει να εκτελέσει επιπλέον \[Ν_1\] επιπλέον πλήρεις ταλαντώσεις απ’ τη στιγμή \[t_1\] όπου:
315. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος μειώνεται σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\]. Η αρχική ενέργεια της ταλάντωσης είναι \[E_{T,0}\]. Τη χρονική στιγμή που ο ταλαντωτής έχει ολοκληρώσει τις πρώτες \[8\] πλήρεις ταλαντώσεις του, το πλάτος της ταλάντωσης υποτετραπλασιάζεται. Από τη στιγμή \[t=0\] μέχρι τη στιγμή που απ’ τον ταλαντωτή έχει εκλυθεί θερμότητα \[Q=\frac{63}{64} E_{T,0}\] αυτός έχει εκτελέσει \[Ν\] πλήρεις ταλαντώσεις όπου:
316. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση αρχικής ενέργειας \[Ε_{Τ,0}\] το πλάτος της μειώνεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[A=A_0\, e^{-Λt}\]. Απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1=18\, s\] το έργο της αντιτιθέμενης δύναμης είναι \[W_{ F_{ αν } }=-\frac{15}{16} Ε_{Τ,0}\]. Ο χρόνος υποδιπλασιασμού του πλάτους της φθίνουσας ταλάντωσης είναι:
317. Σε μια φθίνουσα ταλάντωση η αντιτιθέμενη δύναμη είναι της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] η σταθερά απόσβεσης και \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητας του ταλαντωτή. Τη χρονική στιγμή \[t_1\] που η ταχύτητα του ταλαντωτή είναι \[υ_1\]. ο στιγμιαίος ρυθμός μεταβολής της ενέργειας της ταλάντωσης τη στιγμή \[t_1\] είναι:
318. Μικρό σώμα του παρακάτω σχήματος αρχικά ισορροπεί πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο δεμένο στο άκρο ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\]. Εκτρέπω το σώμα κατά \[x_0=A_0\] κατά τη διεύθυνση του άξονα του ελατηρίου και φορά προς τα δεξιά που θεωρώ θετική και απ’ τη θέση αυτή το αφήνω ελεύθερο. Το σώμα στη διάρκεια της κίνησής του δέχεται αντιτιθέμενη δύναμη απ’ τον αέρα της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] η σταθερά απόσβεσης και \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητάς του. Στη διάρκεια της πρώτης περιόδου της κίνησης έχει μέγιστη ταχύτητα μέτρου \[υ_{max,0}\].
A. Τη μέγιστη κατά μέτρο ταχύτητα την αποκτά όταν περνά:

α) απ’ τη θέση \[ x=0 \] για πρώτη φορά.

β) απ’ τη θέση \[ x=\frac{ bυ_{max,0}  } { k } \]  για πρώτη φορά.

γ) απ’ τη θέση \[x=-\frac{bυ_{max,0} }{k} \]   για πρώτη φορά.

Β. Στην παραπάνω κίνηση όσο αυξάνεται ο αριθμός των ταλαντώσεων, η θέση που αποκτά την μέγιστη κατά μέτρο ταχύτητα στη διάρκεια κάθε περιόδου:

α) πλησιάζει τη Θ.Φ.Μ. \[(x=0)\]

β) απομακρύνεται απ’ τη Θ.Φ.Μ.

γ) είναι σταθερή και ταυτίζεται με τη Θ.Φ.Μ.

319. Μικρό σώμα μάζας \[m\] ισορροπεί δεμένο στο άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] που το πάνω άκρο του είναι δεμένο στην οροφή του πειραματικού θαλάμου της φθίνουσας ταλάντωσης και περιέχει αέρα σταθερής πίεσης. Εκτρέπω το σώμα κατακόρυφα με φορά προς τα κάτω που τη θεωρώ θετική κατά \[x_0=A_0\] απ’ τη θέση ισορροπίας Α \[(x=0)\] και κατόπιν το αφήνω ελεύθερο. Το σώμα κατά την κίνησή του δέχεται δύναμη αντίστασης της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] η σταθερά απόσβεσης και \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητάς του. Στη διάρκεια της πρώτης περιόδου η μέγιστη ταχύτητα που αποκτά έχει μέτρο \[υ_{max,0}\]. Ο ταλαντωτής στην παραπάνω διάρκεια αποκτά μέγιστη κατά μέτρο ταχύτητα:
320. Δύο σώματα Α, Β με ίσες μάζες είναι δεμένα στα άκρα δύο ανεξάρτητων ιδανικών ελατηρίων και εκτελούν φθίνουσες ταλαντώσεις μικρής απόσβεσης με ίδιο αρχικό πλάτος \[Α_0\]. Οι συνισταμένες δυνάμεις για την κάθε ταλάντωση δίνονται απ’ τις σχέσεις \[ΣF_A=-100 x_A-2υ_Α\] (S.I.), \[ΣF_B=-100x_A-4υ_Α\] (S.I.) όπου \[x,\, υ\] οι αλγεβρικές τιμές της απομάκρυνσης και της ταχύτητας αντίστοιχα για τον κάθε ταλαντωτή.

Α. Τη χρονική στιγμή \[t=0\]:

α) το σώμα Α έχει μεγαλύτερη ενέργεια ταλάντωσης.

β) το σώμα Β έχει μεγαλύτερη ενέργεια ταλάντωσης.

γ) τα δύο σώματα έχουν ίσες ενέργειες ταλάντωσης.

Β. Για τις συχνότητες των δύο ταλαντωτών ισχύει:

α) \[f_A=f_B\].                             β) \[f_A > f_B\].                             γ) \[ f_A < f_B\].

Γ. Για τους χρόνους ημιζωής των δύο ταλαντώσεων \[t_{\frac 12 A},\,  t_{\frac 12 B}\]  ισχύει:

α) \[t_{\frac 12 A}=t_{\frac 12 B}\].                                   
β) \[t_{\frac 12 A} <  t_{\frac 12 B} \].                                   
γ) \[t_{\frac 12 A} > t_{\frac 12 B} \].

321. Σε μια φθίνουσα μηχανική ταλάντωση το πλάτος της ταλάντωσης μειώνεται με το χρόνο σύμφωνα με τη σχέση \[Α=Α_0\, e^{-Λt}\] όπου \[Λ\] θετική σταθερά και \[A_0\] το πλάτος της ταλάντωσης την \[t=0\]. Αν \[Q_1,\, Q_2,\, Q_3\] οι θερμότητες που εκλύονται απ’ τον ταλαντωτή στις χρονικές διάρκειες της πρώτης, της δεύτερης και της τρίτης περιόδου αντίστοιχα τότε αυτές συνδέονται με τις σχέσεις: (Υπόδειξη: Να θεωρήσετε ότι τη στιγμή \[t_1=N⋅T\] (\[N\] ακέραιος θετικός, \[Τ\] η περίοδος) η ενέργεια της ταλάντωσης είναι \[Ε_{Τ,Ν}=λ^Ν Ε_{Τ,0}\], όπου \[λ=\frac{ Ε_{Τ,1} }{ Ε_{Τ,0} }\] και \[Ε_{Τ,0},\, Ε_{Τ,1}\] οι ενέργειες της ταλάντωσης τις στιγμές \[t=0\] και \[t_1=T\] αντίστοιχα)
322. Στο διπλανό σχήμα ο ταλαντωτής εκτελεί φθίνουσα ταλάντωση σε μη λείο οριζόντιο επίπεδο λόγω των απωλειών ενέργειας μέσω του έργου της τριβής ολίσθησης. Το πλάτος της ταλάντωσης:
323. Ένας ταλαντωτής εκτελεί ελεύθερη ταλάντωση:
324. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί ελεύθερη ταλάντωση. Τότε:
325. Η ιδιοσυχνότητα του συστήματος ελατήριο-σώμα εξαρτάται:
326. Για να διπλασιάσω την ιδιοσυχνότητα του συστήματος ελατηρίου-σώματος πρέπει:
327. Για να εκτελεί ένας ταλαντωτής εξαναγκασμένη ταλάντωση πρέπει:
328. Η διεγείρουσα δύναμη που δέχεται ένας ταλαντωτής όταν εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση είναι:
329. Σε μια εξαναγκασμένη ταλάντωση η συχνότητα του ταλαντωτή:
330. Ταλαντωτής εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση συχνότητας \[f\]. Ποιο απ’ τα διαγράμματα δείχνει τη σχέση της συχνότητας της ταλάντωσης με τη συχνότητα του διεγέρτη;
331. Σύστημα ελατήριο-σώμα δέχεται αντιτιθέμενη δύναμη στην κίνησή του της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] και περιοδική δύναμη \[F=F_0\, συνωt\] με \[ω\] που μπορεί να μεταβάλλεται. Τότε:
332. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση. Αν τετραπλασιάσω τη μάζα του σώματος χωρίς να μεταβάλω τη συχνότητα του διεγέρτη τότε η συχνότητα της ταλάντωσης θα:
333. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση. Αν τετραπλασιάσω τη σταθερά επαναφοράς \[k\] χωρίς να μεταβάλω τη συχνότητα του διεγέρτη τότε η συχνότητα της ταλάντωσης:
334. Σύστημα ιδανικό ελαήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση. Αν διπλασιάσω τη συχνότητα του διεγέρτη χωρίς να μεταβάλω τα χαρακτηριστικά του ταλαντωτή τότε η συχνότητα της ταλάντωσης:
335. Το σύστημα ιδανικό ελατήριο σταθεράς \[k\] και σώμα μάζας \[m\] του παρακάτω σχήματος εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια διεγέρτη-τροχού. Το σώμα δέχεται αντιτιθέμενη δύναμη της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] όπου \[b\] θετική σταθερά και \[υ\] η αλγεβρική τιμή της ταχύτητάς του. Ο δεύτερος νόμος του Νεύτωνα για το σύστημα γράφεται:
336. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια διεγέρτη-τροχού. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Όταν μεταβάλλω τη συχνότητα του διεγέρτη μεταβάλλεται:
337. Ταλαντωτής έχει κυκλική ιδιοσυχνότητα \[ω_0\] και εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση σταθερού πλάτους \[Α\] με την επίδραση διεγείρουσας δύναμης \[F_δ\] που έχει τη μορφή \[F_δ=F_0\, συνω_δ t\]. Οι χρονοεξισώσεις της απομάκρυνσης και της ταχύτητας του ταλαντωτή για μεγάλους χρόνους \[t\] γράφονται:
338. Ταλαντωτής έχει ιδιοσυχνότητα \[f_0\] και εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση σταθερού πλάτους \[A\] με την επίδραση διεγείρουσας δύναμης \[F_δ\] που έχει τη μορφή \[F_δ=F_0\, συν2πf_δ t\]. Η χρονοεξίσωση της επιτάχυνσης του ταλαντωτή γράφεται:
339. Ταλαντωτής έχει μάζα \[m\] και γωνιακή ιδιοσυχνότητα \[ω_0\] και εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με μικρή σταθερά απόσβεσης και σταθερού πλάτους \[Α\] με την επίδραση διεγείρουσας δύναμης \[F_δ\] που έχει τη μορφή \[F_δ=F_0 συνω_δ t\]. Η χρονοεξίσωση της δυναμικής ενέργειας της ταλάντωσης για μεγάλους χρόνους \[t\] γράφεται:
340. Το πλάτος της εξαναγκασμένης μηχανικής ταλάντωσης:
341. Ταλαντωτής ιδιοσυχνότητας \[f_0\] εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια διεγέρτη συχνότητας \[f_δ\]. Αν η τιμή \[|f_0-f_δ |\] μειώνεται τότε:
342. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη. Η ιδιοσυχνότητα του συστήματος είναι \[f_0=60\, Hz\]. Αυξάνω αργά τη συχνότητα του διεγέρτη απ’ την τιμή \[f_1=50\, Hz\] ως την τιμή \[f_2=65\, Hz\]. Κατά την αύξηση αυτή:
343. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη. Η ιδιοσυχνότητα του συστήματος είναι \[f_0=30\, Hz\]. Μειώνω αργά τη συχνότητα του διεγέρτη απ’ την τιμή \[f_1=35\, Hz\] στην τιμή \[f_2=27\, Hz\]. Στη διάρκεια της μείωσης αυτής:
344. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια διεγέρτη-τροχού και με μικρή σταθερά απόσβεσης. Αυξάνω αργά τη συχνότητα του διεγέρτη από μια τιμή \[f_1\] ως μια τιμή \[f_2=40\, Hz\]. Στη διάρκεια της αύξησης αυτής παρατηρώ ότι το πλάτος της ταλάντωσης συνεχώς αυξάνεται ακόμα και αν η συχνότητα του διεγέρτη γίνει λίγο μεγαλύτερη απ’ την \[f_2\]. Απ’ αυτό συμπεραίνουμε ότι η ιδιοσυχνότητα του συστήματος είναι:
345. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια διεγέρτη τροχού και με μικρή σταθερά απόσβεσης. Μειώνω αργά τη συχνότητα του διεγέρτη από μια τιμή \[f_1\] ως την τιμή \[f_2=60\, Hz\]. Στη διάρκεια της μείωσης αυτής παρατηρώ ότι το πλάτος της ταλάντωσης συνεχώς αυξάνεται ακόμα και αν η συχνότητα του διεγέρτη γίνει λίγο μικρότερη της \[f_2\]. Απ’ αυτό συμπεραίνουμε ότι η ιδιοσυχνότητα του συστήματος \[f_0\] είναι:
346. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα ιδιοσυχνότητας \[f_0\] εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση μικρής απόσβεσης με τη βοήθεια διεγέρτη-τροχού. Μεταβάλλω αργά τη συχνότητα του διεγέρτη απ’ την τιμή \[f_1\] ως την τιμή \[f_2\]. Κατά τη μεταβολή αυτή το πλάτος της ταλάντωσης συνεχώς μειώνεται. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
347. Το σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα του παρακάτω σχήματος εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη. Αρχικά η συχνότητα περιστροφής του διεγέρτη είναι απειροελάχιστη. Αρχίζω ν’ αυξάνω αργά τη συχνότητα του διεγέρτη και τότε:
348. Ο ταλαντωτής ιδιοσυχνότητας \[f_0\] εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση πλάτους \[Α\] με σταθερή συχνότητα διεγέρτη \[f_δ ≠ f_0\]. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
349. Σε μια εξαναγκασμένη ταλάντωση όταν η συχνότητα του διεγέρτη γίνει πάρα πολύ μεγάλη:
350. Το σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα του παρακάτω σχήματος εκτελεί ταλάντωση σε θάλαμο που η πίεση του αέρα στο εσωτερικό του μπορεί να μεταβληθεί. Αρχικά το πλάτος έχει τιμή \[A_1\] και ο διεγέρτης συχνότητα \[f_δ\]. Αυξάνω την πίεση του αέρα στο θάλαμο χωρίς να μεταβάλω τη συχνότητα του διεγέρτη και τότε το πλάτος της ταλάντωσης είναι \[Α_2\] και ισχύει: (Να θεωρήσετε ότι και για τις δύο παραπάνω συχνότητες οι σταθερές απόσβεσης είναι πολύ μικρές.)
351. Ταλαντωτής εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση. Ο ταλαντωτής βρίσκεται σε κατάσταση συντονισμού. Τότε:
352. Σύστημα ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση με μικρή σταθερά απόσβεσης με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη. Η συχνότητα του διεγέρτη είναι σταθερή και ίση με \[f_1 < f_0\] όπου \[f_0\] η ιδιοσυχνότητα του ταλαντωτή. Αν αντικαταστήσω το ελατήριο με άλλο μεγαλύτερης σταθεράς \[k\] χωρίς να μεταβάλω τη συχνότητα του διεγέρτη και το \[b\],

Α) η συχνότητα της εξαναγκασμένης ταλάντωσης:

α) θα αυξηθεί.

β) θα μειωθεί.

γ) θα μείνει σταθερή.

Β) το πλάτος της εξαναγκασμένης ταλάντωσης:

α) θα αυξηθεί.

β) θα μειωθεί.

γ) θα μείνει σταθερό.

353. Ταλαντωτής εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με πολύ μικρή σταθερά απόσβεσης \[b\] και βρίσκεται σε κατάσταση συντονισμού. Αν επιφέρουμε μικρή αύξηση της σταθεράς απόσβεσης \[b\] τότε:
354. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση και βρίσκεται σε κατάσταση συντονισμού. Στην κατάσταση αυτή:
355. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη. Το σώμα δέχεται αντιτιθέμενη δύναμη της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] και η σταθερά απόσβεσης είναι πολύ μικρή. Στη διάρκεια της ταλάντωσης ο ταλαντωτής απορροφά ενέργεια απ’ το διεγέρτη κατά το βέλτιστο δυνατό τρόπο. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
356. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη. Ο ταλαντωτής δέχεται αντιτιθέμενη δύναμη της μορφής \[F_{αν}=-bυ\] και η σταθερά απόσβεσης είναι πολύ μικρή. Στη διάρκεια αυτής της ταλάντωσης ο ταλαντωτής έχει το μέγιστο δυνατό πλάτος του. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
357. Απ’ τις πειραματικές μετρήσεις μιας εξαναγκασμένης ταλάντωσης συστήματος ελατηρίου-σώματος που γίνεται με τη βοήθεια διεγέρτη-τροχού προκύπτει το παρακάτω διάγραμμα που δείχνει τη μεταβολή του πλάτους της ταλάντωσης με τη συχνότητα του διεγέρτη. Το πείραμα γίνεται με συγκεκριμένη σταθερά απόσβεσης \[b\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
358. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση και έχει ιδιοσυχνότητα \[f_0\] με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη που στρέφεται με σταθερή συχνότητα \[f_δ\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Αν για τις δύο συχνότητες ισχύει \[f_δ = f_0\] τότε:
359. Σε μια εξαναγκασμένη ταλάντωση ο ταλαντωτής έχει συντονιστεί με το διεγέρτη. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
360. Σε μια εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση ο ταλαντωτής απορροφά επιλεκτικά ενέργεια απ’ το διεγέρτη. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
361. Σε μια εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με σταθερή συχνότητα, ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
362. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη σε θάλαμο που μπορούμε να μεταβάλλουμε την πίεση του αέρα που περιέχει. Εκτελώ δύο διαφορετικά πειράματα (1), (2) στα οποία οι σταθερές επαναφοράς είναι \[b_1 < b_2\]. Να αντιστοιχήσετε τα μεγέθη τις σταθερές απόσβεσης με τα αντίστοιχα διαγράμματα.1) \[b=0\]
2) \[b_1\]
3) \[b_2\]
363. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με πολύ μικρή σταθερά απόσβεσης \[b\] και με τη βοήθεια διεγέρτη τροχού. Το σύστημα έχει ιδιοσυχνότητα \[f_0\] και ο διεγέρτης ιδιοσυχνότητα \[f_δ\]. Αρχικά το σύστημα δε βρίσκεται σε συντονισμό. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Για να βρεθεί το σύστημα σε κατάσταση συντονισμού πρέπει:
364. Σύστημα ιδανικού ελατηρίου-σώματος εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση μέσα σε θάλαμο με αέρα. Αρχικά η πίεση του αέρα είναι \[P_1\] και η σταθερά απόσβεσης \[b_1\]. Με τις συνθήκες αυτές αυξάνω αργά τη συχνότητα του διεγέρτη αρχίζοντας από μηδενική τιμή. Κατόπιν αυξάνω την πίεση στην τιμή \[P_2\] και η σταθερά απόσβεσης γίνεται \[b_2\] και επαναλαμβάνω το ίδιο πείραμα. Τα πειραματικά διαγράμματα στις δύο περιστάσεις είναι στο σχήμα:
365. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη. Η σταθερά απόσβεσης είναι πολύ μικρή. Η συχνότητα του διεγέρτη είναι \[f_δ\] και η ιδιοσυχνότητα του συστήματος είναι \[f_0\]. Αν αρχικά \[f_δ < f_0\], για να βρεθεί το σύστημα σε κατάσταση συντονισμού πρέπει:
366. Σύστημα ιδανικό ελατήριο σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη που στρέφεται με συχνότητα \[ f_δ \]. Η ταλάντωση γίνεται σε περιβάλλον μικρής απόσβεσης. Αρχικά ισχύει \[f_δ > f_0\]. Για να απορροφά ο ταλαντωτής ενέργεια απ’ το διεγέρτη με το βέλτιστο τρόπο, τότε πρέπει:
367. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη με πολύ μικρή σταθερά απόσβεσης. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή του πλάτους \[Α\] της ταλάντωσης με τη συχνότητα \[f_δ\] του διεγέρτη. Ο διεγέρτης έχει συχνότητα \[f_1\] που διατηρεί σταθερή. Για να βρεθεί το σύστημα σε κατάσταση συντονισμού στην παραπάνω συχνότητα πρέπει:
368. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη. Η σταθερά απόσβεσης είναι πολύ μικρή. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η μεταβολή του πλάτους της ταλάντωσης με τη συχνότητα του διεγέρτη \[ f_δ\]. Ο διεγέρτης έχει σταθερή συχνότητα \[ f_1\]. Για να απορροφά ο ταλαντωτής ενέργεια απ’ το διεγέρτη με το βέλτιστο τρόπο στην παραπάνω συχνότητα \[f_1\] πρέπει:
369. Δύο συστήματα ελατήριο-σώμα \[(1),\, (2)\] έχουν σταθερές ελατηρίου και μάζες σωμάτων που συνδέονται απ’ τις σχέσεις \[k_1=4 k_2\] και \[m_1 = m_2\]. Τα δύο συστήματα εκτελούν εξαναγκασμένες μηχανικές ταλαντώσεις ίδιας σταθεράς απόσβεσης και κάτω απ’ την επίδραση της ίδιας διεγείρουσας δύναμης που έχει εξίσωση \[F_δ = F_0 συνωt\].
370. Η χρονοεξίσωση της δυναμικής ενέργειας ταλαντωτή που εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση σταθερού πλάτους \[A\] είναι \[U_T=\frac{1}{2} mω_1^2 Α^2 ημ^2 (ω_2 t+φ_0)\].
371. Ένα κρυστάλλινο ποτήρι μπορεί να σπάσει λόγω ενός ηχητικού κύματος όταν:
372. Το κτίριο στη διάρκεια ενός σεισμού κινδυνεύει να καταστραφεί όταν:
373. Αν μια ομάδα ατόμων κινηθεί πάνω σε μια γέφυρα με κοινό βηματισμό τότε η γέφυρα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση. Η γέφυρα κινδυνεύει να καταστραφεί:
374. Το σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα του παρακάτω σχήματος εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού διεγέρτη. Η σταθερά απόσβεσης \[b\] της αντιτιθέμενης δύναμης είναι μικρή. Αρχικά το σύστημα βρίσκεται σε κατάσταση συντονισμού. Αν αντικαταστήσω το σώμα με άλλο τετραπλάσιας μάζας, για να βρεθεί το σύστημα ξανά σε κατάσταση συντονισμού πρέπει η συχνότητα του διεγέρτη:
375. Το σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα του παρακάτω σχήματος εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη. Η σταθερά απόσβεσης \[b\] της αντιτιθέμενης δύναμης είναι πολύ μικρή. Αρχικά το σύστημα βρίσκεται σε κατάσταση συντονισμού και η συχνότητα περιστροφής του τροχού είναι \[f_1\]. Αν αντικαταστήσω το ελατήριο με κάποιο άλλο διπλάσιας σταθεράς \[k\], για να βρεθεί το νέο σύστημα πάλι σε κατάσταση συντονισμού η συχνότητα του τροχού μεταβάλλεται στην τιμή \[f_2\]. Για τις συχνότητες \[f_1,\, f_2\] ισχύει:
376. Το σύστημα ιδανικού ελατηρίου-σώματος του παρακάτω σχήματος εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια διεγέρτη-τροχού με μικρή σταθερά απόσβεσης \[b\]. Η εξίσωση της διεγείρουσας δύναμης είναι \[F_δ=F_0\, συν10t\] (S.I.) όπου \[F_0\] η μέγιστη τιμή της. Το ελατήριο έχει σταθερά \[k= 50 \frac{N}{m}\], ενώ το σώμα έχει μάζα \[m=2 kg\]. Για να απορροφά το σύστημα από το διεγέρτη ενέργεια με το βέλτιστο τρόπο χωρίς ν’ αλλάξουμε τη συχνότητα του διεγέρτη πρέπει η μάζα του σώματος να μεταβληθεί κατά:
377. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια διεγέρτη-τροχού με μικρή σταθερά απόσβεσης. Ο τροχός έχει σταθερή συχνότητα \[f_1 = 2 f_0\] όπου \[f_0\] είναι η ιδιοσυχνότητα του συστήματος. Για να γίνει κάθε στιγμή ο ρυθμός της απορροφούμενης ενέργειας του ταλαντωτή απ’ το διεγέρτη ίσος με το ρυθμό απώλειας ενέργειας του ταλαντωτή λόγω της αντιτιθέμενης δύναμης χωρίς ν’ αλλάξω τη συχνότητα του διεγέρτη πρέπει η σταθερά του ελατηρίου να μεταβληθεί κατά:
378. Στο άκρο ιδανικού ελατηρίου σταθεράς \[k\] έχουμε συνδέσει σώμα μάζας \[m_1=m\] που με τη σειρά του είναι συνδεμένο μέσω αβαρούς και μη εκτετού νήματος με δεύτερο σώμα μάζας \[m_2=m\]. Το συνολικό σύστημα εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη που έχει σταθερή συχνότητα \[f_δ=\frac{1}{2π} \sqrt{\frac km}\] . Κάποια χρονική στιγμή κόβουμε το νήμα και το σώμα μάζας \[m_1\] εξακολουθεί να εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση.

Α) Αν οι συχνότητες των ταλαντώσεων πριν και μετά το κόψιμο του νήματος είναι αντίστοιχα \[f_1\]  και \[f_2\]  τότε ισχύει:

α) \[f_1=\frac{1}{2π} \sqrt{ \frac{k}{2m} }\]  ,  \[f_2=\frac{1}{2π} \sqrt{  \frac km  }\].

β) \[ f_1 = f_2 = \frac{1}{2π} \sqrt{\frac{k}{2m}} \].

γ) \[f_1 = f_2 = \frac{1}{2π} \sqrt{\frac{ k }{ m }  } \].

Β) Αν τα πλάτη των ταλαντώσεων πριν και μετά το κόψιμο του νήματος είναι αντίστοιχα \[A_1,\, A_2\]  τότε ισχύει:

α) \[Α_1 = Α_2\].               β) \[ Α_2 > Α_1 \].                           γ) \[Α_1  > Α_2\].

379. Σύστημα ελατήριο-σώμα εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση μικρής απόσβεσης με τη βοήθεια διεγέρτη-τροχού. Ο τροχός έχει σταθερή συχνότητα \[f_1\] που φαίνεται στο διάγραμμα του παρακάτω σχήματος. Αν διπλασιάσω τη μάζα του σώματος τότε:

Α. η συχνότητα της ταλάντωσης:

α) θα αυξηθεί.             β) θα μειωθεί.             γ) θα μείνει σταθερή.

Β. το πλάτος της ταλάντωσης:

α) θα μειωθεί.             β) θα αυξηθεί.             γ) θα μείνει σταθερό.

380. Σύστημα ελατήριο-σώμα ιδιοσυχνότητας \[f_0\] εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση μικρής απόσβεσης με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη που έχει σταθερή συχνότητα περιστροφής \[f_1 < f_0\]. Αν αντικαταστήσω το ελατήριο με άλλο μεγαλύτερης σταθεράς \[k\] τότε:

Α. η περίοδος της ταλάντωσης:

α) θα αυξηθεί.             β) θα μειωθεί.             γ) θα παραμείνει σταθερή.

Β. το πλάτος της ταλάντωσης:

α) θα αυξηθεί.             β) θα μειωθεί.      γ) θα παραμείνει σταθερό.

381. Τρία σώματα με ίσες μάζες \[m_1 = m_2 = m_3 = 1\, kg\] έχουν προσδεθεί στα κάτω άκρα κατακόρυφων ιδανικών ελατηρίων που τα πάνω άκρα τους στερεώνονται σε οριζόντια μεταλλική ράβδο όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Τα ελατήρια έχουν σταθερές \[k_1 = 25 \frac Nm,\, k_2=100 \frac Nm\] και \[k_3=200 \frac Nm\] αντίστοιχα. Με τη βοήθεια κατακόρυφης περιοδικής δύναμης που ασκώ στη ράβδο, εξαναγκάζω τα τρία συστήματα σε ταλάντωση. Η συχνότητα της διεγείρουσας δύναμης είναι σταθερή και ίση με \[f_δ=\frac{5}{π} Hz\], ενώ η ράβδος παραμένει συνεχώς οριζόντια. Η σταθερά απόσβεσης είναι μικρή και για τα τρία συστήματα.

Α. Για τις συχνότητες ταλάντωσης των τριών συστημάτων ισχύει:

α) \[f_3 > f_2 > f_1\].          β) \[ f_1 > f_2 > f_3\].          γ) \[ f_1 = f_2 = f_3\].

B. Για τα πλάτη ταλάντωσης των τριών συστημάτων ισχύει:

α) το Σ1 έχει το μεγαλύτερο πλάτος.

β) το Σ2 έχει το μεγαλύτερο πλάτος.

γ) το Σ3 έχει το μεγαλύτερο πλάτος.

δ) και τα τρία σώματα έχουν ίσα πλάτη.

Γ. Αν αυξήσω τη συχνότητα της διεγείρουσας δύναμης, τότε το πλάτος του σώματος Σ1:

α) θα αυξηθεί.             β) θα μειωθεί.             γ) θα μείνει σταθερό.

382. Στα κάτω άκρα ιδανικών κατακόρυφων ελατηρίων έχουν προσδεθεί σώματα μάζας \[m_1=m,\, m_2=4m\] και \[m_3=\frac m2\] αντίστοιχα. Τα πάνω άκρα των ελατηρίων στερεώνονται σε ελαστική χορδή όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Ασκώ στη χορδή κατακόρυφη περιοδική δύναμη σταθερής συχνότητας \[f_δ\]. Έτσι τα σώματα αρχίζουν να εκτελούν εξαναγκασμένες ταλαντώσεις και διαπιστώνω ότι τα σώματα με μάζες \[m_2,\, m_3\] ταλαντώνονται με μέγιστο πλάτος.
Α. Για τις συχνότητες των τριών ταλαντώσεων ισχύει:

α) \[f_1 < f_2 = f_3\].          β) \[f_2=f_3 <  f_1\].                      γ) \[f_1 = f_2 = f_3\].

Β. Για τις σταθερές των ελατηρίων \[k_2\]  και \[k_3\]  ισχύει:

α) \[k_2 = 8 k_3\].                 β) \[k_2 =4 k_3\].                          γ) \[k_2=16 k_3\].

Γ. Αν γνωρίζω ότι \[k_1=k_2\]  και αρχίζω να αυξάνω αργά τη συχνότητα της διεγείρουσας δύναμης τότε το πλάτος της ταλάντωσης του ταλαντωτή με μάζα \[m_1\]  αρχικά:

α) θα αυξάνεται.          β) θα μειώνεται.                      γ) θα μένει σταθερό.

383. Ταλαντωτής εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη με μικρή σταθερά απόσβεσης \[b\]. Αρχικά η συχνότητα του διεγέρτη έχει σταθερή τιμή \[f_1\] και το πλάτος της ταλάντωσης έχει σταθερή τιμή \[A_1\]. Αυξάνω αργά τη συχνότητα του διεγέρτη και όταν η συχνότητα του διεγέρτη αποκτά την τιμή \[f_2\] τότε το πλάτος της ταλάντωσης γίνεται πάλι \[Α_1\]. Για την ιδιοσυχνότητα του ταλαντωτή και τη συχνότητα \[f_1\] του διεγέρτη ισχύει:
384. Στο παρακάτω σχήμα το ιδανικό ελατήριο έχει σταθερά \[k\] και το σώμα μάζα \[m\]. Ο ταλαντωτής εκτελεί εξαναγκασμένη μηχανική ταλάντωση μικρής απόσβεσης. Για μια συγκεκριμένη τιμή της συχνότητας \[f_1\] του διεγέρτη η απομάκρυνση του ταλαντωτή απ’ τη Θ.Ι. του δίνεται απ’ τη σχέση \[x=A ημ \frac 13 \sqrt{\frac km} t\].
A. Για δύο διαφορετικές τιμές της περιόδου του διεγέρτη \[ T_1,\, T_2\] με \[ T_1 > T_2 \] παρατηρώ ότι το πλάτος της ταλάντωσης εμφανίζει την ίδια τιμή \[A_1\]. Για την τιμή της \[T_2\]  ισχύει:

α) \[Τ_2=2π\sqrt{\frac mk}\].       β) \[ Τ_2 > 2π\sqrt{ \frac mk } \].       γ) \[ Τ_2 < 2π\sqrt{ \frac mk }\].

B. Για να βρεθεί ο ταλαντωτής σε συντονισμό για τη συχνότητα \[f_1\] του διεγέρτη πρέπει να αντικαταστήσω το ελατήριο με άλλο σταθεράς \[k'\] για την οποία ισχύει:

α) \[k'=\frac{k}{3} \].                   β) \[k'=3k\].                    γ) \[k'=\frac{k}{9}\].                    δ) \[k'=9k\].

385. Σύστημα ιδανικό ελατήριο-σώμα βρίσκεται σε πειραματικό θάλαμο και εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση μικρής σταθεράς απόσβεσης \[b_1\] με τη βοήθεια τροχού-διεγέρτη. Το πλάτος της ταλάντωσης είναι \[A_1\] για δύο διαφορετικές συχνότητες \[f_1,\, f_2\] του διεγέρτη με \[f_1 < f_2\]. Αυξάνω λίγο την πίεση του αέρα στο θάλαμο και η σταθερά απόσβεσης γίνεται \[b_2\]. Τώρα ο ταλαντωτής αποκτά πλάτος \[A_1\] για δύο διαφορετικές συχνότητες του διεγέρτη \[f_3,\, f_4\] με \[f_4 > f_3\]. Για τις διαφορές των συχνοτήτων ισχύει:
386. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ το ίδιο σημείο με ίδια διεύθυνση και ίσες συχνότητες. Η σύνθετη κίνηση του σώματος είναι:
387. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ το ίδιο σημείο ίδιας διεύθυνσης και ίσων συχνοτήτων. Σύμφωνα με την αρχή της επαλληλίας:
388. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι., ίδιας διεύθυνσης και ίσων περιόδων. Τη χρονική στιγμή \[t_α\] το σώμα έχει απομάκρυνση αλγεβρικής τιμής \[x\] ενώ οι απομακρύνσεις του την ίδια στιγμή αν εκτελούσε μόνο την πρώτη ή μόνο τη δεύτερη ταλάντωση έχουν αλγεβρικές τιμές \[x_1\] και \[x_2\] αντίστοιχα. Οι δύο επιμέρους ταλαντώσεις έχουν διαφορά φάσης \[φ\]. Για τις τιμές \[x,\, x_1,\, x_2\] ισχύει:
389. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας ίδιων διευθύνσεων και ίσων συχνοτήτων. Η αρχή της επαλληλίας εκτός από τις επιμέρους στιγμιαίες απομακρύνσεις ισχύει:
390. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ το ίδιο σημείο ίδιων διευθύνσεων και με ίσες γωνιακές συχνότητες. Το πλάτος της σύνθετης κίνησης του σώματος εξαρτάται:
391. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο επιμέρους α.α.τ. γύρω απ’ το ίδιο σημείο ίδιων διευθύνσεων και με ίσες συχνότητες. Η συχνότητα της σύνθετης κίνησης είναι:
392. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο επιμέρους α.α.τ. γύρω απ’ το ίδιο σημείο που έχουν ίδιες διευθύνσεις και οι χρονοεξισώσεις των απομακρύνσεών τους είναι αντίστοιχα \[x_1=A_1\, ημωt\] και \[x_2=A_2\, ημ(ωt+φ)\]. Το πλάτος \[Α\] της σύνθετης κίνησης είναι:
393. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης και γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. που οι απομακρύνσεις τους δίνονται από τις σχέσεις \[x_1=A\, ημωt\] και \[x_2=A\, ημ(ωt+φ)\]. Η σύνθετη α.α.τ. που προκύπτει έχει πάντα:
394. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο επιμέρους α.α.τ. γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας ίδιων διευθύνσεων. Οι χρονοεξισώσεις των απομακρύνσεων των δύο επιμέρους α.α.τ. είναι αντίστοιχα \[x_1=A_1\, ημωt\] και \[x_2=A_2\, ημ(ωt+φ)\]. Η χρονοεξίσωση της ολικής απομάκρυνσης του σώματος είναι \[x=A\, ημ(ωt+θ)\] όπου η \[εφθ\] είναι:
395. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω από την ίδια θέση ισορροπίας με ίδιες διευθύνσεις, ίσες συχνότητες και πλάτη αντίστοιχα \[A_1,\, A_2\]. Η απομάκρυνση του σώματος απ’ τη Θ.Ι. του δίνεται απ’ τη σχέση \[x=A ημ(ωt+θ)\] όπου \[ εφθ = \frac{ Α_Κ ημφ }{ Α_Λ+Α_Κ συνφ } \]. Το πλάτος \[Α_Κ\] είναι:
396. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. που οι απομακρύνσεις τους με το χρόνο βρίσκονται απ’ τη σχέση \[x_1=\sqrt{3} ημ \left( ωt+\frac{π}{6}\right) \] (S.I.) και \[x_2=0,5 ημωt\] (S.I.). Η σύνθετη ταλάντωση έχει χρονοεξίσωση απομάκρυνσης \[x=A ημ(ωt+θ)\]. Η \[εφθ\] είναι ίση με:
397. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. με ίδιες διευθύνσεις και χρονοεξισώσεις απομακρύνσεων \[x_1=A_1 ημωt\] και \[x_2=A_2 ημωt\] αντίστοιχα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
398. Οι χρονοεξισώσεις των απομακρύνσεων δύο α.α.τ. με κοινή διεύθυνση και Θ.Ι. είναι \[x_1=A_1 ημωt\] και \[x_2=A_2 ημωt\]. Η σύνθεση των παραπάνω α.α.τ. είναι μια α.α.τ. που η χρονοεξίσωση της απομάκρυνσής της δίνεται απ’ τη σχέση:
399. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο επιμέρους απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και με ίδια διεύθυνση. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνονται οι μεταβολές των απομακρύνσεων των επιμέρους α.α.τ. με το χρόνο. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
400. Οι χρονοεξισώσεις των απομακρύνσεων δύο απλών αρμονικών ταλαντώσεων με κοινή διεύθυνση και Θ.Ι. είναι \[x_1=A_1 ημωt\] και \[x_2=A_2 ημωt\]. Η κίνηση που προκύπτει απ’ τη σύνθεση των δύο αυτών α.α.τ. έχει πλάτος:
401. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο α.α.τ. κοινής διεύθυνσης και Θ.Ι. με απομακρύνσεις \[x_1=A_1\, ημωt\] και \[x_2=A_2\, ημ(ωt+π)\] αντίστοιχα. Η φάση της σύνθετης ταλάντωσης είναι:
402. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο α.α.τ. κοινής διεύθυνσης και Θ.Ι. Οι μεταβολές των απομακρύνσεών τους με το χρόνο φαίνονται στο παρακάτω διάγραμμα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
403. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης και γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας με εξισώσεις απομακρύνσεων \[x_1=0,1 ημωt\] (S.I.), \[x_2=-0,05 ημωt\] (S.I.).
404. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης και κοινής Θ.Ι. Στο παρακάτω διάγραμμα του σχ. 1 φαίνονται οι μεταβολές των απομακρύνσεων με το χρόνο για τις α.α.τ. αυτές. Αν το σώμα εκτελούσε την καθεμιά απ’ τις παραπάνω α.α.τ. ξεχωριστά θα είχε μέγιστες ταχύτητες \[υ_{max,1}\] και \[υ_{max,2}\] αντίστοιχα. Το διάγραμμα που δείχνει τη μεταβολή της ταχύτητας του σώματος κατά τη σύνθετη κίνησή του είναι:
405. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης και γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. με εξισώσεις απομάκρυνσης \[x_1=0,1\, ημ(5t+φ)\] (S.I.) και \[x_2=0,1\, ημ5t\] (S.I.). Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Αν η γωνία \[φ\]:
406. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο α.α.τ. γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. ίδιας διεύθυνσης και ίδιων συχνοτήτων. Για να παραμένει το σώμα συνεχώς ακίνητο πρέπει:
407. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο α.α.τ. ίδιας διεύθυνσης και γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται οι μεταβολές των ταχυτήτων του σώματος με το χρόνο αν εκτελούσε ξεχωριστά την καθεμιά α.α.τ. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
408. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης και γύρω απ’ το ίδιο σημείο με χρονοεξισώσεις απομακρύνσεων \[x_1=A_1\, ημωt,\, x_2=A_2\, ημ(ωt+φ)\] με \[A_2 > A_1\]. Τότε το πλάτος \[Α\] της σύνθετης ταλάντωσης παίρνει πάντα τιμές:
409. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης και γύρω απ’ το ίδιο σημείο με χρονοεξισώσεις απομακρύνσεων \[x_1=A_1\, ημωt,\, x_2=A_2 ημ(ωt+φ)\] με \[A_2 > A_1\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
410. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και με χρονοεξισώσεις απομακρύνσεων \[x_1=ημωt\] (S.I.) και \[x_2=\sqrt{3} \, συνωt\] (S.I.). Το πλάτος της σύνθετης ταλάντωσης είναι:
411. Μια σύνθετη ταλάντωση σώματος που προκύπτει από δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις που οι χρονοεξισώσεις των απομακρύνσεών τους είναι \[x_1=A_1\, ημωt\] και \[x_2=A_2\, ημ \left( ωt+\frac{π}{2} \right) \] με \[A_1≠A_2\]. Η σύνθετη ταλάντωση έχει:
412. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης και γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας. Οι μεταβολές των απομακρύνσεων των επιμέρους α.α.τ. με το χρόνο φαίνονται στο παρακάτω διάγραμμα. Η εξίσωση της απομάκρυνσης της σύνθετης ταλάντωσης είναι:
413. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και ίδιων συχνοτήτων. Η ενέργεια της συνισταμένης ταλάντωσης είναι:
414. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας με χρονοεξισώσεις απομάκρυνσης \[x_1=A_1\, ημ(ωt+φ_{0,1} ),\, x_2=A_2\, ημ(ωt+φ_{0,2} )\] με \[φ_{0,1} > φ_{0,2}\]. Αν είναι \[A\] το πλάτος της συνισταμένης ταλάντωσης τότε η χρονοεξίσωση της απομάκρυνσης της ταλάντωσης αυτής είναι:
415. Σώμα εκτελεί δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις \[(1) , \, (2)\] ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. Οι χρονοεξισώσεις των απομακρύνσεων των δύο αυτών ταλαντώσεων είναι \[x_1=A_1\, ημ(ωt+φ_{0,1} )\] και \[x_2=A_2\, ημ(ωt+φ_{0,2} )\] με \[φ_{0,2} > φ_{0,1}\]. Η γωνία \[θ\] που έχει \[εφθ=\frac{Α_2 ημ(φ_{0,2}-φ_{0,1} ) }{ Α_1+Α_2 συν(φ_{0,2}-φ_{0,1} ) }\] είναι:
416. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας και ίδιας διεύθυνσης με χρονοεξισώσεις απομακρύνσεων \[x_1=ημ \left( ωt+\frac{π}{6} \right)\] και \[x_2=2 ημ \left( ωt+\frac{2π}{3} \right)\] ( \[ x_1,\, x_2\] σε \[cm\], \[t\] σε \[sec\]). Η συνισταμένη ταλάντωση έχει πλάτος:
417. Σώμα κινείται σε διεύθυνση που ταυτίζεται με τον άξονα \[x'x\] και η απομάκρυνσή του απ’ τη Θ.Ι. δίνεται από τη σχέση: \[x=5\sqrt{3}\, \left( ημ \left( 10t+ \frac{π}{6} \right)+συν10t \right)\] (\[x_1,\, x_2\] σε \[cm,\: t\] σε \[sec\]). Η μέγιστη ταχύτητα του σώματος είναι:
418. Όταν μια ταλάντωση παρουσιάζει διακροτήματα σημαίνει ότι:
419. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι., ίδιου πλάτους και συχνοτήτων που διαφέρουν ελάχιστα. Η σύνθετη κίνηση που προκύπτει:
420. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης και γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. Οι χρονοεξισώσεις των απομακρύνσεών τους είναι αντίστοιχα \[x_1=A ημω_1 t,\, x_2=A ημω_2 t\] με \[ω_1 ≈ ω_2\]. Το πλάτος της σύνθετης ταλάντωσης που προκύπτει:
421. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης και γύρω από την ίδια θέση ισορροπίας. Για να είναι η σύνθετη κίνηση που προκύπτει ταλάντωση με διακροτήματα αρκεί οι επιμέρους ταλαντώσεις:
422. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης και γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας. Η χρονοεξίσωση της πρώτης επιμέρους ταλάντωσης είναι \[x_1=A\, ημ202πt\] (S.I.). Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές; Για να είναι η σύνθετη κίνηση ταλάντωση που παρουσιάζει διακροτήματα, η χρονοεξίσωση της απομάκρυνσης της δεύτερης ταλάντωσης μπορεί να είναι η:
423. Ένα σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης και ίδιου πλάτους \[Α\] που πραγματοποιούνται γύρω απ’ το ίδιο σημείο. Οι συχνότητες των δύο επιμέρους ταλαντώσεων είναι \[f_1,\, f_2\], διαφέρουν λίγο μεταξύ τους και ισχύει \[f_1 > f_2\]. Ποιες απ’ τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
424. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. με χρονοεξισώσεις απομάκρυνσης \[x_1=A\, ημω_1 t\] και \[x_2 = A\, ημω_2 t\] που οι \[ω_1,\, ω_2\] διαφέρουν πολύ λίγο μεταξύ τους. Η μέγιστη τιμή του πλάτους της συνισταμένης κίνησης είναι:
425. Σώμα εκτελεί ταλάντωση με διακροτήματα με περίοδο ταλάντωσης \[Τ\] και περίοδο διακροτημάτων \[T_δ\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
426. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας με παραπλήσιες συχνότητες. Οι χρονοεξισώσεις των απομακρύνσεών τους είναι αντίστοιχα \[x_1=A\, ημ2πf_1 t\] και \[x_2=A\, ημ2πf_2 t\]. Η συχνότητα της σύνθετης ταλάντωσης που προκύπτει είναι:
427. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης, γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας με χρονοεξισώσεις απομακρύνσεων \[x_1=A\, ημ2πf_1 t\] και \[x_2=A\, ημ2πf_2 t\] με \[ f_1 ≈ f_2 \]. Ο χρόνος μεταξύ δύο διαδοχικών μεγιστοποιήσεων του πλάτους είναι:
428. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης, γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. με χρονοεξισώσεις απομακρύνσεων \[x_1=A\, ημω_1 t\] και \[x_2=A\, ημω_2 t\] με \[ ω_1 ≈ ω_2 \] και \[ω_1 > ω_2 \]. Ο χρόνος μεταξύ δύο διαδοχικών μηδενισμών του πλάτους είναι:
429. Ένα σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης, ίδιου πλάτους και γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. Οι συχνότητές τους \[f_1,\, f_2\] διαφέρουν λίγο μεταξύ τους και ισχύει \[f_1 > f_2\]. Αν αυξήσω ελάχιστα τη συχνότητα \[f_2\] χωρίς αυτή να υπερβεί την \[f_1\], τότε ο χρόνος μεταξύ δύο διαδοχικών μεγιστοποιήσεων του πλάτους:
430. Σε μια σύνθετη ταλάντωση με διακροτήματα η περίοδος των διακροτημάτων είναι \[T_δ\]. Το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από ένα μηδενισμό του πλάτους μέχρι τη μεθεπόμενη μεγιστοποίησή του είναι:
431. Σώμα εκτελεί σύνθετη ταλάντωση που παρουσιάζει διακροτήματα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Αφού η περίοδος της ταλάντωσης είναι \[T=0,01\, s\],
432. Σώμα εκτελεί σύνθετη ταλάντωση που παρουσιάζει διακροτήματα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές; Αφού η περίοδος του διακροτήματος είναι \[Τ_δ=0,5\, s\]:
433. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιου πλάτους και γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας. Οι εξισώσεις των απομακρύνσεων των δύο αυτών α.α.τ. είναι αντίστοιχα \[x_1=0,1\, ημ202πt\] (S.I.) και \[x_2=0,1\, ημ198πt\] (S.I.). Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
434. Υλικό σημείο εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ την ίδια θέση με ίδια διεύθυνση. Η χρονοεξίσωση της απομάκρυνσης του υλικού σημείου απ’ τη Θ.Ι. του δίνεται απ’ τη σχέση \[x=16\, συν2πt\cdot ημ502πt\] (\[x\] σε \[cm,\: t\] σε \[sec\]). Ποιες απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
435. Υλικό σημείο εκτελεί ταλάντωση με διακροτήματα. Στο χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών μηδενισμών του πλάτους το σώμα διέρχεται \[120\] φορές απ’ τη θέση ισορροπίας του. Ο λόγος της περιόδου των διακροτημάτων προς την περίοδο της ταλάντωσης είναι:
436. Υλικό σημείο εκτελεί ταλάντωση με διακρότημα και έχει περίοδο \[T\] και περίοδο διακροτημάτων \[T_δ\]. Ο αριθμός των ταλαντώσεων που εκτελεί ο ταλαντωτής μεταξύ δύο διαδοχικών μεγιστοποιήσεων του πλάτους είναι:
437. Υλικό σημείο εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις που εκτελούνται στην ίδια διεύθυνση γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. Οι χρονοεξισώσεις των απομακρύνσεών τους είναι \[x_1=0,1\, ημ402πt\] (S.I.) και \[x_2=0,1\, ημ398πt\] (S.I.). Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
438. Υλικό σημείο εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης, γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και ίσων πλατών. Η απομάκρυνση της συνισταμένης ταλάντωσης δίνεται απ’ τη σχέση \[x=0,2\, συν2πt \cdot ημ1000πt\] (S.I.). Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
439. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. με χρονοεξισώσεις των απομακρύνσεων που δίνονται από τη σχέση \[x_1=A_1\, ημωt\] και \[x_2=A_2\, ημ(ωt+φ)\] με \[0 ≤ φ ≤ π\]. Αν το σώμα εκτελούσε μόνο την πρώτη α.α.τ. θα αποκτούσε μέγιστη ταχύτητα και επιτάχυνση \[υ_{max,1},\, α_{max,1}\] ενώ για την δεύτερη α.α.τ. οι αντίστοιχες τιμές είναι \[υ_{max,2},\, α_{max,2}\] αντίστοιχα.

Α. Η μέγιστη ταχύτητα στη σύνθετη κίνηση του σώματος είναι \[υ_{max} = υ_{max,1} + υ_{max,2} \]  αν η γωνία:

α) \[ φ=0 \].            β) \[ φ = π\, rad\].         γ) \[ φ=\frac{π}{2}\,  rad\].    δ) έχει οποιαδήποτε τιμή.

Β. Η μέγιστη επιτάχυνση στη σύνθετη κίνηση του σώματος είναι \[α_{max}=α_{max,1}+α_{max,2}\]  αν η γωνία:

α) \[ φ=0 \].     β) \[ φ=π\, rad \].               γ) \[ φ=\frac{π}{2}\,  rad\].      δ) έχει οποιαδήποτε τιμή.

Γ. Η μέγιστη δύναμη επαναφοράς που δέχεται που δέχεται το σώμα στη σύνθετη κίνησή του είναι \[ΣF_{max}\], ενώ λόγω της κάθε μίας από τις επιμέρους \[ΣF_{max,1}, \,  ΣF_{max,2}\]  και τότε ισχύει \[ ΣF_{max}  = ΣF_{max,1} + ΣF_{max,2} \]  αν:

α) \[ φ=0 \].                      β) \[ φ= π\, rad\].               γ) \[φ=\frac{π}{2}\,  rad\].            δ) \[φ=\frac{π}{4}\,  rad\].

440. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. με χρονοεξισώσεις απομακρύνσεων \[x_1=A_1\, ημωt\] και \[x_2=A_2\, ημ(ωt+φ)\] με \[0 ≤ φ ≤ π\]. Η ενέργεια της πρώτης ταλάντωσης είναι \[E_{T,1}\] και της δεύτερης είναι \[E_{T,2}\]. Για την ενέργεια της σύνθετης ταλάντωσης \[E_T\] ισχύει \[Ε_Τ=Ε_{Τ,1} + Ε_{Τ,2}\] αν η γωνία:
441. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. με χρονοεξισώσεις απομακρύνσεων \[x_1=A\, ημωt\] και \[x_2=A\, ημ(ωt+φ)\] με \[0 ≤ φ ≤ π\].

Α. Για να έχει η σύνθετη ταλάντωση πλάτος \[A'=A\] πρέπει η γωνία:

α) \[φ=0\].                        β) \[φ=\frac{π}{2}\, rad\].              γ) \[φ=π\, rad\].                δ) \[φ= \frac{2π}{3} rad\].

B. Για να έχει η σύνθετη ταλάντωση πλάτος \[ Α' = Α \sqrt{2} \] πρέπει η γωνία:

α) \[φ=π\, rad\].     β) \[φ=\frac{π}{2} rad\].              γ) \[φ=\frac{π}{4} rad\].               δ) \[ φ=0 \].

442. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο συμφασικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας και ίδιας συχνότητας με πλάτη \[Α_1\] και \[Α_2=3A_1\]. Το πλάτος της σύνθετης ταλάντωσης είναι:
443. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης, γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και ίδιων συχνοτήτων με διαφορά φάσης \[Δφ= φ_1 - φ_2 ≠ 0 \] και πλάτη \[Α_1,\, Α_2\] αντίστοιχα. Για να έχει η σύνθετη ταλάντωση τη φάση της δεύτερης επιμέρους ταλάντωσης πρέπει:
444. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης, γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και ίδιων συχνοτήτων με διαφορά φάσης \[Δφ=φ_1-φ_2\] και πλάτη \[Α_1,\, Α_2\] αντίστοιχα. Για να παραμένει το σώμα συνεχώς ακίνητο πρέπει:
445. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο α.α.τ. ίδιας διεύθυνσης και γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι.. Το πλάτος τους είναι αντίστοιχα \[Α_1,\, Α_2\]. Τη στιγμή που το σώμα έχει απομάκρυνση \[x_1=+A_1\] λόγω της πρώτης ταλάντωσης, έχει ταυτόχρονα \[x_2=-A_2\] λόγω της δεύτερης. Το πλάτος της σύνθετης ταλάντωσης είναι \[Α=\frac{Α_1}{2}\]. Το πλάτος της δεύτερης είναι:
446. Υλικό σημείο εκτελεί ταυτόχρονα δύο α.α.τ. ίδιας διεύθυνσης, γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και ίδιων συχνοτήτων. Το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών περασμάτων του σημείου απ’ τη Θ.Ι. του είναι \[Δt=1\, s\]. Αν το σημείο εκτελούσε μόνο την πρώτη επιμέρους ταλάντωση θα είχε κάποια στιγμή \[t_1\] απομάκρυνση \[x_1=-0,15\, m\] και ταχύτητα \[υ_1=-0,15π\sqrt{3}\, \frac{m}{s}\] ενώ αν εκτελούσε μόνο τη δεύτερη οι αντίστοιχες τιμές την \[t_1\] θα ήταν \[x_2=-0,4\, m\] και \[υ_2=0,4 π\sqrt{3} \frac{ m}{s}\].A. Οι τιμές της απομάκρυνσης και της ταχύτητας του σώματος τη στιγμή \[t_1\] είναι:

α) \[x=0,25\, m\],    \[υ=0,55π \sqrt{3} \frac{ m }{ s } \].

β) \[x=-0,55\, m\],  \[υ=0,25π\sqrt{3} \frac{ m }{ s } \].

γ) \[x=0,55\, m\],    \[υ=0,55π\sqrt{3} \frac{ m }{ s } \].

Β. Το πλάτος της σύνθετης ταλάντωσης είναι:

α) \[Α=0,7\, m\].                 β) \[Α=0,6\, m\].                 γ) \[Α=0,8\, m\].

447. Ένα σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και ίδιας διεύθυνσης. Οι ταλαντώσεις είναι συμφασικές και έχουν ίσα πλάτη. Αν οι ενέργειες των ταλαντώσεων είναι \[Ε_{Τ,1}\] και \[Ε_{Τ,2}\] αντίστοιχα ενώ η εξίσωση της συνισταμένης ταλάντωσης είναι \[Ε_Τ\], τότε ισχύει:
448. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και ίδιας διεύθυνσης που έχουν ενέργειες \[Ε_{Τ,1},\, Ε_{Τ,2}\] αντίστοιχα ενώ η σύνθετη ταλάντωση έχει ενέργεια \[Ε_Τ\] που ικανοποιεί τη σχέση \[Ε_Τ = Ε_{Τ,1} = Ε_{Τ,2}\]. Η διαφορά φάσης των δύο επιμέρους α.α.τ. είναι:
449. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και ίδιας διεύθυνσης με εξισώσεις απομακρύνσεων \[x_1=A_1\, ημ(ωt+φ_{0,1} ),\, x_2=A_2 ημ(ωt+φ_{0,2} )\] με \[φ_{0,2} > φ_{0,1}\]. Αν \[Ε_{Τ,1},\, Ε_{Τ,2},\, Ε_Τ\] οι ενέργειες των επιμέρους α.α.τ. και της σύνθετης αντίστοιχα, τότε αν για συγκεκριμένες \[φ_{0,1},\, φ_{0,2}\] με \[φ_{0,2} > φ_{0,1}\] ισχύει \[Ε_Τ=Ε_{Τ,1}+Ε_{Τ,2}+\sqrt{E_{T,1}\cdot E_{T,2} }\] και η σύνθετη ταλάντωση προηγείται της πρώτης επιμέρους κατά \[\frac{π}{6} rad\], τότε τα πλάτη \[Α_1,\, Α_2\] συνδέονται με τη σχέση:
450. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο α.α.τ. γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και ίδιας διεύθυνσης με ίδια πλάτη \[Α\] και ίσες συχνότητες. Την \[t=0\] οι απομακρύνσεις του σώματος λόγω της πρώτης και λόγω της δεύτερης ταλάντωσης είναι \[x_1=x_2=\frac{\sqrt{3} A}{2}\]. Το πλάτος της σύνθετης α.α.τ. είναι \[Α'≠2A\]. Η τιμή του πλάτους αυτού είναι:
451. Σώμα μάζας \[m=1\, kg\] εκτελεί σύνθετη κίνηση και η απομάκρυνσή του απ’ τη Θ.Ι. δίνεται από τη σχέση \[x=\sqrt{3} ημ10t+συν10t\] (S.I.). Η ενέργεια της σύνθετης α.α.τ. είναι:
452. Σώμα εκτελεί σύνθετη κίνηση και η απομάκρυνσή του απ’ τη Θ.Ι. του δίνεται απ’ τη σχέση \[x=4\, συν10t - 3\, ημ10t\] (\[x\] σε \[cm\], \[t\] σε \[sec\]). Το πλάτος \[Α\] της σύνθετης α.α.τ. είναι:
453. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης και γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας. Η χρονοεξίσωση της ταχύτητας του σώματος λόγω της πρώτης α.α.τ. είναι \[υ_1=2 \sqrt{3} \, συν \left( 10t + \frac{π}{3} \right)\] (S.I.), ενώ η χρονοεξίσωση της επιτάχυνσης του σώματος λόγω της δεύτερης ταλάντωσης είναι \[α_2=-20\, ημ \left(10t-\frac{π}{6} \right)\] (S.I.). Η χρονοεξίσωση της απομάκρυνσης του σώματος κατά τη σύνθετη α.α.τ. του είναι:
454. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα τρεις απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας. Οι εξισώσεις των ταλαντώσεων αυτών είναι \[x_1=0,4\, ημ\left( 10t+\frac{5π}{3} \right)\] (S.I.), \[x_2=0,2\, ημ10t\] (S.I.), \[x_3=0,3\, ημ \left( 10t+\frac{2π}{3} \right)\] (S.I.). Το πλάτος της σύνθετης ταλάντωσης είναι:
455. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα τρεις απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας και ίδιων συχνοτήτων. Τα πλάτη των τριών ταλαντώσεων είναι ίσα. Για να παραμένει το σώμα συνεχώς ακίνητο πρέπει οι ταλαντώσεις αυτές να έχουν ανά δύο διαφορά φάσης:
456. Υλικό σημείο εκτελεί ταυτόχρονα δύο α.α.τ. γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και πάνω στην ίδια ευθεία. Η πρώτη επιμέρους α.α.τ. έχει εξίσωση \[x_1=A\, ημωt\] ενώ η σύνθετη α.α.τ. που προκύπτει έχει εξίσωση \[x=A\, ημ\left( ωt+\frac{π}{2} \right)\]. Η εξίσωση της δεύτερης επιμέρους α.α.τ. είναι:
457. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και ίδιου πλάτους. Για τις συχνότητές τους ισχύει \[ f_1 > f_2 \]. Η διαφορά φάσης των δύο ταλαντώσεων μεταβάλλεται κατά \[Δφ = 9π\, rad\] σε \[Δt=2,25\, sec\]. Στο χρονικό διάστημα μεταξύ των δύο διαδοχικών μηδενισμών του πλάτους, το σώμα εκτελεί ακριβώς \[50\] πλήρεις ταλαντώσεις. Οι τιμές των συχνοτήτων είναι:
458. Υλικό σημείο εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και ίσων πλατών. Οι συχνότητες των δύο ταλαντώσεων είναι \[f_1,\, f_2\] αντίστοιχα με \[f_1 ≈ f_2\]. Ο αριθμός των ταλαντώσεων που εκτελεί το σημείο μεταξύ δύο διαδοχικών μεγιστοποιήσεων του πλάτους του είναι:
459. Σώμα εκτελεί ταυτόχρονα δύο επιμέρους απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης, γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας και με παραπλήσιες συχνότητες. Οι εξισώσεις των απομακρύνσεών τους είναι \[x_1=A ημω_1 t\], \[x_2=A ημω_2 t\]. Η σύνθετη ταλάντωση του σώματος παρουσιάζει διακροτήματα περιόδου \[T_δ\] και έχει περίοδο \[T_{ταλ}\]. Ο χρόνος που απαιτείται απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή που οι δύο επιμέρους α.α.τ. αποκτήσουν διαφορά φάσης \[Δφ=π\] είναι:
460. Υλικό σημείο εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης, ίδιου πλάτους και παραπλήσιων συχνοτήτων \[f_1,\, f_2\] με \[f_1 > f_2\]. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η μεταβολή της απομάκρυνσης του σημείου κατά τη σύνθετη κίνησή του με το χρόνο. Αν για τα χρονικά διαστήματα \[Δt_1,\, Δt_2\] ισχύει \[Δt_1=50\, Δt_2\] τότε ο λόγος των επιμέρους συχνοτήτων είναι:
461. Υλικό σημείο εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ την ίδια θέση ισορροπίας, ίδιας διεύθυνσης, ίδιου πλάτους και παραπλήσιων συχνοτήτων με εξισώσεις \[x_1=A\, ημω_1 t\] και \[x_2=A\, ημω_2 t\]. Ο χρόνος που απαιτείται απ’ τη στιγμή \[t=0\] μέχρι τη στιγμή \[t_1\] που οι δύο ταλαντώσεις αποκτήσουν διαφορά φάσης \[π\, rad\] είναι \[0,25\, sec\]. Στο χρονικό διάστημα από \[t_1\] ως \[t_2\] που η διαφορά φάσης των δύο επιμέρους ταλαντώσεων γίνει \[3π\, rad\], το σημείο εκτελεί ακριβώς \[25\] πλήρεις ταλαντώσεις. Αν ισχύει \[ ω_1 > ω_2\], τότε η τιμή της συχνότητας \[f_2\] είναι:
462. Υλικό σημείο εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. και ίσων πλατών. Οι συχνότητες των δύο ταλαντώσεων \[f_1,\, f_2\] είναι παραπλήσιες και η \[f_1=100\, Hz\]. Αν το πλάτος της σύνθετης κίνησης μεγιστοποιείται \[2\] φορές ανά δευτερόλεπτο η τιμή της \[f_2\] είναι:
463. Υλικό σημείο εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης, γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. ίσων πλατών και παραπλήσιων συχνοτήτων. Η συχνότητα της πρώτης ταλάντωσης είναι \[f_1=108\, Hz\]. Αν αυξήσω κατά \[2\, Hz\] τη συχνότητα της δεύτερης ταλάντωσης παρατηρώ ότι το σημείο εκτελεί α.α.τ. Η αρχική συχνότητα της δεύτερης ταλάντωσης είναι:
464. Υλικό σημείο εκτελεί ταυτόχρονα δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης γύρω απ’ την ίδια Θ.Ι. ίσων πλατών και παραπλήσιων συχνοτήτων \[f_1,\, f_2\]. Αν μειώσω την \[f_2\] κατά \[4\, Hz\] και αυξήσω την \[f_1\] κατά \[2\, Hz\] παρατηρώ ότι το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών μηδενισμών του πλάτους του σημείου δεν μεταβάλλεται. Για τις αρχικές συχνότητες \[f_1,\, f_2\] ισχύει:
465. Δύο διαπασών που τοποθετούνται το ένα κοντά στο άλλο παράγουν ήχους ίδιας έντασης (πλάτους) και παραπλήσιων συχνοτήτων \[f_1,\, f_2\] με \[f_1=440\, Hz\]. Ο σύνθετος ήχος που δημιουργείται παρουσιάζει περιοδικές αυξομειώσεις στην έντασή του. Ανιχνευτής αντιλαμβάνεται \[20\] μηδενισμούς της έντασης του ήχου σε \[10\, sec\]. Αν αυξήσω ελάχιστα τη συχνότητα \[f_1\] παρατηρώ ότι μειώνεται ο αριθμός των μεγίστων της έντασης του σύνθετου ήχου στη μονάδα του χρόνου. Η συχνότητα του δεύτερου διαπασών είναι:
466. Δύο διαπασών \[Δ_1\], \[Δ_2\] που τοποθετούνται το ένα κοντά στο άλλο παράγουν ήχους ίδιας έντασης (πλάτους) και παραπλήσιων συχνοτήτων \[f_1,\, f_2\]. Ο σύνθετος ήχος που δημιουργείται παρουσιάζει περιοδικές αυξομειώσεις στην έντασή του. Ένας ανιχνευτής σύνθετου ήχου μετρά \[10\] μεγιστοποιήσεις της έντασης του ήχου σε \[Δt=5\, sec\]. Αν μειώσω απειροελάχιστα τη συχνότητα του δεύτερου διαπασών ο ανιχνευτής ήχων παρατηρεί μείωση των μέγιστων του σύνθετου ήχου στη μονάδα του χρόνου. Τοποθετώ στο πρώτο διαπασών μικρό κομμάτι πλαστελίνης και μεταβάλλω τη συχνότητά του. Η απόλυτη τιμή του επί τοις εκατό ποσοστού μεταβολής της συχνότητας αυτής είναι \[0,5\, \%\] και τότε ο ανιχνευτής μετρά \[20\] μεγιστοποιήσεις της έντασης του ήχου σε \[Δt=5\, sec\]. Οι αρχικές συχνότητες \[f_1,\, f_2\] των δύο διαπασών είναι:
467. Διαθέτουμε \[21\] διαπασών που παράγουν ήχους ίδιων εντάσεων (πλάτους). Τοποθετούμε τα διαπασών με σειρά αύξουσας συχνότητας. Όταν πάλλονται δύο διαδοχικά διαπασών παράγουν σύνθετο ήχο στον οποίο παρατηρούνται \[5\] μηδενισμοί της έντασής του σε \[1\, sec\]. Αν \[f_1=100\, Hz\] είναι η συχνότητα του πρώτου διαπασών τότε η συχνότητα \[f_{21}\] του τελευταίου είναι:

Φυσική: Κρούσεις

Να επιλέξετε τις σωστές απαντήσεις στις ερωτήσεις που ακολουθούν.

Θα πρέπει να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις.


Παρακαλούμε συμπληρώστε τα προσωπικά σας στοιχεία:

Επώνυμο
Όνομα
Email
1. Η ορμή \[\vec{p}\] ενός συστήματος δύο υλικών σημείων με ορμές \[ \vec{p}_1 \] και \[ \vec{p}_2 \] είναι:
2. Μια εμπορική αμαξοστοιχία κινείται κατά μήκος των γραμμών με μεγάλη ορμή. Αν κινείται με την ίδια ταχύτητα αλλά έχει διπλάσια μάζα λόγω προσθήκης βαγονιών, η ορμή της είναι
3. Σώμα ολισθαίνει με σταθερή ταχύτητα πάνω σε οριζόντιο επίπεδο. Η ορμή του σώματος:
4. Έστω ότι έχουμε ένα σώμα μάζας \[m\] που εκτελεί ΕΟΚ με ταχύτητα \[u\]. Αν του ασκήσουμε για κάποιο χρονικό διάστημα \[Δt\] μια σταθερή δύναμη \[F\], τότε ο ρυθμός μεταβολής της ορμής του για το χρονικό διάστημα \[Δt\]:
5. Ένα σύστημα σωμάτων χαρακτηρίζεται ως μονωμένο, αν:
6. Ένα σύστημα δύο σωμάτων έχει μηδενική ορμή. Αυτό σημαίνει ότι:
7. Ποιο από τα παρακάτω φαινόμενα δεν εξηγείται με την αρχή διατήρησης της ορμής:
8. Η ορμή ενός σώματος μεταβάλλεται, όταν:
9. Η ορμή ενός σώματος που εκτελεί ομαλή κυκλική κίνηση έχει κατεύθυνση ίδια:
10. Ένα αντικείμενο φέρεται σε ηρεμία με την επίδραση μιας σταθερής δύναμης. Ποιος άλλος παράγοντας εκτός της μάζας και της ταχύτητας του αντικειμένου πρέπει να σας είναι γνωστά για να προσδιορίσετε το μέτρο μιας σταθερής δύναμης αντίθετης με την ταχύτητα που απαιτείται για να σταματήσει το αντικείμενο;
11. Δυο σώματα κινούνται με την ίδια ταχύτητα. Πιο μεγάλη ορμή έχει το σώμα:
12. Μια μπάλα μάζας \[4\; kg\] έχει ορμή \[12\; kg\cdot\frac{m}{s}\]. Ποια είναι η ταχύτητα της μπάλας;
13. Σώμα μάζας \[m\] εκτελεί ομαλή κυκλική κίνηση. Τότε:
14. Η ορμή ενός συστήματος διατηρείται σταθερή όταν οι εξωτερικες δυνάμεις που ασκούνται στο σύστημα:
15. Όταν σ’ ένα σώμα ασκείται σταθερή δύναμη, τότε:
16. Η αρχή διατήρησης της ορμής:
17. Ποια από τις ακόλουθες προτάσεις είναι σωστή;
18. Η ορμή ενός σώματος παραμένει σταθερή όταν:
19. Δύο σώματα που κινούνται αποτελούν μηχανικό σύστημα με συνολική ορμή \[0\]. Τότε οι ταχύτητες των σωμάτων είναι:
20. Σε αρχικά ακίνητο σώμα μάζας \[m\] ασκείται δύναμη \[F\] για χρόνο \[Δt\] και αποκτά ταχύτητα \[u=10\; \frac{m}{s}\]. Αν ασκηθεί η ίδια δύναμη για τον ίδιο χρόνο σε σώμα μάζας \[4m\] τότε θα αποκτήσει ταχύτητα:
21. Ένα σύστημα σωμάτων θεωρείται μονωμένο όταν:
22. Σ’ ένα μονωμένο σύστημα δύο σωμάτων (Α) και (Β):
23. Δύο αθλητές με μάζες \[m\] και \[10m\] αντίστοιχα, στέκονται ακίνητος ο ένας απέναντι από τον άλλο σε ένα παγοδρόμιο. Κάποια στιγμή οι δύο αθλητές σπρώχνονται απότομα με αποτέλεσμα να κινηθούν σε αντίθετες κατευθύνσεις. Αν η ορμή που αποκτά ο πρώτος αθλητής είναι ίση με \[ \vec{ p} \], η ορμή του δεύτερου αθλητή θα είναι ίση με :
24. Δύο σώματα ίδιας μάζας κινούνται αντίθετα με ίσου μέτρου ταχύτητες. Τι από τα παρακάτω ισχύει;
25. Δύο σώματα έχουν ίσες ορμές αλλά άνισες μάζες. Το βαρύτερο θα:
26. Η συνισταμένη δύναμη που ασκείται σε ένα υλικό σημείο ισούται με:
27. Η ορμή ενός σώματος:
28. Η ορμή ενός σώματος έχει πάντα κατεύθυνση:
29. Ένας βαρκάρης βρίσκεται σε μία βάρκα και προσπαθεί να τη θέσει σε κίνηση από μέσα αλλά δε γίνεται. Αυτό συμβαίνει διότι:
30. Η μεταβολή της ορμής ενός σώματος έχει πάντα:
31. Τι από τα παρακάτω πρέπει να συμβεί ώστε να ασκηθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δύναμη σ’ ένα σώμα;
32. Δύο σώματα με μάζα \[m=1kg\] κινούνται το ένα βόρεια και το άλλο ανατολικά με ταχύτητες μέτρου \[u_1=3\; \frac{m}{s}\] και \[u_2= 4\; \frac{m}{s}\]. Το μέτρο της ορμής του συστήματος είναι :
33. Θεωρούμε ως σύστημα τα δύο σώματα \[Σ_1,Σ_2\] και το νήμα. Τα σώματα έχουν μάζες \[(m_1=m)\] και \[(m_2=2m)\] αντίστοιχα. Ασκούμε σταθερή οριζόντια δύναμη \[ \vec{ F} \] και κινούνται στο λείο οριζόντιο επίπεδο. Το νήμα είναι αβαρές, μη εκτατό και διαρκώς τεντωμένο:
34. Δύο αθλητές Α και Β με μάζες \[m\] και \[3m\] αντίστοιχα, στέκονται ακίνητος ο ένας απέναντι από τον άλλο σε ένα παγοδρόμιο. Κάποια στιγμή οι δύο αθλητές σπρώχνονται με αποτέλεσμα να κινηθούν με αντίθετη φορά. Αν η ταχύτητα που αποκτά ο αθλητής Α έχει μέτρο \[ |\vec{u}| \] , η ορμή του αθλητή Β θα έχει μέτρο ίσο με :
35. Ένα σώμα εκτελεί οριζόντια βολή από κάποιο ύψος \[h\]. Κατά τη κίνηση του σώματος από μία θέση Κ σε μία θέση Λ, το διάνυσμα της μεταβολής της ορμής \[ Δ \vec{ p} \] έχει:
36. Σε ένα λείο οριζόντιο επίπεδο βρίσκεται μία σανίδα μάζας \[m=10kg\] και πάνω της ένα ακίνητο παιδί μάζας \[ M=40kg \].

Α. Αν το παιδί ξεκινήσει να κινείται στη σανίδα με ταχύτητα u1=2 m/s ως προς το έδαφος:

  1. η σανίδα θα παραμείνει ακίνητη

  2. θα κινηθεί με τη φορά που κινείται και το παιδί

  3. θα κινηθεί με αντίθετη φορά από αυτή του παιδιού

Β. Αν το παιδί σταματήσει στην άκρη της σανίδας, η σανίδα:

  1. θα σταματήσει

  2. θα κινείται με 2 m/s προς τα αριστερά

  3. θα κινείται με u=8 m/s

37. Δύο σώματα \[Σ_1\] και \[Σ_2\] με μάζες \[m_1\] και \[m_2\] αντίστοιχα (όπου \[m_1=4m_2\]) έχουν ίσες κινητικές ενέργειες. Ο λόγος των μέτρων των ορμών τους \[\frac{p_1}{p_2}\] θα είναι:
38. Δύο σώματα \[Σ_1\] και \[Σ_2\] με μάζες \[m_1\] και \[m_2\] αντίστοιχα (όπου \[m_2 =2 m_1\] ) έχουν ορμές ίσου μέτρου. Ο λόγος των κινητικών ενεργειών \[\frac{K_1}{K_2}\] είναι ίσος με:
39. Ένα παιδί βρίσκεται μέσα σε ένα ανελκυστήρα που ανεβαίνει. Εσωτερικές δυνάμεις του συστήματος παιδί – ανελκυστήρας είναι οι:
40. Ένα σώμα μάζας \[m \] εκτελεί ομαλή κυκλική κίνηση. Η ορμή του σώματος:
41. Αν η κατεύθυνση της ταχύτητας ενός αντικειμένου είναι δυτική, η κατεύθυνση της ορμής του αντικειμένου είναι:
42. Ένας ψαράς στέκεται ακίνητος στην πλώρη της βάρκας του, η οποία ηρεμεί στην επιφάνεια της θάλασσας. Ο ψαράς αρχίζει και κινείται προς την πρύμνη.
43. Σώμα μάζας \[m=1\; kg\] αφήνεται να πέσει από ύψος \[h\]. Μετά από \[2s\] και αν \[g=10\frac{m}{s^2}\]:
44. Ένα σώμα μάζας \[2\; kg\] κινείται ξεκινάει από την ηρεμία και κινείται ευθύγραμμα με σταθερή επιτάχυνση. Αν τη χρονική στιγμή \[4\; s\] έχει αποκτήσει ταχύτητα \[12\; \frac{m}{s}\], το μέτρο της συνισταμένης δύναμης που κινεί το σώμα είναι ίσο με:
45. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
46. Δύο χορευτές του πατινάζ με μάζες \[m_1\] και \[m_2 = 2m_1\] είναι αρχικά ακίνητοι. Κάποια στιγμή σπρώχνει ο ένας τον άλλο και κινούνται με ορμές μέτρου \[p_1\] και \[p_2\]. Θα ισχύει:
47. Μια μπάλα εκτελεί ελεύθερη πτώση και συγκρούεται κατακόρυφα με το έδαφος με ορμή \[10\; kg\cdot \frac{m}{s} \]. Αν αναπηδά με την ίδια κατά μέτρο ορμή και ο χρόνος πρόσκρουσης είναι \[0,5 s\], ο μέσος ρυθμός μεταβολής της ορμής της μπάλας στη διάρκεια της κρούσης σε \[kg \cdot \frac{m}{s^2}\] έχει μέτρο ίσο με :
48. Για να πιάσει την μπάλα, ένας μπασκετμπολίστας κινεί το χέρι του προς τα πίσω κατά την διεύθυνση της κίνησης της μπάλας όσο η μπάλα είναι σε επαφή με το χέρι του. Κάνοντας αυτό ελαττώνει τη δύναμη από τη μπάλα στο χέρι του γιατί:
49. Σώμα μάζας \[m\] ρίχνεται από το έδαφος κατακόρυφα προς τα πάνω με αρχική ταχύτητα \[u_0\]. Αν στο σώμα ασκείται μόνο το βάρος του:
50. Η προώθηση του πυραύλου βασίζεται:
51. Σφαίρα μάζας \[4kg\] αφήνεται να πέσει από κάποιο ύψος και φτάνει στο έδαφος με \[|u|=3 \frac{m}{s}\] ενώ αναπηδά με \[|u'|=1 \frac{m}{s}\]. Το μέτρο της μεταβολής της ορμής του είναι:
52. Στην οριζόντια βολή ενός σώματος, ο ρυθμός μεταβολής της ορμής του σώματος ισούται με:
53. Δύο σώματα με μάζα \[m= 100\; kg\] κινούνται το ένα βόρεια και το άλλο ανατολικά με ταχύτητες μέτρου \[u_1=3 \frac{m}{s}\] και \[u_2= 4 \frac{m}{s}\]. Το μέτρο της ορμής του συστήματος είναι :
54. Ένα σώμα εκτελεί ελεύθερη πτώση από κάποιο ύψος \[h\]. Κατά τη κίνηση του σώματος το διάνυσμα της μεταβολής της ορμής του \[( Δ\vec{ p} )\] έχει:
55. Μία ελαστική σφαίρα με μάζα \[m\] κινείται σε οριζόντια διεύθυνση με ταχύτητα \[υ\] προς τα αριστερά. Η σφαίρα δέχεται την επίδραση μίας δύναμης \[F\] που έχει ίδια κατεύθυνση με τη ταχύτητα, και το μέτρο της ταχύτητας διπλασιάζεται. Η μεταβολή της ορμής της σφαίρας είναι:
56. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η γραφική παράσταση της ορμής σε συνάρτηση με το χρόνο \[p=f(t)\], ενός σώματος που συγκρούεται με ακλόνητο τοίχο. Η μεταβολή του μέτρου της ορμής του σώματος είναι:
57. Η συνισταμένη δύναμη που ασκείται σε ένα υλικό σημείο ισούται με:
58. Η μεταβολή της ορμής ενός σώματος αυξάνεται όταν:
59. Ένα σώμα εκτελεί ελεύθερη πτώση από ύψος \[h\].
60. Σε ένα σύστημα σωμάτων, η συνισταμένη των εσωτερικών δυνάμεων είναι:
61. Αφήνουμε μία μπάλα από ύψος \[h\] να πέσει και φτάνει στο έδαφος με ταχύτητα \[u\]. Μετά τη κρούση με το έδαφος, η μπάλα ανακλάται προς τα πάνω με ταχύτητα μέτρου \[u'\].
62. Δύο σώματα ίδιας μάζας κινούνται αντίθετα με ίσου μέτρου ταχύτητες. Τι από τα παρακάτω ισχύει;
63. Μία ελαστική σφαίρα με μάζα \[m\] κινείται σε κατακόρυφη διεύθυνση με ταχύτητα \[ \vec{ υ} \] προς τα πάνω. Η σφαίρα δέχεται την επίδραση μίας δύναμης \[F\] που έχει αντίθετη φορά με τη ταχύτητα, και το μέτρο της ταχύτητας μηδενίζεται. H μεταβολή της ορμής της σφαίρας είναι:
64. Στην ομαλή κυκλική κίνηση:
65. Ένα σώμα εκτελεί ελεύθερη πτώση από ύψος \[h\]
66. Ποιο από τα ακόλουθα σώματα έχει τη μεγαλύτερη κατά μέτρο ορμή;
67. Αν \[ g=10 \frac{m}{s^2} \] ποιο από τα παρακάτω σώματα έχει μεγαλύτερου μέτρου ορμή;
68. Η μονάδα μέτρησης της ορμής \[1kg·\frac{m}{s}\] είναι ισοδύναμη με την μονάδα μέτρησης:
69. Ένα σώμα κινείται με σταθερή επιτάχυνση \[ \vec{ α} \]. Η μεταβολή της ορμής του \[ Δ\vec{ p} \] έχει την κατεύθυνση:
70. Σε ένα σώμα μάζας \[m\], που ηρεμεί σε λείο οριζόντιο επίπεδο, ασκείται οριζόντια σταθερή δύναμη \[F\]. Η ορμή του σώματος:
71. Θεωρούμε ως σύστημα τα δύο σώματα \[Σ_1,Σ_2\] και το νήμα. Τα σώματα έχουν μάζες (\[m_1=m\]) και (\[m_2=4m\]) αντίστοιχα. Ασκούμε σταθερή οριζόντια δύναμη και τα κινούμε στο λείο οριζόντιο επίπεδο. Το νήμα είναι αβαρές, μη εκτατό και διαρκώς τεντωμένο
72. Σε ένα λείο οριζόντιο επίπεδο βρίσκεται μία σανίδα μάζας \[m=10\; kg\] και πάνω της ένα ακίνητο παιδί μάζας \[M=40\; kg\]. Αν το παιδί ξεκινήσει να κινείται στη σανίδα με ταχύτητα \[u_1=2\; \frac{m}{s}\] ως προς το έδαφος,
73. Ένας άνθρωπος, που βρίσκεται ακίνητος πάνω σε λεία επιφάνεια, πετάει μία πέτρα που κρατούσε. Τότε:
74. Ένα σώμα εκτελεί οριζόντια βολή από κάποιο ύψος \[h\]. Κατά τη κίνηση του σώματος:
75. Δύο σώματα έχουν μάζες \[m_1=m\] και \[m_2=4m\] και οριζόντιες σταθερές και ομόρροπες ταχύτητες με μέτρα \[u_1=8u\] και \[u_2= 3u\]. Η αλγεβρική τιμή της ορμής του συστήματος είναι:
76. Μια αυτοκινητοβιομηχανία για να ελέγξει τους αερόσακους των νέων αυτοκινήτων χρησιμοποιεί δοκιμαστικές κούκλες μάζας \[80 \; kg\] που μπορούν να συγκρουστούν με ακίνητους αερόσακους . Η ταχύτητα μιας τέτοιας κούκλας είναι \[40 \; \frac{m}{s}\]. Μετά από \[0,2\; s\] η κούκλα ακινητοποιείται αφού ο αερόσακος έχει ανοίξει. Η μέση δύναμη που δέχεται η κούκλα σε αυτό το χρονικό διάστημα είναι:
77. Σώμα μάζας \[m\] κινείται οριζόντια με ταχύτητα μέτρου \[u\]. Στη πορεία του συγκρούεται μετωπικά με άλλο σώμα και επιστρέφει κινούμενο με ταχύτητα μέτρου \[ 2 u \]. Το μέτρο της μεταβολής της ορμής του θα είναι:
78. Κατά την κρούση δύο σωμάτων μετά από την οποία δημιουργείται συσσωμάτωμα:
79. Δύο μάζες \[m\] και \[2m\] συγκρούονται μεταξύ τους. Κατά τη διάρκεια της επαφής τους:
80. Δύο όμοιες σφαίρες ίδιας μάζας \[m\], κινούνται η μια προς την άλλη με ταχύτητες ίδιου μέτρου \[ u \] και κάποια στιγμή συγκρούονται κεντρικά και πλαστικά. Τότε:
81. Σφαίρα που κινείται κατακόρυφα με φορά προς τα πάνω, διασπάται σε \[2\] τμήματα και αμέσως μετά το ένα από αυτά κινείται με φορά προς τα κάτω. Το άλλο τμήμα:
82. Σώμα που αρχικά ηρεμεί, διασπάται σε τμήματα με μάζες \[m_1 = m\] και \[m_2 = 2m\]. Ο λόγος των μέτρων των ταχυτήτων \[\frac{u_1}{u_2}\] των δύο θραυσμάτων είναι:
83. Η ανελαστική κρούση μεταξύ δύο σφαιρών:
84. Σε μια κρούση δύο σφαιρών:
85. Σκέδαση είναι:
86. Σε μία κρούση μίας μπάλας με έναν τοίχο η μπάλα δέχεται μεγαλύτερη δύναμη όταν:
87. Μια μπάλα μάζας \[m\] κινείται οριζόντια με ταχύτητα \[ \vec{ u} \] οπότε ξαφνικά κτυπάει σε κατακόρυφο τοίχο ανακλάται και επιστρέφει με αντίθετη ταχύτητα. Το μέτρο της μεταβολής της ορμής της μπάλας είναι ίση με:
88. Ο Πάνος πυροβολεί με ένα τουφέκι. Το τουφέκι ανακρούει από την εκπυρσοκρότηση της σφαίρας γιατί:
89. Στην ανελαστική κρούση μεταξύ δύο σφαιρών:
90. Η ορμή ενός συστήματος δύο σωμάτων διατηρείται:
91. Κρούση είναι το φαινόμενο στο οποίο:
92. Σκέδαση ονομάζουμε κάθε φαινόμενο του μικρόκοσμου κατά το οποίο τα συγκρουόμενα σωματίδια
93. Η αρχή διατήρησης της ορμής για ένα σύστημα δύο σωμάτων ισχύει:
94. Η ορμή ενός συστήματος σωμάτων που συγκρούονται παραμένει σταθερή διότι:
95. Σε κάθε κρούση μεταξύ δυο σφαιρών μεταβάλλεται
96. Κεντρική ονομάζουμε την κρούση, κατά την οποία τα διανύσματα των ταχυτήτων των κέντρων μάζας των σωμάτων που συγκρούονται:
97. Κατά την κρούση μεταξύ δύο σωμάτων:
98. Μια κρούση λέγεται έκκεντρη όταν:
99. Κατά την διάρκεια της κρούσης μεταξύ δυο σωμάτων οι δυνάμεις που ασκεί το ένα σώμα στο άλλο έχουν:
100. Σε κάθε κεντρική κρούση διατηρείται:
101. Κατά την πλαστική κρούση:
102. Όταν δυο σώματα συγκρούονται πλαστικά τότε:
103. Σε κάθε κρούση δύο σφαιρών ισχύει:
104. Σε μια πλαστική κρούση δύο σωμάτων:
105. Στην ανελαστική κρούση μεταξύ δύο σφαιρών διατηρείται:
106. Ένα σώμα με αρχική ορμή \[ \vec{ p} \] συγκρούεται πλαστικά με ακίνητο σώμα διπλάσιας μάζας.
107. Κατά την κρούση δύο σωμάτων μετά από την οποία δημιουργείται συσσωμάτωμα:
108. Δύο μάζες \[m\] και \[2m\] συγκρούονται μεταξύ τους. Κατά τη διάρκεια της επαφής τους:
109. Μία κρούση ονομάζεται πλάγια όταν:
110. Σε κάθε ανελαστική κρούση, η κινητική ενέργεια του συστήματος των σωμάτων πριν την κρούση \[Κ_{πριν}\] και η κινητική ενέργεια του συστήματος των σωμάτων μετά την κρούση \[Κ_{μετά}\] συνδέονται με τη σχέση:
111. Δύο σώματα \[Σ_1\] και \[Σ_2\] με μάζες \[m_1=3m_2\] αντίστοιχα κινούνται σε λείο οριζόντιο επίπεδο και κάποια στιγμή συγκρούονται πλαστικά, με αποτέλεσμα το συσσωμάτωμα που δημιουργείται να παραμένει ακίνητο. Για τις ταχύτητες των σωμάτων πριν την κρούση ισχύει:
112. Σώμα που αρχικά ηρεμεί, διασπάται σε τμήματα με μάζες \[m_1 = m\] και \[m_2 = 2m\]. Ο λόγος των ταχυτήτων \[\frac{u_1}{u_2}\] των δύο θραυσμάτων είναι:
113. Η ανελαστική κρούση μεταξύ δύο σφαιρών:
114. Σε μια κρούση δύο σφαιρών:
115. Στην ανελαστική κρούση μεταξύ δύο σφαιρών:
116. Η ορμή ενός συστήματος δύο σωμάτων διατηρείται:
117. Κρούση είναι το φαινόμενο στο οποίο:
118. Σκέδαση ονομάζουμε κάθε φαινόμενο του μικρόκοσμου κατά το οποίο τα συγκρουόμενα σωματίδια
119. Η αρχή διατήρησης της ενέργειας ισχύει:
120. Η ορμή ενός συστήματος δυο σωμάτων διατηρείται:
121. Σκέδαση είναι
122. Μετωπική ονομάζουμε τη κρούση, κατά την οποία τα διανύσματα των ταχυτήτων των κέντρων μάζας των σωμάτων που συγκρούονται:
123. Κατά την κρούση μεταξύ δύο σωμάτων:
124. Μια κρούση λέγεται έκκεντρη όταν:
125. Μια κρούση ονομάζεται έκκεντρη, όταν τα διανύσματα των ταχυτήτων των κέντρων μάζας των σωμάτων που συγκρούονται:
126. Ποια από τις προτάσεις που ακολουθούν είναι η σωστή; Σε μια κεντρική κρούση μεταξύ δυο σφαιρών οι δυνάμεις που ασκεί η μια σφαίρα στην άλλη στην διάρκεια της κρούσης:
127. Σε κάθε κεντρική κρούση διατηρείται:
128. Σε μια κρούση μεταξύ δύο σωμάτων η μεταβολή της ορμής του ενός σώματος είναι αντίθετη της μεταβολής της ορμής του άλλου:
129. Δυο σώματα συγκρούονται έκκεντρα όταν:
130. Ένα χτύπημα με το χέρι ασκεί μεγαλύτερη δύναμη όταν:
131. Πλαστική κρούση μεταξύ δύο σωμάτων έχουμε στη περίπτωση όπου:
132. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
133. Μάζα που κινείται οριζόντια με ορμή μέτρου \[10\; kg\cdot \frac{m}{s}\] προσπίπτει σε κατακόρυφο τοίχο και ανακλάται οριζόντια με ορμή ίδιου μέτρου. Το μέτρο της μεταβολής της ορμής είναι:
134. Κατά την ελαστική κρούση δύο σωμάτων:
135. Κατά τη μετωπική κρούση δύο σωμάτων η ολική κινητική ενέργεια διατηρείται. Η κρούση τότε χαρακτηρίζεται ως:
136. Η ανελαστική κρούση μεταξύ δύο σφαιρών:
137. Έκκεντρη ονομάζεται η κρούση κατά την οποία οι ταχύτητες των κέντρων μάζας των δύο συγκρουόμενων σωμάτων είναι μεταξύ τους:
138. Έκκεντρη είναι η κρούση πριν από την οποία οι ταχύτητες των κέντρων μαζών των δύο συγκρουόμενων σωμάτων έχουν:
139. Αν η κρούση που φαίνεται στο σχήμα οδηγήσει σε ακίνητο συσσωμάτωμα, η ταχύτητα του \[m_2\] πρέπει να έχει μέτρο:
140. Σε κάθε ανελαστική κρούση, η κινητική ενέργεια του συστήματος των σωμάτων πριν την κρούση \[Κ_{πριν}\] , η κινητική ενέργεια του συστήματος των σωμάτων μετά την κρούση \[Κ_{μετά}\] , η μεταβολή της κινητικής ενέργειας \[ΔΚ\] και η απώλεια της κινητικής ενέργειας \[|ΔΚ|\] συνδέονται με τη σχέση:
141. Δύο σώματα \[Σ_1\]και \[Σ_2\] με μάζες \[(m_1<m_2)\] αντίστοιχα κινούνται σε λείο οριζόντιο επίπεδο και κάποια στιγμή συγκρούονται πλαστικά, με αποτέλεσμα το συσσωμάτωμα που δημιουργείται να παραμένει ακίνητο. Αυτό σημαίνει ότι:
142. Δύο όμοιες σφαίρες ίδιας μάζας \[m\], κινούνται η μια προς την άλλη με ταχύτητες ίσου μέτρου \[υ\] και κάποια στιγμή συγκρούονται κεντρικά χωρίς να συσσωματωθούν. Τότε:
143. Δύο σώματα \[Σ_1\] και \[Σ_2\] με μάζες \[(m_1=m_2)\] αντίστοιχα κινούνται σε λείο οριζόντιο επίπεδο και κάποια στιγμή συγκρούονται πλαστικά, με αποτέλεσμα το συσσωμάτωμα που δημιουργείται να παραμένει ακίνητο. Αυτό σημαίνει ότι:
144. Σώμα μάζας \[m\] κινείται σε οριζόντια διεύθυνση με ορμή \[ \vec{ p} \] . Το σώμα διασπάται σε \[2\] κομμάτια, ένα εκ των οποίων κινείται σε διεύθυνση κάθετη προς τη διεύθυνση της \[ \vec{ p} \], έχοντας ορμή \[ \vec{p}_1 \]. Αν το άλλο τμήμα κινηθεί με ορμή \[ \vec{ p}_2 \]:
145. Δύο σώματα µε διαφορετικές μάζες που κινούνται προς αντίθετες κατευθύνσεις συγκρούονται μετωπικά και πλαστικά. Αν μετά την κρούση η αρχική κινητική ενέργεια του συστήματος των μαζών μετατρέπεται εξ’ ολοκλήρου σε θερμότητα, τότε τα σώματα πριν την κρούση είχαν:
146. Ένα μπαλάκι του τένις μάζας m και ταχύτητας \[ \vec{ u} \] χτυπά κάθετα σ’ ένα κατακόρυφο τοίχο και γυρίζει πίσω με την ίδια κατά μέτρο ταχύτητα.
147. Σώμα μάζας \[m=2\;kg\] κινείται με \[ u_1 =10 \; \frac{m}{s} \] πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Το σώμα προσκρούει σε κατακόρυφο τοίχο και επιστρέφει με ταχύτητα μέτρου \[ 8\; \frac{m}{s}\]. Τότε :
148. Το βλήμα του παρακάτω σχήματος, μάζας \[m_1\], σφηνώνεται στο ξύλο μάζας \[m_2\].
149. Η αρχή διατήρησης της μηχανικής ενέργειας ισχύει:
150. Η αρχή διατήρησης της ενέργειας ισχύει:
151. Σε μια κεντρική και ανελαστική κρούση μεταξύ δυο σφαιρών οι δυνάμεις που ασκεί η μια σφαίρα στην άλλη στην διάρκεια της κρούσης:
152. Σε μια κρούση δύο σφαιρών:
153. Σώμα μάζας \[m\] κινείται οριζόντια με ταχύτητα μέτρου \[ u \]. Στη πορεία του συγκρούεται μετωπικά με άλλο σώμα και επιστρέφει κινούμενο με ταχύτητα μέτρου \[ 4 u \]. Το μέτρο της μεταβολής της ορμής του θα είναι:
154. Η δύναμη που δέχεται ένα σώμα κατά τη διάρκεια μιας κρούσης είναι μεγαλύτερη:
155. Κατά τη διάρκεια μίας κρούσης η μεταβολή στην βαρυτική δυναμική ενέργεια των σωμάτων:
156. Δύο όμοιες σφαίρες ίδιας μάζας \[m\], κινούνται η μια προς την άλλη με ίδιου μέτρου ταχύτητες \[ u \]και κάποια στιγμή συγκρούονται κεντρικά χωρίς να συσσωματωθούν. Τότε:
157. Δύο σώματα µε διαφορετικές μάζες που κινούνται προς αντίθετες κατευθύνσεις συγκρούονται μετωπικά και πλαστικά. Αν μετά την κρούση η αρχική κινητική ενέργεια του συστήματος των μαζών μετατρέπεται εξ’ ολοκλήρου σε θερμότητα, τότε τα σώματα πριν την κρούση είχαν:
158. Η αρχή διατήρησης της μηχανικής ενέργειας ισχύει:
159. Όταν δυο σώματα συγκρούονται πλαστικά τότε:
160. Κατά την κρούση δυο σωμάτων η δυναμική τους ενέργεια διατηρείται:
161. Σώμα μάζας \[M\] διασπάται με εσωτερικό εκρηκτικό μηχανισμό σε \[2\] κομμάτια μάζας \[m_1\] και \[m_2\] που αποκτούν ταχύτητες αντίθετης φοράς \[ \vec{u}_1 \] και \[ \vec{ u}_2 \] αντίστοιχα. Αν για τα μέτρα των ταχυτήτων ισχύει \[ u _2 =1,25 u_1 \] τότε ο λόγος των μαζών \[\frac{m_2}{m_1}\] είναι:
162. Η πρόταση που ισχύει είναι η:
163. Δύο σώματα συγκρούονται μετωπικά και πλαστικά. Η κινητική ενέργεια του συστήματος πριν την κρούση γίνεται όλη θερμότητα κατά την κρούση, όταν τα σώματα πριν την κρούση έχουν:
164. Σώμα Α μάζας \[m\] κινείται με ταχύτητα \[ \vec{ u} \] και συγκρούεται κεντρικά και πλαστικά με άλλο σώμα Β διπλάσιας μάζας που είναι αρχικά ακίνητο. Αμέσως μετά την κρούση το μέτρο της ταχύτητας του σώματος Α θα είναι :
165. Μια σφαίρα προσκρούει κάθετα στην επιφάνεια ενός δαπέδου. Αν η κρούση είναι ανελαστική τότε:
166. Η ανελαστική κρούση μεταξύ δύο σφαιρών:
167. Σε μια κρούση δύο σφαιρών:
168. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η κρούση μεταξύ δύο σωμάτων χαρακτηρίζεται ελαστική όταν:
169. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;
170. Σε κάθε κρούση μεταξύ δύο σφαιρών μεταβάλλεται:
171. Σε ποιο είδος κρούσεων ισχύει η αρχή διατήρησης της ενέργειας;
172. Κατά τη σκέδαση δύο σωματιδίων διατηρείται η:
173. Μια κρούση λέγεται πλάγια όταν:
174. Σε μια κρούση δύο σφαιρών:
175. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η γραφική παράσταση της ορμής σε συνάρτηση με το χρόνο \[p=f(t),\] ενός σώματος που προσκρούει σε ακλόνητο κατακόρυφο τοίχο. Η μέση δύναμη που ασκεί το μπαλάκι στον τοίχο κατά τη διάρκεια της κρούσης έχει μέτρο:
176. Σώμα \[m\] κινείται με ταχύτητα \[ \vec{ u} \] και συγκρούεται κεντρικά και πλαστικά με ακίνητο σώμα \[Μ=2m\]. Η μεταβολή του μέτρου της ορμής του σώματος \[m\] είναι:
177. Σώμα μάζας \[m\] κινείται με οριζόντια ταχύτητα \[ υ\], συγκρούεται κάθετα και ελαστικά με κατακόρυφο τοίχο και ανακλάται με ταχύτητα \[υ'\]. Το μέτρο της μεταβολής της ορμής του σώματος είναι:
178. Δύο μικρά σώματα συγκρούονται μετωπικά και πλαστικά. Ο λόγος της ολικής κινητικής ενέργειας του συστήματος των μαζών αμέσως μετά την κρούση προς την ολική κινητική ενέργεια των μαζών πριν την κρούση είναι \[0,75\]. Το ποσοστό της ολικής κινητικής ενέργειας πριν την κρούση που μετατράπηκε σε θερμότητα κατά την κρούση είναι:
179. Σε μια μετωπική κρούση δύο σωμάτων:
180. Ακίνητο σώμα εκρήγνυται και διασπάται σε δύο κομμάτια με ίσες μάζες. Η εκλυόμενη ενέργεια από την έκρηξη μετατρέπεται κατά \[50\%\] σε θερμότητα. Αυτό σημαίνει ότι η κινητική ενέργεια κάθε κομματιού που προέκυψε από την έκρηξη αποτελεί:
181. Σώμα που αρχικά ηρεμεί, διασπάται σε τμήματα με μάζες \[m_1=m\] και \[m_2=2m\]. Ο λόγος των ταχυτήτων \[\frac{v_1}{v_2}\] των δύο θραυσμάτων είναι:
182. Σώμα μάζας \[m\] κινείται με ταχύτητα μέτρου \[υ\] και συγκρούεται πλαστικά με ακίνητο σώμα ίδιας μάζας. Η ταχύτητα του συσσωματώματος μετά τη κρούση είναι:
183. Δύο σώματα μάζας \[m\] και \[2m\] κινούνται σε κάθετες κατευθύνσεις με ταχύτητες \[υ\] και \[\frac{υ}{2}\] αντίστοιχα και συγκρούονται πλαστικά. Το μέτρο της ταχύτητας του συσσωματώματος που δημιουργείται από τη πλαστική κρούση των σωμάτων είναι:
184. Δυο σώματα συγκρούονται μετωπικά. Αν συμβολίσουμε με \[p_{αρχ}\] και \[p_{τελ}\] τα μέτρα των ολικών ορμών του συστήματος πριν και μετά τη κρούση αντίστοιχα, τότε το πηλίκο \[\frac {p_{αρχ}} {p_{τελ}}\] παίρνει
185. Δύο σφαίρες με ίσες μάζες (\[m_1=m_2\]) και με ταχύτητες διαφορετικού μέτρου \[υ_Α\], \[υ_Β\] αντίστοιχα, συγκρούονται κεντρικά και ελαστικά επομένως μετά τη κρούση έχουν ταχύτητες:
186. Σε μια ελαστική κρούση δεν διατηρείται:
187. Σφαίρα μάζας \[m_1\], κινούμενη με ταχύτητα \[\vec {υ}_1\], συγκρούεται μετωπικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα μάζας \[m_2\]. Οι ταχύτητες \[\vec {υ}_1'\] και \[\vec {υ}_2'\] των σφαιρών μετά την κρούση:
188. Σφαίρα Α συγκρούεται μετωπικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα Β μεγαλύτερης μάζας. Η ταχύτητα της σφαίρας Α μετά την κρούση:
189. Σε μια κρούση μεταξύ δύο σωμάτων η μεταβολή της κινητικής ενέργειας του ενός σώματος είναι αντίθετη της μεταβολής της κινητικής ενέργειας του άλλου:
190. Κατά την κεντρική ελαστική κρούση δύο σωμάτων που έχουν ίσες μάζες, τα σώματα ανταλλάσσουν:
191. Μια μικρή σφαίρα κινείται οριζόντια με ορμή μέτρου \[p\] και προσκρούει ελαστικά και κάθετα στην επιφάνεια ενός τοίχου. Ποια από τις επόμενες προτάσεις είναι η σωστή; Η μεταβολή του μέτρου της ορμής της σφαίρας είναι ίση με:
192. Σφαίρα \[Σ_1\] μικρής μάζας συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με άλλη ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\] πολύ μεγαλύτερης μάζας. Μετά την κρούση:
193. Σώμα μάζας \[m_1\] κινείται με ταχύτητα \[\vec {ν}_1\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με άλλο ακίνητο σώμα πολύ μεγαλύτερης μάζας \[m_2\] \[(m_2>>m_1)\]. Μετά την κρούση, το σώμα μάζας \[m_1\]:
194. Αν ένα κινούμενο σώμα συγκρουστεί μετωπικά και ελαστικά με άλλο ακίνητο ίσης μάζας, τότε η ταχύτητά του:
195. Κατά την μετωπική ελαστική κρούση δυο σωμάτων η διαφορά των αλγεβρικών τιμών των ταχυτήτων τους πριν την κρούση είναι:
196. Κατά την ελαστική κρούση δύο σωμάτων:
197. Αν ένα κινούμενο σώμα συγκρουστεί μετωπικά και ελαστικά με άλλο ακίνητο πολύ μεγαλύτερης μάζας, τότε:
198. Μικρή σφαίρα, που κινείται ευθύγραμμα και ομαλά σε οριζόντιο επίπεδο, συγκρούεται ελαστικά και πλάγια με κατακόρυφο τοίχο. Στην περίπτωση αυτή:
199. Μία σφαίρα προσκρούει ελαστικά και πλάγια σε έναν τοίχο με ταχύτητα μέτρου \[υ\] και διεύθυνσης που σχηματίζει γωνία \[\hat{π}\] με την κάθετη στον τοίχο. Αν \[υ'\] το μέτρο της ταχύτητας της σφαίρας μετά την κρούση και \[\hat{α}\] η γωνία που σχηματίζει η διεύθυνσή της με την κάθετη στον τοίχο θα ισχύει:
200. Μια σφαίρα μάζας \[m\] κινείται σε λείο οριζόντιο δάπεδο με ταχύτητα υ και χτυπάει κάθετα σε κατακόρυφο τοίχο. Αν η κρούση είναι ελαστική:
201. Δυο πανομοιότυπες σφαίρες που έχουν την ίδια μάζα \[m\], κινούνται προς αντίθετες κατευθύνσεις με ταχύτητες που έχουν το ίδιο μέτρο \[υ\] και συγκρούονται κεντρικά και ελαστικά. Ποια από τις ακόλουθες προτάσεις είναι σωστή;
202. Δυο σφαίρες Α και Β με ίσες μάζες κινούνται στον ίδιο οριζόντιο άξονα \[x'x\] κατά τη θετική φορά με ταχύτητες \[υ_Α=10 \: \frac{m}{s} \] και \[υ_Β = 4 \: \frac{m}{s}\]. Οι σφαίρες συγκρούονται μετωπικά και μετά την κρούση η σφαίρα Α έχει ταχύτητα \[υ_Α' = 4 \: \frac{m}{s}\].
203. Δυο σφαίρες \[Σ_1\] και \[Σ_2\], της ίδιας μάζας, κινούνται με ταχύτητες \[υ_1=10\; \frac{m}{s} \] και \[υ_2=-15 \; \frac{m}{s} \] και συγκρούονται κεντρικά και ελαστικά. Μετά την κρούση η ταχύτητα της σφαίρας \[Σ_2\] θα είναι:
204. Ένα σώμα Α μάζας \[m\] συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με άλλο ακίνητο σώμα Β τριπλάσιας μάζας. Μετά την κρούση:
205. Ένα νετρόνιο βάλλεται προς έναν πυρήνα ηλίου ο οποίος είναι ακίνητος και έχει τετραπλάσια μάζα από το νετρόνιο. Μετά την κρούση που θεωρείται μετωπική και ελαστική:
206. Δύο σφαίρες Α και Β με ίσες μάζες κινούνται στον ίδιο οριζόντιο άξονα \[x'x\] με αντίθετες ταχύτητες:
207. Σφαίρα Α μάζας \[m_1\] κινείται με ταχύτητα \[\vec{υ}_1\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με άλλη αρχικά ακίνητη σφαίρα Β μάζας \[m_2\]. Αν η κινητική ενέργεια που μεταφέρεται από τη σφαίρα Α στη σφαίρα Β είναι η μέγιστη δυνατή τότε ισχύει :
208. Κινούμενο σώμα μάζας \[m_1\] συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητο σώμα μάζας \[m_2\] . Αν μετά την κρούση, το σώμα μάζας \[m_1\] συνεχίζει και κινείται στην ίδια κατεύθυνση τότε συμπεραίνουμε ότι :
209. Δύο σφαίρες με μάζες \[m_1=3m\] και \[m_2=m\] κινούνται με αντίθετες ταχύτητες μέτρου \[υ\]. Μετά την μετωπική και ελαστική μεταξύ τους κρούση :
210. Σφαίρα μικρής μάζας που κινείται οριζόντια με ορμή μέτρου \[p\] προσκρούει ελαστικά και κάθετα στην επιφάνεια κατακόρυφου τοίχου. Το μέτρο της μεταβολής της ορμής της σφαίρας είναι:
211. Σφαίρα μικρής μάζας προσκρούει ελαστικά και πλάγια σε λείο δάπεδο όπως φαίνεται και στο σχήμα. Αν \[ u_1 \] και \[u_2\] είναι τα μέτρα της ταχύτητας της σφαίρας πριν και μετά την κρούση, \[π\] είναι η γωνία πρόσπτωσης και \[α\] η γωνία ανάκλασης τότε:
212. Σφαίρα Α συγκρούεται μετωπικά και ελαστικά µε ακίνητη σφαίρα Β μεγαλύτερης μάζας. Η ταχύτητα της σφαίρας Α μετά την κρούση:
213. Δύο σφαίρες \[Σ_1\] και \[Σ_2\] έχουν ίσες μάζες και κινούνται με ταχύτητες \[ \vec{u}_1 \] και \[ \vec{u}_2 \] αντίστοιχα. Αν οι σφαίρες συγκρουστούν κεντρικά και ελαστικά:
214. Σφαίρα μάζας \[m_1\] κινείται με ταχύτητα μέτρου \[u_1\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα Β μάζας \[m_2\]. Αν η σφαίρα Β έχει μετά την κρούση ταχύτητα μέτρου \[u_2'=\frac{u_1}{2}\] ποια από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Tο πηλίκο \[\frac{m_1}{m_2}\] ισούται με:
215. Σφαίρα Α μάζας \[m_1\] κινείται με ταχύτητα μέτρου \[u_1\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα Β μάζας \[m_2\]. Αν η ταχύτητα της σφαίρας Α μετά τη κρούση έχει μέτρο \[\frac{u_1}{2}\] και φορά αντίθετη της αρχικής ταχύτητας. Τότε το πηλίκο \[\frac{m_1}{m_2}\] των μαζών των δύο σφαιρών ισούται με:
216. Κατά την πλάγια ελαστική κρούση μίας σφαίρας με τοίχο δε μεταβάλλεται:
217. Κατά τη πλάγια ελαστική κρούση σφαίρας με κατακόρυφο τοίχο:
218. Μικρή σφαίρα κινείται οριζόντια με ορμή μέτρου \[p\] και προσκρούει κάθετα και ελαστικά σε κατακόρυφο τοίχο. Το μέτρο της μεταβολής της ορμής της σφαίρας είναι ίση με:
219. Μια σφαίρα μάζας \[m_1\] συγκρούεται ελαστικά και κεντρικά με άλλη ακίνητη σφαίρα μάζας \[m_2\]. Μετά την κρούση η σφαίρα με μάζα \[m_2\] θα έχει μέγιστη κινητική ενέργεια αν (αγνοώντας τη βαρύτητα ) ισχύει :
220. Σφαίρα \[Σ_1\] συγκρούεται μετωπικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\] τετραπλάσιας μάζας. Μετά την κρούση:
221. Δύο σφαίρες Α και Β με ίσες μάζες, μία εκ των οποίων είναι ακίνητη, συγκρούονται κεντρικά και ελαστικά. Το ποσοστό της μεταβιβαζόμενης ενέργειας από τη σφαίρα που κινείται στην αρχικά ακίνητη σφαίρα είναι:
222. Σφαίρα μάζας \[m\], κινούμενη με ταχύτητα \[\vec {u}\], συγκρούεται μετωπικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα μάζας \[Μ\]. Οι ταχύτητες \[\vec {u}'_1\], \[\vec {u}'_2\] των σφαιρών μετά τη κρούση:
223. Σφαίρα \[Σ_1\] κινείται με \[\vec {u}_1\] και συγκρούεται μετωπικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\] τριπλάσιας μάζας. Μετά την κρούση:
224. Σφαίρα Α συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα Β μεγαλύτερης μάζας. Η ταχύτητα της σφαίρας Α κατά την κρούση:
225. Αν ένα κινούμενο σώμα συγκρουστεί μετωπικά και ελαστικά με άλλο ακίνητο ίσης μάζας, τότε η ταχύτητα του:
226. Αν ένα κινούμενο σώμα συγκρουστεί μετωπικά και ελαστικά με άλλο ακίνητο μεγαλύτερης μάζας, τότε:
227. Όταν μία ελαστική σφαίρα προσπίπτει πλάγια σε ένα λείο τοίχο:
228. Στο πείραμα ανακάλυψης του νετρονίου, τα άγνωστα σωματίδια (νετρόνια) συγκρούονται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητους πυρήνες υδρογόνου (πρωτόνια). Μετά την κρούση παρατηρούμε ότι τα νετρόνια παραμένουν σχεδόν ακίνητα. Αυτό σημαίνει ότι η μάζα τους είναι:
229. Δύο σφαίρες κινούνται με ταχύτητες \[\vec {υ}_1\] και \[\vec {υ}_2\] και συγκρούονται κεντρικά και ελαστικά. Αν μετά την κρούση οι δύο σφαίρες κινούνται με ταχύτητες \[\vec {υ}_1'\] και \[\vec {υ}_2'\] τότε ισχύει:
230. Δύο σφαίρες Α και Β με ίσες μάζες \[( m_1=m_2)\] κινούνται στην ίδια ευθεία με ταχύτητες διαφορετικού μέτρου \[υ_Α\] και \[υ_Β\] αντίστοιχα και πλησιάζουν μεταξύ τους. Ποια από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστή; Οι ταχύτητες των σφαιρών μετά την κεντρική ελαστική τους κρούση έχουν μέτρα:
231. Μια σφαίρα Α μάζας \[m_1\] κινείται με ταχύτητα μέτρου \[12\frac{m}{s}\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα Β διπλάσιας μάζας. Ποια από τις επόμενες προτάσεις είναι η σωστή:
232. Όταν μια μικρή σφαίρα προσκρούει ελαστικά και κάθετα στην επιφάνεια ενός τοίχου, τότε:
233. Μια σφαίρα μάζας \[m\] κινείται κατακόρυφα προς τα κάτω και συγκρούεται ελαστικά με λείο οριζόντιο δάπεδο. Ελάχιστα πριν την κρούση η ταχύτητα της σφαίρας ήταν \[υ\]. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι η σωστή; Αν θεωρήσουμε ως θετική φορά τη φορά προς τα κάτω τότε η αλγεβρική τιμή της μεταβολής της ορμής της σφαίρας εξαιτίας της κρούσης ισούται με
234. Σωμάτιο \[α\] \[(m_α=4m_p)\] εκτοξεύεται προς ακίνητο πυρήνα Π με ταχύτητα μέτρου \[υ\] και τελικά επανέρχεται στο σημείο βολής με ταχύτητα σχεδόν του ίδιου μέτρου. Ο πυρήνας Π θα μπορούσε να είναι πυρήνας
235. Κατά την μετωπική ελαστική κρούση μιας σφαίρας \[Σ_1\] μάζας \[m_1\] που χτυπάει με ταχύτητα \[υ_0\] σε ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\] μάζας \[m_2\],
236. Για να επιβραδύνουμε ένα νετρόνιο, προκαλούμε την κρούση του με έναν πυρήνα. Για να έχει το νετρόνιo τη μικρότερη δυνατή κινητική ενέργεια μετά τη κρούση πρέπει να συγκρουστεί κεντρικά με πυρήνα:
237. Σφαίρα Α μάζας \[m_1\] κινείται με ταχύτητα μέτρου \[u_1\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα Β μάζας \[m_2\]. Αν η ταχύτητα της σφαίρας Α μετά τη κρούση έχει μέτρο \[\frac{u_1}{4}\] και φορά αντίθετη της αρχικής ταχύτητας τότε το πηλίκο \[\frac{m_1}{m_2}\] των μαζών των δύο σφαιρών ισούται με:
238. Όταν μια μικρή σφαίρα προσπίπτει πλάγια σε κατακόρυφο τοίχο και συγκρούεται με αυτόν ελαστικά, τότε
239. Δύο σώματα συγκρούονται μετωπικά. Αν συμβολίσουμε με \[Κ_{αρχ}\] και \[Κ_{τελ}\] τις κινητικές ενέργειες του συστήματος πρίν και μετά τη κρούση αντίστοιχα, τότε το πηλίκο \[\frac{ Κ_{τελ}}{Κ_{αρχ}}\] παίρνει
240. Ένα σώμα μάζας \[m\] κινείται με ταχύτητα \[u\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με άλλο ακίνητο σώμα της ίδιας μάζας. Αν η διάρκεια της κρούσης είναι \[Δt\], τότε το μέτρο της δύναμης που ασκήθηκε πάνω στο δεύτερο σώμα είναι:
241. Ένα πρωτόνιο με μάζα \[m_p\] εκτοξεύεται προς ακίνητο πυρήνα Π με ταχύτητα μέτρου \[u\] και τελικά επανέρχεται στο σημείο βολής με ταχύτητα σχεδόν του ίδιου μέτρου \[u\]. Ο πυρήνας Π θα μπορούσε να είναι ένας πυρήνας
242. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις. Η ορμή ενός σώματος:
243. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή; Η ορμή ενός σώματος έχει πάντα την κατεύθυνση:
244. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις. Η ορμή ενός σώματος
245. Σε ένα σώμα ασκείται μια και μόνο δύναμη \[\vec{F}\] , σταθερή. Η δύναμη είναι αντίρροπη της αρχικής ταχύτητας \[\vec{υ}_0\] του σώματος. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
246. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
247. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.  Δυο σώματα Α και Β με μάζες \[m_1=m\] και \[m_2=2m\] αντίστοιχα είναι ακίνητα πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Στα σώματα ασκούνται για χρονικό διάστημα \[Δt\] δυο ίσες οριζόντιες δυνάμεις.
248. Αφήνουμε μία μπάλα από ύψος \[h\] να πέσει και φτάνει στο έδαφος με ταχύτητα \[u\]. Μετά την κρούση με το έδαφος, η μπάλα ανακλάται προς τα πάνω με ταχύτητα μέτρου \[u'\]. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
249. Να επιλέξετε τη σωστή από τις παρακάτω προτάσεις. Σε κάθε κρούση μεταξύ δυο σφαιρών μεταβάλλεται
250. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
251. Ένα αρχικά ακίνητο βλήμα διασπάται σε δύο κομμάτια με μάζες \[m_1\] και \[m_2\] όπου \[m_2=2m_1\]. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
252. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
253. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
254. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
255. Να επιλέξετε τη σωστή από τις παρακάτω προτάσεις.
256. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
257. Κατά την κεντρική πλαστική κρούση μιας σφαίρας \[Σ_1\] μάζας \[m_1\] που κτυπάει με ταχύτητα \[υ_0\] σε ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\] μάζας \[m_2\]. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
258. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις. Όταν δυο σώματα με διαφορετικές μάζες συγκρούονται ελαστικά τότε:
259. Ένα σώμα Α μάζας \[m\], κινείται με ταχύτητα \[υ\] σε λείο οριζόντιο επίπεδο και συγκρούεται μετωπικά και ελαστικά με το σώμα Β το οποίο ήταν ακίνητο. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
260. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
261. Ένα σώμα κινείται οριζόντια με ταχύτητα \[υ\], συγκρούεται με ένα κατακόρυφο τοίχο και ανακλάται με την ίδια κατά μέτρο ταχύτητα. Ποιες προτάσεις είναι σωστές;
262. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
263. Να επιλέξετε τις σωστές από τις παρακάτω προτάσεις.
264. Μία σφαίρα κινείται σε λείο οριζόντιο δάπεδο και συγκρούεται με άλλη ακίνητη σφαίρα. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
265. Δύο σφαίρες Α και Β κινούνται στην ίδια ευθεία και συγκρούονται κεντρικά και ελαστικά. Ποιες από τις προτάσεις είναι σωστές;
266. Οι σφαίρες του παρακάτω σχήματος συγκρούονται κεντρικά και ελαστικά. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
267. Μια σφαίρα πολύ μικρής μάζας κινείται με ταχύτητα \[\vec{υ}\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με άλλη ακίνητη σφαίρα πολύ μεγαλύτερης μάζας. Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές;
268. Μια κινούμενη ελαστική σφαίρα Α κινείται με ταχύτητα \[υ_1\] και συγκρούεται μετωπικά και ελαστικά με άλλη αρχικά ακίνητη σφαίρα Β. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές;
269. Μικρό σφαιρίδιο μάζας \[m\] εκτελεί ομαλή κυκλική κίνηση με γραμμική ταχύτητα μέτρου \[υ\] και περίοδο \[Τ\]. Σε χρονική διάρκεια \[Δt = \frac{Τ}{2}\], η μεταβολή της ορμής του σώματος έχει μέτρο ίσο με
270. Η ορμή \[(p)\] ενός σώματος συνδέεται με την κινητική του ενέργεια \[(K)\] με τη σχέση:
271. Ένα βλήμα με μάζα \[0,01\, kg\] κινείται οριζόντια με ταχύτητα \[u=600\, \frac{m}{s}\] μέχρι τη στιγμή που σφηνώνεται σε τοίχο. Πριν ακινητοποιηθεί το βλήμα διανύει απόσταση \[6\, cm\] μέσα στον τοίχο. Αν η δύναμη \[F\] που ασκεί ο τοίχος θεωρηθεί σταθερή, το βλήμα θα ακινητοποιηθεί μετά από
272. Αν μια δύναμη \[6\, Ν\] δρα σε σώμα μάζας \[2\, kg\] για \[2\, s\], το μέτρο της μεταβολής της ορμής είναι:
273. Κατά την αλληλεπίδραση δυο σωμάτων που αποτελούν μονωμένο σύστημα για τις μεταβολές της ορμής κάθε σώματος ισχύει :
274. Η ορμή ενός σώματος σε συνάρτηση με το χρόνο μεταβάλλεται όπως απεικονίζεται στο διάγραμμα.

 

 

Η γραφική παράσταση της συνισταμένης δύναμης που ασκείται στο σώμα συναρτήσει του χρόνου είναι:
275. Σώμα μάζας \[m\] κινείται σε περιφέρεια κύκλου με ταχύτητα σταθερού μέτρου \[υ\] και περίοδο \[Τ\]. Αν η μεταβολή της ορμής του σώματος μεταξύ δύο θέσεων της τροχιάς του έχει μέτρο \[2mυ\], τότε οι θέσεις αυτές απέχουν χρονικά κατά
276. Στο εργαστήριο φυσικών επιστημών, οι μαθητές μελετούν τη σχέση της αρχικής ορμής μίας μεταλλικής σφαίρας που εκτελεί οριζόντια βολή και της οριζόντιας μετατόπισής της τη στιγμή που φτάνει στο δάπεδο. Το πείραμα επαναλαμβάνεται πολλές φορές για βολές με διαφορετική αρχική ταχύτητα, που πραγματοποιούνται πάντα από το ίδιο ύψος από την επιφάνεια του δαπέδου. Το συμπέρασμα στο οποίο οδηγήθηκαν οι μαθητές μετά την επεξεργασία των μετρήσεων τους ήταν, ότι
277. Ένας ακοντιστής με μάζα \[Μ=60\, kg\] κινείται με ταχύτητα \[u_1= 5\, \frac{m}{s}\] και ρίχνει ένα ακόντιο μάζας \[m=4\, kg\] με ταχύτητα \[u_2'= 30\, \frac{m}{s}\] στην ίδια κατεύθυνση με την αρχική ταχύτητά κίνησής του. Αυτή του η κίνηση τι αποτέλεσμα έχει στην ταχύτητά του; Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση.
278. Η ορμή ενός σώματος μεταβάλλεται από \[7\, kg\cdot \frac ms\] σε \[10\, kg\cdot \frac ms\], σε χρόνο \[2\, s\]. Ο ρυθμός μεταβολής της ορμής του (στο SI) είναι:
279. Μια δύναμη \[15\, Ν\] ασκείται σε ένα αντικείμενο, ανατολικά, για \[3\, s\]. Ποια θα είναι η μεταβολή της ορμής του αντικειμένου;
280. Σώμα μάζας \[m\] κινείται οριζόντια με ταχύτητα μέτρου \[υ\]. Στην πορεία συγκρούεται μετωπικά με άλλο σώμα και επιστρέφει κινούμενο με ταχύτητα μέτρου \[2υ\]. Το μέτρο της μεταβολής της ορμής του είναι:
281. Ένα μπαλάκι μάζας \[m\] προσκρούει κάθετα σε οριζόντιο πάτωμα με ταχύτητα μέτρου \[υ_1\] και αναπηδά κατακόρυφα με ταχύτητα μέτρου \[υ_2\]. Η χρονική διάρκεια της πρόσκρουσης είναι \[Δt\]. Η αντίσταση του αέρα θεωρείται αμελητέα. Το μέτρο της μέσης δύναμης που ασκείται κατά τη διάρκεια της πρόσκρουσης από το πάτωμα στο μπαλάκι είναι
282. Ένα μπαλάκι μάζας \[m\] χτυπά σε έναν κατακόρυφο τοίχο με οριζόντια ταχύτητα μέτρου \[υ_1\] και αναπηδά από αυτόν με ταχύτητα μέτρου \[υ_2\]. Η χρονική διάρκεια της επαφής είναι \[Δt_1\] και το μέτρο της κάθετης δύναμης που ασκεί ο τοίχος στο μπαλάκι είναι \[Ν_1\]. Το ίδιο μπαλάκι χτυπά στο δάπεδο με κατακόρυφη ταχύτητα, μέτρου \[υ_1\] και αναπηδά από αυτό με ταχύτητα μέτρου \[υ_2\]. Η χρονική διάρκεια της επαφής είναι επίσης \[Δt_1\] και το μέτρο της κάθετης δύναμης που ασκεί το δάπεδο στο μπαλάκι είναι \[Ν_2\]. Για τα μέτρα των δυνάμεων \[Ν_1\] και \[Ν_2\] που ασκούνται στο μπαλάκι από τον τοίχο και το δάπεδο αντίστοιχα, ισχύει:
283. Δύο παγοδρόμοι, με μάζες \[m_1\] και \[m_2\] αντίστοιχα (με \[m_1 \neq m_2\]), στέκονται ακίνητοι ο ένας απέναντι στον άλλο, πάνω σε ένα οριζόντιο παγοδρόμιο. Κάποια στιγμή ο πρώτος σπρώχνει το δεύτερο με αποτέλεσμα να κινηθούν αποκρινόμενοι με ταχύτητες σταθερού μέτρου. Κάποια επόμενη χρονική στιγμή οι αποστάσεις που έχουν διανύσει είναι \[x_1\, , \, x_2\], αντίστοιχα. Αν αγνοήσουμε όλων των ειδών τις τριβές τότε ισχύει:
284. Δύο παγοδρόμοι, Α και Β, με μάζες \[m_1= 60\, kg\] και \[m_2= 80\, kg\] αντίστοιχα, βρίσκονται σε απόσταση \[L\], σε οριζόντιο παγοδρόμιο. Στα χέρια τους κρατάνε ένα τεντωμένο σχοινί. Κάποια στιγμή ο Α τραβάει απότομα το σχοινί προς το μέρος του, με αποτέλεσμα να κινηθούν και οι δύο με σταθερές ταχύτητες πλησιάζοντας μεταξύ τους. Εάν ο Α διανύσει απόσταση \[L_1\] και ο Β απόσταση \[L_2\] μέχρι να συναντηθούν, τότε ισχύει:
285. Σε οριζόντιο επίπεδο βρίσκεται ακίνητο σώμα μάζας \[Μ\]. Βλήμα μάζας \[m=\frac{M}{50}\] κινείται οριζόντια με ταχύτητα \[υ_1\] και χτυπά το σώμα με αποτέλεσμα να το διαπεράσει. Το βλήμα εξέρχεται από το σώμα οριζόντια με ταχύτητα \[\frac{υ_1}{20}\]. Αν τα μέτρα της μεταβολής της ορμής του βλήματος και του σώματος είναι \[Δp_1\] και \[Δp_2\] αντίστοιχα, τότε:
286. Δύο σώματα με μάζες \[m_1\] και \[m_2\] αντίστοιχα για τις οποίες ισχύει \[m_1 < m_2\], συγκρούονται. Για το μέτρο της μεταβολής της ορμής των δύο σωμάτων ισχύει:
287. Ένα φορτηγό με μάζα \[Μ\] και ταχύτητα \[υ\] και ένα επιβατηγό αυτοκίνητο με μάζα \[m_1 =\frac M4\] και ταχύτητα \[υ_1=2υ\] κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις πάνω σε οριζόντιο μονόδρομο, πλησιάζοντας το ένα το άλλο. Τα οχήματα συγκρούονται μετωπικά και πλαστικά δημιουργώντας συσσωμάτωμα. Η συνολική ορμή \[p\] του συσσωματώματος αμέσως μετά την κρούση, έχει μέτρο
288. Βλήμα \[Σ_1\], μάζας \[m_1\], που κινείται στη θετική κατεύθυνση του άξονα \[x'x\] με ταχύτητα μέτρου \[υ\] συγκρούεται με σώμα \[Σ_2\] μάζας \[m_2\]. Το συσσωμάτωμα που προκύπτει μένει ακίνητο στο σημείο της σύγκρουσης. Η μεταβολή της ορμής του σώματος \[Σ_2\] κατά την κρούση έχει αλγεβρική τιμή
289. Σώμα \[Σ_1\] μάζας \[m\] που κινείται προς τη θετική κατεύθυνση του άξονα \[x'x\], με ταχύτητα μέτρου \[υ\], συγκρούεται πλαστικά με ακίνητο σώμα \[Σ_2\] τριπλάσιας μάζας. Η μεταβολή της ορμής του σώματος \[Σ_1\] κατά την κρούση έχει μέτρο
290. Σώμα \[Σ_1\] μάζας \[m_1\] που κινείται με ταχύτητα μέτρου \[υ\] συγκρούεται πλαστικά με σώμα \[Σ_2\] μάζας \[m_2 = 2m_1\] το οποίο κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση με ταχύτητα μέτρου \[υ_2\]. Το συσσωμάτωμα που προκύπτει παραμένει ακίνητο μετά την κρούση. Αν \[K_1\] και \[K_2\] οι κινητικές ενέργειες των σωμάτων \[Σ_1\] και \[Σ_2\] πριν την κρούση, ο λόγος τους \[\frac{K_1}{K_2}\] θα έχει τιμή
291. Σώμα \[Σ_1\], μάζας \[m_1\], που κινείται με ταχύτητα μέτρου \[υ\] έχοντας κινητική ενέργεια \[K_1\],συγκρούεται πλαστικά με ακίνητο σώμα \[Σ_2\] μάζας \[m_2\]. Το συσσωμάτωμα που προκύπτει έχει κινητική ενέργεια \[Κ\]. Αν για τις κινητικές ενέργειες ισχύει \[Κ =\frac{ Κ_1}{2}\], ο λόγος των μαζών των δύο σωμάτων \[\frac{ m_1}{m_2}\] θα έχει τιμή
292. Δύο σώματα με μάζες \[m\] και \[2m\] κινούνται στην ίδια ευθεία με ταχύτητες που έχουν μέτρο \[3υ\] και \[υ\] αντίστοιχα, με αντίθετες φορές. Τα σώματα συγκρούονται πλαστικά δημιουργώντας συσσωμάτωμα. Το μέτρο της μεταβολής της ορμής του σώματος μάζας \[m\] ισούται με
293. Ένα βλήμα μάζας \[3m\] κινείται οριζόντια με ταχύτητα \[\vec{υ}\] όταν ξαφνικά εκρήγνυται και διασπάται σε δύο κομμάτια το ένα με μάζα \[m\] που κινείται με ταχύτητα \[4\vec{υ}\] και το άλλο με μάζα \[2m\]. Η ταχύτητα με την οποία κινείται το δεύτερο κομμάτι μάζας \[2m\] είναι
294. Ένα συμπαγές σώμα κινείται με κάποια ταχύτητα και όταν πέσει πάνω σε έναν ακλόνητο τοίχο και ενσωματωθεί σε αυτόν, η παραγόμενη θερμότητα είναι \[Q\]. Αν το ίδιο σώμα προσκρούσει στον ίδιο τοίχο με τη μισή ταχύτητα, τότε η θερμική ενέργεια που θα απελευθερωθεί θα είναι
295. Τα σώματα του σχήματος συγκρούονται πλαστικά. Η ορμή του συσσωματώματος :
296. Ένα σώμα που κινείται με ταχύτητα \[u\] συγκρούεται πλαστικά με ακίνητο σώμα διπλάσιας μάζας όπως φαίνεται στο σχήμα. Το συσσωμάτωμα που θα δημιουργηθεί θα έχει ταχύτητα :
297. Τα σώματα που φαίνονται στο παρακάτω σχήμα έχουν ίσες μάζες και κινούνται με ταχύτητες ίσου μέτρου και αντίθετης φοράς. Τα σώματα συγκρούονται μετωπικά και πλαστικά και δημιουργούν συσσωμάτωμα. Το συσσωμάτωμα μετά την κρούση θα κινηθεί:
298. Σώμα \[Σ_1\] μάζας \[m\] που κινείται προς τα δεξιά στη θετική κατεύθυνση με ταχύτητα μέτρου \[υ\] συγκρούεται κεντρικά και πλαστικά με ακίνητο σώμα \[Σ_2\] διπλάσιας μάζας. Η μεταβολή της ορμής του σώματος \[Σ_1\] κατά την κρούση έχει αλγεβρική τιμή
299. Σώμα μάζας \[m\], το οποίο έχει κινητική ενέργεια \[Κ\], συγκρούεται πλαστικά με σώμα τετραπλάσιας μάζας. Μετά την κρούση το συσσωμάτωμα μένει ακίνητο. Η μηχανική ενέργεια που χάθηκε κατά την κρούση είναι
300. Σώμα μάζας \[m\] το οποίο έχει κινητική ενέργεια \[Κ\], συγκρούεται πλαστικά με σώμα τετραπλάσιας μάζας. Μετά την κρούση το συσσωμάτωμα μένει ακίνητο. Η μηχανική ενέργεια που μετατράπηκε σε θερμότητα (θερμική ενέργεια) κατά τη κρούση είναι
301. Ένα συμπαγές σώμα κινείται με κάποια ταχύτητα και όταν συγκρουστεί πλαστικά με ένα δεύτερο ακίνητο και όμοιο σώμα \[(m_1 = m_2)\], τότε η αύξηση της θερμικής ενέργειας στο σύστημα των σωμάτων είναι \[Q\]. Αν το άλλο σώμα δεν ήταν ακίνητο, αλλά κινούταν με ταχύτητα ίδιου μέτρου και αντίθετης κατεύθυνσης, τότε η αύξηση της θερμικής ενέργειας στο σύστημα των σωμάτων θα ήταν
302. Δύο αμαξάκια Α και Β με μάζες \[m_1=2\, kg\] και \[m_2=6\, kg\] αντίστοιχα, κινούνται στην ίδια διεύθυνση με αντίθετη φορά. Η ταχύτητα του Α είναι \[u_1=8 \frac{m}{s}\] και του Β είναι \[u_2=2 \frac{ m}{s} \] και συγκρούονται μετωπικά και πλαστικά. Η κινητική ενέργεια που χάθηκε κατά την κρούση είναι
303. Ένα αρχικά ακίνητο σώμα μάζας \[m\] χωρίζεται με έκρηξη σε δυο κομμάτια τα οποία έχουν μάζες \[m_1\] και \[m_2\]. Ποια από τις περιπτώσεις κίνησης των \[m_1\] και \[m_2\] που φαίνονται στο παρακάτω σχήμα ισχύει;
304. Ένα πυροβόλο όπλο μάζας \[Μ\] είναι ακίνητο. Ξαφνικά εκπυρσοκροτεί και εκτοξεύει βλήμα μάζας \[m=\frac{M}{10}\] με ταχύτητα \[u\]. Η ταχύτητα \[υ_{πυρ}\] του πυροβόλου μετά την εκπυρσοκρότηση είναι :
305. Ένα σώμα Α που έχει μάζα \[m\] και ταχύτητα \[\vec{υ}_1\] συγκρούεται με άλλο σώμα Β που έχει διπλάσια μάζα και ταχύτητα \[\vec{υ}_2\], αντίρροπη της \[\vec{υ}_1\]. Από την κρούση δημιουργείται συσσωμάτωμα που παραμένει ακίνητο στο σημείο της σύγκρουσης. Ο λόγος των μέτρων των ταχυτήτων των δύο σωμάτων πριν από την κρούση, είναι:
306. Ένα μικρο σώμα μάζας \[m\] κινείται οριζόντια με κινητική ενέργεια \[Κ\]. Το μικρό αυτό σώμα συγκρούεται κεντρικά και πλαστικά με άλλο ακίνητο σώμα τριπλάσιας μάζας. Η απώλεια κινητικής ενέργειας του συστήματος των δυο σωμάτων εξαιτίας της πλαστικής κρούσης ισούται με
307. Δυο σφαίρες \[Σ_1\] και \[Σ_2\] με ίσες μάζες συγκρούονται κεντρικά με ταχύτητες που έχουν την ίδια φορά και μέτρα \[υ_1=2υ_0\] και \[υ_2=υ_0\]. Μετά την κρούση η σφαίρα \[Σ_1\] έχει ταχύτητα ίδιας φοράς με την αρχική της και μέτρο \[υ_1'=1,2υ_0\].

Α) Η ταχύτητα της σφαίρας Σ2 είναι

ι) \[υ_2'=1,8υ_0\]       ιι)  \[υ_2'=2υ_0\]           ιιι) δεν μπορεί να υπολογιστεί με τα δεδομένα της ερώτησης

Β) Η κρούση των δυο σφαιρών είναι:

ι) ελαστική        ιι) ανελαστική

308. Ένα βλήμα μάζας \[m\] κινείται με ταχύτητα \[υ_1=υ_0\] και χτυπάει σε ξύλο μάζας \[Μ=2m\]. Το βλήμα εξέρχεται από το ξύλο με ταχύτητα \[υ_1'=\frac{υ_0}{2}\].

Α) Το ξύλο απέκτησε ταχύτητα

ι) \[\frac{υ_0}{2}\]      ιι) \[\frac{υ_0}{4}\]      ιιι) \[υ_0\]

Β) Το ποσοστό (%) της αρχικής κινητικής ενέργειας του βλήματος που έγινε θερμότητα εξαιτίας της κρούσης είναι

ι) \[25\%\]     ιι) \[27,5\%\]    ιιι) \[62,5\%\]

309. Δυο σώματα \[Σ_1\] και \[Σ_2\] που κινούνται ομόρροπα με ταχύτητες μέτρων \[2υ\] και \[υ\] αντίστοιχα συγκρούονται κεντρικά και πλαστικά. Λόγω της κρούσης εκλύεται ποσό θερμότητας \[Q_1\]. Αν τα δυο σώματα κινούνται αντίρροπα με τα ίδια μέτρα ταχυτήτων και συγκρουστούν πάλι κεντρικά και πλαστικά το ποσό θερμότητας \[Q_2\] που εκλύεται λόγω της κρούσης θα είναι
310. Σώμα βρίσκεται αρχικά ακίνητο και απέχει αποστάσεις \[L_1\] και \[L_2\] από τις άκρες ενός λείου, οριζόντιου τραπεζιού. Κάποια στιγμή το σώμα εκρήγνυται σε δύο κομμάτια με μάζες \[m_2=4m_1\].

Αν τα δύο κομμάτια φτάνουν ταυτόχρονα στις άκρες του τραπεζιού, τότε ισχύει:

311. Σώμα μάζας \[m_2=m\] ισορροπεί πάνω σε πλατφόρμα μάζας \[Μ=8m\] όπως φαίνεται στο σχήμα. Το σύστημα αρχικά ηρεμεί σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Το σώμα \[Σ_2\] παρουσιάζει με την πλατφόρμα τριβή ολίσθησης. Βλήμα μάζας \[m_1=m\] που κινείται οριζόντια σφηνώνεται με ταχύτητα \[υ\] στο σώμα \[Σ\]. Η συνολική θερμότητα \[Q\], που εκλύθηκε από τη στιγμή που άρχισε η κρούση μέχρι το συσσωμάτωμα και η πλατφόρμα να αποκτήσουν κοινή ταχύτητα είναι:
312. Βλήμα μάζας \[m\] κινείται με ταχύτητα \[u_0\] και συγκρούεται πλαστικά με ακίνητο κιβώτιο μάζας \[M=4m\] που είναι δεμένο στο κάτω άκρο αβαρούς ράβδου μήκους \[\ell\]. To άλλο άκρο της ράβδου είναι ακλόνητα στερεωμένο σε σημείο Ο γύρω από το οποίο μπορεί να περιστρέφεται όπως φαίνεται στο σχήμα. Η αρχική ταχύτητα που πρέπει να έχει το βλήμα ώστε το συσσωμάτωμα να εκτελέσει οριακά ανακύκλωση θα είναι:
313. Βλήμα μάζας \[m\] κινείται με ταχύτητα \[u_0\] και συγκρούεται πλαστικά με ακίνητο κιβώτιο μάζας \[M=2m\] που είναι δεμένο στο κάτω άκρο αβαρούς και μη εκτατού νήματος μήκους \[\ell\]. To άλλο άκρο του νήματος είναι ακλόνητα στερεωμένο σε σημείο Ο γύρω από το οποίο μπορεί να περιστρέφεται όπως φαίνεται στο σχήμα. Η αρχική ταχύτητα που πρέπει να έχει το βλήμα ώστε το συσσωμάτωμα να εκτελέσει οριακά ανακύκλωση θα είναι:
314. Βλήμα μάζας \[m\] κινείται με ταχύτητα \[\vec{u}_0\] συγκρούεται κεντρικά και πλαστικά με κιβώτιο μάζας \[M=3m\] που είναι αρχικά ακίνητο στη βάση κεκλιμένου επιπέδου γωνίας κλίσης \[φ= 30^0\]. Το κεκλιμένο επίπεδο έχει μήκος \[S\] και παρουσιάζει συντελεστή τριβής \[μ=\frac{\sqrt{3}}{6}\] με το κιβώτιο. Tο μέτρο της ταχύτητας \[u_0\] που πρέπει να έχει το βλήμα ώστε το συσσωμάτωμα, μετά τη κρούση αφού ολισθήσει, να σταματήσει στη κορυφή του κεκλιμένου επιπέδου είναι:
315. Σώμα μάζας \[m\] κινείται οριζόντια με ταχύτητα μέτρου \[υ_1\]. Το σώμα συγκρούεται με κατακόρυφο τοίχο και ανακλάται με ταχύτητα μέτρου \[υ_2\] όπου \[υ_2 < υ_1 \]. Η κρούση είναι:
316. Σφαίρα μάζας \[m_1\] προσπίπτει με ταχύτητα \[υ_1\] σε ακίνητη σφαίρα μάζας \[m_2\], με την οποία συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά. Μετά την κρούση η σφαίρα μάζας \[m_1\] γυρίζει πίσω με ταχύτητα μέτρου ίσου με το \[\frac{1}{5}\] της αρχικής της τιμής. Για το λόγο των μαζών ισχύει
317. Μια μικρή σφαίρα κινείται οριζόντια με ορμή μέτρου \[p\] και προσκρούει ελαστικά και κάθετα στην επιφάνεια ενός τοίχου. Ποια από τις επόμενες προτάσεις είναι η σωστή; Η μεταβολή του μέτρου της ορμής της σφαίρας είναι ίση με
318. Δύο σώματα Α και Β, με μάζες \[m\] και \[3m\] αντίστοιχα, βρίσκονται ακίνητα πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Δίνουμε στο σώμα Α αρχική ταχύτητα έτσι ώστε να κινηθεί προς τη θετική φορά και να συγκρουστεί κεντρικά και ελαστικά με το ακίνητο σώμα Β. Η αλγεβρική τιμή της ταχύτητας του σώματος Β μετά την κρούση είναι:
319. Σώμα \[Σ_1\] μάζας \[1\, kg\] κινείται οριζόντια προς τη θετική κατεύθυνση και προσπίπτει με ταχύτητα μέτρου \[10\, \frac{m}{s} \] σε ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\] μάζας \[m_2\] και συγκρούεται ελαστικά και κεντρικά με αυτή. Μετά την κρούση το \[Σ_1\] κινείται με ταχύτητα μέτρου \[6\, \frac{m}{s}\] αλλά αντίθετης φοράς από την αρχική του. Η μάζα της σφαίρας είναι:
320. Μια μικρή σφαίρα μάζας \[m_2\] συγκρούεται μετωπικά και ελαστικά με ακίνητη μικρή σφαίρα μάζας \[m_1\]. Μετά την κρούση οι σφαίρες κινούνται με αντίθετες ταχύτητες. Ο λόγος των μαζών \[\frac{m_1}{m_2}\] των δυο σφαιρών είναι
321. Οι σφαίρες \[Σ_1\], \[Σ_2\] του παρακάτω σχήματος έχουν μάζες \[m_1=m\] και \[m_2=2m\] αντίστοιχα και ταχύτητες μέτρων \[υ_1=4υ\] και \[υ_2=υ\]. Οι σφαίρες συγκρούονται κεντρικά και ελαστικά. Τα μέτρα των ταχυτήτων των σφαιρών αμέσως μετά την κρούση είναι:
322. Σφαίρα μάζας \[m_1\] προσπίπτει με ταχύτητα \[υ_1\] σε ακίνητη σφαίρα μάζας \[m_2\], με την οποία συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά. Μετά την κρούση η σφαίρα μάζας \[m_1\] γυρίζει πίσω με ταχύτητα μέτρου ίσου με αυτή που έχει η σφαίρα \[m_2\] μετά την κρούση. Ο λόγος των μαζών των δύο σφαιρών ισούται με:
323. Σφαίρα Α μάζας \[m_Α\] συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με δεύτερη ακίνητη σφαίρα Β μάζας \[m_Β\]. Το ποσοστό της μηχανικής ενέργειας που έχει μεταφερθεί από την Α στη Β μετά την κρούση γίνεται μέγιστο όταν:
324. Τρεις σφαίρες, Α, Β, Γ με μάζες \[m\], \[3m\], \[4m\] ηρεμούν αρχικά σε λείο οριζόντιο επίπεδο με τα κέντρα τους στην ίδια ευθεία. Η διάταξη των σφαιρών από αριστερά προς τα δεξιά είναι Β , Α , Γ. Η σφαίρα Α εκτοξεύεται με ταχύτητα υ προς τη σφαίρα Γ. Όλες οι κρούσεις που συμβαίνουν είναι μετωπικές και ελαστικές. Ο συνολικός αριθμός των κρούσεων είναι:
325. Σφαίρας μάζας \[m_1\] συγκρούεται κεντρικά ελαστικά με ακίνητη σφαίρα μάζας \[m_2\] \[(m_1 < m_2)\]. Αν το ποσοστό της κινητικής ενέργειας της \[m_1\] που μεταβιβάστηκε στην \[m_2\] είναι \[75\%\] τότε για τις μάζες ισχύει η σχέση:
326. Δύο σώματα με μάζες \[m_1=2 \, kg\] και \[m_2=3\, kg\] κινούνται χωρίς τριβές στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο και σε κάθετες διευθύνσεις με ταχύτητες \[υ_1=4\, \frac{m}{s}\] και \[υ_2=2\, \frac{m}{s}\] (όπως στο σχήμα) και συγκρούονται πλαστικά. Η κινητική ενέργεια του συσσωματώματος είναι:
327. Μια μπάλα, κινούμενη κατά τη θετική φορά του άξονα \[y'y\], πέφτει κατακόρυφα σε οριζόντιο έδαφος με ορμή \[10\, kg\frac{m}{s}\]. Η κρούση θεωρείται ελαστική και διαρκεί \[0,2\, s\].

Α. Η μεταβολή της ορμής της (στο SI) είναι

α.  \[- 20\]

β.  \[- 10 \]

γ.  \[+20\]

δ.  \[+10\]

Β. Ο μέσος ρυθμός μεταβολής της ορμής της (στο SI) είναι

α.  \[- 200\]

β.  \[- 100\]

γ.   \[+200\]

δ.   \[+100\]

328. Σφαίρα \[Σ_1\] μάζας \[m_1\] κινείται με ταχύτητα \[\vec{v}_1\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με άλλη αρχικά ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\] μάζας \[m_2\]. Αν η σφαίρα \[Σ_2\] έχει πολύ μεγαλύτερη μάζα από την \[Σ_1\] ποιες είναι οι ταχύτητες των δυο σφαιρών μετά την κρούση;
329. Κατά την μετωπική ελαστική κρούση δύο σφαιρών \[m_1\] και \[m_2\] εκ των οποίων η \[m_2\] είναι ακίνητη το ποσοστό μεταβολής της κινητικής ενέργειας της \[m_1\] (επί της αρχικής κινητικής ενέργειάς της) είναι \[π(\%)= - 36\%\]. O λόγος \[\frac{m_1}{m_2}\] είναι:
330. Μεταλλική συμπαγής σφαίρα \[Σ_1\] κινούμενη προς ακίνητη μεταλλική συμπαγή σφαίρα \[Σ_2\], τριπλάσιας μάζας από τη \[Σ_1\], συγκρούεται μετωπικά και ελαστικά με αυτή. Το ποσοστό της αρχικής κινητικής ενέργειας της \[Σ_1\] που μεταβιβάζεται στη \[Σ_2\] κατά την κρούση είναι:
331. Μια σφαίρα Α κινείται έχοντας ορμή \[p_1\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα Β. Μετά την κρούση η Β σφαίρα έχει ορμή \[1,5p_1\].
I) Ο λόγος των μαζών των δυο σφαιρών \[\frac{m_1}{m_2}\] είναι ίσος με:

α)  \[\frac{1}{3}\]     β) \[\frac{1}{2}\]       γ) \[1\]         δ) \[\frac{3}{2}\]

ΙΙ) Η μεταβολή της ορμής της Α σφαίρας είναι ίση με:

α)  \[-p_1\]     β) \[-1,5p_1\]   γ) \[0\]         δ) \[1,5p_1\]

III) Αν \[υ_1\] η αρχική ταχύτητα της σφαίρας Α τότε η ταχύτητα με την οποία απομακρύνονται οι δυο σφαίρες μετά την κρούση είναι ίση

α) \[\frac{υ_1}{3}\]   β) \[\frac{υ_1}{2}\]        γ) \[υ_1\]        δ) \[1,5υ_1\]

332. Μια σφαίρα μάζας \[m\] που αφήνεται από κάποιο ύψος, χτυπά ελαστικά σε οριζόντιο δάπεδο με ταχύτητα μέτρου \[υ_1=υ\] και ανακλάται με ταχύτητα μέτρου \[υ_2\]

Α) Το μέτρο της ταχύτητας ανάκλασης είναι

ι) \[υ_2=υ_1\]                 ιι) \[υ_2 < υ_1\]                                ιιι) \[υ_2 > υ_1\]

Β) Το μέτρο της μεταβολής της ορμής της σφαίρας είναι

ι) \[Δp=2mυ\]                    ιι) \[Δp=mυ\]                     ιιι) \[Δp=0\]

333. Μια σφαίρα \[Σ_1\] μάζας \[m_1\] συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\] μάζας \[m_2\]. Για να αποκτήσει η σφαίρα \[Σ_2\] μέγιστη ταχύτητα μετά την κρούση, η σχέση των δυο μαζών πρέπει να είναι
334. Σφαίρα \[Σ_1\] μάζας \[m_1\] συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\] μάζας \[m_2\]. Για να αποκτήσει η σφαίρα \[Σ_2\] μέγιστη κινητική ενέργεια μετά την κρούση, η σχέση των δυο μαζών πρέπει να είναι
335. Μια σφαίρα \[Σ_1\] μάζας \[m_1=m\] κινείται με ταχύτητα \[υ_0\] και συγκρούεται μετωπικά με ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\] μάζας \[m_2=2m\]. Μετά την κρούση η σφαίρα \[Σ_1\] παραμένει ακίνητη.

Α) Η σφαίρα Σ2 μετά την κρούση αποκτά ταχύτητα

ι) \[υ_0\]        ιι) \[\frac{υ_0}{2}\]        ιιι) \[2υ_0\]

Β) Το ποσοστό (%) της κινητικής ενέργειας της σφαίρας Σ1 που μεταφέρεται στη σφαίρα Σείναι

ι) \[50\%\]              ιι) \[100\%\]    ιιι) \[75\%\]

Γ) Η κρούση των δυο σφαιρών είναι

ι) ελαστική   ιι) ανελαστική

336. Μια σφαίρα \[Σ_1\] μάζας \[m_1\] κινείται με ταχύτητα μέτρου \[υ_0\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με άλλη ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\] μάζας \[m_2\]. Μετά την κρούση οι σφαίρες κινούνται με αντίθετες ταχύτητες

Α) Ο λόγος των μαζών των δυο σφαιρών \[\frac{m_1}{m_2}\] είναι

ι) \[1\]      ιι) \[\frac{1}{2}\]                ιιι) \[\frac{1}{3}\]

Β) Το μέτρο της ταχύτητας των σφαιρών μετά την κρούση είναι

ι) \[\frac{υ_0}{4}\]   ιι) \[υ_0\]      ιιι) \[\frac{υ_0}{2}\]

337. Οι τρεις ακίνητες ελαστικές σφαίρες \[Σ_1\, ,\, Σ_2\, ,\, Σ_3\] του παρακάτω σχήματος βρίσκονται πάνω σε λείο οριζόντιο δάπεδο έτσι ώστε τα κέντρα τους να βρίσκονται πάνω στην ίδια οριζόντια ευθεία και έχουν μάζες \[m_1=m\, ,\, m_2=m\, ,\, m_3=2m\] αντίστοιχα. Αρχικά οι σφαίρες είναι ακίνητες. Κάποια στιγμή δίνουμε στη σφαίρα \[Σ_2\] ταχύτητα μέτρου \[υ\] με διεύθυνση πάνω στην ευθεία που ενώνει τα κέντρα των σφαιρών και με φορά προς τα δεξιά.

Μετά το τέλος όλων των κρούσεων των σφαιρών που θεωρούνται ελαστικές και κεντρικές, η σφαίρα Σ1 έχει ταχύτητα μέτρου

338. Σφαίρα \[Σ_1\], μάζας \[m_1\] κινείται με ταχύτητα \[υ_1\] και συγκρούεται έκκεντρα και ελαστικά με άλλη σφαίρα \[Σ_2\], μάζας \[m_2\], που αρχικά είναι ακίνητη. Μετά την κρούση οι δύο σφαίρες κινούνται σε κάθετες διευθύνσεις με ταχύτητες \[v_1\, ,\, v_2\]. Ο λόγος των μαζών τους \[\frac{m_1}{m_2}\] είναι:
339. Στο παρακάτω σχήμα φαίνονται δύο ελαστικές σφαίρες \[Σ_1\] και \[Σ_2\] με μάζες \[m_1\] και \[m_2\] αντίστοιχα, που μπορούν να κινηθούν σε λείο οριζόντιο επίπεδο ανάμεσα σε λείους κατακόρυφους τοίχους που απέχουν απόσταση \[d\]. Η σφαίρα \[Σ_2\] είναι ακίνητη σε απόσταση \[\frac{d}{4}\] από τον ένα τοίχο ενώ η \[Σ_1\] έρχεται με ταχύτητα \[\vec{u}\]. Οι δύο σφαίρες συγκρούονται μετωπικά και ελαστικά και στη συνέχεια αφού συγκρουστούν ελαστικά με τους τοίχους, συναντώνται ξανά στο μέσο της απόστασης μεταξύ αυτών. Η σχέση ανάμεσα στις αλγεβρικές τιμές των ταχυτήτων \[\vec{u}\] και \[\vec{u}_1'\] είναι:
340. Το βλήμα μάζας \[m\] του σχήματος κινείται παράλληλα με το οριζόντιο επίπεδο και συγκρούεται πλαστικά με το κιβώτιο μάζας \[Μ\] που ισορροπεί με τη βοήθεια μικρού εμποδίου πάνω σε λείο ακλόνητο κεκλιμένο επίπεδο γωνίας κλίσης \[φ\].
Αν η ταχύτητα του βλήματος έχει μέτρο \[u\], τότε το μέτρο της ταχύτητας του συσσωματώματος αμέσως μετά την κρούση θα είναι:
341. Μια σφαίρα μάζας \[m_1\] κινείται με ταχύτητα μέτρου \[υ\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα μάζας \[m_2\]. Το ποσοστό % της κινητικής ενέργειας της σφαίρας μάζας \[m_1\] που μεταφέρεται στη σφαίρα μάζας \[m_2\] ισούται με
342. Δυο σφαίρες \[Σ_1\] και \[Σ_2\] έχουν λόγο μαζών \[\frac{m_1}{m_2}=λ\] και κινούνται στην ίδια ευθεία με αντίθετες ταχύτητες. Τα μέτρα των ταχυτήτων των σφαιρών μετά την κεντρική ελαστική τους κρούση έχουν λόγο \[\frac{v_1'}{v_2'}\] που είναι ίσος με
343. Μια σφαίρα με μάζα \[m_1\] κινείται οριζόντια με ταχύτητα μέτρου \[υ\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητη σφαίρα μάζας \[m_2=λ\, m_1\]. Το ποσοστό % της ελάττωσης της κινητικής ενέργειας της σφαίρας μάζας \[m_1\] λόγω της κρούσης είναι ίσο με
344. Τρεις μικρές σφαίρες \[Σ_1\, ,\, Σ_2\] και \[Σ_3\] βρίσκονται ακίνητες πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Οι σφαίρες έχουν μάζες \[m_1=m_2=m\] και \[m_3=3m\] αντίστοιχα. Δίνουμε στη σφαίρα \[Σ_1\] ταχύτητα μέτρου \[υ_1\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με τη δεύτερη ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\]. Στη συνέχεια η δεύτερη σφαίρα \[Σ_2\] συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με την τρίτη ακίνητη σφαίρα \[Σ_3\]. Η τρίτη σφαίρα αποκτά τότε ταχύτητα μέτρου \[υ_3\]. Ο λόγος των μέτρων των ταχυτήτων \[\frac{υ_3}{υ_1}\] είναι:
345. Ένα σώμα μάζας \[m_1\] συγκρούεται μετωπικά με δεύτερο ακίνητο σώμα μάζας \[m_2\]. Aν η σύγκρουση θεωρηθεί ελαστική και η αρχική κινητική ενέργεια του \[m_1\] είναι \[K_1\] , η κινητική ενέργεια που χάνει το \[m_1\] είναι:
346. Μια σφαίρα \[Σ_1\] συγκρούεται έκκεντρα με ακίνητη σφαίρα \[Σ_2\] ίδιας μάζας. Μετά την κρούση οι σφαίρες κινούνται στο ίδιο επίπεδο και σε διευθύνσεις κάθετες μεταξύ τους. Η κρούση μεταξύ των δυο σφαιρών είναι
347. Τρεις σφαίρες ίδιας μάζας προσπίπτουν κάθετα σε τοίχο. Η κρούση της πρώτης είναι ελαστική της δεύτερης ανελαστική και της τρίτης πλαστική. Αν οι κρούσεις έχουν την ίδια διάρκεια τότε ο τοίχος δέχεται μεγαλύτερη δύναμη στην περίπτωση της
348. Σφαίρα μάζας \[m_1\] κινείται με ταχύτητα \[u_0\] και συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με ακίνητο κιβώτιο μάζας \[m_2=2m_1\] που είναι δεμένο στο κάτω άκρο αβαρούς και μη εκτατού νήματος μήκους \[\ell\], τo άλλο άκρο του νήματος είναι ακλόνητα στερεωμένο σε σημείο Ο γύρω από το οποίο μπορεί να περιστρέφεται όπως φαίνεται στο σχήμα. Η αρχική ταχύτητα που πρέπει να έχει η σφαίρα ώστε το κιβώτιο να εκτελέσει οριακά ανακύκλωση θα είναι:
349. Δύο παγοδρόμοι Α και Β έχουν μάζα \[m\] και \[0,9m\] αντίστοιχα και στέκονται ακίνητοι ο ένας απέναντι στον άλλο. Κάποια στιγμή ο πρώτος σπρώχνει το δεύτερο με αποτέλεσμα να κινηθούν απομακρυνόμενοι. Αν η ορμή που αποκτά ο πρώτος παγοδρόμος είναι \[p\], η ορμή του δεύτερου θα είναι:
350. Ένα σύστημα σωμάτων θεωρείται μονωμένο όταν :
351. Σ’ ένα μονωμένο σύστημα δύο σωμάτων (Α) και (Β) :
352. Δύο αθλητές με μάζες \[m\] και \[3m\] αντίστοιχα, στέκονται ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο σε ένα παγοδρόμιο. Κάποια στιγμή οι δύο αθλητές σπρώχνονται με αποτέλεσμα να κινηθούν αντίθετα. Αν η ορμή που αποκτά ο πρώτος αθλητής είναι ίση με \[ \vec{p} \], η ορμή του δεύτερου αθλητή θα είναι ίση με:
353. Η ορμή ενός σώματος παραμένει σταθερή όταν:
354. Δύο σώματα που κινούνται αποτελούν σύστημα με συνολική ορμή \[0\]. Οι ταχύτητες των σωμάτων πρέπει να είναι:
355. Σφαίρα μάζας \[1\; kg\] αφήνεται να πέσει από κάποιο ύψος και φτάνει στο έδαφος με ταχύτητα μέτρου \[v= 4\frac{m}{s}\] ενώ αναπηδά με ταχύτητα μέτρου \[v'=1 \frac{m}{s}\]. Το μέτρο της μεταβολής της ορμής του είναι:
356. Σε αρχικά ακίνητο σώμα μάζας \[m\] ασκείται δύναμη \[F\] για χρόνο \[Δt\] και αποκτά ταχύτητα \[v=10\; \frac{m}{s}\]. Αν ασκηθεί η ίδια δύναμη για τον ίδιο χρόνο σε σώμα μάζας \[2m\] τότε θα αποκτήσει ταχύτητα:
357. Στην οριζόντια βολή ενός σώματος, ο ρυθμός μεταβολής της ορμής του σώματος ισούται με:
358. Η αρχή διατήρησης της ορμής προκύπτει από:
359. Ένα σύστημα σωμάτων είναι μονωμένο όταν:
360. Σ’ ένα μονωμένο σύστημα δύο σωμάτων (Α) και (Β):
361. Σε κάθε κρούση, η κινητική ενέργεια του συστήματος των σωμάτων πριν την κρούση \[Κ_{πριν}\] και η κινητική ενέργεια του συστήματος των σωμάτων μετά την κρούση \[Κ_{μετά}\] συνδέονται με τη σχέση:
362. Δύο σώματα ίδιας μάζας κινούνται αντίθετα με ίσου μέτρου ταχύτητες. Τι από τα παρακάτω ισχύει;
363. Μία ελαστική σφαίρα με μάζα \[m\] κινείται σε οριζόντια διεύθυνση με ταχύτητα μέτρου \[υ\] προς τα αριστερά. Η σφαίρα δέχεται την επίδραση μίας δύναμης \[F\] που έχει ίδια κατεύθυνση με τη ταχύτητα, και το μέτρο της ταχύτητας διπλασιάζεται. Η μεταβολή της ορμής της σφαίρας είναι:
364. Τα σώματα που φαίνονται στο σχήμα είναι συνδεδεμένα με το ελατήριο και έχουν μάζες \[m_1=2\; kg\] και \[m_2=1\; kg\]. Το ελατήριο είναι συμπιεσμένο με τη βοήθεια νήματος και όλη η διάταξη ακινητεί πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Κάποια στιγμή το νήμα κόβεται:
365. Ένας άνθρωπος που βρίσκεται πάνω σε λεία επιφάνεια πετάει μία πέτρα που κρατούσε. Τότε:
366. Δύο σώματα έχουν ίσες ορμές αλλά άνισες μάζες. Το βαρύτερο θα:
367. Η συνισταμένη δύναμη που ασκείται σε ένα υλικό σημείο ισούται με:
368. Όταν ένα σώμα εκτελεί ελεύθερη πτώση, ο ρυθμός μεταβολής της ορμής του:
369. Σε ένα σύστημα σωμάτων, η συνισταμένη των εξωτερικών δυνάμεων είναι:
370. Τα σώματα που φαίνονται στο παρακάτω σχήμα έχουν μάζες \[m_1=m\] και \[m_2=4m\] και ταχύτητες με μέτρα \[v_1=8v\] και \[v_2= 3v\]. Η αλγεβρική τιμή της ορμής του συστήματος είναι:
371. Μονάδα μέτρησης της ορμής στο S.I. είναι το:
372. Η ορμή ενός σώματος:
373. Οι ορμές δυο σωμάτων είναι οπωσδήποτε διαφορετικές αν:

Μαθηματικά: Σωστό-Λάθος Πανελλαδικών

Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση σε καθεμία από τις ερωτήσεις που ακολουθούν.
Προσοχή:

  1. Θα πρέπει να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις.
  2. Η κάθε ερώτηση έχει μοναδική απάντηση.

Παρακαλούμε συμπληρώστε τα προσωπικά σας στοιχεία:

Επώνυμο
Όνομα
Email
1. Κάθε συνάρτηση \[f:\mathbb{R}\to\mathbb{R}\] που είναι 1-1 είναι και γνησίως μονότονη.
2. Η συνάρτηση \[f(x)=\eta\mu x\], \[x\in\mathbb{R}\], έχει μία μόνο θέση ολικού μεγίστου.
3. Αν υπάρχει το \[\lim_{x\to x_0} (f(x)+g(x))\], τότε κατ’ ανάγκη υπάρχουν τα \[\lim_{x\to x_0} f(x)\] και \[\lim_{x\to x_0} g(x)\].
4. Αν μία συνάρτηση \[f\] είναι συνεχής στο \[[\alpha,\beta]\], παραγωγίσιμη στο \[(\alpha,\beta)\] και \[f'(x)\ne 0\] για κάθε \[x\in(\alpha, \beta)\], τότε \[f(\alpha)\ne f(\beta)\].
5. Αν \[f\] συνάρτηση συνεχής στο διάστημα \[[\alpha,\beta]\] και για κάθε \[x\in [\alpha,\beta]\] ισχύει \[f(x)\ge 0\], τότε \[\int_\alpha^\beta f(x) dx >0 \].
6. Αν η \[f\] έχει αντίστροφη συνάρτηση \[f^{-1}\] και η γραφική παράσταση της \[f\] έχει κοινό σημείο \[A\] με την ευθεία \[y = x\], τότε το σημείο \[A\] ανήκει και στη γραφική παράσταση της \[f^{-1}\].
7. Για κάθε συνάρτηση \[f\], ορισμένη, παραγωγίσιμη και γνησίως αύξουσα στο \[\mathbb{R}\], ισχύει \[f'(x)>0\].
8. Ισχύει ότι: \[\lim_{x\to +\infty} \frac{\eta\mu x}{x}=1\].
9. Αν \[\lim_{x\to x_0} f(x)>0\], τότε \[f(x)>0\] κοντά στο \[x_0\].
10. Αν μια συνάρτηση \[f\] είναι κυρτή σε ένα διάστημα \[\Delta\], τότε η εφαπτομένη της γραφικής παράστασης της \[f\] σε κάθε σημείο του \[\Delta\] βρίσκεται «πάνω» από τη γραφική της παράσταση.
11. Για οποιαδήποτε αντιστρέψιμη συνάρτηση \[f\] με πεδίο ορισμού \[A\], ισχύει ότι \[f\left( f^{-1}(x) \right) =x\] για κάθε \[x\in A\].
12. Η γραφική παράσταση της συνάρτησης \[-f\] είναι συμμετρική, ως προς τον άξονα \[x'x\], της γραφικής παράστασης της \[f\].
13. Αν \[f,g,g'\] είναι συνεχείς συναρτήσεις στο διάστημα \[[\alpha, \beta]\], τότε \[\int_\alpha^\beta f(x) \cdot g'(x) dx =\int_\alpha^\beta f(x) dx \cdot \int_\alpha^\beta g'(x) dx \].
14. Αν \[\lim_{x\to x_0}f(x)=0\] και \[f(x)>0\] κοντά στο \[x_0\], τότε \[\lim_{x\to x_0}\frac{1}{f(x)} = +\infty\].
15. Έστω η συνάρτηση \[f(x)=\varepsilon \varphi x\]. H συνάρτηση \[f\] είναι παραγωγίσιμη στο \[\mathbb{R}_1=\mathbb{R}–\{x| \sigma \upsilon \nu x=0\} \] και ισχύει \[f'(x)=-\frac{1}{\sigma\upsilon \nu^2 x}\].
16. \[\lim_{x\to 0} \left(\frac{1}{x^{2\nu+1}} \right) =0\], για κάθε \[\nu\in\mathbb{N}\].
17. Έστω μια συνάρτηση ορισμένη σ’ ένα σύνολο της μορφής \[(\alpha, x_0)\cup (x_0, \beta)\] και \[l\] ένας πραγματικός αριθμός. Τότε ισχύει η ισοδυναμία:\[\lim_{x\to x_0} f(x) =l \Leftrightarrow \lim_{x\to x_0}(f(x)-l)=0.\]
18. Αν η \[f\] έχει δεύτερη παράγωγο στο \[x_0\], τότε η \[f'\] είναι συνεχής στο \[x_0\].
19. Αν η συνάρτηση \[f\] είναι συνεχής στο διάστημα \[[\alpha,\beta]\] και υπάρχει \[x_0\in (\alpha, \beta)\] τέτοιο ώστε \[f(x_0)=0\], τότε κατ’ανάγκη θα ισχύει \[f(\alpha)\cdot f(\beta)<0\].
20. Κάθε συνάρτηση \[f\], για την οποία ισχύει \[f'(x)=0\] για κάθε \[x\in (\alpha,x_0)\cup(x_0,\beta)\] είναι σταθερή στο \[(\alpha,x_0)\cup(x_0,\beta)\].
21. Αν µία συνάρτηση \[f\] είναι συνεχής σ’ ένα σημείο \[x_0\] του πεδίου ορισμού της, τότε είναι και παραγωγίσιμη στο \[x_0\].
22. Αν \[\lim_{x\to x_0} f(x) = +\infty\] ή \[–\infty\], τότε \[\lim_{x\to x_0}\frac{1}{f(x)} = 0\].
23. Τα εσωτερικά σημεία του διαστήματος \[\Delta\], στα οποία η \[f\] δεν παραγωγίζεται ή η παράγωγός της είναι ίση με το 0, λέγονται κρίσιμα σημεία της \[f\] στο διάστημα \[\Delta\].
24. Αν ένα σημείο \[M(\alpha,\beta)\] ανήκει στη γραφική παράσταση μιας αντιστρέψιμης συνάρτησης \[f\], τότε το σημείο \[M'(\beta,\alpha)\] ανήκει στη γραφική παράσταση \[C'\] της \[f^{−1}\].
25. Για κάθε παραγωγίσιμη συνάρτηση \[f\] σε ένα διάστημα \[\Delta\], η οποία είναι γνησίως αύξουσα, ισχύει \[f'(x)>0\] για κάθε \[x \in\Delta\].
26. Ισχύει \[|\eta\mu x| < |x| \] για κάθε \[x\in \mathbb{R}^* \].
27. Έστω μια συνάρτηση \[f\] ορισμένη σε ένα διάστημα \[\Delta\] και \[x_0\] ένα εσωτερικό σημείο του \[\Delta\]. Αν η \[f\] είναι παραγωγίσιμη στο \[x_0\] και \[f'(x_0)=0\], τότε η \[f\] παρουσιάζει υποχρεωτικά τοπικό ακρότατο στο \[x_0\].
28. Για δύο οποιεσδήποτε συναρτήσεις \[f, g\] παραγωγίσιμες στο \[x_0\] ισχύει:\[(f\cdot g)' (x_0)= f'(x_0)g(x_0)-f(x_0)g'(x_0).\]
29. Αν η \[f\] είναι μια συνεχής συνάρτηση στο \[[\alpha,\beta]\], η οποία δεν είναι παντού μηδέν στο διάστημα αυτό και \[\int_\alpha^\beta f(x) dx =0\], τότε η \[f\] παίρνει δύο τουλάχιστον ετερόσημες τιμές στο \[[\alpha, \beta]\].
30. Αν μια συνάρτηση \[f\] είναι συνεχής στο κλειστό διάστημα \[[\alpha,\beta]\] και ισχύει \[f(x)\ge 0\] για κάθε \[x\in[\alpha,\beta]\], τότε \[\int_\alpha^\beta f(x) dx \ge 0\].

    +30

    CONTACT US
    CALL US